Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 09:03
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 09:25

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W języku CSS zapis selektora

p > i { color: red; }
wskazuje, że kolorem czerwonym będzie sformatowany
A. jedynie ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>
B. wszystkie teksty w znaczniku <p> oprócz tych w znaczniku <i>
C. wszystki tekst w znaczniku <p> lub wszelkie treści w znaczniku <i>
D. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i
Jeśli wybrałeś inne odpowiedzi, to pewnie wynika to z nieporozumienia co do tego, jak działają selektory w CSS i co się dzieje w hierarchii dokumentów HTML. Gdy wybierasz błędne opcje, często wynika to z niejasnego pojmowania relacji między różnymi elementami na stronie. Na przykład, myślenie, że każdy tekst w <p> lub <i> dostanie ten sam styl, zupełnie pomija to, że selektor '>' mówi, że styl dotyczy tylko bezpośrednich dzieci. Odrzucenie tej relacji rodzic-dziecko prowadzi do błędnego wniosku, że wszystkie elementy <p> i <i> są równorzędne. Poza tym, twierdzenie, że tekst w <p>, z wyjątkiem <i>, będzie czerwony, jest nieprawidłowe, bo selektor '>' mówi, że nie obejmuje innych elementów, a nie, że je włącza. Błędne jest również myślenie, że styl dotyczy tekstu w <p> z określoną klasą, ponieważ tu chodzi o strukturę, a nie o klasy. Warto wiedzieć, że precyzyjne selektory, jak ten w pytaniu, są bardzo ważne dla tworzenia sensownych arkuszy stylów, a ich złe zrozumienie może prowadzić do bałaganu w stylach i kłopotów w projektach webowych.

Pytanie 2

W przedstawionej na rysunku relacji pole AutorID znajdujące się w tabeli ksiazki jest kluczem

Ilustracja do pytania
A. obcym.
B. kandydującym.
C. sztucznym.
D. podstawowym.
Na tym przykładzie bardzo dobrze widać, jak łatwo pomylić różne rodzaje kluczy w relacyjnej bazie danych. W tabeli ksiazki pole AutorID wygląda jak zwykła kolumna z liczbą, ale jego sens wynika dopiero z relacji z tabelą autorzy. To pole nie identyfikuje jednoznacznie rekordu książki, więc nie może być kluczem podstawowym. Kluczem podstawowym jest tu IDKsiazki, bo to ono służy do unikalnego oznaczania każdego wiersza z książką. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro AutorID też jest liczbą i też wygląda jak identyfikator, to ktoś uznaje go za klucz podstawowy lub kandydujący. Tymczasem klucz kandydujący to taki, który mógłby być kluczem podstawowym, czyli musi gwarantować unikalność. AutorID tej cechy nie ma – jeden autor może mieć wiele książek, więc ta wartość powtarza się w wielu wierszach. Dlatego nie spełnia warunku unikalności i odpada jako kandydat. Czasem pojawia się też skojarzenie z kluczem sztucznym, bo pola typu ID są często tworzone sztucznie, np. jako auto_increment. Klucz sztuczny to jednak pojęcie opisujące sposób tworzenia identyfikatora w tabeli, a nie jego rolę w relacji między tabelami. Sztuczny (surrogate) może być np. IDKsiazki czy IDAutor – liczba bez znaczenia biznesowego, używana tylko jako identyfikator. AutorID w tabeli ksiazki nie jest nowym sztucznym kluczem, tylko przechowywaniem wartości z innej tabeli. Jego podstawowa funkcja to łączenie tabel, czyli właśnie rola klucza obcego. Z mojego doświadczenia warto zawsze zadać sobie pytanie: „czy to pole jednoznacznie identyfikuje wiersz w tej tabeli, czy tylko wskazuje na wiersz w innej tabeli?”. Jeśli to drugie, to mówimy o kluczu obcym, a nie o kluczu podstawowym, kandydującym czy sztucznym. Taka prosta mentalna checklista bardzo pomaga przy projektowaniu schematów i unikaniu nieporozumień w nazewnictwie i projektowaniu relacji.

Pytanie 3

Jeśli zmienna $x przechowuje dowolną dodatnią liczbę naturalną, przedstawiony kod źródłowy PHP ma za zadanie wyświetlić:

$licznik = 0;
while ($licznik != $x)
{
    echo $licznik;
    $licznik++;
}
A. kolejne liczby od x do 0
B. liczby wczytywane z klawiatury, tak długo aż zostanie wczytana wartość x
C. losowe liczby z przedziału (0, x)
D. kolejne liczby od 0 do x-1
Niektóre odpowiedzi sugerują niepoprawne interpretacje kodu PHP. Na przykład, propozycja wyświetlenia losowych liczb z zakresu (0, x) nie jest prawidłowa, ponieważ nie ma w kodzie żadnego komponentu generującego liczby losowe. Również pomysł na wczytywanie liczb z klawiatury jest nieprawidłowy, kod nie zawiera żadnej funkcji umożliwiającej wprowadzanie danych przez użytkownika. Ostatecznie, propozycja wyświetlenia liczb od x do 0 również jest błędna, gdyż zmienna $licznik jest zawsze inkrementowana, co oznacza, że jej wartość zawsze wzrasta. Błędne interpretacje wynikają z niewłaściwego zrozumienia funkcjonowania pętli while oraz procesu inkrementacji zmiennych. Ważne jest, aby zawsze dokładnie analizować każdy fragment kodu, zwracając szczególną uwagę na instrukcje warunkowe i manipulacje zmiennymi.

Pytanie 4

Aby zastosować styl responsywny dla ekranów o szerokości od 600 px do 800 px, należy użyć reguły CSS:

A.
@media screen (min-width: 800px) and (max-width: 600px) { }
B.
@media (min-width: 800px) { }
C.
@media screen and (max-width: 800px) and (min-width: 600px) { }
D.
@media (max-width: 800px) (min-width: 600px) { }
Aby ograniczyć styl do zakresu szerokości, łączy się dwa warunki operatorem and: @media screen and (min-width: 600px) and (max-width: 800px) { }. Pierwszy ustala dolną granicę (≥ 600 px), drugi górną (≤ 800 px); spełnione muszą być oba naraz. Dlatego poprawna jest reguła z max-width: 800px i min-width: 600px połączonymi and.

Pytanie 5

Funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript ma na celu

Ilustracja do pytania
A. pokazać wynik mnożenia a przez n
B. wyświetlić kolejne liczby od a do n
C. zwrócić wynik potęgowania an
D. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a
Wśród przedstawionych odpowiedzi, niektóre mogą wydawać się kuszące, ale są niepoprawne z powodu złego zrozumienia działania pętli for i operacji arytmetycznych w JavaScript. Opcja, że funkcja miałaby wypisać kolejne liczby od a do n, jest błędna. Kod nie zawiera żadnej instrukcji wyświetlania czy logowania, a jedynie operacje arytmetyczne i zwracanie wyniku. Podobnie, wypisywanie wyniku mnożenia a przez n jest niepoprawne, gdyż funkcja nie wykonuje jednokrotnego mnożenia a i n. Zamiast tego, wykonuje wielokrotne mnożenie a, co jest typowe dla operacji potęgowania. W końcu, mylne byłoby sądzenie, że funkcja oblicza iloczyn kolejnych liczb od 1 do a. Taki proces wymagałby zagnieżdżonej logiki, iteracji po zmiennej innej niż a, co nie jest obecne w danym kodzie. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z niepełnego zrozumienia jak działa pętla for lub jak przypisuje się wartości w operacjach iteracyjnych. Kluczową umiejętnością jest umiejętność odczytywania i interpretowania kodu w kontekście wykonywanych operacji, co wymaga doświadczenia w pracy z językiem programowania i jego strukturami kontrolnymi.

Pytanie 6

Jakie typy danych w C++ są używane do reprezentacji liczb rzeczywistych?

A. float oraz double
B. double oraz short
C. double oraz bool
D. float oraz long
Odpowiedź 'float i double' jest prawidłowa, ponieważ te dwa typy danych w języku C++ są przeznaczone do reprezentowania liczb rzeczywistych. Typ 'float' zajmuje 4 bajty pamięci i służy do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych o pojedynczej precyzji, co oznacza, że może reprezentować liczby z ograniczoną dokładnością. Typ 'double', z kolei, zajmuje 8 bajtów pamięci i pozwala na przechowywanie liczb zmiennoprzecinkowych o podwójnej precyzji. Dzięki temu 'double' umożliwia reprezentację znacznie większych i bardziej precyzyjnych wartości. W praktyce, typ 'float' jest często używany w sytuacjach, gdzie oszczędność pamięci jest kluczowa, na przykład w grafice komputerowej, natomiast 'double' jest preferowany w obliczeniach naukowych i inżynieryjnych, gdzie precyzja jest priorytetem. Dlatego zrozumienie różnicy między tymi typami danych oraz ich zastosowań jest niezbędne do efektywnego programowania w C++. Zgodnie z najlepszymi praktykami, programiści powinni dobierać typy danych odpowiednio do wymagań swojego projektu, zwracając uwagę na równowagę między precyzją a wydajnością.

Pytanie 7

Przedstawiony kod źródłowy ma na celu zaprezentowanie

$liczba = 1;
while ($liczba != 0)
{
    $liczba = rand(0,100);
    echo $liczba;
}
A. wylosowanych liczb od 1 do 99
B. liczb wprowadzonych z klawiatury tak długo, aż nie zostanie podana wartość 0
C. kolejnych liczb od 1 do 100
D. losowych liczb od 0 do 100 do momentu, aż nie wylosowana zostanie liczba 0
Kod źródłowy przedstawia pętlę while, która generuje losowe liczby od 0 do 100 przy użyciu funkcji rand(0,100). Proces trwa tak długo, jak wygenerowana liczba jest różna od zera. W przypadku wylosowania zera pętla zostaje zakończona. Funkcja rand jest często stosowana w programowaniu do generowania losowych wartości, co może być przydatne w wielu sytuacjach, takich jak symulacje, gry komputerowe czy testowanie algorytmów. Generowanie liczb losowych odgrywa kluczową rolę w kryptografii, gdzie losowość jest istotna dla bezpieczeństwa. Jednak w przypadku zastosowań wymagających wysokiej jakości losowości, takich jak aplikacje kryptograficzne, zaleca się użycie bardziej zaawansowanych generatorów liczb losowych, na przykład funkcji mt_rand w PHP, która oferuje lepsze właściwości statystyczne. Przy wyborze generatora ważne jest, aby zwrócić uwagę na jego właściwości, takie jak okres cyklu, równomierność rozkładu i odporność na przewidywalność, co wpływa na jakość i bezpieczeństwo generowanych danych.

Pytanie 8

Barwy reprezentowane graficznie na stożku (barwa, nasycenie, jasność) uzyskuje się w modelu:

A. HSV
B. CIEXYZ
C. RGB
D. CMYK
Model HSV opisuje kolor trzema parametrami: barwą (Hue), nasyceniem (Saturation) i jasnością (Value). Graficznie przedstawia się go jako stożek (lub walec): kąt to barwa, odległość od osi to nasycenie, a wysokość to jasność. Taki układ jest intuicyjny dla człowieka. Dlatego barwy na stożku reprezentuje model HSV.

Pytanie 9

Jakie prawa będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;
A. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci
B. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci
C. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci
D. Będzie mógł usuwać rekordy z tabeli klienci
Rozważając inne opcje dostępne w pytaniu warto zwrócić uwagę na zakres uprawnień jakie są zazwyczaj przyznawane użytkownikom baz danych. Uprawnienia takie jak INSERT pozwalają na dodawanie nowych rekordów do tabeli co jest istotne w aplikacjach wymagających częstego aktualizowania danych użytkowników. Jednak w przedstawionym scenariuszu uprawnienia te zostały usunięte poleceniem REVOKE co oznacza że jan nie może wstawiać nowych rekordów do tabeli klienci co zdaje się być częstym nieporozumieniem w interpretacji uprawnień. Podobnie DELETE pozwala na usuwanie rekordów co jest kluczowe w zarządzaniu przestrzenią i utrzymywaniu danych aktualnymi. Jednakże po ponownym rozważeniu zaproponowanego scenariusza widzimy że jan nie ma już tych uprawnień. SELECT z kolei służy do przeszukiwania i wyświetlania danych co jest podstawowym działaniem w analizie danych. Brak tego uprawnienia oznacza brak możliwości przeglądania danych co może być ograniczeniem w pracy z bazą danych. Często mylnie zakłada się że użytkownik posiada wszystkie podstawowe uprawnienia co wynika z niewłaściwego zrozumienia poleceń GRANT i REVOKE. W praktyce administratorzy baz danych muszą precyzyjnie zarządzać uprawnieniami aby zapewnić bezpieczeństwo integralność i wydajność danych co oznacza dokładne zrozumienie i stosowanie poleceń DCL (Data Control Language).

Pytanie 10

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich wierszy, gdzie producent to TOSHIBA. W SQL zapis tej modyfikacji będzie wyglądać następująco:

A. UPDATE podzespoly.producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';
B. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';
C. UPDATE producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';
D. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl'
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera właściwą składnię polecenia SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W SQL, instrukcja UPDATE jest używana do modyfikacji danych w istniejących rekordach. W tym przypadku, polecenie 'UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';' zmienia wartość pola URL na 'toshiba.pl' tylko dla tych rekordów, gdzie producent jest równy 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które rekordy mają zostać zaktualizowane. W praktyce, przed wykonaniem takiej aktualizacji, zaleca się zawsze wykonać zapytanie SELECT, aby zweryfikować, które rekordy zostaną zmodyfikowane. Zapewnia to dodatkową warstwę kontroli i zabezpiecza przed niezamierzonymi zmianami. Prawidłowe użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, aby nie zmienić wszystkich rekordów w tabeli, co mogłoby doprowadzić do utraty danych. Zrozumienie struktury SQL i zasad działania instrukcji jest fundamentem pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 11

Który zapis CSS wyrówna tekst akapitu do PRAWEJ strony?

A.
<p style="position: right">tekst</p>
B.
<p style="font: right">tekst</p>
C.
<p style="align: right">tekst</p>
D.
<p style="text-align: right">tekst</p>
Poziome wyrównanie tekstu ustawia właściwość text-align, więc text-align: right dosuwa treść akapitu do prawej krawędzi. Dlatego poprawny jest zapis <p style="text-align: right">.

Pytanie 12

Wskaż prawidłową definicję funkcji w języku JavaScript?

A. new nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
B. function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
C. typ_funkcji nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
D. nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
Definicja funkcji w języku JavaScript przy użyciu słowa kluczowego 'function' jest standardowym sposobem deklaracji funkcji. Poprawny zapis 'function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}' jasno wskazuje, że tworzona jest nowa funkcja, której nazwa oraz argumenty są zdefiniowane. Przykładowo, można stworzyć funkcję dodającą dwie liczby: 'function dodaj(a, b) { return a + b; }'. Funkcje w JavaScript mogą być wywoływane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je niezwykle elastycznymi. Dodatkowo, dzięki temu, że JavaScript obsługuje funkcje jako obiekty pierwszej klasy, można je przekazywać jako argumenty do innych funkcji, przypisywać do zmiennych oraz zwracać z innych funkcji. Warto również zauważyć, że w kontekście dobrych praktyk, używanie funkcji z jasnymi nazwami i dobrze zdefiniowanymi argumentami zwiększa czytelność oraz utrzymanie kodu, co jest istotne w pracy zespołowej oraz przy rozwijaniu większych aplikacji.

Pytanie 13

Jaką relację w projekcie bazy danych należy zdefiniować pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, zakładając, że każdy klient sklepu internetowego składa przynajmniej dwa zamówienia?

Ilustracja do pytania
A. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia
B. 1:1
C. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta
D. n:n
Zrozumienie poprawnej relacji między tabelami jest kluczowe w projektowaniu bazy danych. Relacja 1:1 oznacza, że każda rekord w jednej tabeli odpowiada dokładnie jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co w tym przypadku byłoby nieefektywne, ponieważ ogranicza możliwość dodawania wielu zamówień dla jednego klienta. W praktyce rzadko stosuje się takie relacje, chyba że dane są bardzo specyficzne i nie mogą być rozdzielone. Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta, jest nieprawidłowa, ponieważ implikuje, że jedno zamówienie może być przypisane wielu klientom, co jest sprzeczne z rzeczywistością e-commerce, gdzie każde zamówienie jest związane z jednym klientem. Relacja n:n sugeruje, że wiele rekordów w jednej tabeli może być powiązanych z wieloma rekordami w drugiej tabeli. Choć czasami używana, wymaga dodatkowej tabeli pośredniczącej, aby uniknąć redundancji i anomalii. W tym kontekście relacja n:n nie jest potrzebna, ponieważ prosta relacja 1:n już spełnia wymagania funkcjonalne, umożliwiając jednemu klientowi złożenie wielu zamówień bez konieczności komplikowania struktury bazy danych. Prawidłowe zrozumienie tych koncepcji pozwala na projektowanie efektywnych i wydajnych systemów bazodanowych, które są kluczowe dla sukcesu w wielu branżach, zwłaszcza w handlu elektronicznym, gdzie zarządzanie relacjami klientów i ich zamówieniami jest podstawą działalności.

Pytanie 14

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r: 4 };
W jaki sposób można uzyskać wartość właściwości
w
?
A. obiekt::w
B. obiekt->w
C. obiekt.w
D. obiekt:w
Niepoprawne odpowiedzi wskazują na nieporozumienia dotyczące składni języka JavaScript. Użycie obiekt:w sugeruje, że istnieje jakiś operator dostępu do właściwości za pomocą dwukropka, co jest niezgodne z zasadami składniowymi JavaScript. W rzeczywistości dwukropek w tym kontekście nie ma znaczenia i jest błędnie interpretowany. Podobnie, obiekt::w użytkuje podwójny dwukropek, co z kolei jest składnią nieznaną w JavaScript i nie ma zastosowania w kontekście odwoływania się do właściwości obiektu. Z kolei obiekt->w sugeruje, że programista próbuje skorzystać z operatora strzałki, który występuje w innych językach programowania, takich jak C++ czy PHP, ale nie jest on używany w JavaScript. W JavaScript stosuje się wyłącznie notację kropkową lub nawiasową do odwoływania się do właściwości obiektów. Chociaż różne języki programowania mogą mieć swoje własne konwencje dotyczące operatorów dostępu do właściwości, JavaScript pozostaje konsekwentny w swojej składni, co ułatwia zrozumienie i naukę. Ważne jest, aby programiści zapoznali się z podstawami składni JavaScript, aby unikać takich błędów i poprawnie wykorzystywać możliwości obiektowego modelu tego języka.

Pytanie 15

Które polecenie wydane w konsoli systemowej przywróci bazę danych z kopii kopia.sql?

A.
mysqldump -u root -p baza > kopia.sql
B.
mysqldump -u root -p baza < kopia.sql
C.
mysql -u root -p baza < kopia.sql
D.
mysql -u root -p baza > kopia.sql
Pozostałe polecenia nie przywrócą bazy. Oba warianty z mysqldump są błędne, bo mysqldump służy do TWORZENIA zrzutu (kopii), a nie jego wczytywania - zwłaszcza mysqldump > kopia.sql właśnie zapisuje kopię. Wariant mysql > kopia.sql używa operatora >, który skierowałby wyjście do pliku (nadpisując go), zamiast wczytać dane do bazy. Import wykonuje mysql < kopia.sql, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 16

Zapytanie: SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje zwrócenie:

A. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, których wiek wynosi 18 lub 30 lat
B. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale od 18 do 30 lat
C. imion, numerów PESEL oraz wieku osób, które mają więcej niż 30 lat
D. imion, nazwisk oraz numerów PESEL osób mających mniej niż 18 lat
W przypadku pierwszej opcji, wybór imion, nazwisk i numerów PESEL osób w wieku poniżej 18 lat jest błędny, ponieważ zapytanie wykorzystuje klauzulę WHERE z operatorem IN, co oznacza, że filtruje jedynie osoby, które są w wieku równym 18 lub 30 lat, a nie poniżej 18 lat. Warto zauważyć, że taka interpretacja zapytania ignoruje zasadniczą logikę działania operatora IN. Z kolei trzecia opcja, dotycząca wybrania imion, numerów PESEL i wieku osób z przedziału od 18 do 30 lat, również mija się z prawdą, gdyż operator IN nie obejmuje osób, które mają wiek pomiędzy 18 a 30 lat, a jedynie osoby, które mają 18 lub 30 lat. Ostatnia opcja, dotycząca wyboru osób powyżej 30 lat, jest całkowicie sprzeczna z zapytaniem, które w ogóle nie bierze pod uwagę takiej grupy wiekowej. Warto przy tym zauważyć, że typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia działania operatorów w SQL oraz nieznajomości zasad filtracji danych. W praktyce, znajomość specyfiki poszczególnych operatorów oraz ich zastosowań w różnych kontekstach jest kluczowa dla poprawnego formułowania zapytań i analizy danych.

Pytanie 17

Na zaprezentowanej tabeli dotyczącej samochodów wykonano zapytanie SQL SELECT

SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016;
Jakie wartości zostaną zwrócone w wyniku tego zapytania?
Ilustracja do pytania
A. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris
B. Fiat, Opel, Toyota
C. Punto, Corsa, Corolla
D. Czerwony, grafitowy
Zapytanie SQL, które podałeś, czyli SELECT model FROM samochody WHERE rocznik=2016, jest zaprojektowane tak, żeby wyciągnąć z tabeli samochody wszystkie modele aut z rocznika 2016. To ogranicza wynik tylko do tych modeli, które spełniają ten właśnie warunek. Patrząc na dostarczoną tabelę, widzimy, że modele z rocznika 2016 to Punto, Corsa i Corolla. Więc z tego zapytania otrzymamy tylko te trzy modele. W realnym świecie, zapytania SQL są mega przydatne przy filtrowaniu danych w bazach. Zrozumienie, jak pisać zapytania SELECT, jest naprawdę ważne, zwłaszcza dla analityków i administratorów. Dobrze jest znać zasady budowania zapytań, żeby były one jasne i precyzyjne, bo to pozwala lepiej zarządzać i analizować dane. Ta wiedza to podstawa w analizie danych, gdzie umiejętność wyciągania odpowiednich informacji jest kluczowa do podejmowania dobrych decyzji biznesowych.

Pytanie 18

Które zdarzenie zachodzi, gdy ZMIENI się wartość pola (np. po wybraniu opcji z listy)?

A.
onChange
B.
onClick
C.
onEnter
D.
onSubmit
Pozostałe zdarzenia reagują na inne akcje. onclick zachodzi przy kliknięciu elementu, niezależnie od tego, czy coś się zmieniło. onsubmit dotyczy WYSŁANIA całego formularza, a nie pojedynczego pola. onEnter nie istnieje w standardzie zdarzeń (reakcję na Enter realizuje się przez onkeydown). Zmianę wartości pola obsługuje onchange.

Pytanie 19

Fragment kwerendy SQL zaprezentowany w ramce ma na celu uzyskanie

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...
A. liczbę wierszy.
B. średnią wartość w kolumnie wartosc.
C. liczbę kolumn.
D. sumę wartości w kolumnie wartosc.
Instrukcja COUNT w kwerendzie SQL służy do zliczania liczby wierszy w tabeli, które spełniają określone kryteria. Wyrażenie SELECT COUNT(wartosc) FROM ... zlicza wiersze, które mają niepustą wartość w kolumnie wartosc. Funkcja COUNT jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które pozwalają na wykonywanie operacji na zestawach danych. Zastosowanie tej funkcji jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdy potrzebujemy szybko uzyskać informację o liczebności danych, co jest kluczowe w analizie danych oraz raportowaniu. Warto zauważyć, że COUNT(*) policzyłoby wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy zawierają wartości NULL, natomiast COUNT(kolumna) ignoruje wiersze z wartościami NULL w podanej kolumnie. To rozróżnienie jest kluczowe w optymalizacji zapytań oraz w zapewnieniu dokładności wyników. W praktyce biznesowej, zliczanie wierszy może być wykorzystywane do śledzenia liczby zamówień, ilości produktów w magazynie oraz innych wskaźników operacyjnych, co sprawia, że funkcja COUNT jest podstawowym narzędziem każdego analityka danych.

Pytanie 20

Wskaż przycisk sformatowany przedstawionym stylem CSS.

#przycisk {
    background-color: white;
    padding: 10px;
    border-width: 2px;
    border-bottom-style: dashed;
}



Przycisk 1

Przycisk 2

Przycisk 3

Przycisk 4
A. Przycisk 4
B. Przycisk 3
C. Przycisk 1
D. Przycisk 2
Przycisk 2 jest jedynym, który spełnia wszystkie warunki określone w podanym stylu CSS. Białe tło, odstęp wewnętrzny 10 pikseli, szerokość obramowania 2 piksele oraz przerywana dolna krawędź obramowania są elementami, które zostały ustawione w stylach CSS dla przycisku 2. Ta wiedza jest niezwykle przydatna przy projektowaniu i tworzeniu stron internetowych, gdzie kształtowanie elementów interaktywnych, takich jak przyciski, jest często kluczowym elementem doświadczenia użytkownika. Pamiętaj, że CSS pozwala na dużą swobodę w dostosowywaniu wyglądu poszczególnych elementów strony, a zrozumienie, jak działa selekcja elementów i stylizacja, to fundamenty tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych projektów webowych. Zrozumienie, jakie style zostały zastosowane do danego elementu, pozwala na szybkie i efektywne dostosowywanie strony do potrzeb klienta.

Pytanie 21

W języku PHP, aby nawiązać połączenie z bazą danych MySQL przy użyciu biblioteki mysqli, w poniższym zapisie w miejsce litery 'c' należy wpisać:

$a = new mysqli('b', 'c', 'd', 'e');
A. adres serwera bazy danych
B. nazwa użytkownika
C. hasło dla użytkownika
D. nazwa bazy danych
Odpowiedź 'nazwa użytkownika' jest na pewno właściwa, bo w konstruktorze klasy mysqli w PHP musimy podać nazwę użytkownika jako drugi argument. To ważne, bo bez tych danych, czyli nazwy użytkownika i hasła, nie da się połączyć z bazą danych. Używanie mysqli to dobra praktyka, zwłaszcza jeśli chodzi o bezpieczeństwo przed atakami SQL injection. Jak chcemy się połączyć, to zapisujemy to tak: $a = new mysqli('localhost', 'nazwa_użytkownika', 'hasło', 'nazwa_bazy'). Dzięki temu możemy na przykład ściągnąć dane z tabeli 'użytkownicy'. Warto też pamiętać o walidacji danych wejściowych i korzystaniu z przygotowanych zapytań, bo to naprawdę podnosi poziom bezpieczeństwa naszej aplikacji. I nie zapominaj, żeby zamknąć połączenie po zakończonej pracy, używając metody close().

Pytanie 22

Który znacznik wyświetli tekst jako PRZEKREŚLONY (np. nieaktualny)?

A.
<sub>
B.
<s>
C.
<b>
D.
<em>
Znacznik <s> wyświetla tekst jako PRZEKREŚLONY - stosuje się go do treści nieaktualnych lub nieprawdziwych (np. stara cena). Dlatego przekreślenie daje <s>.

Pytanie 23

Fragment kodu w języku HTML zawarty w ramce ilustruje zestawienie

Ilustracja do pytania
A. wypunktowaną.
B. numerowaną.
C. skrótów.
D. odnośników.
Kod HTML zawierający znaczniki <ol> oraz <li> tworzy listę numerowaną ponieważ <ol> oznacza ordered list czyli listę uporządkowaną co skutkuje automatycznym numerowaniem każdego elementu w przeglądarkach internetowych. Znaczniki <li> reprezentują pojedyncze elementy listy zapewniając organizację danych w czytelnej formie. Taki sposób przedstawiania informacji jest powszechnie stosowany w tworzeniu dokumentów HTML i stron internetowych gdzie hierarchia i kolejność elementów ma kluczowe znaczenie. Za pomocą CSS można dodatkowo dostosować styl numerowania oraz wizualne aspekty listy co pozwala na większą elastyczność w projektowaniu interfejsu użytkownika. Standardy internetowe takie jak te rekomendowane przez W3C zachęcają do stosowania semantycznych znaczników co poprawia dostępność i SEO strony. Ponadto listy numerowane są użyteczne w sytuacjach gdy wymagana jest jasna kolejność wykonywania zadań lub prezentacja kroków w procesie co czyni je idealnym narzędziem zarówno w dokumentacji technicznej jak i w interaktywnych przewodnikach online.

Pytanie 24

Do jakiego celu służy certyfikat SSL?

A. zapisywania informacji o sesjach generowanych w witrynie
B. blokowania złośliwego oprogramowania na stronie
C. zidentyfikowania posiadacza witryny
D. deszyfracji danych przesyłanych w sieci
Odpowiedzi związane z blokowaniem szkodliwego oprogramowania, zapisywaniem danych o sesjach oraz deszyfracją transmitowanych danych są niepoprawne w kontekście funkcji certyfikatu SSL. Certyfikat SSL nie ma funkcji blokowania złośliwego oprogramowania, ponieważ jego zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa komunikacji poprzez szyfrowanie danych. Złośliwe oprogramowanie jest zazwyczaj eliminowane przez oprogramowanie zabezpieczające, a nie przez SSL. W odniesieniu do zapisania danych o sesjach, certyfikat SSL nie przechowuje informacji o sesjach ani o użytkownikach. Sesje są zarządzane przez aplikacje serwerowe, a SSL jedynie zabezpiecza przesyłane dane podczas sesji. Co więcej, SSL nie zajmuje się deszyfracją transmitowanych danych, ponieważ szyfrowanie i deszyfrowanie danych odbywa się w momencie komunikacji, a nie jako osobny proces czy funkcja certyfikatu. SSL działa na zasadzie wymiany kluczy szyfrujących pomiędzy serwerem a klientem, gdzie dane są szyfrowane w momencie przesyłania, a następnie deszyfrowane przez odbiorcę, co również nie jest funkcją certyfikatu, ale całego protokołu zabezpieczeń.

Pytanie 25

Jakie pola znajdują się w formularzu?

Ilustracja do pytania
A. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)
B. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)
C. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)
D. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)
Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego.

Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 26

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia zmienna++; będzie identyczny jak polecenia

A. zmienna===zmienna+1;
B. zmienna+=1;
C. zmienna=zmienna+10;
D. zmienna --;
W języku JavaScript operator inkrementacji '++' zwiększa wartość zmiennej o 1. Zapis 'zmienna++' jest równoważny z 'zmienna += 1', ponieważ obydwa polecenia prowadzą do tej samej końcowej wartości zmiennej. Operator '+=' to skrót, który dodaje wartość po prawej stronie operatora do aktualnej wartości zmiennej. Warto nadmienić, że 'zmienna++' działa w trybie post-inkrementacji, co oznacza, że zwraca pierwotną wartość przed inkrementacją, podczas gdy '++zmienna' działa w trybie pre-inkrementacji, zwracając wartość po inkrementacji. Przykładowo, jeśli zmienna wynosi 5, to po zastosowaniu 'zmienna++' jej nowa wartość stanie się 6, a jej wartość zwracana to 5. Zastosowanie operatora '+=' jest zgodne z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript. Użycie tych operatorów jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w iteracjach i obliczeniach. Przykładając to do praktyki, w kodzie można zobaczyć takie zastosowanie: let x = 5; x++; console.log(x); // wypisze 6, a let y = 5; y += 1; console.log(y); // również wypisze 6.

Pytanie 27

<img src="/rysunek.png" alt="pejzaż"> Zapisany został kod HTML, który wstawia obrazek na stronę. Jeśli rysunek.png nie zostanie znaleziony, przeglądarka

A. nie załaduje strony internetowej
B. w miejscu grafiki pokaże tekst "rysunek.png"
C. wyświetli w miejscu grafiki tekst "pejzaż"
D. w miejscu grafiki zasygnalizuje błąd wyświetlania strony
Kiedy przeglądarka internetowa napotyka na kod HTML, który zawiera element graficzny, w takim przypadku, jeśli wskazany plik nie jest dostępny, następuje zachowanie określone przez atrybut 'alt'. W omawianym przykładzie, gdy przeglądarka nie może znaleźć pliku 'rysunek.png', wyświetli tekst alternatywny 'pejzaż'. Atrybut 'alt' jest niezwykle ważny z perspektywy dostępności oraz SEO, ponieważ pozwala na dostarczenie informacji o obrazie osobom, które nie mogą go zobaczyć, takim jak osoby niewidome korzystające z czytników ekranu. Z punktu widzenia standardów W3C, atrybut 'alt' jest zalecany dla każdego elementu <img>, aby poprawić użyteczność strony. W praktyce, dobrze skonstruowane opisy w atrybucie 'alt' mogą również wpłynąć pozytywnie na pozycjonowanie witryny w wyszukiwarkach, co czyni go kluczowym elementem podczas tworzenia treści na stronie internetowej. Z tego powodu umieszczanie informacyjnych i zrozumiałych opisów w tym atrybucie jest niezbędne nie tylko dla poprawy dostępności, ale także dla efektywnej optymalizacji SEO.

Pytanie 28

Ile razy należy użyć instrukcji warunkowej, aby wdrożyć w danym języku programowania przedstawiony algorytm?

Ilustracja do pytania
A. Dwukrotnie
B. Czterokrotnie
C. Jednokrotnie
D. Trzykrotnie
Aby prawidłowo zaimplementować algorytm przedstawiony na diagramie, musisz zrozumieć jego strukturę. Diagram pokazuje dwa punkty decyzyjne, co wskazuje na konieczność użycia dwóch instrukcji warunkowych w kodzie. Każda instrukcja warunkowa odpowiada jednemu z tych punktów decyzyjnych. W praktyce, instrukcje warunkowe są kluczowe w programowaniu, pozwalając na podejmowanie decyzji i wykonywanie różnych działań w zależności od spełnienia określonych warunków. Można to zobrazować za pomocą języków programowania takich jak Python czy C++, gdzie 'if', 'else if' oraz 'else' są standardowymi konstrukcjami używanymi do tego celu. Warto zauważyć, że implementując algorytm, należy również zwrócić uwagę na poprawne użycie bloków kodu zagnieżdżonych w instrukcjach warunkowych, co jest dobrą praktyką programistyczną. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu, co jest zgodne z zasadami czystego kodu i standardami branżowymi.

Pytanie 29

Przy użyciu komendy ALTER TABLE można

A. zmienić dane w rekordach
B. skasować tabelę
C. zmodyfikować strukturę tabeli
D. usunąć dane z rekordu
Kiedy mówimy o poleceniu ALTER TABLE w SQL, to jest to naprawdę ważne narzędzie, które pozwala na zmianę struktury tabeli w bazie danych. Możemy dzięki niemu dodać nowe kolumny, zmienić rodzaj danych w istniejących czy nawet usunąć niepotrzebne kolumny. Na przykład, gdybyśmy chcieli dodać kolumnę 'data_urodzenia' do tabeli 'pracownicy', to musielibyśmy użyć takiego polecenia: ALTER TABLE pracownicy ADD data_urodzenia DATE;. To wszystko jest kluczowe, żeby nasze aplikacje mogły się rozwijać i żeby baza danych spełniała coraz to nowe wymagania. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej jest zawsze robić kopię zapasową danych przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian. Dobrze by też było testować zmiany w środowisku, które nie jest produkcyjne, zanim coś popsujemy. Warto pamiętać, że niektóre operacje mogą wymagać zablokowania tabeli, co może skutkować tym, że użytkownicy nie będą mogli korzystać z systemu, więc trzeba to mieć na uwadze.

Pytanie 30

Która z wymienionych grup znaczników HTML zawiera elementy przeznaczone do grupowania oraz tworzenia struktury dokumentu?

A. span, strong, em
B. table, tr, td
C. div, article, header
D. br, img, hr
Odpowiedź 'div, article, header' jest poprawna, ponieważ te znaczniki HTML są kluczowymi elementami umożliwiającymi grupowanie i organizację treści w dokumentach webowych. Znacznik 'div' jest uniwersalnym kontenerem, który można wykorzystać do grupowania innych elementów w celu lepszej strukturyzacji strony. 'article' jest przeznaczony do oznaczania niezależnych fragmentów treści, takich jak posty na blogach, które mogą być samodzielnie dystrybuowane. Z kolei 'header' zazwyczaj zawiera nagłówki i elementy wprowadzające dla sekcji strony. Zastosowanie tych znaczników zgodnie z wytycznymi W3C sprzyja poprawnej hierarchii dokumentu, co z kolei zwiększa użyteczność strony oraz jej dostępność dla technologii asystujących. Przykładowo, użycie 'article' pozwala wyszukiwarkom i czytnikom ekranu lepiej zrozumieć strukturę treści, co może pozytywnie wpłynąć na SEO oraz doświadczenia użytkowników.

Pytanie 31

Które polecenie SQL przekazać do mysqli_query(), aby DODAĆ do bazy dane z formularza?

A.
UPDATE
B.
SELECT
C.
ALTER
D.
INSERT INTO
Aby DODAĆ nowy wiersz z danymi formularza, przekazuje się do mysqli_query() polecenie INSERT INTO, np. INSERT INTO ... VALUES .... Dlatego do dodania danych służy INSERT INTO.

Pytanie 32

Wykonano następującą kwerendę SQL na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane na obrazie:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;
Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

idtypnazwacena
11Gazpacho20
21Krem z warzyw25
31Gulaszowa ostra30
42Kaczka i owoc30
52Kurczak pieczony40
62wieprzowy przysmak35
72Mintaj w panierce30
82Alle kotlet30
93Owoce morza20
103Grzybki, warzywka, sos15
113Orzechy i chipsy10
123Tatar i jajo15
133Bukiet warzyw10
A. 5
B. 8
C. 2
D. 13
Gratulacje, dobrze sobie poradziłeś z tym pytaniem! Wykonanie kwerendy SELECT na tabeli danych, oznacza wybieranie konkretnych wierszy z tej tabeli, które spełniają określone kryteria. Kwerendy SQL są podstawowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych, a ich zrozumienie jest kluczowe dla efektywnej pracy z danymi. W tym przypadku, kwerenda SELECT wybrała 2 wiersze - jest to prawidłowa odpowiedź. W praktyce, mogłoby to oznaczać na przykład wybranie z bazy danych informacji o dwóch klientach, którzy spełnili określone kryteria. Ważne jest, aby pamiętać, że liczba wybranych wierszy zależy od kryteriów, które określamy w kwerendzie. W SQL mamy wiele możliwości filtrowania i sortowania danych, co pozwala na efektywne zarządzanie informacjami. Dobra praktyka to dokładne zrozumienie działania kwerendy, zanim zostanie ona wykonana na dużej ilości danych.

Pytanie 33

Fragment kodu w języku PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): W wyniku wykonania pętli zostaną wyświetlone liczby

Ilustracja do pytania
A. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20
B. 0, 4, 8, 12, 16
C. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19
D. 0, 4, 8, 12, 16, 20
Pętla for w PHP to naprawdę podstawowe narzędzie, które pozwala nam w łatwy sposób powtarzać różne operacje na danych. W tej pętli zaczynamy od $i równego 0, a kończymy, kiedy $i osiągnie 20. W każdej iteracji dodajemy 4 do $i, więc wypisujemy liczby od 0 do 20, co 4 jednostki. Super sprawa, jeśli chcemy równomiernie przetwarzać dane. Przykładowo, gdy mamy jakieś tabele z danymi albo potrzebujemy wygenerować wykresy w regularnych odstępach, to taka pętla się przydaje. Stosowanie pętli to też dobra praktyka programistyczna, bo automatyzuje nam powtarzalne zadania, co czyni kod bardziej przejrzystym. Jak zrozumiesz, jak działa ta pętla, to dużo łatwiej będzie ci tworzyć różne algorytmy, co jest super ważne w informatyce.

Pytanie 34

Wskaż stwierdzenie, które jest prawdziwe dla następującej definicji stylu:

<style type="text/css">
<!--
  p {color: blue; font-size: 14pt; font-style: italic}
  a { font-size: 16pt; text-transform: lowercase; }
  td.niebieski { color: blue }
  td.czerwony { color: red }
-->
</style>
A. Akapit będzie transponowany na małe litery.
B. Odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów.
C. Jest to styl lokalny.
D. Zdefiniowano dwie klasy.
Niestety, twoja odpowiedź nie była prawidłowa. Pierwsze stwierdzenie, że jest to styl lokalny, jest nieprawidłowe, ponieważ kod CSS jest zdefiniowany w osobnym pliku, a nie bezpośrednio w tagu style wewnątrz pliku HTML, co oznacza, że jest to styl zewnętrzny, a nie lokalny. Trzecie stwierdzenie, że akapit będzie transponowany na małe litery, jest błędne, ponieważ w kodzie nie ma takiej instrukcji. Ostatnie stwierdzenie, że odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów, jest nieprawidłowe, ponieważ w kodzie nie ma instrukcji dotyczących rozmiaru czcionki dla odnośników. Wszystkie te odpowiedzi wynikają z niezrozumienia kodu CSS. CSS jest potężnym narzędziem do kontrolowania wyglądu strony internetowej i wymaga zrozumienia różnych selektorów, właściwości i wartości. Ważne jest, aby pamiętać, że nie wszystkie elementy HTML są stylizowane w ten sam sposób, a różne selektory CSS mają różne priorytety. To pomoże uniknąć błędów w przyszłości.

Pytanie 35

Który zapis znacznika <meta> jest poprawny w kontekście użytych atrybutów?

A. <meta background = blue>
B. <meta title = 'Strona dla hobbystów'>
C. <meta name = 'description' content = 'Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie!'>
D. <meta name = '!DOCTYPE'>
Poprawny zapis znacznika <meta> to <meta name = "description" content = "Masz jakieś hobby? To jest strona dla Ciebie!">. Ten znacznik odgrywa kluczową rolę w SEO, ponieważ pozwala na dostarczenie wyszukiwarkom informacji o treści strony. Atrybut 'name' definiuje typ informacji, którą dostarczamy, w tym przypadku 'description', co pozwala wyszukiwarkom zrozumieć, co znajduje się na stronie. Atrybut 'content' zawiera właściwą treść, która powinna być zwięzła i trafna, aby przyciągnąć użytkowników. Zgodnie z najlepszymi praktykami SEO, opis powinien mieć od 150 do 160 znaków, aby był w pełni widoczny w wynikach wyszukiwania. Poprawne użycie tego znacznika zwiększa szanse na wyższe pozycje w wynikach wyszukiwania oraz poprawia współczynnik klikalności (CTR) poprzez przyciągający opis, który może zachęcić użytkowników do odwiedzenia strony. Zgodność z tymi standardami jest niezbędna dla skutecznej optymalizacji witryn internetowych oraz poprawy ich widoczności w Internecie.

Pytanie 36

Aby przekształcić tekst "ala ma psa" na "ALA MA PSA", konieczne jest zastosowanie funkcji w PHP

A. strtolower('ala ma psa')
B. ucfirst('ala ma psa')
C. strstr('ala ma psa')
D. strtoupper('ala ma psa')
Funkcja strtoupper() w PHP jest naprawdę przydatna do zamiany wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. Na przykład, kiedy mamy tekst 'ala ma psa' i użyjemy strtoupper('ala ma psa'), to dostaniemy 'ALA MA PSA'. To bardzo fajny trik, zwłaszcza gdy musimy ujednolicić format tekstu, na przykład jak ktoś wprowadza dane w różny sposób. Moim zdaniem, to jest ważne, bo różnice w wielkości liter mogą zepsuć nasze porównania. Weźmy pod uwagę sytuację, gdy użytkownik wpisuje różne rzeczy i chcemy, żeby wszystko było w jednym formacie przed dalszym przetwarzaniem, np. w bazach danych. To dobra funkcja, bo działa z różnymi zestawami znaków, więc jest świetnym narzędziem w PHP, nie tylko w aplikacjach webowych, ale też przy przetwarzaniu tekstów.

Pytanie 37

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.
B. Progowanie.
C. Inwersja.
D. Krzywe.
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 38

W języku HTML aby zdefiniować słowa kluczowe strony, należy użyć zapisu

A. <meta name = "description" content = "psy, koty, gryzonie">
B. <meta keywords = "psy, koty, gryzonie">
C. <meta name = "keywords" content = "psy, koty, gryzonie">
D. <meta name = "keywords" = "psy, koty, gryzonie">
Poprawna odpowiedź to <meta name = "keywords" content = "psy, koty, gryzonie">, ponieważ jest to właściwy sposób definiowania słów kluczowych w sekcji <head> dokumentu HTML. Element <meta> służy do dostarczania metadanych o stronie internetowej, a atrybut 'name' określa, jakie informacje są zawarte w danym elemencie. W przypadku 'keywords', atrybut 'content' z kolei zawiera listę słów kluczowych, które są związane z treścią strony. Chociaż znaczenie słów kluczowych w SEO zmienia się, wciąż są one używane przez niektóre wyszukiwarki do kategoryzowania zawartości strony. Przykładowo, jeśli strona dotyczy zwierząt domowych, użycie fraz takich jak 'psy', 'koty', czy 'gryzonie' w atrybucie 'content' może pomóc w poprawie widoczności w wynikach wyszukiwania. Dobrą praktyką jest, aby słowa kluczowe były specyficzne, związane z tematyką strony i nie przekraczały rozsądnej liczby, aby nie wprowadzać w błąd algorytmy wyszukiwarek. Używanie odpowiednich metatagów to kluczowy element optymalizacji SEO.

Pytanie 39

Jak nazywa się składnik bazy danych, który umożliwia jedynie przeglądanie informacji z bazy, prezentując je w formie tekstowej lub graficznej?

A. Zapytanie
B. Raport
C. Tabela
D. Formularz
Tabela to jakby podstawowy element bazy danych, gdzie trzymamy dane w sposób uporządkowany. Ale to nie jest takie narzędzie, które pokazuje gotowe raporty. Tabele służą do wprowadzania i edytowania danych, więc mogą pojawić się niejasności, bo niektórzy mogą mylić rolę tabel z raportami. Zapytanie z kolei to mechanizm do wyciągania danych z bazy. Ale ono samo w sobie nie pokazuje ich w przystępny sposób. Zapytania można wykorzystać do przygotowania danych do raportu, ale to nie jest to samo, co je wyświetlać. A formularz to interaktywny element, który zazwyczaj wykorzystuje się do wprowadzania danych przez użytkowników, a nie do ich odczytu. Więc nawet jeśli formularze mogą wyświetlać dane, ich głównym celem jest dać ludziom możliwość wpisywania informacji do systemu. Jak się nie rozumie tych różnych elementów bazy danych, to można łatwo trafić na błędne wnioski, jak dane są analizowane. Ważne jest, żeby pamiętać, że raporty służą do analizy i wizualizacji danych, a nie do ich przechowywania czy wprowadzania.

Pytanie 40

W semantycznym HTML odpowiednikiem tagu <b>, który nie tylko pogrubia tekst, ale również oznacza go jako istotniejszy, jest

A. <ins>
B. <em>
C. <mark>
D. <strong>
Znacznik <strong> w języku HTML semantycznym służy do oznaczania tekstu, który ma szczególne znaczenie w kontekście treści. Oprócz stylistycznego pogrubienia czcionki, <strong> wskazuje, że dany fragment tekstu jest ważny dla zrozumienia treści dokumentu. Przykładowo, w artykule omawiającym bezpieczeństwo w Internecie, można użyć <strong> do wyróżnienia kluczowych terminów, takich jak 'szyfrowanie' czy 'firewall', co podkreśla ich znaczenie w ochronie danych. Użycie znaczników semantycznych, takich jak <strong>, jest zgodne z najlepszymi praktykami dostępności, co zapewnia lepszą interpretację treści przez technologie asystujące, takie jak czytniki ekranu. Takie podejście poprawia nie tylko nawigację po stronie, ale również SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją kontekst i hierarchię treści. Warto również zauważyć, że w przeciwieństwie do <b>, który jedynie zmienia wygląd tekstu, <strong> wnosi dodatkowy sens do struktury dokumentu, co jest szczególnie istotne w kontekście tworzenia witryn internetowych, które są zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne.