Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:05
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 15:35

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Które typy danych w języku C++ służą do reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych (rzeczywistych)?

A. double, short

B. float, long

C. double, bool

D. float, double

Pozostałe zestawy zawierają typy NIErzeczywiste. bool to typ logiczny, short i long to typy CAŁKOWITE - nie przechowują ułamków. Liczby zmiennoprzecinkowe reprezentują wspólnie float i double.

Pytanie 2

W języku HTML, aby ustawić tytuł dokumentu na "Moja strona", który będzie widoczny na karcie przeglądarki internetowej, należy użyć zapisu

A. <meta title="Moja strona">

B. <meta name="title" content="Moja strona">

C. <title>Moja strona</title>

D. <head>Moja strona</head>

Odpowiedzi <meta title="Moja strona"> oraz <meta name="title" content="Moja strona"> są niepoprawne, ponieważ element <meta> nie jest odpowiedni do definiowania tytułu dokumentu w HTML. Element <meta> służy do przechowywania metadanych, które dostarczają dodatkowych informacji o stronie, ale nie wyświetlają się one na pasku tytułowym przeglądarki. Z kolei podanie tytułu w formie <head>Moja strona</head> jest błędne, gdyż element <head> służy do grupowania elementów dotyczących dokumentu, takich jak tytuł, skrypty czy style, ale nie może być użyty do wyświetlania treści bezpośrednio. Element <head> nie ma również tytułu, dlatego jego użycie w ten sposób jest niezgodne z normami HTML. Typowym błędem w myśleniu jest mylenie metadanych z treścią, co prowadzi do nieprawidłowego wnioskowania, że elementy <meta> mogą określać tytuł strony. Właściwe zrozumienie struktury dokumentu HTML oraz roli poszczególnych elementów jest kluczowe dla poprawnego zbudowania strony internetowej i optymalizacji pod kątem wyszukiwarek, co może wpłynąć na widoczność strony w internecie.

Pytanie 3

Jak określa się element, który został oznaczony znakiem zapytania w strukturze platformy .NET, a który pozwala na tworzenie indywidualnych aplikacji z wykorzystaniem frameworków oraz na przekształcanie kompilowanego kodu pośredniego na kod maszynowy procesora znajdującego się w komputerze?

A. Biblioteka klas bazowych (BCL)

B. Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR)

C. Wspólne środowisko programistyczne (CLP)

D. Infrastruktura językowa (CLI)

Infrastruktura językowa (CLI) to specyfikacja definiująca standardy dla różnych komponentów platformy .NET, w tym wspólne środowisko uruchomieniowe, ale sama w sobie nie zajmuje się wykonaniem kodu. CLI określa zestaw wytycznych, które umożliwiają tworzenie kodu zgodnego z różnymi językami, lecz nie zajmuje się bezpośrednim przekształcaniem kodu pośredniego na kod maszynowy. Biblioteka klas bazowych (BCL) dostarcza zestaw klas, które ułatwiają programowanie, oferując gotowe funkcje do obsługi operacji we/wy, manipulacji danych czy pracy z siecią. BCL nie zajmuje się jednak uruchamianiem aplikacji ani kompilacją kodu. Wspólne środowisko programistyczne (CLP) jako termin nie jest częścią standardowej terminologii .NET i może być mylące. CLR jest jedynym z tych elementów, który pełni rolę środowiska wykonawczego, umożliwiając uruchamianie kodu na różnych platformach sprzętowych. Pomyłki w wyborze mogą wynikać z niedostatecznego zrozumienia ról poszczególnych komponentów w ekosystemie .NET. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania możliwości platformy .NET i tworzenia wydajnego, bezpiecznego oprogramowania. Analizowanie ról i funkcji poszczególnych komponentów jest istotne dla pełnego zrozumienia, jak platforma umożliwia tworzenie interoperacyjnych aplikacji w różnych językach programowania.

Pytanie 4

Skrypt strony internetowej stworzony w PHP

A. może być uruchomiony bez wsparcia serwera WWW

B. jest realizowany po stronie serwera

C. jest przetwarzany na tych samych zasadach co JavaScript

D. jest realizowany po stronie klienta

Wybór niewłaściwych odpowiedzi wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące architektury aplikacji internetowych. Istotne jest, że kod PHP jest przetwarzany na serwerze, a nie po stronie klienta. Odpowiedzi, które wskazują na wykonanie kodu po stronie klienta, mylą koncepcję PHP z językami, takimi jak JavaScript, które rzeczywiście działają w przeglądarkach użytkowników. PHP generuje HTML, CSS, oraz inne zasoby, które są następnie przesyłane do klienta, ale sam kod PHP nie jest bezpośrednio wykonywany w przeglądarkach. Kolejnym błędnym założeniem jest myślenie, że PHP może być uruchomione bez obsługi serwera WWW. PHP wymaga serwera, takiego jak Apache czy Nginx, aby móc interpretować skrypty i odpowiadać na żądania HTTP. W przypadku pracy lokalnej programiści często korzystają z narzędzi takich jak XAMPP czy MAMP, które symulują środowisko serwera. Ostatnia niewłaściwa odpowiedź sugeruje, że PHP jest przetwarzane na tych samych zasadach co JavaScript. Choć oba języki są kluczowe w rozwijaniu aplikacji webowych, różnią się one istotnie zachowaniem i miejscem wykonywania kodu. JavaScript działa po stronie klienta, co pozwala na interakcję z użytkownikiem bez konieczności ponownego ładowania strony, podczas gdy PHP jest odpowiedzialne za przetwarzanie danych na serwerze i generowanie odpowiedzi, które są następnie przesyłane do klienta.

Pytanie 5

Zmienna należąca do typu integer lub int jest w stanie przechować

A. ciąg znaków

B. liczbę rzeczywistą

C. liczbę całkowitą

D. znak

Widzę, że mogło być trochę zamieszania z wyborem odpowiedzi. To, że próbujesz przechowywać znak jako zmienną typu integer, to niestety błąd. Znak to zazwyczaj typ char, który trzyma w sobie wartość w postaci liczby całkowitej związanej z kodem ASCII. A co do ciągów znaków, to one są nazywane stringami i składają się z wielu znaków, więc potrzebują innego typu danych, a nie integer. Te ciągi mogą mieć różne długości, co sprawia, że nie da się ich zapisać jako jednej liczby całkowitej. Jeszcze jedna nieprawidłowa odpowiedź dotyczy liczb rzeczywistych, które mają część dziesiętną i są przechowywane jako float lub double. Te typy danych to zupełnie inna liga, bo obsługują części całkowite i ułamkowe. Dlatego int nie nadaje się do trzymania wartości, które potrzebują większej precyzji, jak liczby rzeczywiste.

Pytanie 6

W przedstawionym kodzie HTML, zaprezentowany styl CSS jest stylem:

<p style="color:red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. lokalnym

B. nagłówkowym

C. dynamicznym

D. zewnętrznym

Styl zewnętrzny odnosi się do stylów zapisanych w osobnym pliku CSS który jest załączany do dokumentu HTML za pomocą znacznika link w sekcji head. Taki sposób organizacji stylów umożliwia centralne zarządzanie wyglądem wielu stron jednocześnie co jest efektywne przy większych projektach. Styl nagłówkowy to styl umieszczony w sekcji head dokumentu HTML w znacznika style. Pozwala on na zdefiniowanie stylów dla całego dokumentu lecz wciąż ogranicza się do pojedynczej strony. Pomaga to w zachowaniu spójności wizualnej na stronie ale nie zapewnia tego na poziomie całego serwisu jak style zewnętrzne. Styl dynamiczny zazwyczaj odnosi się do stylów zmieniających się w odpowiedzi na akcje użytkownika często za pośrednictwem JavaScript lub CSS3. Przykładem może być zmiana koloru przycisku po najechaniu kursorem co zwykle osiągamy za pomocą pseudo-klas CSS jak :hover. W analizowanym kodzie styl CSS jest przypisany bezpośrednio do elementu HTML co jest typowym przykładem stylu lokalnego ponieważ nie jest zdefiniowany ani w zewnętrznym pliku ani w sekcji head dokumentu ani nie reaguje dynamicznie na akcje użytkownika. Zrozumienie różnic między tymi podejściami jest kluczowe dla efektywnego kodowania i stylizacji stron internetowych ze względu na różne potrzeby w projektach webowych. Właściwy wybór metody stylizacji wpływa na łatwość utrzymania i skalowalność projektu w miarę rozwoju strony internetowej. W praktyce stosowanie stylów lokalnych powinno być ograniczone do minimum ze względu na trudności w zarządzaniu i potencjalne konflikty z innymi stylami w większych projektach.

Pytanie 7

Który z poniższych kodów HTML odpowiada opisanej tabeli? (W celu uproszczenia zrezygnowano z zapisu stylu obramowania tabeli oraz komórek)

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź D

C. Odpowiedź B

D. Odpowiedź C

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje atrybut rowspan do połączenia dwóch wierszy w jednej kolumnie tabeli. HTML zapewnia atrybuty rowspan i colspan, które umożliwiają połączenie wielu komórek tabeli w jedną, co jest niezbędne w sytuacjach, gdy dane muszą być przedstawione w sposób bardziej przejrzysty i zwarty. W przedstawionej tabeli labelka Telefon jest wspólna dla dwóch numerów, co skutkuje koniecznością użycia rowspan=2 w komórce, która łączy dwa wiersze. Ta konstrukcja jest zgodna z dobrymi praktykami tworzenia semantycznie poprawnych i wizualnie uporządkowanych tabel w dokumentach HTML. Zastosowanie atrybutu rowspan może poprawić czytelność tabel, co jest szczególnie przydatne przy prezentacji złożonych danych w aplikacjach biznesowych czy raportach. Użycie tego podejścia pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie przestrzeni w tabeli i jest zgodne ze standardami W3C, które promują semantykę i dostępność w sieci.

Pytanie 8

W tabeli o nazwie zadania znajduje się kolumna tekstowa status. Jakie zapytanie należy wykorzystać, aby usunąć te rekordy, w których status to ‘zamknięte’?

A. TRUNCATE TABLE zadania WHERE status = 'zamknięte';

B. TRUNCATE TABLE zadania;

C. DELETE FROM zadania;

D. DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';

Odpowiedź 'DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';' jest poprawna, ponieważ ta kwerenda w sposób precyzyjny usuwa tylko te rekordy z tabeli 'zadania', które mają status 'zamknięte'. Użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, ponieważ pozwala na ograniczenie operacji usunięcia do konkretnych wierszy w tabeli, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. Należy unikać bezwarunkowego usuwania wszystkich rekordów, jak w przypadku kwerendy 'DELETE FROM zadania;', co mogłoby spowodować utratę danych, które są nadal potrzebne. Przykłady zastosowania tej kwerendy można znaleźć w wielu systemach zarządzania projektami, gdzie często musimy archiwizować lub usuwać zakończone zadania. Dodatkowo stosowanie klauzuli WHERE jest zgodne z zasadą minimalizacji zmian w bazie danych, co jest istotne dla zapewnienia integralności danych i umożliwienia ich późniejszej analizy.

Pytanie 9

Zgodnie z aktualnie obowiązującym w Polsce prawem, osoby z wykształceniem inżynieryjno-technicznym są zobowiązane do odbywania szkoleń BHP w regularnych odstępach czasu, które nie powinny być dłuższe niż co

A. 6 lat

B. 1 rok

C. 8 lat

D. 5 lat

Odpowiedź 1 jest poprawna, ponieważ zgodnie z polskim prawem, okresowe szkolenia BHP dla pracowników inżynieryjno-technicznych powinny odbywać się co najmniej raz w roku. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks pracy oraz przepisy wykonawcze szczegółowo regulują kwestie dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. Szkolenia te są istotne, aby zapewnić pracownikom aktualną wiedzę na temat potencjalnych zagrożeń w miejscu pracy oraz zasad postępowania w sytuacjach awaryjnych. W praktyce, coroczne szkolenia BHP umożliwiają firmom dostosowanie się do zmieniających się przepisów oraz nowych technologii, co wpływa na wzrost bezpieczeństwa. Przykładem może być sytuacja, w której wprowadzenie nowego sprzętu wymaga przeszkolenia pracowników z zakresu jego obsługi oraz związanych z nim zagrożeń. Dodatkowo, regularne szkolenia pomagają w budowaniu kultury bezpieczeństwa w firmie, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu ryzykiem.

Pytanie 10

Określ na podstawie diagramu, jaką liczebność należy zdefiniować przy związku pomiędzy encjami Podręcznik i Wydawnictwo zakładając, że dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu.

A. 1-N (1 przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

B. M-N (M przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

C. N-1 (N przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

D. 1-1 (1 przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

Poprawnie wskazana krotność N–1 oznacza, że wiele podręczników może być powiązanych z jednym wydawnictwem, natomiast każdy pojedynczy podręcznik ma dokładnie jedno wydawnictwo. Dokładnie to wynika z treści: „dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu”. W notacji związków encji mówimy więc o relacji wiele‑do‑jednego z punktu widzenia encji Podręcznik. W praktycznym modelu relacyjnej bazy danych przekłada się to na klucz obcy w tabeli PODRĘCZNIK, który wskazuje na klucz główny (np. id_wydawnictwa) w tabeli WYDAWNICTWO. Dzięki temu nie powielamy danych o wydawnictwie przy każdym rekordzie, tylko przechowujemy je w jednym miejscu, zgodnie z zasadą normalizacji (co najmniej 2. i 3. postać normalna). Moim zdaniem to jest jedno z podstawowych i najczęściej wykorzystywanych powiązań: podobny schemat mamy przy relacji Produkt–Producent, Samochód–Marka, Student–Grupa itp. W takich przypadkach w tabeli „wiele” zawsze ląduje kolumna z kluczem obcym do tabeli „jeden”. Dodatkowo warto zauważyć, że gdybyśmy kiedyś chcieli pozwolić na zmianę nazwy wydawnictwa, to dzięki takiemu modelowi robimy to tylko w jednym wierszu tabeli WYDAWNICTWO, a wszystkie powiązane podręczniki automatycznie „widzą” zaktualizowaną wartość. To jest dokładnie ta dobra praktyka projektowania: minimalizacja redundancji i łatwiejsze utrzymanie spójności danych (integralność referencyjna, klucze obce z ON UPDATE/DELETE). W dobrze zaprojektowanych systemach bibliotecznych czy księgarni internetowych ta relacja N–1 między książką/podręcznikiem a wydawnictwem jest standardem branżowym i praktycznie normą w modelach ER.

Pytanie 11

Zapytanie z użyciem klauzuli JOIN jest wykorzystywane w celu

A. określenia klucza obcego dla tabeli

B. pozyskania wyników z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane

C. uzyskania wyników tylko z jednej tabeli

D. wywołania funkcji agregującej

Kiedy używasz klauzuli JOIN w SQL, to tak naprawdę odblokowujesz potencjał swoich relacyjnych baz danych. Dzięki temu możesz łączyć dane z różnych tabel, co jest mega przydatne, gdy trzeba przeanalizować informacje z wielu źródeł. Na przykład, jeżeli masz dwie tabele – 'Klienci' i 'Zamówienia' – to z pomocą JOIN możesz łatwo stworzyć listę zamówień razem z danymi o klientach. Kluczowe jest to, by wiedzieć, które kolumny chcesz zestawić, bo wtedy otrzymasz jasne i uporządkowane wyniki. Z własnego doświadczenia powiem, że umiejętne korzystanie z JOIN znacznie poprawia szybkość zapytań i ułatwia analizę danych. Tak naprawdę, to dla programistów szansa na pełne wykorzystanie SQL przy tworzeniu różnorodnych raportów. W dzisiejszych czasach, gdy tak dużo danych krąży wokół, znajomość tych technik to must-have.

Pytanie 12

Który sposób komentowania NIE jest stosowany w kodzie PHP?

<!-- komentarz -->

/* komentarz */

# komentarz

// komentarz

Trzy pozostałe zapisy SĄ poprawnymi komentarzami PHP, więc nie pasują do pytania o sposób NIESTOSOWANY. // i # komentują pojedynczą linię (do końca wiersza), a /* */ obejmuje cały blok, także wieloliniowy. Spoza PHP jest komentarz HTML .

Pytanie 13

Który zestaw zawiera wyłącznie języki programowania działające po stronie serwera?

A. Java, C#, Python, Ruby, PHP

B. Java, C#, Python, ActionScript, PHP

C. C#, Python, Ruby, PHP, JavaScript

D. Java, C#, AJAX, Ruby, PHP

Pozostałe zestawy mieszają języki z technikami i językami klienckimi. AJAX to technika (nie język), JavaScript wykonuje się po stronie KLIENTA, a ActionScript to język Flasha (klienckiego). Wyłącznie serwerowe są Java, C#, Python, Ruby i PHP.

Pytanie 14

W jakiej technologii nie zachodzi możliwość przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkowników na stronach internetowych?

A. CSS

B. JavaScript

C. PHP

D. AJAX

AJAX, PHP i JavaScript to języki oraz technologie, które umożliwiają przetwarzanie danych użytkownika wprowadzanych na stronach internetowych. AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) pozwala na asynchroniczną komunikację z serwerem, co oznacza, że użytkownik może przesyłać dane, np. z formularza, bez konieczności przeładowania całej strony. Dzięki temu doświadczenie użytkownika jest bardziej płynne i interaktywne. PHP to język skryptowy po stronie serwera, który jest często używany do przetwarzania danych, takich jak zapisywanie informacji do bazy danych czy generowanie dynamicznych treści na stronie. Umożliwia on również walidację danych przed ich przesłaniem do serwera. JavaScript, z kolei, działa po stronie klienta i może reagować na interakcje użytkownika, takie jak kliknięcia, zmiany w polach formularzy czy nawigacja po stronie, pozwalając na manipulację danymi w czasie rzeczywistym. Typowym błędem myślowym jest myślenie, że CSS może pełnić funkcje, które są zarezerwowane dla języków programowania. Użytkownicy często mylą rolę CSS jako narzędzia do interakcji, podczas gdy w rzeczywistości jest on jedynie odpowiedzialny za prezentację. Uzupełniając CSS o JavaScript czy PHP, można zbudować kompletną, interaktywną aplikację webową, która efektywnie przetwarza dane użytkowników.

Pytanie 15

Zdefiniowana jest tabela uczniowie z polami id, nazwisko, imie oraz klasa. Jakie zapytanie SQL pozwoli nam uzyskać liczbę osób w danym klasa i wskazać jej nazwę?

A. SELECT COUNT(id), klasa FROM uczniowie GROUP BY klasa

B. SELECT SUM(id), klasa FROM uczniowie ORDER BY klasa

C. SELECT SUM(id), klasa FROM uczniowie GROUP BY klasa

D. SELECT COUNT(id), klasa FROM uczniowie ORDER BY klasa

Analizując nieprawidłowe odpowiedzi, można zauważyć kilka kluczowych błędów. Odpowiedź, która sugeruje użycie 'ORDER BY klasa', nie ma sensu w kontekście zliczania uczniów w klasach. Klauzula ORDER BY służy do sortowania wyników, ale nie agreguje danych, co jest niezbędne do uzyskania liczby uczniów w poszczególnych klasach. Z kolei użycie funkcji SUM na polu id jest niewłaściwe, ponieważ SUM sumuje wartości liczbowych, a id jest zazwyczaj unikalnym identyfikatorem, co może prowadzić do błędnych wyników. W kontekście SQL, SUM nie jest odpowiedni dla zliczania rekordów, tym bardziej, gdy celem jest uzyskanie liczby uczniów. W rezultacie, użycie SUM w tym przypadku może prowadzić do zupełnie nieadekwatnych wniosków o liczbie uczniów. Ponadto, takie podejścia mogą prowadzić do nieefektywnego przetwarzania danych, co jest sprzeczne z ideą optymalizacji zapytań w SQL. Kluczowym błędem myślowym w tych odpowiedziach jest niezrozumienie różnicy między funkcjami agregującymi a operacjami sortującymi oraz błędne założenie, że SUM może być użyte w kontekście zliczania. W praktyce, znajomość odpowiednich funkcji oraz ich zastosowania jest kluczowa dla efektywnego zarządzania bazami danych.

Pytanie 16

Która metoda wyświetli w JavaScript komunikat w konsoli przeglądarki?

console.write("test");

console.log("test");

console.echo("test");

console.print("test");

Pozostałe metody nie istnieją w obiekcie console. console.write(), console.print() oraz console.echo() brzmią wiarygodnie (kojarzą się z wypisywaniem w innych językach), ale JavaScript ich nie definiuje - ich wywołanie zakończy się błędem. Do wyświetlania komunikatów w konsoli przeglądarki służy console.log(), dlatego ostatnia odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 17

Tabele Osoby oraz Adresy są ze sobą połączone relacją typu jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL powinno być użyte, aby poprawnie wyświetlić nazwiska oraz odpowiadające im miasta?

A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id=Adresy.id FROM Osoby, Adresy

B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id=Adresy.id

C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id=Adresy.id

D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy

Błędy w niepoprawnych odpowiedziach wynikają z niewłaściwego użycia konstrukcji SQL, co prowadzi do złego łączenia tabel. Pierwsze zapytanie korzysta z niejawnego łączenia, tylko oddzielając tabelę przecinkami, co jest już trochę staroświeckie. To prowadzi do tzw. iloczynu kartezjańskiego, co w praktyce oznacza, że każdy rekord z jednej tabeli łączy się z każdym rekordem z drugiej, co jest na ogół nieefektywne. W drugiej odpowiedzi próbujesz użyć warunku WHERE do łączenia tabel, ale niestety używasz identyfikatora id dla obu tabel, co psuje połączenie danych. Poprawne łączenie powinno opierać się na kluczu głównym i odpowiednim kluczu obcym. W trzeciej wersji zapytania masz błędną składnię, która nie trzyma się zasad SQL. W SQL każde FROM powinno być użyte tylko raz do określenia źródła danych. Często błędy wynikają z braku zrozumienia zasad łączenia tabel oraz niewłaściwego używania kluczy. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe, jeśli chcesz efektywnie korzystać z relacyjnych baz danych. Zdecydowanie warto znać poprawne konstrukcje SQL, żeby pracować z danymi w środowisku IT.

Pytanie 18

Kod programu wraz z komentarzami oraz opisem algorytmów i metod stanowi dokumentację

A. audiowizualną.

B. techniczną.

C. urzędową.

D. graficzną.

Poprawnie – mówimy tutaj o dokumentacji technicznej. Kod programu razem z komentarzami w kodzie, opisem algorytmów, struktur danych, interfejsów, sposobu działania poszczególnych modułów czy klas to właśnie klasyczny przykład dokumentacji technicznej. W branży IT przyjmuje się, że dokumentacja techniczna jest skierowana głównie do programistów, administratorów, czasem też architektów systemów, czyli osób, które będą rozwijać, utrzymywać lub integrować dany system. Nie jest to materiał marketingowy ani „urzędowy”, tylko coś, co ma pomóc zrozumieć jak system działa od środka.
W praktyce dokumentacja techniczna obejmuje na przykład: komentarze w kodzie źródłowym (zgodne z konwencją danego języka, np. PHPDoc, JSDoc), opisy algorytmów w plikach README, wiki projektowe, diagramy UML, schematy przepływu danych, opisy endpointów API, a nawet instrukcje uruchomienia środowiska developerskiego. Moim zdaniem im lepiej zrobiona taka dokumentacja, tym łatwiej jest później komuś „wejść” w projekt bez zadawania dziesiątek pytań.
Dobre praktyki mówią, żeby dokumentacja techniczna była aktualna, wersjonowana razem z kodem (np. w Git), a komentarze w kodzie nie powtarzały tego, co oczywiste, tylko wyjaśniały „dlaczego tak”, a nie „co robi ta linijka”. W projektach webowych dokumentacja techniczna opisuje na przykład, jak działa logika logowania użytkownika, jak są zrobione zapytania do bazy, jakie są ograniczenia wydajnościowe. To wszystko pozwala utrzymać spójność systemu i ułatwia debugowanie oraz rozwój nowych funkcji.
Dlatego odpowiedź „techniczną” jest jak najbardziej zgodna z tym, jak branża rozumie dokumentację w kontekście programowania i algorytmów.

Pytanie 19

Aby w języku HTML uzyskać formatowanie paragrafu przedstawione w ramce, należy zastosować kod

A. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

B. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

C. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

D. Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

Poprawnie wybrałeś kod z poprawnie zagnieżdżonymi i domkniętymi znacznikami: Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora. To dokładnie odpowiada temu, co widać na podglądzie: zwykły akapit, w nim jedno słowo podświetlone na żółto oraz inne wyróżnione kursywą. Znacznik tworzy paragraf – podstawowy blok tekstu w HTML. W środku używasz elementów liniowych (inline): do zaznaczenia fragmentu tekstu jak zakreślaczem oraz do zaznaczenia treści istotnej znaczeniowo, co domyślnie jest renderowane jako kursywa. Według specyfikacji HTML5 służy do semantycznego wyróżnienia tekstu związanego z kontekstem, np. wynik wyszukiwania na stronie czy aktualnie ważna informacja. natomiast podkreśla akcent logiczny w zdaniu, a nie tylko ozdobne pochylenie, co jest dobrą praktyką dostępnościową. Ważne jest też poprawne zagnieżdżanie: najpierw otwierasz , potem go zamykasz , dopiero później otwierasz i zamykasz . Żaden z tych znaczników nie nachodzi na siebie w sposób krzyżowy. Tego pilnują walidatory W3C i warto się do tego przyzwyczaić od początku. W codziennej pracy taki kod możesz wykorzystać np. w artykułach, dokumentacji technicznej, materiałach szkoleniowych, gdzie chcesz: zakreślić słowo kluczowe () i jednocześnie podkreślić termin ważny dla autora lub kontekstu (). Moim zdaniem lepiej stosować zamiast , bo niesie znaczenie semantyczne i czytniki ekranu potrafią je zinterpretować, co poprawia dostępność strony.

Pytanie 20

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x == -2) && ($x < 5)

B. ($x < -2) || ($x > 5)

C. ($x > -2) || ($x > 5)

D. ($x > -2) && ($x < 5)

Prawidłowa odpowiedź, czyli ($x > -2) && ($x < 5), odzwierciedla logiczny warunek, który jest zgodny z opisanym przedziałem otwartym (-2, 5). Pętla while w języku PHP powinna wykonywać blok kodu, dopóki wartość zmiennej x jest większa od -2 oraz jednocześnie mniejsza od 5. Tego rodzaju warunek jest kluczowy w programowaniu, gdyż pozwala na przeprowadzanie iteracji, które są ograniczone do konkretnego zakresu wartości. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zrealizować program, który przetwarza dane tylko w tym przedziale, taki warunek umożliwiłby nam uniknięcie obliczeń dla wartości spoza tego zakresu, co może być istotne w kontekście optymalizacji wydajności. Praktycznym zastosowaniem byłoby zrealizowanie algorytmu, który zbiera dane pomiarowe w zadanym zakresie, co jest częstym przypadkiem w analizie danych. Dobrą praktyką jest także stosowanie odpowiednich komentarzy w kodzie, które wyjaśniają logikę warunków, co sprzyja późniejszej konserwacji; w tym przypadku komentarz mógłby brzmieć "Iteruj, gdy x jest w przedziale (-2, 5)".

Pytanie 21

Która z czynności NIE WPŁYNIE na wielkość zajmowanej pamięci pliku graficznego?

A. Interpolacja

B. Skalowanie obrazu przy użyciu atrybutów HTML

C. Zmiana rozdzielczości obrazu

D. Kompresja

Skalowanie obrazu za pomocą atrybutów HTML nie wpływa na rozmiar pliku graficznego, ponieważ ta operacja odbywa się po stronie klienta, w przeglądarce, a nie na samym pliku. Gdy obraz jest wyświetlany w HTML, atrybuty takie jak 'width' i 'height' mogą zmienić jego wizualny rozmiar na stronie, ale nie modyfikują samego pliku. W praktyce oznacza to, że niezależnie od tego, jak duży lub mały wyświetlany jest obraz, jego rzeczywisty rozmiar na dysku pozostaje niezmieniony. Dobrą praktyką w web designie jest stosowanie odpowiednich rozmiarów i formatów obrazów w zależności od kontekstu, co może poprawić szybkość ładowania strony i doświadczenie użytkownika. Warto również pamiętać, że zbyt duże obrazy mogą powodować dłuższy czas ładowania, co wpływa na SEO i oceny wydajności witryny. Dlatego zaleca się optymalizację obrazów przed ich dodaniem do strony, co jest bardziej efektywne niż poleganie na zmianie rozmiarów przez HTML.

Pytanie 22

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.

B. sumy.

C. grupowania.

D. części wspólnej.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów.
Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna.
Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 23

Efekt przedstawiony na obrazie, wykonany za pomocą edytora grafiki rastrowej, to

A. grawerowanie.

B. rozmycie Gaussa.

C. szum RGB.

D. pikselizacja.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybrany efekt to pikselizacja. Pikselizacja polega na zmniejszeniu rozdzielczości obrazu do poziomu, gdy każdy piksel staje się widoczny dla oka. Efekt ten charakteryzuje się wyraźnymi, dużymi blokami pikseli tworzącymi obraz. Jest to efekt często stosowany w grafice komputerowej, szczególnie w celu nadania grafice stylu retro. Pikselizacja była też kluczowym elementem estetyki gier wideo z lat 80. i 90., kiedy to technologiczne ograniczenia sprzętowe wymuszały korzystanie z niskiej rozdzielczości obrazu. W dzisiejszych czasach efekt pikselizacji jest często stosowany celowo, dla uzyskania określonego efektu artystycznego lub dla celów nostalgicznych. Warto jednak pamiętać, że nadmierne pikselizowanie obrazu może prowadzić do utraty szczegółów, dlatego zawsze warto dobrze przemyśleć zastosowanie tego efektu.

Pytanie 24

Wskaż właściwy sposób zapisu instrukcji w języku JavaScript.

A. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " . 3.14 );

B. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " ; 3.14 );

C. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14 );

D. document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " 3.14 );

Poprawna odpowiedź to 'document.write("Liczba π z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ≈ " + 3.14);'. Ta instrukcja w języku JavaScript umożliwia wyświetlenie tekstu oraz wartości liczbowej na stronie internetowej. Kluczowym elementem jest operator konkatenacji '+', który służy do łączenia ze sobą dwóch lub więcej stringów. W tym przypadku łączymy tekst z wartością liczby π. Użycie podwójnych cudzysłowów do otoczenia tekstu jest poprawne, a znaki ucieczki (backslash) przed cudzysłowami wewnętrznymi zapewniają, że JavaScript prawidłowo interpretuje je jako część tekstu, a nie zakończenie stringa. W praktyce często korzysta się z tego typu zapisów do dynamicznego generowania treści na stronach internetowych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego oraz dobrymi praktykami w zakresie czytelności kodu. Warto również zauważyć, że 'document.write' jest funkcją, którą należy stosować ostrożnie, gdyż może nadpisywać istniejącą zawartość strony, jeśli użyta zostanie po załadowaniu DOM. Dlatego w nowoczesnych aplikacjach webowych preferowane są inne metody, takie jak manipulacja DOM poprzez metody 'appendChild' lub 'innerHTML'.

Pytanie 25

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, co będzie przechowywać zmienna str2?

var str1 = "JavaScript";
var str2 = str1.substring(2,6);

A. vaScri

B. vaSc

C. avaS

D. nvaScr

Wykorzystując metodę substring w JavaScript możemy wyodrębnić fragmenty łańcucha znaków bazując na indeksach początkowym i końcowym. Indeksowanie w JavaScript zaczyna się od zera co oznacza że pierwszy znak ma indeks 0 drugi 1 i tak dalej. W przypadku zmiennej str1 przechowującej łańcuch JavaScript wywołanie str1.substring(2 6) zwraca fragment zaczynający się od znaku o indeksie 2 do znaku o indeksie 5 włącznie. Oznacza to że metoda wybiera znaki od trzeciego do szóstego nie wliczając znaku o indeksie 6. W praktyce oznacza to że z napisu JavaScript wybierane są znaki aScr co tworzy łańcuch vaSc. Zrozumienie działania metody substring jest kluczowe przy pracy z łańcuchami znaków w JavaScript. Jest to standardowa metoda używana powszechnie do manipulacji tekstem co ma zastosowanie w wielu dziedzinach programowania frontendowego i backendowego. Ważne jest aby pamiętać o zeroindeksowaniu co pozwala uniknąć typowych błędów związanych z nieprawidłowym określeniem zakresu znaków.

Pytanie 26

W bazie danych sklepu internetowego, w tabeli klienci znajdują się m.in. pola całkowite: punkty, liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy o typie DATE. Klauzula WHERE dla zapytania wybierającego klientów, którzy mają ponad 3000 punktów lub dokonali zakupów więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce co najmniej w roku 2022, przyjmuje postać

A. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

B. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'

C. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

D. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

W przypadku pozostałych odpowiedzi pojawiają się istotne błędy związane z logiką stosowania operatorów w klauzuli WHERE. W pierwszej z niepoprawnych opcji zastosowano operator OR w połączeniu z operatorami AND, co prowadzi do niejednoznaczności w logice kwerendy. Taki zapis sugeruje, że każdy klient, który spełnia tylko jeden z podanych warunków, zostanie wybrany, co nie jest zgodne z wymaganiami zadania. W drugim przypadku, zastosowanie operatora AND dla wszystkich warunków implikuje, że klient musi jednocześnie spełniać wszystkie trzy warunki, co znacząco zawęża grupę wyników i może prowadzić do pominięcia klientów, którzy są wartościowi z punktu widzenia transakcji, ale nie spełniają wszystkich kryteriów jednocześnie. W ostatniej opcji również zastosowano operator AND we wszystkich warunkach, co jest niezgodne z zamysłem zapytania. Ważne jest, aby w takich sytuacjach dobrze rozumieć logikę operacji logicznych oraz ich konsekwencje w praktyce. Kluczowym błędem jest nieodpowiednie zrozumienie relacji między warunkami oraz ich wzajemnego wpływu na ostateczny wynik zapytania. W SQL istotne jest precyzyjne formułowanie zapytań, aby uniknąć niezamierzonych wyników, dlatego warto na etapie pisania schematów myśleć o logice, która będzie spełniać założone cele analizy danych.

Pytanie 27

Wynikiem realizacji kwerendy

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje GROUP BY sezon;

na podstawie poniższej tabeli rezerwacje jest:

A. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8

B. lato 20, zima 27

C. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8

D. lato 3, zima 4

Wykonana kwerenda SQL agreguje dane z tabeli rezerwacje, grupując je według sezonu i sumując liczbę dni (liczba_dn) dla każdego sezonu. W tabeli znajdują się rekordy związane z sezonami letnim i zimowym. Analizując dane, dla sezonu letniego mamy trzy wpisy: 10 dni, 5 dni oraz 5 dni, co łącznie daje 20 dni. Dla sezonu zimowego mamy cztery wpisy: 4 dni, 6 dni, 9 dni oraz 8 dni, co po zsumowaniu daje 27 dni. Odpowiedź numer 2 jest zatem poprawna, ponieważ przedstawia poprawne sumy dla sezonów. Praktyczne zastosowanie takiej kwerendy może obejmować analizowanie sezonowości rezerwacji w hotelach, co wspiera procesy decyzyjne w zakresie zarządzania zasobami i planowania promocji. Zgodność z dobrymi praktykami w SQL wymaga znajomości funkcji agregujących, takich jak SUM, oraz umiejętności grupowania danych, co jest kluczowe w analizie danych w różnych dziedzinach biznesowych.

Pytanie 28

Aby w zapytaniu SQL połączyć dane z dwóch tabel powiązanych relacją, należy użyć słowa kluczowego:

UNION

IN

JOIN

GROUP BY

Te słowa kluczowe łatwo pomylić, bo wszystkie pojawiają się w zapytaniach, lecz każde robi co innego. UNION zestawia wyniki dwóch osobnych zapytań jeden pod drugim - łączy wiersze, nie tabele po relacji, i wymaga zgodnych kolumn. IN to operator warunku: sprawdza, czy wartość mieści się w podanym zbiorze lub wyniku podzapytania, ale nie scala tabel. GROUP BY grupuje wiersze o tej samej wartości, żeby policzyć sumy czy średnie - to agregacja, nie złączenie. Połączenie dwóch powiązanych tabel po wspólnym kluczu realizuje JOIN, dlatego to ono jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 29

Które polecenie MySQL porządkuje tabelę i odzyskuje miejsce zajmowane przez usunięte wcześniej wiersze?

ANALYZE TABLE

MODIFY TABLE

OPTIMIZE TABLE

UPDATE TABLE

Po wielu operacjach usuwania i aktualizacji tabela bywa pofragmentowana i zajmuje więcej miejsca, niż potrzeba. Polecenie OPTIMIZE TABLE porządkuje ją: reorganizuje dane i indeksy oraz zwalnia nieużywaną przestrzeń, co bywa też korzystne dla wydajności. Dlatego do uporządkowania tabeli i odzyskania miejsca służy OPTIMIZE TABLE.

Pytanie 30

Funkcja agregująca MIN w języku SQL ma na celu określenie

A. wartości minimalnej z kolumny zwróconej przez kwerendę

B. liczby znaków w rekordach zwróconych przez kwerendę

C. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę

D. średniej wartości kolumny obserwowanej w wyniku zapytania

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do wyznaczania wartości minimalnej w zadanej kolumnie, co jest kluczowym aspektem analizy danych w bazach danych. Przykładowo, gdy korzystasz z zapytania SELECT MIN(wiek) FROM pracownicy, otrzymasz najniższy wiek pracownika w tabeli. To narzędzie jest niezwykle przydatne w raportowaniu oraz przy podejmowaniu decyzji opartych na danych, gdyż pozwala na szybkie określenie najniższych wartości w zestawieniach, takich jak najstarszy pracownik w firmie, najniższa cena produktu, czy najkrótszy czas realizacji zamówienia. W praktyce, używanie funkcji MIN pomaga organizacjom w identyfikacji problemów oraz w optymalizacji procesów. Stosowanie funkcji agregujących, takich jak MIN, jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, ponieważ umożliwia efektywne przetwarzanie dużych zbiorów informacji i wyciąganie z nich wartościowych wniosków, co jest kluczowe w zarządzaniu danymi i tworzeniu raportów analitycznych.

Pytanie 31

Którego atrybutu użyć, aby scalić w PIONIE dwie sąsiednie komórki tabeli?

cellspacing

cellpadding

rowspan

colspan

Komórki tabeli scala się dwoma atrybutami: poziomo colspan, a pionowo rowspan. Zapis rowspan="2" sprawia, że komórka rozciąga się na dwa wiersze, „wchłaniając” komórkę poniżej - dzięki temu np. jeden nagłówek może obejmować kilka rzędów tabeli. Dlatego do scalania w pionie służy rowspan.

Pytanie 32

Która para znaczników HTML daje TEN SAM efekt wizualny (bez CSS)?

A.  i <big>

B.  i 

C.  i <h2>

D. <meta> i <title>

Znaczniki  i  domyślnie wyświetlają tekst pogrubiony, więc bez stylów CSS wyglądają identycznie. Różni je znaczenie:  niesie wagę semantyczną (ważna treść, czytana z naciskiem przez czytniki), a  to czysto wizualne pogrubienie. Dlatego ten sam efekt dają  i .

Pytanie 33

Tabela Pacjenci zawiera kolumny: imie, nazwisko, wiek oraz lekarz_id. W celu stworzenia raportu z imionami i nazwiskami pacjentów, którzy mają mniej niż 18 lat i są zapisani do lekarza o id wynoszącym 6, należy zastosować kwerendę SQL

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6

B. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6

C. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6

D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6

Odpowiedź 'SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6' jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, jakie dane mają zostać zwrócone. Kwerenda ta wykorzystuje klauzulę 'FROM', aby wskazać, z której tabeli mają zostać pobrane dane, oraz 'WHERE', aby nałożyć odpowiednie warunki. W tym przypadku chcemy uzyskać imiona i nazwiska pacjentów, którzy są poniżej 18 roku życia oraz zapisani do lekarza o identyfikatorze 6. Używanie operatora 'AND' jest kluczowe w tym kontekście, ponieważ tylko pacjenci spełniający obydwa warunki będą uwzględniani w wynikach. W praktyce, taka kwerenda jest niezwykle użyteczna w systemach medycznych, gdzie konieczne jest operowanie na danych demograficznych pacjentów oraz ich przypisania do lekarzy. Dobre praktyki w SQL wymagają jasności w określaniu warunków filtracji, co ta kwerenda osiąga, unikając niejednoznaczności, które mogłyby wyniknąć z użycia operatora 'OR'.

Pytanie 34

Podczas walidacji strony napotkano błąd. Co to oznacza?

A. oznaczenie ISO-8859-2 jest nieprawidłowe

B. znacznik meta nie zawiera atrybutu charset

C. w atrybucie charset dopuszczalna jest wyłącznie wartość "utf-8"

D. określenie kodowania znaków musi być zapisane bez użycia myślników

Podczas walidacji strony często spotykany błąd może dotyczyć niepoprawnego kodowania znaków co jest kluczowe dla poprawnego wyświetlania treści w różnych językach. Oznaczenie ISO-8859-2 choć istnieje i jest stosowane dla niektórych kodowań środkowoeuropejskich nie jest zalecane w nowoczesnych standardach webowych. Właściwym podejściem jest stosowanie UTF-8 które jest bardziej uniwersalne i wspierane przez współczesne przeglądarki. Twierdzenie że w znaczniku meta nie występuje atrybut charset jest błędne ponieważ jest to jeden z podstawowych elementów definiujących jak przeglądarka powinna interpretować znaki na stronie internetowej. Użycie tego atrybutu jest kluczowe dla uniknięcia problemów z wyświetlaniem znaków specjalnych. Kolejna koncepcja że w atrybucie charset jest dozwolona wyłącznie wartość utf-8 jest prawidłowa ale wymaga zrozumienia że jest to jedynie zalecenie zgodne z HTML5 które zapewnia największą kompatybilność i elastyczność. Natomiast oznaczenie kodowania znaków bez myślników nie jest standardem przyjętym w żadnej popularnej specyfikacji co oznacza że takie podejście jest błędne. W praktyce zawsze warto sięgać po zalecane rozwiązania zapewniające poprawność i kompatybilność treści webowych. Użycie niepoprawnego kodowania może prowadzić do błędów w interpretacji i wyświetlaniu stron co jest szczególnie istotne w kontekście międzynarodowych aplikacji i stron internetowych. Współczesne standardy bezpieczeństwa i dostępności stron internetowych jednoznacznie wskazują że stosowanie UTF-8 jest najlepszą praktyką pozwalającą unikać wielu problematycznych sytuacji w międzynarodowym środowisku internetowym. Dążenie do zgodności z tym standardem jest nie tylko rekomendowane ale wręcz wymagane w kontekście tworzenia profesjonalnych i dostępnych stron internetowych. To podejście gwarantuje że treści będą prawidłowo odczytywane przez przeglądarki na całym świecie.

Pytanie 35

Pomiędzy jakimi znakami można umieścić komentarz wieloliniowy w kodzie PHP?

/? ... ?/

/* ... */

<!-- ... -->

<? ... ?>

W PHP komentarz wieloliniowy (blokowy) umieszcza się między /* ... */ - wszystko w środku interpreter pomija, nawet jeśli zajmuje kilka wierszy. Dla komentarzy jednoliniowych PHP udostępnia też // oraz #. Komentarze opisują kod i pomagają go zrozumieć, a także pozwalają tymczasowo wyłączyć fragment bez usuwania. Dlatego komentarz wieloliniowy w PHP zapisuje się jako /* ... */.

Pytanie 36

Zapis CSS postaci:

 ul {
    list-style-image: url('rys.gif');
}

sprawi, że na stronie internetowej

A. wyświetli się rysunek rys.gif jako tło listy nienumerowanej.

B. punktorem listy nienumerowanej będzie rys.gif

C. rys.gif będzie stanowił ramkę dla listy nienumerowanej.

D. każdy z punktów listy będzie miał osobne tło pobrane z grafiki rys.gif

Wygląda na to, że nie zrozumiałeś poprawnie jak działa właściwość CSS list-style-image. Ta właściwość nie jest używana do ustawienia obrazka jako tła listy, ramki listy lub tła każdego punktu listy. Zamiast tego, jest ona wykorzystywana do określenia obrazu, który będzie służył jako punktor listy nienumerowanej. W podanym kodzie CSS, obrazek 'rys.gif' zostanie ustawiony jako punktor dla każdego elementu listy <li> wewnątrz listy nienumerowanej <ul>. To ważne, aby zrozumieć, że mimo że obrazek jest ustawiony jako punktor, nie wpłynie to na tło ani na obramowanie listy. Ponadto, obrazek nie będzie stanowił tła dla każdego z punktów listy. To jest powszechny błąd, który wielu programistów początkujących może popełnić. Pamiętaj, że podstawowym celem CSS jest stylizowanie elementów HTML, a nie modyfikowanie ich struktury lub funkcjonalności. Zatem użycie właściwości list-style-image do modyfikacji tła lub obramowania listy byłoby niezgodne z zasadami CSS.

Pytanie 37

W języku PHP przeprowadzono operację przedstawioną w ramce. Jak można postąpić, aby wyświetlić wszystkie wyniki tego zapytania?

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");

A. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

B. pokazać zmienną $db

C. użyć polecenia mysql_fetch

D. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię

Prawidłowa odpowiedź dotyczy zastosowania pętli z poleceniem mysqli_fetch_row. W języku PHP przy pracy z bazą danych MySQL wykorzystujemy bibliotekę mysqli, która oferuje funkcje pozwalające na manipulację danymi. Funkcja mysqli_query wykonuje zapytanie SQL na połączeniu z bazą danych, zwracając wynik w postaci obiektu typu mysqli_result. Aby pobrać wszystkie wiersze wyników, konieczne jest zastosowanie pętli, która iteruje przez każdy wiersz zwracany przez zapytanie. Funkcja mysqli_fetch_row jest używana do pobrania kolejnego wiersza z wyniku jako tablicy numerycznej. Przykładowy kod mógłby wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } co pozwala na wyświetlenie imion wszystkich osób poniżej 18 roku życia. Praktyczne podejście polega na iteracyjnej obsłudze wyników zapytań, co jest zgodne z branżowymi standardami. Takie rozwiązanie umożliwia dynamiczne przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym zwiększając elastyczność aplikacji. Dodatkowo warto pamiętać o odpowiednim zarządzaniu zasobami, takim jak zamknięcie połączenia z bazą danych po zakończeniu operacji. To podejście podkreśla znaczenie efektywnego zarządzania danymi w aplikacjach webowych.

Pytanie 38

Które z poniższych zdań poprawnie opisuje utworzoną tabelę?

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. Kolumny tabeli dane są nazwane: kolumna1, kolumna2, kolumna3

B. Tabela o nazwie dane składa się z trzech kolumn typu całkowitego

C. Tabela o nazwie dane ma jedną kolumnę typu całkowitego

D. Tabela zawiera jedną kolumnę, która przechowuje trzyelementowe tablice

W tym zadaniu bardzo łatwo wpaść w pułapkę skojarzeń z programowaniem w innych językach, gdzie nawias przy typie sugeruje rozmiar tablicy albo liczbę elementów. W SQL, a szczególnie w składni zbliżonej do MySQL, zapis `INTEGER(3)` nie tworzy trzech kolumn ani trzyelementowej tablicy, tylko opisuje jedną kolumnę typu liczbowego. Nawias w tym miejscu oznacza co najwyżej szerokość wyświetlania albo pewne ograniczenie prezentacji, a nie ilość powtórzeń typu. Dlatego interpretacja, że tabela ma trzy kolumny typu całkowitego, jest po prostu przeniesieniem logiki z np. C lub Java na SQL, co jest częstym, ale błędnym nawykiem. Podobnie mylenie `INTEGER(3)` z tablicą trzyelementową wynika z tego, że w wielu językach zapis z nawiasami kwadratowymi czy okrągłymi kojarzy się z kolekcją. W relacyjnych bazach danych pojedyncza kolumna przechowuje pojedynczą wartość skalarnej dziedziny (liczba, tekst, data), a nie tablicę, chyba że używamy bardzo specyficznych typów, jak np. ARRAY w PostgreSQL – ale to wygląda zupełnie inaczej w definicji. Kolejny błąd to założenie, że skoro przy typie pojawia się liczba 3, to kolumny zostaną automatycznie nazwane `kolumna1`, `kolumna2`, `kolumna3`. Silniki SQL niczego takiego nie robią. Nazwy kolumn muszą być jawnie podane w definicji tabeli, oddzielone przecinkami, np. `kolumna1 INTEGER, kolumna2 INTEGER, kolumna3 INTEGER`. Jeżeli w nawiasie przy CREATE TABLE jest tylko jeden wpis `kolumna INTEGER(3)`, to mamy dokładnie jedną kolumnę o nazwie `kolumna`. Moim zdaniem dobrym nawykiem jest zawsze patrzeć na przecinki: ile jest elementów oddzielonych przecinkami w nawiasie po nazwie tabeli, tyle jest kolumn. Liczby w nawiasach przy typach (np. VARCHAR(50), DECIMAL(10,2), INT(3)) opisują parametry typu, a nie liczbę kolumn. To podstawowa, ale bardzo ważna zasada przy projektowaniu schematów baz danych i unikaniu dziwnych, mylących interpretacji.

Pytanie 39

Jakie oprogramowanie służy do obróbki dźwięku?

A. Winamp

B. RealPlayer

C. Audacity

D. Brasero

Audacity jest wszechstronnym, darmowym programem typu open source, który służy do edycji dźwięku. Jego funkcjonalność obejmuje nagrywanie, edytowanie i przetwarzanie dźwięku w różnych formatach. Program ten jest często wykorzystywany przez muzyków, podcasterów oraz profesjonalistów zajmujących się dźwiękiem, co czyni go niezwykle popularnym w branży. Audacity obsługuje wiele efektów dźwiękowych, takich jak kompresja, reverb oraz equalizacja, co pozwala na zaawansowaną obróbkę nagrań. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, użytkownicy mogą łatwo nawigować w programie oraz korzystać z funkcji takich jak wielościeżkowe nagrywanie i edytowanie. Warto również wspomnieć, że Audacity działa na różnych systemach operacyjnych, w tym Windows, macOS oraz Linux, co zapewnia dostępność dla szerszego kręgu użytkowników. Użytkownicy mogą również korzystać z dodatkowych wtyczek, które rozszerzają możliwości programu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, gdzie elastyczność i rozszerzalność oprogramowania są kluczowe dla profesjonalnych zastosowań.

Pytanie 40

Wyrażenie JavaScript:

document.write(5==='5');

Co zostanie wyświetlone?

A. true

B. false

C. 0

D. 1

Odpowiedzi, które wybrałeś, jak '0', 'true' i '1', pokazują, że mogło dojść do pewnych nieporozumień w zrozumieniu, jak działają operatory porównania w JavaScript. Na przykład '0' może sugerować, że sądzisz, że wynik jest liczbowy, a nie logiczny. Warto pamiętać, że w JavaScript liczby i wartości logiczne to różne typy danych. '0' oznacza fałsz, więc to nie jest właściwy wynik. Odpowiedź 'true' świadczy o błędnym przekonaniu, że porównywane wartości są takie same, co nie jest zgodne z tym, co robi '===' . Natomiast odpowiedź '1' sugeruje, że mogłeś pomylić wynik porównania z kodem prawdy w formie 1, co zdarza się w niektórych językach, ale w JavaScript to nie działa. Kluczowe jest to, że '===' porównuje zarówno wartości, jak i typy, więc porównując liczbę i ciąg znaków, dostajemy 'false'. W JavaScript mamy 'true' i 'false', a porównania powinny uwzględniać typy danych, żeby uniknąć zamieszania. Fajnie byłoby, gdybyś zgłębił temat typów danych w JavaScript i sam spróbował różnych porównań, żeby lepiej to ogarnąć.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej