Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 24 lutego 2026 15:34
Data zakończenia: 24 lutego 2026 15:49

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie rośliny są zalecane do aranżacji w obszarach o ograniczonym nasłonecznieniu?

A. Niezapominajka leśna (Myosotis sylvatica), niecierpek Waleriana (Impatiens walleriana)

B. Aksamitka rozpierzchła (Tagetes patula), pelargonia rabatowa (Pelargonium zonale)

C. Pelargonia bluszczolistna (Pelargonium peltatum), szałwia błyszcząca (Salvia splendens)

D. Petunia ogrodowa (Petunia x hybrida), begonia stale kwitnąca (Begonia semperflorens)

Niezapominajka leśna (Myosotis sylvatica) oraz niecierpek Waleriana (Impatiens walleriana) to rośliny, które doskonale nadają się do uprawy w miejscach zacienionych. Niezapominajka leśna preferuje wilgotne, lekko zacienione miejsca, co czyni ją idealnym wyborem do dekoracji ogrodów w takich warunkach. Jej drobne, niebieskie kwiaty tworzą piękne akcenty w ciemniejszych zakątkach ogrodu. Z kolei niecierpek Waleriana, znany z długiego okresu kwitnienia, prezentuje się efektownie w cieniu, a jego różnorodne kolory kwiatów przyciągają wzrok i ożywiają przestrzeń. W praktyce, umieszczając te rośliny w donicach lub rabatach wzdłuż ścieżek czy w pobliżu drzew, możemy uzyskać przyjemne dla oka kompozycje. Zgodnie z dobrymi praktykami ogrodniczymi, ważne jest, aby zapewnić odpowiednią glebę, która będzie zatrzymywała wilgoć, co jest kluczowe dla tych roślin. Warto także pamiętać o regularnym nawadnianiu w okresach suszy, aby zapewnić im optymalne warunki wzrostu.

Pytanie 2

W projekcie rabaty przewidziano rozmieszczenie roślin w odstępie 20 x 20 cm, a odległość pierwszego rzędu od krawędzi obsadzenia powinna wynosić

A. 20 cm

B. 10 cm

C. 5 cm

D. 25 cm

Odpowiedź 10 cm jest prawidłowa, ponieważ przy rozstawie roślin wynoszącym 20 x 20 cm, należy uwzględnić odpowiednią odległość od granicy obsadzenia, aby rośliny miały wystarczająco miejsca do wzrostu oraz nie konkurowały o zasoby, takie jak woda i składniki odżywcze. Aby zapewnić optymalny rozwój roślin, zaleca się, aby odległość od granicy obsadzenia wynosiła 10 cm. Umożliwia to nie tylko zdrowy rozwój roślin, ale również ułatwia pielęgnację, na przykład podczas podlewania czy nawożenia. W praktyce oznacza to, że jeśli roślina zostanie posadzona w odległości 10 cm od krawędzi kwietnika, to ma wystarczająco dużo przestrzeni na rozwój korzeni, co jest kluczowe dla ich wzrostu. Dodatkowo, stosowanie takiej odległości jest zgodne z dobrymi praktykami ogrodniczymi, które zalecają pozostawienie przestrzeni, aby rośliny nie ograniczały się nawzajem, co może prowadzić do chorób lub zahamowania wzrostu. Ta wiedza jest niezbędna do efektywnego projektowania ogrodów i kwietników, co jest szczególnie istotne w profesjonalnym ogrodnictwie.

Pytanie 3

Pokazane na ilustracji zestawienie obok siebie dwóch roślin o podobnym kształcie jest przykładem zastosowani

A. paraleli.

B. akcentu.

C. symetrii.

D. rytmu.

W kontekście przedstawionego pytania, ważne jest zrozumienie, dlaczego inne odpowiedzi mogą wydawać się poprawne, ale w rzeczywistości nie odpowiadają na istotę zagadnienia. Akcent, jako technika kompozycyjna, koncentruje się na podkreślaniu jednego elementu w kompozycji, co różni się od idei paraleli, która skupia się na zestawieniu podobnych elementów. Akcentowanie nie tworzy harmonii, a raczej kontrast i różnorodność, co w tym przypadku nie jest zgodne z przedstawionym zestawieniem roślin. Rytm, z drugiej strony, odnosi się do powtarzalności elementów w przestrzeni, co również nie jest widoczne w ilustracji, ponieważ mówimy tu o dwóch roślinach, a nie o szeregu powtarzających się kształtów. Symetria jest zjawiskiem, które odnosi się do równowagi i proporcji w kompozycji, ale również nie jest adekwatna, gdyż w tym przypadku nie mamy do czynienia z elementami, które są odbiciem lub równowagą. Często błąd w myśleniu prowadzi do zbyt ogólnego postrzegania tych terminów, co skutkuje mylnym zakwalifikowaniem odpowiedzi. Zrozumienie rdzenia pojęcia paraleli w kontekście prezentacji wizualnej i zastosowania w projektowaniu krajobrazu jest kluczowe do unikania takich nieporozumień.

Pytanie 4

Zgodnie z "Zaleceniami dla ozdobnego materiału szkółkarskiego" Związku Szkółkarzy Polskich, symbol bB w specyfikacji odnosi się do rośliny

A. balotowanej

B. z bryłą korzeniową

C. z odkrytym systemem korzeniowym

D. w pojemniku

Odpowiedź z odkrytym systemem korzeniowym (symbol bB) jest poprawna, ponieważ według 'Zaleceniom dla ozdobnego materiału szkółkarskiego' Związku Szkółkarzy Polskich, ten symbol odnosi się do roślin, które są sprzedawane z odsłoniętymi korzeniami. To oznacza, że korzenie nie są otoczone żadnym medium, co pozwala na lepszą ocenę ich kondycji i jakości. W praktyce, rośliny z odkrytym systemem korzeniowym są często preferowane w transporcie i sadzeniu, ponieważ ich korzenie mogą lepiej się rozwijać w nowym środowisku. Dobrą praktyką w szkółkarstwie jest upewnienie się, że korzenie są zdrowe i nieuszkodzone, co można łatwo ocenić przy sprzedaży roślin w takim stanie. Ponadto, sprzedaż roślin z odkrytym systemem korzeniowym jest zgodna z zasadami zgodności z normami, co z kolei wpływa na postrzeganie jakości w branży ogrodniczej. Warto również podkreślić, że rośliny te wymagają odpowiedniej pielęgnacji po posadzeniu, aby zapewnić ich prawidłowy wzrost.

Pytanie 5

Który z zamieszczonych wzorów kwietników jest przykładem kompozycji dwuosiowej?

A. B.

B. D.

C. A.

D. C.

Odpowiedź C. jest prawidłowa, ponieważ przedstawia kompozycję dwuosiową, która charakteryzuje się symetrią względem dwóch osi: pionowej i poziomej. Tego typu kompozycje są szeroko stosowane w różnych dziedzinach, takich jak architektura, sztuka oraz projektowanie graficzne. Przykładem zastosowania kompozycji dwuosiowej może być układ kwiatów w ogrodzie, gdzie rośliny są rozmieszczone w taki sposób, że ich ułożenie tworzy harmonijną strukturę względem obu osi. Wzory dwuosiowe są szczególnie cenione w kontekście estetyki, ponieważ sprzyjają równowadze wizualnej i mogą wpływać na percepcję przestrzeni. W praktyce, projektanci krajobrazu często wykorzystują kompozycje dwuosiowe do tworzenia symetrycznych ogrodów, które są nie tylko atrakcyjne wizualnie, ale także funkcjonalne. Symetria dwuosiowa jest również fundamentalną zasadą w sztukach pięknych, gdzie pomaga w tworzeniu kompozycji, które przyciągają wzrok i zapewniają harmonię.

Pytanie 6

Które urządzenie najlepiej sprawdzi się w koszeniu krawędzi trawnika w pobliżu muru i krawężników w niewielkim ogrodzie?

A. Kosiarka elektryczna

B. Sekator pneumatyczny

C. Wykaszarka elektryczna

D. Kosiarka samojezdna

Wykaszarka elektryczna jest idealnym narzędziem do koszenia brzegów trawnika przy murze i krawężnikach, szczególnie w małych ogrodach, gdzie precyzja i zwrotność są kluczowe. Dzięki cienkiemu drutowi tnącemu, wykaszarka jest w stanie dotrzeć do wąskich przestrzeni i precyzyjnie przyciąć trawę, co jest szczególnie istotne w miejscach trudno dostępnych dla tradycyjnych kosiarek. Wykaszarki elektryczne są lżejsze i łatwiejsze w obsłudze od spalinowych odpowiedników, co czyni je bardziej przyjaznymi dla użytkowników, zwłaszcza w kontekście długotrwałego użytkowania. Dodatkowo, ich cicha praca sprawia, że są doskonałym wyborem do ogrodów położonych w pobliżu sąsiedztwa, gdzie hałas może być problemem. Standardy dotyczące ochrony środowiska oraz użytkowania narzędzi ogrodowych również przemawiają na korzyść wykaszarek elektrycznych, gdyż nie emitują one spalin, co jest istotne w kontekście zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza. Przykłady zastosowania obejmują nie tylko koszenie trawy, ale również pielęgnację rabat kwiatowych czy dostęp do miejsc wokół drzew i krzewów.

Pytanie 7

Który z poniższych obiektów małej architektury można spotkać w ogrodzie botanicznym?

A. Atrium

B. Piaskownica

C. Wirydarz

D. Pergola

Atrium, piaskownica i wirydarz mogą się mylić z pergolą, ale każdy z nich ma inny cel i charakter. Atrium to zazwyczaj wewnętrzna przestrzeń w budynku, otwarta na niebo, ale nie jest to coś, co znajdziesz w ogrodzie botanicznym. To bardziej miejska rzecz lub coś w prywatnych domach, a nie w zielonych przestrzeniach. Piaskownica to typowy element na placach zabaw, a nie w ogrodach botanicznych, gdzie chodzi o pokazanie przyrody, a nie zabawy. Wirydarz to zamknięta przestrzeń ogrodowa, zazwyczaj otoczona budynkami, popularna w klasztorach, ale nie w ogrodach botanicznych. Główny błąd to mylenie funkcji tych rzeczy w kontekście projektowania zieleni. Każdy z tych elementów ma swoje miejsce, ale żaden nie ma takiej samej roli jak pergola, która tworzy otwarte przestrzenie na świeżym powietrzu, sprzyjające interakcji z roślinami.

Pytanie 8

Która metoda wytwarzania materiału rozmnożeniowego umożliwia pozyskanie znacznej ilości roślin wolnych od chorób i szkodników?

A. Mikrorozmnażanie roślin in vitro

B. Rozdzielenie roślin.

C. Ukorzenianie sadzonek.

D. Produkcja sadzonek.

Mikrorozmnażanie roślin in vitro to naprawdę fajna technika, która pomaga nam produkować dużo roślin z małej ilości materiału, jak komórki czy kawałki pędów. Działa to w specjalnych warunkach laboratoryjnych, co sprawia, że rośliny mają najlepsze możliwe warunki do wzrostu. Dzięki temu, że rośliny są w sterylnym miejscu, możemy zminimalizować ryzyko chorób i szkodników, co jest mega ważne, żeby mieć zdrowe rośliny. Przykładem, jak można wykorzystać tę metodę, są storczyki czy inne rośliny ozdobne, ale też uprawne, które potrzebują dobrej jakości sadzonek. W tej metodzie używa się też różnych składników odżywczych i hormonów roślinnych, które pomagają roślinom się regenerować i rozmnażać. Jest to też ważne dla ochrony różnych genotypów roślin, co ma znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej. Generalnie, mikrorozmnażanie in vitro to super sposób na szybkie i skuteczne uzyskiwanie zdrowych i jednorodnych roślin.

Pytanie 9

Jakie gatunki roślin mają znaczenie biologiczne jako źródło pożywienia dla ptaków?

A. Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba), kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum)

B. Jarząb pospolity {Sorbus aucuparid), róża dzika (Rosa canina)

C. Budleja Dawida (Buddleja davidii), bukszpan wieczniezielony (Buxus semperyirens)

D. Azalia pontyjska (Rhododendron luteum), hortensja bukietowa (Hydrangeapaniculata)

Jarząb pospolity (Sorbus aucuparia) oraz róża dzika (Rosa canina) to rośliny, które pełnią istotną rolę jako baza pokarmowa dla ptaków. Jarząb pospolity produkuje owoce bogate w witaminy i składniki odżywcze, które przyciągają wiele gatunków ptaków, w tym kosy i jerzyki. Róża dzika jest znana z owoców - dzikiej róży, które są szczególnie cenione przez ptaki w okresie zimowym, gdy inne źródła pożywienia są ograniczone. Owoce te nie tylko dostarczają energii, ale także wspierają budowanie odporności ptaków. Ponadto, sadzenie tych roślin w ogrodach i parkach może przyczynić się do zwiększenia bioróżnorodności oraz stworzenia siedlisk dla ptaków, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie ochrony środowiska. Warto zatem zwrócić uwagę na znaczenie tych gatunków w ekosystemie oraz ich potencjał do wspierania lokalnych populacji ptaków. Wspierając bioróżnorodność, nie tylko chronimy ptaki, ale również całe ekosystemy, w których one żyją.

Pytanie 10

Jakie z podanych drzew można ściąć bez uzyskania zezwolenia zgodnie z aktualnymi przepisami dotyczącymi ochrony przyrody?

A. 6-letni klon

B. 4-letnią sosnę

C. 15-letni dąb

D. 10-letni świerk

Odpowiedź dotycząca 4-letniej sosny jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami prawa o ochronie przyrody, niektóre gatunki drzew, w tym sosna, mogą być wycinane bez zezwolenia, jeżeli ich wiek nie przekracza określonego limitu. W Polsce, w przypadku drzew liściastych, granicą często stosowaną jest wiek 10 lat, natomiast dla drzew iglastych, jak sosna, granicą jest 4 lata. Oznacza to, że sosna w wieku 4 lat jest klasyfikowana jako roślina, która może być usunięta bez dodatkowych formalności czy konieczności uzyskiwania pozwolenia. W praktyce, dla osób zajmujących się gospodarką leśną, ważne jest przestrzeganie lokalnych przepisów oraz norm dotyczących ochrony przyrody, a także umiejętność rozróżniania gatunków drzew, które mogą być wycinane bez zgody odpowiednich organów. Właściwe podejście do ochrony przyrody wymaga także zrozumienia roli, jaką drzewa pełnią w ekosystemie oraz ich znaczenia dla bioróżnorodności. Dlatego nawet jeśli zezwolenie nie jest wymagane, warto rozważyć wpływ na środowisko i podejmować decyzje zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu zasobami leśnymi.

Pytanie 11

Zamieszczone oznaczenie graficzne stosuje się w projektach terenów zieleni do oznaczenia grupy krzewów

A. przeznaczonych do przesadzenia.

B. przeznaczonych do likwidacji.

C. projektowanych.

D. przesadzonych.

Odpowiedź "przeznaczonych do likwidacji" jest poprawna, ponieważ oznaczenie graficzne zastosowane w projektach terenów zieleni jednoznacznie wskazuje na krzewy, które wymagają usunięcia. W kontekście projektowania przestrzeni zielonych, ważne jest, aby stosować odpowiednie symbole zgodne z normami, takimi jak PN-ISO 1940, które regulują kwestie oznaczania roślinności. Likwidacja krzewów może być wynikiem ich złego stanu zdrowotnego, inwazyjności lub konieczności przekształcenia przestrzeni w celu wprowadzenia nowych nasadzeń. W projektach terenów zieleni często stosuje się takie oznaczenia, by umożliwić pracownikom szybkie rozpoznanie roślin, które mają zostać usunięte. Dobrą praktyką jest również dokumentowanie procesu likwidacji, co pozwala na lepsze zarządzanie przestrzenią oraz planowanie przyszłych nasadzeń.

Pytanie 12

Na terenach zabaw dla najmłodszych, z uwagi na toksyczne owoce, nie powinno się sadzić

A. konwalii majowej (Convallaria majalis) i kaliny koralowej (Viburnum opulus)

B. cytryńca chińskiego (Schisandra chinensis) oraz rokitnika pospolitego (Hippophae rhamnoides)

C. aktinidii ostrolistnej (Actinidia arguta) oraz głogu jednoszyjkowego (Crataegus monogynd)

D. oliwnika wąskolistnego (Elaeagnus angustifolia) oraz jarzębu pospolitego (Sorbus aucuparid)

Wybór innych roślin, takich jak oliwnik wąskolistny, jarzęb pospolity, aktinidia ostrolistna, głóg jednoszyjkowy, cytryniec chiński oraz rokitnik pospolity, może wydawać się odpowiedni, jednak w kontekście bezpieczeństwa dzieci na placach zabaw, niektóre z tych roślin również mogą stwarzać zagrożenie. Oliwnik wąskolistny, mimo że nie jest trujący, produkuje owoce, które mogą być nieodpowiednie dla dzieci, ponieważ ich wygląd może przyciągać uwagę i skłaniać do ich spożycia. Jarzęb pospolity, choć nie jest toksyczny, ma owoce, które mogą powodować problemy żołądkowe, jeśli zostaną zjedzone w większych ilościach. Podobne ryzyko dotyczy aktinidii ostrolistnej, której owoce mogą być jadalne, ale ich nadmiar może prowadzić do dolegliwości. Głóg jednoszyjkowy, chociaż tradycyjnie stosowany w medycynie, ma owoce, które mogą być spożywane przez dzieci, ale ryzyko alergii lub nietolerancji pokarmowych nie może być pomijane. Cytryniec chiński i rokitnik pospolity są roślinami jadalnymi, ale ich owoce są intensywnie kwaśne, co może powodować dyskomfort u dzieci. W związku z tym, wybór roślin na placu zabaw powinien być oparty na dokładnej analizie ryzyka oraz wiedzy o ewentualnych skutkach spożycia ich części. Należy również pamiętać, że dzieci są naturalnie ciekawe i mogą być skłonne do eksploracji otoczenia, co zwiększa ryzyko związane z roślinami, które imponują wyglądem, ale mogą być groźne. Ostatecznie, projektanci przestrzeni rekreacyjnych powinni stosować się do wytycznych dotyczących bezpieczeństwa i unikać roślin, które mogą wprowadzać niebezpieczeństwo dla dzieci, niezależnie od ich jadalności.

Pytanie 13

Jakim symbolem oznacza się formę pienną drzewa o wysokości pnia 150 cm, które było jednokrotnie szkółkowane?

A. Pa 120 x 1

B. N 150 x 1

C. Pa 150

D. N 150

Odpowiedź 'Pa 150' jest poprawna, ponieważ symbol ten odnosi się do formy piennej drzew, które zostały jednokrotnie szkółkowane i osiągnęły wysokość pnia 150 cm. W praktyce oznaczenie 'Pa' wskazuje na to, że drzewo ma pełną formę pnia, co jest istotne w kontekście uprawy roślin. W przypadku szkółkowania, drzewo jest najpierw uprawiane w szkółce, gdzie uzyskuje odpowiednią wysokość i strukturę, zanim zostanie przesadzone do docelowej lokalizacji. Wysokość pnia ma kluczowe znaczenie w procesie wyboru drzew do nasadzeń, ponieważ determinuje późniejsze możliwości aranżacji terenu zielonego. Przykładowo, drzewa formy piennej są często wykorzystywane w parkach oraz ogrodach, gdzie ich wysoka, wyeksponowana forma pnia przyczynia się do estetyki przestrzeni. Dobre praktyki w zakresie doboru i oznaczania drzew uwzględniają również ich potencjalny wzrost oraz wymagania dotyczące środowiska, dlatego istotne jest, aby wybierać odpowiednie formy na podstawie ich symboliki i specyfikacji. W związku z tym, zrozumienie tych oznaczeń przyczynia się do lepszego zarządzania terenami zielonymi oraz ich estetyki.

Pytanie 14

Jakie rodzaje roślin można zalecić do zakupu żywopłotów obwódkowych?

A. Dereń jadalny (Cornus mas) oraz berberys Thunberga (Berberis Thunbergii)

B. Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens) oraz lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia)

C. Karagana syberyjska (Caragana arborescens) oraz pigwowiec okazały (Chaenomeles speciosa)

D. Mahonia pospolita (Mahonia aąuifolium) oraz pęcherznica kalinolistna (Physocarpus opulifolius)

Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens) oraz lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) to doskonałe rośliny na żywopłoty obwódkowe, które charakteryzują się nie tylko estetyką, ale również funkcjonalnością. Bukszpan jest rośliną zimozieloną, tworzącą gęste, niskie żywopłoty, które mogą być formowane w różnorodne kształty, co czyni go idealnym do stylowych ogrodów. Dodatkowo, bukszpan dobrze znosi przycinanie i może być stosowany do tworzenia eleganckich obwódek. Lawenda natomiast, oprócz walorów ozdobnych, ma właściwości aromatyczne i repelentne, co czyni ją atrakcyjnym wyborem dla ogrodów naturalnych. Oba gatunki są odporne na różne warunki atmosferyczne, co sprawia, że są łatwe w uprawie. Korzystając z tych roślin w projektowaniu ogrodów, można wprowadzić zarówno harmonię wizualną, jak i poprawić mikroklimat tego miejsca, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w architekturze krajobrazu.

Pytanie 15

Rośliny, które dobrze tolerują okresowe zalewanie to

A. Betula pubescens (brzoza omszona)

B. Acer saccharinum (klon srebrzysty)

C. Aesculus hippocastanum (kasztanowiec biały)

D. Quercus robur (dąb szypułkowy)

Kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum), klon srebrzysty (Acer saccharinum) oraz dąb szypułkowy (Quercus robur) nie są roślinami, które dobrze znoszą okresowe zalewanie. Kasztanowiec biały preferuje gleby dobrze przepuszczalne i jest wrażliwy na nadmiar wody, co może prowadzić do gnilnych chorób korzeni. Jego naturalne siedliska to tereny leśne i parki, gdzie woda nie zalega, co wskazuje na jego preferencje co do warunków wzrostu. Klon srebrzysty również nie jest przystosowany do długotrwałego kontaktu z wodą, choć potrafi tolerować umiarkowane wilgotne warunki. Zbyt duża ilość wody może negatywnie wpływać na jego rozwój, prowadząc do osłabienia zdrowotności drzewa oraz sprzyjając występowaniu chorób grzybowych. Dąb szypułkowy, choć bardziej odporny na różne warunki, nie jest specjalnie przystosowany do długotrwałego zalewania. Obie te rośliny preferują gleby dobrze zdrenowane i mogą cierpieć w wyniku zalania, co może prowadzić do ich usychania lub obumierania. Chociaż te gatunki są cenione za swoją wartość estetyczną i ekologiczną, nie powinny być sadzone w miejscach narażonych na okresowe zalewanie, co jest kluczowe w kontekście projektowania przestrzeni zielonych i zachowania zdrowia ekosystemów.

Pytanie 16

Do wrzośców oraz kalmii należy odpowiednio przygotować podłoże

A. zasadowe i odpowiednio wilgotne

B. kwaśne i odpowiednio wilgotne

C. zasadowe i dosyć suche

D. kwaśne i dosyć suche

Wrzośce i kalmie to rośliny, które preferują środowisko o niskim pH, co oznacza, że ich optymalne warunki glebowe są kwaśne. Takie pH sprzyja ich rozwojowi, ponieważ te rośliny są przystosowane do naturalnych siedlisk, w których gleby są często ubogie w składniki odżywcze i charakteryzują się kwaśnym odczynem. Optymalna wilgotność gleby również ma kluczowe znaczenie, ponieważ zbyt suche podłoże może prowadzić do obumierania roślin, a niedobór wody hamuje ich wzrost. W praktyce, przed sadzeniem wrzośców i kalmii, warto przeprowadzić test pH gleby, aby upewnić się, że jest ono na poziomie 4,5-6,0. Można również wzbogacić glebę o torf lub kompost, aby poprawić struktury gleby i jej zdolność do zatrzymywania wilgoci. Dodatkowo, stosowanie mulczu pomoże w regulacji temperatury gleby oraz w utrzymaniu wilgoci, co jest niezwykle istotne dla zdrowia tych roślin. Warto również pamiętać o regularnym podlewaniu, zwłaszcza w okresach suszy, aby zapewnić dostateczny dostęp wody do korzeni.

Pytanie 17

W krajobrazie rolnym największe korzyści przyrodnicze przynoszą zadrzewienia

A. ogrodowe

B. alejowe

C. śródpolne

D. soliterowe

Odpowiedzi soliterowe, alejowe oraz ogrodowe, pomimo że mogą pełnić swoje funkcje w krajobrazie, nie są najbardziej efektywnymi z punktu widzenia korzyści przyrodniczych w kontekście rolnictwa i zrównoważonego rozwoju. Zadrzewienia soliterowe, które to pojedyncze drzewa posadzone na polach, oferują ograniczone korzyści w porównaniu do zadrzewień śródpolnych. Choć mogą wspierać niektóre gatunki fauny, ich izolacja ogranicza potencjał do tworzenia złożonych ekosystemów. Z kolei alejowe zadrzewienia, chociaż estetyczne i mogące pełnić funkcje ochronne, zazwyczaj nie są rozmieszczone w sposób optymalny, aby maksymalizować korzyści ekologiczne i gospodarze często wykorzystują je do celów komunikacyjnych, co ogranicza ich wpływ na bioróżnorodność. Zadrzewienia ogrodowe, mimo że pełnią ważną rolę w tworzeniu przestrzeni rekreacyjnych oraz promują lokalną florę, są najczęściej zlokalizowane w obrębie zamkniętych przestrzeni, co nie sprzyja integracji z ekosystemami rolniczymi. Z tego względu, opieranie się na tych formach zadrzewień może prowadzić do mylnego przekonania, że stanowią one wystarczające rozwiązanie dla poprawy środowiska przyrodniczego w krajobrazie rolniczym, podczas gdy w rzeczywistości zadrzewienia śródpolne przynoszą znacznie większe korzyści ekologiczne oraz ekonomiczne.

Pytanie 18

Aby zwalczyć perz, należy użyć pestycydu z kategorii

A. herbicydów

B. repelentów

C. fungicydów

D. akarycydów

Herbicydy to pestycydy stosowane w celu zwalczania chwastów, w tym perzu, który jest jednym z najtrudniejszych do kontrolowania chwastów w uprawach. Zastosowanie herbicydów jest kluczowe, aby zapewnić zdrowy rozwój roślin uprawnych, a także minimalizować konkurencję o składniki odżywcze, wodę i światło. W przypadku perzu, wybór odpowiednich herbicydów, takich jak te z grupy inhibitorów enzymów aromatycznych, jest niezwykle istotny, ponieważ pozwala na skuteczne zwalczanie tego chwastu. Herbicydy można stosować doglebowo lub nalistnie, a ich skuteczność zależy od fazy wzrostu chwastu oraz warunków atmosferycznych. Przykładem dobrego praktyki jest stosowanie herbicydów w okresach, kiedy perz jest w fazie intensywnego wzrostu, co zwiększa ich efektywność. Ważne jest także przestrzeganie zaleceń producenta dotyczących dawek i terminów stosowania, co pozwala na maksymalne wykorzystanie ich potencjału i minimalizację ryzyka dla środowiska.

Pytanie 19

Aby zredukować ryzyko wysychania podłoża stosowanego do uprawy roślin doniczkowych, warto dodać do niego

A. piasek.

B. werermikulit.

C. keramzyt.

D. hydrożel.

Mieszanie podłoża do uprawy roślin doniczkowych z keramzytem, piaskiem czy wermikulitem, mimo iż może wydawać się korzystne, nie jest najskuteczniejszym rozwiązaniem w kontekście zmniejszania ryzyka przesychania. Keramzyt, będąc materiałem porowatym, ma zdolność do zatrzymywania pewnej ilości wody, ale nie porównuje się z hydrożelem pod względem efektywności. Jego działanie jest bardziej związane z poprawą drenażu niż z retencją wilgoci, co może prowadzić do szybszego przesychania podłoża. Piasek, często dodawany w celu zwiększenia przepuszczalności, może wręcz przyspieszać proces wysychania, szczególnie w przypadku lekkich i drobnoziarnistych mieszanek. Co więcej, zbyt duża ilość piasku może prowadzić do ubicia podłoża, co ogranicza dostęp powietrza do korzeni. Wermikulit, mimo że również wspomaga zatrzymywanie wody, nie jest tak efektywny jak hydrożel, a jego działanie na dłuższą metę jest ograniczone, ponieważ z czasem może tracić swoje właściwości retencyjne. Wiele osób mylnie zakłada, że dodawanie różnych materiałów do podłoża automatycznie zwiększy jego zdolności zatrzymywania wody, podczas gdy kluczowym czynnikiem jest umiejętność ich odpowiedniego doboru i proporcji w zależności od specyficznych potrzeb rośliny oraz warunków środowiskowych. Zrozumienie właściwości różnych dodatków do podłoża jest zatem fundamentalne dla skutecznej uprawy roślin doniczkowych.

Pytanie 20

Który z wymienionych instrumentów nie służy do pomiaru kątów w terenie?

A. Planimetr

B. Niwelator

C. Tachimetr

D. Teodolit

Planimetr jest urządzeniem służącym do pomiaru powierzchni i obliczania jej rozmiarów na płaszczyźnie, a nie do pomiaru kątów w terenie. Jego zastosowanie ma miejsce głównie w geodezji w kontekście obliczania powierzchni terenów i obiektów. Przykładem użycia planimetru jest obliczanie powierzchni działek budowlanych na podstawie ich rysunków lub map. W praktyce, planimetry są niezwykle przydatne w rolnictwie, architekturze czy w analizie danych przestrzennych, gdzie istotne jest precyzyjne określenie obszarów, ale nie kątów. W przeciwieństwie do planimetru, takie urządzenia jak teodolit, tachimetr czy niwelator zostały zaprojektowane specjalnie do pomiaru kątów, co czyni je niezbędnymi narzędziami w terenowych pracach geodezyjnych. Teodolit umożliwia dokładne pomiary kątów poziomych i pionowych, tachimetr łączy funkcje teodolitu z pomiarem odległości, a niwelator pozwala na ustalenie różnic wysokości, co jest kluczowe w wielu projektach budowlanych.

Pytanie 21

Szkodnikiem, który minuje liście kasztanowca białego oraz prowadzi do ich przedwczesnego opadania, jest

A. szrotówek

B. wciornastek

C. mszyca

D. opuchlak

Szrotówek (Cameraria ohridella) jest szkodnikiem minującym liście kasztanowca białego, odpowiedzialnym za ich przedwczesne opadanie. Larwy tego owada wgryzają się w miąższ liścia, tworząc charakterystyczne miny, co prowadzi do ich uszkodzenia oraz zmniejszenia fotosyntezy. W wyniku tego drzewa mogą wykazywać symptomy osłabienia, a w skrajnych przypadkach mogą obumierać. W praktyce, monitorowanie populacji szrotówka jest kluczowe w zarządzaniu zdrowiem drzew kasztanowych. W przypadku stwierdzenia obecności szkodnika, stosuje się różne metody ochrony, w tym biologiczne, chemiczne oraz agrotechniczne. Na przykład, wykorzystanie naturalnych wrogów szrotówka, takich jak niektóre gatunki os, może pomóc w kontrolowaniu jego populacji. Takie podejście jest zgodne z dobrą praktyką ochrony roślin, która kładzie nacisk na zrównoważony rozwój oraz minimalizację stosowania pestycydów, co przyczynia się do ochrony bioróżnorodności.

Pytanie 22

Aby pozbyć się uschniętych oraz zaatakowanych przez patogeny konarów drzewa, powinno się przeprowadzić cięcia

A. formujące

B. odmładzające

C. sanitarne

D. prześwietlające

Cięcia sanitarne są kluczowym elementem dbałości o zdrowie drzew. Polegają one na usuwaniu suchych lub chorych gałęzi, które mogą stanowić źródło patogenów oraz chorób drzew. Takie działania mają na celu nie tylko poprawę estetyki roślin, ale przede wszystkim ich zdrowotności. W praktyce, przeprowadzanie cięć sanitarnych powinno być realizowane w odpowiednich porach roku, zaleca się to zazwyczaj wczesną wiosną lub późną jesienią, gdy drzewo jest w stanie spoczynku, co minimalizuje ryzyko stresu dla rośliny. Działania te są zgodne z dobrą praktyką arborystyczną, która zaleca regularne inspekcje drzew w celu identyfikacji potencjalnych problemów. Oprócz usuwania chorych gałęzi, cięcia sanitarne sprzyjają dobremu przewietrzaniu korony, co z kolei zmniejsza wilgotność w jej wnętrzu, a tym samym ryzyko wystąpienia chorób grzybowych. Ponadto, zdrowe gałęzie będą mogły lepiej absorbować światło słoneczne, co wspiera ich dalszy rozwój.

Pytanie 23

Jak zabezpiecza się rany drzew w miejscach, gdzie dokonano cięcia?

A. trocinami drzew łączonymi spoiwem bitumicznym.

B. tworzywem sztucznym w postaci pianki.

C. preparatem na bazie farby emulsyjnej.

D. papą na lepiku.

Odpowiedź na pytanie jest poprawna, ponieważ preparaty na bazie farby emulsyjnej są powszechnie stosowane do zabezpieczania ran drzew, szczególnie w miejscach cięcia. Farby emulsyjne zawierają składniki, które tworzą elastyczną powłokę, chroniącą ranę przed infekcjami i działaniem niekorzystnych warunków atmosferycznych. Działają one również na zasadzie zabezpieczania przed szkodnikami oraz patogenami, co jest kluczowe dla zdrowia drzewa. Ponadto, stosowanie takich preparatów jest zgodne z praktykami zalecanymi przez arborystów i ogrodników, którzy podkreślają znaczenie minimalizacji ryzyka infekcji. W praktyce, aplikacja farby emulsyjnej jest szybka i efektywna, co czyni ją preferowanym rozwiązaniem w przypadku ran powstałych w wyniku przycinania lub innych działań pielęgnacyjnych. Dodatkowo, preparaty te są dostępne w różnych formułach, co pozwala na ich dostosowanie do specyficznych potrzeb i warunków panujących w danym środowisku. Zastosowanie tych preparatów przyczynia się do długoterminowego zdrowia oraz estetyki drzew.

Pytanie 24

Rośliny z kategorii okrywowych, wykorzystywane na terenach zielonych w miastach znajdujących się w pobliżu skrzyżowań dróg, to

A. thuja

B. wierzba

C. pięciornik

D. lipa

Pięciornik (Potentilla) to rodzaj roślin z rodziny różowatych, który jest szeroko stosowany w miejskich terenach zieleni, szczególnie w okolicy skrzyżowań ulic. Charakteryzuje się dużą odpornością na stresy środowiskowe, co czyni go idealnym wyborem na obszary miejskie, gdzie występują zanieczyszczenia powietrza oraz ograniczona przestrzeń do wzrostu. Rośliny te są niskie, co pozwala na dobre widoczność i nie zakłóca widoczności kierowcom. Pięciorniki są również łatwe w pielęgnacji i mogą kwitnąć przez długi czas, co dodaje estetyki do miejskiego krajobrazu. W praktyce, stosowanie pięciorników przyczynia się do zwiększenia różnorodności biologicznej i polepszania jakości przestrzeni publicznych. Ponadto, są one zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju, gdyż przyciągają owady zapylające, co jest korzystne dla ekosystemów miejskich. Warto również wspomnieć, że pięciorniki dobrze znoszą różne rodzaje gleby, co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem w projektowaniu zieleni miejskiej.

Pytanie 25

Jasny, pudrowaty osad grzybni oraz zarodników, zauważalny na liściach, to

A. plamistość liści

B. fuzarioza

C. rdza

D. mączniak prawdziwy

Fuzarioza to grupa chorób roślin wywołanych przez różne gatunki grzybów z rodzaju Fusarium. Objawy fuzariozy często manifestują się jako więdnięcie roślin, zmiana kolorów liści oraz obumieranie części nadziemnych. W przeciwieństwie do mączniaka, fuzarioza nie prowadzi do powstawania mączystego nalotu, lecz raczej do degradacji tkanki roślinnej. Rdza, wywoływana przez grzyby z rodziny Puccinaceae, objawia się charakterystycznymi pomarańczowymi, brązowymi lub czarnymi plamami na liściach, w których znajdują się zarodniki, co również różni się od białego nalotu mączniaka. Plamistość liści jest chorobą objawiającą się występowaniem plam o różnych kształtach i kolorach, ale nie jest to zjawisko związane z białym nalotem grzybni, lecz raczej ze zmianami w tkance roślinnej. Błędne pojęcie może wynikać z mylenia objawów chorób grzybowych oraz ich typów, co jest powszechnym problemem w diagnostyce chorób roślin. Kluczowe jest zrozumienie różnic w objawach oraz mechanizmach działania poszczególnych patogenów, co pozwala na skuteczniejszą ochronę i zarządzanie uprawami. Właściwe diagnozowanie i klasyfikowanie chorób roślin jest niezbędne dla wdrażania adekwatnych działań ochronnych oraz minimalizowania strat w plonach.

Pytanie 26

Termin sadzenia cebuli przypada na wrzesień i październik?

A. szachownicy cesarskiej (Fritillaria imperialis)

B. szafirka groniastego (Muscaribotryoides)

C. tulipana ogrodowego (Tulipagesneriand)

D. lilii białej (Lilium candidum)

Lilia biała (Lilium candidum) nie jest cebulą, którą sadzi się w okresie wrzesień-październik, ponieważ jej okres sadzenia przypada na wiosnę. To roślina, która kwitnie latem i wymaga ciepłych, dobrze zdrenowanych gleb. Właściwe sadzenie lilii jest kluczowe dla uzyskania zdrowych kwiatów, co często prowadzi do mylnego utożsamiania ich z innymi cebulowymi roślinami kwitnącymi wiosną. Szafirek groniasty (Muscari botryoides), pomimo że jest rośliną cebulową i również wymaga sadzenia przed zimą, nie jest tak popularny jak tulipan i jego cebule można sadzić w miejscu o częściowym cieniu, co różni się od preferencji tulipanów. Szachownica cesarska (Fritillaria imperialis) również nie jest odpowiednia do sadzenia w tym okresie; jej cebule najlepiej sadzić wczesną wiosną, zanim ziemia zagotuje się. Dobrze jest znać różnice między tymi roślinami, aby uniknąć typowych błędów myślowych związanych z ich cyklami wzrostu i preferencjami glebowymi.

Pytanie 27

Które narzędzie przeznaczone jest do wykonywania zabiegu, którego kolejne etapy przedstawiono na ilustracji?

A. Nóż okulizak.

B. Sekator dwuręczny.

C. Sekator jednoręczny.

D. Nóż sierpak.

Nóż okulizak to naprawdę fajne narzędzie, które stworzono do precyzyjnego cięcia w czasie okulizacji. Ta metoda rozmnażania roślin polega na tym, że wkładamy pąk jednej rośliny pod skórkę innej, więc musimy być bardzo dokładni i wykorzystać odpowiednie narzędzie. Ostrze noża okulizaka jest specjalnie wyprofilowane, co pozwala na zrobienie cięcia w kształcie litery T. Użycie takiego noża zwiększa szansę na to, że pąk się przyjmie, a to przekłada się na większy sukces w rozmnażaniu. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze przeprowadzony zabieg okulizacji, z użyciem noża okulizaka, owocuje silnymi i zdrowymi roślinami, które lepiej radzą sobie z chorobami i dają lepsze plony. Fajnie jest znać dobre praktyki ogrodnicze, bo one naprawdę pomagają zadbać o rośliny i efektywność pracy w ogrodzie.

Pytanie 28

Wewnątrz budynków, wirydarz stanowi typowy element sztuki ogrodniczej z okresu

A. starożytności

B. renesansu

C. baroku

D. średniowiecza

Wybór odpowiedzi związanej z renesansem, starożytnością lub barokiem jest zrozumiały, jednak opiera się na pewnych nieporozumieniach dotyczących historii ogrodów i ich funkcji w różnych okresach. Renesans, na przykład, przyniósł ze sobą nowe podejście do architektury ogrodowej, kładąc nacisk na proporcje, symetrię i wykorzystanie klasycznych elementów, a nie na intymność i zamknięcie charakterystyczne dla wirydarzy średniowiecznych. Ogród w stylu renesansowym często był otwarty, a jego projekt miał na celu zharmonizowanie przestrzeni z otaczającym krajobrazem. Starożytność z kolei charakteryzowała się ogrodami pałacowymi i wielkimi ogrodami ziołowymi, które również różniły się znacznie od wirydarzy. W tych czasach ogrody były często miejscem publicznym, przeznaczonym do wypoczynku dla dużych grup ludzi, co było sprzeczne z zamkniętą i osobistą przestrzenią wirydarza. Barok, choć bogaty w ornamenty i zdobienia, również nie oddaje ducha średniowiecznego wirydarza, koncentrując się bardziej na monumentalności i przepychu. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że wirydarz jako koncepcja ogrodowa wyłonił się w specyficznych warunkach średniowiecznych, gdzie jego znaczenie i funkcja były unikalne i odzwierciedlały społeczne oraz duchowe potrzeby tamtej epoki.

Pytanie 29

Jak roślinność wpływa na klimat?

A. odnawianiu terenów uszkodzonych

B. zwiększaniu zawartości tlenu w powietrzu w wyniku fotosyntezy

C. redukcji hałasu

D. działaniu bakteriobójczemu substancji fitoncydowych

Roślinność odgrywa kluczową rolę w procesie fotosyntezy, który polega na przekształcaniu dwutlenku węgla i wody w glukozę, przy jednoczesnym wydzielaniu tlenu. To zjawisko ma ogromne znaczenie dla utrzymania równowagi ekologicznej na Ziemi, ponieważ tlen jest niezbędny do życia dla większości organizmów. W praktyce, lasy tropikalne i inne ekosystemy roślinne pełnią funkcję "płuc Ziemi", a ich ochrona jest kluczowa w kontekście walki ze zmianami klimatycznymi. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce jest tworzenie terenów zielonych w miastach, co przyczynia się do poprawy jakości powietrza oraz zdrowia mieszkańców. Zgodnie z międzynarodowymi standardami zrównoważonego rozwoju, zwiększanie powierzchni zieleni w przestrzeni miejskiej jest jedną z najlepszych praktyk w urbanistyce, co przekłada się na długofalowe korzyści zarówno dla ludzi, jak i środowiska.

Pytanie 30

Do wykonania której czynności należy użyć przedstawionego na ilustracji narzędzia?

A. Wycinania kwiatów.

B. Cięcia krzewów.

C. Wycinania tzw. "wilków".

D. Cięcia trawy.

Narzedzie przedstawione na ilustracji to sekator ogrodniczy, który jest kluczowym narzędziem w pracy ogrodnika. Jego konstrukcja, obejmująca dwa ostrza oraz uchwyty, pozwala na precyzyjne cięcie łodyg i gałązek, co ma kluczowe znaczenie przy wycinaniu kwiatów. Sekatory są projektowane w taki sposób, aby minimalizować uszkodzenia roślin, co jest istotne, gdyż zdrowe cięcie sprzyja lepszemu wzrostowi roślin oraz ich florystycznemu wykorzystaniu. W praktyce, sekator ogrodniczy jest używany do zbierania kwiatów na bukiety, gdzie estetyka oraz świeżość roślin grają ważną rolę. Używanie sekatora do wycinania kwiatów wymaga znajomości technik cięcia, które umożliwiają zachowanie zdrowia rośliny oraz optymalizację jej wzrostu. Dobrą praktyką jest także czyszczenie i dezynfekowanie ostrzy sekatora po każdym użyciu, aby zapobiec przenoszeniu chorób roślinnych. Warto również zaznaczyć, że sekatory są dostępne w różnych wersjach, w tym modele z teleskopowymi uchwytami, co ułatwia dostęp do wyższych gałęzi, a także sekatory do cięcia na sucho i na mokro, co rozszerza ich zastosowanie w ogrodnictwie.

Pytanie 31

W projekcie kolistego kwietnika promień o długości 2,0 m należy zaznaczyć zgodnie z oznaczeniem zamieszczonym na rysunku

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ w projekcie kolistego kwietnika promień o długości 2,0 m jest oznaczony jako "R2". W rysunku technicznym stosuje się standardowe oznaczenia, w których litera "R" oznacza promień, a liczba przypisana do niej wskazuje jego długość. W praktyce, precyzyjne oznaczenie promieni jest kluczowe w projektowaniu, aby uniknąć błędów wykonawczych, które mogą wpływać na estetykę i funkcjonalność obiektu. W przypadku kwietników, odpowiednie wyznaczenie promienia może mieć znaczenie dla układu roślinności, dlatego ważne jest stosowanie właściwych symboli. Zgodność z normami branżowymi, takimi jak ISO 128 dotycząca rysunku technicznego, jest niezbędna w pracy projektowej, aby zapewnić jasność w komunikacji i minimalizować ryzyko nieporozumień na etapie realizacji projektu. Warto także zauważyć, że umiejętność interpretacji rysunków technicznych jest fundamentalna w wielu branżach inżynieryjnych i architektonicznych.

Pytanie 32

Jaką kategorię środków ochrony roślin powinno się wykorzystać do zwalczania chorób grzybowych?

A. Fungicydy

B. Akarycydy

C. Moluskocydy

D. Herbicydy

Fungicydy to grupa środków ochrony roślin, która jest specjalnie zaprojektowana do zwalczania chorób grzybowych. Grzyby patogenne są jednymi z najczęstszych przyczyn strat w uprawach rolniczych, dlatego ich kontrola jest kluczowa dla uzyskania wysokich plonów. Fungicydy działają na różne etapy rozwoju grzybów - mogą hamować ich wzrost, zniszczyć zarodniki lub uniemożliwić infekcję roślin. Przykłady zastosowania fungicydów obejmują opryski na zboża w celu zwalczania chorób takich jak mączniak prawdziwy czy rdza. Stosowanie fungicydów powinno być oparte na monitoringu stanu zdrowia roślin oraz prognozowaniu wystąpienia chorób, co pozwala na zastosowanie ich w odpowiednim czasie i w odpowiednich dawkach. Istotne jest również przestrzeganie zaleceń producentów oraz zasad ochrony środowiska.

Pytanie 33

Podaj okres, w którym następuje cięcie pędów roślin liściastych przeznaczonych do produkcji sadzonek zdrewniałych?

A. Latem po kwitnieniu

B. Wczesną jesienią przed zrzuceniem liści

C. Wiosną po ruszeniu soków

D. Późną jesienią po zrzuceniu liści

Wybór niewłaściwego terminu do ścięcia pędów roślin liściastych na sadzonki zdrewniałe prowadzi do licznych problemów. Wiosna, gdy rośliny zaczynają ruszać sap, jest czasem, w którym rośliny intensywnie pobierają wodę i składniki odżywcze, co czyni je wrażliwymi na uszkodzenia. Sadzonki pobrane w tym okresie mogą nie mieć wystarczającej ilości substancji odżywczych zgromadzonych w korzeniach, co zwiększa ryzyko ich obumarcia. Ponadto, ścięcie pędów w okresie, gdy rośliny są aktywne, może prowadzić do niekontrolowanego wzrostu i osłabienia sadzonek, co jest niezgodne z praktykami agronomicznymi. Wczesna jesień przed zrzuceniem liści to również nieodpowiedni moment, ponieważ rośliny wciąż mogą być w fazie aktywnego wzrostu, co może prowadzić do niekorzystnych efektów. Latem, po kwitnieniu, rośliny są zmęczone procesem kwitnienia i nie powinny być poddawane dodatkowym stresom, takim jak cięcie. Typowe błędy myślowe w tej kwestii obejmują mylenie aktywności roślin podczas różnych pór roku oraz brak zrozumienia procesu spoczynku roślin, co jest kluczowe dla właściwego rozmnażania roślin liściastych. Właściwe zrozumienie cyklu życia roślin i dostosowanie działań do ich naturalnych rytmów jest fundamentem sukcesu w uprawie i rozmnażaniu roślin.

Pytanie 34

Najlepszym wyborem roślin do umieszczenia w donicach wiszących (ampli) jest

A. niecierpek oraz nemezja

B. lwia paszcza oraz heliotrop

C. zeniszka i szałwia

D. bakopa i pelargonia bluszczolistna

Bakopa (Sutera cordata) i pelargonia bluszczolistna (Pelargonium peltatum) to rośliny szczególnie polecane do obsadzenia donic wiszących ze względu na swoje walory estetyczne i zdolność do długotrwałego kwitnienia. Bakopa charakteryzuje się drobnymi, delikatnymi kwiatami w różnych odcieniach bieli, różu i fioletu, które tworzą efektowne kaskady. Roślina ta jest również wysoce odporna na suszę, co czyni ją łatwą w pielęgnacji. Pelargonia bluszczolistna natomiast wyróżnia się pięknymi, zwisającymi pędami oraz dużą różnorodnością kolorów kwiatów, co dodatkowo wzbogaca kompozycję. Dodatkowo, obie rośliny preferują słoneczne stanowiska i dobrze rozwijają się w umiarkowanej wilgotności, co sprawia, że są świetnym wyborem do donic wiszących. W praktyce, zastosowanie tych roślin w aranżacjach balkonowych czy ogrodowych pozwala na uzyskanie efektownego wyglądu oraz stworzenie przyjemnej atmosfery. Warto również wspomnieć o odpowiednim nawożeniu i regularnym przycinaniu, co sprzyja lepszemu kwitnieniu i zdrowemu wzrostowi.

Pytanie 35

Wskaż zestaw roślin rekomendowanych do ogrodów skalnych?

A. Floks szydlasty (Phlox subulata), ligustr zwyczajny (Ligustrum vulgare), forsycja pośrednia (Forsythia intermedia)

B. Rozchodnik okazały (Sedum spectabile), zawciąg nadmorski (Armeria maritima), rojnik pajęczynowaty (Sempervivum arachnoideum)

C. Parzydło leśne (Aruncus dioicus), prawoślaz różowy (Altheum rosea), jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius)

D. Perukowiec podolski (Cotinus coggygria), bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens), świerk biały odmiana Conica (Picea glauca odmiana "Conica")

Rozchodnik okazały (Sedum spectabile), zawciąg nadmorski (Armeria maritima) oraz rojnik pajęczynowaty (Sempervivum arachnoideum) to rośliny, które idealnie nadają się do ogrodów skalnych. Charakteryzują się one niskim wzrostem, co sprawia, że doskonale wkomponowują się w niewielkie przestrzenie i mniejsze zbiorniki, które często występują w takich ogrodach. Rozchodnik okazały jest znany ze swojej odporności na suszę, co czyni go idealnym wyborem na kamieniste podłoża, gdzie dostępność wody jest ograniczona. Zawciąg nadmorski, z kolei, preferuje piaszczyste oraz słoneczne miejsca, co czyni go doskonałym towarzyszem dla innych roślin w ogrodzie skalnym. Rojnik pajęczynowaty to roślina, która nie tylko pięknie wygląda, ale również skutecznie zatrzymuje wilgoć w glebie, co jest istotne w suchych warunkach. Dzięki tym cechom, te rośliny tworzą harmonijną kompozycję, która jest nie tylko estetyczna, ale również funkcjonalna w ogrodzie skalnym, spełniając jednocześnie wymagania związane z minimalną pielęgnacją i odpornością na niekorzystne warunki atmosferyczne.

Pytanie 36

Która kategoria roślin nie potrzebuje corocznego cięcia na wiosnę?

A. Pnącza

B. Róże rabatowe

C. Różaneczniki

D. Drzewa owocowe

Drzewa owocowe, pnącza oraz róże rabatowe są roślinami, które zazwyczaj wymagają regularnego cięcia, co jest kluczowe dla ich zdrowia i obfitości kwitnienia. Drzewa owocowe, takie jak jabłonie czy grusze, często wymagają corocznego cięcia w celu usunięcia martwych lub chorych gałęzi oraz poprawienia struktury korony, co sprzyja lepszemu nasłonecznieniu owoców i cyrkulacji powietrza. Brak odpowiedniego cięcia może prowadzić do problemów zdrowotnych roślin oraz obniżenia plonów. Pnącza, takie jak winorośl czy wisteria, również wymagają regularnego cięcia, aby kontrolować ich wzrost oraz zachować estetyczny wygląd. Niezadbanie o te rośliny może prowadzić do przepełnienia i osłabienia struktury ich wzrostu. Z kolei róże rabatowe są znane ze swojej potrzeby cięcia, które ma na celu usunięcie martwych pędów oraz formowanie rośliny, co jest kluczowe dla uzyskania zdrowych i obfitych kwiatów. W przypadku tych roślin, nieprzestrzeganie zasad cięcia może skutkować nie tylko obniżeniem jakości kwitnienia, ale również zwiększoną podatnością na choroby. Dlatego regularne cięcie jest istotnym elementem pielęgnacji tych grup roślin.

Pytanie 37

W ogrodzie wewnętrznym dominującym elementem może być

A. olsza czarna

B. wierzba iwa

C. buk pospolity

D. karagana syberyjska

Olsza czarna (Alnus glutinosa) to drzewo, które ma swoje specyficzne zastosowanie, głównie w pobliżu wód, gdzie gleby są wilgotne. Choć może być atrakcyjnym elementem kompozycji ogrodowej, nie jest typowym drzewem dominującym, a raczej współdominującym w miejscach o specyficznych warunkach glebowych. Wierzba iwa (Salix caprea) jest rośliną, która również preferuje wilgotne gleby i jest bardziej krzewem niż drzewem. Z tego powodu, choć ma swoje miejsce w ogrodach, nie może konkurować z bukiem pod względem estetyki oraz trwałości. Karagana syberyjska (Caragana arborescens) to roślina o mniejszym znaczeniu w kontekście dominujących drzew w ogrodzie. Jej zastosowanie często ogranicza się do nasadzeń w trudnych warunkach, takich jak gleby piaszczyste czy ubogie. Ostatecznie, wybór odpowiednich roślin do ogrodu powinien opierać się na ich potencjale do tworzenia harmonijnych i trwałych kompozycji, co w przypadku wymienionych drzew nie zawsze jest spełnione. Zrozumienie ekologii i potrzeb roślin jest kluczowe dla stworzenia ogrodu, który będzie nie tylko piękny, ale także funkcjonalny i zrównoważony.

Pytanie 38

Obszary zieleni, których formowanie sprowadza się do odtworzenia koncepcji w zgodzie z duchem epoki, którą reprezentują, to

A. parki i ogrody wypoczynkowe

B. parki ludowe

C. parki i ogrody zabytkowe

D. ogrody jordanowskie

Parki i ogrody zabytkowe to miejsca, które naprawdę mają na celu zachowanie zieleni w zgodzie z tym, co reprezentują różne epoki. W takich przestrzeniach zwraca się uwagę na detale architektoniczne, jak choćby mała architektura i układ roślinności, a także styl budynków, które się tam znajdują. Dobrym przykładem jest Ogród Łazienkowski w Warszawie, który łączy cechy klasycyzmu i romantyzmu. Sposób, w jaki go zaprojektowano, uwzględnia zarówno kontekst historyczny, jak i przyrodnicze walory terenu. Tym wszystkim zajmują się specjaliści z dziedziny konserwacji zabytków i architektury krajobrazu, którzy stosują się do różnych wytycznych, takich jak Karta Florencka. To właśnie ona promuje zrównoważone zarządzanie dziedzictwem kulturowym i przyrodniczym. Tak więc parki i ogrody zabytkowe nie tylko są świetnym miejscem do wypoczynku, ale także pełnią ważną rolę edukacyjną, pozwalając odwiedzającym lepiej zrozumieć konteksty historyczne i wartości kulturowe.

Pytanie 39

Jakie czynności należy wykonać na końcówkach pędów kwiatów ciętych, które mają być wykorzystane do zrobienia wiązanki, aby zwiększyć ich trwałość?

A. Przyciąć w poziomie

B. Zawoskować

C. Przyciąć w skos

D. Złamać

Przycinanie pędów kwiatów ciętych skośnie jest kluczowym działaniem, które znacząco wpływa na ich trwałość i jakość. Takie cięcie zwiększa powierzchnię wchłaniania wody, co pozwala kwiatom lepiej korzystać z wilgoci, a tym samym przedłuża ich świeżość. Praktyka ta jest zgodna z zaleceniami profesjonalnych florystów, którzy zalecają używanie ostrego narzędzia, aby uniknąć miażdżenia delikatnych komórek pędów. Kiedy pęd jest przycinany skośnie, to powstaje większa powierzchnia kontaktu z wodą, co jest szczególnie ważne dla kwiatów, które mają tendencję do szybkiego więdnięcia. Dobrym przykładem mogą być róże, które najlepiej wchłaniają wodę, gdy ich końcówki są przycinane nie tylko na skos, ale także w wodzie, aby zminimalizować ryzyko zatykania się naczyń wodnych. Dobrą praktyką jest również regularne zmienianie wody w wazonie oraz dodawanie specjalnych preparatów przedłużających trwałość kwiatów, co jeszcze bardziej wpłynie na ich długowieczność.

Pytanie 40

Jakie rośliny kwitnące jesienią powinny być użyte na rabaty?

A. płomyka szydlastego (Phlox subulata) i ubiorka wieczniezielonego (Iberis sempervirens)

B. ciemiernika białego (Helleborus niger) i przylaszczkę pospolita (Hepatica nobilis)

C. astra nowobelgijskiego (Aster novi-belgii) oraz rozchodnika okazałego (Sedum spectabile)

D. astra alpejskiego (Aster alpinus) oraz serduszkę okazałą (Dicentra spectabilis)

Wybór roślin kwitnących na rabatach jesienią powinien być starannie przemyślany, aby zapewnić odpowiednie warunki do ich wzrostu i kwitnienia. Odpowiedzi zawierające ciemiernika białego (Helleborus niger) oraz przylaszkę pospolitą (Hepatica nobilis) są nieodpowiednie, ponieważ są to rośliny, które kwitną wczesną wiosną, a nie jesienią. Ciemiernik białe, znany z pięknych kwiatów, jest popularny w ogrodach, ale jego czas kwitnienia kończy się na początku wiosny, co czyni go mało użytecznym w kontekście rabat jesiennych. Z kolei przylaszczka pospolita, choć urokliwa, również kwitnie na początku roku, a jej okres wegetacyjny nie pokrywa się z wymaganiami na rabaty jesienne. Dodatkowo, wybór płomyka szydlastego (Phlox subulata) i ubiorka wieczniezielonego (Iberis sempervirens) również jest nietrafiony. Płomyk szydlasty jest typową rośliną wiosenną, która, podobnie jak ubiorek, jest bardziej aktywna w chłodniejszych miesiącach. Planując rabaty kwitnące jesienią, ważne jest dobieranie roślin, które będą w stanie prezentować swoje atuty w tym specyficznym okresie. Dlatego kluczowe jest unikanie roślin, które kwitną w innych porach roku, co prowadzi do niewłaściwych efektów estetycznych oraz obniżenia bioróżnorodności w ogrodzie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej