Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:50
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 18:12

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W CSS zapis selektora p > i { color: red; } wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. wyłącznie tekstu w znaczniku , który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika

B. tylko tego tekstu w znaczniku , który ma przypisaną klasę o nazwie i

C. wszelkiego tekstu w znaczniku lub wszelkiego tekstu w znaczniku

D. wszystkiego tekstu w znaczniku z wyjątkiem tekstu w znaczniku

Zapis selektora CSS p > i { color: red; } jest precyzyjny i wskazuje, że kolor czerwony zostanie zastosowany wyłącznie do elementów , które znajdują się bezpośrednio w obrębie elementu . Warto zrozumieć, że symbol '>' oznacza selektor dziecka, co oznacza, że styl dotyczy tylko tych , które są bezpośrednimi potomkami . Przykładowo, jeśli mamy strukturę HTML:To jest przykład tekstu z zagnieżdżonym elementem., to tylko pierwszy znacznik (czyli "przykład") będzie miał kolor czerwony, ponieważ drugi znacznik jest zagnieżdżony i nie jest bezpośrednim dzieckiem . W kontekście standardów CSS, stosowanie selektorów dziecka jest zalecane, gdyż pozwala na precyzyjniejsze określenie, do których elementów styl ma być zastosowany, co w praktyce ułatwia zarządzanie stylami na stronach z bardziej złożoną strukturą HTML.

Pytanie 2

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w przedziale jednostronnie domkniętym <-5, 10)?

A. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10

B. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10

C. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10

D. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10

Błędne odpowiedzi opierają się na niewłaściwym zrozumieniu pojęcia przedziału oraz operatorów logicznych w języku PHP. W przypadku wyrażenia $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10, użycie operatora || (lub) oznacza, że wystarczy, aby jedna z warunków była spełniona, co prowadzi do sytuacji, w której każde zmienne, które są mniejsze od 10, również zostaną uznane za poprawne, nawet jeśli są mniejsze niż -5. Takie podejście nie odzwierciedla założonego przedziału. Kolejna niepoprawna koncepcja to wyrażenie $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10, które również wprowadza w błąd, ponieważ pozwala na wartości mniejsze lub równe -5, a także na wartości mniejsze od 10, co całkowicie wykracza poza założony przedział. Wyrażenie $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10 również jest błędne, ponieważ sugeruje, że zmienna1 musi być jednocześnie mniejsza lub równa -5 oraz mniejsza od 10, co jest logicznie sprzeczne z definicją przedziału. W praktyce, takie błędne podejścia mogą prowadzić do nieprawidłowych wyników i trudności w diagnostyce błędów, dlatego kluczowe jest zrozumienie i poprawne stosowanie operatorów oraz warunków w kodzie. Zastosowanie błędnych wyrażeń może prowadzić do wprowadzenia poważnych błędów w logice programu, co jest niepożądane w kontekście dobrej praktyki programistycznej.

Pytanie 3

W CSS zapis w postaci

h1::first-letter{color:red;}

spowoduje, że kolor czerwony będzie dotyczył

A. pierwszej litery nagłówka pierwszego poziomu

B. pierwszej linii akapitu

C. tekstów nagłówka pierwszego poziomu

D. pierwszej litery nagłówka drugiego poziomu

Zapis CSS h1::first-letter {color: red;} odnosi się do selektora pseudo-elementu first-letter, który jest używany do stylizacji pierwszej litery bloku tekstowego w nagłówkach. W tym wypadku, gdy selektor jest zastosowany do elementu h1, oznacza to, że kolor pierwszej litery nagłówka pierwszego stopnia (h1) zostanie zmieniony na czerwony. Pseudo-element first-letter działa tylko dla elementów blokowych, takich jak nagłówki, akapity czy listy. W praktyce, jeśli w dokumencie HTML mamy element <h1> z tekstem, np. 'Witaj świecie', to wyłącznie litera 'W' zostanie wyświetlona w kolorze czerwonym. To podejście jest zgodne ze standardami CSS, które definiują pseudo-elementy jako specyficzne fragmenty dokumentu, które można stylizować niezależnie od reszty zawartości. Warto również zauważyć, że stosowanie takich selektorów pozwala na uzyskanie bardziej złożonych efektów wizualnych bez konieczności modyfikacji struktury HTML. Umożliwia to projektantom stron internetowych większą elastyczność i kontrolę nad estetyką treści.

Pytanie 4

Element

<meta charset="utf-8">

służy do definiowania metadanych witryny internetowej związanych z

A. językiem witryny

B. kodowaniem znaków

C. opisem witryny

D. słowami kluczowymi

Wybór odpowiedzi dotyczącej opisu strony, języka strony czy słów kluczowych wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące roli tagu <meta charset="utf-8">. Elementy te pełnią zupełnie inne funkcje i nie są związane z kodowaniem znaków, co jest kluczowym aspektem dla prawidłowego renderowania treści w przeglądarkach. Opis strony, zazwyczaj definiowany przez <meta name="description">, ma na celu przedstawienie krótkiego streszczenia zawartości witryny, co wpływa na SEO, ale nie ma związku z kodowaniem. Z kolei język strony określany jest poprzez <html lang="pl"> i informuje przeglądarki oraz wyszukiwarki, w jakim języku jest napisana strona, co również nie dotyczy aspektów kodowania znaków. Wreszcie, słowa kluczowe, definiowane w tagu <meta name="keywords">, są używane do optymalizacji wyszukiwania, lecz nie mają wpływu na to, jak znaki są kodowane i wyświetlane. Takie nieprecyzyjne rozumienie może prowadzić do problemów z dostępnością i użytecznością stron, szczególnie w kontekście międzynarodowym. Zrozumienie specyfiki działania tagu <meta charset="utf-8"> oraz jego roli w wyświetlaniu treści jest kluczowe dla każdego twórcy stron internetowych, aby zapewnić właściwą komunikację i prezentację treści dla wszystkich użytkowników.

Pytanie 5

Która właściwość kontrolki w MS Access określa, skąd kontrolka pobiera wyświetlaną wartość?

A. Źródło kontrolki

B. Nazwa

C. Format

D. Widoczny

W MS Access to właściwość „Źródło kontrolki” (Control Source) określa, skąd kontrolka pobiera wyświetlaną wartość - np. z którego pola tabeli czy kwerendy. Dlatego decyduje o tym „Źródło kontrolki”.

Pytanie 6

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki, należy w znaczniku <script> umieścić kod

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
następnie po zatwierdzeniu

2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A);

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

Wybrana odpowiedź nie jest prawidłowa. W JavaScript, funkcja 'alert()' jest używana do wyświetlania okienka z komunikatem, ale nie pozwala na wprowadzenie przez użytkownika żadnej wartości, w przeciwieństwie do funkcji 'prompt()'. Operator '<<' nie jest odpowiedni w tym kontekście, ponieważ jest to operator przesunięcia bitowego, a nie służy do przypisywania wartości do zmiennej. W niektórych niepoprawnych odpowiedziach, próbowano połączyć łańcuchy znaków (stringi) za pomocą kropki ('.'), co jest niepoprawne w JavaScript. Operator do łączenia łańcuchów znaków w tym języku to '+'. Kropka jest używana do dostępu do właściwości obiektów. Pamiętaj, że zrozumienie różnicy między różnymi funkcjami interaktywnymi, takimi jak 'alert()', 'prompt()' i 'confirm()', oraz kiedy ich używać, jest kluczowe do efektywnego tworzenia interaktywnych stron internetowych.

Pytanie 7

Wskaż system do zarządzania treściami.

A. Apache

B. MariaDB

C. phpMyAdmin

D. Joomla!

Wybór odpowiedzi innych niż Joomla! ukazuje istotne nieporozumienia dotyczące roli różnych technologii w kontekście zarządzania treścią. Apache to serwer HTTP, który obsługuje żądania użytkowników w Internecie, ale nie jest systemem zarządzania treścią. Jego funkcją jest dostarczanie plików z serwera do przeglądarki internetowej, co jest kluczowe, ale nie dotyczy bezpośredniego zarządzania treścią witryny. PhpMyAdmin to narzędzie do zarządzania bazami danych MySQL, które umożliwia użytkownikom wykonywanie operacji na bazach danych w interfejsie webowym, jednak nie pełni funkcji CMS. Jego głównym celem jest umożliwienie użytkownikom łatwego zarządzania danymi, a nie tworzenia i publikowania treści na stronach internetowych. MariaDB jest systemem zarządzania relacyjnymi bazami danych, będącym rozwidleniem MySQL, który również nie jest CMS-em. Jest używany do przechowywania danych, ale nie oferuje funkcji do zarządzania treścią w kontekście tworzenia i edycji stron. Kluczowym błędem myślowym, który prowadzi do takich odpowiedzi, jest mylenie różnych technologii webowych i ich funkcji. W rzeczywistości system zarządzania treścią, taki jak Joomla!, łączy w sobie zarówno zarządzanie danymi, jak i interfejs do tworzenia treści, co czyni go bardziej kompleksowym rozwiązaniem dla użytkowników pragnących budować i utrzymywać witryny internetowe.

Pytanie 8

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x = 5;
 var y = 3;
 if (x = y)     document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne są równe';
 else         document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne się różnią';

A. Instrukcje wewnątrz sekcji if oraz else powinny być zamienione miejscami.

B. Nieprawidłowo zadeklarowano zmienne.

C. Przed klauzulą else nie powinno być średnika.

D. W klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania.

Gratulacje! Poprawnie zauważyłeś, że w klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania. W JavaScript, operatorem przypisania jest pojedynczy znak równości (=), natomiast operatorem porównania jest podwójny (==) lub potrójny znak równości (===). W przypadku prezentowanego kodu, zamiast porównać wartości zmiennych x i y, wartość zmiennej y jest przypisywana do zmiennej x, co prowadzi do błędu logicznego. Jest to typowy błąd, który często występuje, szczególnie u początkujących programistów. W praktyce, aby nie pomylić operatorów, warto zawsze umieszczać wartość stałą po lewej stronie operatora porównania - wtedy próba przypisania wartości stałej zwróci błąd kompilacji. Dodatkowo, niektóre narzędzia do analizy statycznej kodu, takie jak ESLint, mogą pomóc w wykrywaniu tego typu błędów.

Pytanie 9

Polecenie MySQL pokazane poniżej spowoduje, że użytkownikowi tkowal zostaną odebrane określone uprawnienia:

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tkowal'@'localhost';

A. odebrane uprawnienia do usuwania i modyfikacji danych w tabeli pracownicy

B. przydzielone uprawnienia do usuwania oraz aktualizacji danych w tabeli pracownicy

C. odebrane uprawnienia do usuwania i dodawania rekordów w tabeli pracownicy

D. przydzielone uprawnienia do wszelkich zmian struktury tabeli pracownicy

Polecenie REVOKE w MySQL jest używane do cofania praw dostępu, które wcześniej zostały przyznane użytkownikowi. W zapytaniu REVOKE DELETE UPDATE ON pracownicy FROM tkowal@localhost cofamy prawa do usuwania i aktualizowania danych w tabeli pracownicy użytkownikowi o nazwie tkowal. To konkretne polecenie wskazuje, że wspomniane uprawnienia były wcześniej nadane temu użytkownikowi i teraz administrator bazy danych postanowił je cofnąć. Revoke jest kluczowe w zarządzaniu bezpieczeństwem i kontrolą dostępu w systemach baz danych zwłaszcza gdy potrzeby biznesowe lub polityka bezpieczeństwa wymagają ograniczenia możliwości użytkowników MySQL. Praktycznym przykładem może być sytuacja w której pracownik o niższym poziomie uprawnień nie powinien modyfikować lub usuwać kluczowych danych w bazie co zabezpiecza dane przed nieautoryzowanymi zmianami. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne przeglądy uprawnień i ich aktualizację tak aby były one zgodne z aktualnymi potrzebami operacyjnymi i polityką bezpieczeństwa organizacji. Zarządzanie uprawnieniami w bazach danych jest fundamentalnym elementem bezpieczeństwa IT.

Pytanie 10

Co się stanie po kliknięciu w link z HTML zawierający znak #?

<a href="#dane">

A. Zostanie uruchomiony skrypt o nazwie dane

B. Strona przeskoczy do elementu o identyfikatorze równym dane

C. Zostanie wybrany względny adres URL o nazwie dane

D. Otworzy się nowa karta w przeglądarce zatytułowana dane

Odpowiedź, że kliknięcie odnośnika ze znakiem # w href spowoduje wywołanie skryptu o nazwie dane, jest błędna, ponieważ atrybut href służy do określania celu hiperłącza, a nie wywoływania skryptów. Skrypty mogą być wykonywane za pomocą JavaScript, np. poprzez onclick, ale nie przez sam atrybut href z identyfikatorem. Stwierdzenie, że otworzy się osobna karta przeglądarki o nazwie dane, również jest nieprawidłowe. Atrybut href z wartością zaczynającą się od # nie otwiera nowej karty, lecz wskazuje na fragment aktualnej strony. Otwieranie nowej karty można osiągnąć przez ustawienie target="_blank", ale to wymaga pełnego URL lub ścieżki względnej bez #. Twierdzenie, że zostanie wybrany adres względny URL o nazwie dane, jest mylnym zrozumieniem nawigacji wewnętrznej. Nawigacja z użyciem # kieruje do elementu na tej samej stronie, a nie do pliku czy zewnętrznej lokalizacji. Takie błędne przekonania mogą wynikać z braku zrozumienia specyfiki nawigacji wewnętrznej w HTML i różnicy między kotwicami a tradycyjnymi linkami URL. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla poprawnego tworzenia stron zgodnych ze standardami sieciowymi oraz dostępnych i przyjaznych dla użytkowników.

Pytanie 11

Atrybut wskazujący na lokalizację pliku graficznego w znaczniku <img> to

A. href

B. src

C. link

D. alt

Atrybut 'src' (source) jest kluczowym elementem znacznika <img>, ponieważ wskazuje lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlony na stronie internetowej. Użycie tego atrybutu jest niezbędne, aby przeglądarka mogła zlokalizować i załadować odpowiedni obraz. Na przykład, jeśli chcesz wyświetlić grafikę logo na stronie, możesz użyć znacznika <img src='logo.png'>, gdzie 'logo.png' jest ścieżką do pliku graficznego. Ważne jest, aby pamiętać o dokładnym podaniu ścieżki, która może być względna lub absolutna. Zgodnie z najlepszymi praktykami, ważne jest również użycie atrybutu 'alt', który opisuje obraz dla osób z problemami wzrokowymi oraz w przypadku, gdy obraz nie może być załadowany. Przestrzeganie standardów W3C w zakresie HTML zapewnia lepszą dostępność i użyteczność stron internetowych.

Pytanie 12

Przedstawione zapytanie SQL przydziela uprawnienie SELECT

GRANT SELECT ON hurtownia.*
 TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. dla użytkownika root na serwerze localhost

B. do wszystkich tabel w bazie hurtownia

C. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca

D. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost'; nie przyznaje praw do użytkownika root ani do serwera localhost, co wyklucza te możliwości. W SQL, użytkownik root zazwyczaj posiada pełne uprawnienia administracyjne, a przypisanie mu dodatkowych specyficznych praw nie jest konieczne ani typowe w kontekście tego typu polecenia. Z kolei wskazanie serwera localhost w tym kontekście dotyczy tylko ograniczenia dostępu użytkownika do tego konkretnego hosta, a nie nadania mu praw selektywnych. Błędne jest również stwierdzenie, że polecenie to nadaje prawa do wszystkich pól w tabeli hurtownia. W rzeczywistości, wyrażenie hurtownia.* w kontekście GRANT odnosi się do wszystkich tabel, a nie do pól, które w SQL nazywane są kolumnami. Właściwe przypisanie uprawnień w systemach bazodanowych wymaga zrozumienia kontekstu, w którym dane polecenie jest stosowane, oraz znajomości specyfiki składni SQL. Wiele błędów wynika z niepełnego zrozumienia różnicy między tabelami a kolumnami oraz ról poszczególnych użytkowników w systemie zarządzania bazą danych. Praktyka i ciągłe doskonalenie wiedzy w zakresie zarządzania bazami danych jest kluczowe dla unikania takich pomyłek oraz dla utrzymania bezpieczeństwa i spójności danych w organizacjach.

Pytanie 13

Zdefiniowano char zm1; w C++. Jak poprawnie przypisać do niej wartość?

zm1 == 0x35;

zm1 = 'w';

zm1 = "wiadro";

zm1[2] = 32;

char mieści jeden znak w apostrofach. zm1[2] = 32; traktuje zmienną jak tablicę (indeks [2]), choć to pojedynczy znak. "wiadro" to łańcuch w cudzysłowie - nie zmieści się w jednym char. zm1 == 0x35 używa operatora PORÓWNANIA ==, a nie przypisania. Poprawne przypisanie znaku to zm1 = 'w';.

Pytanie 14

W SQL, aby w tabeli Towar dodać kolumnę rozmiar typu znakowego z maksymalną długością 20 znaków, jakie polecenie należy wykonać?

A. ALTER TABLE Towar CREATE COLUMN rozmiar varchar(20)

B. ALTER TABLE Towar ALTER COLUMN rozmiar varchar(20)

C. ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20)

D. ALTER TABLE Towar DROP COLUMN rozmiar varchar(20)

Podane odpowiedzi nie są poprawne z kilku powodów. Odpowiedź sugerująca użycie 'DROP COLUMN' jest myląca, ponieważ to polecenie służy do usuwania istniejącej kolumny z tabeli, a nie dodawania nowej. Usunięcie kolumny bez zrozumienia konsekwencji może prowadzić do utraty danych, co podkreśla znaczenie przemyślenia operacji modyfikujących strukturę bazy danych. Inna odpowiedź, która proponuje 'CREATE COLUMN', jest nieprawidłowa, ponieważ nie jest uznawana za standardową składnię w SQL; nie istnieje polecenie 'CREATE COLUMN'. Zamiast tego, kolumny są dodawane za pomocą 'ADD' w kontekście ALTER TABLE. W przypadku 'ALTER COLUMN' - to polecenie odnosi się do zmiany właściwości już istniejącej kolumny, a nie do dodawania nowej. Dlatego mylenie tych pojęć prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla poprawnego posługiwania się SQL. Niezrozumienie zasad modyfikacji struktury tabeli może skutkować nieefektywnym zarządzaniem bazą danych oraz błędami w aplikacjach korzystających z danych.

Pytanie 15

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. FTP

B. NNTP

C. ICMP

D. SMTP

ICMP (Internet Control Message Protocol) to protokół, który używany jest głównie do przesyłania komunikatów kontrolnych w sieci, np. błędów czy informacji o tym, czy hosty są dostępne. I teraz tak - nie jest to protokół do transferu plików, więc nie nadaje się do publikowania stron. Więc używanie ICMP w tym kontekście może prowadzić do złych wniosków, bo nie jest to jego rola. Z drugiej strony, SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) jest do wysyłania e-maili, a nie do publikacji stron. Przesyła wiadomości między serwerami pocztowymi, więc też nie ma zastosowania w transferze plików na serwery WWW. A NNTP (Network News Transfer Protocol) to natomiast protokół do rozsyłania wiadomości w grupach dyskusyjnych, co też nie ma związku z publikowaniem stron. Ważne jest, żeby rozumieć te protokoły, żeby unikać nieporozumień. Kiedy mówimy o publikacji, to najważniejsze są te protokoły, które obsługują transfer plików, jak FTP, oraz metody ich zabezpieczania. Błędny wybór protokołu może prowadzić do różnych problemów w publikacji.

Pytanie 16

Rodzaj programowania, w którym sekwencja poleceń (instrukcji) dostarczanych komputerowi jest traktowana jako program, określa się mianem programowania

A. stanowego

B. imperatywnego

C. logicznogo

D. funkcyjnego

Programowanie funkcyjne, logiczne oraz stanowe to inne style kodowania, które się różnią od imperatywnego. Każdy z nich ma swoją specyfikę i zastosowania. Na przykład w programowaniu funkcyjnym tworzymy programy jako zestaw funkcji, które operują na danych, starając się zminimalizować skutki uboczne. To z kolei kłóci się z imperatywnym myśleniem, bo tam idziemy bardziej w sekwencje instrukcji. Programowanie logiczne skupia się na regułach i relacjach, a nie na tym, co się dzieje w jakiej kolejności. To sprawia, że jest lepsze do sztucznej inteligencji czy przetwarzania danych. Programowanie stanowe natomiast dotyczy stanów systemu i przejść między nimi, co jest pomocne w systemach reaktywnych. Te różnice są ważne, bo nie można uważać, że wszystkie te paradygmaty są takie same lub da się je zamieniać bez zastanowienia. Ważne jest, aby zrozumieć, kiedy i jak używać różnych narzędzi i metod, zależnie od projektu, który realizujemy.

Pytanie 17

Jaką wartość zwróci funkcja zoo zdefiniowana w języku C++, wywołana z aktualnym parametrem 3.55

int zao(float x){
     return (x + 0.5);
 }

A. 4.05

B. 4

C. 3.5

D. 3

Niestety, wybrana odpowiedź jest niepoprawna. Możliwe, że zapomniano o specyficznych zasadach konwersji typów danych w języku C++. W języku tym, jeśli mamy do czynienia z wartościami zmiennoprzecinkowymi (float) i konwertujemy je do wartości całkowitych (int), część ułamkowa jest zawsze odrzucana. Nie ma tutaj zaokrąglenia do najbliższej liczby całkowitej. Dlatego, nawet jeśli wynik działania wewnątrz funkcji wynosi 4.05, po konwersji do typu int, zostaje z tego tylko 4. To jest typowy błąd, który może prowadzić do nieoczekiwanych wyników, szczególnie w programach, gdzie precyzja obliczeń jest kluczowa. Pamiętaj zawsze o tej specyfice języka C++ i dokładnie określaj typy danych, z którymi pracujesz.

Pytanie 18

Które wywołanie is_float() zwróci true?

is_float(3.34)

is_float(334)

is_float('3,34')

is_float(NULL)

is_float('3,34') to NAPIS (z przecinkiem), nie liczba float. is_float(334) to liczba całkowita (int). is_float(NULL) to wartość pusta. Wynik true daje tylko is_float(3.34).

Pytanie 19

Zgodnie z zasadami walidacji HTML5, prawidłowy zapis tagu hr to

A. </ hr />

B. </hr?>

C. <hr>

D. </ hr>

Znak <hr> jest poprawnym zapisem znacznika poziomej linii w HTML5. Zgodnie z definicją, <hr> jest elementem samodzielnym, co oznacza, że nie wymaga znacznika zamykającego. Jest to zgodne z zasadami HTML5, które wprowadziły uproszczoną składnię dla wielu elementów. W praktyce <hr> jest używany do wizualnego oddzielania sekcji w dokumencie HTML, co poprawia czytelność i estetykę strony. Na przykład, w artykule internetowym można zastosować <hr> między różnymi sekcjami, aby wskazać zmianę tematu lub podział pomiędzy wprowadzeniem a treścią główną. Zgodność z tym standardem nie tylko ułatwia pracę z kodem, ale również zapewnia lepszą kompatybilność z przeglądarkami i narzędziami dostępu. Warto także zwrócić uwagę, że dobrym zwyczajem jest dodawanie atrybutów klasy lub identyfikatora do tego znacznika w celu dalszej personalizacji stylów CSS, co zwiększa elastyczność w projektowaniu graficznym strony.

Pytanie 20

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr:active { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 21

Jaką funkcją agregującą można uzyskać ilość rekordów?

A. COUNT

B. NUMBER

C. AVG

D. SUM

Funkcja COUNT jest naprawdę ważna w SQL, bo pozwala nam zliczać rekordy w naszych zbiorach danych. Używa się jej w różnych sytuacjach, na przykład przy robieniu raportów czy analizie danych. Możesz na przykład napisać zapytanie: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska'. Dzięki temu dowiesz się, ilu klientów jest z Polski. To bardzo przydaje się do analizy demograficznej czy oceniania rynku. Co też warto wiedzieć, COUNT działa na wszystkich rekordach, bez względu na to, co jest w kolumnach. Takie wszechstronne narzędzie z pewnością ułatwia pracę z danymi. A jeśli dodasz klauzulę GROUP BY do COUNT, to możesz zliczać rekordy w różnych kategoriach, co jest mega pomocne przy skomplikowanych raportach. Ogólnie rzecz biorąc, używanie funkcji agregujących jak COUNT to dobra praktyka w SQL, bo sprawia, że kod jest bardziej efektywny i czytelny.

Pytanie 22

W bazie danych produkt znajdują się artykuły wyprodukowane po 2000 roku, zawierające pola nazwa oraz rok_produkcji. Klauzula SQL wyświetli zestawienie artykułów wyprodukowanych

SELECT * FROM `produkt` WHERE
 SUBSTR(rok_produkcji, 3, 2) = 17;

A. w roku 2017

B. przed rokiem 2017

C. w latach innych niż 2017

D. po roku 2017

To zapytanie SQL, które rozkminiamy, korzysta z funkcji SUBSTR, żeby wyrwać kawałek roku z kolumny rok_produkcji i porównać go z 17. Jasno z tego wynika, że wyciągamy dwie ostatnie cyfry, co odpowiada rokowi 2017. Dlatego odpowiedzi mówiące o innych latach są mylące. Jeśli ktoś myśli, że filtrujemy coś przed 2017, to się myli, bo zapytanie dotyczy końcówki roku, a nie pełnego roku. Są też błędne założenia, że to zapytanie pokazuje lata inne niż 2017. Dlatego warto pamiętać, że SUBSTR jasno mówi, że wybieramy lata kończące się na 17. A jeśli ktoś myśli o latach po 2017, to też jest w błędzie, bo zapytanie nie bierze pod uwagę pełnych lat, a tylko końce. Często ludzie źle interpretują takie zapytania, bo nie uwzględniają funkcji tekstowych, które zmieniają sposób filtrowania danych. Zrozumienie tych niuansów w SQL jest ważne dla przetwarzania i analizy danych. Te błędy mogą się brać z braku dokładnej analizy i zrozumienia użytych funkcji, co zdarza się często nowym użytkownikom SQL. Dobrze jest po prostu testować zapytanie i robić przeglądy kodu w zespole, co wspiera lepsze zrozumienie i użycie zapytań w praktyce.

Pytanie 23

Bitmapa jest obrazem:

A. wektorowym

B. rastrowym

C. interakcyjnym

D. analogowym

Bitmapa (mapa bitowa) to grafika rastrowa - obraz zapisany jako siatka pikseli, z których każdy ma określony kolor. Powiększanie bitmapy ujawnia piksele i pogarsza jakość (utrata ostrości). Przeciwieństwem jest grafika wektorowa, opisana wzorami matematycznymi i skalowalna bez utraty jakości. Dlatego bitmapa jest obrazem rastrowym.

Pytanie 24

Co oznacza deklaracja CSS margin: auto;?

A. marginesy stałe dla danej przeglądarki

B. marginesy obliczane tak, by element był wyśrodkowany w poziomie

C. marginesy dziedziczone po elemencie nadrzędnym

D. marginesy równe domyślnym wartościom elementu

Deklaracja margin: auto; każe przeglądarce obliczyć marginesy boczne tak, by element (o określonej szerokości) był WYŚRODKOWANY w poziomie - nadmiar miejsca rozkłada się równo na lewo i prawo. Dlatego oznacza wyśrodkowanie w poziomie.

Pytanie 25

Podczas zapisywania hasła użytkownika w serwisie internetowym (np. w bankowości online), w celu zabezpieczenia go przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. abstrakcyjnych

B. mieszających

C. cyklometrycznych

D. klucza

Zastosowanie klucza do zabezpieczenia haseł użytkowników jest kluczowym elementem w praktykach zarządzania bezpieczeństwem informacji. Klucz, często w połączeniu z techniką haszowania, umożliwia stworzenie bezpiecznego mechanizmu przechowywania haseł. Gdy użytkownik tworzy hasło, używa się funkcji haszującej, która przyjmuje hasło oraz unikalny klucz i generuje z nich wynikowy hash. Taki hash jest następnie przechowywany w bazie danych zamiast samego hasła. Aby zweryfikować, czy hasło podane przez użytkownika jest poprawne, system ponownie haszuje wprowadzone hasło z tym samym kluczem i porównuje wynik z tym przechowywanym w bazie. Dzięki temu, nawet w przypadku wycieku danych, napastnik nie uzyskuje dostępu do rzeczywistych haseł. Dobre praktyki branżowe, takie jak stosowanie soli (random salt) oraz iteracyjnych algorytmów haszujących (np. PBKDF2, bcrypt), dodatkowo wzmacniają proces bezpieczeństwa haseł, czyniąc je bardziej odpornymi na ataki typu brute-force.

Pytanie 26

Jaką formę ma kolor przedstawiony w systemie szesnastkowym jako #11FE07 w formacie RGB?

A. rgb(11,127,7)

B. rgb(17,255,7)

C. rgb(17,FE,7)

D. rgb(17,254,7)

Kolor zapisany w postaci szesnastkowej #11FE07 odnosi się do systemu kolorów RGB, który jest powszechnie wykorzystywany w grafice komputerowej oraz w sieci. Wartości szesnastkowe składają się z trzech par cyfr: pierwsza para (11) reprezentuje wartość czerwonego (R), druga para (FE) wartość zielonego (G), a trzecia para (07) wartość niebieskiego (B). Aby przekształcić wartości szesnastkowe na dziesiętne, stosujemy konwersję, gdzie '11' w systemie szesnastkowym to 17 w systemie dziesiętnym, 'FE' to 254, a '07' to 7. Zatem wartość RGB dla koloru #11FE07 wynosi rgb(17, 254, 7). Wartości te są kluczowe w tworzeniu kolorów w różnych aplikacjach, od stron internetowych po projektowanie graficzne. Zrozumienie konwersji kolorów oraz ich reprezentacji w różnych formatach jest niezbędne dla każdego projektanta, który pracuje z kolorami. Przykładem zastosowania może być projektowanie logo, gdzie precyzyjne odwzorowanie koloru w różnych formatach jest istotne dla spójności wizualnej marki.

Pytanie 27

Jak wygląda prawidłowy zapis samozamykającego się znacznika w zgodzie ze standardem języka XHTML, który odpowiada za łamanie linii?

A.

B.

C.

D.

Odpowiedź jest prawidłowym zapisem samozamykającego się znacznika w standardzie XHTML. XHTML, czyli eXtensible HyperText Markup Language, wymaga, aby znaczniki były poprawnie zamknięte. W przypadku znaczników, które nie mają zawartości, jak , stosuje się specjalną składnię. Oznaczenie wskazuje na przełamanie linii w dokumencie HTML. Ważne jest, aby podać ukośnik przed zakończeniem znacznika, co jest zgodne z zasadami XHTML. Przykładowo, w dokumentach XHTML, prawidłowe użycie może wyglądać tak: Tekst przed łamaniem linii. Tekst po łamaniu linii.. Przestrzeganie tych zasad zapewnia, że dokumenty będą poprawnie interpretowane przez przeglądarki oraz będą zgodne z standardami W3C, co jest kluczowe dla zachowania wysokiej jakości kodu oraz jego dostępności.

Pytanie 28

Jak nazywa się rodzaj programowania, w którym program to ciąg poleceń (sekwencja instrukcji) przekazywanych komputerowi?

A. funkcyjne

B. logiczne

C. imperatywne

D. stanowe

Pozostałe paradygmaty inaczej organizują kod. Funkcyjne opiera się na funkcjach i unikaniu zmiennego stanu (opisuje „co policzyć”, nie „jak krok po kroku”). Logiczne (np. Prolog) zadaje fakty i reguły, a wynik wnioskuje silnik. „Stanowe” nie jest klasycznym paradygmatem programowania. Ciąg poleceń to programowanie imperatywne.

Pytanie 29

W poniższym kodzie CSS zdefiniowano cztery klasy formatowania, które następnie zostały użyte do formatowania paragrafów. Efekt widoczny na rysunku powstał po zastosowaniu klasy o nazwie:

.format1 {    text-decoration: overline;     }
.format2 {    text-decoration: line-through; }
.format3 {    text-decoration: underline;    }
.format4 {    text-decoration: none;         }

formatowanie

A. format4

B. format3

C. format1

D. format2

Odpowiedź z klasy format2 jest trafna, bo definiuje styl text-decoration line-through, który służy do przekreślenia tekstu. W CSS ta właściwość jest mega przydatna, bo pozwala zmieniać wygląd tekstu, dodając różne linie, takie jak podkreślenie czy nadkreślenie. Przekreślenie stosuje się często, żeby pokazać, że coś zostało usunięte lub jest już nieaktualne. Na przykład w sklepach online, gdzie można oznaczyć przecenione ceny. Według standardów CSS, warto stawiać na prostotę i czytelność definicji stylów, bo to ułatwia później zrozumienie kodu dla innych programistów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania, które mówią, że kod powinien być łatwy do zrozumienia. A co ważne, jeśli chodzi o dostępność, to przekreślony tekst jest znany narzędziom wspierającym, jak czytniki ekranowe, co zwiększa dostępność treści dla osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 30

Tabela Pacjenci ma pola: imie, nazwisko, wiek, lekarz_id. Aby zestawić raport zawierający wyłącznie imiona i nazwiska pacjentów poniżej 18 roku życia, którzy zapisani są do lekarza o id równym 6, można posłużyć się kwerendą SQL

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6;

B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6;

C. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6;

D. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6;

Poprawna kwerenda to: SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6; i ona dokładnie realizuje założenia zadania. Po pierwsze, część SELECT imie, nazwisko określa, jakie kolumny mają znaleźć się w wyniku – tylko imię i nazwisko, bez wieku czy identyfikatora lekarza. To jest dobra praktyka: wybieramy tylko te dane, które są faktycznie potrzebne w raporcie, zamiast używać SELECT *.
Po drugie, FROM Pacjenci wskazuje tabelę źródłową. W standardowym SQL klauzula FROM jest obowiązkowa przy pobieraniu danych z tabel, bez niej serwer bazodanowy po prostu nie wie, skąd ma brać rekordy. Moim zdaniem to jest taki fundament, który warto mieć odruchowo w palcach.
Najważniejsza jest jednak klauzula WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6. Warunek wiek < 18 filtruje wyłącznie pacjentów niepełnoletnich, a lekarz_id = 6 ogranicza wynik do tych osób, które przypisane są do konkretnego lekarza o identyfikatorze 6. Zastosowanie operatora logicznego AND oznacza, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie. To dokładnie odpowiada treści zadania: pacjent musi być jednocześnie poniżej 18 lat i zapisany do lekarza nr 6.
W praktyce takie kwerendy są podstawą raportowania w systemach medycznych, CRM-ach, systemach sprzedażowych itd. Na przykład podobną konstrukcję można użyć: SELECT * FROM Zamowienia WHERE status = 'nowe' AND kwota > 1000; – logika jest identyczna. Dobrą praktyką jest też czytelne zapisywanie warunków logicznych i unikanie niejednoznacznych kombinacji AND/OR bez nawiasów. W większych projektach standardem jest również używanie aliasów tabel, ale tu jedna tabela w zupełności wystarcza. Warto zapamiętać ten szablon: SELECT [kolumny] FROM [tabela] WHERE [warunek1] AND [warunek2]; bo pojawia się praktycznie wszędzie w pracy z SQL.

Pytanie 31

Delegacja domeny to:

A. utrata ważności domeny z możliwością jej odnowienia

B. zmiana nazwy domeny

C. wskazanie zewnętrznych serwerów nazw, które obsługują domenę

D. zmiana rejestratora domeny

Delegacja domeny polega na wskazaniu serwerów nazw (DNS), które odpowiadają za daną domenę - to do nich kierowane są zapytania o jej rekordy (np. adres serwera WWW pod rekordem A). W praktyce w panelu domeny wpisuje się adresy serwerów DNS hostingu, a informacja o nich trafia do nadrzędnej strefy (np. dla domeny rejestru .pl). Dzięki temu, gdy ktoś wpisze adres strony, system DNS „wie”, na które serwery skierować zapytanie i jaki adres IP zwrócić. Dlatego delegacja domeny to umieszczenie informacji o zewnętrznych serwerach obsługujących domenę.

Pytanie 32

Jaką właściwość pola w tabeli powinno się ustawić, aby akceptowało ono wyłącznie dane liczbowe?

A. Tagi inteligentne

B. Regułę sprawdzania poprawności

C. Wartość domyślną

D. Maskę wprowadzania

Tagi inteligentne są narzędziem umożliwiającym szybki dostęp do dodatkowych funkcji lub opcji związanych z danymi w polu. Nie mają jednak zdolności do ograniczania samej zawartości pola w kontekście dozwolonych znaków. Ich rola jest raczej wspomagająca użytkownika poprzez dodawanie kontekstowych opcji, ale nie dotyczą bezpośrednio walidacji danych. Wartość domyślna to z kolei predefiniowana wartość, jaką pole przyjmuje w momencie tworzenia nowego rekordu, jednak nie wpływa na to, jakie dane użytkownik może wprowadzić. Jest użyteczna do ułatwienia tworzenia danych, ale nie służy do ograniczania formatu wprowadzanych danych. Chociaż reguła sprawdzania poprawności może być stosowana do określania, jakie dane są uznawane za poprawne, jej główną rolą jest weryfikacja już wprowadzonych danych, a nie ich formatowanie w trakcie wprowadzania. Reguły te mogą informować o błędach po wprowadzeniu danych, lecz nie zapobiegają samemu wprowadzaniu błędnych danych. Wiele osób może mylnie sądzić, że reguła sprawdzania poprawności i maska wprowadzania pełnią podobne funkcje, jednak maska działa na poziomie interfejsu wprowadzania, wymuszając określony format w czasie rzeczywistym, podczas gdy reguła działa retrospektywnie. Zrozumienie tych różnic pozwala na odpowiednie zastosowanie tych narzędzi w projektowaniu baz danych, co skutkuje lepszym zarządzaniem jakością danych oraz zwiększeniem intuicyjności interfejsu użytkownika. Stosowanie masek wprowadzania jest szczególnie korzystne w kontekście aplikacji z dużą ilością danych liczbowych, gdzie precyzja jest kluczowa, a reguły poprawności lepiej sprawdzają się w kontekście logicznych zależności pomiędzy polami danych. To rozróżnienie jest kluczowe dla osiągnięcia wysokiej jakości danych i łatwej obsługi w systemach informatycznych.

Pytanie 33

W języku CSS wprowadzone zostało następujące formatowanie:

h1 i {color:red;}

Kolor czerwony będzie stosowany do

A. wyłącznie pochylonego tekstu w każdym rodzaju nagłówka

B. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz tekstu pochylonego w akapicie

C. tylko tekstu pochylonego nagłówka pierwszego poziomu

D. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz całego tekstu pochylonego, niezależnie od lokalizacji na stronie

Wszystkie odpowiedzi, które nie odpowiadają na pytanie, wynikają z niepoprawnego zrozumienia selektora CSS. Odpowiedzi, które sugerują, że kolor czerwony dotyczy całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia, są błędne, ponieważ kolor czerwony jest przypisany jedynie do elementów 'i' znajdujących się w 'h1'. Nieprawidłowe jest także sugerowanie, że stylizacja dotyczy tekstu pochylonego we wszystkich poziomach nagłówków, ponieważ selektor odnosi się wyłącznie do 'h1', co wyklucza inne nagłówki. Dodatkowo, stwierdzenie, że styl obejmuje cały tekst nagłówka oraz wszelki tekst pochylony, nie jest zgodne z zasadami dziedziczenia stylów CSS. W rzeczywistości, selektor ogranicza się do określonego kontekstu, co oznacza, że tylko elementy 'i' w ramach 'h1' podlegają tym regułom. W związku z tym, jakiekolwiek inne elementy czy nagłówki nie są brane pod uwagę w tej regule stylizacji, co z kolei podkreśla precyzyjność i zastosowanie selektorów w CSS.

Pytanie 34

W języku JavaScript, element został uzyskany przy pomocy metody getElementById. Jaką właściwość należy zastosować, aby zmienić zawartość tego elementu?

A. innerBody

B. Body

C. innerHTML

D. HTML

Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem w manipulacji DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom modyfikację zawartości HTML danego elementu. Po pobraniu elementu za pomocą metody getElementById, można zmienić jego wewnętrzną zawartość, przypisując nowy tekst lub kod HTML do innerHTML. Na przykład, jeśli mamy element o id 'example', jego zawartość można zmienić w ten sposób: document.getElementById('example').innerHTML = 'Nowa zawartość'; To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznej aktualizacji treści stron internetowych, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach jednostronicowych (SPA) oraz przy tworzeniu interaktywnych komponentów użytkownika. Warto również zauważyć, że używanie innerHTML wiąże się z pewnymi zagrożeniami, takimi jak wstrzykiwanie kodu (XSS), dlatego zawsze powinno się dbać o walidację i sanitację wprowadzanych danych. W praktyce, aby zwiększyć bezpieczeństwo aplikacji, można korzystać z innych metod manipulacji DOM, takich jak textContent lub createElement, które nie interpretują kodu HTML.

Pytanie 35

Przedstawione zapytanie MySQL ma za zadanie

ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;

A. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki.

B. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki.

C. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki.

D. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul.

Twoja odpowiedź dobrze odczytuje składnię polecenia ALTER TABLE w MySQL. Instrukcja: ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; służy do zmiany definicji już istniejącej kolumny tytul w tabeli ksiazki. Słowo kluczowe MODIFY w MySQL oznacza właśnie modyfikację typu danych i atrybutów kolumny, bez zmiany jej nazwy. W tym przykładzie kolumna tytul zostaje ustawiona jako typ VARCHAR o długości 100 znaków oraz z ograniczeniem NOT NULL, czyli pole nie może przyjmować wartości pustej. Moim zdaniem to jedno z częstszych poleceń przy rozwijaniu aplikacji, bo schemat bazy prawie nigdy nie jest idealny od początku.
W praktyce takie polecenie stosuje się np. gdy początkowo założyliśmy zbyt krótki tytuł, np. VARCHAR(50), i po czasie okazuje się, że część danych się nie mieści. Zamiast tworzyć nową kolumnę, zmieniamy typ i parametry istniejącej. Dobra praktyka przy pracy z ALTER TABLE to zawsze sprawdzić, czy modyfikacja nie spowoduje utraty danych, np. przy skracaniu długości VARCHAR. W środowiskach produkcyjnych często robi się to najpierw na kopii bazy lub w środowisku testowym, bo zmiany w strukturze tabel potrafią blokować tabelę i wpływać na wydajność.
Warto też wiedzieć, że w MySQL do zmiany nazwy kolumny używa się ALTER TABLE ... CHANGE stara_nazwa nowa_nazwa typ, a do dodania nowej kolumny słowa kluczowego ADD. Dzięki rozróżnieniu MODIFY/CHANGE/ADD/ DROP łatwiej czyta się skrypty migracyjne i utrzymuje spójny model danych. Dobrą praktyką jest też trzymanie wszystkich takich zmian w repozytorium razem z kodem aplikacji, żeby zawsze było wiadomo, jaka wersja schematu jest aktualna.

Pytanie 36

Jakie są nazwy standardowych instrukcji w języku SQL, które dotyczą wykonywania operacji na danych w SQL DML (np.: dodawanie danych do bazy, usuwanie, wprowadzanie zmian w danych)?

A. DENY, GRANT, REVOKE

B. DELETE, INSERT, UPDATE

C. ALTER, CREATE, DROP

D. SELECT, SELECT INTO

Odpowiedź DELETE, INSERT, UPDATE jest całkiem trafna, bo te polecenia są częścią DML, czyli Data Manipulation Language, w SQL-u. DML to zestaw komend do zarządzania danymi w bazach danych. Moim zdaniem, DELETE jest kluczowe, bo pozwala na usuwanie zbędnych rekordów, co pomaga utrzymać bazę w dobrym stanie. Z kolei INSERT to coś, co używamy do dodawania nowych wpisów do tabeli, co jest mega ważne, jeśli chodzi o zbieranie danych potrzebnych aplikacji. A UPDATE? No to już absolutnie istotna sprawa, bo z jego pomocą zmieniamy dane, które już są w bazie, co przydaje się na przykład przy aktualizacji informacji o użytkownikach czy produktach. Przykłady? Można użyć INSERT, żeby dodać nowego użytkownika do tabeli 'Users', DELETE, żeby pozbyć się nieaktywnych kont, a UPDATE, żeby zmienić e-mail jakiegoś użytkownika. Dobrym pomysłem jest też korzystanie z transakcji, bo zapewnia to lepszą integralność danych podczas operacji DML.

Pytanie 37

W języku HTML, aby uzyskać efekt podobny do tego w przykładzie, trzeba użyć konstrukcji

A. <strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst

B. <big>Duży tekst</big> zwykły tekst

C. <big>Duży tekst zwykły tekst

D. <strike>Duży tekst zwykły tekst

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku HTML, aby zwiększyć rozmiar czcionki dla części tekstu, można użyć znacznika <big>. Znacznik ten powoduje, że tekst wewnątrz jest wyświetlany w większym rozmiarze niż tekst otaczający. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić część tekstu bez stosowania zaawansowanego stylu CSS. Chociaż <big> jest uznawany za przestarzały w nowoczesnym HTML, dla celów edukacyjnych i zgodności z starszymi dokumentami HTML wciąż może być stosowany. Praktyką zalecaną w aktualnych standardach jest używanie stylów CSS, np. poprzez przypisanie klasy lub bezpośrednie stylowanie in-line. Warto zaznaczyć, że stosowanie <big> nie jest zalecane w nowych projektach, ponieważ CSS oferuje większą elastyczność i kontrolę nad wyglądem tekstu. Niemniej jednak, znajomość takich znaczników jak <big> pomaga w zrozumieniu, jak rozwijał się HTML i jakie są różnice między starszymi a nowoczesnymi metodami formatowania tekstu.

Pytanie 38

Którą funkcją PHP zamienić "ala ma psa" na "ALA MA PSA"?

ucfirst("ala ma psa");

strtoupper("ala ma psa");

strtolower("ala ma psa");

strstr("ala ma psa");

Aby zamienić wszystkie litery napisu na WIELKIE, używa się strtoupper(), więc strtoupper("ala ma psa") zwróci „ALA MA PSA”. Funkcja przetwarza cały ciąg, a nie tylko pierwszą literę. Dlatego poprawna jest strtoupper().

Pytanie 39

tr:nth-child(even) {background-color: #F2F2F2;}

Zastosowane formatowanie selektora tr:nth-child(even) spowoduje:

A. oddzielenie wierszy nieparzystych od parzystych wierszem z szarym tłem.

B. wypełnienie wszystkich wierszy tabeli szarym tłem.

C. wypełnienie szarym tłem nieparzystych wierszy tabeli.

D. wypełnienie szarym tłem parzystych wierszy tabeli.

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak dokładnie działa funkcja nth-child() w CSS oraz co oznaczają słowa kluczowe even i odd. Wiele osób intuicyjnie myli te pojęcia i zakłada, że selektor zadziała trochę „magicznie”, np. tylko na wybrane elementy, albo że numeracja zaczyna się od zera. Tymczasem przeglądarka liczy dzieci danego elementu rodzica od 1 w górę, w kolejności ich występowania w drzewie DOM. Słowo kluczowe even oznacza wszystkie elementy o indeksach parzystych: 2, 4, 6, 8 itd. Dlatego tr:nth-child(even) nie może oznaczać wypełnienia nieparzystych wierszy tabeli – do tego służyłby selektor tr:nth-child(odd). Pomylenie even z odd to bardzo typowy błąd, zwłaszcza na początku nauki CSS, bo nazwy są krótkie i łatwo je skojarzyć odwrotnie, niż trzeba. Kolejne nieporozumienie to przekonanie, że nth-child(even) obejmuje wszystkie wiersze tabeli. Gdyby chodziło o wszystkie wiersze <tr>, wystarczyłby prosty selektor tr bez nth-child. Funkcja nth-child() zawsze wybiera tylko pewien podzbiór dzieci, zgodnie z podanym wzorem, więc mówienie, że styl z taką funkcją dotyczy wszystkich elementów, jest po prostu sprzeczne z definicją tej konstrukcji w specyfikacji CSS. Pojawia się też czasem myśl, że taka reguła ma jakiś „separujący” charakter, czyli że wstawia wizualny wiersz oddzielający nieparzyste i parzyste rekordy. CSS nie dodaje nowych elementów do DOM, on tylko styluje te, które już istnieją. tr:nth-child(even) nie tworzy żadnego dodatkowego wiersza, nie wstawia separatorów, po prostu zmienia tło wybranych istniejących wierszy, zgodnie z parzystością ich indeksu. W praktyce, jeśli chcemy mieć efekt wyraźnego rozdzielenia wierszy, używa się obramowań (border), cieni lub właśnie naprzemiennego kolorowania, ale zawsze w ramach istniejących <tr>. Dobrym nawykiem jest też pamiętanie, że nth-child() liczy wszystkie dzieci danego rodzica, więc jeśli w tabeli mamy thead, tbody i tfoot, to często stosuje się selektor tbody tr:nth-child(even), żeby uniknąć nieoczekiwanych przesunięć numeracji przez nagłówki. Zrozumienie tej zasady bardzo ułatwia późniejsze korzystanie z bardziej złożonych wzorów nth-child, jak np. 2n+1 czy 3n.

Pytanie 40

Zawarta baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Aby uzyskać informacje o wszystkich lekarzach przypisanych do wybranego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

A. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id

B. Lekarze.id = Pacjenci.id

C. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id

D. Lekarze.id = Recepty.id

Błędne podejście do łączenia tabel w bazie danych może wynikać z niewłaściwego zrozumienia relacji kluczowych. Rozważmy odpowiedzi, które zakładają niepoprawne połączenia. Lekarze.id = Recepty.id jest błędne ponieważ identyfikator lekarza nie może być bezpośrednio związany z identyfikatorem recepty. Recepty są niezależnym bytem i ich klucze główne nie mają bezpośredniego związku z kluczami lekarzy. To samo dotyczy założenia Lekarze.id = Pacjenci.id które zakłada bezpośrednią relację między pacjentem a lekarzem przez ich identyfikatory co nie jest zgodne z typowymi strukturami baz danych. Każdy pacjent i lekarz ma swój unikalny identyfikator co oznacza brak bezpośredniej relacji między nimi, a relacja jest realizowana poprzez klucz obcy w tabeli Pacjenci. Ostatnia błędna opcja Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id znowu próbuje łączyć tabele poprzez klucze które nie są bezpośrednio związane. Recepty_id w tabeli Pacjenci odnosi się do konkretnej recepty przypisanej pacjentowi, a nie do lekarza. Takie błędne koncepcyjnie podejścia mogą prowadzić do nieprawidłowych wyników zapytań i utraty integralności danych co jest sprzeczne z dobrymi praktykami projektowania baz danych które zakładają jasno zdefiniowane i logicznie spójne relacje między tabelami przez odpowiednie klucze obce i podstawowe. Zrozumienie i poprawne stosowanie tych zasad jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu i analizie danych w systemach relacyjnych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej