Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 17 czerwca 2026 16:14
Data zakończenia: 17 czerwca 2026 16:46

Egzamin niezdany

Wynik: 6/40 punktów (15,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby dodać nową kolumnę do już istniejącej tabeli, należy użyć polecenia SQL:

UPDATE TABLE

INSERT INTO

CREATE TABLE

ALTER TABLE

Pozostałe polecenia nie zmieniają struktury istniejącej tabeli. CREATE TABLE tworzy zupełnie nową tabelę - nie da się nim dołożyć kolumny do już istniejącej. UPDATE TABLE nie istnieje w SQL, a samo UPDATE modyfikuje dane w wierszach, a nie kolumny. INSERT INTO dodaje nowy wiersz z wartościami, czyli działa na danych, nie na strukturze. Dodanie kolumny do tabeli wykonuje ALTER TABLE z klauzulą ADD.

Pytanie 2

Który atrybut pola <input> ogranicza maksymalną liczbę znaków, jaką można w nim wpisać?

A. readonly

B. name

C. value

D. maxlength

Atrybut maxlength ogranicza maksymalną liczbę znaków, jaką użytkownik może wpisać w pole tekstowe, np. <input type="text" maxlength="10"> pozwoli wprowadzić najwyżej 10 znaków. Przydaje się przy polach o ustalonej długości, takich jak kod pocztowy czy PESEL. Dlatego limit znaków ustala maxlength.

Pytanie 3

Jak wygląda poprawny zapis znaczników, który jest zgodny z normami języka XHTML i odpowiada za łamanie linii?

A.

B.

C.

D.

Zapis znacznika jest niepoprawny, ponieważ nie można w ten sposób zamknąć znacznika, który nie ma zawartości. W XHTML wszystkie tagi muszą być poprawnie sformatowane, a takie umieszczenie spacji w znaczniku zamknięcia oraz użycie nieodpowiedniego formatu są całkowicie niezgodne z wymaganiami standardów. Kolejną niepoprawną koncepcją jest użycie - chociaż syntaktyczna forma jest bliska poprawnej, znaczniki otwierające i zamykające muszą mieć odpowiednie konteksty. W przypadku znaczników samozamykających się, takich jak , nie ma potrzeby umieszczania pary znaczników, ponieważ ich funkcjonalność polega na wstawieniu łamania linii, a nie na wytwarzaniu dodatkowego bloku. Ostatnią z wymienionych odpowiedzi, , również nie jest zgodna z odpowiednim formatowaniem XHTML, ponieważ brakuje ukośnika, co czyni go niepoprawnym w kontekście stricte przestrzegania standardu. Podstawowym błędem w myśleniu, który prowadzi do tych niepoprawnych wniosków, jest niewłaściwe zrozumienie zasady samozamykania znaczników oraz ich roli w strukturze dokumentu HTML. Ignorowanie zasadności i standardów tworzenia HTML prowadzi do wielu problemów z interpretacją kodu przez różne środowiska oraz przeglądarki, co wpływa na ostateczną jakość i dostępność stron internetowych.

Pytanie 4

W języku JavaScript zapisano fragment kodu. Po wykonaniu skryptu zmienna x

<script>
 var x = 10;
 x++;
 console.log(x);
 </script>

A. będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.

B. będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.

C. będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup.

D. będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! Odpowiedź 'będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej' jest prawidłowa, ponieważ po zainicjalizowaniu zmiennej x wartością 10 następuje inkrementacja, która zwiększa wartość zmiennej o 1, dając w wyniku 11. Następnie wartość zmiennej x jest wypisywana w konsoli przeglądarki internetowej za pomocą metody console.log(). Jest to standardowa metoda w języku JavaScript do debugowania i śledzenia wartości zmiennych podczas wykonywania kodu. W praktyce, zrozumienie pracy z konsolą przeglądarki jest kluczowe dla efektywnego programowania JavaScript. To umiejętność, która pozwala na szybkie zlokalizowanie i rozwiązanie problemów z kodem. Dobrą praktyką jest również umiejętne korzystanie z operacji inkrementacji, które są podstawą sterowania przepływem i manipulowania danymi w JavaScript.

Pytanie 5

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select AVG (nazwisko) into pensja

B. select AVG (pensja) from pracownicy

C. select VAR (pracownicy) into pensja

D. select VAR (pensja) from nazwisko

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 6

Wskaż funkcję JavaScript, która umożliwia obliczenie połowy kwadratu liczby podanej jako argument.

A. function wynik(a) { return a*a/2; }

B. function wynik(a) { return a*2/2; }

C. function wynik(a) { return a/2+a/2; }

D. function wynik(a) { return 2*a/a; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja 'wynik' w postaci 'function wynik(a) { return a*a/2; }' poprawnie oblicza połowę kwadratu liczby 'a', co można zapisać matematycznie jako (a^2)/2. Takie podejście jest zgodne z definicją funkcji w programowaniu, gdzie argument 'a' jest przekazywany jako parametr, a następnie wykorzystany w obliczeniach. Przykładowo, jeśli przekazalibyśmy liczbę 4, wynik funkcji wyniósłby (4*4)/2 = 8. W praktycznych zastosowaniach, takie obliczenia mogą być przydatne w różnych dziedzinach, jak grafika komputerowa, gdzie oblicza się pola powierzchni, czy inżynieria, gdzie analizuje się różne parametry techniczne. Użycie operatora mnożenia i dzielenia zapewnia, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami matematycznymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, polegającymi na precyzyjnym oddzieleniu operacji arytmetycznych i dbałości o czytelność kodu.

Pytanie 7

Która funkcja PHP zamieni słowo "kota" na "mysz" w napisie "ala ma kota"?

str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

str_replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zamiany fragmentu napisu dokonuje <code>str_replace($szukane, $zamiennik, $tekst)</code> w tej kolejności argumentów, więc <code>str_replace("kota", "mysz", "ala ma kota")</code> da „ala ma mysz”. Pierwszy argument to czego szukamy, drugi czym zastąpić, trzeci gdzie. Dlatego ta funkcja jest poprawna.

Pytanie 8

Jaki zapis szesnastkowy odpowiada kolorowi rgb(128, 16, 8)?

#FF0F80

#FF1008

#800F80

#801008

Pozostałe kody mają niepasujące bajty. #FF1008 zaczyna się od FF (255), a nie 80 (128). #800F80 i #FF0F80 nie odpowiadają wartościom 16 i 8. Poprawny zapis rgb(128, 16, 8) to #801008.

Pytanie 9

Do czego odnosi się termin „front-end” w kontekście tworzenia stron internetowych?

A. do bazy danych z informacjami prezentowanymi na stronie

B. do organizacji danych na serwerze WWW

C. do działania skryptów wykonywanych po stronie serwera

D. do interfejsu strony i technologii działających w przeglądarce

Termin „front-end” odnosi się do warstwy widocznej dla użytkownika - interfejsu strony i technologii działających w PRZEGLĄDARCE (HTML, CSS, JavaScript). Dlatego front-end to interfejs strony i technologie działające w przeglądarce.

Pytanie 10

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML 5?

<title>Strona o psach</title>

A. Stanowi jedynie informację dla robotów wyszukiwania i nie jest widoczny w przeglądarce.

B. Zostanie umieszczony w treści strony, na samym czubku.

C. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.

D. Jest fakultatywny w kontekście HTML 5 i nie jest wymagany w dokumencie.

Odpowiedzi, które sugerują, że zawartość znacznika <title> nie jest widoczna w przeglądarce czy że nie ma znaczenia dla zawartości strony, są po prostu błędne. Zapis <title> to kluczowy element w HTML, który informuje użytkownika o tematyce strony, ale też wpływa na to, jak jest postrzegana przez wyszukiwarki. Tytuł nie jest w treści strony, a w nagłówku karty przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Ignorowanie tytułu to częsty błąd w myśleniu o SEO i projektowaniu stron. Można też usłyszeć, że <title> jest opcjonalny, co jest nieprawdą, bo brak tego elementu może sprawić, że użytkownicy i roboty wyszukiwarek będą mieli problem z identyfikacją strony. Tytuł musi być w kodzie HTML, żeby zwiększyć użyteczność i dostępność strony. Warto też pamiętać, że <title> nie jest tylko dla robotów, ale przede wszystkim ma pomóc użytkownikom zrozumieć, co mogą znaleźć na stronie.

Pytanie 11

Wskaż NIEPRAWIDŁOWY opis optymalizacji kodu wygenerowanego przez program

A. Jej celem jest zwiększenie efektywności programu

B. W celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor może być przeprowadzana na różnych etapach działania

C. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi

D. Powinna prowadzić do zmiany kodu źródłowego w taki sposób, aby działał on szybciej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Optymalizacja kodu wynikowego programu to proces, który ma na celu poprawienie jego wydajności, a nie sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi. W praktyce oznacza to, że optymalizacja skupia się na zwiększeniu efektywności działania aplikacji poprzez różne techniki, takie jak eliminacja zbędnych operacji, zmniejszenie zużycia pamięci, czy też poprawa szybkości wykonywania kodu. Przykładem może być wykorzystanie algorytmów o lepszej złożoności czasowej, co przekłada się na szybsze działanie programów w praktycznych zastosowaniach, takich jak gry komputerowe czy aplikacje webowe. W branży programistycznej stosuje się różnorodne narzędzia i standardy, takie jak analizy profili, które pomagają w identyfikowaniu wąskich gardeł wydajnościowych. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że optymalizacja to nie tylko poprawa działania programu, ale także dostosowanie go do określonych wymagań użytkowników i systemów, na których będzie uruchamiany.

Pytanie 12

Tabela podzespoly ma pola: model, producent, typ, cena. Które zapytanie wyświetli modele dysków SSD firmy Samsung od najdroższego do najtańszego?

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' AND producent='Samsung' ORDER BY cena ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' OR producent='Samsung' ORDER BY cena DESC;

SELECT model FROM producent WHERE typ='SSD' OR producent='Samsung' ORDER BY podzespoly ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' AND producent='Samsung' ORDER BY cena DESC;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dyski SSD firmy Samsung to część wspólna dwóch warunków - typ „SSD” ORAZ producent „Samsung” - więc łączymy je <code>AND</code>, a od najdroższego do najtańszego sortuje <code>ORDER BY cena DESC</code>. Wybieramy <code>model</code> z <code>podzespoly</code>. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 13

Którego selektora użyć, aby sformatować WSZYSTKIE obrazy znajdujące się w akapicie?

p img

p.img

p + img

p # img

Pozostałe zapisy znaczą co innego. p + img to selektor SĄSIADA - obraz stojący zaraz PO akapicie, nie w nim. p.img celuje w akapit z klasą „img”, a nie w obrazy. p # img jest składniowo błędny. Obrazy wewnątrz akapitu obejmuje p img.

Pytanie 14

Jakie znaki będą przechowywane w zmiennej $napis po uruchomieniu poniższego kodu PHP?

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);

A. og

B. gramo

C. gr

D. ogram

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, dobrze zrozumiałeś działanie funkcji substr w języku PHP. Ta funkcja jest używana do wyodrębnienia części ciągu znaków. W tym przypadku, wyodrębnienia 5 znaków zaczynając od czwartego znaku (indeks 3) w napisie. W rezultacie, otrzymujemy ciąg 'gramo'. Warto zwrócić uwagę, że indeksowanie w PHP (podobnie jak w większości języków programowania) zaczyna się od zera, a nie od jeden. Dlatego 'czwarty' znak ma indeks 3. Używanie funkcji substr jest częstą praktyką przy manipulacji ciągami znaków w PHP, więc zrozumienie jej działania jest bardzo ważne. Przykładowo, jeżeli chcemy wyodrębnić fragment tekstu od pewnego miejsca do końca, możemy tego dokonać nie podając trzeciego parametru funkcji substr.

Pytanie 15

Która zasada NIE poprawi czytelności kodu?

A. jedna instrukcja w jednej linii

B. nazwy zmiennych odzwierciedlają ich przeznaczenie

C. pisanie kodu BEZ wcięć i zbędnych enterów

D. komentarze w trudniejszych fragmentach kodu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pytanie szuka zasady, która NIE pomaga. Pisanie kodu bez wcięć i bez podziału na linie sprawia, że struktura bloków staje się nieczytelna - to praktyka SZKODZĄCA czytelności. Dlatego czytelności nie poprawi pisanie kodu bez wcięć i zbędnych enterów.

Pytanie 16

Metainformacja "Description" umieszczona w pliku HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="Description" content="...">
</head>

A. informację na temat autora strony

B. nazwę aplikacji, za pomocą której stworzono stronę

C. spis słów kluczowych, które są wykorzystywane przez wyszukiwarki internetowe

D. opis treści znajdującej się na stronie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Meta tag Description w HTML służy do dostarczenia krótkiego streszczenia zawartości strony internetowej Jest to jeden z kluczowych elementów optymalizacji pod kątem wyszukiwarek internetowych SEO który pomaga wyszukiwarkom i użytkownikom zrozumieć tematykę strony choć nie jest bezpośrednim czynnikiem rankingowym wyszukiwarek może wpływać na wskaźnik klikalności CTR w wynikach wyszukiwania Dzięki dobrze skonstruowanemu opisowi użytkownicy mogą szybko ocenić czy strona spełnia ich potrzeby co z kolei może zwiększyć ruch na stronie Praktyką branżową jest aby opis był zwięzły i zawierał najważniejsze informacje dotyczące zawartości strony zazwyczaj nie przekraczając 160 znaków Ponadto opis ten może być wyświetlany jako fragment w wynikach wyszukiwania co czyni go istotnym elementem strategii marketingowej strony Dobre praktyki obejmują stosowanie unikalnych i precyzyjnych opisów dla każdej podstrony co przyczynia się do lepszego zrozumienia i klasyfikacji strony przez wyszukiwarki

Pytanie 17

Tabele Klienci oraz Zgloszenia są związane relacją jeden do wielu. Jakie polecenie należy wydać, aby uzyskać tylko opis zgłoszenia oraz odpowiadające mu nazwisko klienta dla zgłoszenia numer 5?

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.id WHERE Zgloszenia.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgloszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgloszenia.Klienci_id WHERE Zgloszenia.id = 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ używa poprawnej składni SQL do wykonania zapytania z dwóch tabel powiązanych relacją jeden do wielu. Kluczowym elementem jest użycie klauzuli JOIN, która łączy tabelę Zgloszenia z tabelą Klienci poprzez pole Klienci_id, będące kluczem obcym w tabeli Zgloszenia. Dzięki temu możliwe jest powiązanie odpowiednich rekordów z dwóch tabel. Warunek w klauzuli WHERE Zgloszenia.id = 5 precyzuje, że zapytanie ma zwrócić dane tylko dla zgłoszenia o identyfikatorze 5. Taki sposób pisania zapytań SQL jest zgodny z normami ANSI SQL i jest powszechnie stosowany w systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server. Korzystanie z JOIN, zwłaszcza z klauzulą ON, jest dobrą praktyką, ponieważ zapewnia czytelność i bezpieczeństwo zapytań. W realnych zastosowaniach, takie zapytania są używane do łączenia danych z różnych źródeł w celu ich analizy lub raportowania. Prawidłowa struktura zapytania ułatwia jego modyfikację i integrację z innymi operacjami bazy danych, co jest niezbędne w zarządzaniu danymi w dużych systemach informatycznych. Zrozumienie mechanizmu JOIN oraz użycie klauzuli WHERE w celu ograniczenia wyników jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu i analizie danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 18

W tabeli pracownicy utworzono klucz główny typu INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO-INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowano pola imie oraz nazwisko. W przypadku użycia przedstawionej w ramce kwerendy SQL wprowadzającej dane, gdzie pominięto pole klucza, w bazie danych MySQL dojdzie do

A. wprowadzenia rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

B. błędu związane z nieprawidłową liczbą pól

C. wprowadzenia rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna

D. zignorowania polecenia, tabela nie ulegnie zmianie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przypadku bazy danych MySQL, klucz główny zdefiniowany z atrybutem AUTO-INCREMENT pełni ważną funkcję automatycznego przydzielania unikalnych wartości liczbowych dla każdego nowego rekordu. Jest to szczególnie przydatne w dużych bazach danych, gdzie ręczne przypisywanie wartości klucza mogłoby prowadzić do błędów czy konfliktów. W przedstawionym przypadku, query SQL typu INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Anna', 'Nowak'); pomija pole klucza głównego. Dzięki zastosowaniu AUTO-INCREMENT, MySQL automatycznie przydzieli nową wartość klucza głównego, która będzie kolejną w sekwencji, zapewniając integralność danych. Tego rodzaju mechanizm jest standardem w zarządzaniu relacyjną bazą danych, co pozwala na efektywne i bezpieczne operowanie danymi bez ryzyka wystąpienia błędów związanych z ręcznym zarządzaniem kluczami. Dobre praktyki sugerują, aby w takich przypadkach polegać na funkcji AUTO-INCREMENT, co nie tylko ułatwia pracę z bazą danych, ale również minimalizuje możliwość wystąpienia duplikatów czy niespójności w danych. To podejście jest szeroko stosowane w branży IT, szczególnie w przypadkach systemów wymagających dużego wolumenu danych.

Pytanie 19

Zgodnie z zasadami ACID, które odnoszą się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, że

A. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od wydarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu

B. w przypadku naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi

C. transakcja może w pewnych okolicznościach być podzielona na dwa niezależne etapy

D. w trakcie wykonywania transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Trwałość (czyli durability) w bazach danych to taka cecha, która mówi, że jak już zatwierdzisz transakcję, to wszystkie zmiany zostaną na zawsze w systemie. To znaczy, że niezależnie od tego, co się później wydarzy, jak na przykład awaria, Twoje dane są bezpieczne. To naprawdę ważne, bo pozwala na utrzymanie spójności i pewności, że system działa tak, jak powinien. Weźmy na przykład systemy bankowe. Gdy robisz przelew, musisz być pewien, że pieniądze poszły tam, gdzie miały, nawet jak serwer padnie tuż po zakończeniu transakcji. Dobrze jest mieć też takie mechanizmy, jak zapisywanie dzienników, które pomagają odtworzyć dane, jeśli coś pójdzie nie tak. Trwałość to kluczowa sprawa w projektowaniu baz danych, bo buduje zaufanie użytkowników oraz pozwala spełnić różne normy i regulacje.

Pytanie 20

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich wierszy, gdzie producent to TOSHIBA. W SQL zapis tej modyfikacji będzie wyglądać następująco:

A. UPDATE producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

B. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl'

C. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';

D. UPDATE podzespoly.producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera właściwą składnię polecenia SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W SQL, instrukcja UPDATE jest używana do modyfikacji danych w istniejących rekordach. W tym przypadku, polecenie 'UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';' zmienia wartość pola URL na 'toshiba.pl' tylko dla tych rekordów, gdzie producent jest równy 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które rekordy mają zostać zaktualizowane. W praktyce, przed wykonaniem takiej aktualizacji, zaleca się zawsze wykonać zapytanie SELECT, aby zweryfikować, które rekordy zostaną zmodyfikowane. Zapewnia to dodatkową warstwę kontroli i zabezpiecza przed niezamierzonymi zmianami. Prawidłowe użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, aby nie zmienić wszystkich rekordów w tabeli, co mogłoby doprowadzić do utraty danych. Zrozumienie struktury SQL i zasad działania instrukcji jest fundamentem pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 21

Która właściwość grafiki wektorowej jest prawdziwa?

A. jest niezależna od rozdzielczości

B. nie można jej przekształcić w grafikę rastrową

C. raz utworzonej nie da się edytować

D. jest nieskalowalna

Pozostałe stwierdzenia są nieprawdziwe. Grafiki wektorowej nie tylko da się edytować - łatwo przesuwać i modyfikować poszczególne krzywe oraz obiekty, nawet po zapisaniu. Nie jest też nieskalowalna; to właśnie skalowanie bez utraty jakości jest jej największą zaletą. Można ją również przekształcić w grafikę rastrową (rasteryzacja), gdy potrzebny jest plik pikselowy. Cechą prawdziwą jest niezależność od rozdzielczości, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 22

Którego języka skryptowego użyć do aplikacji WWW zagnieżdżonych w HTML i uruchamianych po stronie SERWERA?

A. JavaScript

B. C#

C. PHP

D. Perl

PHP to skryptowy język serwerowy, który OSADZA SIĘ wprost w HTML (między <?php ... ?>) i wykonuje na SERWERZE - do przeglądarki trafia już gotowy HTML będący wynikiem działania kodu. Tak powstają strony dynamiczne: logowanie, sklepy, fora. Zapamiętaj: PHP liczy się na serwerze, a klient widzi tylko efekt.

Pytanie 23

CMYK to kombinacja czterech podstawowych kolorów stosowanych w druku:

A. turkusowego, purpurowego, białego, czarnego

B. turkusowego, purpurowego, żółtego, czarnego

C. czerwonego, purpurowego, żółtego, szarego

D. turkusowego, błękitnego, białego, różowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź zawierająca kolory turkusowy, purpurowy, żółty i czarny jest poprawna, ponieważ CMYK to standardowy model kolorów stosowany w druku. Składa się on z czterech podstawowych kolorów: cyjan (turkusowy), magenta (purpurowy), żółty i czarny (key). Model ten jest powszechnie wykorzystywany w przemyśle poligraficznym, ponieważ pozwala na uzyskanie szerokiej gamy kolorów poprzez mieszanie tych czterech odcieni. Przykładem zastosowania CMYK jest druk ulotek, plakatów czy książek, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest kluczowe dla jakości i estetyki produktu. W praktyce, mieszanie kolorów w tym modelu odbywa się przez stosowanie różnych proporcji farb, co pozwala na uzyskanie pożądanych odcieni. Warto również zauważyć, że standard CMYK jest podstawą wielu systemów druku cyfrowego oraz offsetowego, co czyni go fundamentalnym narzędziem w pracy projektantów graficznych oraz drukarzy, którzy muszą zrozumieć jego zasady, aby efektywnie realizować projekty graficzne.

Pytanie 24

Wskaż NIEPRAWIDŁOWE stwierdzenie dotyczące normalizacji dźwięku

A. W wyniku normalizacji następuje wyrównanie poziomu głośności całego nagrania

B. Normalizacja polega na obniżeniu poziomu najgłośniejszej próbki w sygnale do ustalonej wartości, a następnie proporcjonalnym zwiększeniu głośności pozostałych części sygnału

C. Jeśli najgłośniejszy element dźwięku osiąga połowę skali, wszystko zostanie zwiększone razy dwa - tak, aby najgłośniejszy element dotarł do maksimum na skali

D. Opcja normalizacja znajduje się w menu programu do edycji dźwięku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ proces normalizacji sygnału dźwiękowego faktycznie polega na dostosowywaniu głośności nagrania w taki sposób, aby najgłośniejszy fragment osiągał maksymalny poziom na skali. W praktyce, jeżeli najgłośniejszy element sygnału osiąga połowę skali, program do obróbki dźwięku zwiększa głośność wszystkich innych fragmentów, aby najgłośniejszy osiągnął pełną głośność. To działanie jest zgodne z powszechnie przyjętymi standardami normalizacji dźwięku, które zapewniają, że nagrania mają spójny poziom głośności, co jest istotne w produkcji audio, aby nie występowały nagłe zmiany głośności pomiędzy różnymi utworami. Normalizacja jest szczególnie przydatna w kontekście przygotowywania materiałów do publikacji, takich jak albumy muzyczne czy podcasty, gdzie istotne jest, by słuchacz nie musiał regulować głośności podczas odtwarzania różnych nagrań. Przykładem może być album muzyczny, gdzie różne utwory mogą mieć różne poziomy nagrania, a normalizacja pozwala na ich wyrównanie w celu uzyskania jednolitego doświadczenia słuchowego.

Pytanie 25

W języku CSS zdefiniowano style dla znacznika h1 zgodnie z podanym wzorem. Przy założeniu, że żadne inne style nie są zastosowane do znacznika h1, wskaż właściwy sposób stylizacji tego elementu

A. A

B. D

C. B

D. C

Błędne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowego zrozumienia zastosowania specyficznych stylów CSS. Font-style: oblique; jest często mylony z kursywą, czyli font-style: italic;. Oblique to bardziej subtelna forma pochylenia tekstu, która w projektach graficznych może nadawać bardziej nowoczesny wygląd. Dlatego inne opcje, które mogłyby sugerować użycie zwykłej kursywy, są nieprawidłowe. Font-variant: small-caps; często jest mylony z całkowitymi kapitalikami, co może prowadzić do nieporozumienia w formacie tekstu. Small-caps zachowuje proporcje tekstu, przekształcając tylko małe litery, co może być użyteczne w projektach, gdzie estetyka i elegancja są kluczowe. Niewłaściwe zrozumienie tego stylu może prowadzić do błędnych założeń o wyglądzie tekstu. Text-align: right; jest często zapominane, ponieważ większość tekstów w Internecie jest wyrównywana do lewej. Dlatego projekty, które wymagają wyrównania do prawej mogą być błędnie postrzegane jako niestandardowe lub nieoczekiwane. Poprawne użycie text-align: right; może jednak być kluczowe w układzie stron, gdzie asymetria i nowoczesny design są pożądane. Te błędne koncepcje pokazują, jak ważne jest zrozumienie i prawidłowe stosowanie specyficznych stylów CSS, ponieważ mogą one znacząco wpłynąć na wygląd i użyteczność projektu. Właściwe rozróżnienie tych stylów jest kluczowe dla profesjonalnego projektowania stron internetowych, gdzie detale wizualne i funkcjonalne mają istotne znaczenie dla końcowego użytkownika.

Pytanie 26

.format1 {
    …
}

W CSS określono wspólne style dla pewnej grupy elementów. Użycie takich stylów w kodzie HTML odbywa się za pomocą atrybutu:

A. div = "format1"

B. class = "format1"

C. id = "format1"

D. style = "format1"

Użycie atrybutu class w języku HTML do formatowania grupy znaczników jest zgodne z najlepszymi praktykami web developmentu. Atrybut class pozwala na zastosowanie tej samej definicji stylu CSS do wielu elementów, co jest efektywne i utrzymuje porządek w kodzie. Umożliwia to również łatwą zmianę wyglądu strony poprzez modyfikację tylko jednej definicji CSS zamiast ręcznego edytowania stylów każdego z elementów z osobna. Dzięki takiemu podejściu, programista może szybko aktualizować wygląd całej strony lub jej części bez ryzyka, że pominięte zostaną pojedyncze elementy. Ponadto użycie klas jest zgodne ze standardami W3C, co zapewnia kompatybilność i poprawne renderowanie w różnych przeglądarkach. Praktycznym przykładem zastosowania jest stronie, gdzie wszystkie elementy z klasą .format1 będą miały jednolity wygląd, na przykład wszystkie przyciski na stronie mogą mieć jednakowy kolor i styl. Pozwala to na tworzenie spójnych interakcji użytkownika i ułatwia przyszłą rozbudowę strony o dodatkowe funkcje.

Pytanie 27

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.

B. Barwienie.

C. Krzywe.

D. Progowanie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 28

Zamieszczony kod w języku PHP

A. jest błędny, indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

B. jest niepoprawny, nieznany operator =>

C. definiuje tablicę z trzema wartościami

D. określa tablicę z sześcioma wartościami

Kod przedstawiony w pytaniu to przykład definiowania tablicy asocjacyjnej w języku PHP. Tablica asocjacyjna to struktura danych, która pozwala na przechowywanie wartości związanych z kluczami, które nie muszą być liczbami. W tym przypadku kluczami są łańcuchy znaków: 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek'. Każdy klucz ma przypisaną wartość: 'Anna', 'Nowak' oraz 21. Zatem tablica ta rzeczywiście zawiera trzy pary klucz-wartość. Operator '=>' jest używany w PHP do przypisywania wartości kluczom w tablicach asocjacyjnych. Jest to poprawna składnia i bardzo popularny sposób reprezentowania danych, zwłaszcza w kontekście baz danych i przetwarzania formularzy, gdzie każda wartość ma swoje unikalne znaczenie i klucz. W praktyce tablice asocjacyjne są używane do przechowywania danych, które nie mają charakteru sekwencyjnego, ale są raczej zestawem właściwości lub atrybutów obiektu. Stosowanie tablic asocjacyjnych z odpowiednimi kluczami wspiera czytelność kodu i ułatwia jego zarządzanie zwłaszcza w większych projektach gdzie zrozumienie struktury danych odgrywa kluczową rolę.

Pytanie 29

W aplikacjach webowych tablice asocjacyjne to takie tablice, w jakich

A. elementy tablicy są zawsze indeksowane od 0

B. istnieją przynajmniej dwa wymiary

C. indeks jest ciągiem znaków

D. w każdej komórce tablicy znajduje się inna tablica

Indeksowanie elementów tablicy od zera jest charakterystyczne dla tradycyjnych tablic, w których liczby naturalne służą jako indeksy do dostępu do poszczególnych elementów. Koncepcja ta jest powszechnie stosowana w wielu językach programowania, jednak nie odnosi się do tablic asocjacyjnych. W przypadku tablic asocjacyjnych klucze mogą być dowolnymi łańcuchami znaków, co oznacza, że nie ograniczają się do prostego indeksowania numerycznego. Wartość, jaka znajduje się w każdej komórce takiej tablicy, nie musi być inną tablicą, ponieważ tablice asocjacyjne mogą przechowywać różne typy danych, od prostych wartości po złożone obiekty. W dodatku, tablice asocjacyjne nie wymagają istnienia przynajmniej dwóch wymiarów; mogą być jednowymiarowe, co oznacza, że nie wszystkie tablice muszą być wielowymiarowe, aby działały prawidłowo. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich niepoprawnych wniosków, obejmują nieporozumienie dotyczące definicji i właściwości różnych struktur danych oraz ich zastosowania w programowaniu. Ważne jest, aby zrozumieć, że różne typy tablic mają różne zastosowania i właściwości, co wpływa na sposób, w jaki mogą być używane w praktycznych scenariuszach programowania.

Pytanie 30

Kiedy dane z formularza są przesyłane w sposób jawny jako parametry w adresie URL, w skrypcie PHP można je odczytać za pomocą tablicy

A. $_GET

B. $_COOKIE

C. $_SESSION

D. $_POST

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1 jest poprawna, ponieważ dane przesyłane w postaci jawnej jako parametry w adresie URL są dostępne w PHP poprzez tablicę superglobalną $_GET. Ta tablica przechowuje dane, które zostały przesłane metodą GET. Przykład użycia: jeśli mamy adres URL w formie 'example.com/page.php?name=Jan&age=25', to w skrypcie PHP możemy uzyskać te wartości poprzez $_GET['name'] i $_GET['age']. Wartością $_GET['name'] będzie 'Jan', a $_GET['age'] to '25'. Jest to standardowa praktyka w PHP, umożliwiająca łatwe pozyskiwanie danych w różnych aplikacjach webowych, szczególnie w kontekście wyszukiwania i filtracji wyników. Ważne jest jednak pamiętanie o bezpieczeństwie i sanitizacji danych wejściowych, ponieważ wartości te mogą być modyfikowane przez użytkowników. Użycie funkcji takich jak htmlspecialchars() może pomóc w zapobieganiu atakom XSS, a filter_input() w walidacji danych. Dobrą praktyką jest także unikanie przesyłania wrażliwych informacji w adresie URL, ponieważ mogą być one widoczne w historii przeglądarki oraz serwerowych logach.

Pytanie 31

W języku JavaScript zapis w ramce oznacza, że

x = przedmiot.nazwa();

A. nazwa jest cechą obiektu przedmiot

B. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot

C. zmienna x będzie zawierać wynik działania metody nazwa

D. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja x = przedmiot.nazwa(); w JavaScripcie oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot, a do zmiennej x zostaje podstawiony zwrócony wynik. Kluczowe są tu dwa elementy: kropka oraz nawiasy okrągłe. Zapis przedmiot.nazwa bez nawiasów odnosiłby się tylko do samej funkcji (referencji do metody), natomiast dodanie () powoduje jej wykonanie i dopiero rezultat tego wywołania trafia do zmiennej. W praktyce wygląda to tak: jeśli obiekt przedmiot ma zdefiniowaną metodę nazwa, np. const przedmiot = { nazwa() { return "Monitor"; } }; to po instrukcji x = przedmiot.nazwa(); zmienna x będzie równa tekstowi "Monitor". To jest bardzo typowy wzorzec: obiekt.metoda() zwraca jakąś wartość (string, liczbę, obiekt, tablicę, czasem też undefined), a my ją przechwytujemy do zmiennej, żeby dalej z nią pracować. W dobrych praktykach programistycznych rozdziela się metody, które coś zwracają (tzw. query) od metod, które tylko wykonują akcję (np. zmieniają stan obiektu, ale nic nie zwracają). W tym pytaniu zakładamy, że nazwa zwraca wartość, więc przypisanie do x ma sens. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać nawyk czytania takiego kodu: po lewej zmienna, po prawej wyrażenie, które jest obliczane. Najpierw wykonywana jest metoda nazwa(), a dopiero potem wynik trafia do x. Taki schemat pojawia się non stop w realnych projektach frontendowych i backendowych w JS, np. const wynik = koszyk.policzSume(); albo const tytul = dokument.getElementById("id").textContent; – w obu przypadkach zmienna przechowuje rezultat działania metody.

Pytanie 32

Jeżeli zmienna $x zawiera dowolną dodatnią liczbę naturalną, to przedstawiony kod źródłowy PHP ma na celu wyświetlenie:

$licznik = 0;
while ($licznik != $x)
{
    echo $licznik;
    $licznik++;
}

A. losowych liczb z zakresu (0, x)

B. liczb wprowadzanych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości x

C. kolejnych liczb od 0 do x-1

D. kolejnych liczb od x do 0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod źródłowy przedstawiony w pytaniu implementuje prostą pętlę while w języku PHP która ma za zadanie wyświetlić kolejne liczby począwszy od 0 aż do liczby mniejszej od wartości zmiennej $x. Inicjalizowana jest zmienna $licznik z wartością 0 i pętla wykonuje się tak długo jak długo $licznik jest różny od $x. W każdym przebiegu pętli zmienna $licznik jest wyświetlana, a następnie zwiększana o 1. Dzięki temu wyświetlane są wartości od 0 do x-1 co jest zgodne z drugą odpowiedzią w pytaniu. Jest to klasyczna struktura sterująca która pozwala na iterację po skończonej liczbie elementów. Takie podejście jest zgodne ze standardami pisania kodu, gdzie pętle sterowane są warunkami zależnymi od zmiennych kontrolnych. W praktyce zastosowanie takiej pętli może obejmować iterację po tablicach w celu przetwarzania danych. Ważne jest aby dobrze określić warunek zakończenia pętli by uniknąć błędów nieskończonych pętli które mogą prowadzić do przestoju aplikacji. Dla optymalizacji i czytelności kodu ważne jest też stosowanie odpowiednich nazw zmiennych co ułatwia zrozumienie ich funkcji w kodzie.

Pytanie 33

Jaki jest efekt działania programu w JavaScript?

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");

A. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"

B. pojawi się okno z pustym polem do edycji

C. przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"

D. otwarcie okna z polem do edycji, w którym znajduje się domyślny tekst "Adam"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja prompt w JavaScript jest używana do wyświetlania okna dialogowego z polem edycyjnym pozwalającym użytkownikowi na wprowadzenie danych. W tym przypadku funkcja prompt przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to komunikat wyświetlany użytkownikowi, a drugi to domyślna wartość w polu tekstowym. Kod var osoba = prompt('Podaj imię' 'Adam') otwiera okno dialogowe z tekstem Podaj imię i domyślnie wpisanym w polu tekstowym imieniem Adam. Domyślna wartość jest przydatna w sytuacjach gdzie chcemy zasugerować użytkownikowi pewne dane które mogą być dla niego odpowiednie lub często używane. Jest to wygodne rozwiązanie w aplikacjach internetowych pozwalające na szybkie i intuicyjne wprowadzanie danych przez użytkownika. Zastosowanie prompt jest przykładem interakcji między użytkownikiem a stroną internetową co jest kluczowym elementem dynamicznych aplikacji webowych. Ważne jest jednak by pamiętać że funkcja prompt może być blokowana w niektórych przeglądarkach dlatego jej użycie powinno być dobrze przemyślane i ewentualnie zastąpione bardziej nowoczesnymi rozwiązaniami takimi jak formularze HTML z odpowiednimi atrybutami i stylizacjami.

Pytanie 34

Deklaracja background-attachment: scroll sprawia, że:

A. grafika tła będzie powtarzana (kafelki)

B. tło będzie przewijane razem z zawartością strony

C. grafika tła pojawi się w prawym górnym rogu

D. tło będzie nieruchome, a treść będzie się przewijać

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość <code>background-attachment</code> określa, jak zachowuje się tło podczas przewijania strony. Wartość <code>scroll</code> (domyślna) sprawia, że tło przewija się razem z zawartością elementu - znika z widoku, gdy przewiniemy stronę. Przeciwna wartość <code>fixed</code> „przykleja” tło do okna, więc treść przesuwa się po nieruchomym tle. Dlatego <code>scroll</code> oznacza, że tło przewija się z treścią.

Pytanie 35

W języku PHP znak "//" wskazuje na

A. początek komentarza jednoliniowego

B. początek skryptu

C. operator dzielenia całkowitego

D. operator alternatywny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku PHP znak '//' oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze w PHP są istotnym elementem kodu, pozwalającym programistom na dodawanie adnotacji, które nie wpływają na wykonywanie skryptu. Komentarze są niezwykle pomocne, gdyż umożliwiają wyjaśnienie złożonych fragmentów kodu, co ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwijanie. Dzięki używaniu '//', programista może opisać, co dany fragment kodu robi, dla siebie lub innych osób przeglądających kod w przyszłości. Przykład zastosowania: jeśli mamy kod 'echo "Hello World!";', możemy dodać komentarz wyjaśniający: '// Wyświetla tekst Hello World!'. Warto zaznaczyć, że PHP pozwala także na korzystanie z komentarzy wieloliniowych, które zaczynają się od '/**' i kończą na '*/'. Stosowanie komentarzy jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają dokumentowanie kodu oraz poprawne jego komentowanie, co jest częścią standardów kodowania, takich jak PSR-1 oraz PSR-2, promujących czytelność i spójność w kodzie.

Pytanie 36

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) && ($x < 5)

B. ($x < -2) || ($x > 5)

C. ($x == -2) && ($x < 5)

D. ($x > -2) || ($x > 5)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź, czyli ($x > -2) && ($x < 5), odzwierciedla logiczny warunek, który jest zgodny z opisanym przedziałem otwartym (-2, 5). Pętla while w języku PHP powinna wykonywać blok kodu, dopóki wartość zmiennej x jest większa od -2 oraz jednocześnie mniejsza od 5. Tego rodzaju warunek jest kluczowy w programowaniu, gdyż pozwala na przeprowadzanie iteracji, które są ograniczone do konkretnego zakresu wartości. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zrealizować program, który przetwarza dane tylko w tym przedziale, taki warunek umożliwiłby nam uniknięcie obliczeń dla wartości spoza tego zakresu, co może być istotne w kontekście optymalizacji wydajności. Praktycznym zastosowaniem byłoby zrealizowanie algorytmu, który zbiera dane pomiarowe w zadanym zakresie, co jest częstym przypadkiem w analizie danych. Dobrą praktyką jest także stosowanie odpowiednich komentarzy w kodzie, które wyjaśniają logikę warunków, co sprzyja późniejszej konserwacji; w tym przypadku komentarz mógłby brzmieć "Iteruj, gdy x jest w przedziale (-2, 5)".

Pytanie 37

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki:

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
   następnie po zatwierdzeniu
2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
   wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

należy w znaczniku <script> umieścić kod

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " .A);

C. A = alert("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

A. B.

B. D.

C. A.

D. C.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota! W JavaScript, aby wyświetlić okno, w którym użytkownik może wpisać swoje kwalifikacje, najlepiej użyć funkcji `prompt`. Ta funkcja wyświetla okienko, w które można coś wpisać, a to co wprowadzisz, zostaje zwrócone. Potem, żeby pokazać te dane na stronie, używamy funkcji `document.write`. Dzięki temu możemy dynamicznie dodawać tekst na stronę, co jest super przydatne, gdy chcemy, żeby użytkownik wpisał jakieś informacje, które od razu wyświetlamy. Moim zdaniem, to fajny sposób na interakcję z użytkownikami!

Pytanie 38

Którą właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić rozmiar (wielkość) tekstu?

text-size

font-weight

font-size

font-style

Pozostałe nazwy albo nie istnieją, albo dotyczą innej cechy pisma. text-size brzmi logicznie, ale takiej właściwości w CSS nie ma - przeglądarka ją zignoruje. font-style zmienia odmianę pisma, czyli pochylenie (italic), a nie jego wielkość. font-weight odpowiada za grubość znaków - pogrubienie - również bez wpływu na rozmiar. Wielkość tekstu ustawia wyłącznie font-size, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 39

Jakie działanie wykonuje polecenie DBCC CHECKDB("sklepAGD", Repair_fast) w MS SQL Server?

A. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

B. zweryfikuje spójność danej tabeli

C. sprawdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową

D. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy

Wiele osób mylnie sądzi, że polecenie DBCC CHECKDB może być używane do sprawdzania spójności tylko określonych tabel, co jednak jest nieprawidłowe. DBCC CHECKDB działa na poziomie całej bazy danych, analizując wszystkie tabele, indeksy oraz inne obiekty. Dlatego odpowiedzi sugerujące, że narzędzie to sprawdza spójność tylko pojedynczej tabeli, są błędne. Dodatkowo, niektóre odpowiedzi wskazują, że DBCC CHECKDB może naprawiać uszkodzone rekordy, co jest również mylące. W rzeczywistości, podczas użycia opcji Repair_fast, narzędzie może naprawiać uszkodzone indeksy, ale nie ma możliwości naprawy uszkodzonych danych w samych rekordach. Istnieje ryzyko, że błędne zrozumienie funkcji DBCC CHECKDB może prowadzić do niewłaściwego podejścia do zarządzania bazą danych, w tym do nieadekwatnego planowania kopii zapasowych czy procedur odzyskiwania. Ważne jest, aby być świadomym, że regularne wykonywanie tego polecenia jest kluczowe, ale również, że nie zastępuje ono pełnej strategii zarządzania danymi. Standardy branżowe podkreślają znaczenie kompleksowego podejścia do ochrony danych, co obejmuje zarówno monitorowanie integralności, jak i odpowiednie zabezpieczenia przed utratą danych.

Pytanie 40

$n = '[email protected]'; $dl = strlen($n); $i = 0; while ($i < $dl && $n[$i] != '@') { echo $n[$i]; $i++; } Fragment kodu w języku PHP wyświetli

A. tylko nazwę domeny, czyli 'host.pl'

B. cały adres e-mail, czyli '[email protected]'

C. nazwę konta z znakiem @, czyli 'adres@'

D. wyłącznie nazwę konta, czyli 'adres'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie PHP zmienna $n przechowuje adres e-mail '[email protected]'. Funkcja strlen($n) zwraca długość tego ciągu, co w tym przypadku wynosi 14. Pętla while iteruje przez znaki ciągu, aż napotka znak '@' lub do końca ciągu. W każdej iteracji pętli, znak aktualnej pozycji jest wypisywany. Pętla zaczyna od indeksu 0 i sprawdza każdy znak, aż do momentu, gdy napotka znak '@'. W wyniku działania pętli, wypisywane są tylko znaki przed '@', co w tym przypadku oznacza nazwę konta, czyli 'adres'. Aby lepiej zrozumieć to działanie, warto postawić przed sobą praktyczny przykład. Jeśli zmienimy zmienną $n na '[email protected]', kod wypisze 'test', co potwierdza, że pętla działa zgodnie z zamierzeniem, wypisując wyłącznie część przed znakiem '@'. Technicznie, zmienne tablicowe w PHP mogą być indeksowane za pomocą operatora kwadratowego, co jest wykorzystywane w tym przypadku do dostępu do poszczególnych znaków ciągu, co jest typowe w programowaniu z użyciem PHP i stringów. W kontekście standardów, kod przestrzega zasady oddzielania nazwy użytkownika od domeny w adresie e-mail, co jest kluczowe dla jego poprawnego działania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej