Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 27 maja 2026 02:34
Data zakończenia: 27 maja 2026 02:46

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML 5?

<title>Strona o psach</title>

A. Zostanie umieszczony w treści strony, na samym czubku.

B. Jest fakultatywny w kontekście HTML 5 i nie jest wymagany w dokumencie.

C. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.

D. Stanowi jedynie informację dla robotów wyszukiwania i nie jest widoczny w przeglądarce.

Zaznaczenie poprawnej odpowiedzi pokazuje, że to, co jest w znaczniku <title>, pojawia się na karcie w przeglądarce. To naprawdę ważny element HTML, bo informuje użytkowników, o czym jest dana strona. Zgodnie z tym, co mówi W3C, tytuł strony jest kluczowy dla SEO, gdyż wyświetla się w wynikach wyszukiwania i na zakładkach przeglądarek. Fajnie, jak tytuł jest krótki, ma kluczowe słowa, które mówią o zawartości, i przyciąga wzrok. Na przykład, jak zrobisz stronę o psach rasowych, to tytuł <title> w stylu 'Strona o psach - Poradnik dla właścicieli' nie tylko mówi, o czym będzie treść, ale też może sprawić, że lepiej widać ją w wynikach wyszukiwania. Pamiętaj, że zawartość znacznika <title> widać na górze okna przeglądarki, co ułatwia poruszanie się i znajdowanie otwartych kart.

Pytanie 2

Jakie jest zastosowanie zapytania z klauzulą JOIN?

A. pozyskać dane z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane

B. określić klucz obcy dla tabeli

C. uzyskać wynik tylko z jednej tabeli

D. wywołać funkcję agregującą

Zapytania z klauzulą JOIN są fundamentalnym narzędziem w relacyjnych bazach danych, umożliwiającym łączenie danych z różnych tabel na podstawie określonych warunków. Klauzula JOIN pozwala na uzyskanie wyników, które są wynikiem relacji między tabelami, co jest kluczowe w przypadku, gdy dane są rozproszone w różnych miejscach. Na przykład, w przypadku bazy danych e-commerce, możemy mieć jedną tabelę z informacjami o klientach i inną z zamówieniami. Używając JOIN, możemy połączyć te dwie tabele, aby uzyskać pełen obraz zamówień dokonanych przez konkretnego klienta. W praktyce, korzystanie z JOIN jest zgodne z zasadami normalizacji bazy danych, co przyczynia się do efektywnego zarządzania danymi i minimalizowania redundancji. Przy właściwym zastosowaniu, JOIN może również poprawić wydajność zapytań, limitując ilość danych do przesłania, kiedy to tylko niezbędne informacje są łączone w jeden wynik. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii oprogramowania oraz zarządzaniu danymi.

Pytanie 3

Kod JavaScript aktywowany przez kliknięcie przycisku ma na celu ``` ```

A. zmienić styl obrazu o id i1

B. pokazać obraz2.gif obok obraz1.gif

C. ukryć obraz2.gif

D. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

Kod JavaScript w przedstawionym przykładzie został zaprogramowany w celu zamiany źródła obrazu na nowe po naciśnięciu przycisku. Gdy użytkownik kliknie na przycisk, wywołuje on funkcję, która zmienia atrybut 'src' elementu <img> z 'obraz1.gif' na 'obraz2.gif'. Jest to typowy sposób manipulacji elementami DOM w JavaScript, co jest fundamentalnym elementem programowania interakcji na stronach internetowych. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania front-end, ponieważ pozwala na dynamiczne zmiany na stronie bez konieczności przeładowania całej strony. Przykładem praktycznego zastosowania może być użycie tego typu kodu w aplikacjach webowych, gdzie użytkownik może interaktywnie zmieniać widok, na przykład w galeriach zdjęć, grach przeglądarkowych czy aplikacjach do nauki. Zrozumienie tej techniki jest kluczowe dla każdego programisty front-end, ponieważ efektywne wykorzystanie JavaScript do manipulacji DOM jest jednym z podstawowych narzędzi w budowie nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 4

W kodzie JavaScript aby wywołać okno z polem do wprowadzania danych i przyciskami OK i ANULUJ, należy zastosować metodę

A. prompt();

B. alert();

C. message();

D. confirm();

Prawidłowa metoda to prompt(). W JavaScripcie właśnie prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z polem tekstowym, w które użytkownik może coś wpisać, oraz z przyciskami OK i Anuluj. Funkcja zwraca napis (string) wpisany przez użytkownika albo null, jeśli użytkownik kliknie Anuluj lub zamknie okno. Typowe użycie wygląda tak: const imie = prompt("Podaj swoje imię:"); if (imie !== null) { console.log("Witaj, " + imie); } Z mojego doświadczenia prompt() jest fajne do szybkich testów, prostych przykładów na lekcji, czy małych zadań domowych, bo nie trzeba tworzyć formularza w HTML. Jednak w profesjonalnych aplikacjach webowych raczej się go unika, bo to okno blokuje działanie całej strony (tzw. modalne, synchroniczne okno dialogowe) i wygląda różnie w zależności od przeglądarki. Zgodnie z dobrymi praktykami UI/UX lepiej budować własne okna dialogowe w HTML/CSS/JS, które są spójne z wyglądem strony. Warto też wiedzieć, że prompt() zawsze zwraca tekst, więc jeśli potrzebujesz liczby, trzeba ją przekonwertować, np. Number(prompt("Podaj wiek:")) albo parseInt(). No i trzeba pamiętać o obsłudze sytuacji, gdy użytkownik kliknie Anuluj – wtedy dostajesz null i dobrze jest to sprawdzić, zanim zaczniesz coś liczyć. Podsumowując: jeśli w pytaniu jest mowa o oknie z polem do wprowadzania danych oraz przyciskami OK i ANULUJ – klasyczne okienko przeglądarki – to w JavaScripcie odpowiada za to właśnie metoda prompt().

Pytanie 5

Aby przekształcić tekst "ala ma psa" na "ALA MA PSA", konieczne jest zastosowanie funkcji w PHP

A. strtolower('ala ma psa')

B. strstr('ala ma psa')

C. strtoupper('ala ma psa')

D. ucfirst('ala ma psa')

Funkcja strtoupper() w PHP jest naprawdę przydatna do zamiany wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. Na przykład, kiedy mamy tekst 'ala ma psa' i użyjemy strtoupper('ala ma psa'), to dostaniemy 'ALA MA PSA'. To bardzo fajny trik, zwłaszcza gdy musimy ujednolicić format tekstu, na przykład jak ktoś wprowadza dane w różny sposób. Moim zdaniem, to jest ważne, bo różnice w wielkości liter mogą zepsuć nasze porównania. Weźmy pod uwagę sytuację, gdy użytkownik wpisuje różne rzeczy i chcemy, żeby wszystko było w jednym formacie przed dalszym przetwarzaniem, np. w bazach danych. To dobra funkcja, bo działa z różnymi zestawami znaków, więc jest świetnym narzędziem w PHP, nie tylko w aplikacjach webowych, ale też przy przetwarzaniu tekstów.

Pytanie 6

Aby zdefiniować pole w klasie, do którego dostęp mają wyłącznie metody tej klasy i które nie jest dostępne dla klas dziedziczących, należy zastosować kwalifikator dostępu

A. protected

B. published

C. private

D. public

Kwalifikator dostępu 'private' jest kluczowy w programowaniu obiektowym, ponieważ pozwala na ukrycie szczegółów implementacji klasy przed innymi klasami. Deklarując pole klasy jako 'private', zapewniamy, że dostęp do niego mają jedynie metody tej samej klasy, co zwiększa enkapsulację i bezpieczeństwo danych. Na przykład, w języku Java, pole 'private' może być używane do przechowywania stanu obiektu, który nie powinien być bezpośrednio modyfikowany przez inne klasy. Korzystanie z getterów i setterów to jedna z najlepszych praktyk, która pozwala na kontrolowanie dostępu i modyfikacji prywatnych pól. Dzięki temu można wprowadzać dodatkową logikę przy pobieraniu lub ustawianiu wartości, co jest zgodne z zasadą pojedynczej odpowiedzialności. W standardach projektowania oprogramowania, takich jak SOLID, podkreśla się znaczenie ograniczania widoczności pól, co prowadzi do bardziej elastycznej i łatwiejszej w utrzymaniu architektury oprogramowania.

Pytanie 7

Użytkownik Jan będzie mógł wykonywać

GRANT ALL PRIVILEGES ON dane.* TO 'Jan'@'localhost';

A. wszystkie operacje na tabelach bazy dane oraz nadawać prawa innym użytkownikom.

B. wszystkie operacje na tabelach bazy dane.

C. jedynie operacje manipulowania danymi i zmienić jedynie swoje prawa.

D. jedynie operacje CREATE, ALTER, DROP na tabelach bazy dane.

Prawidłowo zauważyłeś, że użytkownikowi Jan przypisano wszystkie uprawnienia (GRANT ALL PRIVILEGES) na bazie danych o nazwie 'dane.*'. Przyznanie pełnych uprawnień obejmuje możliwość tworzenia, modyfikowania, usuwania tabel, jak również manipulowania danymi w tych tabelach. W praktyce oznacza to, że Jan ma pełną kontrolę nad bazą danych. Jest to możliwe dzięki konstrukcji GRANT, która jest standardem w zarządzaniu uprawnieniami w relacyjnych bazach danych. Pozwala ona na precyzyjne definiowanie, jakie operacje może wykonywać dany użytkownik. Taka granularna kontrola jest kluczowa dla bezpieczeństwa systemów bazodanowych. Pamiętaj, że nadawanie pełnych uprawnień jest odpowiednie jedynie w sytuacjach, gdy użytkownik jest całkowicie zaufany - w innym przypadku, powinno się ograniczyć uprawnienia do tych, które są niezbędne do wykonania pewnych zadań.

Pytanie 8

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. brudnych odczytów

B. utraty aktualizacji

C. niepowtarzalnych odczytów

D. odczytów widm

Wybór odpowiedzi 'niepowtarzalnych odczytów', 'brudnych odczytów' lub 'utraty aktualizacji' wskazuje na brak zrozumienia, jak działają różne poziomy izolacji transakcji w kontekście baz danych. Odczyty niepowtarzalne polegają na tym, że transakcja może odczytać różne wartości w kolejnych odczytach tego samego wiersza, co jest problemem rozwiązywanym przez poziom Repeatable Read. Oznacza to, że dane odczytane w jednym kroku transakcji pozostają spójne do końca tej transakcji, a zatem nie są one narażone na zmiany poprzez inne transakcje w tym samym czasie. Brudne odczyty występują, gdy jedna transakcja odczytuje dane zapisane przez inną, jeszcze niezakończoną transakcję, co jest problemem z kolei eliminowanym przez poziomy izolacji takie jak Read Committed. Utrata aktualizacji to inny problem, który polega na tym, że dwie transakcje odczytują tę samą wartość i zapisują zmodyfikowane wartości, przy czym ostatnia zapisuje nadpisując wcześniejszą, co także nie jest bezpośrednim problemem w kontekście Repeatable Read. W praktyce, zrozumienie różnicy między tymi problemami jest kluczowe dla zapewnienia spójności transakcji. Warto zatem studiować dokumentację i standardy, aby właściwie dobierać poziomy izolacji w zależności od wymagań konkretnej aplikacji.

Pytanie 9

Jaką właściwość należy zastosować w kodzie CSS, aby ustawić czcionkę Verdana?

A. font-family: Verdana;

B. font-weight: Verdana;

C. font-name: Verdana;

D. font-style: Verdana;

Aby ustawić czcionkę Verdana w CSS, musisz użyć właściwości 'font-family'. To taka właściwość, która pozwala na określenie czcionek stosowanych w twoim dokumencie. W tym przypadku, chodzi o 'Verdana'. Jak przeglądarka znajdzie tę czcionkę w systemie użytkownika, to ją użyje. Na przykład, taki kod CSS może wyglądać tak: 'body { font-family: Verdana; }'. Warto pamiętać, że dobrze jest podać też inne czcionki na wypadek, gdyby Verdana nie była dostępna. Można to zrobić, wpisując alternatywy, jak w 'font-family: Verdana, Arial, sans-serif;'. Wtedy, jeżeli 'Verdana' nie jest dostępna, przeglądarka przejdzie do 'Arial', a jak ta też nie, to sięgnie po jakąś standardową czcionkę bezszeryfową. Z moich doświadczeń wynika, że stosowanie właściwości 'font-family' jest kluczowe dla stylu strony, bo poprawia to czytelność i jej ogólny wygląd.

Pytanie 10

Atrybut colspan służy do poziomego łączenia komórek tabeli, natomiast rowspan pozwala na łączenie ich w pionie. Którą z poniższych tabel ukazuje fragment kodu napisany w języku HTML?
<table border="1" cellspaing="0" cellpadding="10" >
<tr> <td rowspan="2"> </td> <td> </td> </tr>
<tr> <td> </td> </tr>
</table>

A. rys. D

B. rys. C

C. rys. A

D. rys. B

W języku HTML atrybut rowspan w znaczniku <td> pozwala na scalanie komórek w pionie co oznacza że dana komórka zajmuje miejsce w kilku wierszach tabeli W podanym kodzie pierwsza komórka w pierwszym wierszu posiada atrybut rowspan z wartością 2 co sprawia że zajmuje ona miejsce w dwóch wierszach Pierwszy wiersz zawiera dwie komórki z czego pierwsza jest połączona pionowo z komórką w drugim wierszu Druga komórka w pierwszym wierszu oraz jedyna komórka w drugim wierszu nie posiadają atrybutu rowspan ani colspan dlatego nie są połączone z innymi komórkami Takie użycie rowspan jest zgodne z praktykami HTML które umożliwiają tworzenie bardziej złożonych układów tabeli dzięki czemu można lepiej zarządzać przestrzenią w interfejsie użytkownika Jako że kod tworzy tabelę z dwiema kolumnami i dwoma wierszami gdzie pierwsza komórka po lewej stronie zajmuje dwa wiersze przedstawia to układ jak na rysunku B Możliwości jakie daje rowspan są niezwykle przydatne w sytuacjach gdy chcemy aby dane w tabeli były czytelniejsze i bardziej zorganizowane szczególnie w raportach czy formularzach gdzie różne kategorie danych muszą być jasno oddzielone

Pytanie 11

W programie INKSCAPE / COREL, aby uzyskać efekt przedstawiony w napisie, należy

A. posłużyć się funkcją gradientu

B. zastosować funkcję wykluczenia z kołem

C. skorzystać z funkcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

D. wykorzystać funkcję sumy z kołem

Wybierając odpowiednie narzędzia do osiągnięcia skomplikowanych efektów typograficznych ważne jest zrozumienie właściwości każdej funkcji Dostępne odpowiedzi sugerują nieprawidłowe podejścia do problemu Gradient jest narzędziem używanym głównie do tworzenia płynnych przejść między kolorami w obiektach wektorowych Nie wpływa on bezpośrednio na układ tekstu wzdłuż ścieżki Wybór tej opcji może wynikać z błędnego rozumienia że gradient wpływa na formę obiektu w tym przypadku tekstu Funkcja sumy w kontekście programów graficznych takich jak Inkscape czy CorelDraw dotyczy operacji booleowskich na obiektach co prowadzi do łączenia kształtów Wynikowa forma jest sumą obszarów wyjściowych jednak znów nie wpływa to na układ tekstu wzdłuż ścieżki Działanie funkcji wykluczenia z kolei polega na tworzeniu przecięcia dwóch kształtów i usunięciu wspólnego obszaru co jest używane głównie w tworzeniu złożonych kształtów Nie ma to zastosowania przy dopasowywaniu tekstu do ścieżki Myślenie że te operacje booleowskie mogą wpływać na tekst wynika z niezrozumienia jak działają te funkcje w kontekście obiektów i tekstu w programach graficznych Kluczowym błędem jest tutaj założenie że funkcje do manipulacji kształtami mogą być bezpośrednio stosowane do tekstu bez zrozumienia specyfiki narzędzi jakimi są gradient sumowanie czy wykluczanie które nie dotyczą bezpośrednio zarządzania tekstem wzdłuż ścieżki

Pytanie 12

Zakładając, że tablica $tab zawiera liczby naturalne, co program wyświetli?

$liczba = $tab[0];
foreach ($tab as $element)
{
  if ($element > $liczba)
    $liczba = $element;
}
echo $liczba;

A. najmniejszy element tablicy

B. elementy, które przewyższają zmienną $liczba

C. element tablicy o wartości $tab[0]

D. największy element tablicy

Program w tym pytaniu ilustruje proces wyszukiwania największego elementu w tablicy za pomocą pętli foreach. Na początku zmienna $liczba jest inicjalizowana pierwszym elementem tablicy $tab. Następnie program iteruje przez wszystkie elementy tablicy i porównuje każdy z nich z aktualną wartością $liczba. Jeśli bieżący element jest większy niż $liczba, to wartość $liczba jest aktualizowana do tej większej wartości. Dzięki tej logice na końcu pętli $liczba przechowuje największy element z tablicy. Jest to zgodne z powszechnie stosowanym wzorcem projektowym polegającym na iteracyjnej aktualizacji zmiennej przechowującej ekstremalną wartość, w tym przypadku maksymalną. Taka metoda jest skuteczna i efektywna, ponieważ przeszukuje całą tablicę tylko raz, co jest operacją o złożoności czasowej O(n), gdzie n to liczba elementów w tablicy. Podejście to jest stosowane nie tylko w programach edukacyjnych, ale również w rzeczywistych projektach programistycznych, gdzie optymalne przetwarzanie danych jest kluczowe. Dobrą praktyką jest inicjalizacja zmiennej kontrolnej wartością pierwszego elementu tablicy, co unika niepotrzebnego porównywania z nieistotnymi wartościami, np. minus nieskończonością, i jest zgodne z zasadą KISS (Keep It Simple, Stupid).

Pytanie 13

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 14

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

A. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste

B. co drugiego elementu tablicy

C. n-elementów tablicy

D. sumy wszystkich elementów tablicy

Algorytm, który masz na zdjęciu, ma na celu sumowanie co drugiego elementu w tablicy. Na początku ustalamy zmienne i=0 oraz wynik=0. Używamy pętli while, żeby przejść przez tablicę, a zmienna i zwiększa się o 2 za każdym razem, więc idealnie nadaje się do zbierania co drugiego elementu. W kroku K3 dodajemy aktualny element tablicy do zmiennej wynik, co w praktyce oznacza, że sumujemy elementy, które są na parzystych indeksach (czyli te z miejsc 0, 2, 4 i tak dalej). Takie podejście jest dosyć popularne, kiedy musimy wyodrębniać fragmenty danych z większej tablicy. Można to wykorzystać w różnych sytuacjach, gdzie liczy się efektywność, jak na przykład przy przetwarzaniu dużych zbiorów danych. Dzięki temu zmniejszamy złożoność obliczeniową i lepiej zarządzamy pamięcią. W branży często doradza się unikanie niepotrzebnych iteracji i skupianie się na mądrym projektowaniu algorytmów, co zdecydowanie prowadzi do lepszego kodu.

Pytanie 15

Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?

document.write(5==='5');

A. 1

B. 0

C. true

D. false

Instrukcja JavaScript użyta w tym przykładzie wykorzystuje operator potrójnego równości === który jest używany do porównywania wartości i typu danych. W przeciwieństwie do podwójnego równości == który porównuje tylko wartości potrójne równości wymaga aby zarówno typ jak i wartość były identyczne. W przedstawionym kodzie porównywana jest liczba 5 z ciągiem znaków '5'. Chociaż mają tę samą widoczną wartość ich typy danych są różne. Liczba jest typem numericznym podczas gdy '5' jest ciągiem znaków. Ponieważ typy danych nie są identyczne operator === zwróci wartość false. Operator potrójnego równości jest preferowany w dobrych praktykach branżowych JavaScript ponieważ eliminuje problemy wynikające z niejawnej konwersji typów co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Użycie potrójnego równości poprawia czytelność kodu i jego niezawodność ponieważ zmusza programistę do świadomego zwracania uwagi na typy danych co jest szczególnie ważne w złożonych aplikacjach gdzie takie błędy mogą skutkować trudnymi do wykrycia problemami. Praktyka ta jest zalecana w celu utrzymania wysokiej jakości i przewidywalności działania aplikacji webowych.

Pytanie 16

W bazie danych księgarni znajduje się tabela ksiazki, która zawiera pola: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych, oraz tabela autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak można utworzyć raport sprzedanych książek zawierający tytuły oraz nazwiska autorów?

A. należy zdefiniować relację l..n pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

B. trzeba utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwsza do wyszukiwania tytułów książek, druga do wyszukiwania nazwisk autorów

C. należy zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele

D. konieczne jest stworzenie kwerendy, która wyszukuje tytuły książek

Jak się przyjrzysz innym odpowiedziom, to zauważysz, że zdefiniowanie relacji 1..1 dla tabel 'ksiazki' i 'autorzy' to trochę nieporozumienie. Takie założenie sugeruje, że każdy autor mógłby napisać tylko jedną książkę, co jest mało prawdopodobne w rzeczywistości. Przecież jeden autor może mieć na swoim koncie wiele tytułów, więc prawidłowa relacja to l..n. Kwerenda, która tylko wyszukuje tytuły książek, nie bierze pod uwagę autorów, co sprawia, że nie dostajemy pełnych informacji o książkach. Dwie osobne kwerendy na tytuły i nazwiska autorów to jakieś nieporozumienie – jest to nieefektywne i nie pozwala na zebranie wyników w jednej, sensownej formie. Często w takich sytuacjach ludzie mylą się, bo nie rozumieją zasad relacyjnych baz danych i nie mają dobrego podejścia do projektowania schematu. To prowadzi później do problemów z zarządzaniem danymi i ich analizą.

Pytanie 17

Który zapis w języku JavaScript daje taki sam wynik jak poniższy kod?

x = 0;
x += 10;

A. x = 10; x = 0

B. x = 0; x--; x *= 9

C. x = 0; x++; x = x + 9

D. x = 10; x = x + 10

Analiza odpowiedzi prowadzi do zrozumienia, że w niektórych przypadkach programiści mogą mieć trudności z interpretacją operacji na zmiennych. W przypadku pierwszej z niepoprawnych odpowiedzi, x = 0; x--; x *= 9; prowadzi to do innej logiki. Po przypisaniu x = 0, użycie x-- zmienia wartość x na -1, a następnie mnożenie przez 9 skutkuje -9, co nie ma nic wspólnego z oczekiwaną wartością 10. To pokazuje, jak nieprawidłowe zrozumienie podstawowych operacji arytmetycznych może prowadzić do błędów. W drugiej niepoprawnej odpowiedzi, x = 10; x = x + 10; przypisanie 10 do x oraz dodanie 10 do x daje wartość 20, co również jest dalekie od oczekiwanego wyniku. Takie nieprawidłowe podejście do operacji przypisania i dodawania może być wynikiem niedostatecznej znajomości reguł działania operatorów w JavaScript. Wreszcie, ostatnia odpowiedź, x = 10; x = 0; jest sprzeczna sama w sobie, ponieważ po przypisaniu 10, nadpisanie wartości na 0 bez żadnej operacji arytmetycznej skutkuje wartością 0, co jest jeszcze bardziej mylące. Wnioskując, kluczowe jest zrozumienie, jak działają operatory w JavaScript oraz unikanie typowych pułapek wynikających z niepoprawnego łączenia przypisania i operacji arytmetycznych. Takie błędy mogą prowadzić do trudności w debugowaniu i utrzymaniu kodu, dlatego warto przestrzegać dobrych praktyk programistycznych oraz dokładnie analizować operacje na zmiennych.

Pytanie 18

Który modyfikator jest związany z opisem podanym poniżej?

Metoda oraz zmienna jest dostępna wyłącznie dla innych metod własnej klasy.

A. protected

B. static

C. public

D. private

Modyfikator dostępu private w językach programowania takich jak Java i C# umożliwia ukrywanie szczegółów implementacji danej klasy przed jej użytkownikami. Deklarowanie zmiennych i metod jako private chroni je przed nieumyślnymi zmianami z zewnątrz, co zwiększa bezpieczeństwo i integralność danych. Daje to kontrolę nad tym, jak dane są używane i modyfikowane, co jest kluczowe w projektowaniu solidnych systemów. Prywatne elementy są dostępne jedynie w obrębie klasy, co pozwala zachować enkapsulację, jedną z podstaw programowania obiektowego. Dzięki temu, można łatwo modyfikować wewnętrzne mechanizmy klasy, bez wpływu na inne części programu, które z niej korzystają. Używanie private umożliwia również tworzenie metod pomocniczych, które są niewidoczne dla użytkowników zewnętrznych, ale wspomagają działanie publicznych interfejsów. To podejście zgodne ze standardami projektowania, takimi jak zasada najmniejszej wiedzy, która zaleca ograniczanie dostępu do niezbędnego minimum dla poprawy modularności i utrzymania kodu. Przykładem może być klasa KontoBankowe, gdzie saldo konta jest prywatne, a dostęp do jego zmiany odbywa się poprzez metody publiczne, co pozwala na weryfikację operacji finansowych.

Pytanie 19

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

A. C

B. A

C. B

D. D

Odpowiedź C jest poprawna ponieważ przedstawiony fragment kodu HTML definiuje uporządkowaną listę zagnieżdżoną W tym kodzie zauważamy że główna lista jest uporządkowana oznaczona jako ol co definiuje elementy listy jako numerowane po kolei Elementy li w tej liście to punkty jeden dwa i trzy Na szczególną uwagę zasługuje fakt że drugi element li zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę ul co jest zgodne ze standardami HTML dotyczącymi zagnieżdżania list Zgodnie z dobrymi praktykami zagnieżdżanie list w HTML powinno być stosowane w sposób przejrzysty i logiczny co ułatwia czytelność i zrozumienie kodu oraz jego późniejsze modyfikacje Praktycznym zastosowaniem takich struktur jest organizowanie treści w dokumentach internetowych w sposób hierarchiczny co ułatwia zarówno użytkownikom przeglądanie zawartości jak i programistom zarządzanie kodem Zrozumienie zagnieżdżania list jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych które są nie tylko estetyczne ale także funkcjonalne i dostępne dla szerokiej grupy odbiorców

Pytanie 20

Znacznik <s> w HTML generuje

A. podkreślenie tekstu

B. migotanie tekstu

C. pochylenie tekstu

D. przekreślenie tekstu

Znacznik <s> w HTML służy do oznaczania tekstu, który jest przekreślony. To daje znać, że dany fragment już nie jest aktualny albo jest błędny. Myślę, że to bardzo ważne, bo z perspektywy semantyki w HTML, pozwala lepiej zrozumieć, co się dzieje na stronie. Użytkownicy korzystający z czytników ekranu mogą łatwiej zrozumieć, że coś jest nieaktualne. Przykładem mogą być sklepy internetowe, gdzie przekreślenie starej ceny pokazuje, że produkt jest teraz w promocji. Dobrze jest pamiętać, że stosowanie tych znaczników dobrze wpływa na strukturę dokumentu, co jest zgodne z wytycznymi W3C i poprawia dostępność w sieci.

Pytanie 21

W języku C++ stworzono zmienną char zm1[10]; Czym jest ta zmienna?

A. znakiem

B. tablicą łańcuchów

C. liczbą

D. tablicą znaków

Zmienna char zm1[10] w języku C++ jest tablicą znaków, co oznacza, że może przechowywać do 10 pojedynczych znaków. Tablice znaków są szeroko stosowane w programowaniu do reprezentacji łańcuchów tekstowych. W C++ tablice są strukturami, które umożliwiają przechowywanie kolekcji elementów tego samego typu. Zmienna char zm1[10] alokuje pamięć dla 10 znaków, gdzie każdy znak jest typu char. Dzięki temu możemy wykorzystać taką tablicę do przechowywania napisów, takich jak imiona, tytuły czy inne teksty. Przykładowo, możemy przypisać do tej tablicy łańcuch znaków: 'Hello', co wymaga dodatkowego miejsca dla znaku null ('\0'), co oznacza koniec łańcucha. W praktyce, aby przypisać wartość do zmiennej, możemy użyć funkcji strncpy lub strcat. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto zawsze pamiętać o maksymalnym rozmiarze tablicy, aby uniknąć przepełnienia bufora, które może prowadzić do poważnych błędów w programie. Przy tworzeniu aplikacji, które operują na tekstach, znajomość tablic znaków jest kluczowa i niezbędna dla prawidłowego zarządzania danymi tekstowymi."

Pytanie 22

Aby sformatować wszystkie obrazy w akapicie przy użyciu stylów CSS, należy zastosować selektor

A. p # img

B. p.img

C. p + img

D. p img

Żeby odpowiednio sformatować wszystkie obrazki w akapicie za pomocą CSS, najlepiej użyć selektora 'p img'. Ten selektor działa na wszystkie obrazki <img>, które są bezpośrednio w akapitach. Po prostu chodzi o to, że styl będzie zastosowany tylko do tych obrazków, które są w <p>. Na przykład, jeśli mamy coś takiego: <p><img src='obraz.jpg' alt='Obraz'></p>, to dzięki 'p img' w CSS możemy ustawić ich szerokość na 100% i dodać marginesy. Takie podejście świetnie działa w responsywnym projektowaniu. Warto też pamiętać o dostępności i SEO, dlatego dobrze by było dodać atrybuty alt do każdego obrazka. Używanie selektorów CSS w ten sposób jest zgodne z praktykami W3C, więc nasz kod będzie bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu.

Pytanie 23

W SQL, po wykonaniu przedstawionych poleceń GRANT, prawo do edytowania struktury tabeli oraz jej usunięcia zostanie przyznane

GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Adamowi i Annie

B. Tomaszowi i Adamowi

C. Tomaszowi i Annie

D. tylko Annie

Odpowiedź Adamowi i Annie jest poprawna ponieważ polecenie GRANT w SQL służy do przydzielania określonych uprawnień użytkownikom. W zapytaniu GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost' Adam otrzymuje wszystkie możliwe uprawnienia do tabeli co obejmuje również możliwość zmiany struktury tabeli poprzez ALTER oraz jej usuwania poprzez DROP. Z kolei Anna dzięki poleceniu GRANT ALTER CREATE DROP również uzyskuje te same dwa kluczowe uprawnienia dotyczące zmiany struktury i usuwania tabeli. Takie przydzielanie uprawnień jest zgodne z branżowymi standardami zapewniającymi elastyczność i bezpieczeństwo w zarządzaniu bazami danych. Praktyczne zastosowanie tych uprawnień umożliwia administratorom bazy danych delegowanie odpowiedzialności za różne aspekty zarządzania bazą innym użytkownikom co jest szczególnie przydatne w dużych zespołach. Ważne jest również aby zawsze monitorować i regularnie audytować przydzielone uprawnienia aby zapewnić że użytkownicy posiadają tylko te uprawnienia które są niezbędne do wykonywania ich zadań co jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień w bezpieczeństwie IT.

Pytanie 24

Aby zastosować w CSS wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć zapisu

A. p{text-indent: 30px;}

B. p{text-spacing: 30px;}

C. p{line-indent: 30px;}

D. p{line-height: 30px;}

Właściwość 'text-spacing' nie istnieje w standardzie CSS, dlatego odpowiedź ta jest niepoprawna. W CSS nie ma definicji dla 'text-spacing', co oznacza, że nie można jej wykorzystać do modyfikacji odstępów w akapitach. Zamiast tego, do regulacji przestrzeni między znakami i wierszami stosuje się inne właściwości, takie jak 'letter-spacing' czy 'line-height'. Dodatkowo, 'line-height' służy do kontrolowania wysokości linii tekstu, co wpływa na odstęp między poszczególnymi liniami w akapicie, ale nie na wcięcie pierwszej linii. Użycie 'line-height' z wartością 30px nie osiągnie zamierzonego efektu, gdyż wpływa to tylko na wysokość wiersza, a nie na wcięcie. Z kolei 'line-indent' to kolejna fikcyjna właściwość, która nie jest częścią CSS, więc nie można jej używać w żadnym kontekście kodowania CSS. Poprawne formatowanie akapitów wymaga znajomości właściwych technik i terminologii, a użycie nieistniejących właściwości prowadzi do błędów w stylizacji i może negatywnie wpływać na interpretację stylów przez przeglądarki, co w efekcie może obniżyć jakość wyświetlania treści w sieci.

Pytanie 25

Na przedstawionej grafice widać fragment bazy danych. Jakie kwerendę należy zastosować, aby uzyskać nazwy produktów zakupionych przez klienta o id = 1?

A. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) WHERE nr_klienta = 1

B. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty JOIN transakcje WHERE nr_klienta = 1

C. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje ON nr_produktu = nr_klienta WHERE nr_klienta = 1

D. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) JOIN transakcje USING(nr_transakcji) WHERE nr_klienta = 1

Prawidłowa odpowiedź używa właściwego połączenia tabel baz danych aby otrzymać nazwy produktów zakupionych przez klienta o konkretnym identyfikatorze. W SQL kwerenda z JOIN umożliwia łączenie danych z więcej niż jednej tabeli na podstawie wspólnego pola. W tym przypadku tabela produkty jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_produktu oraz tabela transakcje jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_transakcji. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie pełnego obrazu transakcji dla klienta o id = 1. Zastosowanie USING(nr_produktu) i USING(nr_transakcji) upraszcza kwerendę eliminując konieczność jawnego określania kolumn po obu stronach klauzuli ON. Praktyczne zastosowanie takich kwerend jest podstawą w analizie danych sprzedażowych gdzie analiza historii zakupów klientów może dostarczyć cennych informacji dla działów marketingu oraz logistyki. Dobre praktyki obejmują również optymalizację zapytań SQL aby były jak najbardziej efektywne co jest kluczowe przy pracy z dużymi zbiorami danych.

Pytanie 26

Jak nazywa się organizacja odpowiedzialna za wyznaczanie standardów dla języka HTML?

A. ISO

B. NASK

C. W3C

D. WYSIWYG

Odpowiedzi ISO, NASK oraz WYSIWYG są niepoprawne w kontekście organizacji zajmującej się ustalaniem standardów dla języka HTML. ISO, czyli Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, jest globalną organizacją zajmującą się ustalaniem standardów w różnych dziedzinach, takich jak jakości produktów, ale nie koncentruje się na standardach dotyczących technologii webowych. Jej standardy mogą obejmować aspekty techniczne, ale nie są specjalnie ukierunkowane na rozwój języków programowania czy specyfikacji związanych z internetem. NASK, czyli Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa, jest polską organizacją, która skupia się na rozwoju infrastruktury internetowej i usług sieciowych, w tym rejestracji nazw domen, ale nie jest odpowiedzialna za międzynarodowe standardy HTML. Z kolei WYSIWYG, co oznacza 'What You See Is What You Get', to termin odnoszący się do programów edytorskich, które pozwalają na tworzenie treści wizualnych w czasie rzeczywistym, ale nie jest to organizacja ani instytucja zajmująca się standardyzacją języka HTML. W zasadzie WYSIWYG to podejście do edycji treści, a nie struktura organizacyjna. Dlatego żadna z tych odpowiedzi nie odnosi się do kluczowej roli, jaką pełni W3C w kontekście ustalania standardów dla HTML i innych technologii internetowych.

Pytanie 27

Na podstawie tabeli Towar zrealizowano poniższe zapytanie SQL: ```SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC``` Jaki będzie rezultat tej operacji?

A. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

D. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

Zapytanie SQL selekcjonuje towary z tabeli Towar, których cena katalogowa jest mniejsza niż 65, a następnie sortuje wyniki malejąco według wagi. Dzięki temu otrzymujemy listę towarów uporządkowaną od najcięższego do najlżejszego, a jednocześnie wykluczamy towary, które nie spełniają kryterium ceny. W podanym zestawie danych znajdują się cztery towary spełniające warunek cenowy: Papier ksero A4, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie i Kredki 24 kolory. Spośród tych towarów najcięższy jest Papier ksero A4 (2.3), następnie Kredki 24 kolory (0.3), Zeszyt A5 (0.13), a najlżejszy jest Zeszyt A5 w linie (0.12). Kolejność wyników odpowiada zatem prawidłowej odpowiedzi numer 3. W praktyce umiejętność tworzenia zapytań SQL z warunkami filtrowania i sortowania jest niezwykle istotna w analizie danych, umożliwiając precyzyjne wyodrębnienie potrzebnych informacji z dużych zbiorów danych. Dobrym standardem jest zawsze testowanie zapytań na przykładowych danych, aby potwierdzić poprawność wyników przed ich zastosowaniem w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 28

W CSS, co spowoduje poniższy kod z plikiem rysunek.png?

p {background-image: url("rysunek.png");}

A. widoczny, jeśli zastosowany zostanie znacznik img w kodzie

B. pokazany obok każdego akapitu

C. tłem całej witryny

D. tłem dla każdego akapitu

Wybrana odpowiedź jest poprawna ponieważ w arkuszach stylów CSS zastosowanie selektora elementu p z właściwością background-image powoduje że obraz rysunek.png zostanie ustawiony jako tło dla każdego elementu paragrafu na stronie. Jest to przydatna technika gdy chcemy nadać spójny wygląd wszystkim paragrafom w dokumencie. Tło to może być używane do celów estetycznych lub jako część identyfikacji wizualnej strony. Warto pamiętać że w CSS można dodatkowo kontrolować sposób wyświetlania obrazka tła za pomocą właściwości takich jak background-repeat background-size i background-position co pozwala na precyzyjne dostosowanie wyświetlania. Dobre praktyki zalecają aby obrazy tła były odpowiednio zoptymalizowane pod kątem rozmiaru aby nie wpływały negatywnie na szybkość ładowania strony. W praktyce stosowanie obrazów jako tła w paragrafach może wspierać wizualne narracje oraz zwiększać zaangażowanie użytkowników szczególnie gdy są stosowane w przemyślany sposób w kontekście projektowania doświadczeń użytkownika UX.

Pytanie 29

Które z poniższych poleceń przyznaje użytkownikowi uczen najniższy poziom uprawnień w zakresie zmiany danych i struktury tabel?

A. GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

B. GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

C. GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

D. GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

Odpowiedź GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen jest poprawna, ponieważ przyznaje użytkownikowi 'uczen' jedynie uprawnienia do odczytu danych w tabeli 'przedmioty' w bazie danych 'szkola'. Uprawnienia SELECT pozwalają na przeglądanie danych, co jest istotne w kontekście nauki czy oceny przedmiotów, ale nie zezwalają na modyfikację danych ani na zmiany w strukturze tabeli. To podejście jest zgodne z zasadą minimalnych uprawnień, co oznacza, że użytkownik powinien mieć tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonania swoich zadań. W praktyce, przyznawanie tylko uprawnień SELECT jest szczególnie ważne w środowiskach edukacyjnych, gdzie chcemy zapewnić uczniom dostęp do informacji, ale jednocześnie chronić integralność danych. W kontekście dobrych praktyk, ograniczenie dostępu do danych wrażliwych jest kluczowe, a nadawanie zbyt szerokich uprawnień może prowadzić do nieautoryzowanych zmian lub utraty danych.

Pytanie 30

Która z poniższych zasad nie przyczyni się pozytywnie do poprawy czytelności kodu?

A. Należy dodawać komentarze w bardziej skomplikowanych fragmentach kodu

B. Kod powinien być napisany bez wcięć i zbędnych przejść do nowej linii

C. Każda linia kodu powinna zawierać jedynie jedną instrukcję

D. Nazwy zmiennych muszą odzwierciedlać ich funkcję

Odpowiedź, że kod powinien być napisany bez wcięć i zbędnych enterów jest prawidłowa, ponieważ brak odpowiedniego formatowania negatywnie wpływa na czytelność kodu. Wcięcia są kluczowe w wielu językach programowania, takich jak Python, gdzie struktura kodu jest oparta na przestrzeniach, a nie na nawiasach. Wcięcia pomagają zaznaczyć hierarchię oraz zagnieżdżenie bloków kodu, co jest niezbędne do zrozumienia logiki działania programu. W praktyce, dobrze sformatowany kod, z użyciem wcięć i odpowiednich przerw, pozwala programistom szybko zrozumieć jego strukturę i funkcjonalność. Przykładem mogą być fragmenty kodu, gdzie funkcje są wyraźnie oddzielone od siebie, a pętle i warunki są poprawnie wcięte, co ułatwia ich analizę i modyfikację. Zgodnie z konwencjami PEP 8 dla Pythona oraz zasadami wielu innych języków, stosowanie wcięć oraz przestrzeni między blokami kodu to standardy, które znacznie poprawiają jakość kodu oraz jego czytelność.

Pytanie 31

Jakie czynniki wpływają na wysokość dźwięku?

A. intensywność wzbudzenia drgań

B. czas oscylacji źródła dźwięku

C. częstotliwość drgań fali akustycznej

D. metoda wzbudzania drgań

Częstotliwość drgań fali akustycznej to taki kluczowy element, który wpływa na to, jak wysoko brzmi dźwięk. Mówiąc prosto, to ilość drgań, które źródło dźwięku wykonuje w danym czasie, zwykle mierzona w Hertzach (Hz). Im wyższa ta częstotliwość, tym wyższy dźwięk wydobywają instrumenty muzyczne. Na przykład na gitarze, jak skrócisz strunę, to dźwięk staje się wyższy, co jest zgodne z tym, co mówi fizyka akustyczna. W inżynierii dźwięku często korzysta się z filtrów i equalizerów, żeby odpowiednio dostosować dźwięki w nagraniach. Rozumienie tego jest ważne nie tylko w muzyce, ale i w technologiach audio. Projektanci dźwięku muszą dobrze znać te zasady, aby móc stworzyć odpowiednie efekty dźwiękowe. Więc, ogólnie mówiąc, znajomość tego, jak częstotliwość wiąże się z wysokością dźwięku, jest istotna dla każdej osoby związanej z dźwiękiem, zarówno w teorii, jak i w praktyce.

Pytanie 32

W analizowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

A. jedną pętlę.

B. dwie pętle.

C. trzy bloki operacyjne (procesy).

D. jeden blok decyzyjny.

W tym algorytmie na schemacie nie ma dwóch pętli, co jest pewnym nieporozumieniem. Gdyby były dwie pętle, to mielibyśmy dwa różne fragmenty kodu, które by się powtarzały, a tutaj tego nie widać. Często ludzie mylą zagnieżdżanie pętli z posiadaniem kilku pętli, a to jest całkiem inna sprawa. Mówiąc, że algorytm ma jeden blok decyzyjny, to również jest błąd, bo schemat pokazuje kilka bloków decyzyjnych, co jest normalne, gdy algorytm podejmuje różne decyzje na różnych etapach. W algorytmach zazwyczaj jest kilka bloków decyzyjnych, co pozwala na dynamiczne zarządzanie danymi. Co do trzech bloków operacyjnych, to też jest nieprawda. Bloki operacyjne wykonują operacje na danych, które są efektem decyzji z bloków decyzyjnych. Aby dobrze zrozumieć schematy blokowe, trzeba umieć rozpoznać te elementy, co jest kluczowe w analizie i projektowaniu algorytmów. Niepoprawne zrozumienie struktury algorytmu może prowadzić do błędów przy jego implementacji, co w konsekwencji wpływa na wydajność i poprawność działania.

Pytanie 33

Jakie wartości zostaną wyświetlone kolejno w wyniku wykonania podanego skryptu?

<script language = "JavaScript">
 var x = 1;
 var y;
 ++y;
 document.write(++x);
 document.write(" ");
 document.write(x--);
 document.write(" ");
 document.write(x);
 </script>

A. 2 2 1

B. 1 2 2

C. 1 2 1

D. 2 1 1

Poprawna odpowiedź to 2 2 1 ponieważ skrypt modyfikuje wartość zmiennej x krok po kroku. Pierwsza instrukcja ++x zwiększa wartość x z 1 do 2 i wypisuje ją na ekranie. Jest to przykład preinkrementacji gdzie wartość zmiennej jest zwiększana przed jej użyciem w wyrażeniu. Drugie wywołanie x-- to postdekrementacja która najpierw zwraca bieżącą wartość zmiennej x czyli 2 a dopiero potem ją zmniejsza. Dlatego w wyniku druga wartość to również 2. Wreszcie ostatnia instrukcja wypisuje aktualną wartość x po dekrementacji która wynosi teraz 1. Tego typu operacje na zmiennych są kluczowe w programowaniu gdyż pozwalają na efektywną kontrolę nad przepływem danych i logiką sterującą w aplikacjach. Zrozumienie różnicy między pre- i post- inkrementacją jest istotne w kontekście optymalizacji kodu i zapobiegania potencjalnym błędom logicznym.

Pytanie 34

Jakie typy danych w C++ są używane do reprezentacji liczb rzeczywistych?

A. double oraz short

B. float oraz long

C. float oraz double

D. double oraz bool

Wybierając odpowiedzi takie jak 'double i short', 'double i bool', czy 'float i long', można napotkać na nieporozumienia dotyczące typów danych w C++. Typ 'short' jest typem całkowitym, przeznaczonym do przechowywania liczb całkowitych o mniejszych wartościach, a zatem nie ma zastosowania w kontekście liczb rzeczywistych. Typ 'bool' również nie ma nic wspólnego z liczbami rzeczywistymi, gdyż reprezentuje jedynie wartości logiczne: prawda (true) lub fałsz (false). Z kolei 'long', podobnie jak 'short', jest typem całkowitym, który jest używany do reprezentowania dużych wartości liczbowych, ale także nie mieści się w kategorii liczb rzeczywistych. Zrozumienie, że liczby rzeczywiste w C++ są reprezentowane wyłącznie przez typy 'float' i 'double', jest kluczowe dla efektywnego programowania. Używanie niewłaściwych typów danych może prowadzić do błędów w obliczeniach, takich jak zaokrąglenia, a także do problemów z pamięcią oraz wydajnością aplikacji. Dlatego ważne jest, aby przy wyborze typów danych kierować się ich specyfiką oraz zastosowaniami, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 35

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Inwersja.

C. Barwienie.

D. Progowanie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 36

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

A. wiąże się z kolumną imiona

B. stanowi odniesienie do siebie samego

C. jest obecny w tabeli obiekty

D. jest ustawiony na kolumnie obiekty

W przedstawionym fragmencie kodu SQL klucz obcy (foreign key) służy do zapewnienia integralności referencyjnej między dwiema tabelami. W tym przypadku klucz obcy wskazuje, że pole imie w jednej tabeli jest powiązane z polem imiona w tabeli obiekty. Takie podejście pomaga w utrzymaniu spójności danych, ponieważ wymusza istnienie każdej wartości w polu imie w kolumnie imiona tabeli obiekty. W praktyce oznacza to, że nie można dodać wartości do pola imie, jeśli nie istnieje odpowiadająca wartość w kolumnie imiona. Klucze obce są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, wspierając normalizację i redukcję redundancji danych. Prawidłowe wykorzystanie kluczy obcych pozwala na efektywne zarządzanie relacjami pomiędzy danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania baz danych. Dodatkowo, prawidłowe stosowanie kluczy obcych przyczynia się do poprawy wydajności zapytań, ponieważ umożliwia optymalizację operacji łączenia danych. To podejście jest zgodne ze standardami SQL, a jego zastosowanie jest powszechne w różnych systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 37

Aby strona internetowa poprawnie dostosowała się do urządzeń mobilnych, należy określić rozmiar czcionki

A. w milimetrach

B. w procentach

C. tylko z wykorzystaniem znaczników big i small

D. w pikselach

Aby witryna internetowa prawidłowo skalowała się na urządzeniach mobilnych, zaleca się definiowanie wielkości czcionki w procentach. Używanie procentów zapewnia elastyczność i responsywność interfejsu użytkownika, co jest kluczowe w kontekście różnorodności rozmiarów ekranów. Procentowe jednostki (np. 100%, 150%) są relatywne do rodzica (elementu, w którym się znajdują), co pozwala na automatyczne dostosowywanie się do zmieniających się warunków wyświetlania. Takie podejście jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania, które kładzie nacisk na dostosowanie zawartości do różnych rozmiarów ekranów. Ponadto, używanie procentów w połączeniu z jednostkami em i rem, które również są skalowalne, pozwala na tworzenie bardziej dostępnych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów. Przykładem może być zdefiniowanie wielkości czcionki nagłówka jako 120%, co sprawi, że będzie ona 20% większa od wielkości czcionki tekstu bazowego, co poprawi czytelność na mniejszych urządzeniach. Warto również zauważyć, że takie podejście wspiera standardy dostępności, co jest istotne w kontekście SEO i doświadczenia użytkownika.

Pytanie 38

echo date"Y"); Po uruchomieniu tego kodu PHP na ekranie ukaże się bieżąca data, obejmująca wyłącznie

A. dzień

B. miesiąc i rok

C. rok

D. dzień i miesiąc

Odpowiedź 'rok' jest prawidłowa, ponieważ w podanym kodzie PHP echo date('Y') zwraca aktualny rok w czterocyfrowym formacie, np. 2023. Funkcja date w PHP jest używana do formatowania daty i czasu, a 'Y' jest stałą formatującą, która reprezentuje rok w pełnym formacie. Dzięki temu programista może łatwo uzyskać i wyświetlić rok w różnych kontekstach, na przykład w systemach zarządzania treścią, raportach czy aplikacjach webowych. Praktyczne zastosowanie tej funkcji jest szerokie, np. w generowaniu automatycznych stopki na stronach internetowych, gdzie często umieszcza się aktualny rok, aby informować użytkowników o bieżącym roku w kontekście praw autorskich. Znajomość różnych formatów daty i ich zastosowanie zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi z pewnością przyczyni się do poprawy jakości kodu.

Pytanie 39

W SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, ale zachować jej strukturę, należy użyć polecenia:

A. REMOVE

B. DROP TABLE

C. TRUNCATE

D. DELETE FROM

Istnieje kilka nieporozumień związanych z usuwaniem danych z tabel SQL, co może prowadzić do błędów. Polecenie <code>DROP TABLE</code> jest często mylone z <code>DELETE FROM</code>. Jednak <code>DROP TABLE</code> usuwa zarówno dane, jak i strukturę tabeli, co oznacza, że po jego użyciu nie będzie można odzyskać tabeli bez jej ponownego stworzenia. To polecenie jest destrukcyjne i powinno być używane tylko wtedy, gdy mamy pewność, że tabela nie jest już potrzebna. Z kolei <code>REMOVE</code> nie jest poprawnym poleceniem SQL. To może wynikać z mylnego przekonania, że istnieje takie polecenie w języku SQL, jednak w rzeczywistości nie jest ono częścią standardu SQL. Tego typu błędy wynikają często z nieznajomości składni SQL lub mylenia z innymi językami programowania, które mogą mieć podobne polecenia. Na koniec, <code>ERASE TABLE</code> również nie jest poprawnym poleceniem SQL. Może to być wynikiem intuicyjnego podejścia do nazewnictwa poleceń, ale w rzeczywistości SQL posługuje się innymi komendami. Kluczowe jest, by dobrze zrozumieć standardy języka SQL i znać właściwe polecenia dla zamierzonych operacji, aby uniknąć potencjalnie destrukcyjnych działań na bazie danych.

Pytanie 40

W bazie danych MySQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, posiadająca kolumny: nazwa, producent, rokWydania. Jaką kwerendę SELECT należy zastosować, aby uzyskać listę wszystkich producentów, unikając powtórzeń?

A. SELECT DISTINCT producent FROM programy

B. SELECT UNIQUE producent FROM programy

C. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE

D. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE

Aby uzyskać unikalne wartości z kolumny w bazie danych MySQL, należy użyć słowa kluczowego DISTINCT. W przypadku zapytania SELECT DISTINCT producent FROM programy; zapytanie to zwraca wszystkie unikalne nazwy producentów z tabeli programy. Słowo kluczowe DISTINCT działa na poziomie wierszy, co oznacza, że przeszukuje kolumnę producent, eliminując z wyników wszelkie powtarzające się wartości. Jest to szczególnie przydatne w analizie danych, gdzie istotne jest uzyskanie przeglądu unikalnych elementów. Na przykład, jeżeli tabela zawiera kilka wierszy z tym samym producentem, zapytanie to zwróci jedynie jeden wiersz dla każdego producenta. Przykład zastosowania: w przypadku tabeli zawierającej wartości jak 'Microsoft', 'Apple', 'Microsoft', wynik zapytania DISTINCT będzie obejmował 'Microsoft' i 'Apple'. W MySQL użycie DISTINCT jest zgodne ze standardem SQL i jest wspierane w większości systemów baz danych, co czyni je bardzo uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej