Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 17 kwietnia 2026 23:52
Data zakończenia: 18 kwietnia 2026 00:15

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przedstawiono fragment HTML, który nie przechodzi poprawnej walidacji. Błąd walidacyjny tego kodu dotyczy

<!DOCTYPE html>
 <html>
  <head>
   <title>Test</title>
  </head>
  <body>
   <img src="obraz.gif alt="Obrazek">
   <h1>Rozdział 1</h1>
   <p>To jest tekst paragrafu, ... </p>
   <br>
   <img src="obraz.gif" alt="Obrazek">
  </body>
 </html>

A. braku cudzysłowu.

B. niedomknięcia znacznika img.

C. powtórzenia nazwy pliku graficznego.

D. niedomknięcia znacznika br.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Błąd walidacji w kodzie HTML na obrazku wynikał z braku cudzysłowu. W HTML atrybuty powinny być zawsze otoczone cudzysłowami, są to pojedyncze (' ') lub podwójne (" "), co jest wymogiem poprawnej walidacji kodu. Atrybuty, którym nie przydzielono wartości, mogą powodować problemy w przeglądarkach, co z kolei prowadzi do błędów walidacji. Dlatego zawsze należy pamiętać o otoczeniu atrybutów cudzysłowami, aby zapewnić poprawne działanie strony internetowej. Prawidłowo zapisany atrybut w tagu HTML powinien wyglądać tak: <img src="obrazek.jpg">. W praktyce niezgodność z tą konwencją może prowadzić do nieprawidłowego wyświetlania strony lub jej elementów. Dlatego zawsze warto zwracać uwagę na poprawność składni podczas pisania kodu HTML.

Pytanie 2

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

B. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

C. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5

D. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5

Odpowiedź 'UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;' jest prawidłowa, ponieważ poprawnie wykorzystuje składnię SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W tym przypadku, polecenie zmienia wartość kolumny RokStudiow o jeden dla wszystkich studentów, którzy mają przypisany rok studiów mniejszy niż 5. Użycie 'SET RokStudiow = RokStudiow+1' jest zgodne z zasadą aktualizacji danych, gdzie przypisanie nowej wartości korzysta z obecnej wartości i modyfikuje ją. W praktyce, takie operacje są niezbędne w systemach zarządzania bazami danych, zwłaszcza w kontekście obliczeń związanych z postępem akademickim studentów, a przestrzeganie standardów SQL pomaga w utrzymaniu spójności i integralności danych. Dobrą praktyką jest również wykonanie operacji aktualizacji w sposób, który minimalizuje ryzyko utraty danych oraz zwiększa efektywność zapytań, co jest istotne w dużych bazach danych.

Pytanie 3

Projektant stworzył logo dla witryny internetowej. Jest to czarny symbol na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie cechy obrazu i umieścić go na stronie, projektant powinien zapisać obraz w formacie

A. PNG

B. CDR

C. JPEG

D. BMP

Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym rozwiązaniem dla grafiki internetowej, zwłaszcza gdy zależy nam na zachowaniu przezroczystości tła, co jest kluczowe w przypadku logotypów. PNG obsługuje kompresję bezstratną, co oznacza, że nie utracimy jakości obrazu przy zapisywaniu go. To szczególnie ważne w kontekście logo, które często musi być skalowane do różnych rozmiarów, a wszelkie zniekształcenia mogą wpłynąć na jego rozpoznawalność. Dodatkowo, format PNG pozwala na uzyskanie pełnej gamy kolorów, w tym przezroczystości w formacie RGBA. W praktyce oznacza to, że możesz umieścić czarny znak na dowolnym tle, a jego kształt zawsze zachowa wyrazistość oraz ostrość. Warto również zauważyć, że PNG jest wspierany przez wszystkie nowoczesne przeglądarki internetowe i systemy operacyjne, co czyni go wszechstronnym wyborem dla twórców stron internetowych. Standard PNG, opublikowany przez W3C, jest uznawany za jedno z najbardziej efektywnych rozwiązań dla grafiki w sieci.

Pytanie 4

Który składnik nie jest wymagany do instalacji i uruchomienia systemu CMS Joomla!?

A. serwer WWW

B. baza danych

C. parser PHP

D. platforma .NET

W pytaniu o wymagania systemowe dla Joomla! bardzo łatwo pomylić ogólne pojęcie „serwer” czy „platforma” z konkretnymi technologiami, które faktycznie są potrzebne. Joomla! to klasyczny CMS napisany w PHP, który działa w architekturze klient–serwer zgodnej z typowym modelem aplikacji webowych. Do poprawnego działania potrzebuje trzech filarów: serwera WWW, interpretera PHP oraz relacyjnej bazy danych. Serwer WWW, taki jak Apache czy Nginx, przyjmuje żądania HTTP z przeglądarki, obsługuje pliki statyczne i przekazuje żądania do skryptów PHP. Bez tego elementu użytkownik w ogóle nie byłby w stanie połączyć się z witryną. Parser (interpretator) PHP jest absolutnie kluczowy, bo cały kod Joomla! – logika logowania, panele administracyjne, generowanie treści, system szablonów – jest napisany właśnie w tym języku. To nie jest zwykły „dodatek”, tylko środowisko uruchomieniowe aplikacji. Baza danych z kolei przechowuje wszystkie dynamiczne dane: artykuły, użytkowników, uprawnienia, moduły, konfigurację. Bez bazy CMS przestałby być „systemem zarządzania treścią”, bo nie miałby gdzie tej treści trwale zapisywać. Częsty błąd myślowy polega na wrzucaniu do jednego worka wszystkich technologii serwerowych: skoro coś działa „na serwerze”, to może wymaga .NET, Javy, PHP – wszystko jedno. Tymczasem każdy CMS jest pisany w konkretnej technologii i wymaga zgodnego z nią środowiska. Joomla! nie wykorzystuje ASP.NET ani bibliotek .NET, więc platforma .NET nie jest jej potrzebna do niczego. Można mieć serwer z zainstalowanym .NET, ale jeśli nie ma tam PHP i odpowiedniej bazy danych, Joomla! i tak nie ruszy. Z mojego doświadczenia warto zawsze zaczynać od sprawdzenia, w jakim języku napisane jest dane oprogramowanie webowe i pod to dobierać stos serwerowy, zamiast zakładać, że każda aplikacja webowa wymaga .NET tylko dlatego, że kojarzy się on z „nowoczesnym” serwerem.

Pytanie 5

Odizolowane środowisko ogólnego przeznaczenia, utworzone na fizycznym serwerze z wykorzystaniem technologii wirtualizacji, to

A. serwer aplikacji.

B. serwer VPS.

C. serwer DHCP.

D. serwer dedykowany.

Opis w pytaniu bardzo precyzyjnie wskazuje na wirtualizację i izolację środowiska, dlatego częste pomyłki wynikają głównie z mieszania pojęć różnych typów serwerów. Serwer aplikacji to przede wszystkim rola programowa – oprogramowanie, które uruchamia logikę aplikacji (np. Tomcat, WildFly, Node.js, serwer PHP-FPM). Może działać na VPS-ie, na serwerze dedykowanym, a nawet na zwykłym hostingu współdzielonym. Nie jest to jednak samo w sobie „odizolowane środowisko” stworzone przez wirtualizację sprzętową, tylko usługa działająca w ramach jakiegoś systemu operacyjnego. Z mojego doświadczenia wiele osób myli tu warstwę systemową z warstwą aplikacyjną. Serwer dedykowany natomiast to fizyczna maszyna przeznaczona dla jednego klienta. Owszem, można na nim tworzyć wiele odizolowanych środowisk (np. kilka VPS-ów), ale sam w sobie nie jest „odizolowanym środowiskiem utworzonym przy użyciu wirtualizacji”. On jest właśnie tą bazą sprzętową, na której dopiero instalujemy hypervisor i tworzymy serwery VPS. W języku branżowym mówi się, że serwer dedykowany to bare metal – goły metal, na którym dopiero budujemy warstwę wirtualizacji. Serwer DHCP z kolei to zupełnie inna kategoria – to usługa sieciowa służąca do automatycznego przydzielania adresów IP, masek, bram domyślnych i DNS-ów w sieci lokalnej. Może działać na routerze, na serwerze fizycznym, na VPS-ie, a nawet w systemie wbudowanym. Nie opisuje on w ogóle rodzaju środowiska, tylko konkretną funkcję w sieci. Typowy błąd myślowy przy tym pytaniu to skupianie się na słowie „serwer” zamiast na kluczowych fragmentach: „odizolowane środowisko ogólnego przeznaczenia” i „utworzone na fizycznym serwerze z wykorzystaniem technologii wirtualizacji”. Te dwie cechy razem są charakterystyczne właśnie dla VPS-a – wirtualnej maszyny logicznie wydzielonej z jednego, mocniejszego serwera fizycznego.

Pytanie 6

Jaki program służy do tworzenia i edytowania grafiki wektorowej?

A. Wordpad

B. Corel Draw

C. Audacity

D. Paint

Corel Draw to profesjonalny program do edycji grafiki wektorowej, który jest szeroko stosowany w branży projektowej. Grafika wektorowa jest oparta na matematycznych równaniach, co pozwala na skalowanie obrazu do dowolnych rozmiarów bez utraty jakości. Corel Draw oferuje zaawansowane narzędzia, takie jak krzywe Béziera, które umożliwiają precyzyjne rysowanie kształtów i linii. Program ten jest wykorzystywany do projektowania logo, ilustracji, plakatów, a także materiałów marketingowych. Przykładem praktycznego zastosowania może być tworzenie wizytówek, gdzie projektant może wykorzystać możliwości Corel Draw do stworzenia unikalnego i profesjonalnego wzoru. Dobre praktyki w pracy z grafiką wektorową obejmują korzystanie z warstw, co pozwala na organizowanie elementów projektu oraz stosowanie kolorów Pantone, co jest szczególnie istotne w druku. Corel Draw jest zgodny z różnymi standardami branżowymi, co czyni go preferowanym wyborem w wielu agencjach kreatywnych.

Pytanie 7

Ile razy zostanie wykonana pętla przedstawiona w kodzie PHP?

for($i = 0; $i < 25; $i += 5) { ...... }

A. 26

B. 25

C. 5

D. 0

Pętla for w PHP, zdefiniowana jako for($i = 0; $i < 25; $i += 5), będzie wykonywana do momentu, gdy warunek $i < 25 będzie spełniony. Początkowa wartość $i to 0, a w każdej iteracji zwiększamy $i o 5. Wartości $i w kolejnych iteracjach będą wynosiły: 0, 5, 10, 15, 20. Po piątej iteracji, gdy $i osiągnie wartość 25, warunek $i < 25 przestanie być spełniony, co zakończy działanie pętli. W sumie, pętla wykona się dokładnie pięć razy. Zrozumienie działania pętli for jest kluczowe w programowaniu, ponieważ pozwala na automatyzację wielu zadań, co jest niezbędne w tworzeniu efektywnych i zoptymalizowanych aplikacji. Przykłady zastosowania to iteracja przez elementy tablic, generowanie numerów identyfikacyjnych czy przetwarzanie danych w bazach.

Pytanie 8

W tabeli Recepta, kolumny Imie i Nazwisko odnoszą się do pacjenta, na którego wystawiona jest recepta. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla każdej recepty uzyskać datę jej wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który ją wystawił?

A. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

B. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

C. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

D. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

Wybór odpowiedzi numer 4 jest prawidłowy, ponieważ kwerenda ta skutecznie łączy tabelę Recepta z tabelą Lekarz poprzez klucz obcy Lekarz_id. W ten sposób możliwe jest uzyskanie imienia i nazwiska lekarza wystawiającego receptę oraz daty jej wystawienia. W SQL, operacja JOIN umożliwia łączenie danych z dwóch tabel na podstawie kolumn powiązanych, co jest fundamentalną zasadą w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku klucz obcy Lekarz_id w tabeli Recepta odnosi się do klucza głównego id w tabeli Lekarz. Dzięki temu możemy pobrać informacje o lekarzu wystawiającym receptę, co jest powszechną praktyką w aplikacjach medycznych i systemach zarządzania informacją. Stosowanie JOIN jest kluczowe w projektowaniu efektywnych i skalowalnych baz danych, co pozwala na utrzymanie danych w uporządkowanej i znormalizowanej formie zgodnie z zasadami normalizacji baz danych. Taka struktura bazy danych umożliwia łatwe zarządzanie i aktualizowanie informacji oraz minimalizuje redundancję danych, co jest istotne dla zapewnienia spójności i integralności danych w systemie.

Pytanie 9

Jaką operację trzeba wykonać podczas edytowania zdjęcia w programie graficznym, aby zamienić białe tło na przezroczystość?

A. Skadrować obraz

B. Dodać kanał alfa

C. Zmienić saturację obrazu

D. Maksymalnie zmniejszyć jasność

Aby zamienić białe tło na przezroczystość w edytorze grafiki, kluczowym krokiem jest dodanie kanału alfa do obrazu. Kanał alfa jest używany do zarządzania przezroczystością pikseli w obrazie rastrowym, co pozwala na zachowanie tylko tych elementów, które mają być widoczne. Proces ten jest szczególnie istotny przy pracy z grafiką stosowaną w projektach multimedialnych, takich jak strony internetowe, animacje czy prezentacje. Po dodaniu kanału alfa, można użyć narzędzi selekcji, takich jak różdżka czy lasso, aby zaznaczyć obszar białego tła i usunąć go, co skutkuje uzyskaniem przezroczystości. Dobrą praktyką jest również zapisanie pliku w formacie obsługującym przezroczystość, jak PNG, co zapewnia, że efekt końcowy zostanie zachowany, a tło będzie rzeczywiście przezroczyste. Przykład zastosowania można znaleźć w tworzeniu grafik do mediów społecznościowych, gdzie przezroczystość tła pozwala na lepsze dopasowanie elementów do różnych szablonów.

Pytanie 10

Który z opisów komentarza odzwierciedla działanie funkcji zdefiniowanej w języku PHP ```function fun1($a, $b) { if($a > $b) return $a; elseif($b > $a) return $b; else return -1; }```?

A. /* Funkcja zwraca niższą wartość spośród dwóch podanych, w przypadku równości zwraca wartość $a */

B. /* Funkcja zwraca niższą wartość spośród dwóch podanych, w przypadku równości zwraca -1 */

C. /* Funkcja zwraca wyższą wartość spośród dwóch podanych, w przypadku równości zwraca -1 */

D. /* Funkcja zwraca wyższą wartość spośród dwóch podanych, w przypadku równości zwraca wartość $a */

Wszystkie pozostałe odpowiedzi nie oddają właściwego zachowania funkcji `fun1`. Przede wszystkim, twierdzenie, że funkcja zwraca wartość niższą z dwóch podanych, jest błędne. Funkcja została zaprojektowana w taki sposób, aby zwracać wartość wyższą, a nie niższą, co jest kluczowe dla zrozumienia jej działania. Stwierdzenie, że funkcja zwraca wartość -1 w przypadku równości, jest prawdziwe, jednak nieimplikuje ono, że zwraca wartość niższą, co wprowadza w błąd. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że w przypadku równości funkcja zwraca wartość `$a`, są również mylące - w rzeczywistości zwraca tylko -1, co wyraźnie wskazuje na brak różnicy. Tego typu nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia logiki warunkowej w programowaniu, gdzie zastosowane instrukcje `if` i `elseif` determinują, która wartość zostanie zwrócona. W programowaniu należy zawsze analizować wyniki funkcji oraz upewnić się, że dokumentacja odpowiada rzeczywistemu działaniu kodu. Dobre praktyki obejmują również testowanie funkcji oraz jasne komunikowanie jej działania w komentarzach, aby uniknąć takich nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 11

Plik graficzny powinien być zapisany w formacie GIF, gdy

A. jest to grafika wektorowa

B. jest konieczność zapisu obrazu bez kompresji

C. jest potrzeba zapisu obrazu lub animacji

D. jest to obraz stereoskopowy

Format GIF (Graphics Interchange Format) jest szeroko stosowany do zapisu obrazów oraz animacji. GIF obsługuje do 256 kolorów w palecie, co czyni go idealnym do grafiki komputerowej o prostych kolorach, takich jak ikony czy grafiki internetowe. Kluczową cechą GIF-a jest możliwość kompresji bezstratnej, co pozwala na zachowanie jakości obrazu przy stosunkowo niskiej wadze pliku. Jest to szczególnie istotne w przypadku animacji, gdzie różne klatki mogą być przechowywane w jednym pliku, umożliwiając płynne przejścia. GIF jest również kompatybilny z większością przeglądarek internetowych, co czyni go doskonałym wyborem do zastosowań internetowych. Przykładowo, animowane GIF-y są często wykorzystywane w mediach społecznościowych i na stronach internetowych do przyciągania uwagi, a ich prosta struktura sprawia, że są łatwe w implementacji i odtwarzaniu. Dodatkowo, standard GIF został ustalony przez Compuserve w 1987 roku i od tego czasu stał się jednym z najpopularniejszych formatów graficznych w sieci.

Pytanie 12

Rekord w bazie danych identyfikowany jest jednoznacznie przez pole

A. relacji

B. numeryczne

C. klucza podstawowego

D. klucza obcego

Klucz obcy jest to pole, które odnosi się do klucza podstawowego innej tabeli w celu utworzenia relacji pomiędzy nimi. Jego głównym celem jest zapewnienie integralności referencyjnej, co oznacza, że pozwala na łączenie danych z różnych tabel. Dlatego klucz obcy nie może być użyty jako jednoznaczny identyfikator rekordu w danej tabeli, gdyż nie gwarantuje on unikalności, a jedynie odniesienie do innego rekordu. Numeryczne pole samo w sobie nie jest wystarczające do identyfikacji rekordu, ponieważ nie każde pole numeryczne jest unikalne. Pola numeryczne mogą zawierać powtarzające się wartości, co czyni je niewłaściwym wyborem na identyfikator rekordu. Relacje, mimo że są kluczowym elementem w strukturze baz danych, nie są specyficznymi polami, które mogłyby pełnić rolę klucza. Relacje definiują, jak różne tabele interagują ze sobą, ale nie identyfikują konkretnych rekordów. W związku z tym, żadne z wymienionych pól nie mogą pełnić roli jednoznacznego identyfikatora rekordu w bazie danych, poza kluczem podstawowym, który jest fundamentalnym elementem relacyjnych baz danych.

Pytanie 13

W katalogu www znajdują się foldery html oraz style, w których umieszczone są odpowiednio pliki o rozszerzeniu html i pliki o rozszerzeniu css. Aby dołączyć styl.css do pliku HTML, należy użyć

A. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/www/style/styl.css" />

B. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/../style/styl.css" />

C. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/styl.css" />

D. <link rel="Stylesheet" type="text/css" href="/style/styl.css" />

Aby prawidłowo dołączyć plik styl.css do dokumentu HTML, kluczowe jest zrozumienie struktury folderów oraz odpowiedniego wykorzystania ścieżek względnych i bezwzględnych. Odpowiednia linka do stylów CSS jest kluczowa dla prawidłowego wyświetlania strony w przeglądarkach. W przypadku tej odpowiedzi użycie href='/../style/styl.css' jest poprawne, ponieważ wskazuje, że plik styl.css znajduje się w folderze 'style', który jest na tym samym poziomie co folder 'www'. Przykładowo, jeśli nasza struktura folderów wygląda następująco: www -> html (tutaj znajduje się plik HTML) oraz www -> style (tutaj są pliki CSS), to aby uzyskać dostęp do folderu 'style' z poziomu folderu 'html', musimy cofnąć się do folderu nadrzędnego ('..'), a następnie wskazać folder 'style'. W praktyce, dobrym rozwiązaniem jest również użycie narzędzi do analizy oraz debuggingu w przeglądarkach, które pozwalają zidentyfikować błędy związane z ładowaniem stylów. Standardy W3C dotyczące HTML i CSS również zalecają stosowanie odpowiednich ścieżek, co ma istotny wpływ na optymalizację i prawidłowe działanie strony.

Pytanie 14

Z którego z pól klasy

class Dane {
    public $a;
    private $b;
    protected $c;
}

będzie można uzyskać dostęp z zewnątrz przy użyciu obiektu stworzonego jako instancja tej klasy?

A. Do pola $a.

B. Do wszystkich pól.

C. Do pola $c.

D. Do pola $b.

Odpowiedź 'Do pola $a' jest prawidłowa, ponieważ pole $a jest zdefiniowane jako publiczne, co oznacza, że jest dostępne z zewnątrz dla instancji klasy oraz dla kodu, który jest poza tą klasą. W praktyce, gdy tworzysz obiekt klasy Dane, możesz łatwo uzyskać dostęp do tego pola, na przykład za pomocą $obiekt->a. Zastosowanie publicznych pól jest typowe, gdy chcesz, aby dane były szeroko dostępne, na przykład w interfejsach API lub podczas tworzenia prostych klas modelujących dane. W przypadku pól prywatnych oraz chronionych, dostęp do nich jest ograniczony. Pole $b jest prywatne, co oznacza, że może być używane tylko wewnątrz tej samej klasy, a pole $c, będące chronionym, może być używane przez klasę i jej podklasy, ale nie przez kod zewnętrzny. Warto zaznaczyć, że dobre praktyki programowania obiektowego sugerują ograniczanie dostępu do pól, co sprzyja enkapsulacji i ochronie integralności danych, a publiczne pola należy stosować z ostrożnością, aby nie naruszyć zasad projektowania systemów oprogramowania.

Pytanie 15

Która z zasad dotyczących użycia semantycznych znaczników sekcji w języku HTML 5 jest poprawna?

A. Znacznik <aside> jest wykorzystywany dla dodatkowej treści strony

B. Znacznik <main> może być użyty tylko raz w danym dokumencie

C. Znacznik <nav> jest przypisany do sekcji <article>

D. Znacznik <footer> powinien być umieszczony na górze strony, a <header> na jej końcu

Znacznik <main> w HTML5 jest przeznaczony do określenia głównej treści dokumentu, która jest bezpośrednio związana z jego tematem lub celem. Warto podkreślić, że zgodnie z definicją W3C, <main> powinien być używany tylko raz na stronie, aby zapewnić jednoznaczność struktury dokumentu oraz ułatwić nawigację dla technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu. Przykładowo, gdy tworzysz stronę internetową z artykułami, sekcja <main> może zawierać wszystkie te artykuły, natomiast inne sekcje, takie jak <header>, <footer> czy <aside>, powinny być wykorzystywane do różnych celów, takich jak nawigacja, stopka czy treści poboczne. Użycie <main> zgodnie z jego przeznaczeniem nie tylko poprawia semantykę strony, ale także jej dostępność, co jest kluczowe dla dzisiejszego web developmentu.

Pytanie 16

W jaki sposób można określić w CSS styl dla hiperłącza, aby link, który nie był odwiedzony, miał kolor żółty, natomiast odwiedzony link był w kolorze zielonym?

A. a:hover { color: yellow; } a:visited { color: green; }

B. a:link { color: yellow; } a:visited { color: green; }

C. a:visited { color: yellow; } a:link { color: green; }

D. a:hover { color: green; } a.link { color: yellow; }

Właściwa odpowiedź definiuje style CSS dla hiperłączy w sposób zgodny z ich rolą i statusami. Selektor `a:link` odpowiada za stylizację nieodwiedzonych linków, a w tym przypadku ustawia kolor tekstu na żółty. Z kolei selektor `a:visited` odnosi się do linków, które użytkownik już odwiedził, i ustawia ich kolor na zielony. Taka separacja stylizacji pozwala na intuicyjne rozróżnienie między linkami, co jest korzystne z punktu widzenia użyteczności i dostępności. Praktyczne zastosowanie tych selektorów pozwala na łatwe dostosowanie wyglądu strony internetowej w zależności od stanu hiperłączy, co może być przydatne w nawigacji. Zgodnie z dobrymi praktykami, zawsze warto testować wygląd strony w różnych przeglądarkach, ponieważ niektóre z nich mogą interpretować style CSS nieco inaczej. Dodatkowo, warto pamiętać o dostępności - kontrastujące kolory mogą znacznie poprawić czytelność i ułatwić nawigację osobom z wadami wzroku.

Pytanie 17

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Progowanie.

C. Inwersja.

D. Barwienie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 18

Która z funkcji zdefiniowanych w języku PHP zwraca jako wynik połowę kwadratu wartości podanej jako argument?

A. function licz($a) {echo $a/2;}

B. function licz($a) {return echo $a*$a/2;}

C. function licz($a) {echo $a*$a/2;}

D. function licz($a) {return echo $a/2;}

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi, która wykorzystuje 'echo', nie zwraca wartości, a jedynie ją wyświetla. Funkcje w PHP powinny zwracać wartości za pomocą 'return', aby umożliwić ich dalsze wykorzystanie. W przypadku drugiej odpowiedzi, również wykorzystanie 'echo' uniemożliwia zwrócenie wartości funkcji. Ostatecznie, operacja $a*$a/2 jest poprawna, ale brak 'return' sprawia, że nie możemy jej użyć w dalszej części kodu. Ostatnia z odpowiedzi zawiera składnię 'return echo', która jest niepoprawna w języku PHP, ponieważ 'return' i 'echo' nie mogą być używane razem w ten sposób. W PHP funkcja 'return' służy do zwracania wartości, a 'echo' do wyświetlania. Dlatego, nawet jeśli wyrażenie '$a*$a/2' jest poprawne, to sposób jego zwracania jest błędny. Te aspekty techniczne są kluczowe dla zrozumienia, jak funkcje powinny być prawidłowo implementowane w PHP, aby mogły być efektywne i zgodne z konwencjami języka.

Pytanie 19

Zapytanie SQL o treści: UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2; wskazuje na

A. w tabeli artykuly zmniejsza wartość każdego pola cena, dla którego pole kod ma wartość 2

B. dodanie w tabeli artykuly nowych pól cena oraz kod

C. dodanie w tabeli artykuly pola o nazwie cena z atrybutem kod

D. w tabeli artykuly obniża wartość każdego pola cena o 30% dla wszystkich rekordów artykułów

Ten kod SQL, czyli 'UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2;', służy do zaktualizowania ceny w tabeli 'artykuly' dla rekordów, gdzie 'kod' ma wartość 2. Fajnie, że rozumiesz, że z użyciem komendy 'UPDATE' nie dodajemy nowych pól, tylko zmieniamy te już istniejące. Mnożenie ceny przez 0.7 oznacza, że obniżamy ją o 30%, co jest dość powszechnie stosowane w przypadku promocji. Dzięki temu możemy lepiej zarządzać cenami w bazie danych. Warto też pamiętać, że klauzula 'WHERE' jest super ważna, bo pozwala nam ograniczyć działanie tego polecenia tylko do wybranych rekordów. W przeciwnym razie mogłoby się zdarzyć, że obniżylibyśmy ceny wszystkich produktów, co mogłoby być niebezpieczne. Dobrze wiedzieć, w jaki sposób korzystać z tych komend, bo to zdecydowanie ułatwia pracę z danymi.

Pytanie 20

Aby stworzyć tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. INSERT INTO

B. CREATE TABLE

C. ALTER TABLE

D. CREATE DATABASE

Polecenie CREATE TABLE to naprawdę ważna sprawa, jeśli chodzi o budowanie struktury bazy danych w systemach DBMS. Dzięki niemu możemy stworzyć nową tabelę w bazie, nadając jej różne nazwy i typy danych dla kolumn. Na przykład, można użyć takiego zapisu: CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50), data_zatrudnienia DATE); W efekcie mamy tabelę 'pracownicy' z czterema kolumnami, a 'id' to nasz klucz główny. W praktyce, poprawne stworzenie tabeli to podstawa dalszej pracy z danymi, więc warto się postarać, żeby schematy baz danych były dobrze zaprojektowane, w zgodzie z zasadami normalizacji. To zmniejsza zbędne powtarzanie danych i sprawia, że potem łatwiej nimi zarządzać. Pamiętaj, żeby przed użyciem CREATE TABLE dobrze zaplanować strukturę bazy danych, bo to pomoże w wydajności i elastyczności aplikacji. Fajnie jest też dodać różne ograniczenia, jak klucze obce, żeby mieć pewność, że nasze dane są w porządku.

Pytanie 21

W bazach danych typ DECIMAL jest przeznaczony do przechowywania

A. danych napisowych o określonej długości.

B. liczb zapisanych w systemie binarnym.

C. liczb rzeczywistych stałoprzecinkowych.

D. liczb rzeczywistych zmiennoprzecinkowych.

W tym pytaniu łatwo się złapać na skojarzeniach z innymi typami danych, dlatego warto sobie to porządnie poukładać. Typ DECIMAL nie ma nic wspólnego z „liczbami zapisanymi w systemie binarnym” w takim sensie, w jakim często myśli się o typach zmiennoprzecinkowych. Oczywiście fizycznie wszystko i tak jest binarne, ale chodzi o model reprezentacji logicznej. Klasyczne typy zmiennoprzecinkowe (FLOAT, DOUBLE) trzymają wartość w formacie binarnym IEEE 754, co powoduje znane problemy z dokładnością, np. 0.1 + 0.2 ≠ 0.3 idealnie. DECIMAL jest zaprojektowany właśnie po to, żeby unikać tych błędów i zapewnić precyzyjną reprezentację dziesiętną z określoną liczbą miejsc po przecinku. Dlatego utożsamianie DECIMAL z „typem binarnym” albo ogólnie z „liczbami w systemie binarnym” to takie lekkie pomieszanie poziomów abstrakcji. Kolejna pułapka to traktowanie DECIMAL jako typu do przechowywania danych napisowych. Dane tekstowe o określonej długości trzymamy w typach CHAR(n) lub VARCHAR(n). One przechowują ciągi znaków, a nie wartości numeryczne, więc nie wykonamy na nich sensownie operacji arytmetycznych, agregacji typu SUM, AVG itp. Oczywiście czasem ktoś z lenistwa zapisuje np. kwoty jako VARCHAR, ale to jest sprzeczne z dobrymi praktykami projektowania schematu bazy i potem mści się przy raportach i walidacji. Częsty błąd myślowy polega też na wrzuceniu wszystkich „liczb z przecinkiem” do jednego worka i uznaniu, że to zawsze są liczby zmiennoprzecinkowe. W rzeczywistości w SQL rozróżniamy typy przybliżone (FLOAT, DOUBLE, REAL) i typy dokładne (DECIMAL, NUMERIC). Te pierwsze są dobre do obliczeń naukowych, pomiarów, gdzie dopuszczalne jest małe odchylenie, za to są szybsze i mniej pamięciożerne. Te drugie, stałoprzecinkowe, są stosowane tam, gdzie ważna jest bezwzględna poprawność wartości dziesiętnej, np. finanse, księgowość, rozliczenia magazynowe. Traktowanie DECIMAL jako „liczby rzeczywistej zmiennoprzecinkowej” zaciera tę bardzo ważną granicę. Z mojego doświadczenia w projektach komercyjnych wybór między DECIMAL a FLOAT/DOUBLE to jedno z kluczowych miejsc, gdzie początkujący projektanci baz popełniają błędy. Jeśli typ dobierzemy źle, to później pojawiają się trudne do wytłumaczenia różnice groszowe, błędne sumy w raportach, problemy z porównaniami w WHERE. Dlatego warto zapamiętać: DECIMAL to liczby rzeczywiste stałoprzecinkowe, z dokładnie określoną precyzją i skalą, a nie typ tekstowy ani przybliżony typ binarny.

Pytanie 22

Wskaż polecenie SQL, które dodaje kolumnę miesiacSiewu do już istniejącej tabeli rośliny

A. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int

B. INSERT INTO rosliny Values (miesiacSiewu int)

C. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int

D. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}

Polecenie SQL 'ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int;' to całkiem sensowny sposób na dodanie nowej kolumny do tabeli w bazie danych. Gdy chcemy coś zmieniać w tabeli, to 'ALTER TABLE' jest tym, czego szukamy, bo pozwala nam modyfikować tabelę bez jej usuwania. Dodając kolumnę 'miesiacSiewu', przechowamy dane typu całkowitego (int), co idealnie pasuje do wartości miesięcy. Dzięki temu poleceniu możemy łatwo dostosować strukturę bazy do potrzeb aplikacji. Po jego wykonaniu, w każdej chwili można już wrzucać dane do nowej kolumny. To by się na pewno przydało przy analizie danych dotyczących upraw. W SQL to w sumie standard, więc działa w większości systemów jak MySQL czy PostgreSQL.

Pytanie 23

W MSSQL Server rola dbcreator, która jest predefiniowana, umożliwia użytkownikowi

A. wykonywanie każdej operacji na serwerze i posiadanie prawa własności każdej bazy

B. zarządzanie bezpieczeństwem systemu

C. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie i odzyskiwanie bazy danych

D. zarządzanie plikami na dysku

Rola dbcreator w Microsoft SQL Server jest jedną z predefiniowanych ról serwerowych, która umożliwia użytkownikom zaawansowane zarządzanie bazami danych. Użytkownicy z tą rolą mają pełne uprawnienia do tworzenia nowych baz danych, modyfikowania istniejących oraz usuwania ich, co jest kluczowe dla administratorów i deweloperów pracujących w środowisku SQL. Rola ta pozwala także na odzyskiwanie baz danych, co jest niezbędne w kontekście zarządzania danymi krytycznymi oraz zapewniania ciągłości działania aplikacji. Przykład praktyczny zastosowania roli dbcreator można zobaczyć w sytuacji, gdy zespół deweloperski tworzy nowe środowisko testowe na podstawie istniejącej bazy danych produkcyjnej. Dzięki tej roli, deweloperzy mogą w łatwy sposób sklonować bazę, przeprowadzić modyfikacje i testy, a następnie usunąć niepotrzebne już zasoby. Standardy bezpieczeństwa oraz dobre praktyki zarządzania danymi zalecają ograniczanie uprawnień, co czyni rolę dbcreator narzędziem potężnym, ale wymagającym odpowiedzialnego podejścia ze strony użytkowników.

Pytanie 24

Przedstawiona ikona funkcji edytora grafiki rastrowej o nazwie "kubełek" umożliwia

A. wypełnienie zaznaczonego obszaru kolorem.

B. zaznaczenie obszaru o takim samym kolorze.

C. zmianę aktywnych kolorów.

D. pobranie wskazanej barwy i ustawienie jej, jako aktywnej.

Gratulacje, odpowiedź jest poprawna. Ikona 'kubełek farby' w edytorach grafiki rastrowej jest narzędziem umożliwiającym wypełnienie zaznaczonego obszaru wybranym kolorem. Działanie tego narzędzia jest podobne do rozlewania farby - kolor wypełnia ciągły obszar aż do napotkania krawędzi lub pikseli o innym kolorze. Ta funkcja pozwala na szybkie i efektywne kolorowanie większych powierzchni obrazu. W praktyce, jest to niezwykle przydatne narzędzie, szczególnie gdy potrzebujesz szybko zmienić tło obrazu lub wypełnić obszar jednolitym kolorem. Warto również zauważyć, że różne edytory mogą mieć dodatkowe opcje dla tego narzędzia, takie jak możliwość wyboru tolerancji (która decyduje, jak bardzo podobny kolor musi być, aby został wypełniony) czy wypełnianie według warstwy czy według obrazu.

Pytanie 25

W języku PHP znak "//" wskazuje na

A. początek skryptu

B. operator alternatywny

C. początek komentarza jednoliniowego

D. operator dzielenia całkowitego

W języku PHP znak '//' oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze w PHP są istotnym elementem kodu, pozwalającym programistom na dodawanie adnotacji, które nie wpływają na wykonywanie skryptu. Komentarze są niezwykle pomocne, gdyż umożliwiają wyjaśnienie złożonych fragmentów kodu, co ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwijanie. Dzięki używaniu '//', programista może opisać, co dany fragment kodu robi, dla siebie lub innych osób przeglądających kod w przyszłości. Przykład zastosowania: jeśli mamy kod 'echo "Hello World!";', możemy dodać komentarz wyjaśniający: '// Wyświetla tekst Hello World!'. Warto zaznaczyć, że PHP pozwala także na korzystanie z komentarzy wieloliniowych, które zaczynają się od '/**' i kończą na '*/'. Stosowanie komentarzy jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają dokumentowanie kodu oraz poprawne jego komentowanie, co jest częścią standardów kodowania, takich jak PSR-1 oraz PSR-2, promujących czytelność i spójność w kodzie.

Pytanie 26

Wskaż polecenie, które zostało opisane w ramce.

Dla każdego przebiegu pętli aktualna wartość elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do osiągnięcia ostatniego elementu tablicy

A. for

B. foreach

C. next

D. while

Instrukcja 'foreach' jest używana do iteracji po elementach zbioru, takich jak tablice lub kolekcje, w sposób bardziej deklaratywny i zwięzły niż tradycyjne pętle 'for'. W wielu językach programowania, takich jak C#, Java czy PHP, pętla 'foreach' pozwala automatycznie przechodzić przez każdy element kolekcji, przypisując go do zmiennej tymczasowej bez konieczności jawnego zarządzania indeksem. Jest to szczególnie przydatne, gdy chcemy po prostu przetwarzać elementy jednej po drugiej, nie martwiąc się o ich indeksy. Przykładowo, w C# można użyć składni: 'foreach (var item in collection)', gdzie 'collection' jest kolekcją, a 'item' to zmienna reprezentująca aktualny element. Takie podejście jest uważane za standardową praktykę w sytuacjach, gdzie chcemy tylko odczytywać wartości. Korzystanie z 'foreach' sprzyja czytelności kodu i minimalizuje ryzyko błędów związanych z obsługą indeksów, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 27

W poniższym zapisie CSS kolor zielony zostanie zastosowany do

h2
{
    background-color: green;
}

A. tła całej witryny

B. tła tekstu nagłówka drugiego poziomu

C. czcionki nagłówka drugiego poziomu

D. czcionki wszystkich nagłówków na stronie

Zapis CSS h2 { background-color: green; } oznacza, że każdemu elementowi nagłówka drugiego stopnia przypisany zostanie zielony kolor tła. W CSS selektor h2 odnosi się bezpośrednio do wszystkich elementów HTML o tagu <h2>. Właściwość background-color służy do definiowania koloru tła elementu, nie wpływając na kolor czcionki samego nagłówka. W praktyce takie podejście pozwala na wyraźne wyróżnienie nagłówków na tle innych elementów strony, co może być kluczowe dla poprawy czytelności. Przyjęte w kodzie standardy zapewniają zgodność z najnowszymi wytycznymi W3C, pozwalając na efektywne zarządzanie stylami w projekcie. Wiedza o tym jak stylizować nagłówki za pomocą background-color jest fundamentalna dla każdego web developera, umożliwiając tworzenie atrakcyjnych i czytelnych interfejsów użytkownika w sposób zgodny z zasadami responsywnego projektowania. Ponadto, stosowanie takich stylizacji wspiera semantyczne podejście do strukturyzacji treści, co jest ważne dla optymalizacji SEO.

Pytanie 28

Tabela Pacjenci zawiera kolumny: imie, nazwisko, wiek, lekarz_id. Aby stworzyć raport, który będzie zawierał jedynie imiona oraz nazwiska pacjentów mających mniej niż 18 lat i zapisanych do lekarza o id równym 6, można wykorzystać kwerendę SQL

A. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6

B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 OR lekarz_id=6

C. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6

D. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek<18 OR lekarz_id=6

Aby uzyskać raport z tabeli Pacjenci, w którym znajdują się wyłącznie imiona i nazwiska pacjentów poniżej 18 roku życia zapisanych do lekarza o id równym 6, należy użyć następującej kwerendy SQL: SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6. Kluczowe w tej kwerendzie jest zastosowanie operatora AND, który pozwala na jednoczesne spełnienie obu warunków. W SQL, operator AND łączy dwa warunki, które muszą być prawdziwe, aby dany wiersz został uwzględniony w wynikach. Operator OR byłby nieodpowiedni, ponieważ mógłby zwrócić pacjentów, którzy są młodsi niż 18 lat, ale zapisani do innych lekarzy, co nie spełnia wymagań zadania. Ta kwerenda jest zgodna z ANSI SQL, który jest standardem dla zapytań do baz danych, a także dobrze ilustruje zasady filtracji danych w kontekście relacyjnych baz danych. Przykład takiej tabeli mógłby wyglądać następująco: imie: 'Jan', nazwisko: 'Kowalski', wiek: 17, lekarz_id: 6. W tym przypadku, zapytanie zwróciłoby imię i nazwisko Jana Kowalskiego, ponieważ spełnia on oba warunki.

Pytanie 29

Tekst można pogrubić za pomocą znacznika <b>, a także stosując odpowiednie właściwości CSS.

A. text-weight

B. font-weight

C. font-size

D. text-size

Wybór 'text-weight' jako właściwości CSS jest błędny, ponieważ nie istnieje taka właściwość w standardzie CSS. Użytkownicy mogą mylić ją z 'font-weight', co prowadzi do frustracji i błędnych implementacji w kodzie. Kolejna odpowiedź, 'font-size', odnosi się do rozmiaru tekstu, a nie do jego grubości. Użytkownicy mogą popełniać błąd myślowy, sądząc, że zmiana rozmiaru tekstu wpłynie na jego wagę, jednak te dwie właściwości są od siebie niezależne. Wreszcie, 'text-size' również nie jest uznawana za standardową właściwość CSS; właściwą terminologią w kontekście stylizacji tekstu jest 'font-size'. Takie mylne przekonania mogą wynikać z nieznajomości pełnej terminologii CSS lub z braku praktycznego doświadczenia w stylizacji stron. Kluczowe znaczenie ma zrozumienie, że CSS posiada precyzyjne określenia dla każdego aspektu stylizacji, a używanie niepoprawnych terminów może prowadzić do błędów w kodzie oraz do niepoprawnego wyświetlania elementów na stronie. Warto inwestować czas w naukę odpowiednich właściwości CSS, aby tworzyć bardziej profesjonalne i funkcjonalne strony internetowe.

Pytanie 30

Jakie są wyniki wykonania zapytania SQL?

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia=5;

A. ilość uczniów, których średnia ocen wynosi 5

B. średnia wszystkich ocen uczniów

C. łączna liczba uczniów

D. suma ocen uczniów z średnią 5

Zapytanie SQL używa funkcji COUNT aby policzyć liczbę rekordów w tabeli Uczniowie spełniających warunek srednia=5 Klauzula WHERE ogranicza zestaw zliczanych rekordów do tych gdzie średnia ocen ucznia wynosi dokładnie 5 W efekcie wynik zapytania odpowiada liczbie uczniów mających średnią ocen równą 5 Takie podejście jest powszechnie stosowane w analizie danych gdzie wymagane jest określenie liczby jednostek spełniających konkretne kryteria Zastosowanie COUNT w połączeniu z WHERE umożliwia precyzyjną kontrolę nad analizowanym zbiorem danych co jest standardem w wielu systemach bazodanowych Praktyczne zastosowanie tej techniki można spotkać w raportowaniu wyników nauczania generowaniu statystyk czy w analizach biznesowych gdzie kluczowe jest zrozumienie struktury i charakterystyki danych Zapytanie to ilustruje dobrą praktykę pracy z bazami danych polegającą na efektywnym i precyzyjnym formułowaniu zapytań w celu uzyskania wartościowych i precyzyjnych informacji

Pytanie 31

Jakie będzie wynik działania programu napisanego w JavaScript, umieszczonego w ramce, kiedy wprowadzisz wartość 5?

var n, i;
 var a = 1;

 n = prompt("Podaj n:", "");

 for (i=n; i>=2; i--)
     a*=i;

 document.write("Wynik ",a);

A. 625

B. 60

C. 120

D. 125

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z niezrozumienia działania pętli i operatora *= w języku JavaScript. Program implementuje algorytm obliczający silnię, co oznacza wielokrotne mnożenie kolejnych liczb całkowitych malejących aż do wartości 2. Niezrozumienie, że silnia n to iloczyn n*(n-1)*(n-2)*...*2, prowadzi do błędnych odpowiedzi. Początkowa wartość zmiennej a ustawiona na 1 jest kluczowa, ponieważ działa jako neutralny element mnożenia. Każda iteracja pętli zmniejsza wartość i, a *= i oznacza, że a jest mnożone przez bieżącą wartość i, co jest często źle interpretowane jako dodawanie lub niedokładne mnożenie. To typowy błąd przy próbie szybkiego zrozumienia kodu bez analizy krok po kroku. Kolejnym częstym błędem jest złe zrozumienie zakresu działania pętli for, która w tym przypadku działa od wartości n aż do 2 włącznie, co jest istotne, bo mnożenie przez 1 nie zmienia wyniku, ale jest częścią klasycznej definicji silni. Dla danych wejściowych 5, poprawnym wynikiem jest 5*4*3*2*1, co daje 120, a inne wartości jak 125, 60 czy 625 wskazują na błędne założenia lub niepełne zrozumienie mechanizmu działania pętli i mnożenia w kontekście silni.

Pytanie 32

DELETE FROM Pracownicy ORDER BY rok_urodzenia LIMIT 1;

W wyniku wykonania powyższego zapytania SQL zostanie:

A. usunięty rekord z danymi pracownika, który miał wpisaną datę urodzenia.

B. usunięta tabela Pracownicy.

C. usunięty rekord najstarszego pracownika.

D. usunięta kolumna rok_urodzenia z tabeli Pracownicy.

Poprawnie – to polecenie SQL usuwa dokładnie jeden rekord, i to taki, który odpowiada najstarszemu pracownikowi w tabeli. Kluczowe są tu dwie rzeczy: klauzula ORDER BY oraz LIMIT 1. Najpierw baza danych sortuje wiersze z tabeli Pracownicy po kolumnie rok_urodzenia rosnąco, czyli od najstarszego do najmłodszego (mniejszy rok urodzenia = starsza osoba). Dopiero na tak posortowanym zbiorze polecenie DELETE z LIMIT 1 usuwa pierwszy rekord z góry, czyli właśnie najstarszego pracownika. Warto zauważyć, że taka składnia (DELETE ... ORDER BY ... LIMIT ...) jest charakterystyczna m.in. dla MySQL i MariaDB. W standardowym SQL nie zawsze można użyć ORDER BY bezpośrednio w DELETE, ale w praktyce, w aplikacjach webowych, bardzo często pracuje się właśnie na tych silnikach, więc to rozwiązanie jest jak najbardziej realne. W innych systemach (np. PostgreSQL) podobny efekt robi się przez podzapytanie lub CTE. Moim zdaniem to jest bardzo przydatny wzorzec, gdy chcemy usuwać „najstarsze” lub „najmłodsze” rekordy, np. najstarszy log systemowy, najstarsze zamówienie w statusie roboczym, najstarszy wpis w kolejce zadań. Ważna dobra praktyka: takie operacje powinny opierać się na jednoznacznym kryterium sortowania (np. rok_urodzenia + id), żeby uniknąć sytuacji, że przy tych samych wartościach pola baza wybierze losowo któryś rekord. W projektach produkcyjnych często dodaje się dodatkową kolumnę typu data_utworzenia albo używa klucza głównego w ORDER BY, żeby zachować deterministyczne zachowanie. Zwróć też uwagę, że DELETE operuje na wierszach (rekordach), a nie na strukturze tabeli. Do usuwania kolumn służy ALTER TABLE, a do kasowania całej tabeli – DROP TABLE. To rozróżnienie jest absolutna podstawa pracy z SQL w każdej większej aplikacji.

Pytanie 33

W języku JavaScript, aby w jednym poleceniu zweryfikować, czy dany ciąg tekstowy zawiera inny ciąg, można zastosować metodę

A. substr()

B. includes()

C. valueOf()

D. repeat()

Metoda includes() w JavaScript służy do sprawdzenia, czy dany ciąg znaków zawiera określony podciąg. Jest to niezwykle przydatne narzędzie, które pozwala na szybkie weryfikowanie zawartości zmiennych tekstowych. Przykład zastosowania to: let str = 'JavaScript jest świetny'; console.log(str.includes('świe')); // true. Warto zwrócić uwagę, że includes() jest metodą case-sensitive, co oznacza, że wielkość liter ma znaczenie w procesie wyszukiwania. Dobrą praktyką jest korzystanie z tej metody w sytuacjach, gdzie chcemy szybko i efektywnie analizować tekst, na przykład podczas walidacji danych wejściowych w formularzach. Ponadto, jest ona zgodna z ES6, co sprawia, że jest szeroko wspierana w nowoczesnych przeglądarkach oraz środowiskach JavaScript. Zastąpienie starszych metod, takich jak indexOf(), które zwracałoby pozycję podciągu, co wymagałoby dodatkowych operacji logicznych do weryfikacji, czyni includes() bardziej eleganckim i przejrzystym rozwiązaniem.

Pytanie 34

Dane są zapisy w tabeli uczniowie, które zostały przedstawione na rysunku. Jaki będzie rezultat wykonania podanego zapytania SQL?

A. Wartość 3.5

B. Suma ocen równa 14

C. Liczba wierszy równa 4

D. Dane 4, 3, 4, 3

Zapytanie SQL SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie ma na celu obliczenie średniej wartości kolumny ocena w tabeli uczniowie. Średnia arytmetyczna jest obliczana poprzez zsumowanie wszystkich ocen i podzielenie wyniku przez liczbę rekordów. W tym przypadku mamy cztery oceny: 4 3 4 i 3. Suma tych ocen wynosi 14 a liczba rekordów to 4 co daje średnią arytmetyczną równą 3.5. W przypadku baz danych funkcja AVG() jest standardowym sposobem na obliczanie średniej wartości w zestawie danych i jest powszechnie używana w analizie danych gdzie często zachodzi potrzeba określenia centralnej tendencji. Takie podejście pozwala na szybką ocenę ogólnej wydajności lub trendów w zbiorze danych. Praktyczne zastosowanie tego mechanizmu obejmuje analizy biznesowe gdzie przeciętna wartość sprzedaży lub innych metryk może dostarczyć cennych informacji. Warto również podkreślić że AVG() ignoruje wartości NULL co jest korzystne w analizie zestawów danych o niepełnych wpisach.

Pytanie 35

Wskaż zapytanie, w którym dane są uporządkowane.

A. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

B. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

C. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

D. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

Odpowiedź wskazująca na zapytanie "SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;" jest prawidłowa, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która służy do sortowania rekordów w wynikach zapytania. W tym przypadku dane są sortowane według kolumny 'wiek', co pozwala na uzyskanie uporządkowanej listy mieszkańców, którzy mają więcej niż 18 lat. Sortowanie danych jest kluczowym aspektem w zarządzaniu bazami danych, umożliwiającym łatwiejsze wyszukiwanie oraz analizę informacji. Przykładem zastosowania może być generowanie raportów, gdzie istotne jest uporządkowanie danych, na przykład według wieku, aby zobaczyć, jak rozkłada się wiek mieszkańców w danej grupie. Dodatkowo, stosowanie sortowania zgodnie z przyjętymi standardami SQL zwiększa czytelność oraz efektywność zapytań, a także ułatwia rozwiązywanie problemów związanych z przetwarzaniem danych.

Pytanie 36

Który z formatów plików używa kompresji stratnej?

A. BMP

B. PNG

C. JPEG

D. GIF

W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie między kompresją stratną a bezstratną oraz zrozumienie charakteru poszczególnych formatów graficznych. Kompresja stratna polega na takim przetworzeniu obrazu, które usuwa część informacji na stałe, w zamian za znaczne zmniejszenie rozmiaru pliku. Po zapisaniu i ponownym odczycie nie da się odtworzyć dokładnie oryginalnych danych. Kompresja bezstratna działa inaczej: dane są tylko „upakowane” w sprytniejszy sposób, ale po rozpakowaniu dostajemy dokładnie to samo, co przed zapisem. To jest bardzo ważne np. przy grafice interfejsu, schematach, ikonach czy plikach źródłowych. Format GIF korzysta z kompresji bezstratnej LZW, choć sam w sobie ma bardzo poważne ograniczenie: paleta maksymalnie 256 kolorów. Przez to wiele osób myli ten brak jakości z kompresją stratną, a to tylko ograniczenie liczby barw, a nie mechanizm usuwania informacji przy każdorazowym zapisie. GIF jest więc bezstratny w obrębie tej swojej ograniczonej palety. BMP z kolei jest formatem w zasadzie nieskompresowanym (albo minimalnie), przechowuje piksele bardzo „topornie”, przez co pliki są ogromne, ale nie tracą informacji – nic tam nie jest celowo usuwane. To typowy przykład formatu, który w nowoczesnych projektach webowych praktycznie się nie stosuje, właśnie ze względu na wagę. PNG używa kompresji bezstratnej (Deflate), a jego główną zaletą jest możliwość zachowania pełnej jakości obrazu, przezroczystości (kanał alfa) i bardzo ostrej grafiki. Jest świetny do logotypów, ikon, elementów UI, wykresów. Jeśli ktoś wybiera PNG jako „stratny”, to zwykle wynika to z prostego skojarzenia: małe pliki = pewnie stratne. A tu odwrotnie – PNG potrafi mieć niezłą kompresję, ale nie poświęca przy tym jakości. Jedynym z podanych formatów, który rzeczywiście stosuje kompresję stratną, jest JPEG. Jego algorytmy są projektowane pod ludzkie oko, odrzucają informacje, które mają najmniejszy wpływ na subiektywnie odbieraną jakość. To dlatego JPEG jest królem zdjęć w Internecie, a GIF i PNG pozostają formatami bezstratnymi (w swoich założeniach), a BMP praktycznie nieużywanym reliktem, jeśli chodzi o nowoczesne strony WWW. Z mojego doświadczenia typowy błąd polega na wrzucaniu wszystkiego jako PNG „bo ładniejsze”, albo traktowaniu GIF-a jako stratnego „bo wygląda gorzej”, zamiast świadomie dobrać format do typu grafiki i mechanizmu kompresji.

Pytanie 37

W dokumencie XHTML znajduje się fragment kodu, w którym występuje błąd walidacyjny. Co jest przyczyną tego błędu?

A. Znaczniki powinny być pisane dużymi literami

B. Znacznik <br> musi być zamknięty

C. Nie ma nagłówka szóstego poziomu

D. Znacznik <b> nie może być umieszczany wewnątrz znacznika <p>

Wybór odpowiedzi, że nie istnieje nagłówek szóstego stopnia, jest błędny, ponieważ w specyfikacji XHTML nagłówek szóstego stopnia <h6> jest jak najbardziej dopuszczalny i służy do oznaczania najmniej ważnych nagłówków, w hierarchii od <h1> do <h6>. Pisanie znaczników wielkimi literami nie jest wymogiem XHTML. Chociaż XHTML jest wrażliwy na wielkość liter, co oznacza, że nazwy znaczników i atrybutów muszą być pisane małymi literami, odpowiedź sugerująca, że tylko wielkie litery są poprawne, jest błędna. Użycie <b> jako zagnieżdżonego w <p> jest standardową praktyką i jest zgodne z normami XHTML, ponieważ <b> służy do pogrubienia tekstu wewnątrz elementu blokowego, jakim jest <p>. Problem z tą odpowiedzią polega na błędnym zrozumieniu struktury HTML, gdzie zagnieżdżanie elementów inline w elementach blokowych jest dozwolone. Ważnym aspektem jest umiejętność rozpoznania, które elementy są inline, a które blokowe, i jak mogą być poprawnie zagnieżdżane w kontekście specyfikacji XHTML. Poprawne zrozumienie tych zasad pomaga w tworzeniu wydajniejszych i bardziej zgodnych dokumentów internetowych.

Pytanie 38

Czy automatyczna weryfikacja właściciela witryny korzystającej z protokołu HTTPS jest możliwa dzięki

A. certyfikatowi SSL

B. danym kontaktowym zamieszczonym na stronie

C. prywatnym kluczom

D. informacjom whois

Certyfikat SSL (Secure Sockets Layer) jest kluczowym elementem w automatycznej weryfikacji właściciela strony internetowej, który jest udostępniany przez protokół HTTPS. Głównym zadaniem certyfikatu SSL jest zapewnienie, że komunikacja między przeglądarką a serwerem jest zaszyfrowana oraz że tożsamość serwera została potwierdzona przez zaufaną stronę trzecią, czyli urząd certyfikacji (CA - Certificate Authority). Certyfikaty SSL są wydawane po przeprowadzeniu odpowiednich weryfikacji tożsamości wnioskodawcy, co może obejmować sprawdzenie danych WHOIS, ale również inne procesy weryfikacyjne, takie jak potwierdzenie adresu e-mail lub dokumentów właściciela firmy. Przykładowo, witryny e-commerce korzystają z certyfikatów SSL, aby zapewnić bezpieczeństwo transakcji finansowych, co zwiększa zaufanie użytkowników do sklepu. Na poziomie technicznym, certyfikat SSL implementuje protokoły kryptograficzne, takie jak TLS (Transport Layer Security), co nie tylko zabezpiecza transmisję danych, ale także umożliwia autoryzację strony. W praktyce, posiadanie certyfikatu SSL wpływa również na pozycjonowanie w wyszukiwarkach, ponieważ Google promuje strony z bezpiecznym połączeniem HTTPS.

Pytanie 39

Który zapis CSS wprowadzi niebieskie tło dla bloku?

A. div {shadow: blue;}

B. div {background-color: blue;}

C. div {color: blue;}

D. div {border-color: blue;}

Odpowiedź div {background-color: blue;} jest poprawna, ponieważ wykorzystuje właściwość CSS 'background-color', która służy do definiowania koloru tła elementu. Wartość 'blue' jest jedną z predefiniowanych nazw kolorów w CSS, co sprawia, że zapis jest czytelny i łatwy do zrozumienia dla każdego, kto pracuje z tą technologią. Przykładowo, jeżeli chcemy zmienić tło sekcji na naszej stronie internetowej na niebieskie, możemy użyć tego zapisu w pliku CSS lub w sekcji stylów na stronie. Dobrym podejściem w projektowaniu stron jest korzystanie z jednoznacznych nazw kolorów, co poprawia czytelność kodu. Warto również zaznaczyć, że CSS pozwala na użycie różnych formatów kolorów, takich jak RGB, HEX czy HSL, co zwiększa elastyczność w doborze odcieni. Ważne jest, aby przestrzegać standardów dostępności, co oznacza, że kolor tła powinien kontrastować z kolorem tekstu, aby zapewnić dobrą widoczność i dostępność dla wszystkich użytkowników.

Pytanie 40

Liczba 0x142, przedstawiona w kodzie JavaScript, przyjmuje formę

A. dziesiętną

B. ósemkową

C. szesnastkową

D. dwójkową

Liczba 0x142 jest zapisana w systemie szesnastkowym, co oznacza, że jest reprezentowana w bazie 16. W systemie szesnastkowym posługujemy się cyframi od 0 do 9 oraz literami od A do F, gdzie A odpowiada 10, B to 11, C to 12, D to 13, E to 14, a F to 15 w systemie dziesiętnym. Przykład zastosowania tego systemu można zauważyć w programowaniu oraz w różnych standardach, takich jak HTML, gdzie kolory są często reprezentowane w formacie szesnastkowym, np. #FFFFFF dla bieli. Można także spotkać się z systemem szesnastkowym w adresacji pamięci oraz w reprezentacji liczb dużych, co jest szczególnie przydatne w kontekście programowania niskopoziomowego i systemów wbudowanych. Zrozumienie różnych systemów liczbowych, w tym szesnastkowego, jest niezbędne dla każdego programisty, szczególnie podczas pracy z danymi binarnymi, hex i podczas obliczeń niskopoziomowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej