Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik logistyk
  • Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
  • Data rozpoczęcia: 7 kwietnia 2026 17:12
  • Data zakończenia: 7 kwietnia 2026 17:43

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Wymiary palety EUR wynoszą 1 200 x 800 x 144 mm (dł. x szer. x wys.). Jaką maksymalną liczbę paletowych jednostek ładunkowych (pjł) można umieścić w jednej warstwie na naczepie o rozmiarach 13 620 x 2 460 mm (dł. x szer.)?

A. 26 pjł
B. 27 pjł
C. 34 pjł
D. 32 pjł
Aby obliczyć maksymalną liczbę paletowych jednostek ładunkowych (pjł) na naczepie, musimy najpierw sprawdzić wymiary palety EUR i naczepy. Paleta EUR ma wymiary 1200 mm x 800 mm, co daje 0,96 m² powierzchni. Naczepa ma wymiary 13620 mm x 2460 mm, co daje 33,54 m² powierzchni. Dzieląc powierzchnię naczepy przez powierzchnię palety, otrzymujemy: 33,54 m² / 0,96 m² = 34,92. Oznacza to, że w naczepie możemy pomieścić maksymalnie 34 palety w jednej warstwie. W praktyce, takie obliczenia są kluczowe w logistyce, gdzie optymalizacja przestrzeni ładunkowej jest kluczowa dla efektywności transportu. W standardach branżowych, takich jak normy ISO, podkreśla się znaczenie optymalizacji wymiarów ładunków dla redukcji kosztów transportu i zwiększenia efektywności operacyjnej. Dlatego znajomość wymiarów i umiejętność obliczania takich wartości jest niezbędna w pracy każdego specjalisty zajmującego się logistyką i transportem.
Pytanie 2

Transport towarów z linii produkcyjnej do oddzielnego magazynu wyrobów gotowych w tym samym przedsiębiorstwie zalicza się do zadań transportu

A. wewnątrzwydziałowego
B. międzywydziałowego
C. stanowiskowego
D. międzystanowiskowego
Odpowiedź "międzywydziałowego" jest na pewno dobra. Wynika to z tego, że przewóz produktów z linii produkcyjnej do magazynu wyrobów gotowych odbywa się w ramach jednego zakładu, ale jednak w różnych działach. W praktyce zatem, transport międzywydziałowy oznacza przesyłki między różnymi oddziałami, co jest bardzo ważne dla usprawnienia produkcji i logistyki. Na przykład, wyroby gotowe z działu produkcji trafiają do magazynu, gdzie czekają na dalszą dystrybucję. Odpowiednia organizacja transportu międzywydziałowego umożliwia szybkie reagowanie na zmieniające się potrzeby klientów i poprawia efektywność działania firmy. W branży logistycznej mówi się często o takich podejściach jak Lean Management czy Just-In-Time, które pomagają skrócić czas transportu i eliminować niepotrzebne czynności. To z kolei zwiększa rentowność firmy oraz poprawia jakość obsługi klienta.
Pytanie 3

W konosamencie, w sekcji 'Shipper' powinny być umieszczone dane

A. odbiorcy
B. nadawcy
C. lokalizacji odbioru ładunku
D. lokalizacji dostawy ładunku
W konosamencie pozycja 'Shipper' odnosi się do nadawcy przesyłki, co jest kluczowe w procesie transportowym. Nadawca jest osobą lub firmą, która zleca przewóz towaru oraz jest odpowiedzialna za dostarczenie wymaganych informacji dotyczących ładunku, takich jak jego specyfikacja, ilość oraz miejsce odbioru. W praktyce, poprawne wypełnienie danych nadawcy w konosamencie pozwala uniknąć wielu problemów podczas transportu, takich jak błędna identyfikacja ładunku lub opóźnienia w dostawie. Na przykład, w transporcie międzynarodowym, konieczne jest podanie pełnych danych nadawcy, aby spełnić wymogi celne i regulacje prawne. Ponadto, zgodnie z międzynarodowymi standardami, takimi jak Incoterms, jasne określenie strony odpowiedzialnej za przesyłkę jest niezbędne dla zapewnienia prawidłowego przebiegu procesu logistycznego. Właściwe zrozumienie roli nadawcy w konosamencie jest fundamentem dla każdej osoby pracującej w branży transportowej i logistycznej.
Pytanie 4

Jaką największą pracę przewozową w tonokilometrach (tkm) jest w stanie wykonać dziennie firma transportowa posiadająca 4 pojazdy o ładowności 15 ton oraz 5 pojazdów o ładowności 24 tony, jeśli każdy pojazd realizuje jeden przewóz dziennie na średnią odległość 200 km?

A. 12 000 tkm
B. 24 000 tkm
C. 36 000 tkm
D. 18 000 tkm
Aby obliczyć maksymalną pracę przewozową w tonokilometrach (tkm), należy wziąć pod uwagę ładowność pojazdów oraz odległość przewozu. W tym przypadku mamy 4 pojazdy o ładowności 15 ton oraz 5 pojazdów o ładowności 24 tony. Każdy pojazd wykonuje jeden przewóz dziennie na średnią odległość 200 km. Obliczamy całkowitą ładowność i następnie mnożymy ją przez odległość. Pojazdy o ładowności 15 ton mogą przewieźć 4 x 15 = 60 ton, a pojazdy o ładowności 24 ton przewożą 5 x 24 = 120 ton. Suma ładowności wynosi zatem 60 + 120 = 180 ton. Następnie, mnożąc tę wartość przez 200 km, otrzymujemy 180 ton x 200 km = 36 000 tkm. Taki sposób obliczania pracy przewozowej jest zgodny z najlepszymi praktykami w branży transportowej i pozwala na efektywne zarządzanie flotą. Warto również pamiętać, że optymalizacja tras i ładowności pojazdów jest kluczowa dla maksymalizacji efektywności operacyjnej przedsiębiorstwa transportowego.
Pytanie 5

Firma wystawiła rachunek za wynajem 3 owijarek na kwotę 2 583,00 zł brutto. Usługa ta podlega 23% stawce VAT. Oblicz wartość jednostkową netto za wynajem jednej owijarki?

A. 650,00 zł
B. 500,00 zł
C. 700,00 zł
D. 2 100,00 zł
Aby policzyć cenę jednostkową netto za wynajęcie owijarki, musimy najpierw znaleźć wartość netto całej faktury. Ta faktura ma 2 583,00 zł brutto, a to oznacza, że zawiera 23% VAT. Żeby to przeliczyć na netto, używamy wzoru: Kwota Netto = Kwota Brutto / (1 + Stawka VAT). Czyli: 2 583,00 zł / 1,23 daje nam 2 100,00 zł netto. Teraz, żeby obliczyć cenę jednostkową netto za wynajem jednej owijarki, dzielimy kwotę netto przez liczbę wynajmowanych owijarek: 2 100,00 zł / 3 = 700,00 zł. Takie obliczenia są zgodne z tym, co powinno się robić w finansach i rachunkowości. Warto, żebyś stosował takie metody w praktyce, bo dzięki temu lepiej określisz koszty wynajmu i dobrze udokumentujesz transakcje. Fajnie jest dbać o poprawne wyliczenia, bo to pomoże unikać błędów finansowych i lepiej przedstawiać dane w raportach.
Pytanie 6

Przykładem infrastruktury intermodalnej w formie punktowej jest

A. szlak morski
B. terminal przeładunkowy kontenerów
C. korytarz powietrzny
D. stacja inspekcji pojazdów
Przeładunkowy terminal kontenerowy to naprawdę ważny kawałek układanki, jeśli chodzi o transport intermodalny. To takie miejsce, gdzie kontenery zmieniają środki transportu, na przykład z ciężarówek na pociągi czy statki. Dzięki temu wszystko działa sprawnie w łańcuchu dostaw. W terminalach mamy nowoczesne dźwigi, które pomagają szybko i bezpiecznie załadować i rozładować kontenery. To ważne, bo czas to pieniądz. Warto zwrócić uwagę na systemy zarządzania ruchem i magazynowaniem – korzystają z tech, żeby ułatwić wszystko. I na pewno, gdy terminale współpracują z drogami czy torami kolejowymi, transport intermodalny staje się bardziej efektywny. Co więcej, w kontekście ekologii, terminale kontenerowe mają też swoją rolę – wspierają transport kolejowy i morski, które są bardziej przyjazne dla środowiska niż transport drogowy, co może pomóc w ograniczeniu emisji CO2.
Pytanie 7

Zleceniodawca wskazał 12 kryteriów, które powinny być zrealizowane przy transporcie ładunku. Firma transportowa, która podjęła się realizacji zlecenia, nie spełniła 3 z tych kryteriów. W jakim procencie wymagania postawione przez klienta zostały zrealizowane?

A. 75%
B. 25%
C. 175%
D. 125%
Aby obliczyć procent spełnionych wymagań, należy zastosować wzór: (liczba spełnionych wymagań / całkowita liczba wymagań) × 100%. W tym przypadku, nadawca określił 12 wymagań, a przedsiębiorstwo transportowe nie dotrzymało 3 z nich, co oznacza, że spełniono 9 wymagań. Wstawiając wartości do wzoru: (9 / 12) × 100% = 75%. Oznacza to, że 75% wymagań zostało spełnionych. Praktycznie, w branży transportowej oraz logistyce, spełnienie wymagań klienta jest kluczowe dla utrzymania dobrych relacji oraz reputacji firmy. Niekiedy może to wpływać na wyniki finansowe przedsiębiorstwa, dlatego też regularne monitorowanie i ocenianie realizacji zleceń w zgodzie z wymaganiami klientów jest jednym z elementów zarządzania jakością. Organizacje transportowe powinny wdrażać procedury mające na celu ciągłe doskonalenie procesów, aby zminimalizować ryzyko niedotrzymania wymagań, co zazwyczaj skutkuje niezadowoleniem klientów.
Pytanie 8

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 9

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 10

Zgodnie z aktualnymi regulacjami, tachografy powinny być montowane w pojazdach transportujących ładunki, których maksymalna masa całkowita z przyczepą przewyższa

A. 12,01
B. 7,51
C. 3,01
D. 3,51
Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Unii Europejskiej, pojazdy przeznaczone do przewozu ładunków, których dopuszczalna masa całkowita (DMC) wraz z przyczepą przekracza 3,5 tony, muszą być wyposażone w tachografy. Tachografy są urządzeniami rejestrującymi czas pracy kierowcy, prędkość pojazdu oraz przebieg. Ich zastosowanie ma na celu poprawę bezpieczeństwa na drogach poprzez monitorowanie czasu pracy kierowców oraz zapobieganie zjawisku nielegalnego przekraczania dozwolonego czasu jazdy lub niedostatecznego odpoczynku. Przykładem zastosowania tachografów są pojazdy dostawcze, które często przekraczają tę masę, a ich kierowcy muszą przestrzegać odpowiednich norm czasowych. Przepisy te mają na celu nie tylko zapewnienie bezpieczeństwa kierowcom, ale także innym uczestnikom ruchu drogowego. Stosowanie tachografów w pojazdach powyżej 3,5 tony jest zatem nie tylko wymogiem prawnym, ale również działaniem wpływającym na poprawę jakości transportu i ochronę zdrowia publicznego.
Pytanie 11

Transport lądowy bezszynowy odbywa się przy użyciu

A. transportu lotniczego
B. transportu kolejowego
C. transportu morskiego
D. transportu samochodowego
Przewozy lądowe bezszynowe, które są realizowane transportem samochodowym, odzwierciedlają kluczowy aspekt logistyki i transportu lądowego. Transport samochodowy ma wiele zalet, w tym elastyczność, możliwość dostosowania tras do specyficznych potrzeb klientów oraz zdolność do przewozu towarów w miejscach, które nie są dostępne dla innych środków transportu. W praktyce, przewozy takie mogą obejmować dostarczanie produktów do sklepów, transport materiałów budowlanych na plac budowy czy dystrybucję żywności do restauracji. Wysokie standardy w branży wymagają, aby pojazdy wykorzystywane w transporcie były zgodne z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska, co wpływa na wybór odpowiednich środków transportu. Dodatkowo, efektywność transportu samochodowego można zwiększyć dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii, takich jak systemy GPS do monitorowania floty oraz oprogramowanie do zarządzania łańcuchem dostaw, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w sektorze logistycznym.
Pytanie 12

Firma zamierza zrealizować transport 960 ton towarów w nadchodzących 30 dniach. Czas trwania jednego kursu pojazdu wynosi 3 dni. Ile pojazdów o ładowności 24 ton powinno posiadać przedsiębiorstwo, aby zrealizować planowane przewozy, jeżeli ładowność pojazdu wykorzystywana jest średnio w 80%?

A. 4 pojazdami
B. 5 pojazdami
C. 3 pojazdami
D. 2 pojazdami
Aby obliczyć potrzebną liczbę pojazdów do przewozu 960 ton ładunku w ciągu 30 dni, należy uwzględnić ładowność pojazdów oraz efektywność ich wykorzystania. Ładowność jednego pojazdu wynosi 24 tony, a przy założeniu 80% wykorzystania mamy do dyspozycji 19,2 tony na kurs (24 tony * 0,8). W ciągu 30 dni każdy pojazd może wykonać 10 kursów (30 dni / 3 dni na kurs). Zatem całkowita ilość ładunku, który jeden pojazd może przewieźć w ciągu 30 dni wynosi 192 tony (19,2 tony * 10 kursów). Aby przewieźć 960 ton, potrzebujemy 5 pojazdów (960 ton / 192 tony na pojazd). Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w logistyce, gdzie planowanie floty uwzględnia zarówno ładowność, jak i dostępność pojazdów. Optymalne planowanie przewozów pozwala na maksymalne wykorzystanie zasobów, co z kolei przekłada się na efektywność operacyjną i minimalizację kosztów.
Pytanie 13

Jak długo kierowca będzie prowadził pojazd w trakcie realizacji procesu transportowego, według poniższego wykazu czynności, które obejmują:
− przejazd z bazy do miejsca załadunku 15 min,
− załadunek 25 min,
− zabezpieczenie ładunku w pojeździe 10 min,
− odbiór dokumentacji od nadawcy 10 min,
− przewóz ładunku od nadawcy do odbiorcy 1 h 35 min,
− rozładunek 20 min,
− przekazanie dokumentów odbiorcy 5 min,
− powrót do bazy 1 h 25 min?

A. 3 h 15 min
B. 3 h 00 min
C. 1 h 50 min
D. 4 h 25 min
Poprawna odpowiedź to 3 h 15 min, ponieważ czas, w którym kierowca rzeczywiście prowadzi pojazd, obejmuje dwa kluczowe etapy: przejazd z bazy do miejsca załadunku oraz przewóz ładunku od nadawcy do odbiorcy oraz powrót do bazy. Zgodnie z przedstawionymi czynnościami, czas przejazdu z bazy do załadunku wynosi 15 minut, a czas przewozu ładunku wynosi 1 h 35 min. Do tego dochodzi czas powrotu do bazy, który trwa 1 h 25 min. Dodając te czasy, otrzymujemy: 15 min + 1 h 35 min + 1 h 25 min = 3 h 15 min. W praktyce, odpowiednie zarządzanie czasem transportu jest kluczowe dla efektywności operacji logistycznych, co potwierdzają standardy branżowe dotyczące zarządzania łańcuchem dostaw, takie jak ISO 28000, które kładą nacisk na maksymalizację wydajności i minimalizację czasu przestoju. Zrozumienie czasu prowadzenia pojazdu jest więc istotne dla optymalizacji kosztów i zwiększenia satysfakcji klientów.
Pytanie 14

Cross-docking to proces polegający na

A. transportowaniu towarów przez terytorium danego kraju
B. naklejaniu banderol na produkty lub ich opakowania
C. zwiększeniu liczby pojazdów na drogach, co jest wynikiem zakorkowania niektórych odcinków dróg
D. przeładowaniu oraz wysyłce towarów do odbiorcy bezpośrednio po ich dostarczeniu do magazynu, bez potrzeby ich składowania
Cross-docking to nowoczesna metoda zarządzania łańcuchem dostaw, która polega na efektywnym przetwarzaniu towarów poprzez ich szybkie przeładowanie i wysyłkę do odbiorcy zaraz po dostarczeniu do magazynu, bez potrzeby ich składowania. Przykładem zastosowania cross-dockingu może być logistyka w centrach dystrybucyjnych, gdzie towary są przyjmowane, sortowane i natychmiast kierowane do odbiorców, co ogranicza czas przestoju. Metoda ta pozwala na znaczną redukcję kosztów magazynowania, zwiększa efektywność operacyjną i skraca czas realizacji zamówień, co jest niezwykle ważne w dzisiejszym szybko zmieniającym się rynku. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, cross-docking może obejmować różne kategorie produktów, w tym świeże produkty spożywcze, które wymagają szybkiej dystrybucji. Wdrożenie odpowiednich technologii, takich jak systemy zarządzania magazynem (WMS) oraz automatyzacja procesów, jest kluczowe dla sukcesu tej strategii.
Pytanie 15

Na podstawie danych dotyczących monitorowania przesyłki ustal, o której godzinie została ona wydana kurierowi z terminalu w Kowalach celem doręczenia odbiorcy?

DataGodzinaTerminal DHLStatus
28-01-201414:23WarszawaPrzesyłka odebrana od nadawcy
28-01-201419:33WarszawaPrzesyłka w sortowni DHL
29-01-201406:11Gdańsk (z siedzibą w Kowalach)Przesyłka dotarła do terminala DHL Gdańsk (z siedzibą w Kowalach)
29-01-201407:52Gdańsk (z siedzibą w Kowalach)Przesyłka przekazana kurierowi do doręczenia
29-01-201413:07Gdańsk (z siedzibą w Kowalach)Przesyłka doręczona do odbiorcy. Odebrana przez CMO!
A. O 19:33
B. O 13:07
C. O 06:11
D. O 07:52
Odpowiedź "O 07:52" jest prawidłowa, ponieważ na podstawie danych z monitoringu przesyłki możemy stwierdzić, że przesyłka została przekazana kurierowi dnia 29-01-2014 o godzinie 07:52 w terminalu DHL Gdańsk, który znajduje się w Kowalach. Z perspektywy logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw, istotne jest, aby dokładnie monitorować czas wydania przesyłek, gdyż ma to kluczowe znaczenie dla efektywności doręczenia. W praktyce, każda minuta opóźnienia w przekazaniu przesyłki kurierowi może prowadzić do wydłużenia czasu dostawy i niezadowolenia klientów. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, podkreślają potrzebę ciągłego doskonalenia procesów oraz monitorowania krytycznych punktów czasowych w operacjach logistycznych. Wiedza na temat dokładnych czasów wydania przesyłek pozwala firmom optymalizować trasy kurierów, co przekłada się na lepszą obsługę klienta oraz zwiększenie konkurencyjności na rynku.
Pytanie 16

Transport ładunku pojazdem, którego wymiary, całkowita masa lub nacisk na oś przekraczają wartości dopuszczalne przez przepisy, określamy jako przewóz

A. nienormatywnym
B. kabotażowym
C. niebezpiecznym
D. bimodalnym
Przewóz nienormatywny odnosi się do transportu ładunków, które z powodu swoich wymiarów, masy całkowitej lub nacisku osi przekraczają wartości dopuszczalne określone w przepisach prawa. W praktyce oznacza to, że każdy pojazd transportujący takie ładunki musi być odpowiednio dostosowany i często wymaga specjalnych zezwoleń. Przykładowo, przewozy nienormatywne mogą obejmować transport dużych maszyn budowlanych, elementów konstrukcyjnych, turbin wiatrowych czy też dużych ładunków przemysłowych. W Polsce regulacje dotyczące przewozów nienormatywnych są szczegółowo opisane w przepisach prawa, takich jak Ustawa o drogach publicznych oraz w przepisach wykonawczych, które definiują wymagania dotyczące oznakowania pojazdów, zabezpieczenia ładunku oraz konieczności uzyskania stosownych zezwoleń od właściwych organów. Dobrą praktyką w przypadku przewozów nienormatywnych jest również współpraca z doświadczonymi firmami transportowymi, które mają wiedzę na temat lokalnych przepisów i regulacji, co minimalizuje ryzyko nieprzewidzianych komplikacji.
Pytanie 17

W przedstawionej instrukcji określono niezbędne wyposażenie środków transportu drogowego przewożących

Fragment instrukcji dotyczącej wyposażenia środków transportu drogowego
W jednostce transportowej powinno być przewożone następujące wyposażenie:
- klin pod koła, dla każdego pojazdu, o odpowiednim rozmiarze w stosunku do dopuszczalnej
  masy całkowitej pojazdu oraz średnicy kół;
- dwa stojące znaki ostrzegawcze;
- płyn do płukania oczu;
oraz dla każdego członka załogi pojazdu
- kamizelka ostrzegawcza;
- przenośne urządzenie oświetleniowe;
- para rękawic ochronnych;
- ochrona oczu.
Wyposażenie dodatkowe dla niektórych klas materiałów:
- maska ucieczkowa dla każdego członka załogi pojazdu, powinna być przewożona w jednostce
  transportowej, w przypadku nalepek ostrzegawczych 2.3 lub 6.1;
- łopata;
- osłona otworów kanalizacyjnych;
- pojemnik do zbierania pozostałości.
A. materiały szybko psujące się.
B. dzieła sztuki.
C. materiały niebezpieczne.
D. żywe zwierzęta.
Odpowiedź "materiały niebezpieczne" jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu drogowego, środki transportu przewożące materiały niebezpieczne muszą być wyposażone w specjalne elementy ochronne, które zapewniają bezpieczeństwo załogi oraz otoczenia. W praktyce oznacza to, że pojazdy transportujące substancje chemiczne, takie jak gazy trujące czy substancje toksyczne, są zobowiązane do posiadania wyposażenia, które minimalizuje ryzyko wypadków i chroni przed konsekwencjami ewentualnych wycieków. Przykłady standardów, które regulują te kwestie, to Międzynarodowy Kod Transportu Towarów Niebezpiecznych (IMDG) oraz przepisy krajowe, które często są oparte na unijnych dyrektywach. Wymogi te obejmują m.in. noszenie kamizelek ostrzegawczych przez personel, korzystanie z masek ochronnych oraz zapewnienie odpowiedniego oznakowania pojazdu. Takie środki są kluczowe dla zarządzania ryzykiem i ochrony zdrowia publicznego, co czyni je niezbędnymi w branży transportowej.
Pytanie 18

Opcja "Eco-driving" w Satelitarnym Monitorowaniu Pojazdu pozwala na

A. ustalanie pozycji pojazdu
B. rozpoznawanie kierowcy
C. ocenę stylu jazdy kierowcy
D. monitorowanie poziomu paliwa w zbiorniku
Lokalizacja samochodu, identyfikacja kierowcy oraz śledzenie ilości paliwa w zbiorniku to aspekty, które mogą wydawać się zbliżone do funkcji Eco-driving, jednak w rzeczywistości różnią się one znacząco od analizy sposobu jazdy. Lokalne monitorowanie lokalizacji pojazdu jest często wykorzystywane w systemach nawigacyjnych i zabezpieczeniach, które koncentrują się na precyzyjnym śledzeniu tras, a nie na technikach jazdy. Identyfikacja kierowcy natomiast pozwala na przypisanie konkretnych danych do osoby prowadzącej pojazd, co jest użyteczne w kontekście zarządzania flotą, ale nie wpływa na analizę stylu jazdy. Śledzenie ilości paliwa w zbiorniku jest ważnym elementem monitorowania kosztów eksploatacji, lecz nie odzwierciedla rzeczywistych zachowań kierowcy. Te podejścia, mimo iż są istotne w kontekście zarządzania pojazdami, nie dostarczają danych, które umożliwiają poprawę technik jazdy. W związku z tym, mylenie tych funkcji może prowadzić do niedoceniania korzyści płynących z bezpośredniej analizy stylu jazdy, co jest kluczowym elementem strategii Eco-driving, promującej bardziej zrównoważone i efektywne korzystanie z pojazdów.
Pytanie 19

Kierowca pokonał dystans 420 km z przeciętną prędkością 60 km/h. Jak długo, biorąc pod uwagę przepisy dotyczące czasu pracy kierowców, trwał proces transportu, jeżeli załadunek zajął 45 min, a rozładunek 30 min?

A. 8 h 45 min
B. 7 h 00 min
C. 8 h 15 min
D. 9 h 00 min
Aby obliczyć całkowity czas przewozu, musimy uwzględnić zarówno czas jazdy, jak i czas potrzebny na załadunek i wyładunek. Kierowca przejechał 420 km ze średnią prędkością 60 km/h. Czas jazdy można obliczyć, dzieląc dystans przez prędkość: 420 km / 60 km/h = 7 godzin. Następnie dodajemy czas załadunku, który wynosi 45 minut (0,75 godziny), oraz czas wyładunku, wynoszący 30 minut (0,5 godziny). Całkowity czas przewozu to 7 godzin (czas jazdy) + 0,75 godziny (czas załadunku) + 0,5 godziny (czas wyładunku) = 8,25 godziny, co w przeliczeniu na godziny i minuty daje 8 godzin i 15 minut. Jednakże, zgodnie z przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowcy, musimy również uwzględnić czas odpoczynku. W praktyce, w zależności od długości trasy i czasu pracy, kierowcy często potrzebują dodatkowych przerw, co może prowadzić do wydłużenia całkowitego czasu przewozu. W tym przypadku, po uwzględnieniu odpoczynku, całkowity czas przewozu wynosi 9 godzin. Tego rodzaju obliczenia są kluczowe w logistyce i transporcie, aby zapewnić zgodność z przepisami oraz efektywność operacyjną.
Pytanie 20

Transport naczepy samochodowej za pomocą wagonu kieszeniowego odbywa się przy użyciu systemu

A. "na barana"
B. Cargobeamer
C. "ruchomej drogi"
D. Modalohr
Transport naczep samochodowych wagonami kieszeniowymi nie powinien być mylony z innymi systemami przewozu, które prezentują różne podejścia do transportu intermodalnego. System Cargobeamer, choć nowoczesny i innowacyjny, koncentruje się na przewozie kontenerów oraz ładunków na paletach, nie zaś na naczepach. Brak możliwości transportu naczep w tym systemie ogranicza jego zastosowanie w przypadku przewozów wymagających zachowania pełnej integralności ładunku. Z kolei Modalohr bazuje na zupełnie innym mechanizmie, w którym naczepy są umieszczane na wagonach poprzez system ramp, co nie zawsze jest efektywne dla dużych naczep i może powodować dodatkowe koszty związane z załadunkiem i rozładunkiem. Podejście "ruchomej drogi" dotyczy natomiast koncepcji, w której używa się ruchomych platform do transportu ładunków, ale nie jest ono dedykowane do przewozu naczep. Te nieporozumienia mogą wynikać z błędnego rozumienia specyfiki transportu intermodalnego i zastosowań technologii kolejowej w logistyce. Kluczowe jest zrozumienie, że wybór odpowiedniego systemu transportowego powinien być oparty na analizie potrzeb przewozowych oraz specyfikacji danego ładunku, co umożliwia optymalizację procesów logistycznych zgodnie z najlepszymi praktykami w branży.
Pytanie 21

Oceń, na podstawie danych w tabeli, który pojazd osiągnął najwyższy wskaźnik wykorzystania przebiegu.

Pojazd APojazd B
przebieg ładowny: 10 650 km
przebieg bez ładunku: 3 550 km
przebieg całkowity: 14 200 km		przebieg ładowny: 5 600 km
przebieg bez ładunku: 1 400 km
przebieg całkowity: 7 000 km
A.B.
Pojazd CPojazd D
przebieg ładowny: 11 900 km
przebieg bez ładunku: 2 100 km
przebieg całkowity: 14 000 km		przebieg ładowny: 9 000 km
przebieg bez ładunku: 1 000 km
przebieg całkowity: 10 000 km
C.D.
A. C.
B. B.
C. D.
D. A.
Prawidłowa odpowiedź to D, ponieważ wskaźnik wykorzystania przebiegu dla pojazdu D wynosi 0,900, co czyni go najwyższym w analizowanej grupie pojazdów. Wskaźnik wykorzystania przebiegu jest kluczowym wskaźnikiem efektywności, który pozwala ocenić, jak dobrze pojazd wykorzystuje swój potencjał przebiegowy w stosunku do normatywów i oczekiwań. W praktyce, wysoki wskaźnik świadczy o optymalnym użytkowaniu pojazdu, co może prowadzić do redukcji kosztów eksploatacji oraz zwiększenia zwrotu z inwestycji. W branży transportowej, zrozumienie i monitorowanie tego wskaźnika jest niezbędne do podejmowania decyzji o zakupie, sprzedaży lub wynajmie pojazdów. Przykładowo, przedsiębiorstwa mogą wykorzystać dane o wskaźniku wykorzystania przebiegu do optymalizacji swoich flot, co przekłada się na lepsze zarządzanie zasobami oraz minimalizację wpływu na środowisko. Zachęcam do dalszego zgłębiania tematu efektywności operacyjnej w transporcie i jej wpływu na rentowność.
Pytanie 22

Na podstawie fragmentu ustawy określ wymagany minimalny wiek do kierowania pojazdem samochodowym o dmc ponad 12 t z przyczepą.

Fragment Ustawy o kierujących pojazdami
Art. 6. 1. Prawo jazdy stwierdza posiadanie uprawnienia do kierowania: (...)
6) kategorii B:
a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu i motocykla, (...)
7) kategorii C1:
a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i nieprzekraczającej 7,5 t, z wyjątkiem autobusu, (...)
8) kategorii C:
a) pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu, (...)
12) kategorii B+E, C+E – pojazdem określonym odpowiednio w prawie jazdy kategorii B lub C łącznie z przyczepą (przyczepami), przy czym w zakresie kategorii B+E dopuszczalna masa całkowita ciągniętej przyczepy nie może przekraczać 3,5 t;
13) kategorii C1+E – zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 12 t, składającym się z pojazdu ciągnącego określonego w prawie jazdy kategorii C1 i przyczepy; (...)
15) kategorii B i C1+E, B i D1+E, B i C+E lub B i D+E – zespołem pojazdów określonym w prawie jazdy kategorii B+E;
Art. 8. 1. Wymagany minimalny wiek do kierowania wynosi: (...)
3) 18 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A2, B, B+E, C1 i C1+E;
4) 20 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii A, jeżeli osoba co najmniej od 2 lat posiada prawo jazdy kategorii A2; (...)
6) 21 lat – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii C, C+E, D1 i D1+E, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 2 oraz art. 9;
7) 24 lata – dla pojazdów określonych w prawie jazdy kategorii:
a) A – jeżeli osoba nie posiadała co najmniej przez 2 lata prawa jazdy kategorii A2,
b) D i D+E.
A. 18 lat.
B. 21 lat.
C. 24 lata.
D. 20 lat.
Poprawna odpowiedź to 21 lat, co jest zgodne z Art. 8 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami. Osoby, które pragną prowadzić pojazdy samochodowe o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 ton z przyczepą, muszą być świadome, że wiek minimum wynoszący 21 lat jest ustanowiony w celu zapewnienia bezpieczeństwa na drogach. Przewidziano to, aby osoby kierujące takimi pojazdami miały wystarczające doświadczenie i umiejętności niezbędne do ich obsługi. W praktyce, osoby w tym wieku często już posiadają odpowiednie kwalifikacje, zdobyte na wcześniejszych etapach nauki, np. uzyskując prawo jazdy kategorii B, a następnie C. Dodatkowo, w przypadku kierowania ciężarówkami z przyczepą, konieczne jest posiadanie specjalistycznych szkoleń, które są dostępne dla osób w tym wieku, co podnosi poziom bezpieczeństwa i umiejętności na drodze.
Pytanie 23

Jakie przepisy dotyczące transportu powinny obowiązywać przy przewozie komputerów z Wrocławia do Lwowa za pomocą transportu kolejowego?

A. CMR
B. CIM
C. AETR
D. SMGS
Odpowiedź SMGS (Umowa o międzynarodowym przewozie towarów koleją) jest poprawna, ponieważ dotyczy przewozu towarów, w tym komputerów, pomiędzy krajami, które są sygnatariuszami tej umowy, w tym Polski i Ukrainy. SMGS reguluje zasady transportu kolejowego towarów, w tym odpowiedzialność przewoźników, dokumentację oraz procedury celne. Przykładem zastosowania SMGS jest proces transportu komputerów, gdzie odpowiednia dokumentacja dostosowana do przepisów SMGS, taka jak list przewozowy, jest kluczowa do zapewnienia legalności i bezpieczeństwa transportu. W praktyce, znajomość SMGS jest niezbędna dla firm zajmujących się przewozem towarów, aby zapewnić zgodność z regulacjami prawnymi oraz optymalizację kosztów transportu. Warto również zaznaczyć, że SMGS ma specyficzne zasady dotyczące ubezpieczenia ładunku, co jest szczególnie istotne przy przewozie wartościowych towarów, takich jak sprzęt komputerowy.
Pytanie 24

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 25

Jaki środek transportu dokonuje przewozu ładunków drobnych?

A. Cysterna z 16 000 l mleka
B. Naczepa silos z 24 m3 cementu
C. Wagon kryty z nawozem sztucznym w workach
D. Samochód ciężarowy z 4 kręgami blachy
Wagon kryty, który przewozi nawóz sztuczny w workach, to świetny przykład transportu drobnicowego. Mówiąc prościej, przewóz drobnicowy dotyczy towarów, które są w mniejszych opakowaniach, takich jak właśnie worki czy kartony. Warto zauważyć, że taki wagon chroni ładunek przed deszczem czy wiatrem, a do tego ułatwia rozładunek. W branży rolniczej i ogrodniczej to dość powszechny sposób transportu, ponieważ nawozy są kluczowe w produkcji. Dobrze jest pamiętać, żeby przy załadunku i rozładunku nie uszkodzić towaru, bo to ma wpływ na jakość i efektywność. Warto też wiedzieć, że zgodnie z normami branżowymi, trzeba zawsze zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w przypadku towarów niebezpiecznych i przestrzegać standardów, które dotyczą transportu.
Pytanie 26

Przedstawiona nalepka ADR umieszczona na opakowaniu informuje, że znajduje się w nim

Ilustracja do pytania
A. gaz niepalny i nietrujący.
B. gaz palny.
C. materiał stały zapalny.
D. materiał ciekły zapalny.
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ nalepka ADR z numerem 2 na zielonym tle wskazuje na gazy niepalne i nietrujące, czyli klasę 2.2 według klasyfikacji ADR. Gazy te, nie będąc palnymi, nie stwarzają ryzyka pożaru w normalnych warunkach transportu, co czyni je mniej niebezpiecznymi w porównaniu do gazów palnych, które są klasyfikowane jako 2.1. Przykłady gazów niepalnych to azot, dwutlenek węgla czy argon, które są powszechnie stosowane w wielu przemysłach, w tym w medycynie i przemyśle spożywczym. Zrozumienie klasyfikacji gazów i odpowiednich oznaczeń ADR jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa w transporcie. Umożliwia to pracownikom identyfikację potencjalnych zagrożeń i podejmowanie odpowiednich działań w przypadku incydentów. Ważne jest również przestrzeganie przepisów dotyczących transportu materiałów niebezpiecznych, aby zminimalizować ryzyko wypadków.
Pytanie 27

Jakie zagadnienia obejmuje umowa AETR?

A. międzynarodowy transport szybko psujących się produktów żywnościowych
B. regulacje dotyczące pracy załóg pojazdów realizujących międzynarodowe przewozy drogowe
C. międzynarodowy przewóz niebezpiecznych towarów transportem drogowym
D. jednolite zasady realizacji międzynarodowych przewozów pasażerskich autobusami i autokarami
Umowa AETR, czyli Umowa Europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe, reguluje czas pracy i odpoczynku kierowców, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa na drogach oraz efektywności transportu. Ustalając maksymalne czasy jazdy, minimalne okresy odpoczynku oraz zasady rejestracji czasu pracy, AETR dąży do eliminacji nadmiernego zmęczenia kierowców, które jest jedną z głównych przyczyn wypadków drogowych. Przykładem zastosowania AETR jest regulacja dotycząca przewozów międzynarodowych, gdzie kierowcy muszą przestrzegać określonych norm czasu pracy, co jest kontrolowane przez tachografy. W praktyce, znajomość zasad AETR jest niezbędna dla przedsiębiorstw transportowych, które muszą dostosować swoje harmonogramy pracy do wymogów umowy. Dostosowanie się do AETR nie tylko zwiększa bezpieczeństwo, ale także pozwala uniknąć kar nałożonych przez organy kontrolne, co ma istotne znaczenie dla funkcjonowania branży transportowej.
Pytanie 28

Maksymalne dopuszczalne wymiary zewnętrzne samochodu dostawczego o nadwoziu izotermicznym, realizującego transport ładunków na obszarze Polski, nie mogą być większe niż

A. 12 m (długość), 2,60 m (szerokość), 4 m (wysokość)
B. 12 m (długość), 2,55 m (szerokość), 3 m (wysokość)
C. 12 m (długość), 2,55 m (szerokość), 4,5 m (wysokość)
D. 12 m (długość), 2,60 m (szerokość), 4,5 m (wysokość)
Widzisz, odpowiedzi, które podają szerokość 2,55 m, są błędne. Dopuszczalna szerokość to 2,60 m, a węższe pojazdy mogą mieć z tym pewne problemy, jak dostosowanie do standardowych palet. Co do wysokości, jeśli ktoś zaznacza 4,5 m, to też jest niezgodne z przepisami, bo maksymalna wysokość dla ciężarówek to 4 m. Przekroczenie tej wartości może być kłopotliwe przy przejeżdżaniu pod mostami, nie mówiąc o bezpieczeństwie na drodze. Zauważyłem, że niektóre firmy transportowe faktycznie miały straty przez niedotrzymywanie tych norm, więc dobrze jest być czujnym przy planowaniu transportu. W branży trzeba mieć pojęcie o tych regulacjach, bo różnią się one w zależności od regionu i rodzaju transportu.
Pytanie 29

Korzystając z zamieszczonego fragmentu rozporządzenia, ustal dopuszczalną całkowitą masę trójosiowego ciągnika siodłowego ciągnącego trójosiową naczepę z kontenerem 40-stopowym w transporcie kombinowanym.

Fragment Rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia
§ 3. 1. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu nie może przekraczać:
1)pojazdu silnikowego, z wyłączeniem naczepy, przyczepy z osią centralną i ciągnika siodłowego:
a)dwuosiowego, z zastrzeżeniem lit. B - 16 t,
b)dwuosiowego autobusu o zawieszeniu kół pneumatycznym lub równoważnym, o ile równoważność ta została wykazana przez producenta pojazdu - 18 t,
c)trzyosiowego - 24 t,
d)o liczbie osi większej niż trzy - 32 t,
e)autobusu przegubowego - 28 t;
2)pojazdu członowego lub zespołu złożonego z pojazdu silnikowego i przyczepy:
a)o liczbie osi nie większej niż cztery - 32 t,
b)o liczbie osi większej niż cztery, z zastrzeżeniem pkt 3 - 40 t;
3)pojazdu członowego składającego się z trzyosiowego pojazdu silnikowego i trzyosiowej naczepy, przewożącego 40-stopowy kontener ISO w transporcie kombinowanym - 44 t.
A. 28 t
B. 40 t
C. 44 t
D. 36 t
Odpowiedź 44 t jest poprawna, ponieważ zgodnie z fragmentem Rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r., dopuszczalna masa całkowita pojazdu ciężarowego z trójosiowym ciągnikiem siodłowym oraz trójosiową naczepą, przewożącego 40-stopowy kontener ISO w transporcie kombinowanym, wynosi właśnie 44 tony. Taka masa całkowita została ustalona na podstawie określonych norm bezpieczeństwa oraz wytycznych dotyczących transportu, które mają na celu zapewnienie właściwej stabilności pojazdu oraz bezpieczeństwa na drodze. W praktyce oznacza to, iż przy załadunku kontenera należy pamiętać o rozłożeniu masy w sposób równomierny, co zmniejsza ryzyko przewrócenia się zestawu w trakcie jazdy. Dodatkowo, w kontekście użycia pojazdów ciężarowych, zrozumienie i stosowanie właściwych norm dotyczących masy całkowitej jest kluczowe dla unikania kar za przekroczenie dopuszczalnych limitów oraz dla efektywności operacyjnej transportu. Warto zaznaczyć, że przestrzeganie tych norm wpływa również na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego, co jest istotnym elementem odpowiedzialnego transportu.
Pytanie 30

Przedsiębiorstwo transportowe wypożyczyło 2 naczepy chłodnie oraz 3 naczepy skrzyniowe na okres 30 dni. Ile wynosi wartość netto usługi wypożyczenia pojazdów, zgodnie z zamieszczonym cennikiem?

Cennik
PojazdJednostkowa cenna netto* [zł]
Naczepa firanka80,00
Naczepa chłodnia110,00
Naczepa kłonicowa100,00
Naczepa skrzyniowa90,00
Naczepa niskopodłogowa130,00
* Cena dotyczy wypożyczenia jednego pojazdu na dobę.
A. 8 100,00 zł
B. 10 800,00 zł
C. 14 700,00 zł
D. 6 600,00 zł
Wartość netto usługi wypożyczenia pojazdów została obliczona poprawnie, ponieważ uwzględnia wszystkie istotne elementy kalkulacji. Aby uzyskać całkowitą wartość netto wypożyczenia, należy wyznaczyć jednostkowe ceny netto naczep chłodni oraz naczep skrzyniowych, a następnie przemnożyć je przez odpowiednie ilości oraz okres wypożyczenia wynoszący 30 dni. Dla przykładu, jeśli cena netto naczepy chłodni wynosi 200 zł za dzień, to dla 2 naczep w okresie 30 dni daje to 2 * 200 zł * 30 = 12 000 zł. Natomiast w przypadku naczep skrzyniowych, zakładając cenę 150 zł za dzień, dla 3 naczep przez 30 dni otrzymujemy 3 * 150 zł * 30 = 13 500 zł. Suma tych wartości, czyli 12 000 zł + 13 500 zł równa się 25 500 zł, co jest błędne, ponieważ takie obliczenie nie odpowiada danym w pytaniu. Ostatecznie wartość 14 700,00 zł wskazuje na uwzględnienie rabatów lub dodatkowych opłat, co powinno być jasno określone w cenniku. Zrozumienie sposobu kalkulacji i praktyczne zastosowanie tej wiedzy są kluczowe w działalności transportowej.
Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

Kierowca transportujący substancje niebezpieczne na terytorium kraju powinien dysponować

A. dokumentem certyfikacyjnym EURO 1.
B. zaświadczeniem ADR.
C. zezwoleniem wspólnotowym na transport.
D. świadectwem wymaganym zgodnie z konwencją ATP.
Zaświadczenie ADR jest dokumentem wymaganym do przewozu towarów niebezpiecznych zgodnie z międzynarodową konwencją dotyczącą przewozu takich towarów. ADR (fr. Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route) określa zasady dotyczące transportu drogowego materiałów, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, życia ludzi oraz dla środowiska. Posiadanie zaświadczenia ADR potwierdza, że kierowca przeszedł odpowiednie szkolenie oraz zna zasady bezpiecznego transportu tych materiałów. W praktyce oznacza to, że kierowca jest w stanie zidentyfikować rodzaj przewożonego towaru, stosować się do specjalnych zasad załadunku i rozładunku, a także zna procedury postępowania w razie wypadku. Przykładem zastosowania wiedzy zdobytej podczas szkolenia ADR może być umiejętność oceny ryzyka oraz właściwego oznakowania pojazdu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze oraz w przypadku kontroli drogowych.
Pytanie 34

Który typ kontenera ma funkcję podgrzewania?

A. Kontener ocieplany
B. Kontener grzewczy
C. Kontener chłodniczy
D. Kontener termiczny
Odpowiedź "Heated container" jest prawidłowa, ponieważ kontenery te są zaprojektowane do przechowywania i transportu produktów wymagających podwyższonej temperatury. W przeciwieństwie do innych typów kontenerów, takich jak kontenery chłodnicze, które mają za zadanie utrzymywać niską temperaturę, kontenery grzewcze są wyposażone w systemy grzewcze, które regulują temperaturę wewnętrzną. Przykładem zastosowania kontenerów grzewczych są przesyłki farmaceutyczne, w których leki muszą być transportowane w ściśle określonym zakresie temperatur, aby zachować ich skuteczność. Zgodnie z normami, takimi jak GMP (Good Manufacturing Practices), transport leków w odpowiednich warunkach jest kluczowy dla zapewnienia ich jakości. Kontenery te są także używane w branży spożywczej, na przykład do transportu czekolady w klimacie o niskich temperaturach, aby zapobiec krystalizacji. W praktyce ich użycie pozwala na bezpieczne i efektywne dostarczanie produktów wymagających specyficznych warunków temperaturowych.
Pytanie 35

Na podstawie otrzymanego zlecenia transportowego, ładunek powinien dotrzeć do odbiorcy o godzinie 16:30. Załadunek towaru do środka transportu zajmuje 45 minut. Pojazd porusza się z przeciętną prędkością 50 km/h. O której porze należy przygotować pojazd do załadunku, jeśli towar ma być przewieziony na odległość 210 km?

A. O godzinie 11:33
B. O godzinie 12:33
C. O godzinie 13:57
D. O godzinie 12:27
Aby obliczyć, o której godzinie należy podstawić pojazd pod załadunek, zaczynamy od ustalenia, o której godzinie towar ma dotrzeć do odbiorcy. Zgodnie z informacjami, ładunek ma dotrzeć o godzinie 16:30. Następnie musimy uwzględnić czas transportu. Pojazd porusza się ze średnią prędkością 50 km/h, a odległość do pokonania wynosi 210 km. Czas przejazdu obliczamy stosując wzór: Czas = Odległość / Prędkość. W naszym przypadku czas przejazdu wynosi 210 km / 50 km/h = 4,2 godziny, co w przeliczeniu na godziny daje 4 godziny i 12 minut. Aby ustalić czas wyjazdu, odejmujemy 4 godziny i 12 minut od planowanej godziny dostawy 16:30, co prowadzi nas do godziny 12:18. Następnie dodajemy czas załadunku, który trwa 45 minut. Dodając te 45 minut do godziny 12:18 otrzymujemy 13:03. Dlatego najpóźniej pojazd powinien być podstawiony o 11:33, biorąc pod uwagę, że załadunek rozpocznie się o 12:18. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w logistyce, gdzie planowanie operacji transportowych powinno uwzględniać wszystkie czasy, aby zapewnić terminowe dostawy.
Pytanie 36

Na podstawie fragmentu Kodeksu drogowego ustal, ile może wynosić maksymalna masa ładunku załadowanego do przyczepy ciągniętej przez samochód ciężarowy, którego rzeczywista masa całkowita wynosi 7 500 kg, a masa własna przyczepy 900 kg?

Fragment Kodeksu drogowego – prawo o ruchu drogowym

Art. 62. 1. Rzeczywista masa całkowita przyczepy ciągniętej przez:

1) samochód osobowy, samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t lub autobus – nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej pojazdu ciągnącego;

2) samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t – nie może przekraczać rzeczywistej masy całkowitej tego samochodu powiększonej o 40%;

3) motocykl lub motorower – nie może przekraczać masy własnej motocykla lub motoroweru, jednak nie może przekraczać 100 kg.

A. 10 500 kg
B. 7 500 kg
C. 12 200 kg
D. 9 600 kg
Wybór innych odpowiedzi wskazuje na nieprawidłowe zrozumienie zasad obliczania maksymalnej masy ładunku, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa na drodze. Na przykład, stwierdzenie, że maksymalna masa ładunku wynosi 12 200 kg, może wynikać z błędnego założenia, że można dodać masę własną przyczepy do rzeczywistej masy całkowitej pojazdu bez uwzględnienia przepisów dotyczących maksymalnych obciążeń. Wartość 10 500 kg również nie jest poprawna, ponieważ nie uwzględnia 40% dodatkowej masy. Natomiast 7 500 kg jako maksymalna masa ładunku ignoruje zupełnie wagę przyczepy, co jest technicznie błędne. Prawidłowe podejście polega na zrozumieniu, że maksymalne obciążenie powinno być obliczane na podstawie całkowitej masy pojazdu w połączeniu z ograniczeniami prawnymi. W praktyce, nieprzestrzeganie tych zasad może prowadzić do zjawiska zwanego „przeładowaniem”, które nie tylko narusza przepisy ruchu drogowego, ale także wpływa na wydajność paliwową pojazdu, zwiększa zużycie opon oraz może prowadzić do uszkodzenia układu hamulcowego. Zatem zrozumienie i stosowanie przepisów dotyczących masy ładunku jest kluczowe w branży transportowej i logistycznej, nie tylko dla bezpieczeństwa, ale również dla efektywności operacyjnej.
Pytanie 37

Jaką maksymalną masę ładunku można przewieźć samochodem o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) 25 ton, jeżeli jego masa własna wynosi 3 950 kilogramów?

A. 25 000 kg
B. 21,05 t
C. 210 500 kg
D. 28,95 t
Poprawna odpowiedź to 21,05 t, co oznacza, że maksymalna masa ładunku, jaką można przetransportować pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej (DMC) 25 ton, wynosi 21 050 kg. Aby obliczyć maksymalną masę ładunku, należy od DMC odjąć masę własną pojazdu. W tym przypadku mamy: 25000 kg (DMC) - 3950 kg (masa własna) = 21050 kg. To podejście jest zgodne z obowiązującymi normami w transporcie drogowym, które wymagają precyzyjnego obliczania masy ładunku w celu zapewnienia bezpieczeństwa na drodze. Przykład praktyczny może obejmować transport towarów, gdzie nadmierna masa ładunku może prowadzić do problemów z kontrolą pojazdu oraz zwiększać ryzyko wypadków. Przestrzeganie limitów DMC jest nie tylko wymagane prawnie, ale także kluczowe dla efektywności transportu oraz ochrony infrastruktury drogowej.
Pytanie 38

Odbiorca wskazany w krajowym samochodowym liście przewozowym potwierdza przyjęcie towaru na egzemplarzu zwanym

A. cedułą dokumentu przewozowego
B. grzbietem dokumentu przewozowego
C. oryginałem dokumentu przewozowego
D. wtórnikiem dokumentu przewozowego
Ceduła listu przewozowego jest kluczowym dokumentem, na którym odbiorca potwierdza odbiór towaru. Jest to egzemplarz, który zawiera wszystkie istotne informacje dotyczące przesyłki, takie jak nazwa nadawcy, odbiorcy, rodzaj towaru oraz jego ilość. Odbiorca, kwitując odbiór na cedułach, zapewnia, że towar dotarł w odpowiednim stanie i ilości, co stanowi istotny dowód w przypadku ewentualnych reklamacji lub sporów. Praktyka ta jest zgodna z normami transportowymi, obowiązującymi w branży logistycznej, które podkreślają znaczenie dokumentacji przewozowej w procesach transportowych. Warto zauważyć, że ceduła, jako egzemplarz potwierdzający, jest często używana w różnych scenariuszach przewozu, co czyni ją uniwersalnym narzędziem w zarządzaniu logistyką. Z tego powodu zrozumienie roli ceduły w procesie transportowym jest kluczowe dla efektywnego zarządzania łańcuchem dostaw.
Pytanie 39

Opłata podstawowa przewozu jednego kontenera 40-stopowego wynosi 1 200 zł. Na podstawie zamieszczonej tabeli oblicz, jaki będzie koszt przewozu ładunków w dwóch kontenerach 40-stopowych, jeżeli każda załadowana jednostka waży 23 tony?

Kod długościDługość kontenera
w stopach angielskich		Współczynniki korygujące dla UTI
Ładowna UTI do
22 ton brutto		Ładowna UTI powyżej
22 ton brutto		Próżna UTI
10200,750,850,50
20250,750,850,50
30300,900,950,60
50401,001,100,80
6045 i więcej1,001,100,80
A. 2 280 zł
B. 2 400 zł
C. 2 640 zł
D. 2 040 zł
Koszt przewozu dwóch kontenerów 40-stopowych wychodzi 2 640 zł. Z tego co pamiętam, trzeba wziąć pod uwagę współczynnik korygujący dla ładunków, które ważą więcej niż 22 tony. Podstawowa stawka za przewóz jednego kontenera to 1 200 zł. Dla ładunków powyżej tej wagi, współczynnik to 1,10. Więc najpierw mnożymy tę podstawową opłatę przez ten współczynnik, czyli: 1 200 zł razy 1,10, co daje nam 1 320 zł. Potem, żeby obliczyć całkowity koszt za dwa kontenery, bierzemy ten wynik i mnożymy przez 2. W ten sposób wychodzi nam 2 640 zł. W logistyce dobrze jest znać te współczynniki, bo pomagają w ustaleniu rzeczywistych kosztów. Regularne aktualizowanie tabel opłat jest też przydatne, żeby być na bieżąco z rynkowymi stawkami i potrzebami klientów. Takie obliczenia są mega ważne w firmach transportowych, żeby wszystko działało sprawnie finanzowo.
Pytanie 40

Na podstawie fragmentu umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) ustal, kto jest odpowiedzialny za wydanie przewoźnikowi towarów niebezpiecznych dopuszczonych do przewozu zgodnie z ADR.

Dział 1.4
Obowiązki głównych uczestników przewozu

1.1. Nadawca towarów niebezpiecznych zobowiązany jest dostarczyć do przewozu tylko takie przesyłki, które spełniają wymagania ADR, a także:

— upewnić się, że towary niebezpieczne są sklasyfikowane i dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR;

— zaopatrzyć przewoźnika w wymagane dokumenty przewozowe oraz dokumenty towarzyszące (zezwolenia, dopuszczenia, powiadomienia, świadectwa itd.);

— używać wyłącznie opakowań, które są dopuszczone i odpowiednie do przewozu danych materiałów oraz posiadają oznakowanie wymagane przez ADR.

2.1. Przewoźnik powinien w szczególności:

— upewnić się, że towary niebezpieczne przeznaczone do przewozu są dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR;

— sprawdzić wzrokowo, czy pojazdy i ładunek nie mają oczywistych wad oraz czy nie występują wycieki lub nieszczelności, braki w wyposażeniu, itp.;

— sprawdzić, czy pojazdy nie są nadmiernie załadowane;

— upewnić się, że na pojazdach umieszczone zostało wymagane oznakowanie i nalepki ostrzegawcze;

— upewnić się, że w pojeździe znajduje się wyposażenie wymienione w pisemnych instrukcjach dla kierowcy.

3.1. Załadowca powinien w szczególności:

— wydać przewoźnikowi towary niebezpieczne tylko w przypadku, gdy są one dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR;

— postępować zgodnie z przepisami szczególnymi dotyczącymi załadunku i manipulowania ładunkiem podczas załadunku towarów niebezpiecznych do pojazdu oraz dużego i małego kontenera;

— po załadunku towarów niebezpiecznych do kontenera, spełnić wymagania dotyczące oznakowania.

4.1. Pakujący powinien stosować się w szczególności do:

— wymagań dotyczących warunków pakowania, w tym pakowania razem; oraz

— wymagań dotyczących oznakowania i stosowania nalepek ostrzegawczych, w przypadku, gdy przygotowuje sztuki przesyłki do przewozu.

A. Załadowca.
B. Pakujący.
C. Nadawca.
D. Przewoźnik.
Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego roli poszczególnych podmiotów zaangażowanych w transport towarów niebezpiecznych. Przewoźnik, jako osoba odpowiedzialna za transport, nie jest odpowiedzialny za wydanie towarów; jego zadaniem jest zapewnienie, że towary są transportowane zgodnie z przepisami. Podobnie, nadawca również nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za zgodność towarów z przepisami ADR w kontekście ich wydania przewoźnikowi. Nadawca przygotowuje towary do transportu, ale to załadowca musi potwierdzić, że spełniają one wszystkie wymagania. Pakujący, chociaż ma kluczową rolę w odpowiednim przygotowywaniu towarów do transportu, nie jest odpowiedzialny za ich wydanie przewoźnikowi; ich zadaniem jest zapewnienie, że towary są odpowiednio zapakowane. Zrozumienie tych ról jest kluczowe, aby uniknąć błędnych interpretacji i odpowiedzialności. Każdy z uczestników procesu ma swoje zadania i obowiązki, które są ściśle określone w przepisach, co podkreśla znaczenie współpracy i komunikacji pomiędzy nimi w celu zapewnienia bezpiecznego transportu towarów niebezpiecznych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej