Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:51
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 21:01

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który zapis to poprawny SKŁADNIOWO warunek PHP sprawdzający błąd połączenia z bazą?

if (mysqli_connect_error())()

if (mysqli_connect_error()}{

if (mysqli_connect_errno()){}

if (mysqli_connect_errno()}{

Składnia warunku w PHP to if (warunek) { ... } - okrągłe nawiasy obejmują warunek, a klamrowe blok kodu. Poprawny jest więc if (mysqli_connect_errno()){}. Dlatego ten zapis jest składniowo prawidłowy.

Pytanie 2

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr:active { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 3

Zapis CSS w postaci:

ul{ list-style-image:url('rys.gif');}

spowoduje, że na stronie internetowej

A. rys.gif będzie służyć jako tło dla nienumerowanej listy

B. każdy element listy zyska indywidualne tło pochodzące z grafiki rys.gif

C. punktorem nienumerowanej listy stanie się rys.gif

D. rysunek rys.gif zostanie wyświetlony jako punkt listy nienumerowanej

W CSS właściwość 'list-style-image' służy do określenia obrazu, który ma być użyty jako znacznik punktu dla list nienumerowanych. W podanym przykładzie zapis 'ul{ list-style-image:url('rys.gif'); }' informuje przeglądarkę, aby zamiast domyślnego punktu, wykorzystała obrazek 'rys.gif'. Oznacza to, że każdy element listy (li) w tej nienumerowanej liście będzie miał przypisany obraz jako punkt. To podejście jest zgodne ze standardami CSS i jest szeroko stosowane w celu dodania indywidualnego stylu do elementów listy. Przykładowo, zamiast tradycyjnego kropkowania, możemy użyć ikon lub obrazów, które lepiej oddają tematykę strony. Ważne jest, aby plik graficzny był dostępny i poprawnie załadowany, co zapewni, że znacznik wyświetli się na stronie. Istotne jest również, aby pamiętać o optymalizacji obrazków dla sieci, co może poprawić szybkość ładowania strony.

Pytanie 4

Które polecenie usunie z tabeli artykuly wiersze, gdzie pole tresc zawiera „sto” w dowolnym miejscu?

DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

Operator = porównuje DOSŁOWNIE, więc tresc = "%sto%" szukałoby tekstu ze znakami procentu, a nie wzorca. Zapis DELETE * FROM ... jest błędny - po DELETE nie podaje się *. Usunięcie po wzorcu daje DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";.

Pytanie 5

Które z poniższych wyrażeń logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w przedziale (6, 203>?

A. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)

B. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)

C. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)

D. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)

Odpowiedzi, które nie spełniają wymagań przedziału (6, 203], zawierają różne błędne koncepcje związane z użyciem operatorów logicznych. Na przykład, zapis (zm1 > 6) || (zm1 <= 203) implikuje, że wystarczy, aby jeden z warunków był spełniony, co całkowicie mija się z celem ustalenia przedziału. Umożliwienie wartości zm1, która jest mniejsza lub równa 203, niezależnie od tego, czy jest większa niż 6, prowadzi do sytuacji, w której wartości poniżej 6 są również akceptowane, co jest sprzeczne z wymaganym przedziałem. Podobnie, opcja (zm1 > 6) || (zm1 != 203) jest myląca, ponieważ nie uwzględnia wartości równej 203, co również narusza założenia przedziału. Z kolei (zm1 > 6) && (zm1 != 203) zezwala na wartości większe niż 6, ale wyklucza 203, co jest błędne w kontekście zadania. Te przykłady pokazują, jak łatwo można pomylić się w interpretacji warunków logicznych, co podkreśla znaczenie precyzyjnego formułowania warunków w programowaniu. Kluczem do unikania takich pomyłek jest dogłębne zrozumienie operatorów logicznych oraz ich zastosowania w kontekście zdefiniowanych przedziałów, co jest niezbędne, aby tworzyć poprawny i działający kod.

Pytanie 6

Który typ danych zastosować, aby pole w bazie danych przechowywało liczby zmiennoprzecinkowe?

FLOAT

CHAR

VARCHAR

INT

Pozostałe typy nie nadają się do liczb rzeczywistych. INT przechowuje tylko liczby CAŁKOWITE (bez ułamków). CHAR i VARCHAR to typy TEKSTOWE - liczyć się na nich nie da. Liczby zmiennoprzecinkowe trzyma FLOAT.

Pytanie 7

W MySQL nadanie roli DBManager użytkownikowi pozwala na uzyskanie praw umożliwiających

A. wszelkie operacje na bazach danych serwera

B. nadzorowanie serwera

C. wszystkie działania na bazach danych oraz użytkownikach serwera

D. tworzenie kont użytkowników na serwerze oraz przypisywanie im haseł

Odpowiedź 'wszelkie operacje na bazach danych serwera' jest prawidłowa, ponieważ rola DBManager w MySQL przyznaje użytkownikowi pełne uprawnienia do zarządzania bazami danych. Obejmuje to możliwość tworzenia, modyfikowania i usuwania baz danych oraz tabel, a także wykonywania zapytań w tych bazach. Rola ta jest użyteczna w kontekście administracji bazami danych, gdzie administratorzy muszą mieć dostęp do wszystkich funkcji związanych z danymi. Przykładowo, administrator może wykorzystać tę rolę do optymalizacji wydajności baz danych poprzez indeksowanie tabel lub do tworzenia kopii zapasowych. Z perspektywy dobrych praktyk, nadawanie ról z odpowiednimi uprawnieniami powinno być przeprowadzane z rozwagą, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu i zapewnić integralność danych. Warto również pamiętać, że w MySQL można zastosować szczegółowe uprawnienia dla poszczególnych użytkowników, co pozwala na dostosowanie dostępu do konkretnych zadań w organizacji.

Pytanie 8

Które z poniższych stwierdzeń dotyczy skalowania obrazu?

A. Polega na modyfikacji sposobu zapisu obrazu, aby zmienić metodę kompresji

B. Powoduje wycięcie określonego fragmentu z pierwotnego obrazu w celu uzyskania lepszego widoku

C. Powoduje zmianę wymiarów obrazu bez modyfikacji istotnej zawartości wizualnej

D. Łączy lub odejmuje figury

Wiele osób myli proces skalowania obrazu z innymi technikami edycji grafiki, co może prowadzić do nieporozumień. Odpowiedzi sugerujące, że skalowanie obrazu polega na łączeniu lub odejmowaniu kształtów, są mylące, ponieważ te działania rzadziej odnoszą się do zmiany rozmiaru, a bardziej do modyfikacji kompozycji obrazu. Na przykład, łączenie kształtów w programie graficznym wynika z potrzeby tworzenia nowych form, co jest odrębnym procesem. Podobnie, wycinanie fragmentów obrazu w celu uzyskania lepszego widoku odnosi się do techniki kadrowania, która, choć również ważna, nie jest równoznaczna ze skalowaniem. Kadrowanie polega na usunięciu zbędnych elementów, a nie na zmianie rozmiaru zachowującego całość wizualną. Ponadto zmiana formatu zapisu obrazu i kompresji obrazu odnosi się do optymalizacji plików, a nie do ich rozmiaru w sensie wymiarów pikseli. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, by poprawnie pracować w dziedzinie grafiki komputerowej i wykorzystać odpowiednie techniki w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 9

Który znacznik HTML umożliwia DYNAMICZNE generowanie grafiki na stronie (bez dodatkowych plików)?

<embed>

<img>

<object>

<canvas>

Element <canvas> to obszar, na którym JavaScript dynamicznie rysuje grafikę (kształty, wykresy, animacje, gry) bez dołączania zewnętrznych plików obrazu. Sam znacznik jest pustym „płótnem”, a treść powstaje skryptem. Dlatego dynamiczną grafikę umożliwia <canvas>.

Pytanie 10

Rezultatem działania zamieszczonej pętli napisanej w języku PHP jest wypisanie następujących liczb

A. od 2 do 10

B. od 10 do 1

C. od 10 do 2

D. od 1 do 10

Pętla for w języku PHP przedstawiona w pytaniu zaczyna od wartości początkowej 10 dla zmiennej iteracyjnej $i. Warunek zakończenia pętli to $i >= 1, co oznacza że pętla będzie działać dopóki wartość $i jest większa lub równa 1. W każdym kroku iteracji następuje dekrementacja zmiennej $i o 1 dzięki operatorowi $i--. W praktyce oznacza to że pętla wypisuje wartości od 10 do 1 w kolejnych liniach. Dekrementacja w pętlach jest często stosowana, kiedy chcemy przechodzić przez elementy w odwrotnej kolejności, co jest przydatne w algorytmach sortowania bądź odwracania danych. Dzięki jasnemu określeniu warunków początkowych, końcowych oraz kroku iteracji pętla for jest jednym z bardziej przejrzystych i zrozumiałych narzędzi w programowaniu. Warto pamiętać o optymalizacji kodu i unikanie nadmiernych iteracji, co jest dobrym standardem w praktykach programistycznych, zwłaszcza w projektach o dużej skali. Pisząc bardziej złożone skrypty, należy pamiętać także o możliwości wystąpienia błędów związanych z nieskończonymi pętlami jeśli warunek zakończenia nie jest poprawnie zdefiniowany.

Pytanie 11

W CSS zapis w postaci

h1::first-letter{color:red;}

spowoduje, że kolor czerwony będzie dotyczył

A. tekstów nagłówka pierwszego poziomu

B. pierwszej litery nagłówka drugiego poziomu

C. pierwszej linii akapitu

D. pierwszej litery nagłówka pierwszego poziomu

Zapis CSS h1::first-letter {color: red;} odnosi się do selektora pseudo-elementu first-letter, który jest używany do stylizacji pierwszej litery bloku tekstowego w nagłówkach. W tym wypadku, gdy selektor jest zastosowany do elementu h1, oznacza to, że kolor pierwszej litery nagłówka pierwszego stopnia (h1) zostanie zmieniony na czerwony. Pseudo-element first-letter działa tylko dla elementów blokowych, takich jak nagłówki, akapity czy listy. W praktyce, jeśli w dokumencie HTML mamy element <h1> z tekstem, np. 'Witaj świecie', to wyłącznie litera 'W' zostanie wyświetlona w kolorze czerwonym. To podejście jest zgodne ze standardami CSS, które definiują pseudo-elementy jako specyficzne fragmenty dokumentu, które można stylizować niezależnie od reszty zawartości. Warto również zauważyć, że stosowanie takich selektorów pozwala na uzyskanie bardziej złożonych efektów wizualnych bez konieczności modyfikacji struktury HTML. Umożliwia to projektantom stron internetowych większą elastyczność i kontrolę nad estetyką treści.

Pytanie 12

Jaką cechę pola w tabeli należy ustalić, aby pole mogło przyjmować wyłącznie dane składające się z cyfr?

Ogólne
Rozmiar pola	255
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. Wartość domyślną

B. Maskę wprowadzania

C. Tagi inteligentne

D. Regułę sprawdzania poprawności

Tagi inteligentne to narzędzie, które można znaleźć w dokumentach czy w systemach do zarządzania danymi. Służą do automatycznego rozpoznawania danych, na przykład dat czy adresów, ale nie mają możliwości ograniczania wprowadzanych danych pod kątem ich formatu, jak na przykład cyfry. Reguły sprawdzania poprawności dane na poziomie tabeli, co oznacza, że można sprawdzać, czy spełniają pewne kryteria przy zapisywaniu. To działa, ale jest bardziej ogólne i nie zastąpi maski wprowadzania, bo te działają w czasie rzeczywistym. Z kolei wartość domyślna to coś, co automatycznie wprowadza dane w polu, jeśli użytkownik nic nie poda. To może być przydatne, gdy jakieś pole zawsze powinno mieć określoną wartość, chyba że użytkownik zadecyduje inaczej. Tylko że wartość domyślna nie reguluje, jakie dane mogą być wpisywane, co jest właśnie wymagane w pytaniu o ograniczenie danych do cyfr. Często myślimy, że wartość domyślna lub reguły mogą kontrolować format danych na bieżąco, ale to jest rola maski wprowadzania, która działa w momencie, gdy piszemy, więc chroni integralność już na etapie wprowadzania danych.

Pytanie 13

Co PRZYSPIESZA wyszukiwanie danych, ale może spowolnić operacje zapisu (INSERT/UPDATE)?

A. klucze podstawowe

B. indeksy

C. reguły

D. wartości domyślne

Indeksy przyspieszają WYSZUKIWANIE danych (szybciej odnajdują wiersze), ale spowalniają zapis - przy każdym INSERT/UPDATE trzeba też zaktualizować indeks. Dlatego tę cechę mają indeksy.

Pytanie 14

Jaki mechanizm kontroli bezpieczeństwa uruchamiania aplikacji zawiera środowisko .NET Framework?

A. przeznaczony wyłącznie dla bibliotek klas

B. realizowany przez frameworki aplikacji webowych (ASP.NET)

C. realizowany przez funkcje Windows API

D. oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)

Pozostałe opisy zawężają lub mylą ten mechanizm. ASP.NET to framework do aplikacji webowych - korzysta z modelu bezpieczeństwa, ale nim nie jest. Model nie ogranicza się też do bibliotek klas - dotyczy uruchamianego kodu w ogóle. Windows API to funkcje systemu, a nie wbudowany mechanizm .NET. Bezpieczeństwo .NET opiera się na CAS i RBS.

Pytanie 15

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

… FOREIGN KEY (imie) REFERENCES obiekty (imiona) …

A. wiąże się z kolumną imiona

B. jest odniesieniem do siebie samego

C. jest przypisany do kolumny obiekty

D. znajduje się w tabeli obiekty

Próba interpretacji klucza obcego jako referencji do samego siebie jest niepoprawna, ponieważ klucz obcy w SQL zasadniczo odnosi się do kolumny w innej tabeli, a nie do tej samej tabeli. W rzeczywistości, klucz obcy może być zdefiniowany w obrębie tej samej tabeli, co nazywa się rekurencyjnym kluczem obcym, ale w przedstawionym przypadku odnosi się on do kolumny w tabeli 'obiekty'. Odpowiedź sugerująca, że klucz obcy znajduje się w tabeli 'obiekty' jest myląca, ponieważ definicja klucza obcego nie dotyczy miejsca jego przechowywania, lecz relacji między tabelami. Z kolei stwierdzenie, że klucz obcy jest ustawiony na kolumnie 'obiekty' również jest błędne, ponieważ odnosi się do kolumny 'imiona', co jest kluczowym punktem w zrozumieniu struktury relacyjnych baz danych. Klucz obcy powinien zawsze odnosić się do klucza podstawowego innej tabeli, co ma na celu zapewnienie integralności referencyjnej. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, obejmują niepełne zrozumienie koncepcji relacji tabelarycznych oraz mylenie kluczy podstawowych i obcych.

Pytanie 16

Jak inaczej zapisać w JavaScript instrukcję a++;?

1 += a;

a << 1;

a = a + 1;

a & 1;

Operator a++ zwiększa wartość zmiennej o 1, więc równoważnym zapisem jest a = a + 1. Dlatego a++ to a = a + 1.

Pytanie 17

Którego narzędzia użyć, aby usunąć szum tła z nagrania (z taniego mikrofonu)?

A. echa

B. wyciszenia

C. usuwania szumów

D. obwiedni

Stały szum tła z taniego mikrofonu usuwa się narzędziem „usuwania szumów” (np. Noise Reduction w Audacity) - analizuje ono próbkę samego szumu i odejmuje go z całego nagrania. Dlatego należy użyć usuwania szumów.

Pytanie 18

W języku SQL, aby wybrać wszystkie rekordy z tabeli B, w tym część wspólną z tabelą A, należy zastosować typ związku

A. A LEFT JOIN B

B. A INNER JOIN B

C. A RIGHT JOIN B

D. A FULL OUTER JOIN B

W tym pytaniu pułapka polega na tym, że łatwo pomylić pojęcie części wspólnej z całością jednego ze zbiorów. Diagram pokazuje całą tabelę B (włącznie z przecięciem z A), a nie tylko przecięcie. W SQL typ złączenia określa, z której tabeli bierzemy wszystkie rekordy, a z której tylko te pasujące. To, że widzimy też obszar wspólny, jest naturalnym efektem działania złączeń zewnętrznych, ale nie oznacza jeszcze, że chodzi o `INNER JOIN`.
Jeśli ktoś wybiera `A LEFT JOIN B`, to zwykle wynika z myślenia „chcę część wspólną i coś jeszcze”, ale myli kierunek. `LEFT JOIN` gwarantuje wszystkie rekordy z **lewej** tabeli (A), a z prawej (B) tylko dopasowane. Diagram z pytania pokazuje dokładnie odwrotną sytuację: komplet danych z B, a z A tylko tam, gdzie istnieje relacja. `A LEFT JOIN B` odpowiadałoby sytuacji, gdzie podświetlony jest cały zbiór A i przecięcie, a nie B.
Z kolei `A INNER JOIN B` zwróciłby wyłącznie część wspólną A∩B, czyli tylko te rekordy, które mają dopasowanie po obu stronach. Na diagramie byłby wtedy zaznaczony wyłącznie środek, a nie cały zielony obszar B. To typowy błąd: utożsamianie każdego JOIN z „częścią wspólną”. INNER JOIN jest dobry, gdy interesują nas tylko powiązane dane (np. zamówienia, które mają istniejącego klienta), ale w zadaniu wyraźnie mowa o „wszystkich rekordach z B”.
`A FULL OUTER JOIN B` idzie w drugą stronę – zwraca wszystko z A **i** wszystko z B, niezależnie od tego, czy jest dopasowanie, czy nie. To byłby diagram z zaznaczonymi obiema kółkami, czyli suma zbiorów A∪B. W standardzie SQL taki typ złączenia jest opisany jako pełne złączenie zewnętrzne i stosuje się go rzadziej, np. do porównywania różnic między dwiema tabelami. Tutaj jest to za szeroki zakres danych w stosunku do pytania.
Poprawne podejście wymaga więc skojarzenia, że skoro chcemy wszystkie rekordy z tabeli B, to w zapisie `A ... JOIN B` tabela B musi być po tej stronie, która jest „obowiązkowa”. Właśnie to zapewnia `RIGHT JOIN`: pełny zestaw wierszy z prawej tabeli, plus dopasowania z lewej tam, gdzie istnieją. Świadome operowanie tymi pojęciami bardzo ułatwia projektowanie zapytań raportowych i unikanie nieoczekiwanych braków lub duplikacji danych.

Pytanie 19

W jakim przypadku w JavaScript warunek jest spełniony, jeśli zmienna x przyjmuje wartość

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))

A. wszelką całkowitą wartość liczbową

B. nie-liczbową wartość

C. pusty ciąg znaków

D. wszelką dodatnią wartość liczbową

W przypadku gdy zmienna x przechowuje pusty napis warunek w JavaScript if (!isNaN(x) && x>0) nie będzie prawdziwy ponieważ pusty napis nie zostanie zinterpretowany jako liczba isNaN('') zwraca false ale dodatkowy warunek x>0 nie zostanie spełniony ponieważ pusty napis nie jest większy od zera Z kolei wartość nie liczbowa spowoduje że isNaN(x) zwróci true co oznacza że !isNaN(x) będzie false W ten sposób wartość nie liczbowa również nie spełni warunku Ponadto jeśli zmienna x przechowuje dowolną całkowitą wartość liczbową nie ma gwarancji że będzie ona dodatnia Może być zerem lub ujemna co nie spełni drugiego warunku x>0 Dlatego kluczowe jest zrozumienie że warunek ten weryfikuje zarówno numeryczność jak i dodatniość wartości co jest częstym przypadkiem w aplikacjach wymagających precyzyjnej walidacji danych użytkownika Zamieszanie może wynikać z błędnego rozumienia jak JavaScript traktuje różne typy danych i wartości w kontekście operacji logicznych oraz jak ma miejsce konwersja typów podczas porównań logicznych Dlatego ważne jest aby programiści mieli silne podstawy w zrozumieniu tych mechanizmów aby unikać błędów logicznych które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego działania aplikacji Zrozumienie tych aspektów pozwala na pisanie bardziej odpornych i bezpiecznych aplikacji co jest istotne w profesjonalnej praktyce programistycznej

Pytanie 20

Określ na podstawie diagramu, jaką liczebność należy zdefiniować przy związku pomiędzy encjami Podręcznik i Wydawnictwo zakładając, że dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu.

A. 1-N (1 przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

B. N-1 (N przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

C. M-N (M przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

D. 1-1 (1 przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

Poprawnie wskazana krotność N–1 oznacza, że wiele podręczników może być powiązanych z jednym wydawnictwem, natomiast każdy pojedynczy podręcznik ma dokładnie jedno wydawnictwo. Dokładnie to wynika z treści: „dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu”. W notacji związków encji mówimy więc o relacji wiele‑do‑jednego z punktu widzenia encji Podręcznik. W praktycznym modelu relacyjnej bazy danych przekłada się to na klucz obcy w tabeli PODRĘCZNIK, który wskazuje na klucz główny (np. id_wydawnictwa) w tabeli WYDAWNICTWO. Dzięki temu nie powielamy danych o wydawnictwie przy każdym rekordzie, tylko przechowujemy je w jednym miejscu, zgodnie z zasadą normalizacji (co najmniej 2. i 3. postać normalna). Moim zdaniem to jest jedno z podstawowych i najczęściej wykorzystywanych powiązań: podobny schemat mamy przy relacji Produkt–Producent, Samochód–Marka, Student–Grupa itp. W takich przypadkach w tabeli „wiele” zawsze ląduje kolumna z kluczem obcym do tabeli „jeden”. Dodatkowo warto zauważyć, że gdybyśmy kiedyś chcieli pozwolić na zmianę nazwy wydawnictwa, to dzięki takiemu modelowi robimy to tylko w jednym wierszu tabeli WYDAWNICTWO, a wszystkie powiązane podręczniki automatycznie „widzą” zaktualizowaną wartość. To jest dokładnie ta dobra praktyka projektowania: minimalizacja redundancji i łatwiejsze utrzymanie spójności danych (integralność referencyjna, klucze obce z ON UPDATE/DELETE). W dobrze zaprojektowanych systemach bibliotecznych czy księgarni internetowych ta relacja N–1 między książką/podręcznikiem a wydawnictwem jest standardem branżowym i praktycznie normą w modelach ER.

Pytanie 21

Aby usunąć wybrane wiersze (rekordy) z tabeli, należy użyć polecenia:

ALTER

GRANT

SELECT

DELETE

Pozostałe polecenia nie usuwają danych z tabeli. SELECT jedynie pobiera i wyświetla rekordy, niczego nie kasując. GRANT dotyczy uprawnień - przydziela użytkownikom prawa dostępu, więc z danymi nie pracuje. ALTER zmienia strukturę tabeli, np. dodaje lub usuwa kolumny, ale nie operuje na pojedynczych wierszach. Usunięcie wybranych rekordów (zwykle z warunkiem WHERE) wykonuje DELETE, dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 22

Które z pól edycyjnych zostało wystylizowane według poniższego wzoru, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

input {
    padding: 10px;
    background-color: Teal;
    color: white;
    border: none;
    border-radius: 7px;
}

A. Pole 1

B. Pole 2

C. Pole 4

D. Pole 3

Pole 2 zostało sformatowane zgodnie z podanym stylem CSS Ponieważ właściwość padding została ustawiona na 10px pole tekstowe ma wewnętrzny odstęp wokół zawartości co sprawia że tekst nie dotyka bezpośrednio krawędzi pola Kolor tła ustawiony na Teal odróżnia to pole od innych które mogą mieć domyślne kolory tła Biały kolor tekstu zapewniony przez właściwość color sprawia że tekst jest czytelny na ciemnym tle Brak obramowania dzięki border none powoduje że pole nie ma widocznej linii wokół siebie co nadaje mu czysty wygląd Zaokrąglenie krawędzi ustawione na 7px border-radius daje bardziej nowoczesny wygląd a także ułatwia integrację z różnymi projektami interfejsu użytkownika Takie podejście do stylizacji elementów formularzy jest zgodne z nowoczesnymi trendami projektowania stron internetowych gdzie używane są łagodne zaokrąglenia oraz odpowiednio dobrane kontrasty kolorystyczne W praktyce takie style są nie tylko estetyczne ale także poprawiają użyteczność interfejsu poprzez zwiększenie czytelności i intuicyjności obsługi formularzy Warto również zauważyć że zastosowanie CSS do formatowania elementów pozwala na zachowanie spójności wyglądu na różnych stronach oraz łatwą modyfikację w przyszłości

Pytanie 23

Polecenie colspan służy do łączenia komórek tabeli w poziomie, natomiast rowspan w pionie. Którą z tabel wyświetli poniższy fragment kodu napisany w języku HTML?

<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="10">
    <tr>
        <td rowspan="2">&nbsp;</td>
        <td>&nbsp;</td>
    </tr>
    <tr>
        <td>&nbsp;</td>
    </tr>
</table>

A. C.

B. B.

C. A.

D. D.

Dokładnie tak, wybrałeś poprawną odpowiedź. Fragment kodu HTML napisałeś pokazuje tabelę z dwoma wierszami i dwoma komórkami. Pierwsza komórka w pierwszym wierszu ma atrybut rowspan='2', co oznacza, że będzie się rozciągać na dwa wiersze w pionie. Druga komórka w pierwszym wierszu nie ma żadnych specjalnych atrybutów, więc jest standardową komórką. W drugim wierszu jest tylko jedna komórka, gdyż druga komórka jest połączona z pierwszą komórką pierwszego wiersza przez atrybut rowspan. Tabela odpowiadająca opisowi to tabela B, która ma jedną długą komórkę po lewej stronie rozciągającą się na dwa wiersze i dwie krótsze komórki po prawej stronie, po jednej w każdym wierszu. Pamiętaj, że atrybuty rowspan i colspan są bardzo przydatne do tworzenia skomplikowanych layoutów tabel, które nie są możliwe do osiągnięcia przy użyciu standardowych tagów tabeli.

Pytanie 24

Jakim poleceniem SQL można zlikwidować z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%"

B. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%"

C. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%"

D. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%"

Wybór odpowiedzi "DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = '%sto%';" jest po prostu zły z paru powodów. Po pierwsze, w SQL nie używamy znaku '*' przy DELETE. Jak chcemy usunąć wiersze, to piszemy tylko "DELETE FROM nazwa_tabeli". To '*' sugeruje, że chcesz usunąć jakieś konkretne kolumny, a to w SQL się nie sprawdzi. Druga sprawa to operator '=' zamiast 'LIKE'. '=' używamy do porównania wartości, nie do wyszukiwania wzorców, a tu właśnie szukamy wystąpienia słowa 'sto' w dłuższym tekście. Dlatego operator LIKE z wildcardami jest tu konieczny, by znaleźć i usunąć te wiersze, które mają 'sto' gdziekolwiek. Często ludzie mylą te operatory w SQL, co prowadzi do problemów i nieefektywnego wyszukiwania.

Pytanie 25

Jakie narzędzie jest używane do organizowania oraz przedstawiania danych z wielu rekordów w celu ich wydruku lub dystrybucji?

A. makropolecenie

B. formularz

C. raport

D. kwerenda

Makropolecenie, formularz oraz kwerenda to narzędzia o różnych zastosowaniach, które często mylnie utożsamiane są z raportem. Makropolecenie to zestaw instrukcji, które automatyzują powtarzalne zadania w programach komputerowych, szczególnie w arkuszach kalkulacyjnych. Chociaż mogą one służyć do generowania raportów, same w sobie nie są narzędziem do grupowania informacji, lecz raczej do automatyzacji procesów. Formularz służy do zbierania danych od użytkowników, ale nie jest przeznaczony do ich analizy ani prezentacji w formie zrozumiałych zestawień. Kwerenda natomiast to zapytanie skierowane do bazy danych, które umożliwia wydobycie specyficznych informacji, ale ponownie, nie jest to narzędzie do ich prezentacji. Użytkownicy mogą mylić te narzędzia z raportem, co prowadzi do nieporozumień w zakresie ich funkcjonalności. Kluczowe jest zrozumienie, że raporty są podsumowaniem danych, które były wcześniej przetworzone, podczas gdy makropolecenia, formularze i kwerendy są narzędziami do działania na danych, ale nie do ich ostatecznego przedstawienia. Ważne jest, aby potrafić rozróżnić te pojęcia i stosować je zgodnie z ich przeznaczeniem w praktyce biznesowej.

Pytanie 26

W języku JavaScript zmienna i, która ma przechowywać wynik dzielenia równy 1, powinna być zadeklarowana jako

A. var i = Number(3/2)

B. var i = parseInt(3/2)

C. var i = parseFloat(3/2)

D. var i = 3/2

Odpowiedź "var i = parseInt(3/2);" jest prawidłowa, ponieważ funkcja parseInt konwertuje podaną wartość na liczbę całkowitą, w tym przypadku wynik dzielenia 3/2 wynosi 1.5. Funkcja ta zaokrągla wynik w dół do najbliższej liczby całkowitej, co skutkuje wartością 1, która jest następnie przypisywana do zmiennej i. W praktyce, użycie parseInt jest często spotykane w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba uzyskania liczby całkowitej z wartości zmiennoprzecinkowej, na przykład podczas obliczeń wymagających całkowitych jednostek, takich jak liczba produktów w koszyku. Ponadto, ważne jest również, aby rozumieć, że parseInt przyjmuje drugi argument, który określa podstawę liczbową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, aby unikać niejednoznaczności w interpretacji wartości. W związku z tym, używanie parseInt w kontekście takich operacji jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi i pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych błędów w obliczeniach.

Pytanie 27

Który format NIE służy do publikacji grafiki lub animacji w internecie?

A. PNG

B. AIFF

C. SWF

D. SVG

Pozostałe formaty wykorzystywano w sieci do obrazów lub animacji. PNG to rastrowy format graficzny z przezroczystością, SVG to grafika wektorowa opisywana w XML, a SWF to dawny format animacji Flash. Tylko AIFF przechowuje dźwięk, więc to on nie należy do formatów graficznych.

Pytanie 28

Które spośród poniższych zdań dotyczących definicji funkcji umieszczonej w ramce jest prawidłowe?

function czytajImie(){
 var imie=null;
 do{
 imie=prompt("podaj imie: ");
 if(imie.length<3) alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
 }while(imie.length<3);
 }

A. Pętla wykona się tylko jeden raz

B. Tekst będzie odczytywany do chwili, gdy podana zostanie liczba większa niż 3

C. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

D. Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków

Prawidłowa odpowiedź odnosi się do warunku zakończenia pętli do while w języku JavaScript. Pętla ta wykonuje się co najmniej raz, ponieważ najpierw wykonuje blok kodu, a dopiero potem sprawdza warunek. W tym przypadku, użytkownik jest proszony o wprowadzenie tekstu reprezentującego imię. Instrukcja if sprawdza, czy wprowadzone imię ma mniej niż 3 znaki. Jeśli tak, pojawia się komunikat, że tekst jest nieprawidłowy, a pętla ponownie prosi o podanie imienia. Proces ten powtarza się, dopóki użytkownik nie wprowadzi imienia o długości co najmniej 3 znaków. Jest to typowa technika walidacji danych wejściowych, zapewniająca, że użytkownik wprowadzi wartości spełniające określone kryteria. Taki sposób walidacji jest stosowany w aplikacjach wymagających dokładności danych wejściowych, zwłaszcza w formularzach internetowych, gdzie poprawność danych jest kluczowa. Praktyka ta pomaga w zapewnieniu, że dane są kompletne i zgodne z wymaganiami biznesowymi, co jest istotne w programowaniu front-end.

Pytanie 29

Model barw o parametrach: odcień, nasycenie, jasność i przezroczystość to:

A. CMYK

B. RGBA

C. sRGB

D. HSLA

Model o parametrach odcień, nasycenie, jasność ORAZ przezroczystość (alfa) to HSLA - rozszerzenie HSL o kanał alfa. Dlatego mowa o modelu HSLA.

Pytanie 30

Jaką rozdzielczość należy przyjąć, aby uzyskać proporcje obrazu 16:9, zakładając, że piksel ma formę kwadratu?

A. 2560 na 2048 pikseli

B. 800 na 480 pikseli

C. 320 na 240 pikseli

D. 1366 na 768 pikseli

Pozostałe opcje rozdzielczości nie spełniają wymogów proporcji 16:9. Rozdzielczość 320 na 240 pikseli, choć popularna w starszych urządzeniach, ma proporcje 4:3, co jest niewłaściwe dla szerokokątnych zastosowań i nie oddaje pełni nowoczesnych treści wizualnych. W przypadku rozdzielczości 800 na 480 pikseli, proporcje wynoszą około 15:9, co również nie jest zgodne z wymaganym standardem 16:9. Ta rozdzielczość może być używana w niektórych telefonach komórkowych, ale nie nadaje się do oglądania współczesnych filmów i programów telewizyjnych, które są produkowane w formacie 16:9. Natomiast rozdzielczość 2560 na 2048 pikseli, mimo że oferuje wysoką jakość obrazu, ma proporcje 5:4, co jest zbliżone do formatu 4:3 i nie odpowiada wymaganiom współczesnych treści wizualnych. Proporcje te są niestandardowe i nie są idealne do wyświetlania materiałów wideo, co ogranicza ich zastosowanie w nowoczesnych mediach.

Pytanie 31

W CSS zapis selektora p > i { color: red; } wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. wszelkiego tekstu w znaczniku lub wszelkiego tekstu w znaczniku

B. wyłącznie tekstu w znaczniku , który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika

C. tylko tego tekstu w znaczniku , który ma przypisaną klasę o nazwie i

D. wszystkiego tekstu w znaczniku z wyjątkiem tekstu w znaczniku

Zapis selektora CSS p > i { color: red; } jest precyzyjny i wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany wyłącznie do elementów , które znajdują się bezpośrednio w obrębie elementu . Warto zrozumieć, że symbol '>' oznacza selektor dziecka, co oznacza, że styl dotyczy tylko tych , które są bezpośrednimi potomkami . Przykładowo, jeśli mamy strukturę HTML:To jest przykład tekstu z zagnieżdżonym elementem., to tylko pierwszy znacznik (czyli "przykład") będzie miał kolor czerwony, ponieważ drugi znacznik jest zagnieżdżony i nie jest bezpośrednim dzieckiem . W kontekście standardów CSS, stosowanie selektorów dziecka jest zalecane, gdyż pozwala na precyzyjniejsze określenie, do których elementów styl ma być zastosowany, co w praktyce ułatwia zarządzanie stylami na stronach z bardziej złożoną strukturą HTML.

Pytanie 32

Tabela programy zawiera kolumny: nazwa_programu, nazwa_producenta, rok_wydania. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie unikalne nazwy producentów?

A. SELECT nazwa_producenta FROM programy WHERE nazwa_producenta NOT DUPLICATE

B. SELECT nazwa_producenta FROM programy WHERE UNIQUE

C. SELECT UNIQUE nazwa_producenta FROM programy

D. SELECT DISTINCT nazwa_producenta FROM programy

Odpowiedzi, które wykorzystują terminologię niezgodną ze standardami SQL, prowadzą do błędnych wniosków. W przypadku użycia słowa kluczowego UNIQUE, które nie jest używane w kontekście kwerendy SELECT, użytkownicy mogą błędnie sądzić, że powiązanie z tym terminem umożliwia pozyskanie unikalnych wartości. W rzeczywistości UNIQUE jest używane w kontekście ograniczeń (constraints) w definiowaniu tabeli, a nie w zapytaniach. To podejście może prowadzić do zrozumienia, że istnieje sposób na wykorzystanie tego słowa kluczowego w zapytaniach, co jest mylące. Z kolei propozycje, które odwołują się do frazy WHERE z dodatkowymi warunkami, jak UNIQUE czy NOT DUPLICATE, są również niepoprawne, ponieważ nie są to poprawne składniowo konstrukcje w SQL. Klauzula WHERE służy do filtrowania wyników na podstawie określonych warunków, ale nie ma możliwości zastosowania przy niej unikalnych filtrów w taki sposób. Tego rodzaju nieporozumienia mogą prowadzić do niepoprawnych wyników i frustracji w pracy z bazami danych, dlatego niezwykle ważne jest, aby dokładnie zapoznawać się z dokumentacją i standardami języka SQL, aby unikać takich pułapek. Właściwe zrozumienie terminologii i składni jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu danymi.

Pytanie 33

Instrukcja w języku SQL

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik

A. Przyznaje uprawnienia grupie klienci do tabeli pracownik

B. Odbiera wszystkie uprawnienia pracownikowi do tabeli klienci

C. Przyznaje wszystkie uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik

D. Przenosi uprawnienia z grupy klienci na użytkownika pracownik

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik w języku SQL rzeczywiście nadaje wszystkie dostępne uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik. To oznacza, że pracownik zyskuje możliwość wykonywania wszelkich operacji na tej tabeli, w tym SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. Przykład zastosowania tego polecenia jest istotny w kontekście zarządzania bazami danych, gdzie administratorzy muszą przyznawać różnorodne uprawnienia użytkownikom w zależności od ich roli. Przykładowo, jeśli pracownik jest odpowiedzialny za wprowadzanie i aktualizację danych klientów, to nadanie mu wszystkich uprawnień jest uzasadnione. Ważne jest, aby przyznawać uprawnienia zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownik powinien mieć tylko te uprawnienia, które są niezbędne do realizacji jego zadań. W praktyce, administrator baz danych powinien monitorować przyznane uprawnienia i regularnie je przeglądać, aby zapewnić bezpieczeństwo systemu. Koszty błędów w przyznawaniu uprawnień mogą być znaczne, w tym ryzyko nieautoryzowanego dostępu do danych, dlatego kluczowe jest stosowanie dobrych praktyk w zarządzaniu uprawnieniami.

Pytanie 34

Interpreter PHP zwróci błąd i zaniecha wykonania kodu, jeżeli programista

A. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, jeśli za nim znajduje się sekcja else

B. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

C. będzie tworzył kod bez odpowiednich wcięć

D. pobierze wartość z formularza, w którym pole input nie zostało wypełnione

Niepostawienie średnika po wyrażeniu w instrukcji if, gdy następuje sekcja else, prowadzi do błędu składniowego w PHP. W języku PHP średnik jest używany do zakończenia instrukcji, co oznacza, że każda linia kodu, która stanowi osobną instrukcję, powinna być zakończona średnikiem. W przypadku używania instrukcji warunkowej if z sekcją else, zastosowanie średnika po pierwszej instrukcji (if) jest kluczowe. Przykładowo, poprawny kod wyglądałby tak: "if ($warunek) { //kod } else { //kod }". Jeśli pominiemy średnik po instrukcji if, interpreter PHP nie będzie w stanie prawidłowo zinterpretować kodu, co skutkuje błędem. Jest to zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dbałość o szczegóły w składni, aby uniknąć błędów podczas wykonywania skryptów. Praktyka ta jest istotna, szczególnie w większych projektach, gdzie błędy składniowe mogą prowadzić do trudnych do zdiagnozowania problemów.

Pytanie 35

Który z poniższych kodów stanowi alternatywę dla kodu umieszczonego w ramce?

A. <?php
for($x=1;$x<=55;$x++){echo $x." ";}
?>

B. <?php
for($x=2;$x<=54;$x+=2){echo $x." ";}
?>

C. <?php
for($x=1;$x<=55;$x+=1){echo $x." ";}
?>

D. <?php
for($x=2;$x<=56;$x+=2){echo $x." ";}
?>

W odpowiedzi zaprezentowałeś kod, który generuje liczby parzyste od 2 do 54, co jest zgodne z tym, co było w zadaniu. W ramce masz pętlę for, która zaczyna się od x=1, ale trzeba wiedzieć, że w takiej konfiguracji będziesz też generować liczby nieparzyste. W Twoim kodzie lepiej było zacząć od x=2 i zwiększać x o 2, bo wtedy automatycznie pomijasz liczby, które nie są parzyste. To sprawia, że kod działa sprawniej, bo nie trzeba co chwilę sprawdzać, czy liczba jest parzysta, tylko po prostu się ją generuje. Jak dla mnie, jak chcesz tylko parzyste, to taki styl jest o niebo lepszy – klarowny i łatwy do ogarnięcia. W programowaniu istotne jest, żeby pisać kod, który nie tylko działa, ale też jest prosty do zrozumienia dla innych. Dzięki temu unikniesz problemów w przyszłości, gdy trzeba będzie coś poprawiać w kodzie.

Pytanie 36

Który modyfikator jest związany z opisem podanym poniżej?

Metoda oraz zmienna jest dostępna wyłącznie dla innych metod własnej klasy.

A. public

B. private

C. static

D. protected

Modyfikator static to pojęcie związane nie z ograniczaniem dostępu, a z przypisywaniem pola lub metody do samej klasy, a nie instancji obiektu. Użycie static nie wpływa na kontrolę dostępu do metod lub zmiennych z innych klas, jest raczej związane z zarządzaniem pamięcią i odwołaniami. Public z kolei oznacza brak ograniczeń w dostępie, umożliwiając użycie metod i zmiennych przez inne klasy, co jest przeciwieństwem private. Public sprawia, że elementy klasy są dostępne dla wszystkich, co może prowadzić do niezamierzonych zmian i trudności w utrzymaniu kodu szczególnie w dużych systemach. Protected to modyfikator pozwalający na dostęp do elementów klasy jedynie klasom dziedziczącym i znajdującym się w tym samym pakiecie (w Java). Jest przydatny w dziedziczeniu, ale nie ogranicza dostępu tak jak private. Typowym błędem jest mylenie static i public z mechanizmami ochrony danych, podczas gdy odnoszą się one do innych aspektów zarządzania klasami. Static dotyczy współdzielenia danych w obrębie klasy, a public szerokiego dostępu. Wybór odpowiedniego modyfikatora dostępu jak private jest kluczowy dla implementacji enkapsulacji, co jest fundamentem bezpieczeństwa i elastyczności w programowaniu obiektowym. Static i public to koncepcje o różnym zastosowaniu, niekoniecznie związane z ochroną i ukrywaniem danych przed dostępem zewnętrznym.

Pytanie 37

Który semantyczny znacznik HTML5 przeznaczony jest na stopkę strony?

<figcaption>

<header>

<footer>

<aside>

Stopkę strony lub sekcji opisuje semantyczny znacznik <footer> - zwykle zawiera prawa autorskie, kontakt czy linki dodatkowe. Dlatego stopką jest <footer>.

Pytanie 38

W SQL prawo SELECT w poleceniu GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych na

A. tworzenie nowych tabel

B. zmianę danych w tabeli

C. usuwanie danych z tabeli

D. pobieranie danych z tabeli

Wybór innych opcji jako odpowiedzi jest błędny, ponieważ każda z nich odnosi się do różnych operacji, które nie są związane z przywilejem SELECT. Pierwsza z błędnych odpowiedzi sugeruje, że GRANT SELECT pozwala na modyfikowanie danych w tabeli, co jest nieprawdziwe, gdyż operacje modyfikujące dane wymagają przywileju UPDATE. Użytkownicy muszą mieć odpowiednie uprawnienia do zmiany danych, a SELECT nie daje takich możliwości. Druga odpowiedź wskazuje na usuwanie danych z tabeli, co również jest błędne, ponieważ usuwanie rekordów wymaga przywileju DELETE. Przywilej SELECT nie ma żadnego związku z operacjami, które niszczą lub eliminują dane, a jego rolą jest jedynie umożliwienie ich odczytu. Trzecia niepoprawna odpowiedź dotyczy tworzenia tabeli, co wymaga przywileju CREATE. Przywilej SELECT nie daje użytkownikowi możliwości wprowadzania strukturalnych zmian w bazie danych, a jego funkcjonalność ogranicza się jedynie do odczytu danych. W związku z tym, przyznanie przywileju SELECT nie daje użytkownikowi żadnych uprawnień do modyfikowania, usuwania ani tworzenia tabel, co czyni te odpowiedzi nieadekwatnymi w kontekście pytania.

Pytanie 39

W języku PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. wartości nieliczbowe

B. wartości zmiennoprzecinkowe

C. jedynie liczby całkowite

D. wartości logiczne

Wybór odpowiedzi dotyczącej całkowitych wartości jest nieprawidłowy, ponieważ zmienne typu float w języku PHP są definiowane do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, a nie tylko całkowitych. Dla wielu programistów może być mylące, że wartości całkowite i zmiennoprzecinkowe są traktowane jako odrębne typy danych, a tymczasem float jest bardziej uniwersalny, pozwalając na reprezentację obu. Wybór nieliczbowych wartości także jest błędny, ponieważ zmienne float są właśnie typem numerycznym, co oznacza, że przechowują wartości liczbowe, a nie literowe czy inne typy danych. To prowadzi do mylnego przekonania, że float może przechowywać dane w postaci tekstu, co jest technicznie niemożliwe. Również odpowiedź o wartościach logicznych wykazuje zrozumienie pomiędzy różnymi typami zmiennych w PHP, gdzie typ logiczny (boolean) przyjmuje wartości true lub false, co całkowicie różni się od wartości numerycznych. Często pojawia się błąd myślowy polegający na mieszaniu pojęć numerycznych oraz logicznych, co prowadzi do zafałszowania zrozumienia działania typów danych w programowaniu. Kluczowe jest dostrzeganie różnic między tymi typami oraz ich zastosowaniem, co jest fundamentalne dla efektywnego programowania w PHP. Wreszcie, świadomość typów danych oraz ich zastosowań jest ważnym elementem w procesie pisania poprawnego kodu, co może zapobiegać błędom i ułatwiać zrozumienie działania aplikacji.

Pytanie 40

Działaniem podanego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}
foreach ($tab as $x) {
    if ($x < 0) {
        echo "$x ";
    }
}

A. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych

B. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wypisanie

C. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich

D. kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych

Przedstawiony kod PHP zawiera błąd składniowy oraz logiczny, jednak jego zamysł zakłada stworzenie tablicy, której elementy są losowymi liczbami całkowitymi z przedziału od -100 do 100, a następnie wypisanie tych, które są mniejsze od zera. W pierwszej linii kodu powinno być użyte 'array()' zamiast 'array', a w funkcji 'rand' powinny być nawiasy okrągłe dla argumentów, co daje 'rand(-100, 100)'. W pętli for, która iteruje dziesięć razy, wartości są przypisywane do tablicy. W drugiej części, w pętli foreach, sprawdzane są liczby i wypisywane są tylko te, które są ujemne, co oznacza, że wynik może zawierać jedynie wartości poniżej zera. Dlatego poprawna odpowiedź koncentruje się na tym, że tablica jest wypełniana losowymi liczbami całkowitymi, a następnie wypisywane są jedynie liczby ujemne, co jest kluczowym aspektem działania kodu. Przykład zastosowania funkcji rand w kontekście generowania losowych danych pokazuje, jak można wykorzystać tę funkcjonalność w praktycznych aplikacjach, takich jak gra losowa czy analiza danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej