Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik grafiki i poligrafii cyfrowej
Kwalifikacja: PGF.05 - Drukowanie cyfrowe i obróbka druków
Data rozpoczęcia: 9 lutego 2026 11:51
Data zakończenia: 9 lutego 2026 11:56

Egzamin niezdany

Wynik: 16/40 punktów (40,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Gdzie powinny znajdować się ręce podczas przystosowywania stosu papieru do wymaganego formatu w krajarce jednonożowej?

A. W dowolnym bezpiecznym miejscu

B. Na blacie maszyny

C. Na stosie katalogów

D. Na przyciskach zwalniających noże

Trzymanie rąk na papierze w czasie pracy z krajarnią jednonożową to totalnie niebezpieczna sprawa. Jakby co, to możesz się łatwo zranić, bo ta maszyna przecież ma ścinać, a nie trzymać materiały. Jeśli ręce są w takim miejscu, to możesz stracić kontrolę nad cięciem, a to nie jest fajne. Lepiej trzymać się z daleka od ostrzy, bo nie chcesz zgarnąć jakiegoś urazu. Przykładem złego podejścia jest sytuacja, gdy operator trzyma ręce na papierze i przez to może wyjść mu krzywe cięcie albo nie daj Boże wypadek. A trzymanie rąk na blacie może sprawiać wrażenie bezpiecznego, ale też nie jest to mądry pomysł, bo w razie awarii możesz przypadkiem dotknąć ruchomych części. Krótko mówiąc, trzymanie rąk w odpowiednim miejscu to podstawa bezpieczeństwa i kontroli podczas pracy z krajarnią jednonożową.

Pytanie 2

W zeszytach oprawionych wkład z okładką jest mocowany

A. zaciskiem

B. żywicą

C. zszywką

D. klejem

Zacisk, żywica i klej to sposoby łączenia materiałów, które w kontekście oprawy zeszytowej nie znajdują zastosowania w standardach branżowych. Zacisk, chociaż może wydawać się solidnym rozwiązaniem, w rzeczywistości nie zapewnia takiej samej trwałości i estetyki jak zszywka. Zaciski mogą prowadzić do uszkodzenia stron lub okładki, szczególnie w przypadku intensywnego użytkowania. Żywica to materiał, który w ogóle nie jest używany do łączenia wkładów zeszytowych, gdyż jest stosowany głównie w przemyśle, w procesach takich jak laminowanie czy utwardzanie. Żywiczne substancje mogą wprowadzać dodatkowe komplikacje, takie jak czas schnięcia i trudności w modyfikacji zawartości zeszytu. Klej, choć czasami używany do łączenia stron w niektórych metodach oprawy, nie daje takiej elastyczności jak zszywki. W przypadku kleju, jeśli użytkownik chce dodać lub usunąć strony, może to być problematyczne, a także prowadzić do zniszczenia okładki. W praktyce, wiele osób popełnia błąd, zakładając, że alternatywne metody łączenia są równie wydajne jak zszywki, podczas gdy profesjonalne standardy oprawy dokumentów jednoznacznie wskazują na zszywkę jako najlepsze rozwiązanie dla zeszytów. Ostatecznie, wybór nieodpowiedniej metody łączenia może prowadzić do nieestetycznego i nietrwałego produktu, co jest nieakceptowalne w kontekście profesjonalnych materiałów biurowych.

Pytanie 3

Jaką drukarkę należy wybrać do zrealizowania wydruku 30 arkuszy planów lekcji o wymiarach 100 x 70 mm?

A. Karuzelę sitodrukową

B. Ploter solwentowy

C. Cyfrową formatu SRA3

D. Offsetową półformatową

Wybór drukarki cyfrowej SRA3 do wydruku tych 30 arkuszy planów lekcji to całkiem dobry pomysł z kilku powodów. Po pierwsze, drukarki cyfrowe naprawdę dają świetną jakość wydruku, a do tego są bardzo elastyczne, gdy chodzi o krótkie serie. Format SRA3 jest super, bo pozwala na druk większych arkuszy niż A3, co z kolei sprawia, że można lepiej rozmieszczać mniejsze elementy. Dzięki temu mniej marnujemy papieru oraz pieniędzy. Dodatkowo, technologia druku cyfrowego pozwala na szybkie zmiany w projekcie, co jest naprawdę pomocne przy niewielkich nakładach. Wydaje mi się, że w przypadku druku takich materiałów jak plany lekcji, szybka zmiana treści i możliwość natychmiastowego wydruku to ogromna zaleta. No i w ten sposób mamy lepszą kontrolę nad całym procesem, co z kolei zwiększa efektywność produkcji i zadowolenie klientów.

Pytanie 4

W jakim kierunku powinny być ustawione włókna we wkładzie książkowym?

A. w kierunku prostopadłym do grzbietu oprawy

B. w równoległej osi do górnej krawędzi

C. w kierunku prostopadłym do dolnej krawędzi

D. w równoległej osi do grzbietu oprawy

Kierunek włókien we wkładzie książkowym powinien być równoległy do grzbietu oprawy. To naprawdę ważne dla trwałości i funkcjonalności książki. Jak książka ma być intensywnie użytkowana to dobrze ułożone włókna zapobiegają jej rozwarstwieniu, a krawędzie trzymają się razem. Zobacz, jak często otwieramy książki na grzbiecie – odpowiednie ułożenie włókien zmniejsza ryzyko ich uszkodzenia. W branży są standardy, takie jak ISO 216, które wskazują, jak istotne jest dobre ułożenie materiałów w produkcji książek. To ma wpływ na zarówno estetykę, jak i użyteczność. Dodatkowo, równoległe włókna ułatwiają oprawę, bo zmniejszają napięcia materiału – wtedy okładka lepiej przylega. Takie ułożenie włókien naprawdę wpływa na długowieczność książki i jej wygląd, co jest ważne dla producentów i klientów.

Pytanie 5

Do wykonania przedstawionego na ilustracji fotoobrazu o wymiarach 100 x 65 cm optymalną maszyną do zadatkowania podłoża jest

A. drukarka sublimacyjna.

B. karuzela sitodrukowa.

C. drukarka tamponowa.

D. ploter lateksowy.

Odpowiedzi, które nie wskazują plotera lateksowego, wykazują znaczące braki w zrozumieniu technologii druku i odpowiednich zastosowań poszczególnych maszyn. Drukarka tamponowa jest urządzeniem dedykowanym do druku na nierównych powierzchniach, co sprawia, że nie jest optymalnym wyborem dla dużych formatów. Użycie tej technologii do tworzenia fotoobrazów mogłoby prowadzić do rozmycia detali oraz braku precyzji w odwzorowaniu kolorów. Karuzela sitodrukowa, choć skuteczna w druku na tekstyliach, również nie jest przeznaczona do dużych wymiarów, a jej wydajność w kontekście fotoobrazów jest ograniczona. Drukarka sublimacyjna, z drugiej strony, jest doskonała do druku na tkaninach, ale jej ograniczenia w przenoszeniu obrazów na sztywne podłoża sprawiają, że nie jest ona odpowiednim rozwiązaniem w kontekście trwałych fotoobrazów. Wybór niewłaściwej technologii druku, zwłaszcza w kontekście dużych formatów, może prowadzić do niskiej jakości wydruków, co jest niezgodne z najlepszymi praktykami w branży, które kładą nacisk na jakość i trwałość końcowych produktów. Zrozumienie specyfiki poszczególnych technologii druku jest kluczowe dla osiągnięcia zamierzonych efektów estetycznych i funkcjonalnych w produkcji fotoobrazów.

Pytanie 6

Na urządzeniach do druku wielkoformatowego nie da się zadrukować materiału w formie

A. folii samoprzylepnej

B. kształtek PVC

C. płótna canvas

D. banneru odblaskowego

Wybór płótna canvas, folii samoprzylepnej lub banneru odblaskowego jako odpowiedzi na pytanie o materiały do druku wielkoformatowego może prowadzić do nieporozumień dotyczących właściwości i zastosowania tych podłoży. Płótno canvas, znane ze swojej teksturowanej powierzchni, jest często stosowane w druku artystycznym, reklamowym oraz w wystroju wnętrz. Jego porowatość pozwala na doskonałe wchłanianie atramentu, co skutkuje wyraźnymi i żywymi kolorami. Folie samoprzylepne są wszechstronnie wykorzystywane w reklamie, ponieważ łatwo przylegają do różnych powierzchni i są dostępne w różnych wariantach, od matowych do błyszczących. Banner odblaskowy to idealne rozwiązanie do zastosowań zewnętrznych, ponieważ jego zdolność do odbicia światła sprawia, że jest widoczny zarówno w dzień, jak i w nocy. Istotne jest zrozumienie, że wszystkie te podłoża są projektowane z myślą o zastosowaniach druku wielkoformatowego i charakteryzują się zdolnością do przyjmowania atramentu w sposób, który zapewnia wysoką jakość wydruku. Pomylenie ich z kształtkami PVC, które nie są przystosowane do standardowego druku wielkoformatowego, prowadzi do błędnych wniosków dotyczących ich zastosowania. Kształtki PVC, mając gładką i sztywną powierzchnię, wymagają specjalistycznych rozwiązań drukarskich, takich jak druk UV, co odróżnia je od bardziej elastycznych materiałów, które można swobodnie zadrukować tradycyjnymi metodami. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego wykorzystania technologii druku w praktyce.

Pytanie 7

Do wykonania przegnieceń pokazanych na ilustracji winietek drukowanych cyfrowo należy zastosować

A. złamywarkę kasetową.

B. kraj arkę jednonożową.

C. kaszerownicę.

D. bigówkę.

Kaszerownica to urządzenie, które służy do łączenia różnych warstw, a nie do precyzyjnego nacinania papieru. Jej głównym zadaniem jest tworzenie efektów wizualnych, więc nie nadaje się do robienia przegnięć. Kiedy mówimy o winietkach, użycie kaszerownicy mogłoby zepsuć nadruk, bo łączenie warstw nie pozwala na nacięcie w odpowiednich miejscach, co jest mega ważne dla estetyki gotowego produktu. Złamywarka kasetowa z kolei, używana w drukarniach do łamania książek, ma zupełnie inną funkcjonalność niż to, co potrzebujemy przy bigowaniu. Jest stworzona do grubszych materiałów, a jej działanie opiera się na dzieleniu arkuszy, więc ryzyko uszkodzenia jest większe. Krajalnica jednonożowa to narzędzie do cięcia papieru, więc też nie spełnia wymogów dotyczących przegnieceń. Często ludzie mylą te urządzenia i ich funkcje, co nie jest dobre. Warto znać specyfikę każdego narzędzia, bo to klucz do dobrej pracy w poligrafii. Dobrze dobrana technologia to podstawa, żeby uzyskać fajne efekty i zaoszczędzić czas oraz materiały.

Pytanie 8

Jednoskładkowy arkusz w formacie A5 uzyskuje się z papieru w formacie A2 przez złożenie

A. 2 razy

B. 4 razy

C. 5 razy

D. 3 razy

Wybierając inne liczby złamań, np. dwa, cztery czy pięć, pewnie nie zrozumiałeś, jak działa hierarchia formatów papieru A według ISO 216. No bo każdy nowy format powstaje przez podział poprzedniego na pół. Jak bierzemy A2 i łamiemy go pierwszy raz, to mamy A1, to już zmniejszamy rozmiar. Potem, jak złamiemy A1, to mamy A2, a kolejne złamanie prowadzi do A3 i tak dalej. Całość jest zgodna z międzynarodowymi normami na temat papieru. Jak się nie zrozumie tej sekwencji, mogą wyjść błędne obliczenia, co marnuje materiały i prowadzi do problemów w produkcji. Często ludzie nie znają dobrze tych formatów i przez to oferują zbyt duże lub zbyt małe arkusze, co zwiększa koszty i wpływa na jakość. Warto nauczyć się tego tematu, żeby uniknąć typowych pomyłek i lepiej wykorzystywać technologię druku.

Pytanie 9

Jakie podłoże powinno być użyte do wydruku bilboardu o powierzchni 600 m²?

A. Siatkę mesh

B. Tekturę falistą

C. Tkaninę winylową

D. Blachę

Wybór blachy jako podłoża do billboardu nie jest zalecany ze względu na jej ciężar i sztywność. Blacha, mimo że jest trwałym materiałem, nie jest idealna do dużych wydruków reklamowych. Jej właściwości mechaniczne mogą prowadzić do trudności w montażu i destabilizacji pod wpływem wiatru. Kolejną nieodpowiednią opcją jest tkanina winylowa, która, chociaż dobrze sprawdza się w mniejszych formatach, może być zbyt podatna na uszkodzenia w przypadku dużych powierzchni, szczególnie jeśli nie jest odpowiednio wzmocniona. Wydruki na tkaninie winylowej mogą także stracić na jakości w przypadku dużego napięcia, co prowadzi do deformacji obrazu. Tektura falista, mimo że jest tanim rozwiązaniem, nie zapewnia odpowiedniej trwałości ani odporności na czynniki atmosferyczne, co czyni ją nieodpowiednią do długoterminowych instalacji. Powszechnym błędem jest również mylenie trwałości materiałów z ich funkcjonalnością w kontekście konkretnego zastosowania reklamowego. Wybór podłoża powinien opierać się na jego przeznaczeniu, warunkach montażu oraz oczekiwaniach dotyczących trwałości i estetyki wydruku. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto konsultować się z ekspertami branżowymi oraz stosować się do norm i dobrych praktyk w zakresie produkcji materiałów reklamowych.

Pytanie 10

Aby wydłużyć trwałość kolorów na dużych wydrukach, zaleca się zastosowanie

A. chłodzenia w niskich temperaturach

B. kalandrowania gotowych wydruków

C. laminowania folią z filtrem UV

D. koronowania powierzchni drukarskiej

Laminowanie folią z filtrem UV to mega ważny proces, który naprawdę pomaga w zachowaniu kolorów na dużych wydrukach. Te folie chronią wydruk przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych, które mogą powodować blaknięcie kolorów, zwłaszcza jak wydruki są długo wystawione na światło. Dzięki temu, stają się bardziej odporne na różne warunki atmosferyczne, jak deszcz czy śnieg, więc świetnie nadają się do użytku na zewnątrz. Poza tym, laminowanie poprawia wygląd i teksturę wydruków, przez co wyglądają bardziej profesjonalnie. W praktyce, laminacja jest często stosowana w reklamie zewnętrznej, gdzie wydruki muszą znosić trudne warunki pogodowe, a także do produkcji banerów czy plakatów. Warto zainwestować w wysokiej jakości folie laminujące, bo nie tylko chronią kolory, ale też wydłużają ich żywotność, co jest ważne dla skuteczności działań marketingowych.

Pytanie 11

Przedstawione na rysunku urządzenie stosuje się do

A. prasowania.

B. krojenia.

C. przegniatania.

D. laminowania.

W przypadku urządzeń służących do laminowania, prasowania lub krojenia, należy zrozumieć ich specyfikę oraz odmienny cel działania w porównaniu do przegniarki. Laminowanie to proces, który polega na pokrywaniu papieru folią, co chroni go przed uszkodzeniami mechanicznymi i wilgocią. To urządzenie służy do zapewniania trwałości dokumentów, jednak nie tworzy ono wgłębień ani linii zgięcia, co sprawia, że nie ma zastosowania w kontekście przygotowywania materiałów do składania. Z kolei prasowanie odnosi się głównie do usuwania zagnieceń z tkanin, a w kontekście papieru może on dotyczyć minimalizacji jego pofalowania, ale również nie jest związane z przegniataniem. Krojenie z kolei to proces cięcia papieru na mniejsze arkusze, co również jest całkowicie inną operacją w procesie produkcji materiałów drukowanych. Typowym błędem myślowym prowadzącym do wyboru tych odpowiedzi jest mylenie funkcji urządzeń oraz ich zastosowań, co może wynikać z niepełnej wiedzy na temat procesów poligraficznych. Aby skutecznie zrozumieć temat, warto zapoznać się ze specyfiką każdego z wymienionych urządzeń oraz ich rolą w produkcji i obiegu dokumentów.

Pytanie 12

Jak długo zajmie zrealizowanie druku 20 000 plastikowych identyfikatorów, jeżeli maszyna do druku cyfrowego działa z efektywnością 5 000 sztuk na godzinę?

A. 2 godziny

B. 4 godziny

C. 10 godzin

D. 5 godzin

Zarówno odpowiedź 2 godziny, jak i 5 godzin, a także 10 godzin, są niepoprawne, ponieważ opierają się na błędnych założeniach dotyczących wydajności maszyny. Na przykład, odpowiedź sugerująca 10 godzin, może wynikać z nieprawidłowego zrozumienia wydajności, która wynosi 5 000 sztuk na godzinę. Wydaje się, że w tym przypadku osoba odpowiadająca mogła pomylić jednostki czasu lub nie uwzględnić odpowiedniego podziału. Kolejna niepoprawna odpowiedź, 5 godzin, również implikuje błędne przeliczenie, ponieważ 20 000 szuka wymaga 4 godzin, co może być zrozumiane jako wynik zbyt niski lub zbyt wysoki w porównaniu do rzeczywistej wydajności. Zrozumienie tych konkretów jest kluczowe w kontekście przemysłu druku, gdzie precyzyjne obliczenia dotyczące wydajności maszyn pozwalają na efektywne planowanie produkcji. W rzeczywistości, umiejętność obliczania czasu produkcji na podstawie wydajności jest fundamentalna dla optymalizacji procesów, zmniejszenia kosztów oraz wzmocnienia konkurencyjności na rynku. Warto także pamiętać, że niewłaściwe oszacowanie czasu produkcji może prowadzić do opóźnień w dostawach, niezadowolenia klientów oraz zwiększonych kosztów operacyjnych.

Pytanie 13

Podaj nazwę oprogramowania, które umożliwia zamianę modelu 3D na plik akceptowany przez drukarkę 3D wykorzystującą technologię FDM?

A. Projektant

B. Mikser

C. Sumator

D. Slicer

Wybór błędnej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji i przeznaczenia oprogramowania w kontekście druku 3D. Mixer, w kontekście technologii druku 3D, nie ma żadnego znaczenia. Terminy takie jak 'sumator' czy 'designer' również nie odnoszą się do procesu konwersji modeli 3D na formaty zgodne z drukarkami 3D. Designer zazwyczaj odnosi się do oprogramowania służącego do tworzenia i modelowania obiektów 3D, a nie do ich przygotowywania do druku. Typowym błędem jest mylenie etapów tworzenia modeli 3D z etapami ich przetwarzania przed drukiem. Aby skutecznie przygotować model do drukowania, nie wystarczy sam jego projekt; konieczne jest również przetworzenie go za pomocą slicera, który obsługuje specyfikę technologii FDM. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć różnice pomiędzy tymi narzędziami oraz rolę, jaką odgrywają w całym procesie druku 3D.

Pytanie 14

Z wykorzystaniem urządzeń do druku wielkoformatowego nie jest możliwe zrealizowanie nadruku

A. długopisów

B. roll-up’ów

C. banerów

D. tapet

Urządzenia do druku wielkoformatowego specjalizują się w zadrukowywaniu dużych powierzchni przy użyciu technologii, które są dostosowane do różnorodnych materiałów, takich jak banery, tapety czy roll-up’y. Zadruk długopisów nie jest możliwy z uwagi na ich mały rozmiar i specyfikę materiału, z którego są wykonane. Proces druku wielkoformatowego opiera się na technikach, które są projektowane do pracy z powierzchniami o dużych wymiarach, a nie z małymi, precyzyjnymi obiektami. W praktyce, drukowanie na długopisach wymagałoby zastosowania technologii inkjet w bardzo precyzyjny sposób, co nie jest typowe dla standardowych urządzeń wielkoformatowych. Zamiast tego, do zadrukowywania długopisów powszechnie wykorzystuje się metody sitodruku lub tampodruku, które są bardziej odpowiednie dla małych przedmiotów.

Pytanie 15

Krawędzie banera reklamowego, który ma być zawieszony na linkach, powinny być wyposażone w metalowe

A. tuleje

B. listwy

C. oczka

D. stelaże

Stelaże, listwy i tuleje nie są odpowiednimi rozwiązaniami do wzmacniania krawędzi banerów reklamowych przeznaczonych do zawieszenia na linkach. Stelaże są konstrukcjami, które służą do podtrzymywania banerów w stałej pozycji, ale nie zabezpieczają w sposób efektywny krawędzi materiału. W przypadku banerów, które mają być zawieszane, stelaż mógłby być nadmiarowy i niepraktyczny, szczególnie w kontekście mobilnych i łatwych do transportu rozwiązań reklamowych. Listwy mogą być używane do wsparcia strukturalnego, jednak są one bardziej przeznaczone do banerów montowanych na stałe i nie zapewniają elastyczności wymaganego przy zawieszaniu na linkach. Tuleje, z kolei, są elementami stosowanymi do łączenia różnych części konstrukcji, ale nie pełnią funkcji mocujących w kontekście krawędzi banerów. Zastosowanie tych elementów może prowadzić do błędów w montażu, takich jak niewłaściwe napięcie materiału czy nierównomierne rozłożenie ciężaru, co może skutkować uszkodzeniem banera lub jego zerwaniem. Właściwe zrozumienie materiałów i metod montażu banerów reklamowych jest kluczowe dla ich skuteczności oraz trwałości.

Pytanie 16

Jaką rozdzielczość barwnych bitmap, które nie są skalowane i są przeznaczone do druku cyfrowego, powinno się uznawać za prawidłową technologicznie?

A. 2400 dpi

B. 80 spi

C. 300 ppi

D. 1200 lpi

Wybór innych opcji, takich jak 1200 lpi, 80 spi czy 2400 dpi, jest błędny z kilku fundamentalnych powodów. Lpi (linie na cal) i dpi (kropki na cal) są jednostkami miary, które odnoszą się do różnych aspektów druku i nie są bezpośrednio równoważne z PPI. Lpi jest miarą wykorzystywaną w kontekście rastracji i zależy od techniki druku, a nie od cyfrowych bitmap. Użycie 1200 lpi odnosi się do jakości rastra, a nie do rozdzielczości samego obrazu, co może prowadzić do nieporozumień w kontekście przygotowania plików do druku. Z kolei 2400 dpi, choć z punktu widzenia wydajności w niektórych drukarkach może wydawać się korzystna, w praktyce może prowadzić do nadmiarowego przetwarzania obrazu, co nie przekłada się na poprawę jakości druku. W przypadku 80 spi (pikseli na cal), wartość ta jest zbyt niska, aby uzyskać zadowalającą jakość wydruku, co skutkuje zamazanymi i nieostrymi obrazami. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że wyższa liczba zawsze oznacza lepszą jakość, co nie jest prawdą w kontekście różnych jednostek miary stosowanych w druku. Aby uzyskać optymalne rezultaty, kluczowe jest zrozumienie różnicy pomiędzy PPI, LPI i DPI oraz umiejętność stosowania ich w odpowiednich kontekstach, co jest podstawą dobrej praktyki w przygotowaniu materiałów do druku.

Pytanie 17

Jaką czynność należy wykonać, aby połączyć pojedyncze arkusze bez okładki wzdłuż dłuższego boku?

A. Bindowanie

B. Szycie

C. Kaszerowanie

D. Bigowanie

Kaszerowanie polega na pokrywaniu strony nadrukiem, co nie ma zastosowania w kontekście łączenia luźnych arkuszy. Technika ta jest używana głównie do produkcji okładek lub innych elementów graficznych, co może prowadzić do błędnego założenia, że jest to odpowiednia odpowiedź na pytanie. Bigowanie jest procesem, który polega na wyginaniu papieru w określonym miejscu, a jego celem jest ułatwienie składania, co również nie odpowiada na potrzebę łączenia arkuszy. Szycie, chociaż jest używane do łączenia materiałów, jest stosowane głównie w produkcji odzieży lub innych tekstyliów, a nie w przypadku papierów w formie luźnych arkuszy. Typowym błędem myślowym jest uznanie wszystkich technik łączenia za równoważne, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowe jest zrozumienie, że bindowanie jest specyficzną metodą przystosowaną do pracy z dokumentami papierowymi i oferującą unikalne korzyści w obszarze estetyki i funkcjonalności. Wybór odpowiedniej metody łączenia powinien być dostosowany do specyfikacji projektu oraz jego wymagań, co podkreśla znaczenie wiedzy na temat różnych technik wykończeniowych w branży graficznej i poligraficznej.

Pytanie 18

Na rysunku zilustrowano proces oceny jakości wydruków cyfrowych poprzez pomiar

A. gramatury papieru.

B. kleistości farby.

C. gęstości optycznej.

D. grubości podłoża.

Chociaż kleistość farby, grubość podłoża i gramatura papieru są istotnymi właściwościami materiałów używanych w druku, nie mają one bezpośredniego wpływu na pomiar gęstości optycznej. Kleistość farby odnosi się do przyczepności pigmentów na podłożu, co jest ważne dla trwałości i jakości wydruku, ale nie dostarcza informacji o tym, jak światło jest absorbowane przez wydruk. Grubość podłoża i gramatura papieru wpływają na ogólne wrażenie jakości wydruku, ale nie są miarami optycznymi. W kontekście oceny jakości druku, kluczowe jest zrozumienie, że gęstość optyczna mierzy, ile światła przemieszcza się przez materiał, co ma bezpośredni związek z jego zdolnością do reprodukcji kolorów. Typowym błędem myślowym jest skupienie się na fizycznych właściwościach materiałów zamiast na ich zachowaniu w interakcji ze światłem. To prowadzi do nieporozumień w ocenie procesów druku, gdzie pomiar gęstości optycznej jest fundamentalny dla kontroli jakości i zgodności z wymaganymi standardami. Dlatego znajomość właściwości optycznych jest niezwykle istotna dla profesjonalistów w branży poligraficznej.

Pytanie 19

Jaką minimalną powierzchnię materiału Backlight trzeba przygotować do druku 15 reklam do podświetleń w kasetonie o wymiarach 2 x 3 metry?

A. 15m2

B. 60m2

C. 45m2

D. 90m2

Aby obliczyć minimalną ilość materiału Backlight potrzebną do wydruku 15 reklam, należy najpierw określić powierzchnię jednej reklamy. Reklama umieszczona w kasetonie o wymiarach 2 x 3 metry ma łączną powierzchnię wynoszącą 6 m2. Ponieważ planujemy wydrukować 15 reklam, całkowita powierzchnia, którą musimy przygotować, wynosi: 15 reklam x 6 m2 = 90 m2. Materiał Backlight jest często używany w aplikacjach związanych z podświetleniem, takich jak kasetony reklamowe, ze względu na swoją zdolność do przepuszczania światła oraz intensywność kolorów. W branży reklamowej standardem jest zapewnienie odpowiedniej ilości materiału z zapasem, aby uwzględnić ewentualne błędy podczas cięcia czy montażu. Dobre praktyki wskazują, że przed przystąpieniem do zamówienia materiału warto również uwzględnić straty, które mogą wystąpić w procesie produkcji. Dlatego przygotowanie 90 m2 materiału jest optymalnym rozwiązaniem, które zapewnia właściwe warunki do realizacji projektu.

Pytanie 20

Ocena jakości wydruków 3D opiera się na analizie

A. densytometrycznej

B. kolorymetrycznej

C. konduktometrycznej

D. wizualnej

Ocena jakości wydruków 3D opiera się na różnych metodach, jednak odpowiedzi takie jak 'kolorymetryczna', 'densytometryczna' i 'konduktometryczna' wskazują na nieporozumienia dotyczące ich zastosowania w kontekście analizy jakości wydruków. Metody kolorymetryczne, które bazują na pomiarze kolorów, są bardziej związane z analizą barw niż z oceną jakości strukturalnej wydruków. Chociaż kolorymetryka może mieć znaczenie w przypadkach, gdzie kolor jest istotnym elementem, nie jest wystarczającym narzędziem do kompleksowej oceny jakości wydruków 3D, ponieważ nie dostarcza informacji na temat ich właściwości mechanicznych czy dokładności wymiarowej. Densytometria, z kolei, jest techniką pomiaru gęstości materiału, co również nie znajduje bezpośredniego zastosowania w ocenie jakości wizualnej wydruków. W przypadku druku 3D, kluczowe są aspekty wizualne, takie jak dokładność odwzorowania detali, co nie jest mierzone przez gęstość. Metody konduktometryczne, dotyczące pomiaru przewodnictwa elektrycznego, mają związek z właściwościami materiałów, ale nie wchodzą w zakres oceny wizualnej. Te nieprawidłowe odpowiedzi ukazują typowe błędy w rozumieniu tego, że ocena jakości wydruków 3D wymaga holistycznego podejścia, uwzględniającego zarówno aspekty wizualne, jak i techniczne, co czyni odpowiedź 'wizualna' najbardziej trafną w kontekście zadania.

Pytanie 21

Z wykorzystaniem sprzętu do druku wielkoformatowego nie można zrealizować zadruku

A. roll-up’ów.

B. banerów.

C. długopisów.

D. tapet.

Długopisy to małe, osobiste akcesoria, które z zasady nie są przeznaczone do zadrukowywania przy użyciu technologii druku wielkoformatowego. Druk wielkoformatowy, jak sama nazwa wskazuje, odnosi się do technik umożliwiających naniesienie grafiki na duże powierzchnie, takie jak tapety, banery czy roll-up’y. Te urządzenia są idealne do produkcji materiałów reklamowych, które wymagają dużego formatu i widoczności. Na przykład, tapety mogą być stosowane w projektach dekoracyjnych w przestrzeniach komercyjnych, a banery w kampaniach marketingowych na wydarzeniach. Techniki druku, takie jak UV czy solwentowy, są przystosowane do różnorodnych podłoży, co czyni je niezwykle wszechstronnymi w kontekście wizualnej komunikacji. Z tego powodu, długopisy, które są stosunkowo małe i mają inny charakter użytkowy, nie mogą być wytwarzane ani zadrukowywane przy użyciu tych samych technologii, co materiały wielkoformatowe.

Pytanie 22

Jaką rozdzielczość powinna mieć bitmapa o wymiarach 80 x 70 mm przeznaczona do drukowania cyfrowego w formacie nieprzekraczającym SRA3?

A. 900 dpi

B. 300 dpi

C. 96 dpi

D. 72 dpi

Rozdzielczość 300 dpi (punktów na cal) jest standardem w branży druku, szczególnie w przypadku materiałów, które mają być drukowane na papierze w formacie SRA3. Umożliwia to uzyskanie wysokiej jakości wydruków, co jest szczególnie istotne w przypadku grafiki, zdjęć oraz wszelkich materiałów promocyjnych. W przypadku bitmapy o wymiarach 80 x 70 mm, przy rozdzielczości 300 dpi, obraz ma 944 x 827 pikseli. Taka rozdzielczość zapewnia odpowiednią ilość szczegółów, co przekłada się na ostrość i jakość druku. W praktyce, korzystając z tej rozdzielczości, możemy być pewni, że wydruk będzie wyglądał profesjonalnie, a detale, takie jak tekst czy elementy graficzne, będą czytelne. Warto również pamiętać, że niższe rozdzielczości, takie jak 72 dpi czy 96 dpi, są odpowiednie jedynie do zastosowań internetowych, gdzie jakość nie jest tak kluczowa. Dlatego, w kontekście druku, stawianie na 300 dpi jest najlepszym wyborem, który odpowiada na wymagania branżowe i oczekiwania klientów.

Pytanie 23

Dokumentacja techniczna urządzenia do druku cyfrowego definiuje

A. kluczowe parametry eksploatacyjne urządzenia

B. koszty związane z użytkowaniem urządzenia cyfrowego

C. metody konserwacji sprzętu po zakończeniu gwarancji

D. standardy jakości gotowego produktu

Specyfikacja techniczna urządzenia do drukowania cyfrowego określa podstawowe parametry eksploatacyjne urządzenia, co jest kluczowe dla zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania oraz efektywności w zastosowaniach przemysłowych. Do podstawowych parametrów należą między innymi rozdzielczość druku, prędkość wydruku, rodzaje obsługiwanych nośników oraz wymagania dotyczące zasilania. Znajomość tych parametrów pozwala na dobór odpowiedniego urządzenia do specyficznych potrzeb użytkownika, na przykład, jeśli firma zajmuje się drukiem wysokiej jakości materiałów reklamowych, będzie potrzebować urządzenia o wyższej rozdzielczości. Dodatkowo, specyfikacja techniczna często odwołuje się do standardów branżowych, takich jak ISO 12647, które definiują wymagania dotyczące jakości druku. W praktyce, korzystając z dobrze zdefiniowanej specyfikacji, przedsiębiorstwa mogą lepiej zarządzać swoimi zasobami, minimalizować przestoje i zwiększać wydajność produkcji, co ma bezpośredni wpływ na zyski.

Pytanie 24

Ile minimalnych arkuszy papieru formatu A3 jest potrzebnych do wydrukowania biletów o wymiarach 40 x 65 mm w ilości 42 000 sztuk, nie biorąc pod uwagę naddatków technologicznych?

A. 750

B. 1 000

C. 1250

D. 500

Aby obliczyć wymaganą minimalną ilość papieru formatu A3 do wydrukowania biletów o wymiarach 40 x 65 mm w nakładzie 42 000 sztuk, należy najpierw przeliczyć powierzchnię pojedynczego biletu. Powierzchnia jednego biletu wynosi 40 mm * 65 mm = 2600 mm², co w przeliczeniu na metry kwadratowe daje 0,00026 m². Następnie, mnożąc tę wartość przez 42 000 sztuk, otrzymujemy całkowitą powierzchnię wydruku wynoszącą 10,92 m². Format A3 ma wymiary 297 mm x 420 mm, co daje powierzchnię 0,1257 m². Aby określić, ile arkuszy A3 potrzebujemy, dzielimy całkowitą powierzchnię biletów przez powierzchnię jednego arkusza A3: 10,92 m² / 0,1257 m² = 86,9 arkuszy A3. Ostatecznie, zaokrąglając w górę, potrzebujemy 87 arkuszy A3. Istotne jest także uwzględnienie faktu, że w praktyce, podczas rzeczywistego druku, może wystąpić konieczność dodania rezerwy na naddatki technologiczne, ale w tym zadaniu nie są one uwzględnione. Poprawne podejście do planowania produkcji druków wymaga znajomości efektywności wykorzystania materiałów oraz przepisów dotyczących minimalizacji strat.

Pytanie 25

Jaką farbę trzeba przygotować do druku etykiet na opakowania, jeśli wymagane jest monitorowanie temperatury produktu?

A. Termochromową

B. Wodną

C. Neonową

D. Fluoryzującą

Farba termochromowa to specjalny rodzaj farby, która zmienia swój kolor w odpowiedzi na zmiany temperatury. Jest to technologia wykorzystywana na etykietach opakowań, aby dostarczyć istotnych informacji o stanie produktu, takich jak temperatura przechowywania lub użytkowania. Przykładem zastosowania farb termochromowych są etykiety na napojach, które zmieniają kolor, gdy napój osiąga optymalną temperaturę do spożycia. Tego rodzaju innowacyjne rozwiązanie zwiększa komfort użytkowania oraz promuje bezpieczeństwo, informując konsumentów o potencjalnych zagrożeniach związanych z niewłaściwym przechowywaniem. Farby te są zgodne z różnymi standardami jakości, takimi jak ISO 9001, co zapewnia ich wysoką jakość oraz niezawodność w zastosowaniach przemysłowych. Dobrą praktyką jest stosowanie termochromowych farb w branży spożywczej oraz farmaceutycznej, gdzie kontrola temperatury ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i jakości produktów.

Pytanie 26

Ile dodatkowych arkuszy papieru należy przygotować, jeśli naddatek na obróbkę wykończeniową dla wydruków cyfrowych wynosi 8%, a całkowity nakład to 600 egzemplarzy?

A. 64 szt.

B. 8 szt.

C. 144 szt.

D. 48 szt.

Nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z różnych błędów w obliczeniach lub zrozumieniu zadania. W przypadku odpowiedzi takich jak 8 sztuk, 144 sztuki czy 64 sztuki, możemy zauważyć kilka typowych błędów myślowych. Na przykład, odpowiedź 8 sztuk może wynikać z błędnego zrozumienia procentów, gdzie osoba sądzi, że 8% z 600 to 8, co jest błędne. Procenty są powszechnym źródłem pomyłek, szczególnie gdy nie są prawidłowo przeliczone. W przypadku odpowiedzi 144 sztuki, można zauważyć, że osoba mogła błędnie pomnożyć nakład przez zbyt wysoki mnożnik, co prowadzi do zawyżenia wyników. Natomiast 64 sztuki mogą pochodzić z błędnego przypuszczenia, że naddatek powinien być dodany do całkowitego nakładu zamiast być obliczany jako odsetek. Takie błędy ilustrują, jak ważne jest dokładne zrozumienie zasad obliczania naddatku oraz umiejętność zastosowania podstawowych zasad matematycznych w kontekście praktycznych sytuacji. Kluczowe jest, aby w branży poligraficznej umieć dokładnie obliczać nie tylko naddatki, ale także inne parametry produkcyjne, co wpływa na efektywność i rentowność procesów produkcyjnych. Zrozumienie tych zasad może znacznie poprawić jakość pracy i zadowolenie klientów.

Pytanie 27

Jakie tonery używane w cyfrowych drukarkach laserowych powinno się dobrać, aby uzyskać kolor fioletowy na wydruku?

A. Zielononiebieski oraz czarny

B. Zielononiebieski oraz żółty

C. Czarny oraz purpurowy

D. Purpurowy oraz zielononiebieski

Wybór tonerów zielononiebieskiego i żółtego, czarnego i purpurowego, czy zielononiebieskiego i czarnego nie pozwala na uzyskanie koloru fioletowego w druku cyfrowym. Kluczowe jest zrozumienie zasady mieszania kolorów w modelu CMYK, gdzie każda z barw ma swoje określone właściwości. Zielononiebieski toner, odpowiadający za cyjan, oraz żółty toner, będą tworzyć różne odcienie zieleni, co jest sprzeczne z uzyskaniem fioletu. Podobnie, czarny toner nie wnosi nic do tworzenia fioletu, gdyż jest używany do intensyfikacji kolorów, a nie ich tworzenia. Wybór tonera purpurowego i zielononiebieskiego jest zasadny, ponieważ te dwa kolory są komplementarne w kontekście uzyskiwania fioletu. Typowym błędem myślowym jest przekonanie, że dodawanie tonera czarnego do mieszanki kolorów zawsze poprawi intensywność koloru, podczas gdy w rzeczywistości może to prowadzić do uzyskania ciemniejszych, brudnych odcieni, które mogą być dalekie od pożądanego fioletu. Wiedza na temat modelu CMYK i zachowań kolorów jest kluczowa dla projektantów i osób pracujących w druku cyfrowym, a zrozumienie, jakie kolory mieszają się ze sobą, jest niezbędne do skutecznej produkcji kolorów.

Pytanie 28

Jaką minimalną powierzchnię folii backlight należy przygotować na wydruk 50 reklamowych kasetonów o wymiarach 3 x 2 m?

A. 210 m2

B. 300 m2

C. 600 m2

D. 50 m2

Odpowiedź 300 m2 jest poprawna, ponieważ aby obliczyć minimalną powierzchnię folii backlight potrzebną do wydrukowania 50 kasetonów reklamowych o wymiarach 3 x 2 m, należy najpierw obliczyć powierzchnię jednego kasetonu. Powierzchnia jednego kasetonu wynosi 3 m * 2 m = 6 m2. Następnie, aby uzyskać łączną powierzchnię dla 50 kasetonów, mnożymy 6 m2 przez 50, co daje 300 m2. W praktyce, przy planowaniu produkcji kasetonów reklamowych należy zawsze uwzględnić mały zapas materiału, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia folii podczas cięcia czy montażu. Zastosowanie odpowiednich standardów produkcyjnych i jakościowych jest kluczowe dla uzyskania najlepszych efektów wizualnych i trwałości reklam. Warto zauważyć, że przy dużych projektach reklamowych, takich jak kasetony, istotne jest również uwzględnienie kosztów materiałów oraz czasu produkcji, co wpływa na ostateczną jakość i wydajność produkcji.

Pytanie 29

Aby przygotować wydruki do dwóch dwustronnych potykaczy w formacie A2, konieczne jest zrealizowanie

A. ośmiu plakatów o wymiarach 700 x 1 000 mm

B. sześciu plakatów o wymiarach 500 x 700 mm

C. czterech plakatów o wymiarach 420 x 594 mm

D. dwóch plakatów o wymiarach 594 x 841 mm

Wybór innych wymiarów plakatów prowadzi do nieporozumień związanych z wymogami produkcyjnymi i logistyką druku. W przypadku odpowiedzi dotyczących dwóch plakatów o wymiarach 594 x 841 mm, warto zauważyć, że to rozmiar formatu A1, a nie A2, co jest zasadniczym błędem, ponieważ każdy potykacz formatu A2 wymaga dokładnie odpowiednich wymiarów plakatu. Ponadto, przy wyborze sześciu plakatów o wymiarach 500 x 700 mm, w ogóle nie uwzględnia się faktu, że te wymiary również nie odpowiadają formatowi A2 i tym samym nie są kompatybilne z wymaganiami dla potykaczy. Z kolei wybór ośmiu plakatów o wymiarach 700 x 1 000 mm jest również mylny, ponieważ te wymiary są większe niż potrzeba, co prowadzi do marnotrawienia materiałów oraz zwiększenia kosztów druku. Kluczowe w tym kontekście jest zrozumienie, że dobór odpowiednich wymiarów jest nie tylko kwestią estetyki, ale także efektywności produkcji. W branży druku i reklamy ważne jest, aby posiadać nie tylko wiedzę teoretyczną na temat formatów papieru, lecz także praktyczne umiejętności związane z ich zastosowaniem, co pozwala na optymalizację procesów i minimalizację kosztów produkcji. Niezrozumienie standardów i dobrych praktyk może prowadzić do wyraźnych nieporozumień i strat finansowych.

Pytanie 30

Ile razy należy przeciąć arkusz w formacie A3, aby uzyskać folder ośmiostronicowy w formacie A5?

A. Raz

B. Trzy razy

C. Cztery razy

D. Dwa razy

Odpowiedzi, które wskazują na trzykrotne, jednokrotne lub czterokrotne złamanie arkusza A3, są nieprawidłowe z kilku powodów. Przy pierwszym złamaniu arkusza A3 uzyskujemy dwa arkusze A4, które następnie możemy złożyć na cztery arkusze A5. Zatem, jeśli ktoś sugeruje, że złamanie arkusza A3 trzykrotnie jest właściwe, może myśleć, że każde złamanie prowadzi do podziału na więcej arkuszy, co w rzeczywistości nie jest zgodne z zasadami składania papieru. Ponadto, złamanie arkusza jednokrotnie nie daje wystarczającej liczby arkuszy, ponieważ tylko jeden arkusz A4, który można złożyć na dwa arkusze A5, nie wystarczy do uzyskania wymaganego ośmiostronicowego folderu. Odpowiedź czterokrotna również opiera się na błędnym założeniu, że każde złamanie prowadzi do podziału na inne formaty, co nie ma miejsca w przypadku standardowych wymiarów arkuszy. Te błędne koncepcje mogą prowadzić do nieefektywnego wykorzystania materiałów w produkcji, co jest niezgodne z najlepszymi praktykami branżowymi. Kluczowe jest, aby zrozumieć, jak działają standardowe wymiary papieru oraz proces cięcia i składania, aby móc efektywnie planować i realizować projekty w zakresie poligrafii.

Pytanie 31

Jakim akronimem nazywa się komputerowe wspomaganie projektowania obiektu?

A. 3DD

B. DWG

C. CAE

D. CAD

Projektowanie techniczne obiektu wspomagane komputerowo jest kluczowym aspektem współczesnej inżynierii i architektury, a akronim CAD jest w tej dziedzinie najbardziej rozpoznawalny. Wybór innych akronimów, takich jak DWG, CAE czy 3DD, może prowadzić do nieporozumień, ponieważ odnoszą się one do różnych, ale powiązanych koncepcji. DWG to format plików używanych przez programy CAD, szczególnie AutoCAD, i nie jest akronimem odnoszącym się do samego procesu projektowania. CAE, czyli Computer-Aided Engineering, odnosi się do inżynieryjnego wspomagania komputerowego, które koncentruje się na analizie i symulacji zachowań produktów, a nie na samym projektowaniu. Z kolei 3DD to termin, który nie ma uznania w branży i nie jest standardowym akronimem, co czyni go nieadekwatnym w kontekście projektowania. Użycie tych terminów może wynikać z zamieszania dotyczącego różnorodności narzędzi i formatów stosowanych w inżynierii. Ważne jest, aby rozumieć, że poszczególne akronimy odnoszą się do specyficznych procesów i narzędzi, a nie można ich stosować zamiennie. W efekcie, niepoprawne rozpoznanie tych akronimów może prowadzić do błędów w komunikacji i nieefektywności w pracy zespołów projektowych, co może mieć dalekosiężne skutki w realizacji projektów.

Pytanie 32

Do wykonania maty z grafiką reklamową umieszczaną na powierzchni samochodu jak na pokazanym zdjęciu wymaga się zastosowania do drukowania cyfrowego

A. folii magnetycznej, papieru powlekanego, lakieru UV.

B. folii magnetycznej, laminatu UV.

C. folii polipropylenowej, papieru fotograficznego, laminatu UV.

D. folii PCV, lakieru wodnego.

Wybór folii magnetycznej i laminatu UV jako materiałów do druku cyfrowego dla grafiki reklamowej na samochodach jest uzasadniony z kilku powodów. Folie magnetyczne są powszechnie stosowane w branży reklamowej, szczególnie na pojazdach, ponieważ umożliwiają łatwe nałożenie i zdjęcie grafiki, co pozwala na zmianę reklamy w zależności od potrzeb. Ich elastyczność sprawia, że idealnie przylegają do metalowych powierzchni, co jest kluczowe w przypadku samochodów. Laminat UV zabezpiecza wydruk przed czynnikami atmosferycznymi, takimi jak deszcz, słońce czy zanieczyszczenia, a jego właściwości odporne na promieniowanie UV zapewniają długotrwałą jakość grafiki. W praktyce, zastosowanie takich materiałów pozwala na tworzenie efektownych i trwałych reklamy, które mogą być eksponowane na zewnątrz przez długi czas bez obawy o ich degradację. Warto również zwrócić uwagę na standardy jakości, które powinny być przestrzegane przy produkcji takich materiałów, takie jak normy ISO dotyczące odporności na czynniki zewnętrzne.

Pytanie 33

W jakiej postaci należy przekazać klientowi wydruki przeznaczone do ekspozycji w systemie roll-up?

A. Zrolowanej

B. Złożonej

C. Zbigowanej

D. Kaszerowanej

Wydruki przeznaczone do prezentacji w systemie roll-up powinny być dostarczane w formie zrolowanej. Taki sposób pakowania jest zgodny z najlepszymi praktykami w branży reklamowej i wystawienniczej, ponieważ zrolowane materiały są mniej narażone na uszkodzenia mechaniczne podczas transportu. Wydruki te, wykonane na odpowiednim podłożu, powinny posiadać odpowiednią gramaturę i jakość druku, aby zapewnić ich estetyczny wygląd po rozwinięciu. Zrolowanie pozwala również na łatwe i wygodne przenoszenie, co jest kluczowe podczas transportu na różne wydarzenia czy targi. Dodatkowo, stosując tę metodę, minimalizujemy ryzyko powstawania zagnieceń czy fałd, które mogłyby negatywnie wpłynąć na prezentację materiału. Warto pamiętać, że roll-upy są przeznaczone do wielokrotnego użytku, dlatego ich odpowiedni transport i przechowywanie są niezbędne, aby maksymalizować ich żywotność i efektywność wizualną.

Pytanie 34

Aby przygotować materiały do 10 stojaków reklamowych (potykaczy) w formacie B2, należy wydrukować

A. dwa plakaty o wymiarach 594 x 841 mm

B. dwudziestu plakatów o wymiarach 500 x 700 mm

C. pięć plakatów o wymiarach 700 x 1000 mm

D. dziesięć plakatów o wymiarach 420 x 594 mm

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich ma zasadnicze błędy w koncepcji doboru wymagań dotyczących formatów plakatów. Wydrukowanie dwóch plakatów o wymiarach 594 x 841 mm jest niewłaściwe, ponieważ te wymiary odpowiadają formatowi A1, co nie tylko przewyższa wymagania dla stojaka B2, ale również nie pozwala na efektywną prezentację materiałów, które powinny być dostosowane do specyfikacji stojaka. Kolejna propozycja, pięć plakatów o wymiarach 700 x 1000 mm, również nie może być uznana za poprawną, ponieważ ten format jest większy niż wymagany, co powoduje trudności w dopasowaniu do stojaków. W przypadku plakatów o wymiarach 420 x 594 mm, które są mniejsze niż B2, występuje problem z widocznością i efektywnością przekazu reklamowego. W marketingu wizualnym kluczowe jest, aby materiały były odpowiednio dobrane do narzędzi, które je prezentują, co w tym przypadku nie zostało spełnione. Najczęstsze błędy polegają na pomijaniu zasadności rozmiaru plakatu w kontekście jego zastosowania oraz braku zrozumienia specyfikacji stojaków reklamowych, co prowadzi do nieodpowiednich wyborów i marnotrawienia zasobów. Dlatego też warto zawsze dokładnie analizować wymiary oraz cel materiałów reklamowych w kontekście ich użycia, aby zapewnić efektywność komunikacji wizualnej.

Pytanie 35

Jaką ilość arkuszy netto papieru o formacie A3 należy przygotować, aby wydrukować etykiety o wymiarach 50 x 70 mm bez spadów w liczbie 32 000 sztuk?

A. 1250 arkuszy

B. 1000 arkuszy

C. 320 arkuszy

D. 500 arkuszy

Wiele osób może się mylić, szacując liczbę arkuszy potrzebnych do wydruku etykiet opartych na niepełnych lub błędnych kalkulacjach. Niektórzy mogą skupić się wyłącznie na ilości etykiet, nie rozważając, jak układają się one na arkuszu. Na przykład, wybór liczby 500 arkuszy opiera się na błędnych założeniach dotyczących liczby etykiet mieszczących się na arkuszu A3. Inni mogą myśleć, że 1250 arkuszy to odpowiednia liczba, nie biorąc pod uwagę faktu, że przeliczenie powierzchni etykiet względem całego arkusza A3 pozwala na znacznie bardziej efektywne wykorzystanie papieru, co jest kluczowe w druku komercyjnym. Używanie 320 arkuszy również wskazuje na nieprawidłowe oszacowanie, a także na zignorowanie potencjalnych strat związanych z nieefektywnym układaniem etykiet. W profesjonalnej produkcji istotne jest nie tylko precyzyjne obliczenie, ale również zrozumienie, jak różne rozmiary etykiet wpływają na całkowity nakład oraz jakie są zasady optymalizacji w procesach druku. Brak uwzględnienia tych czynników może prowadzić do znacznych strat zarówno materiałowych, jak i finansowych.

Pytanie 36

Którą czynność należy wykonać, jeżeli na panelu plotera miga żółty wykrzyknik z literą P i symbolem arkusza?

A. Załadować papier.

B. Wymienić chip.

C. Załadować atrament.

D. Wymienić głowicę.

Wybór opcji "Załadować papier" jest poprawny, ponieważ migający żółty wykrzyknik z literą P oraz symbolem arkusza na panelu plotera jednoznacznie sugeruje problem związany z papierem. Tego rodzaju sygnalizacja najczęściej jest spowodowana brakiem papieru, jego niewłaściwym załadowaniem lub zacięciem. W takich sytuacjach, zanim przystąpimy do dalszych działań, powinniśmy sprawdzić, czy papier jest prawidłowo umieszczony w podajniku, czy nie jest uszkodzony oraz czy nie występują inne przeszkody w podawaniu papieru. Warto pamiętać, że w przypadku używania ploterów, odpowiednie zarządzanie papierem jest kluczowe dla płynności pracy i jakości wydruków. Stosowanie papieru zalecanego przez producenta oraz regularne sprawdzanie stanu podajnika może pomóc w unikaniu tego typu problemów w przyszłości. Dbanie o właściwe załadowanie papieru to nie tylko kwestia obsługi sprzętu, ale również wpływa na ogólną efektywność produkcji i minimalizację kosztów eksploatacyjnych.

Pytanie 37

Jakie czynności należy wykonać na powierzchni stołu roboczego drukarki FDM przed rozpoczęciem procesu druku 3D?

A. przetrzeć wodą utlenioną

B. obrabiać papierem ściernym

C. nasmarować woskiem i wypolerować suchą ściereczką

D. odtłuścić i nałożyć substancję klejącą

Przygotowanie stołu roboczego drukarki FDM jest kluczowym elementem procesu druku 3D, a podejścia, które nie opierają się na odtłuszczeniu i zastosowaniu substancji klejącej, mogą prowadzić do poważnych problemów z jakością wydruków. Przykładowo, przecieranie powierzchni wodą utlenioną może wydawać się sensowne w kontekście czyszczenia, jednak substancja ta nie zapewnia odpowiedniej adhezji dla filamentów podczas druku. Woda utleniona może nawet pozostawić resztki chemiczne, które mogą wpływać na przyczepność materiału do stołu, prowadząc do niepowodzeń w druku. Przeszlifowanie papierem ściernym, choć może polepszyć przyczepność w niektórych zastosowaniach, w rzeczywistości może również uszkodzić powierzchnię stołu roboczego, co skutkuje jego nierównomiernością i problemami z wydrukami. Dodatkowo, posmarowanie woskiem i polerowanie nie ma zastosowania w kontekście przygotowania stołu do druku, ponieważ wosk może wygładzić powierzchnię, co jest przeciwieństwem pożądanej adhezji. Optymalnym podejściem jest skoncentrowanie się na materiałach i metodach, które są powszechnie uznawane w branży, takich jak odtłuszczenie i użycie substancji klejącej, co zapewnia lepsze wyniki oraz bardziej stabilne wydruki. Warto zwrócić uwagę, że nieprawidłowe przygotowanie powierzchni roboczej może znacząco wpłynąć na efektywność druku oraz jakość końcowego produktu.

Pytanie 38

Aby wykonać wkłady do oprawy zeszytowej, należy przeprowadzić następujące operacje technologiczne wykończeniowe:

A. bigowanie arkuszy, prasowanie arkuszy, frezowanie grzbietu wkładu, klejenie wkładu i okładki

B. lakierowanie okładki, bigowanie okładki, złamywanie arkuszy, klejenie wkładu z okładką

C. impozycja użytków, nadkrawanie arkuszy, zszywanie nićmi oprawy

D. złamywanie arkuszy, zszywanie drutem, okrawanie oprawy

Wygląda na to, że wybrałeś inne opcje, co pokazuje, że mogą być pewne luki w zrozumieniu tego, jak działa produkcja wkładów oprawy zeszytowej. Mówisz o lakierowaniu i bigowaniu, ale to są rzeczy, które robi się w innym momencie, a nie przy wykańczaniu wkładów. Lakierowanie okładki co prawda nadaje ładny wygląd i chroni przed uszkodzeniami, ale to nie to samo, co technologia wkładów. Bigowanie też jest potrzebne, ale bardziej w kontekście okładek, a nie samego wkładu, jak w broszurach, gdzie ułatwia składanie. Co do zszywania, to zszywanie nićmi nie jest typowe dla wkładów zeszytowych. Tam najczęściej używa się drutu, bo jest bardziej trwałe i łatwiejsze do zrobienia. Ważne, żeby dobrze rozumieć te procesy, bo to klucz do jakości końcowego produktu i efektywności produkcji. I pamiętaj, że dostosowanie tych procesów do potrzeb klientów to ciągła nauka.

Pytanie 39

Jakim akronimem określa się technologię 3D, opartą na ekstruzji materiałów termoplastycznych?

A. SLA

B. FDM

C. SLS

D. DLP

FDM, czyli Fused Deposition Modeling, to technologia druku 3D skupiająca się na ekstruzji materiałów termoplastycznych. Proces polega na stopniowym nakładaniu cienkich warstw materiału, który jest podgrzewany do stanu płynnego, a następnie schładzany, tworząc solidne struktury. FDM jest jedną z najpowszechniej stosowanych technik druku 3D w przemyśle oraz w edukacji, ze względu na jej dostępność oraz niski koszt eksploatacji. Materiały takie jak ABS, PLA czy PETG są często wykorzystywane, co sprawia, że technologia ta jest wszechstronna i znajduje zastosowanie w prototypowaniu, produkcji części zamiennych oraz wytwarzaniu modeli koncepcyjnych. W kontekście standardów branżowych, FDM jest zgodne z wieloma normami jakości, co czyni go odpowiednim rozwiązaniem dla przemysłu motoryzacyjnego, lotniczego oraz medycznego. Przykłady zastosowań obejmują zarówno prostą produkcję modeli, jak i skomplikowane komponenty funkcjonalne, które mogą być wykorzystywane w rzeczywistych aplikacjach.

Pytanie 40

Wskaż operacje technologiczne, które wykonuje się podczas obróbki wykończeniowej przedstawionego kalendarza.

A. Wykrawanie, bigowanie, listwowanie.

B. Kaszerowanie, perforowanie, bindowanie.

C. Laminowanie, oczkowanie, spiralowanie.

D. Krojenie, perforowanie, spiralowanie.

Odpowiedź "Krojenie, perforowanie, spiralowanie" jest poprawna, ponieważ te operacje technologiczne są kluczowe w procesie wykończeniowym kalendarzy, jak pokazano na zdjęciu. Krojenie polega na precyzyjnym cięciu kartek na odpowiedni format, co jest podstawą dla uzyskania estetycznego i funkcjonalnego produktu końcowego. Perforowanie, z kolei, umożliwia łatwe oddzielanie kartek, co jest istotne w kontekście użytkowania kalendarza, ponieważ użytkownicy często potrzebują szybko wyrwać strony. Spiralowanie to metoda łączenia kartek za pomocą spirali, co nie tylko zapewnia trwałość, ale również umożliwia swobodne przewracanie kartek. Te operacje są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie dokładności i efektywności w procesie produkcji. Należy również zauważyć, że zastosowanie odpowiednich narzędzi i maszyn do obróbki, takich jak gilotyny do krojenia i maszyny do perforacji, zapewnia wysoką jakość wykończenia, co ma kluczowe znaczenie w konkurencyjnym rynku produktów papierniczych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej