Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 21 kwietnia 2026 21:43
Data zakończenia: 21 kwietnia 2026 22:16

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie polecenie należy wprowadzić w wierszu polecenia systemów Windows Server, aby zaktualizować dzierżawy adresów DHCP oraz przeprowadzić rejestrację nazw w systemie DNS?

A. ipconfig /renew

B. ipconfig /flushdns

C. ipconfig /release

D. ipconfig /registerdns

Wybór innych poleceń zamiast 'ipconfig /registerdns' wskazuje na niepełne zrozumienie funkcji poszczególnych komend w kontekście zarządzania DHCP i DNS. Polecenie 'ipconfig /renew' jest używane do odświeżania dzierżawy adresu IP w serwerze DHCP, co nie ma żadnego wpływu na rejestrację DNS. Użytkownicy mogą sądzić, że odnowienie dzierżawy adresu automatycznie aktualizuje również wpisy DNS, co jest mylne, ponieważ system DNS nie jest bezpośrednio związany z przydzielaniem adresów IP. 'ipconfig /release' z kolei powoduje zwolnienie aktualnie przypisanego adresu IP, co również nie wpływa na rejestrację DNS - w rzeczywistości może to prowadzić do sytuacji, w której komputer nie jest w stanie komunikować się w sieci do momentu uzyskania nowego adresu IP. 'ipconfig /flushdns' służy do czyszczenia lokalnej pamięci podręcznej DNS, co może być przydatne w przypadku problemów z rozwiązywaniem nazw, ale nie przyczynia się do aktualizacji rejestracji DNS na serwerze. Zrozumienie różnicy między tymi komendami jest kluczowe, aby unikać błędnych założeń dotyczących ich funkcji i wpływu na konfigurację sieci. W kontekście administracji sieciowej, ważne jest, aby znać właściwe polecenia i ich zastosowanie w celu efektywnego zarządzania adresami IP oraz rejestracjami DNS.

Pytanie 2

W jaki sposób skonfigurować zaporę Windows, aby spełniała zasady bezpieczeństwa i umożliwiała użycie polecenia ping do weryfikacji komunikacji z innymi urządzeniami w sieci?

A. Ustawić reguły dla protokołu IGMP

B. Ustawić reguły dla protokołu IP

C. Ustawić reguły dla protokołu TCP

D. Ustawić reguły dla protokołu ICMP

Odpowiedź wskazująca na skonfigurowanie reguł dotyczących protokołu ICMP (Internet Control Message Protocol) jest prawidłowa, ponieważ protokół ten jest odpowiedzialny za przesyłanie komunikatów kontrolnych w sieci, w tym dla polecenia ping. Ping wykorzystuje ICMP Echo Request oraz ICMP Echo Reply, aby sprawdzić, czy inny host jest osiągalny przez sieć. Konfigurowanie reguł zapory Windows wymaga zezwolenia na te typy komunikatów, co pozwoli na efektywne monitorowanie i diagnostykę łączności w sieci lokalnej. Przykładowo, w przypadku problemów z połączeniem, administrator może użyć polecenia ping, aby szybko zidentyfikować, czy dane urządzenie odpowiada, co jest podstawowym krokiem w rozwiązywaniu problemów. W praktyce, umożliwienie ICMP w zaporze sieciowej jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania siecią, ponieważ pozwala na skuteczną diagnostykę, a jednocześnie nie stwarza większego ryzyka dla bezpieczeństwa, o ile inne, bardziej wrażliwe porty i protokoły są odpowiednio zabezpieczone.

Pytanie 3

Do zarządzania przydziałami przestrzeni dyskowej w systemach Windows 7 oraz Windows 8 wykorzystywane jest narzędzie

A. perfmon

B. query

C. dcpromo

D. fsutil

Query to narzędzie, które jest używane do uzyskiwania informacji na temat systemu, ale nie jest odpowiednie do zarządzania przydziałami dyskowymi. Zostało zaprojektowane głównie do monitorowania i analizowania wydajności, a jego funkcjonalność koncentruje się na raportowaniu stanu systemu oraz podzespołów. W związku z tym, korzystanie z query w kontekście zarządzania dyskami prowadzi do nieporozumień, ponieważ narzędzie to nie oferuje funkcji potrzebnych do tworzenia lub modyfikacji przydziałów dyskowych. Perfmon to z kolei narzędzie do monitorowania wydajności, które zbiera dane z różnych składników systemu, takich jak CPU, pamięć, czy dyski, jednak również nie jest przeznaczone do zarządzania przydziałami. Skupia się na analizie i raportowaniu, co czyni je nieodpowiednim narzędziem w kontekście modyfikacji przydziałów dyskowych. Dcpromo jest narzędziem używanym do promowania serwera do roli kontrolera domeny, co jest zupełnie inną funkcjonalnością niż zarządzanie dyskami. Nieprawidłowe wybory mogą wynikać z mylnego przekonania, że różne narzędzia monitorujące i raportujące mogą pełnić funkcję zarządzania dyskami, podczas gdy każde z nich ma swoje specyficzne zastosowania. Właściwe zrozumienie ról i funkcji tych narzędzi jest kluczowe dla efektywnego zarządzania systemem operacyjnym.

Pytanie 4

W systemie Windows powiązanie rozszerzeń plików z odpowiednimi programami realizuje się za pomocą polecenia

A. label

B. path

C. bcdedit

D. assoc

Polecenie 'assoc' w systemie Windows jest odpowiedzialne za przypisywanie rozszerzeń plików do konkretnych aplikacji. Umożliwia ono użytkownikom oraz administratorom systemu zdefiniowanie, jakie programy mają otwierać pliki z określonymi rozszerzeniami. Na przykład, jeśli chcemy, aby pliki z rozszerzeniem '.txt' były otwierane przy użyciu notatnika, możemy użyć polecenia 'assoc .txt=Notatnik'. Dzięki temu, przy próbie otwarcia pliku .txt, system automatycznie wywoła odpowiedni program. Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest szczególnie ważne w kontekście zarządzania dużą liczbą plików i różnych aplikacji, umożliwiając użytkownikom bardziej efektywne korzystanie z systemu operacyjnego. Dobrą praktyką jest regularne sprawdzanie, czy przypisania rozszerzeń są aktualne i odpowiadają używanym programom, co zapobiega problemom związanym z otwieraniem plików. Wiedza o tym poleceniu jest przydatna również dla administratorów systemów, którzy mogą zarządzać przypisaniami w sposób centralny dla wszystkich użytkowników.

Pytanie 5

Który adres IP reprezentuje hosta działającego w sieci o adresie 192.168.160.224/28?

A. 192.168.160.239

B. 192.168.160.240

C. 192.168.160.192

D. 192.168.160.225

Wybrane adresy IP, takie jak 192.168.160.192, 192.168.160.239 oraz 192.168.160.240, nie są poprawnymi adresami hostów w sieci 192.168.160.224/28 z kilku powodów. Adres 192.168.160.192 leży w innej podsieci (192.168.160.192/28 ma swój własny zakres adresów), co oznacza, że nie może być użyty do komunikacji w ramach podsieci 192.168.160.224/28. Z tego powodu, wybierając adresy, istotne jest zrozumienie zasady podsieci, gdzie każdy adres IP jest częścią określonej sieci. Adres 192.168.160.239, będący ostatnim adresem hosta, nie powinien być mylony z adresem rozgłoszeniowym, który dla tej sieci to 192.168.160.240. Adres rozgłoszeniowy nie może być używany jako adres hosta, ponieważ jest zarezerwowany do rozsyłania wiadomości do wszystkich hostów w danej podsieci. Typowym błędem w takiej analizie jest nieprawidłowe rozpoznanie granic podsieci oraz zrozumienie, że każdy adres musi być unikalny i odpowiednio przypisany, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie sieci. Dlatego kluczowe jest, aby podczas przydzielania adresów IP, mieć pełne zrozumienie struktury podsieci oraz zasad, które nią rządzą.

Pytanie 6

Jak dużo bitów minimum będzie potrzebnych w systemie binarnym do reprezentacji liczby heksadecymalnej 110h?

A. 4 bity

B. 16 bitów

C. 9 bitów

D. 3 bity

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że do zapisania liczby heksadecymalnej 110h wystarczą 3 bity, jest błędny z kilku powodów. Przede wszystkim, w systemie heksadecymalnym każda cyfra może przyjmować wartości od 0 do 15, co oznacza, że do reprezentacji jednej cyfry heksadecymalnej konieczne są co najmniej 4 bity. Zatem stwierdzenie, że 3 bity są wystarczające, pomija podstawową zasadę konwersji, w której każda cyfra heksadecymalna wymaga 4 bitów. Odpowiedź sugerująca 4 bity jako właściwe rozwiązanie również jest myląca, ponieważ, mimo że jeden heksadecymalny digit można zapisać w 4 bitach, to łączna liczba bitów potrzebnych do całkowitego zapisania liczby 110h wynosi 12. Użycie 4 bitów do reprezentacji całej liczby jest niewystarczające, ponieważ nie obejmuje wszystkich cyfr heksadecymalnych w tej liczbie. Odpowiedzi 16 bitów nie można uznać za poprawną, ponieważ chociaż 16 bitów można by użyć do przechowywania większych liczb, w przypadku 110h uzyskujemy 12 bitów jako maksymalną wartość, co jest bardziej odpowiednie. W praktyce, zrozumienie, ile bitów jest potrzebnych do reprezentacji wartości liczbowych w różnych systemach, jest kluczowe w programowaniu niskopoziomowym oraz w projektowaniu systemów cyfrowych, gdzie efektywność pamięci jest istotna. Prawidłowe zrozumienie konwersji między systemami liczbowymi zapobiega błędom w obliczeniach oraz przyczynia się do lepszego projektowania algorytmów i struktur danych.

Pytanie 7

W systemach operacyjnych z rodziny Windows odpowiednikiem programu fsck z systemu Linux jest aplikacja

A. erase

B. chkdsk

C. icacls

D. tasklist

'chkdsk' to rzeczywiście to, czego szukałeś. To narzędzie w Windows sprawdza dyski twarde i naprawia różne błędy. W sumie, można je porównać do 'fsck' w Linuxie, bo oba zajmują się sprawdzaniem systemu plików i naprawą uszkodzeń. To przydatna sprawa, zwłaszcza jak system ma problemy z czytaniem danych albo coś się psuje podczas pracy na plikach. Żeby użyć 'chkdsk', wystarczy otworzyć wiersz poleceń jako administrator i wpisać 'chkdsk C:', gdzie 'C' to litera dysku do sprawdzenia. Fajnie jest też robić to regularnie, szczególnie po awarii lub intensywnym użytkowaniu, żeby mieć pewność, że wszystko działa jak należy i że nasze dane są bezpieczne. Warto też wiedzieć, że 'chkdsk' można ustawić, żeby działał automatycznie przy starcie systemu, co pomaga w naprawie problemów jeszcze zanim użytkownik zdąży coś zrobić na problematycznym dysku.

Pytanie 8

Na zdjęciu widnieje

A. kartę sieciową 4 portową

B. modem ISDN

C. płytę przełącznika 4 portowego

D. modem wewnętrzny

Karta sieciowa 4 portowa to urządzenie pozwalające na podłączenie kilku urządzeń sieciowych do komputera lub serwera. Każdy z portów może obsługiwać połączenie sieciowe, co umożliwia zwiększenie przepustowości danych lub redundancję połączeń. Karty sieciowe są często stosowane w centrach danych i serwerowniach, gdzie wymagane są stabilne i szybkie połączenia sieciowe. W praktyce biznesowej karty te mogą być używane do dzielenia ruchu sieciowego pomiędzy różne sieci VLAN, co jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania siecią. Standardy takie jak IEEE 802.3 definiują specyfikacje techniczne dla kart sieciowych, co zapewnia ich kompatybilność z różnymi urządzeniami sieciowymi. Współczesne karty sieciowe często obsługują funkcje takie jak offloading TCP/IP, co odciąża procesor komputera i zwiększa wydajność systemu. Dzięki technologii PoE (Power over Ethernet) niektóre karty mogą również zasilać urządzenia zewnętrzne, co przyczynia się do redukcji okablowania w infrastrukturze sieciowej.

Pytanie 9

int a;
Podaną zmienną wyświetl na 2 sposoby.

A. cout << "a = " << a; oraz cout << a;

B. System.out.println("a = " + a); oraz System.out.println(a);

C. console.log("a = " + a); oraz console.log(a);

D. printf("a = %d", a); oraz printf("%d", a);

Wybrałeś niepoprawną odpowiedź. W C++ najczęściej używanymi metodami wyświetlania są strumień cout oraz funkcja printf. Odpowiedź B pokazuje dwa sposoby wyświetlania z użyciem cout - z opisem (cout << "a = " << a;) oraz wyświetlenie samej wartości (cout << a;). Warto zapamiętać, że cout jest standardową metodą wyjścia w C++, podczas gdy odpowiedzi A, C i D odnoszą się do innych języków programowania (odpowiednio C, JavaScript i Java).

Pytanie 10

Na schemacie ilustrującym konstrukcję drukarki, w której toner jest nierównomiernie dostarczany do bębna, należy wskazać wałek magnetyczny oznaczony numerem

A. 3

B. 1

C. 4

D. 2

Niewłaściwe zidentyfikowanie elementów odpowiedzialnych za podawanie tonera do bębna światłoczułego może prowadzić do błędnych diagnoz i niepotrzebnych napraw. Wałek magnetyczny jest specjalistycznym komponentem którego funkcją jest kontrolowanie przepływu cząsteczek tonera w kierunku bębna. Inne elementy takie jak bęben światłoczuły czy wałek czyszczący pełnią różne role w drukarce laserowej. Bęben światłoczuły jest odpowiedzialny za przenoszenie obrazu na papier a wszelkie zanieczyszczenia na jego powierzchni mogą powodować błędy drukarskie które nie są związane z podawaniem tonera. Wałek czyszczący z kolei usuwa resztki tonera i zanieczyszczenia co zapobiega ich przedostawaniu się na wydruki. Brak zrozumienia tych funkcji prowadzi do mylnych wniosków dotyczących źródła problemów z drukiem. Często spotykanym błędem jest założenie że problemy jakościowe wynikają z uszkodzenia bębna podczas gdy prawdziwą przyczyną może być nierównomierne podawanie tonera przez zużyty lub zanieczyszczony wałek magnetyczny. Dlatego też kluczowe jest dokładne diagnozowanie problemów w oparciu o zrozumienie specyfiki działania różnych komponentów drukarki oraz ich regularna konserwacja i wymiana co jest częścią dobrych praktyk utrzymania urządzeń drukujących.

Pytanie 11

Organizacja zajmująca się międzynarodową normalizacją, która stworzyła 7-warstwowy Model Referencyjny Połączonych Systemów Otwartych, to

A. TIA/EIA (Telecommunications Industry Association / Electronic Industries Association)

B. EN (European Norm)

C. ISO (International Organization for Standardization)

D. IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers)

Odpowiedzi, które nie wskazują na ISO, mogą wydawać się atrakcyjne, jednak mają fundamentalne nieporozumienia związane z rolą różnych organizacji w kontekście norm i standardów. IEEE, na przykład, jest instytucją znaną przede wszystkim z opracowywania standardów w dziedzinie elektroniki i telekomunikacji, takich jak 802.11 dla sieci Wi-Fi, ale nie jest odpowiedzialna za model OSI. Również European Norm (EN) to zbiór norm opracowywanych na poziomie europejskim, które nie obejmują globalnych standardów jak te publikowane przez ISO. Z kolei TIA/EIA koncentruje się na normach dotyczących telekomunikacji i elektroniki, ale nie ma kompetencji do tworzenia ogólnych modeli referencyjnych, które są kluczowe dla interoperacyjności systemów. Te niepoprawne odpowiedzi mogą sugerować, że różne organizacje mają podobny zakres odpowiedzialności, co prowadzi do typowych błędów myślowych, takich jak mylenie celów i zadań instytucji oraz ich wpływu na standardy międzynarodowe. Zrozumienie, która organizacja odpowiada za konkretne modele i standardy, jest niezbędne dla każdego, kto chce zgłębić temat norm ISO i ich zastosowania w praktyce.

Pytanie 12

W którym katalogu w systemie Linux można znaleźć pliki zawierające dane o urządzeniach zainstalowanych w komputerze, na przykład pamięci RAM?

A. /proc

B. /dev

C. /var

D. /sbin

Katalog /var jest przeznaczony do przechowywania plików, które mogą się zmieniać w czasie działania systemu, takich jak logi systemowe oraz pliki tymczasowe. W kontekście informacji o urządzeniach zainstalowanych w systemie, jego zawartość nie odnosi się bezpośrednio do monitorowania stanu sprzętu, co czyni go niewłaściwym wyborem. Katalog /dev z kolei zawiera specjalne pliki urządzeń, które reprezentują urządzenia systemowe w postaci plików, ale nie dostarcza on informacji o stanie systemu czy parametrach sprzętowych w czasie rzeczywistym. Warto zauważyć, że pliki w /dev są statyczne i nie zawierają szczegółowych informacji o działających procesach czy zasobach systemowych. Katalog /sbin jest zarezerwowany dla plików binarnych i programów wykorzystywanych do administracji systemem, ale podobnie jak w przypadku /var, nie dostarcza informacji o zainstalowanych urządzeniach. Użytkownicy często mylą te katalogi z /proc, co prowadzi do nieporozumień dotyczących lokalizacji informacji o systemie i jego zasobach. Kluczowe jest zrozumienie, że /proc jest unikalnym katalogiem, który odzwierciedla stan systemu w czasie rzeczywistym, podczas gdy inne katalogi służą zupełnie innym celom, co może prowadzić do błędnych wniosków i nieefektywnego zarządzania systemem.

Pytanie 13

Który z poniższych adresów IPv4 należy do klasy C?

A. 220.191.0.3

B. 191.168.0.2

C. 168.192.0.1

D. 240.220.0.4

Adresy IPv4 168.192.0.1, 191.168.0.2 oraz 240.220.0.4 nie należą do klasy C z różnych powodów, które warto szczegółowo omówić. Adres 168.192.0.1 mieści się w klasie B, ponieważ jego pierwszy oktet (168) znajduje się w zakresie od 128 do 191. Klasa B jest przeznaczona dla większych organizacji, pozwalając na utworzenie większej liczby podsieci niż klasa C, ale każde z tych podsieci może mieć mniej hostów. Z kolei adres 191.168.0.2 również należy do klasy B, co może prowadzić do nieporozumień, gdyż na pierwszy rzut oka wygląda on jak adres klasy C. Ważne jest, aby zrozumieć, że podział na klasy adresów IP opiera się na pierwszym oktetcie, co oznacza, że jeśli ten oktet nie mieści się w zakresie 192-223, to adres nie należy do klasy C. Ostatecznie, adres 240.220.0.4 znajduje się w klasie E, która jest zarezerwowana do celów eksperymentalnych i nie jest używana w standardowych aplikacjach internetowych. Klasa E obejmuje adresy od 240 do 255 i nie są one udostępniane do powszechnego użytku. W praktyce, błędne przypisanie adresu do niewłaściwej klasy może prowadzić do problemów z routowaniem, a także utrudniać zarządzanie sieciami. Zrozumienie struktury adresów IP oraz ich klasyfikacji jest kluczowe dla projektowania i zarządzania wydajnymi sieciami komputerowymi.

Pytanie 14

Urządzeniem peryferyjnym wykorzystywanym w fabrykach odzieżowych do wycinania elementów ubrań jest ploter

A. tnący.

B. kreślący.

C. solwentowy.

D. atramentowy.

Ploter tnący to zdecydowanie jedno z najważniejszych urządzeń peryferyjnych stosowanych w przemyśle odzieżowym – szczególnie na etapie przygotowania wykrojów ubrań. Takie plotery są wyposażone w specjalne ostrza, które umożliwiają bardzo precyzyjne i powtarzalne wycinanie różnych kształtów z tkanin, skór czy nawet materiałów technicznych. Standardy branżowe wręcz wymagają stosowania automatyzacji tego procesu, bo ręczne wycinanie jest mało wydajne, męczące i generuje sporo odpadów. Plotery tnące pozwalają zoptymalizować zużycie materiału, dzięki czemu produkcja staje się tańsza i bardziej ekologiczna – to się naprawdę liczy, zwłaszcza przy większych zamówieniach. Z mojego doświadczenia wynika, że ploter tnący wyposażony w system CAD znacząco przyspiesza przygotowanie wzorów i umożliwia łatwe wprowadzanie poprawek. Co ciekawe, coraz częściej spotyka się plotery, które nie tylko wycinają, ale też od razu znakują części, co oszczędza sporo czasu na dalszych etapach produkcji. Takie rozwiązania są zgodne z obecnymi trendami Przemysłu 4.0, gdzie liczy się automatyzacja, precyzja oraz szybki czas reakcji na zmiany projektowe. Moim zdaniem, kto raz zobaczył taki ploter w akcji, od razu rozumie, dlaczego to sprzęt niezbędny w profesjonalnej szwalni.

Pytanie 15

Który adres IPv4 identyfikuje urządzenie działające w sieci z adresem 14.36.64.0/20?

A. 14.36.65.1

B. 14.36.48.1

C. 14.36.80.1

D. 14.36.17.1

Adres IPv4 14.36.65.1 jest w zakresie sieci 14.36.64.0/20, co widać po analizie maski podsieci. Maska /20 oznacza, że pierwsze 20 bitów odpowiada za identyfikację sieci, a reszta, czyli 12 bitów, to hosty. Adres sieci 14.36.64.0 w zapisie binarnym to 00001110.00100100.01000000.00000000, co daje nam zakres hostów od 14.36.64.1 do 14.36.79.254. Adres 14.36.65.1 mieści się w tym zakresie, więc jest całkowicie w porządku. Jak pracujesz z adresami IP, dobrze jest zaplanować zakresy, żeby uniknąć różnych problemów. W praktyce, programy do zarządzania adresami IP często korzystają z takich klas i zakresów, co upraszcza cały proces przypisywania. Z doświadczenia wiem, że znajomość tych zakresów może naprawdę pomóc w łatwiejszej konfiguracji routerów i bezpieczeństwa sieci, co jest istotne, żeby sieć działała sprawnie i bezpiecznie.

Pytanie 16

Która z poniższych opcji nie jest wykorzystywana do zdalnego zarządzania stacjami roboczymi?

A. pulpit zdalny

B. program TeamViewer

C. program Wireshark

D. program UltraVNC

Program Wireshark jest narzędziem do analizy ruchu sieciowego, które pozwala na monitorowanie i analizowanie danych przesyłanych przez sieci komputerowe. Używany jest głównie do diagnostyki problemów z siecią, analizy bezpieczeństwa oraz do nauki o protokołach komunikacyjnych. Wireshark działa na zasadzie przechwytywania pakietów, co pozwala na szczegółową analizę ruchu w czasie rzeczywistym. W kontekście zdalnego zarządzania stacjami roboczymi, Wireshark nie pełni funkcji umożliwiającej zdalną kontrolę nad komputerami. Zamiast tego, programy takie jak TeamViewer, pulpit zdalny czy UltraVNC są przeznaczone do tego celu, umożliwiając użytkownikom zdalny dostęp oraz interakcję z desktopem innego komputera. Warto podkreślić, że korzystając z Wiresharka, administratorzy sieci mogą identyfikować nieautoryzowane połączenia, co jest kluczowe dla utrzymania bezpieczeństwa infrastruktury IT.

Pytanie 17

SuperPi to aplikacja używana do oceniania

A. wydajności procesorów o podwyższonej częstotliwości

B. sprawności dysków twardych

C. obciążenia oraz efektywności kart graficznych

D. poziomu niewykorzystanej pamięci operacyjnej RAM

Wydajność dysków twardych, obciążenie i wydajność kart graficznych oraz ilość niewykorzystanej pamięci operacyjnej RAM to obszary, które mogą być analizowane za pomocą innych narzędzi, jednak nie mają one zastosowania w kontekście programu SuperPi. Analiza wydajności dysków twardych zazwyczaj wiąże się z testami odczytu i zapisu danych, co można zrealizować przez programy takie jak CrystalDiskMark. W przypadku kart graficznych, wykorzystywane są benchmarki takie jak 3DMark, które mierzą wydajność w renderowaniu grafiki oraz obliczeniach związanych z grafiką 3D. Ilość niewykorzystanej pamięci RAM może być monitorowana za pomocą menedżerów zadań lub narzędzi systemowych, które pokazują aktualne zużycie pamięci przez różne procesy. Program SuperPi, skupiając się wyłącznie na obliczeniach matematycznych i wydajności procesora, nie jest w stanie dostarczyć informacji na temat tych innych kategorii wydajności. Warto także zauważyć, że błędem jest mylenie różnych typów benchmarków, co może prowadzić do nieporozumień co do ich funkcji oraz zastosowania w praktyce. Każdy benchmark ma swoje specyficzne zastosowanie i odpowiednie narzędzia, które powinny być używane w zależności od obszaru, który chcemy ocenić.

Pytanie 18

Liczba szesnastkowa 1E2F₍₁₆₎ zapisana w systemie ósemkowym ma postać

A. 7727

B. 7277

C. 74274

D. 17057

Wybrana odpowiedź jest jak najbardziej prawidłowa, bo liczba szesnastkowa 1E2F₍₁₆₎ rzeczywiście po konwersji do systemu ósemkowego przyjmuje postać 17057. Cały trik polega na poprawnym przejściu przez system dziesiętny lub bezpośrednim podziale każdej cyfry szesnastkowej na odpowiadające jej wartości binarne, a później zgrupowaniu tych bitów w trójki i konwersji do ósemkowego. Najpierw warto przeliczyć 1E2F₍₁₆₎ na binarny: 1 = 0001, E = 1110, 2 = 0010, F = 1111, co daje 0001 1110 0010 1111. Następnie grupujemy od końca po trzy bity: 001 111 000 101 111, czyli 1 7 0 5 7 w systemie ósemkowym. Stąd wynik 17057. W praktyce, taka umiejętność jest nieoceniona w pracy z mikrokontrolerami, układami FPGA i wszędzie tam, gdzie liczy się efektywna reprezentacja danych i szybkie przeliczanie między systemami liczbowymi. Z mojego doświadczenia, programiści, którzy swobodnie poruszają się między systemami binarnym, ósemkowym i szesnastkowym, radzą sobie lepiej przy odczycie dokumentacji sprzętowej czy analizie protokołów komunikacyjnych. Warto pamiętać, że w branży IT i elektronice konwersje te są na porządku dziennym i zgodnie ze standardami np. IEEE czy dokumentacją ARM, wymagana jest właśnie taka precyzyjna transformacja. Trochę to żmudne liczenie na piechotę, ale jak się człowiek nauczy automatycznie tak grupować bity, to już potem idzie jak z płatka. Ja też kiedyś się na tym wykładałem, więc rozumiem, że to nie jest takie oczywiste, ale praktyka czyni mistrza.

Pytanie 19

Do kategorii oprogramowania określanego jako malware (z ang. malicious software) nie zalicza się oprogramowanie typu:

A. computer aided manufacturing

B. keylogger

C. scumware

D. exploit

Wszystkie pozostałe odpowiedzi dotyczą różnych rodzajów malware, które mają na celu szkodzenie lub nieautoryzowane wykorzystanie systemów komputerowych. Exploit to technika wykorzystywana przez cyberprzestępców do atakowania luk w oprogramowaniu, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu lub kradzieży danych. W kontekście bezpieczeństwa, exploit jest narzędziem, które może być używane w ramach ataków, aby zyskać kontrolę nad systemem. Keylogger to rodzaj malware, który rejestruje wprowadzone dane, takie jak hasła czy inne wrażliwe informacje. To z kolei stawia użytkowników w niebezpieczeństwie, gdyż ich dane mogą być wykorzystywane przez oszustów. Scumware to kategoria oprogramowania, która wyświetla niechciane reklamy lub zbiera informacje o użytkownikach bez ich zgody. Wszelkie te formy malware są skoncentrowane na szkodzeniu użytkownikom, co kontrastuje z funkcjonalnością oprogramowania CAM, które ma na celu wspieranie i ulepszanie procesów produkcyjnych. Zrozumienie różnic między tymi typami oprogramowania jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bezpieczeństwem w organizacjach oraz dla ochrony danych osobowych i firmowych.

Pytanie 20

Gdy użytkownik zauważy, że ważne pliki zniknęły z dysku twardego, powinien

A. zainstalować oprogramowanie diagnostyczne

B. wykonać defragmentację tego dysku

C. przeprowadzić test S.M.A.R.T. na tym dysku

D. zabezpieczyć dysk przed zapisaniem nowych danych

Uchronienie dysku przed zapisem nowych danych jest kluczowym krokiem po zauważeniu utraty ważnych plików. Gdy dane są usuwane lub znikają, istnieje ryzyko, że nowe informacje zapisane na dysku mogą nadpisać obszary pamięci, które zawierały wcześniej utracone pliki. W momencie, gdy użytkownik zidentyfikuje problem, pierwszym działaniem powinno być natychmiastowe wyłączenie wszelkich operacji zapisu na dysku. W praktyce oznacza to, że najlepiej jest odłączyć dysk od źródła zasilania lub przynajmniej unikać instalowania nowych programów, pobierania plików lub wykonywania aktualizacji. Dobrą praktyką jest również uruchomienie systemu z innego nośnika, aby zminimalizować ryzyko nadpisania danych. W wielu przypadkach odzyskiwanie danych może być udane, jeśli użytkownik zareaguje szybko i nie zainicjuje nowych zapisów. Aplikacje do odzyskiwania danych są w stanie przywrócić usunięte pliki, ale ich skuteczność często zależy od tego, jak szybko podjęto odpowiednie kroki chroniące dysk.

Pytanie 21

Część płyty głównej, która odpowiada za transmisję danych pomiędzy mikroprocesorem a pamięcią operacyjną RAM oraz magistralą karty graficznej, jest oznaczona na rysunku numerem

A. 4

B. 6

C. 3

D. 5

Układ oznaczony numerem 6 na schemacie to tzw. North Bridge (północny mostek) który jest kluczowym elementem płyty głównej odpowiedzialnym za komunikację między mikroprocesorem a pamięcią RAM oraz kartą graficzną. North Bridge pełni funkcję kontrolera magistrali systemowej (FSB) i pośredniczy w wymianie danych między procesorem a szybkimi komponentami systemu takimi jak pamięć operacyjna i magistrala AGP lub PCI Express używana przez kartę graficzną. North Bridge jest bezpośrednio połączony z procesorem i pamięcią RAM co umożliwia szybki dostęp do danych. W nowoczesnych systemach architektura ta została zintegrowana w procesorze w postaci kontrolera pamięci ale w tradycyjnych płytach głównych North Bridge odgrywał kluczową rolę. Dobre praktyki branżowe w projektowaniu płyt głównych uwzględniają optymalizację prędkości komunikacji między North Bridge a innymi komponentami co wpływa na ogólną wydajność systemu. Przykładowo w gamingowych komputerach wydajność North Bridge jest krytyczna dla płynnej grafiki i obsługi zaawansowanych gier.

Pytanie 22

W modelu RGB, kolor w systemie szesnastkowym przedstawia się w ten sposób: ABCDEF. Wartość natężenia koloru niebieskiego w tym zapisie odpowiada liczbie dziesiętnej

A. 171

B. 186

C. 205

D. 239

Odpowiedź 239 jest poprawna, ponieważ natężenie koloru niebieskiego w modelu RGB jest reprezentowane przez ostatnie dwa znaki zapisu szesnastkowego. W przypadku koloru ABCDEF, oznacza to, że wartości składowe są: A (czerwony) = 10, B (zielony) = 11, a F (niebieski) = 15. Szesnastkowe F to 15 w systemie dziesiętnym. Jednak w kontekście całego koloru, aby uzyskać wartość intensywności koloru niebieskiego, musimy zrozumieć, że 'EF' w zapisie hex oznacza 239 w systemie dziesiętnym, co możemy obliczyć jako 14 * 16^1 + 15 * 16^0 = 224 + 15 = 239. Zrozumienie konwersji z systemu szesnastkowego na dziesiętny jest kluczowe w pracy z kolorami w grafice komputerowej, programowaniu oraz projektowaniu stron internetowych. W praktyce, znajomość modelu RGB oraz umiejętność przeliczania wartości pozwala na precyzyjne dobieranie kolorów w różnych aplikacjach, co jest niezbędne dla uzyskania odpowiednich efektów wizualnych. Tego rodzaju umiejętności są istotne w branżach związanych z grafiką, web designem oraz tworzeniem aplikacji multimedialnych.

Pytanie 23

Komputer z BIOS-em firmy Award wyświetlił komunikat o treści Primary/Secondary master/slave hard disk fail. Co taki komunikat może sugerować w kontekście konieczności wymiany?

A. dysku twardego

B. pamięci operacyjnej

C. klawiatury

D. karty graficznej

Komunikat "Primary/Secondary master/slave hard disk fail" wskazuje na problem z dyskiem twardym, co może oznaczać, że BIOS nie jest w stanie rozpoznać podłączonego nośnika pamięci. Zwykle jest to spowodowane uszkodzeniem dysku, jego niewłaściwym podłączeniem lub problemem z zasilaniem. W praktyce, jeśli wystąpi ten komunikat, pierwszym krokiem diagnostycznym powinno być sprawdzenie fizycznego połączenia dysku: upewnij się, że kable SATA oraz zasilające są prawidłowo wpięte. W przypadku braku poprawy, należy przetestować dysk na innym komputerze lub użyć dysku diagnostycznego, aby ocenić jego stan. Dobre praktyki w zakresie zarządzania urządzeniami pamięci masowej zalecają regularne tworzenie kopii zapasowych danych, co może zapobiec utracie informacji w przypadku awarii sprzętu. Ponadto, w przypadku potrzeby wymiany dysku, warto rozważyć zakup nowoczesnych dysków SSD, które oferują lepszą wydajność i niezawodność w porównaniu z tradycyjnymi HDD.

Pytanie 24

W lokalnej sieci uruchomiono serwer odpowiedzialny za przydzielanie dynamicznych adresów IP. Jaką usługę należy aktywować na tym serwerze?

A. ISA

B. DCHP

C. DHCP

D. DNS

Odpowiedź o DHCP jest jak najbardziej na miejscu. DHCP, czyli Dynamic Host Configuration Protocol, to całkiem sprytny wynalazek, bo automatycznie przypisuje adresy IP w sieciach. Dzięki temu, każde urządzenie w lokalnej sieci dostaje swój adres i inne potrzebne info, jak maska podsieci czy serwery DNS. W praktyce, w biurach czy w domach, gdzie mamy sporo sprzętu podłączonego do netu, DHCP naprawdę ułatwia życie. Nie musimy biegać i ręcznie ustawiać adresy na każdym z urządzeń. To super rozwiązanie, które można znaleźć w różnych standardach, jak na przykład RFC 2131 i RFC 2132. Działa to na routerach, serwerach czy nawet w chmurze, co jeszcze bardziej upraszcza zarządzanie siecią. Z tego, co widziałem, to w wielu miejscach jest to teraz standard.

Pytanie 25

Podczas wyboru zasilacza do komputera kluczowe znaczenie

A. Ma łączna moc wszystkich komponentów komputera

B. Maję specyfikację zainstalowanego systemu operacyjnego

C. Ma współczynnik kształtu obudowy

D. Ma rodzaj procesora

Zgadza się, poprawna odpowiedź to 'Ma łączna moc wszystkich podzespołów komputerowych'. Wiesz, zasilacz w komputerze musi dawać taką moc, żeby wszystko działało jak trzeba. Każdy element, czyli procesor, karta graficzna, RAM i dyski twarde, potrzebują swojej energii, więc musimy to wszystko zsumować, żeby wiedzieć, jak mocny zasilacz musimy kupić. Rekomenduję wybierać zasilacz z zapasem, tak z 20-30% więcej niż całkowite zapotrzebowanie. Na przykład, jak wszystkie komponenty łącznie biorą 400 W, to lepiej wziąć zasilacz na 500-600 W. A jeśli do tego weźmiesz zasilacz z certyfikatem 80 Plus, to jeszcze zaoszczędzisz na rachunkach za prąd, bo mniej energii się zmarnuje. Czyli dobrze dobrany zasilacz to naprawdę kluczowa sprawa dla stabilności i długiego życia komputera.

Pytanie 26

Aby zapewnić łączność urządzenia mobilnego z komputerem za pośrednictwem interfejsu Bluetooth, konieczne jest

A. zestawić połączenie między urządzeniami kablem krosowym

B. ustawić urządzenie mobilne przez przeglądarkę

C. wykonać parowanie urządzeń

D. stworzyć sieć WAN dla tych urządzeń

Skonfigurowanie urządzenia mobilnego przez przeglądarkę nie ma żadnego związku z procesem ustanawiania połączenia Bluetooth. Przeglądarki internetowe nie są używane do zarządzania funkcjami komunikacji bezprzewodowej, a zadania związane z Bluetooth są realizowane w ramach systemu operacyjnego urządzenia. Połączenie urządzeń kablem krosowym również jest nieprawidłowe, ponieważ kablem krosowym możemy łączyć urządzenia za pomocą technologii Ethernet, co jest całkowicie niezwiązane z komunikacją Bluetooth. Ponadto, tworzenie sieci WAN (Wide Area Network) nie ma sensu w kontekście bezpośredniego połączenia dwóch urządzeń za pomocą Bluetooth, które działa w oparciu o krótkozasięgową komunikację bezprzewodową. W rzeczywistości Bluetooth jest przeznaczone do komunikacji lokalnej i nie wymaga konfiguracji sieci WAN. Typowym błędem myślowym jest mylenie różnych technologii komunikacyjnych i nieznajomość zasad ich działania, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków i zrozumienia, jak rzeczywiście nawiązywać połączenia między urządzeniami.

Pytanie 27

Cookie to plik

A. graficzny, używany przez wszystkie strony internetowe

B. tekstowy, z którego korzystają wszystkie strony internetowe

C. tekstowy, zapisujący dane dla konkretnej witryny sieci Web

D. graficzny, przechowujący zdjęcie witryny sieci Web

Cookie, znany również jako plik cookie, to tekstowy plik stworzony przez witrynę internetową, który przechowuje różne informacje związane z interakcjami użytkownika. Jest to kluczowy element w mechanizmie działania aplikacji webowych, pozwalający na personalizację doświadczeń użytkowników. Pliki cookie umożliwiają zapisywanie preferencji, takich jak język, lokalizacja, czy dane logowania, co umożliwia użytkownikom komfortowe korzystanie z witryn. Na przykład, gdy użytkownik loguje się na stronie e-commerce, jego dane logowania mogą być przechowywane w pliku cookie, co pozwala na automatyczne logowanie przy kolejnych wizytach. W kontekście bezpieczeństwa i prywatności, istotne jest, aby pliki cookie były odpowiednio zarządzane zgodnie z regulacjami, takimi jak RODO, które wymagają zgody użytkownika na ich przechowywanie i użycie. Dobre praktyki w zarządzaniu plikami cookie obejmują również stosowanie opcji 'same-site' oraz 'secure', które poprawiają bezpieczeństwo danych użytkowników.

Pytanie 28

Aby mieć możliwość tworzenia kont użytkowników, komputerów oraz innych obiektów, a także centralnego przechowywania informacji o nich, konieczne jest zainstalowanie na serwerze Windows roli

A. usługi domenowe Active Directory

B. usługi Domain Name System w usłudze Active Directory

C. Active Directory Federation Service

D. usługi certyfikatów Active Directory

Usługi domenowe Active Directory (AD DS) to kluczowa rola w systemie Windows Server, która umożliwia zarządzanie użytkownikami, komputerami i innymi obiektami w sieci. Pomocą AD DS jest centralne przechowywanie informacji o wszystkich obiektach w domenie, co pozwala na łatwe zarządzanie uprawnieniami i dostępem do zasobów. Przykładowo, wdrożenie AD DS umożliwia administratorom tworzenie i zarządzanie kontami użytkowników oraz grupami, co jest niezbędne w każdej organizacji. Dzięki AD DS, administratorzy mogą również konfigurować polityki zabezpieczeń i kontrolować dostęp do zasobów sieciowych z wykorzystaniem grup zabezpieczeń. Ponadto, wdrożenie AD DS jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają centralizację zarządzania użytkownikami oraz implementację mechanizmów autoryzacji. To podejście nie tylko zwiększa bezpieczeństwo, ale także poprawia efektywność zarządzania. Warto zauważyć, że AD DS jest fundamentem dla wielu innych usług Windows Server, takich jak usługi certyfikatów czy Federation Services, co czyni go kluczowym elementem infrastruktury IT w organizacji.

Pytanie 29

Jaki termin powinien zostać umieszczony w miejscu z kropkami na schemacie blokowym przedstawiającym strukturę systemu operacyjnego?

A. Powłoka

B. Testy wydajnościowe

C. Aplikacje użytkowe

D. Sterowniki

Programy użytkowe, choć istotne, nie pełnią roli pośrednika między użytkownikiem a jądrem systemu operacyjnego. Są to aplikacje, które realizują konkretne zadania użytkowników, takie jak edytory tekstu czy przeglądarki internetowe, ale nie zarządzają bezpośrednio zasobami sprzętowymi ani nie interpretują poleceń użytkownika. Sterowniki natomiast są odpowiedzialne za komunikację między systemem operacyjnym a sprzętem, umożliwiając prawidłowe działanie urządzeń peryferyjnych, jednak nie angażują się w interakcję z użytkownikiem na poziomie interfejsu. Benchmarki, z kolei, to narzędzia służące do oceny wydajności systemu lub jego komponentów, ale nie są częścią operacyjnej struktury systemu operacyjnego. Typowym błędem jest postrzeganie wszystkich elementów systemu operacyjnego jako równoważnych w ich funkcji, podczas gdy każdy z nich pełni specyficzną rolę w ekosystemie IT. Wybór odpowiedniej komponenty do konkretnego zadania wymaga zrozumienia ich unikalnych właściwości i zastosowań. Powłoka, jako jedyna z wymienionych opcji, bezpośrednio umożliwia interakcję użytkownika z systemem przez interpretację i przekazywanie poleceń, co stanowi jej fundamentalną funkcję w architekturze systemu operacyjnego.

Pytanie 30

Jakie jest nominalne wyjście mocy (ciągłe) zasilacza o parametrach przedstawionych w tabeli?

Napięcie wyjściowe	+5 V	+3.3 V	+12 V1	+12 V2	-12 V	+5 VSB
Prąd wyjściowy	18,0 A	22,0 A	18,0 A	17,0 A	0,3 A	2,5 A
Moc wyjściowa	120 W	336 W	3,6 W	12,5 W

A. 576,0 W

B. 456,0 W

C. 472,1 W

D. 336,0 W

Odpowiedź 472,1 W jest trafna, bo moc wyjściowa zasilacza to nic innego jak suma mocy dla wszystkich napięć, gdzie są już przypisane odpowiednie prądy. Dla każdego napięcia moc P można policzyć ze wzoru P = U * I, gdzie U to napięcie, a I to prąd. Jeśli spojrzeć na obliczenia, to mamy: dla +5 V moc wynosi 5 V * 18 A = 90 W, dla +3.3 V moc to 3.3 V * 22 A = 72.6 W, następnie dla +12 V1 moc daje 12 V * 18 A = 216 W, dla +12 V2 to 12 V * 17 A = 204 W, zaś dla -12 V mamy -12 V * 0.3 A = -3.6 W. Ostatnia moc to dla +5 VSB, czyli 5 V * 2.5 A = 12.5 W. Jak to wszystko zsumujesz, wychodzi 90 W + 72.6 W + 216 W + 204 W - 3.6 W + 12.5 W = 572.5 W. Ale uwaga, bo zasilacz ma dwa napięcia +12 V, więc ich łączna moc to 216 W + 204 W = 420 W. Dlatego moc wyjściowa zasilacza to 90 W + 72.6 W + 420 W - 3.6 W + 12.5 W = 472,1 W. To podejście do obliczeń jest zgodne z tym, co jest uznawane za dobre praktyki w projektowaniu zasilaczy, gdzie trzeba brać pod uwagę zarówno dodatnie, jak i ujemne napięcia.

Pytanie 31

Przedstawiona specyfikacja techniczna odnosi się do

A. modemu ADSL.

B. przełącznika.

C. konwertera mediów.

D. bramki VOIP.

Przełącznik to urządzenie sieciowe, które łączy różne segmenty sieci lokalnej (LAN), umożliwiając wymianę danych między podłączonymi urządzeniami. Specyfikacja przełącznika koncentruje się zazwyczaj na liczbie portów Ethernet oraz ich szybkości (np. 10/100/1000 Mbps), ale nie obejmuje portu RJ11 używanego do podłączeń telefonicznych. Dodatkowo, przełączniki nie obsługują zazwyczaj protokołów takich jak PPPoA czy PPPoE, które są wspólne dla połączeń ADSL. Bramki VOIP są związane z przesyłaniem głosu przez internet. Ich specyfikacja zawiera protokoły takie jak SIP czy H.323, niezbędne do konwersji tradycyjnych rozmów telefonicznych na pakiety danych. Obecność portu RJ11 jest myląca, ale w konteście VOIP miałaby inne zastosowanie. Modemy ADSL często błędnie mylone są z bramkami VOIP, ponieważ mogą zawierać porty telefoniczne, jednak technologia VOIP wymaga specyficznych protokołów, które nie są wymienione w tej specyfikacji. Konwertery mediów przekształcają sygnały z jednego medium transmisyjnego na inne, np. z miedzi na światłowód. Specyfikacja konwertera skupia się na typach obsługiwanych mediów oraz długościach fali światła, a nie na standardach ADSL. W specyfikacji konwertera nie znajdziemy również protokołów szerokopasmowych jak PPPoA. Typowy błąd polega na myleniu różnych funkcji urządzeń sieciowych z powodu podobieństw w zakresie obsługiwanych portów lub technologii. Dlatego ważne jest dokładne zrozumienie funkcji i zastosowań każdego urządzenia oraz specyficznych protokołów przez nie obsługiwanych, co w przypadku modemu ADSL jest jasno określone przez obecność standardów i portów typowych dla technologii DSL.

Pytanie 32

Jakie porty powinny zostać zablokowane w firewallu, aby nie pozwolić na łączenie się z serwerem FTP?

A. 22 i 23

B. 25 i 143

C. 20 i 21

D. 80 i 443

Odpowiedzi 20 i 21 są rzeczywiście poprawne. Te porty to standardy używane przez FTP, kiedy przesyłasz pliki. Port 21 działa jako port kontrolny, a port 20 jest tym, który zajmuje się przesyłaniem danych. Jak więc zablokujesz te porty w zaporze, to już nie połączysz się z serwerem FTP. To ma sens, zwłaszcza w kontekście zabezpieczeń - jeśli twoja organizacja nie potrzebuje FTP do codziennych działań, to zablokowanie tych portów to świetny krok do zmniejszenia ryzyka ataków. Dodatkowo, fajnie by było, gdyby zamiast FTP, korzystano z SFTP lub FTPS, bo oferują lepsze szyfrowanie i bezpieczeństwo. Moim zdaniem, zawsze warto inwestować w lepsze rozwiązania zabezpieczające.

Pytanie 33

Add-Computer -DomainName egzamin.local -Restart
Przedstawione polecenie jest sposobem dodania stacji roboczej do domeny egzamin.local za pomocą

A. powłoki cmd

B. powłoki PowerShell

C. przystawki gpo.msc

D. menedżera DNS

Polecenie Add-Computer -DomainName egzamin.local -Restart jest klasycznym przykładem użycia powłoki PowerShell do administracji systemem Windows w środowisku domenowym. Składnia z czasownikiem Add i rzeczownikiem Computer dokładnie wpisuje się w konwencję cmdletów PowerShell (schemat „Czasownik-Rzeczownik”), której nie znajdziemy w klasycznej powłoce cmd.exe. W cmd używa się zupełnie innych narzędzi, np. netdom, a nie Add-Computer. Dodatkowo przełącznik -DomainName oraz parametr -Restart to typowe parametry cmdletu, a nie opcje polecenia w cmd. W praktyce administratorzy domeny bardzo często używają Add-Computer właśnie w skryptach automatyzujących dołączanie wielu stacji roboczych do domeny, np. w czasie wdrażania nowych komputerów w firmie. Można do tego polecenia dodać kolejne parametry, jak -Credential (podanie konta z uprawnieniami do dodania komputera do domeny) czy -OUPath (od razu umieszczenie konta komputera w konkretnej jednostce organizacyjnej w Active Directory). To pozwala trzymać się dobrych praktyk: porządek w strukturze AD, ograniczenie ręcznej klikaniny i powtarzalne, skryptowalne procesy. Moim zdaniem znajomość takich cmdletów PowerShell jest dzisiaj obowiązkowa dla kogoś, kto chce poważnie podchodzić do administracji Windows. Microsoft od lat promuje PowerShell jako główne narzędzie do zarządzania, a wiele nowych funkcji systemu wręcz nie ma odpowiedników w starych narzędziach graficznych czy w cmd. W porównaniu z przystawką graficzną czy menedżerem DNS, użycie PowerShell jest szybsze, łatwiejsze do zautomatyzowania i zgodne z nowoczesnymi standardami DevOps, gdzie konfigurację infrastruktury zapisuje się jako kod.

Pytanie 34

Kiedy podczas startu systemu z BIOSu firmy AWARD komputer wyemitował długi dźwięk oraz dwa krótkie, to oznacza, że wystąpił błąd?

A. karty graficznej

B. kontrolera klawiatury

C. pamięci FLASH - BIOS

D. płyty głównej

Odpowiedzi związane z błędami płyty głównej, pamięci FLASH - BIOS oraz kontrolera klawiatury są niepoprawne. Problemy związane z płytą główną mogą objawiać się różnorodnymi sygnałami, ale długi sygnał i dwa krótkie sygnały najczęściej nie są z nimi związane. Odpowiedzi te odzwierciedlają typowe błędy myślowe, takie jak mylenie symptomów. Płyta główna, chociaż kluczowym komponentem, nie sygnalizuje problemów w taki sposób. Co więcej, błędy pamięci FLASH - BIOS nie są sygnalizowane przez długie i krótkie sygnały; te są bardziej związane z uszkodzeniem BIOS-u, które zazwyczaj objawia się innymi sygnałami, takimi jak ciągłe piszczenie. Również kontroler klawiatury, który ma swoje własne sygnały diagnostyczne, nie jest powiązany z długim sygnałem i dwoma krótkimi. Zrozumienie, jak BIOS interpretuje i sygnalizuje problemy, jest kluczowe w diagnostyce komputerowej, co pozwala na skuteczniejsze rozwiązywanie problemów sprzętowych. Warto zatem dokładnie zaznajomić się z dokumentacją dotyczącą sygnalizacji POST oraz standardami diagnostycznymi, aby uniknąć pomyłek w przyszłości.

Pytanie 35

Jaki protokół jest stosowany przez WWW?

A. IPSec

B. FTP

C. HTTP

D. SMTP

FTP (File Transfer Protocol) jest protokołem używanym do przesyłania plików między komputerami w sieci, co czyni go odpowiednim dla transferu danych, ale nie jest on bezpośrednio związany z wyświetlaniem treści w sieci WWW. Użytkownicy często mylą FTP z HTTP, myśląc, że oba protokoły spełniają tę samą rolę, podczas gdy ich zastosowania są różne. Z kolei IPSec (Internet Protocol Security) to zestaw protokołów służących do zabezpieczania komunikacji w sieci IP poprzez szyfrowanie i uwierzytelnianie. IPSec jest stosowany głównie w kontekście VPN i nie ma zastosowania w kontekście przesyłania treści WWW. SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) to protokół przeznaczony do przesyłania wiadomości e-mail, a nie do komunikacji w sieci WWW. Często błędnie zakłada się, że protokoły używane do różnych form komunikacji internetowej są zamienne, co prowadzi do nieporozumień. Zrozumienie specyfiki każdego z tych protokołów oraz ich zastosowania jest kluczowe dla efektywnego korzystania z technologii internetowych. Każdy z wymienionych protokołów ma swoje właściwe miejsce i zastosowanie w ekosystemie sieciowym, a ich pomylenie może skutkować błędnymi założeniami w zakresie projektowania i implementacji rozwiązań internetowych. Kluczowe jest zatem, aby umieć wyraźnie odróżnić te protokoły oraz rozumieć ich rolę w szerszym kontekście komunikacji sieciowej.

Pytanie 36

Urządzenie elektryczne lub elektroniczne, które zostało zużyte i posiada znak widoczny na ilustracji, powinno być

A. Wyrzucone do kontenerów na odpady komunalne

B. Wyrzucone do pojemników z tym oznaczeniem

C. Przekazane do punktu skupującego złom

D. Przekazane do miejsca odbioru zużytej elektroniki

Znak przekreślonego kosza na śmieci umieszczony na urządzeniach elektrycznych i elektronicznych oznacza, że nie wolno ich wyrzucać do zwykłych pojemników na odpady komunalne. Jest to zgodne z dyrektywą WEEE (Waste Electrical and Electronic Equipment Directive) obowiązującą w krajach Unii Europejskiej. Celem dyrektywy jest minimalizacja negatywnego wpływu e-odpadów na środowisko oraz promowanie ich recyklingu i odzysku. Zużyte urządzenia mogą zawierać substancje szkodliwe dla środowiska, takie jak ołów, rtęć czy kadm, które mogą przedostać się do gleby i wody. Oddawanie ich do punktów odbioru zużytej elektroniki gwarantuje, że zostaną odpowiednio przetworzone i poddane recyklingowi. Dzięki temu możliwe jest odzyskanie cennych surowców, takich jak metale szlachetne, i ograniczenie zużycia surowców pierwotnych. Oddawanie sprzętu do odpowiednich punktów jest także zgodne z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, która dąży do minimalizacji odpadów i optymalizacji użycia zasobów.

Pytanie 37

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 8 GB.

B. 2 modułów, każdy po 16 GB.

C. 1 modułu 32 GB.

D. 1 modułu 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 38

Jaki jest największy rozmiar pojedynczego datagramu IPv4, uwzględniając jego nagłówek?

A. 128 kB

B. 32 kB

C. 256 kB

D. 64 kB

Maksymalny rozmiar datagramu IPv4 to 65 535 bajtów, a po odjęciu nagłówka, to tak naprawdę 65 507 bajtów na same dane. Dlatego odpowiedzią 64 kB jest właściwa – jest blisko tej maksymalnej wartości, no bo 64 kB to 65 536 bajtów. W sieciach komputerowych to jest mega istotne, bo inżynierowie muszą pamiętać o tych rozmiarach, żeby nie było problemów z fragmentacją. Jak datagramy będą za duże, to mogą spowolnić przesyłanie danych, a to nam się nie opłaca. W RFC 791, który mówi o protokole IPv4, są dokładnie opisane te wartości, co jest ważne dla programistów i sieciowców. Rozumienie maksymalnych rozmiarów datagramów naprawdę pomaga w lepszym przesyłaniu danych i sprawia, że wszystko działa sprawniej na różnych urządzeniach w sieci.

Pytanie 39

Zdiagnostykowane wyniki wykonania polecenia systemu Linux odnoszą się do ```/dev/sda: Timing cached reads: 18100 MB in 2.00 seconds = 9056.95 MB/sec```

A. pamięci RAM

B. karty graficznej

C. dysku twardego

D. karty sieciowej

Wynik działania polecenia systemu Linux, który przedstawia wartość "Timing cached reads: 18100 MB in 2.00 seconds = 9056.95 MB/sec" dotyczy wydajności odczytu z dysku twardego, który z kolei jest kluczowym komponentem systemu komputerowego. W kontekście diagnostyki, informacja ta wskazuje na prędkość, z jaką system operacyjny może odczytywać dane zapisane na dysku, co jest istotne w kontekście wydajności całego systemu. Przykładem praktycznego zastosowania tego typu pomiaru może być ocena, czy dany dysk twardy spełnia wymagania aplikacji, które wymagają szybkiego dostępu do danych, takich jak bazy danych czy serwery plików. Standardy branżowe, takie jak SATA czy NVMe, definiują różne typy interfejsów, które wpływają na wydajność przesyłu danych. Dobre praktyki wymagają regularnego monitorowania tych parametrów, aby zapewnić optymalną wydajność systemu oraz przewidywać ewentualne problemy z dyskiem, co może zapobiec utracie danych oraz przestojom operacyjnym.

Pytanie 40

Aby utworzyć ukryty, udostępniony folder w systemie Windows Serwer, należy dodać na końcu jego nazwy odpowiedni znak

A. @

B. %

C. &

D. $

Użycie symbolu '$' na końcu nazwy katalogu w systemie Windows Server jest kluczowe dla tworzenia ukrytych, udostępnionych folderów. Gdy nadamy folderowi nazwę zakończoną tym symbolem, system traktuje go jako ukryty zasób sieciowy, co oznacza, że nie będzie on widoczny w standardowym przeglądaniu zasobów przez użytkowników. Przykładem zastosowania tej funkcji może być sytuacja, gdy administrator chce chronić dane wrażliwe, które są udostępniane tylko wybranym użytkownikom w sieci. Aby utworzyć taki folder, administrator może użyć polecenia 'net share', na przykład: 'net share UkrytyFolder$=C:\UkrytyFolder'. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze dokumentować takie zasoby w celu zapobiegania nieporozumieniom wśród zespołu oraz stosować odpowiednie zasady zarządzania dostępem, aby zapewnić, że tylko autoryzowani użytkownicy mają możliwość dostępu do tych ukrytych folderów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej