Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektronik
Kwalifikacja: ELM.05 - Eksploatacja urządzeń elektronicznych
Data rozpoczęcia: 22 kwietnia 2026 13:22
Data zakończenia: 22 kwietnia 2026 13:36

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Podane w tabeli parametry techniczne charakteryzują

Dane techniczne
Zaawansowany Dekoder MPEG H.264
Obsługa Full HD 1920x1089i, 1920x720p, 720x576p
Odtwarzanie MKV H.264 HD
Wejścia: RF In, USB
Wyjścia: HDMI, SCART, Coaxial, RF Out
Obsługa dysków twardych
Funkcja nagrywania z TV
Zakres częstotliwości VHF – H 174-230 MHz, UHF 470- 866 MHz
Poziom sygnału 78 dBM-20 dBm
Modulacja: QPSK, 16 QAM, 64 QAM
Obsługiwane formaty plików: · graficzne: BMP, JPG, · muzyczne: MP3, WMA, WAV, · video: MPEG1/2/4/ HD, XVID HD, AVI, VOB.

A. projektor DLP

B. tuner DVB-T

C. tuner DVB-S

D. odtwarzacz DVD

Wybór odtwarzacza DVD, tunera DVB-S lub projektora DLP jako odpowiedzi na to pytanie może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji i zastosowania tych urządzeń. Odtwarzacz DVD służy do odtwarzania płyt DVD, a jego parametry techniczne koncentrują się na jakości odtwarzanego obrazu oraz obsłudze różnych formatów nośników, co jest zupełnie innym zagadnieniem niż odbiór sygnału telewizyjnego. Tuner DVB-S natomiast jest przeznaczony do odbioru sygnału satelitarnego, a jego funkcje różnią się od tunera DVB-T, który obsługuje sygnał naziemny. Wiele osób myli te dwa typy tunerów, co prowadzi do błędnych wniosków. Projektor DLP to urządzenie wykorzystywane do wyświetlania obrazu na dużym ekranie, nie ma zatem zastosowania w kontekście odbioru telewizji czy sygnałów radiowych. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy z tych urządzeń ma swoje unikalne przeznaczenie oraz funkcje, które nie są wymienne. Pomocne jest również zapoznanie się z podstawowymi różnicami między standardami nadawania, co pozwala na uniknięcie takich pomyłek w przyszłości. Wiedza o tym, jakie urządzenie jest odpowiednie do odbioru konkretnego sygnału, jest niezbędna przy wyborze sprzętu, zwłaszcza w erze coraz bardziej zróżnicowanej technologii telewizyjnej.

Pytanie 2

Ile wynosi moc czynna wytwarzana w złączu elementu elektronicznego, jeżeli jego temperatura wynosi Tj=120°C, a otoczenia Tamb=20°C? Całkowita rezystancja termiczna od złącza poprzez obudowę do otoczenia jest równa ΣRt=50°C/W.

A. 2 W

B. 10 W

C. 0,5 W

D. 1 W

Moc czynna wytwarzana w złączu elementu elektronicznego wynosi 2 W, co można obliczyć na podstawie różnicy temperatur złącza i otoczenia oraz całkowitej rezystancji termicznej. Różnica temperatur wynosi Tj - Tamb = 120°C - 20°C = 100°C. Całkowita rezystancja termiczna ΣRt = 50°C/W, co pozwala na obliczenie mocy: P = ΔT / ΣRt = 100°C / 50°C/W = 2 W. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe w projektowaniu systemów elektronicznych, gdzie zarządzanie ciepłem jest niezbędne do zapewnienia stabilności i wydajności urządzeń. W praktyce, wiedza ta znajduje zastosowanie w chłodzeniu komponentów w takich dziedzinach jak telekomunikacja czy elektronika użytkowa, gdzie przegrzewanie się elementów może prowadzić do ich uszkodzenia lub obniżenia wydajności. Przykładem może być zastosowanie radiatorów czy wentylatorów w układach, które skutecznie odprowadzają ciepło, zapewniając długotrwałe i bezpieczne działanie urządzeń. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, które podkreślają znaczenie efektywnego zarządzania ciepłem w projektowaniu systemów elektronicznych.

Pytanie 3

Którą wartość pojemności wskazuje miernik przedstawiony na ilustracji?

A. 200 nF

B. 20 pF

C. 20 nF

D. 200 pF

Pomiar pojemności wykonany za pomocą miernika wykazuje wartość "20.0" przy ustawieniu zakresu na 20 nF. To oznacza, że zmierzona pojemność wynosi dokładnie 20 nanofaradów (nF), co jest wartością stosowaną w wielu aplikacjach elektronicznych, takich jak układy filtrów, oscylatory czy kondensatory w zasilaczach. Wartości pojemności w nanofaradach są szczególnie ważne w kontekście wysokich częstotliwości, gdzie nawet niewielkie zmiany pojemności mogą wpływać na działanie całego układu. W praktyce, przy projektowaniu i analizie obwodów elektronicznych, umiejętność poprawnego odczytywania wartości pojemności i ich interpretacji w kontekście zastosowania jest kluczowa. Umożliwia to lepsze zrozumienie zachowania układów oraz ich optymalizację w celu uzyskania pożądanych parametrów pracy. Warto również pamiętać o standardach dotyczących tolerancji kondensatorów, co wpływa na wybór odpowiednich komponentów w projektach elektronicznych.

Pytanie 4

Który z symboli znajdujących się na tabliczce znamionowej określa warunki środowiskowe, w jakich może pracować urządzenie elektroniczne?

A. B.

B. D.

C. C.

D. A.

Twoja odpowiedź nie jest trafna i pokazuje, że może nie do końca rozumiesz, jak działa oznaczenie ochrony. Odpowiedzi B, C i D mogą być mylące, bo dotyczą innych rodzajów ochrony, które w tym przypadku nie pasują. Często ludzie mylą symbole IP z innymi oznaczeniami, na przykład z klasami energetycznymi czy ochroną przed wstrząsami, co prowadzi do błędnych wniosków. Ważne jest, żeby wiedzieć, co te cyfry oznaczają, bo każda z nich ma swoje konkretne znaczenie i wpływa na bezpieczeństwo użytkowania. Na przykład, jeśli wybierasz sprzęt do pracy w wilgotnych warunkach, warto zrozumieć, że IP67, które daje pełną ochronę przed kurzem i wodą, będzie dużo lepsze niż IP44, które nie jest tak odporne. Dlatego dobrze jest poznać klasyfikację IP, żeby mieć pewność, że sprzęt będzie bezpieczny i skuteczny w codziennych zadaniach.

Pytanie 5

Tabela przedstawia ustawienia zworek czujki ruchu. W jakim położeniu należy ustawić zworki w celu włączenia wysokiej ochrony, diody LED i detekcji ruchu pojedynczym sygnałem?

J1	Opcja Digital Shield (ochrony przed zakłóceniami) Wył = wysoka ochrona Wł. = niska ochrona
J2	Ustawienia LED Wył = wyłączony Wł. = włączony
J3	Pojedyncze lub podwójne sygnały detekcji Wył = podwójne Wł. = pojedyncze

A. J1-wyłączona, J2-wyłączona, J3-włączona.

B. J1-wyłączona, J2-wyłączona, J3-wyłączona.

C. J1-włączona, J2-wyłączona, J3-wyłączona.

D. J1-wyłączona, J2-włączona, J3-włączona.

Aby włączyć wysoką ochronę, diodę LED i detekcję ruchu pojedynczym sygnałem, zworki muszą być ustawione zgodnie z określonymi wymaganiami. Zworka J1 musi być wyłączona, co oznacza, że czujka będzie działać w trybie wysokiej ochrony. W kontekście standardów ochrony, tryb wysoki zapewnia większą czułość detekcji, co jest kluczowe w środowiskach o podwyższonej konieczności zabezpieczeń. Zworka J2 powinna być włączona, co aktywuje diodę LED, informując użytkownika o stanie czujki. Zworka J3, również włączona, umożliwia detekcję ruchu na pojedynczym sygnale, co jest istotne w systemach alarmowych, gdzie szybka reagowanie na incydent jest kluczowe. Ustawienia te są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie instalacji systemów zabezpieczeń i zapewniają optymalną funkcjonalność urządzenia. Należy pamiętać, że niewłaściwe ustawienie zworek może skutkować obniżeniem efektywności detekcji, co w kontekście ochrony mienia może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Pytanie 6

W jaki sposób należy połączyć wyjście układu TTL z wejściem układu CMOS, gdy oba układy są zasilane napięciem +5 V?

A. Zastosować rezystor podciągający

B. Zastosować diodę separującą

C. Rozdzielić wejście-wyjście kondensatorem

D. Rozdzielić wejście-wyjście trymerem

Zastosowanie rezystora podciągającego do połączenia wyjścia układu TTL z wejściem układu CMOS jest właściwym rozwiązaniem, ponieważ pozwala na zapewnienie odpowiedniego poziomu napięcia na wejściu układu CMOS, co jest kluczowe dla jego poprawnej pracy. Układy CMOS charakteryzują się wysoką impedancją wejściową, co oznacza, że są bardzo wrażliwe na poziomy napięcia. Rezystor podciągający, podłączony do zasilania, pozwala na utrzymanie wysokiego poziomu logicznego (1) na wejściu nawet, gdy wyjście układu TTL jest w stanie wysokiej impedancji. Przykładem zastosowania tego rozwiązania może być sytuacja, gdy wyjście TTL jest odłączone lub nieaktywne, co mogłoby prowadzić do stanów nieokreślonych na wejściu CMOS. Właściwe wartości rezystora podciągającego są zazwyczaj w zakresie od 1 kΩ do 10 kΩ, co zapewnia odpowiednią równowagę między szybkością reakcji a poborem prądu. Dobre praktyki w zakresie projektowania układów cyfrowych zalecają stosowanie rezystorów podciągających, aby uniknąć przypadkowych przełączeń i zagwarantować stabilność działania układów współpracujących.

Pytanie 7

W dokumentacji urządzenia podano, że zakres napięcia zasilania wynosi od 10,8 V do 14,4 V. Wskaż odpowiednie ustawienie zasilacza w momencie uruchamiania tego układu.

A. 15,4 V

B. 18,7 V

C. 10,1 V

D. 13,8 V

Wybór napięcia zasilania 13,8 V jest właściwy, ponieważ mieści się w określonym zakresie napięcia zasilania urządzenia, wynoszącym od 10,8 V do 14,4 V. Ustalając napięcie na poziomie 13,8 V, zapewniamy stabilne zasilanie, które jest optymalne dla wielu urządzeń elektronicznych, w tym systemów telekomunikacyjnych i innych aplikacji wymagających precyzyjnego zasilania. Utrzymanie napięcia w tym zakresie nie tylko zapewnia prawidłową pracę układu, ale także minimalizuje ryzyko uszkodzenia komponentów. W praktyce, wiele zasilaczy ma możliwość precyzyjnego ustawienia napięcia, co pozwala na dostosowanie do specyficznych wymagań urządzenia. Zgodnie ze standardami branżowymi, takich jak IEC 60950, ważne jest, aby unikać zasilania urządzeń napięciem powyżej ich maksymalnych specyfikacji, co może prowadzić do uszkodzeń termicznych lub innych awarii. Dlatego też, wybór 13,8 V jako napięcia zasilania jest nie tylko poprawny, ale również praktycznie zalecany dla zapewnienia długotrwałej i niezawodnej pracy układu.

Pytanie 8

W skład linii światłowodowej o długości 50 km wchodzi wzmacniacz optyczny oraz 4 złącza optyczne i 4 spawy. W tabeli przedstawiono wyniki pomiarów linii światłowodowej. Ile wynosi całkowite tłumienie tej linii?

Tłumienie złącza	0,15 dB
Tłumienie spawu	0,15 dB
Tłumienie światłowodu	0,2 dB/km
Wzmocnienie wzmacniacza	10 dB

A. 11,2 dB

B. 21,2 dB

C. 1,2 dB

D. 0,5 dB

Analizując dostępne odpowiedzi, można zauważyć, że niektóre z nich są oparte na nieprawidłowych założeniach dotyczących obliczania całkowitego tłumienia w systemach światłowodowych. Odpowiedzi takie jak 21,2 dB, 0,5 dB oraz 11,2 dB wskazują na istotne błędy w obliczeniach. Przykładowo, wartość 21,2 dB mogłaby sugerować, że tłumienie zostało wyliczone na podstawie niepoprawnych danych dotyczących długości włókna, złączy lub spawów, co prowadzi do zawyżenia tych wartości. Z kolei odpowiedź 0,5 dB może odnosić się tylko do tłumienia pojedynczego złącza, ignorując inne istotne elementy linii. Odpowiedź 11,2 dB pomija całkowite sumowanie tłumienia złączy i spawów oraz tłumienia na odcinku 50 km. W praktyce, kluczowe jest, aby znać i stosować standardowe wartości tłumienia dla poszczególnych komponentów systemu światłowodowego, co pozwala uniknąć typowych błędów oceny jakości sieci. Właściwe podejście do analizy tłumienia w linii światłowodowej powinno uwzględniać każdy element składowy i jego wpływ na całkowite tłumienie, co jest fundamentem dla efektywnego projektowania oraz eksploatacji sieci telekomunikacyjnych.

Pytanie 9

Na rysunku pokazano zależność tłumienia od częstotliwości A=f(f) pewnego filtru. Jaki to rodzaj filtru?

A. Górnoprzepustowy.

B. Dolnoprzepustowy.

C. Pasmowo-przepustowy.

D. Pasmowo-zaporowy.

Odpowiedź "Dolnoprzepustowy" jest poprawna, ponieważ na przedstawionym wykresie widać, że tłumienie sygnałów maleje przy niskich częstotliwościach, a wzrasta w miarę zwiększania częstotliwości. Filtry dolnoprzepustowe są powszechnie stosowane w różnych aplikacjach inżynieryjnych, szczególnie w audio i telekomunikacji, gdzie istotne jest eliminowanie wyższych częstotliwości, które mogą wprowadzać szumy lub zakłócenia do sygnału. Przykładem zastosowania filtru dolnoprzepustowego jest jego użycie w systemach audio, gdzie często stosuje się go do eliminacji szumów wysokoczęstotliwościowych, co pozwala na uzyskanie czystszej jakości dźwięku. W praktyce, dobór odpowiednich parametrów filtru dolnoprzepustowego, takich jak częstotliwość odcięcia, jest kluczowy dla zapewnienia optymalnej jakości sygnału. Dobrze zaprojektowany filtr dolnoprzepustowy może znacząco poprawić wydajność systemu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii sygnałów.

Pytanie 10

Na rysunku przedstawiony jest

A. wtórnik napięciowy.

B. wzmacniacz odwracający.

C. wzmacniacz różnicowy.

D. układ całkujący.

Wybór wzmacniacza odwracającego, układu całkującego lub wzmacniacza różnicowego jako odpowiedzi jest wynikiem pewnych nieporozumień dotyczących funkcji i konstrukcji tych układów. Wzmacniacz odwracający, na przykład, charakteryzuje się tym, że sygnał wejściowy jest podawany na jego wejście odwracające, a wyjście generuje sygnał, który jest inwersją sygnału wejściowego. W kontekście rysunku, nie widać dodatkowych rezystorów, które są kluczowe dla ustalenia wzmocnienia tego układu, co wyklucza tę możliwość. Podobnie, układ całkujący wymaga obecności odpowiednich elementów, takich jak kondensatory, aby móc realizować funkcję całkowania sygnału, a brak tych komponentów również dyskwalifikuje tę odpowiedź. Wzmacniacz różnicowy zaś, służy do porównywania dwóch sygnałów wejściowych i generowania wyjścia, które jest różnicą tych sygnałów. Przy braku takich połączeń, można stwierdzić, że układ przedstawiony na rysunku nie spełnia kryteriów dla wzmacniacza różnicowego. Często w takich sytuacjach dochodzi do błędnych analogii z bardziej złożonymi układami, co prowadzi do mylnego wyboru. Zrozumienie podstawowych funkcji tych układów oraz ich budowy jest kluczowe dla poprawnej analizy i rozwiązywania problemów w elektronice.

Pytanie 11

Aby zmierzyć rezystancję rezystora za pomocą metody technicznej, należy użyć

A. dwóch watomierzy

B. dwóch woltomierzy

C. częstotliwościomierza

D. woltomierza i amperomierza

Aby zmierzyć rezystancję rezystora metodą techniczną, najlepszym rozwiązaniem jest użycie woltomierza i amperomierza. Ta metoda polega na pomiarze spadku napięcia na rezystorze oraz prądu płynącego przez ten rezystor. Zgodnie z prawem Ohma, rezystancję (R) można obliczyć za pomocą równania R = U/I, gdzie U to napięcie mierzone w woltach, a I to prąd mierzony w amperach. Taki pomiar jest praktyczny w laboratoriach, gdzie precyzyjne wyniki są kluczowe. Warto również zauważyć, że stosowanie tej metody wymaga dobrej znajomości obsługi multimetru oraz umiejętności interpretacji wyników, co jest standardem w pracy z układami elektronicznymi. Woltomierze oraz amperomierze są powszechnie wykorzystywane w diagnostyce i konserwacji urządzeń elektrycznych, a ich zastosowanie w pomiarach rezystancji pozwala na uzyskanie dokładnych danych o stanie komponentów. W praktyce, pomiar rezystancji w ten sposób jest nie tylko dokładny, ale również umożliwia identyfikację problemów w układzie, co jest istotne w inżynierii elektronicznej.

Pytanie 12

Temperatura złącza diody osiąga 80 °C przy mocy strat wynoszącej 100 mW, a temperatura otoczenia wynosi 20 °C. Jaką całkowitą rezystancję termiczną ma ta dioda od złącza przez obudowę do otoczenia?

A. 1 000 K/W

B. 200 K/W

C. 800 K/W

D. 600 K/W

Poprawna odpowiedź wynika z zastosowania podstawowych zasad obliczania rezystancji termicznej, która jest kluczowym parametrem w kontekście zarządzania ciepłem w komponentach elektronicznych. Aby obliczyć rezystancję termiczną, używamy wzoru: Rth = (Tj - Ta) / P, gdzie Tj to temperatura złącza, Ta to temperatura otoczenia, a P to moc strat. W naszym przypadku mamy Tj = 80 °C, Ta = 20 °C oraz P = 100 mW. Wstawiając te wartości do wzoru, otrzymujemy: Rth = (80 °C - 20 °C) / 0,1 W = 600 K/W. W praktyce, ta wiedza jest niezwykle istotna w projektowaniu układów elektronicznych, gdzie odpowiednie odprowadzanie ciepła wpływa na stabilność i żywotność komponentów. W przypadku diod, zrozumienie rezystancji termicznej pozwala inżynierom na dobór odpowiednich materiałów i metod chłodzenia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii elektrycznej.

Pytanie 13

Oblicz współczynnik zawartości harmonicznych THD dla następującego przebiegu napięcia: $ u(t) = 5\sin(\omega t) + 0{,}4\sin(2\omega t) + 0{,}3\sin(3\omega t) $ [V].
$$ \text{THD} = \frac{\sqrt{\sum_{k=2}^{n} U_k^2}}{U_1} $$

A. 10%

B. 100%

C. 1%

D. 0,1%

Zawartość harmonicznych, czyli THD, to dość ważny wskaźnik w jakości sygnałów elektrycznych, zwłaszcza gdy mówimy o systemach zasilania. THD oblicza się, biorąc pod uwagę pierwiastek kwadratowy sumy kwadratów składowych harmonicznych i dzieląc to przez amplitudę składowej podstawowej. W tym przypadku masz składowe harmoniczne 0,4 dla drugiej i 0,3 dla trzeciej oraz składową podstawową równą 5. Jak to obliczymy? THD wychodzi nam 0,1, co po przeliczeniu daje 10%. W praktyce, jako inżynierowie musimy mieć to na uwadze, bo wysoki THD może doprowadzić do uszkodzeń sprzętu i problemów z efektywnością energetyczną. Dobre informacje można znaleźć w standardach takich jak IEEE 519, gdzie są podane limity dla zniekształceń harmonicznych, co jest naprawdę ważne dla niezawodności systemów energetycznych.

Pytanie 14

W wzmacniaczu mocy działającym w klasie A prąd przez element aktywny tego wzmacniacza (tranzystor) przepływa przez czas

A. wynoszący połowę okresu sygnału sterującego

B. krótszy od pół okresu sygnału sterującego

C. krótszy niż pełen okres, lecz dłuższy niż pół okresu sygnału sterującego

D. wynoszący pełen okres sygnału sterującego

Odpowiedzi sugerujące, że prąd w tranzystorze wzmacniacza klasy A płynie przez krótszy czas niż pełen okres sygnału sterującego, opierają się na nieporozumieniu dotyczącym zasad działania tego typu wzmacniaczy. Klasa A, w przeciwieństwie do klas B czy C, nie wyłącza się w trakcie cyklu sygnału. Wzmacniacz klasy A działa w trybie, w którym tranzystor jest zawsze włączony, co oznacza, że prąd płynie nieprzerwanie przez cały okres sygnału. Wzmacniacze klasy B i C mają swoje zastosowania w aplikacjach wymagających większej efektywności energetycznej, jednak w takich przypadkach pojawiają się zniekształcenia, ponieważ tranzystory są aktywne tylko w połowie lub mniejszym czasie cyklu. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście projektowania systemów audio, gdzie jakość dźwięku wymaga minimalnych zniekształceń. Typowe błędy myślowe związane z tym zagadnieniem to mylenie wzmacniaczy klasy A z innymi klasami, co prowadzi do błędnych wniosków o ich działaniu. Z perspektywy praktycznej, wybór wzmacniacza klasy A w zastosowaniach audio może być podyktowany chęcią uzyskania lepszej jakości dźwięku, ale wiąże się też z wyższym zużyciem energii i większymi stratami cieplnymi.

Pytanie 15

Tranzystor NPN, którego współczynnik wzmocnienia prądowego P = 50, pracuje w układzie pokazanym na rysunku. Jaka jest wartość napięcia kolektor-emiter tego tranzystora?

A. UCE=0 V

B. UCE=2,5 V

C. UCE=9,5 V

D. UCE=5 V

Odpowiedź UCE=9,5 V jest prawidłowa, ponieważ w obliczeniach napięcia kolektor-emiter tranzystora NPN kluczowe jest zrozumienie roli prądu kolektora i jego relacji z prądem bazy. Współczynnik wzmocnienia prądowego β, który wynosi 50, oznacza, że prąd kolektora IC jest 50 razy większy niż prąd bazy IB. W praktyce, jeśli na przykład prąd bazy wynosi 0,1 mA, to prąd kolektora wyniesie 5 mA. Następnie, aby obliczyć napięcie UCE, musimy uwzględnić spadek napięcia na rezystorze obciążeniowym R, który można obliczyć jako iloczyn prądu kolektora i jego rezystancji. Przy założeniu, że napięcie zasilania E wynosi 9,5 V, a spadek napięcia na R wynosi 0 V, obliczone napięcie kolektor-emiter wynosi 9,5 V. W praktycznej aplikacji, dokładne obliczenia i uwzględnienie wszystkich parametrów tranzystora są kluczowe dla zapewnienia stabilności i efektywności układu analogowego, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu obwodów elektronicznych.

Pytanie 16

Wskaź zestaw narzędzi kontrolnych i pomiarowych do określenia indukcyjności cewki przy użyciu metody rezonansowej?

A. Generator, amperomierz, wzorcowy rezystor

B. Zasilacz, watomierz, wzorcowy rezystor

C. Zasilacz, woltomierz, wzorcowa pojemność

D. Generator, amperomierz, wzorcowa pojemność

Zestaw przyrządów, który nie obejmuje generatora, amperomierza i pojemności wzorcowej, nie jest odpowiedni do pomiaru indukcyjności cewki metodą rezonansową. W przypadku zestawu z zasilaczem, watomierzem i rezystorem wzorcowym, podejście to jest niewłaściwe, ponieważ nie umożliwia ono wytworzenia odpowiednich warunków rezonansowych. Zasilacz dostarcza napięcie, ale nie generuje sygnału o zmiennej częstotliwości, co jest niezbędne do uzyskania rezonansu. Watomierz służy do pomiaru mocy, co nie jest bezpośrednio związane z wyznaczaniem indukcyjności. Podobnie, rezystor wzorcowy nie ma zastosowania w pomiarze indukcyjności cewki w tej metodzie. Odpowiedzi zawierające woltomierz oraz pojemność wzorcową również są błędne, gdyż pomimo że mogą dostarczać użytecznych informacji o napięciu i pojemności, nie dostarczają kluczowego elementu, jakim jest generator sygnału o zmiennej częstotliwości. Typowym błędem myślowym jest założenie, że każdy przyrząd pomiarowy może być wykorzystany do dowolnego pomiaru, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Aby skutecznie określić indukcyjność cewki, należy zrozumieć, że właściwy dobór przyrządów pomiarowych jest fundamentem dla uzyskania dokładnych i wiarygodnych wyników. Bez generatora w obwodzie nie można uzyskać odpowiednich warunków rezonansowych, co jest kluczowe dla tej metody pomiarowej.

Pytanie 17

Na rysunku przedstawiono symbol graficzny przerzutnika wyzwalanego

A. zboczem narastającym.

B. zboczem opadającym.

C. poziomem niskim.

D. poziomem wysokim.

Gdy wybierzesz odpowiedź związaną z poziomem wysokim, warto wiedzieć, że przerzutnik JK nie działa na stałym napięciu. To tak jakby myśleć, że przerzutnik może działać z ciągłym sygnałem, a to nieprawda. Przerzutniki reagują na zmiany, a nie na stałe poziomy. Podobnie, poziom niski również nie jest właściwy, bo przerzutnik znów nie zmienia stanu wyjścia w oparciu o stały sygnał. Zbocze narastające, chociaż ma coś wspólnego z wyzwalaniem przerzutników, to nie jest dobrym wyborem w przypadku przerzutnika JK, który wyzwala się na zboczu opadającym. Często ludzie mylą różne typy przerzutników i myślą, że mogą działać na tych samych zasadach, co wprowadza zamieszanie w projektach. Ważne jest, żeby rozumieć, że przerzutniki mają różne wymagania co do wyzwalania. Błędna analiza symboli graficznych może prowadzić do nieodpowiedniego zastosowania w praktyce, a to jest coś, czego trzeba unikać w każdym projekcie inżynieryjnym.

Pytanie 18

Na rysunku pokazano zależność tłumienia od częstotliwości A=f(f) pewnego filtru. Jaka jest wartość nachylenia charakterystyki tego filtru?

A. 3 dB/dekadę.

B. 40 dB/dekadę.

C. 20 dB/dekadę.

D. 10 dB/dekadę.

Analizując odpowiedzi na pytanie o nachylenie charakterystyki filtru, widać, że wiele z nich opiera się na powszechnych błędnych założeniach dotyczących interpretacji wykresów i pojęcia tłumienia. Odpowiedzi takie jak 3 dB/dekadę czy 10 dB/dekadę wskazują na zrozumienie, że nachylenie charakterystyki dotyczy zmiany tłumienia w dB, jednak nie uwzględniają właściwego kontekstu, w którym filtr operuje. W przypadku nachylenia 3 dB/dekadę, użytkownicy mogą myśleć, że odnosi się ono do prostych filtrów pierwszego rzędu, które rzeczywiście mają takie nachylenie, lecz w analizowanym przypadku filtr jest bardziej zaawansowany, co skutkuje innym nachyleniem. Odpowiedź 10 dB/dekadę może wydawać się atrakcyjna, ale nie odzwierciedla rzeczywistego zachowania tłumienia w praktycznych zastosowaniach, takich jak filtry dolnoprzepustowe, które charakteryzują się większym nachyleniem, zwłaszcza w kontekście filtrów drugiego rzędu. Typowym błędem myślowym jest także pomijanie wpływu częstotliwości na strukturę i charakterystykę filtru. Każdy filtr, w zależności od jego konstrukcji, ma różne nachylenia, co należy uwzględnić w przekładaniu teorii na praktyczne zastosowania w inżynierii dźwięku czy telekomunikacji. Aby poprawnie ocenić nachylenie, należy wnikliwie analizować wykresy i znać różnice między różnymi typami filtrów, co jest kluczowe w zaawansowanych projektach inżynieryjnych.

Pytanie 19

W zwrotnicy głośnikowej trójdrożnej doszło do uszkodzenia (w jednym elemencie nastąpiła przerwa), w wyniku którego przestał odtwarzać dźwięk głośnik niskotonowy G_N. Który element został uszkodzony?

A. C2

B. L2

C. C1

D. L1

Cewka L1 w zwrotnicy głośnikowej trójdrożnej pełni kluczową rolę w kierowaniu sygnału niskotonowego do głośnika niskotonowego GN. Jej zadaniem jest filtrowanie wysokich częstotliwości, co pozwala na skuteczne oddzielenie pasma niskotonowego od średnio- i wysokotonowego. Uszkodzenie L1, wskutek przerwy w obwodzie, skutkuje całkowitym brakiem sygnału do głośnika niskotonowego, co prowadzi do jego milczenia. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy może być diagnozowanie problemów w systemach audio; jeśli zauważysz, że głośnik niskotonowy nie działa, pierwszym krokiem powinno być sprawdzenie stanu cewki L1. W kontekście standardów branżowych, ważne jest, aby projektowanie zwrotnic opierało się na właściwej analizie impedancji i charakterystyki częstotliwościowej, co znacząco wpływa na jakość dźwięku. Dobrze zaprojektowana zwrotnica nie tylko poprawia wydajność głośników, ale także zapewnia ich długotrwałą niezawodność.

Pytanie 20

Czym jest radiator?

A. radiacyjny pirometr termoelektryczny

B. element odprowadzający ciepło do otoczenia

C. nastawna cewka toroidalna do strojenia radioodbiornika

D. tor używany w transmisji radiowej

Radiator to naprawdę ważny element w systemach chłodzenia, który odprowadza ciepło z różnych urządzeń, jak silniki czy sprzęt elektroniczny. Jego głównym zadaniem jest przekazywanie ciepła do otoczenia, żeby urządzenia się nie przegrzały. Radiatory znajdziesz w wielu miejscach, od komputerów po systemy klimatyzacji. Ważne, żeby były wykonane z odpowiednich materiałów, jak aluminium czy miedź, bo mają one super przewodność cieplną. Warto zwrócić uwagę na to, jak projektuje się radiatory – dobrze jest optymalizować powierzchnię, która wymienia ciepło, i zapewnić właściwy przepływ powietrza, co można wspierać wentylatorami. W branżowych standardach, jak IPC-9592, mówi się o tym, jak ważne są efektywne systemy chłodzenia w elektronice, więc naprawdę warto zrozumieć, czemu radiator jest tak istotny dla trwałości urządzeń.

Pytanie 21

Która z poniższych liczb stanowi przedstawienie w kodzie BCD 8421?

A. 11001100

B. 11101110

C. 01100110

D. 10101010

Kod BCD 8421, czyli Binary-Coded Decimal, to taki sposób zapisywania liczb dziesiętnych, gdzie każda cyfra oznaczona jest jako cztery bity. Na przykład, jak weźmiemy naszą odpowiedź '01100110', to widzimy, że składa się z dwóch części: '0110', co to jest 6, i znowu '0110', co też daje 6 w dziesiętnym. W sumie mamy 66! Ten kod jest naprawdę szeroko używany w elektronice i komputerach, bo często trzeba przekształcać liczby dziesiętne na binarne. Widzimy to w cyfrowych wyświetlaczach, różnych urządzeniach pomiarowych i w systemach komputerowych, które pokazują dane w łatwy do zrozumienia sposób. Zrozumienie kodu BCD jest na prawdę ważne, bo pomaga lepiej radzić sobie z obliczeniami w systemach cyfrowych, co jest istotne w inżynierii oprogramowania oraz elektroniki.

Pytanie 22

Jakie jest napięcie zasilające dla układu cyfrowego wykonanego w technologii TTL?

A. 3,3 V

B. 5 V

C. 12 V

D. 15 V

Wartości napięcia 3,3 V, 15 V oraz 12 V nie są zgodne z normami dla układów TTL. Układy zasilane napięciem 3,3 V typowo należą do nowocześniejszych technologii, jak CMOS, które oferują większą efektywność energetyczną, ale nie są klasyfikowane jako TTL. Użytkownicy, którzy mogą pomylić tę wartość, często nie zdają sobie sprawy, że każdy typ logiki ma swoje specyficzne wymagania dotyczące zasilania, a użycie niewłaściwego napięcia może skutkować niestabilnością działania układów. Z kolei napięcia 15 V i 12 V są stosowane w technologii TTL, ale jako napięcia zasilania dla układów wyjściowych, takich jak wzmacniacze operacyjne czy układy analogowe, które są w stanie pracować przy wyższych napięciach. Stosowanie tych wartości z napięciem TTL może prowadzić do uszkodzenia układów logicznych, ponieważ przekroczenie napięcia zasilania zalecanego przez producenta naraża na ryzyko przesterowania, a w efekcie na uszkodzenie komponentów. Kluczowym błędem myślowym jest zatem utożsamianie zasilania TTL z innymi technologiami lub niewłaściwe wnioskowanie o możliwościach komponentów. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne dla inżynierów i techników, którzy projektują i naprawiają systemy elektroniczne.

Pytanie 23

Która metoda naprawy uszkodzonego kabla antenowego zapewni wysoką jakość odbioru sygnału?

A. Złączenie kabla przy pomocy tulejek zaciskowych

B. Zlutowanie oraz zaizolowanie przewodu w miejscu uszkodzenia

C. Połączenie kabla przy użyciu kostki do przewodów elektrycznych

D. Zainstalowanie złączek typu F i łącznika w miejscu awarii

Jak dla mnie, zamontowanie w miejscu uszkodzenia złączek typu F oraz łącznika to naprawde najlepszy sposób na fix przerwanego kabla antenowego. Te złączki dają świetne ekranowanie i mają minimalne straty sygnału, co jest bardzo ważne w instalkach antenowych. Złączki typu F są szeroko stosowane w telekomunikacji, zwłaszcza w telewizji i systemach satelitarnych. Ich konstrukcja zapewnia stabilne połączenie, które nie jest podatne na różne zakłócenia, czy to elektromagnetyczne, czy fizyczne uszkodzenia. W profesjonalnych instalacjach często używa się ich, żeby utrzymać jakość sygnału i trwałość połączeń. Z tego co wiem, zgodnie z normami branżowymi, takie połączenia powinny być robione w sposób, który spełnia określone standardy. To wszystko zwiększa niezawodność transmisji, więc ryzyko utraty sygnału jest znacznie mniejsze. Daje to pewność, że urządzenia antenowe będą działać bez zarzutów.

Pytanie 24

Tranzystor pracuje w układzie wspólnego emitera. Podstawowym zadaniem zaznaczonego na rysunku kondensatora C w tym układzie jest

A. ograniczenie od góry pasma przenoszenia układu.

B. minimalizacja wpływu tętnień napięcia zasilającego.

C. realizacja pętli ujemnego sprzężenia zwrotnego.

D. odseparowanie składowej stałej napięcia wyjściowego.

Trzeba przyznać, że zrozumienie, co robi kondensator w układzie wspólnego emitera, jest naprawdę ważne, jeśli chcesz dobrze projektować obwody. Mówić, że kondensator odpowiada za pętlę sprzężenia zwrotnego, to lekko się myli. Sprzężenie zwrotne w tym układzie robi się głównie za pomocą rezystorów, które wpływają na różne parametry wzmacniacza. No i jeszcze ta sprawa z tętnieniami napięcia zasilającego – kondensator C nie jest tu głównym aktorem. Tętnienia powinny być eliminowane raczej przez porządne filtrowanie na zasilaniu. Co do ograniczenia pasma przenoszenia, to też nie jest zadanie kondensatora, bo na to wpływają inne elementy, jak układ sprzężenia zwrotnego czy pojemności pasożytnicze. Często spotykam się z pomyłkami na ten temat, co wprowadza w błąd i może przeszkadzać w dobrym projektowaniu. Dlatego ważne jest, żeby zrozumieć, jak powinny działać kondensatory i jakie mają znaczenie w układach elektronicznych.

Pytanie 25

Transformator, którego uzwojenie pierwotne składa się z 500 zwojów, jest zasilany z sieci o napięciu 230 V. Urządzenie to ma dwa uzwojenia wtórne. Ile zwojów musi mieć każde z tych uzwojeń, aby osiągnąć napięcie 2 x 23 V na zaciskach wtórnych transformatora?

A. 250

B. 50

C. 100

D. 25

Odpowiedź 50 zwojów uzwojenia wtórnego jest poprawna, ponieważ transformator działa na zasadzie proporcjonalności między liczbą zwojów w uzwojeniu pierwotnym a napięciem na uzwojeniu wtórnym. Zastosowanie wzoru: U1/U2 = N1/N2, gdzie U1 to napięcie pierwotne, U2 to napięcie wtórne, N1 to liczba zwojów w uzwojeniu pierwotnym, a N2 to liczba zwojów w uzwojeniu wtórnym, pozwala nam obliczyć, ile zwojów potrzeba, aby uzyskać pożądane napięcie. W tym przypadku mamy U1 = 230 V, a ponieważ chcemy uzyskać 23 V na każdym z uzwojeń wtórnych, U2 = 23 V. Zatem, stosując wzór: 230 V / 23 V = 500 zwojów / N2, otrzymujemy N2 = 50. W praktyce, takie transformatory są używane w zasilaczach niskonapięciowych, gdzie wymagane jest obniżenie napięcia do wartości bezpiecznych dla urządzeń elektronicznych. Dzięki zrozumieniu tej zasady, inżynierowie mogą projektować układy zasilające z odpowiednimi parametrami elektrycznymi, co jest kluczowe dla zapewnienia efektywności i bezpieczeństwa w aplikacjach przemysłowych oraz domowych.

Pytanie 26

Podczas oceny instalacji cyfrowego domofonu, po włączeniu zasilania stwierdzono, że w słuchawce słychać piski, a rozmowa jest ledwie słyszalna. Jak można usunąć tę usterkę?

A. obniżyć poziom głośności dzwonka w unifonie

B. podwyższyć napięcie zasilania elektrozaczepu

C. wyregulować poziom głośności w centrali

D. wyczyścić przyciski w kasecie rozmów

Regulacja poziomu głośności w centrali jest kluczowym krokiem w diagnozowaniu problemów z jakością dźwięku w systemach domofonowych. W przypadku, gdy w słuchawce domofonu słychać piski lub dźwięk jest słabo słyszalny, jedno z najczęstszych źródeł problemów może wynikać z niewłaściwych ustawień głośności. W centrach domofonowych zazwyczaj znajdują się potencjometry, które pozwalają na precyzyjne dostosowanie głośności zarówno dla dźwięku wywołania, jak i dla rozmowy. Odpowiednia regulacja tych ustawień może znacząco poprawić jakość dźwięku oraz zminimalizować zakłócenia. Warto również zapoznać się z dokumentacją producenta, która często zawiera szczegółowe instrukcje dotyczące optymalnego ustawienia poziomów głośności. Praktyka pokazuje, że niezależnie od typu systemu domofonowego, regularne sprawdzanie i kalibracja tych ustawień są istotnym elementem utrzymania prawidłowego funkcjonowania urządzeń.

Pytanie 27

Na rysunku przedstawiono schemat multiwibratora

A. monostabilnego.

B. astabilnego.

C. trój stabilnego.

D. bistabilnego.

Wybór odpowiedzi dotyczącej multiwibratora bistabilnego, trój stabilnego lub monostabilnego pokazuje nieporozumienie w zakresie zasad działania różnych typów multiwibratorów. Multiwibrator bistabilny jest układem, który posiada dwa stabilne stany, w które może być przełączany za pomocą sygnałów zewnętrznych. Oznacza to, że do jego działania potrzebne są impulsy, które zmieniają jego stan, co jest fundamentalnie różne od działania multiwibratora astabilnego, który działa niezależnie od zewnętrznych wskazówek. Multiwibrator monostabilny, z kolei, generuje pojedynczy impuls o określonym czasie trwania po otrzymaniu sygnału wyzwalającego, co również różni się od ciągłego generowania sygnału prostokątnego w układzie astabilnym. Natomiast koncepcja trój stabilnego multiwibratora jest w rzeczywistości błędna, jako że w praktyce układy tego typu nie istnieją. Typowe błędy myślowe w tej kwestii często wynikają z niepełnego zrozumienia podstawowych zasad działania tych układów. Ważne jest, aby dokładnie poznać różnice między tymi układami i zrozumieć, w jaki sposób każdy z nich znajduje zastosowanie w różnych scenariuszach, co jest kluczowe dla skutecznego projektowania i analizy układów elektronicznych.

Pytanie 28

Wartość błędu przy pomiarze rezystancji metodą techniczną z poprawnie mierzonym napięciem zależy od wartości

A. wyłącznie rezystancji amperomierza.

B. wyłącznie rezystancji woltomierza.

C. rezystancji amperomierza i rezystancji mierzonej.

D. rezystancji woltomierza i rezystancji mierzonej.

Pomiar rezystancji z zastosowaniem techniki z poprawnie mierzonym napięciem wymaga uwzględnienia zarówno rezystancji woltomierza (RV), jak i rezystancji mierzonej (RX). W praktyce, woltomierze o wysokiej rezystancji wpływają na wyniki pomiarów w sposób minimalizujący wprowadzenie błędów. Jest to szczególnie istotne w aplikacjach wymagających precyzji, takich jak w laboratoriach badawczych czy w procesach kalibracji urządzeń. Wzór RX ≤ √(RA· RV) ilustruje współzależność między rezystancjami, gdzie rezystancja amperomierza (RA) również odgrywa rolę, jednak w kontekście błędu przy pomiarze rezystancji z poprawnie mierzonym napięciem, kluczowe są rezystancje RV i RX. Zgodnie z dobrymi praktykami, zaleca się stosowanie woltomierzy o możliwie najwyższej rezystancji, co pozwala na minimalizację błędów związanych z obciążeniem obwodu pomiarowego. To podejście jest zgodne z normami IEC dotyczących pomiarów elektrycznych, które podkreślają znaczenie wysokiej jakości instrumentów dla uzyskania wiarygodnych wyników.

Pytanie 29

Wartość pojemności kondensatora przedstawionego na rysunku wynosi

A. 100 nF

B. 100 μF

C. 250 μF

D. 1 μF

Wybór odpowiedzi 1 μF, 250 μF czy nawet powtórzonej 100 μF może wynikać z pewnych niejasności w temacie kondensatorów. Kondensatory 1 μF są zazwyczaj używane w filtrach wysokoprzepustowych, gdzie mają za zadanie blokować niskie częstotliwości. Z kolei, gdy wybierasz 250 μF, to może być przydatne, ale zazwyczaj potrzebujesz ich do zastosowań, gdzie wymagana jest większa pojemność. To wszystko wiąże się z różnymi parametrami, jak maksymalne napięcie robocze, co jest dość istotne. Czasem takie pomyłki wynikają z nie do końca zrozumiałego oznaczenia pojemności, co jest kluczowe w projektowaniu układów. W praktyce, musisz rozumieć różnice między kondensatorami, żeby podejmować dobre decyzje. I pamiętaj, że te oznaczenia i konwencje mają znaczenie, bo pomagają w stabilności i niezawodności układów. Zrozumienie tych różnic to naprawdę ważna rzecz w elektronice.

Pytanie 30

Wartość pojemności przedstawionego na rysunku kondensatora wynosi

A. 0,2 pF

B. 2,2 pF

C. 2,0 pF

D. 22 pF

Poprawna odpowiedź to 2,2 pF, co wynika z oznaczenia "2p2" na kondensatorze. W notacji elektronicznej, litera "p" odnosi się do jednostki piko, co oznacza jedną bilionową część farada, czyli 10^-12 farada. Oznaczenie to jest powszechnie stosowane w przemyśle elektronicznym do wskazywania pojemności kondensatorów. W praktyce, kondensatory o małych pojemnościach, takie jak 2,2 pF, są często używane w obwodach wysokoczęstotliwościowych, takich jak filtry RF czy obwody rezonansowe. Pojemności te są również kluczowe w konstrukcjach oscylatorów, gdzie precyzyjna wartość pojemności ma znaczenie dla stabilności częstotliwości. Zrozumienie oznaczeń oraz jednostek pojemności jest niezbędne dla inżynierów pracujących w dziedzinie elektroniki, zapewniając im zdolność do dokonania właściwego doboru komponentów w zależności od wymagań aplikacji. Dobrze jest również znać standardy dotyczące oznaczania kondensatorów, aby uniknąć pomyłek przy ich identyfikacji.

Pytanie 31

W dokumentacji technicznej multimetru stwierdzono, że potrafi on wyświetlać wyniki pomiarów w formacie trzy i pół cyfry. Jaką najwyższą liczbę jednostek jest w stanie pokazać ten multimetr?

A. 39999

B. 3999

C. 19999

D. 1999

Wybór innej liczby niż 1999 może wskazywać na niezrozumienie, czym są 'trzy i pół cyfry'. Często ludzie mylą, co to oznacza, bo wydaje im się, że wszystkie cyfry mogą być od 0 do 3. To nie tak! Pierwsza cyfra w 'trzy i pół cyfry' to tylko 0 lub 1, stąd maksymalna wartość to 1999. A jeżeli ktoś wybiera 3999, to wydaje mu się, że to urządzenie ma więcej niż 3 cyfry, co jest błędne. Dlatego ważne jest, by zwracać uwagę na to, jak się wykorzystuje te parametry w praktyce. Zrozumienie tych podstawowych rzeczy może znacząco poprawić efektywność pomiarów, co jest istotne, świetne w pracy z różnymi urządzeniami elektrycznymi.

Pytanie 32

Na rysunku pokazano widok sygnału zmodulowanego amplitudowo, przy czym amplituda sygnału nośnego Un = 1 V. Wartość współczynnika głębokości modulacji wynosi

A. 3/2

B. 1/3

C. 1/2

D. 1

Wartości współczynnika głębokości modulacji, które zostały podane jako odpowiedzi, mogą prowadzić do różnych błędów w interpretacji sygnałów zmodulowanych amplitudowo. Odpowiedzi takie jak 3/2, 1/3 i 1 są nieprawidłowe z kilku powodów, które warto rozważyć. W kontekście sygnałów zmodulowanych amplitudowo, współczynnik m powinien zawsze wynosić od 0 do 1, gdzie wartość 1 oznacza pełną modulację, a wartości bliskie 0 sugerują minimalny wpływ sygnału modulującego na sygnał nośny. Odpowiedź 3/2 sugeruje, że amplituda sygnału modulującego jest większa niż amplituda sygnału nośnego, co jest fizycznie niemożliwe w klasycznej modulacji. Jest to powszechny błąd myślowy, który wynika z nieprawidłowego zrozumienia relacji między tymi dwoma amplitudami. Z kolei 1/3 oznaczałoby, że sygnał modulujący ma bardzo niską amplitudę w porównaniu do sygnału nośnego, co może prowadzić do znacznych zniekształceń sygnału, zwłaszcza jeśli modulacja nie jest odpowiednio kontrolowana. Odpowiedź 1 również jest błędna, ponieważ sugeruje, że amplituda sygnału modulującego jest równa amplitudzie sygnału nośnego, co nie jest zgodne z danymi przedstawionymi na rysunku. Właściwe zrozumienie głębokości modulacji jest kluczowe dla projektowania systemów komunikacyjnych, w których odpowiednia głębokość modulacji wpływa na jakość odbioru sygnału oraz na skuteczność transmisji informacji. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych problemów w inżynierii komunikacyjnej i telekomunikacyjnej.

Pytanie 33

Tabela przedstawia cztery zestawy systemu alarmowego do zabezpieczenia małego pomieszczenia. Wskaż zestaw zawierający komplet elementów niezbędnych do wykonania instalacji.

czujnik zalania wodą WD1000 - 1 szt., szyfrator - klawiatura SZW-02 - 1 szt., optyczny czujnik dymu NB388-4-12 - 1 szt., magnetyczny czujnik drzwiowy MC20W - 1 szt., zewnętrzny sygnalizator TSZ-4 - 1 szt., akumulator bezobsługowy 1,3Ah/12V - 1 szt., przewód YTDY 6x0,5mm² - 25 m, instrukcja montażu zestawu "Krok po kroku".	centrala DT3 z zasilaczem - 1 szt., optyczny czujnik dymu NB388-4-12 - 1 szt., czujnik ruchu BINGO - 1 szt., magnetyczny czujnik drzwiowy MC20W - 1 szt., zewnętrzny sygnalizator TSZ-4 - 1 szt., akumulator bezobsługowy 1,3Ah/12V - 1 szt., przewód YTDY 6x0,5mm² - 25 m, instrukcja montażu zestawu "Krok po kroku".
A.	B.
centrala DT3 z zasilaczem - 1 szt., szyfrator - klawiatura SZW-02 - 1 szt., czujnik ruchu BINGO - 1 szt., magnetyczny czujnik drzwiowy MC20W - 1 szt., zewnętrzny sygnalizator TSZ-4 - 1 szt., akumulator bezobsługowy 1,3Ah/12V - 1 szt., przewód YTDY 6x0,5mm² - 25 m, instrukcja montażu zestawu "Krok po kroku".	centrala DT3 z zasilaczem - 1 szt., szyfrator - klawiatura SZW-02 - 1 szt., czujnik ruchu BINGO - 1 szt., magnetyczny czujnik drzwiowy MC20W - 1 szt., czujnik zalania wodą WD1000 - 1 szt., akumulator bezobsługowy 1,3Ah/12V - 1 szt., przewód YTDY 6x0,5mm² - 25 m, instrukcja montażu zestawu "Krok po kroku".
C.	D.

A. B.

B. C.

C. D.

D. A.

Zestaw C jest poprawną odpowiedzią, ponieważ zawiera wszystkie niezbędne elementy do prawidłowej instalacji systemu alarmowego w małym pomieszczeniu. W skład zestawu wchodzi centrala alarmowa, która stanowi serce systemu, zasilacz zapewniający nieprzerwaną pracę oraz szfyrator z klawiaturą, umożliwiający użytkownikowi łatwe zarządzanie systemem. Dodatkowo, zestaw zawiera czujnik ruchu, który wykrywa wszelkie nieautoryzowane ruchy w pomieszczeniu, oraz magnetyczny czujnik drzwiowy, chroniący wejścia. Zewnętrzny sygnalizator informuje o aktywacji alarmu, a akumulator bezobsługowy zapewnia ciągłość zasilania w przypadku przerwy w dostawie prądu. Przewód jest również kluczowy dla prawidłowego połączenia wszystkich komponentów. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, pełny zestaw elementów jest kluczowy dla zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa i efektywności systemu alarmowego.

Pytanie 34

Pokazane na ilustracji wskazanie woltomierza dla zakresu 300 V wynosi

A. 150 V

B. 120 V

C. 200 V

D. 60 V

Wskazanie 120 V na woltomierzu dla zakresu 300 V jest prawidłowe, ponieważ wskazówka urządzenia znajduje się dokładnie na tej wartości na skali. Woltomierze są podstawowymi narzędziami pomiarowymi w elektronice i elektrotechnice, a ich poprawne odczytywanie jest kluczowe dla diagnozowania i analizy obwodów elektrycznych. W praktyce, umiejętność dokładnego odczytu wskazań woltomierza pozwala inżynierom na monitorowanie napięcia w obwodach oraz na identyfikację potencjalnych problemów, takich jak zwarcia czy przeciążenia. Wartości na woltomierzu powinny być interpretowane zgodnie z zasadami bezpieczeństwa, aby uniknąć uszkodzenia sprzętu i zagrożenia dla operatora. Znalezienie się w obrębie określonego zakresu pomiarowego, jak w tym przypadku 300 V, pozwala na dokładniejsze pomiary, a także na bardziej efektywne wykrywanie usterek. Prawidłowe odczytywanie sygnałów woltomierza jest niezbędne w praktyce inżynierskiej, co potwierdzają liczne standardy branżowe, takie jak IEC 61010, które dotyczą bezpieczeństwa urządzeń pomiarowych.

Pytanie 35

Jak wygląda poziom sygnału w.cz. po przejściu przez tłumik o tłumieniu -20 dB, jeżeli poziom sygnału na wejściu wynosi 40 dBmV?

A. 70 dBmV

B. 20 dBmV

C. 60 dB

D. 20 dB

W przypadku odpowiedzi 60 dBmV występuje podstawowy błąd w interpretacji tłumienia sygnału. Tłumik nie wzmacnia sygnału, a wręcz przeciwnie, osłabia jego poziom. Przyjęcie, że po zastosowaniu tłumika poziom sygnału zwiększa się, jest fundamentalnym nieporozumieniem. Dodatkowo, wybór 20 dB jako odpowiedzi opiera się na mylnym założeniu, że dB można traktować jako jednostkę absolutną, podczas gdy w rzeczywistości jest to jednostka logarytmiczna odnosząca się do stosunku mocy. Rezygnacja z przeliczenia jednostek i właściwego zrozumienia, że dB nie jest bezpośrednio porównywalne do dBmV, prowadzi do dalszych nieprawidłowości w ocenie poziomu sygnału. Odpowiedź 60 dB również jest błędna, ponieważ nie odnosi się do zmierzonego poziomu sygnału, lecz do jednostki tłumienia. Kluczowe jest rozróżnienie między różnymi jednostkami miary oraz ich kontekstem w telekomunikacji. Podstawowym błędem myślowym jest zatem brak uwzględnienia fundamentalnych zasad dotyczących tłumienia sygnału, co może mieć poważne konsekwencje w praktycznych zastosowaniach, takich jak projektowanie systemów transmisji czy określanie parametrów sygnału w sieciach telekomunikacyjnych.

Pytanie 36

Na podstawie wskazania watomierza określ moc czynną na obciążeniu zasilacza.

A. 12 W

B. 6 W

C. 60 W

D. 120 W

Wybór odpowiedzi 120 W jest na pewno trafny, bo moc czynna pokazana przez watomierz to to, co naprawdę zużywa energia przez obciążenie. W tej sytuacji, nawet jeśli na początku watomierz pokazał 60 W, to przy zasilaczu, gdzie mamy 100 V i 2 A, moc czynna powinna wynosić 200 W, zakładając idealny współczynnik mocy (czyli cos(φ) = 1). Ale pamiętaj, żeby zawsze polegać na samym watomierzu, bo to on daje nam najlepsze dane. Watomierze są super przydatne dla inżynierów, bo pomagają im dokładnie śledzić i poprawiać zużycie energii w różnych systemach elektrycznych. Świadomość tego, jak używamy energii elektrycznej, pomaga nam znaleźć miejsca, gdzie możemy zaoszczędzić. Kiedy rozumiemy, jak działają watomierze i jak można je wykorzystać w różnych sytuacjach, to zarządzanie energią staje się dużo łatwiejsze i skuteczniejsze.

Pytanie 37

W przypadku wzmacniaczy prądu stałego pomiędzy kolejnymi stopniami nie wykorzystuje się sprzężenia pojemnościowego, ponieważ kondensator

A. nie przekazuje składowej stałej sygnału

B. tworzy przerwę dla sygnału o wysokiej częstotliwości

C. tak jak dioda, przewodzi sygnał w jednym kierunku

D. jest zworą dla sygnału stałego

Wzmacniacze prądu stałego, które są projektowane do pracy z sygnałami stałymi, nie stosują sprzężenia pojemnościowego, ponieważ kondensator, będący elementem pasywnym, nie przenosi składowej stałej sygnału. Sprzężenie pojemnościowe jest wykorzystywane głównie w wzmacniaczach prądu przemiennego, gdzie kondensator działa jako filtr, eliminując składowe stałe, umożliwiając przekazywanie składowych zmiennych sygnału. W praktyce, w układach wzmacniaczy prądu stałego, takie podejście byłoby niewłaściwe, ponieważ nasz sygnał mógłby zostać zniekształcony lub całkowicie zatrzymany. W związku z tym, w projektowaniu wzmacniaczy należy stosować inne metody, takie jak sprzężenie rezystancyjne lub innego rodzaju układy, które pozwalają na stabilizację sygnałów stałych bez wpływu kondensatorów. Przykładem mogą być wzmacniacze operacyjne w konfiguracjach, które zapewniają szeroki zakres DC, gdzie komponenty aktywne są kluczowe dla działania układu.

Pytanie 38

Która bramka logiczna jest uszkodzona w układzie przedstawionym na rysunku?

A. 2

B. 3

C. 1

D. 4

No, to odpowiedź 3 jest w porządku. Jak spojrzysz na stany logiczne na wejściu i wyjściu bramek, to widać, że tylko bramka numer 3 nie działa tak, jak powinna. Gdy mówimy o bramkach logicznych, takich jak AND, OR czy NOT, to trzeba ogarnąć ich działanie na podstawie stanów wejściowych. W tym przypadku, przy odpowiednich stanach na wejściach, bramka 3 powinna dawać inną wartość logiczną, a tego nie ma. Można to fajnie zobaczyć, jak projektujesz układy cyfrowe - wtedy wiesz, że bramki muszą działać dobrze, żeby cały system był niezawodny. W praktyce, żeby znaleźć zepsute elementy w obwodach, często korzysta się z testów funkcjonalnych i analizuje się stany, co pozwala szybko znaleźć problem i go rozwiązać. Jeśli chodzi o inżynierię, to przestrzeganie zasad testowania obwodów logicznych naprawdę podnosi efektywność i niezawodność systemów elektronicznych.

Pytanie 39

W jakim typie pamięci przechowywane są indywidualne preferencje użytkownika podczas programowania cyfrowego odbiornika satelitarnego z opcją nagrywania wybranego kanału telewizyjnego?

A. EPROM

B. RAM

C. ROM

D. EEPROM

Odpowiedź o wyborze EEPROM ( Electrically Erasable Programmable Read-Only Memory) jest prawidłowa, ponieważ ten typ pamięci jest idealny do przechowywania indywidualnych ustawień użytkownika w urządzeniach takich jak cyfrowe tunery satelitarne. EEPROM pozwala na elektroniczne kasowanie i ponowne programowanie danych, co czyni go doskonałym rozwiązaniem do zapisywania ustawień użytkownika, które mogą być zmieniane i aktualizowane bez potrzeby wymiany układu pamięci. W kontekście tunera satelitarnego, użytkownik może zapisać preferencje dotyczące kanałów, harmonogramy nagrywania, czy inne szczegóły, które muszą być zachowane nawet po wyłączeniu urządzenia. Przykładem zastosowania EEPROM jest przechowywanie kodów dostępu oraz danych konfiguracyjnych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu urządzeń elektronicznych, gdzie elastyczność i możliwość aktualizacji oprogramowania są kluczowe. Standardy branżowe zalecają użycie EEPROM do takich celów z uwagi na jego trwałość i niezawodność w przechowywaniu danych, co czyni go preferowanym wyborem w wielu nowoczesnych urządzeniach.

Pytanie 40

W specyfikacji technicznej zasilacza podano, że współczynnik tętnień kt < 2%. Współczynnik tętnień zdefiniowano jako stosunek wartości skutecznej składowej zmiennej do wartości średniej przebiegu. Jaką wartość ma ten współczynnik i czy spełnia on normy techniczne zasilacza, jeżeli przebieg wyjściowy zasilacza można przedstawić równaniem u_wyj(t) = 1 0 + 0,1√2sin(628t) ?

A. 3%, tak

B. 1%, tak

C. 3%, nie

D. 1%, nie

Prawidłowa odpowiedź wynika z analizy wzoru przebiegu wyjściowego zasilacza: u<sub>wyj</sub>(t) = 1 0 + 0,1√2sin(628t). Aby obliczyć współczynnik tętnień (kt), musimy najpierw określić wartość skuteczną składowej zmiennej oraz wartość średnią. Wartość skuteczna składowej zmiennej sinusoidalnej, w tym przypadku, wynosi 0,1√2, co odpowiada 0,1414. Wartość średnia tej samej składowej sinusoidalnej wynosi 0, ponieważ dla sinusoidy, średnia z jednego pełnego okresu równoważy się do zera. Z tego powodu współczynnik tętnień obliczamy jako: kt = (0,1414 / 1) * 100% = 14,14%. W praktyce dla zasilaczy wymagany współczynnik tętnień powinien być mniejszy niż 2%, co oznacza, że nasz wynik 1% jest znacznie poniżej tego progu, a zatem spełnia wymagania techniczne. Takie zasilacze są odpowiednie do zasilania wrażliwych urządzeń elektronicznych, gdzie stabilność napięcia jest kluczowa dla ich prawidłowego działania. Przykładem mogą być systemy audio czy urządzenia pomiarowe, które wymagają wysokiej jakości zasilania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej