Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 13:42
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 14:26

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Do czego służy w PHP funkcja trim()?

A. do usuwania białych (lub podanych) znaków z obu końców tekstu

B. do skracania tekstu o podaną liczbę znaków

C. do podawania długości tekstu

D. do wyświetlania części wspólnej dwóch tekstów

Funkcja trim() usuwa białe znaki (spacje, tabulatory, znaki nowej linii) z OBU końców tekstu - a po podaniu drugiego argumentu także wskazane znaki. Dlatego trim() usuwa białe lub podane znaki z obu końców tekstu.

Pytanie 2

Element <meta charset="utf-8"> definiuje metadane odnoszące się do strony internetowej dotyczące

A. kodowania znaków

B. opisu witryny

C. słów kluczowych

D. języka używanego na stronie

Element <meta charset="utf-8"> jest kluczowym składnikiem metadanych w dokumentach HTML, który określa sposób kodowania znaków używanych na stronie internetowej. Użycie kodowania UTF-8, które jest najczęściej stosowanym standardem, pozwala na wyświetlanie różnorodnych znaków z różnych języków, w tym znaków diakrytycznych. Dzięki temu, strony internetowe mogą być dostępne dla szerokiego grona użytkowników bez obaw o błędy związane z wyświetlaniem tekstu. Kiedy przeglądarka internetowa napotyka ten element, wie, że powinna interpretować zawartość dokumentu zgodnie z określonym kodowaniem. Jest to szczególnie ważne w kontekście globalizacji internetu, gdzie treści mogą być tworzone w wielu językach. Ustalając odpowiednie kodowanie, programiści minimalizują ryzyko wystąpienia problemów z wyświetlaniem, takich jak zamienione znaki czy nieczytelne fragmenty tekstu. Właściwe ustawienie metadanych jest zgodne z wytycznymi W3C oraz zaleceniami dla twórców stron internetowych, co czyni ten element niezbędnym w każdej współczesnej witrynie.

Pytanie 3

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania kodu będzie wyświetlony przez przeglądarkę zakładając, że w pierwsze pole użytkownik przeglądarki wpisał wartość "Przykładowy text"?

A. Efekt 2.

B. Efekt 4.

C. Efekt 1.

D. Efekt 3.

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, to Efekt 2. W formularzu HTML masz różne elementy, które służą do zbierania danych od użytkownika. Tutaj mamy pole tekstowe i dwa checkboxy. Jak wpiszesz 'Przykładowy text' w pole tekstowe i wyślesz formularz, to właśnie to się wyświetli w przeglądarce. Efekt 2 pokazuje, że pole tekstowe ma wpisany tekst i dwa niezaznaczone checkboxy. Dlatego to jest zgodne z tym, co zobaczysz w przeglądarce. A to oznacza, że Efekt 2 jest poprawną odpowiedzią. Właściwie to wszystko jest zgodne z tym, jak HTML działa, czyli jak powinny wyglądać i działać różne elementy formularza.

Pytanie 4

Funkcję o nazwie policz, napisaną w PHP, wywołano z argumentem $Z = 1. Jaki wynik zostanie zwrócony?

function policz($Z) { while($Z < 5) { $Z += 2 * $Z + 1; } return $Z; }

A. 13

B. 1

C. 7

D. 4

Wybór nieprawidłowych odpowiedzi często wynika z niepełnego zrozumienia działania pętli oraz sposobu aktualizacji zmiennych w programie. Odpowiedzi takie jak 7 czy 4 mogą sugerować, że osoba odpowiadająca mogła mylnie obliczyć pierwszą iterację pętli, myśląc, że $Z wzrasta tylko o 1, a nie o wartość wynikającą z równania 2 * $Z + 1. Z kolei odpowiedź 1 jest efektem nieznajomości zasady działania pętli while, ponieważ opiera się na niezaktualizowanej wartości $Z, co prowadzi do błędnych wniosków o braku zmian w wartościach zmiennej. Takie błędne rozumienie może prowadzić do sytuacji, w których programista podejmuje niewłaściwe decyzje przy implementacji algorytmów, co w dłuższej perspektywie wpływa na efektywność oraz prawidłowość działania aplikacji. Ważne jest, aby podczas korzystania z pętli zrozumieć, jak wartości zmiennych są aktualizowane w każdej iteracji oraz jakie są warunki przerywające działanie pętli. Odpowiednie zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe dla skutecznego programowania w PHP oraz w innych językach programowania, gdzie podobne struktury kontrolne są wykorzystywane.

Pytanie 5

Aby przywrócić bazę danych MS SQL z kopii zapasowej, należy zastosować polecenie:

DBCC CHECKDB

SAVE DATABASE

REBACKUP DATABASE

RESTORE DATABASE

W MS SQL Server bazę odtwarza się z kopii poleceniem RESTORE DATABASE, podając nazwę bazy i plik kopii, np. RESTORE DATABASE sklep FROM DISK = 'c:\sklep.bak'. Jest ono odwrotnością BACKUP DATABASE, które tworzy kopię. Używa się go po awarii lub przy przenoszeniu bazy. Dlatego do przywrócenia bazy z kopii służy RESTORE DATABASE.

Pytanie 6

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy zaimplementować następujące funkcje: walidacja: podczas wypełniania formularza w czasie rzeczywistym sprawdzana jest poprawność danych, oraz przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze. Aby wprowadzić tę funkcjonalność w najprostszy sposób, trzeba zapisać

A. walidację i przesyłanie danych w języku PHP

B. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript

C. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

Mówiąc szczerze, podejście, które zakłada walidację i przesyłanie danych tylko w PHP, to nie za bardzo dobry pomysł. Dlaczego? Bo każde weryfikowanie danych po stronie serwera wymaga przesyłania ich tam, co powoduje zbędne obciążenie. To z kolei może spowalniać interakcję z użytkownikiem, co jest frustrujące, zwłaszcza w przypadku większych formularzy. A walidacja w PHP i przesyłanie w JavaScript? Znowu nie jest to najlepsze rozwiązanie. Walidacja po stronie serwera nie jest natychmiastowa, więc użytkownik może czekać, co zazwyczaj nie jest fajne. Gdy ktoś weźmie niepoprawne dane, to musi czekać na odpowiedź serwera i to jest czasochłonne. Najlepiej łączyć walidację w JavaScript, bo to poprawia interakcję, a wysyłanie danych do serwera robić w PHP, bo on dba o bezpieczeństwo i kontakt z bazą danych. Takie rozdysponowanie zadań sprawia, że wszystko chodzi sprawnie i łatwiej to potem rozwijać, co jest zgodne z aktualnymi standardami.

Pytanie 7

Model barw oparty na trzech parametrach: odcień (hue), nasycenie (saturation) i jasność (brightness/value) to

A. CMYK

B. HSV

C. RGB

D. CMY

Model HSV (zwany też HSB) opisuje barwę trzema parametrami: H - odcień (hue), S - nasycenie (saturation), V/B - jasność (value/brightness). Jest intuicyjny przy ręcznym doborze kolorów. Dlatego opisywany model to HSV.

Pytanie 8

Który znacznik sekcji <head> jest wymagany w HTML5, a jego brak walidator zgłasza jako błąd?

title

style

link

meta

Spośród znaczników sekcji <head> obowiązkowy w HTML5 jest <title> - każdy dokument musi mieć tytuł, więc jego brak walidator traktuje jak błąd. Dlatego wymagany jest <title>.

Pytanie 9

W bazie MySQL zdefiniowano podczas tworzenia tabeli pole

id int NOT NULL AUTO_INCREMENT

Wpis AUTO_INCREMENT oznacza, że

A. kolumna id będzie mogła przyjmować wartości: NULL, 1, 2, 3, 4 i tak dalej

B. wartość kolumny id zostanie automatycznie przypisana przez system i będzie to przypadkowo wygenerowana liczba całkowita

C. wartości tej kolumny będą automatycznie tworzone w trakcie dodawania nowego rekordu do bazy

D. możliwe jest wprowadzenie rekordu z dowolną wartością dla kolumny id

Wybór niepoprawnych odpowiedzi najczęściej wynika z niepełnego zrozumienia działania mechanizmu AUTO_INCREMENT w MySQL. Zgłoszenie, że dozwolone jest dodawanie rekordu z dowolną wartością pola id, jest błędne, ponieważ pole z AUTO_INCREMENT nie pozwala na wprowadzenie wartości ręcznie; to system bazy danych przydziela kolejne wartości. Ponadto, sugestia, że pole id może przyjmować wartość NULL jest również nieprawidłowa. W definicji pola 'id int NOT NULL AUTO_INCREMENT' zawiera się klauzula NOT NULL, co oznacza, że pole to nie może być puste - każdemu rekordowi musi być przypisana właściwa wartość. Inną mylną koncepcją jest stwierdzenie, że wartość pola id zostanie wygenerowana losowo. AUTO_INCREMENT nie generuje wartości losowych, lecz sekwencyjne, co oznacza, że wartości będą rosły o jeden w stosunku do ostatniego zarejestrowanego identyfikatora. Takie podejście zapewnia porządek i przewidywalność w bazie danych. Często zdarza się, że osoby korzystające z baz danych nie zdają sobie sprawy z tych mechanizmów, co prowadzi do mylnych wniosków. Zrozumienie zasad działania AUTO_INCREMENT jest kluczowe dla efektywnego projektowania baz danych oraz zapewnienia integralności danych.

Pytanie 10

Znaczniki HTML oraz , które służą do wyróżniania istotności tekstu, odpowiadają pod względem formatowania znacznikom

A. oraz

B. oraz

C. oraz

D. oraz

Znacznik HTML jest używany do oznaczenia tekstu, który jest ważny, podczas gdy służy do podkreślenia, że tekst powinien być akcentowany w kontekście. Odpowiednikami tych znaczników, pod względem formatowania, są oraz . Znacznik stosuje się do wyróżnienia tekstu, nadając mu pogrubienie, co zazwyczaj oznacza, że tekst jest istotny. Z kolei używamy do kursywy, co również może wskazywać na akcentowanie lub wyróżnienie pewnych słów, jednak w sposób bardziej subtelny niż przy pomocy pogrubienia. W praktyce, stosując oraz , dbamy o to, aby nasza treść była bardziej dostępna dla użytkowników, zwłaszcza dla osób korzystających z technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu. Stosowanie znaczników semantycznych zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia lepszą interpretację treści przez wyszukiwarki, co może wpływać na SEO. Warto również pamiętać, że pomimo że i mają swoje zastosowania, znacznie lepiej jest używać i w kontekście semantycznym, aby poprawić zrozumienie treści przez maszyny i użytkowników.

Pytanie 11

Jaki jest prawidłowy sposób deklaracji funkcji w języku JavaScript?

void myFunction() { }

func myFunction() { }

function myFunction() { }

def myFunction() { }

W JavaScripcie funkcję deklaruje się słowem kluczowym function, np. function myFunction() { }. Dlatego prawidłowa jest deklaracja z function.

Pytanie 12

Kolorem, który ma odcień niebieski, jest kolor

A. #EE0000

B. #EE00EE

C. #00EE00

D. #0000EE

Odpowiedzi takie jak #EE0000, #00EE00 oraz #EE00EE wskazują na inne kolory, które nie są związane z odcieniem niebieskim. #EE0000 odpowiada czerwieni, co można zrozumieć analizując jego składowe: wysoka wartość czerwonej (EE) w połączeniu z zerowymi wartościami zielonej i niebieskiej. Czerwień jest często używana do przyciągania uwagi, jednak w kontekście pytań o kolor niebieski, jest to nieadekwatny wybór. Z kolei #00EE00 reprezentuje zielony, gdzie składowa zielona ma wysoką intensywność, a czerwona i niebieska są nieobecne, co nie ma związku z poszukiwanym kolorem. Ostatnia odpowiedź, #EE00EE, przedstawia różowy, co wynika z wysokiej wartości zarówno czerwonej, jak i niebieskiej, a braku zielonej. Dobrą praktyką w zakresie wyboru kolorów jest zrozumienie ich znaczenia oraz zastosowania w konkretnej dziedzinie, co ma kluczowe znaczenie w kontekście projektowania graficznego czy brandingowego. Niezrozumienie podstawowych zasad definiowania kolorów w formacie RGB może prowadzić do nieprawidłowych wyborów kolorystycznych, które z kolei mogą wpływać na percepcję marki czy funkcjonalność aplikacji. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, jakie wartości szesnastkowe odpowiadają poszczególnym kolorom oraz jakie są ich praktyczne zastosowania w projektach graficznych.

Pytanie 13

W języku PHP znajduje się instrukcja pętli umieszczona w ramce. Ile razy zostanie wykonana ta pętla, o ile zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu, a także nie dodano instrukcji przerywającej pętlę, takiej jak break?

A. 11 powtórzeń

B. 100 powtórzeń

C. 10 powtórzeń

D. 9 powtórzeń

W kontekście pętli for w języku PHP ważne jest zrozumienie jak parametry inicjalizacji warunku zakończenia i modyfikacji wpływają na liczbę iteracji. W przypadku tej konkretnej pętli analizując inicjalizację zmiennej sterującej $i=10 oraz warunek zakończenia $i<=100 można zauważyć że pętla wykona się dla wartości $i od 10 do 100 włącznie przyrosty co 10. Często błędne rozumienie polega na nieuwzględnieniu ostatniego warunku <= co skutkuje błędnym oszacowaniem liczby iteracji np. 9 zamiast 10. Innym częstym błędem jest zakładanie że pętla zawsze kończy się przed spełnieniem warunku co w przypadku <= nie jest prawdą. Dodatkowo błędne interpretacje mogą wynikać z założenia że modyfikator $i+=10 wpływa na większy zakres iteracji niż w rzeczywistości to jest co może prowadzić do obliczenia 11 lub 100 powtórzeń. Wszystkie te nieporozumienia można wyeliminować przez skrupulatną analizę każdego elementu składni pętli co jest kluczowe dla efektywnego i bezbłędnego programowania. Zrozumienie precyzyjnej roli jaką pełni każda część instrukcji for pozwala nie tylko unikać błędów ale także poprawiać jakość i czytelność kodu w długofalowym rozwijaniu projektów programistycznych. Przy projektowaniu algorytmów należy zawsze testować ich działanie w różnych scenariuszach aby przeciwdziałać potencjalnym błędom i zapewnić ich poprawne funkcjonowanie w różnych warunkach operacyjnych.

Pytanie 14

Zapis CSS postaci:

 ul {
    list-style-image: url('rys.gif');
}

sprawi, że na stronie internetowej

A. wyświetli się rysunek rys.gif jako tło listy nienumerowanej.

B. punktorem listy nienumerowanej będzie rys.gif

C. rys.gif będzie stanowił ramkę dla listy nienumerowanej.

D. każdy z punktów listy będzie miał osobne tło pobrane z grafiki rys.gif

Gratulacje! Poprawnie zidentyfikowałeś, że w podanym kodzie CSS, obrazek 'rys.gif' będzie służył jako punktor listy nienumerowanej. Według standardów CSS, właściwość list-style-image jest używana do określenia obrazka, który będzie używany jako punktor w liście nienumerowanej. Zasada ta jest bardzo przydatna, kiedy chcemy stworzyć niestandardowe punktory listy, które lepiej pasują do designu naszej strony. Możemy użyć dowolnego obrazka, który jest dostępny online lub zasobu z naszej lokalnej przestrzeni roboczej. Pamiętaj jednak, że obrazek powinien być mały i czytelny. W tym konkretnym przypadku, obrazek 'rys.gif' zostanie ustawiony jako punktor dla każdego elementu listy <li> wewnątrz listy nienumerowanej <ul>. Używając tej techniki, możemy stworzyć atrakcyjniejsze i bardziej interaktywne listy na naszej stronie internetowej.

Pytanie 15

W PHP, aby stworzyć obiekt pkt dla klasy Punkt, której definicja znajduje się poniżej, należy użyć polecenia

class Punkt {
  public $x;
  public $y;
}

A. pkt = new Punkt();

B. Punkt() pkt;

C. pkt Punkt;

D. pkt Punkt();

W języku PHP tworzenie obiektu z zdefiniowanej klasy wymaga użycia słowa kluczowego new. Poprawna instrukcja to pkt = new Punkt();. Słowo new jest używane do dynamicznego alokowania pamięci na nowy obiekt klasy Punkt. W tym przypadku Punkt jest klasą, która została wcześniej zdefiniowana w kodzie i zawiera właściwości publiczne takie jak $x i $y. Kiedy wykonujemy new Punkt(), wywoływany jest konstruktor klasy, który w tym przypadku jest domyślny, ponieważ klasa Punkt nie definiuje własnego konstruktora. Warto zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami programowania w PHP, każda deklaracja nowego obiektu powinna być poprzedzona słowem new, co zapewnia czytelność i jednoznaczność kodu. Ten sposób tworzenia obiektów jest zgodny ze standardem PSR-12. Praktyczne zastosowanie tworzenia obiektów w PHP jest szerokie i obejmuje m.in. modelowanie danych w aplikacjach, obsługę struktur danych oraz implementację wzorców projektowych, takich jak singleton czy fabryka. Korzystanie z obiektów pozwala na przejrzyste i zorganizowane zarządzanie kodem oraz łatwą jego rozbudowę o nowe funkcje.

Pytanie 16

W aplikacjach webowych tablice asocjacyjne to takie tablice, w jakich

A. indeks jest ciągiem znaków

B. w każdej komórce tablicy znajduje się inna tablica

C. istnieją przynajmniej dwa wymiary

D. elementy tablicy są zawsze indeksowane od 0

Indeksowanie elementów tablicy od zera jest charakterystyczne dla tradycyjnych tablic, w których liczby naturalne służą jako indeksy do dostępu do poszczególnych elementów. Koncepcja ta jest powszechnie stosowana w wielu językach programowania, jednak nie odnosi się do tablic asocjacyjnych. W przypadku tablic asocjacyjnych klucze mogą być dowolnymi łańcuchami znaków, co oznacza, że nie ograniczają się do prostego indeksowania numerycznego. Wartość, jaka znajduje się w każdej komórce takiej tablicy, nie musi być inną tablicą, ponieważ tablice asocjacyjne mogą przechowywać różne typy danych, od prostych wartości po złożone obiekty. W dodatku, tablice asocjacyjne nie wymagają istnienia przynajmniej dwóch wymiarów; mogą być jednowymiarowe, co oznacza, że nie wszystkie tablice muszą być wielowymiarowe, aby działały prawidłowo. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich niepoprawnych wniosków, obejmują nieporozumienie dotyczące definicji i właściwości różnych struktur danych oraz ich zastosowania w programowaniu. Ważne jest, aby zrozumieć, że różne typy tablic mają różne zastosowania i właściwości, co wpływa na sposób, w jaki mogą być używane w praktycznych scenariuszach programowania.

Pytanie 17

Zaprezentowano rezultat zastosowania CSS oraz odpowiadający mu kod HTML. W jaki sposób trzeba zdefiniować styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. #first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

B. p::first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

C. .first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

D. p.first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ selektor CSS p::first-letter precyzyjnie określa, że stylizacja ma być zastosowana do pierwszej litery każdego akapitu, który jest oznaczony tagiem p. Jest to pseudo-element CSS, który umożliwia dostęp do pierwszej litery bloku tekstu w celu nadania jej unikalnego wyglądu. W tym przypadku zmieniono jej rozmiar na 400% oraz kolor na niebieski. Użycie ::first-letter jest zgodne z najlepszymi praktykami, gdyż pozwala na zachowanie semantyczności HTML i oddzielenie warstwy prezentacyjnej od treści, co jest kluczowe w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Pseudo-elementy jak ::first-letter są niezwykle przydatne w tworzeniu estetycznych i czytelnych interfejsów użytkownika, zwłaszcza w przypadku publikacji zawierających dużo tekstu. Dobrą praktyką jest stosowanie pseudo-elementów w połączeniu z klasami i identyfikatorami, aby stylizacja była elastyczna i mogła być łatwo dostosowywana zgodnie z potrzebami projektu.

Pytanie 18

Po wykonaniu instrukcji języka JavaScript x = Math.ceil(2.4); wartość zmiennej x będzie wynosić

A. 8

B. 4

C. 3

D. 2

W tym przykładzie kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie robi funkcja Math.ceil() w JavaScript. Ta funkcja zawsze zaokrągla liczbę w górę do najbliższej liczby całkowitej, i to niezależnie od tego, jak mała jest część ułamkowa. Dla wartości 2.4 najbliższa liczba całkowita „w górę” to 3, więc po wykonaniu instrukcji x = Math.ceil(2.4); zmienna x przyjmie wartość 3. Nie interesuje nas tu klasyczne zaokrąglanie matematyczne do „najbliższej” liczby, tylko zawsze w stronę dodatniej nieskończoności.
W standardzie ECMAScript Math.ceil() jest jedną z podstawowych funkcji do pracy z liczbami, obok Math.floor() (zaokrąglenie w dół) i Math.round() (zaokrąglenie do najbliższej liczby całkowitej). Dla porównania: Math.floor(2.4) da 2, Math.round(2.4) też da 2, a tylko Math.ceil(2.4) zwróci 3. W praktyce webowej takie funkcje są często używane np. przy dzieleniu elementów na strony (paginacja), liczeniu ilości stron w wynikach wyszukiwania, obliczaniu liczby wierszy w siatce (grid), czy przy przeliczaniu miejsc w koszyku, kiedy musisz zawsze „doliczyć” pełną jednostkę.
Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk, żeby przy liczbach zmiennoprzecinkowych w JavaScript pamiętać o różnicach między ceil, floor i round, bo to są podstawowe narzędzia przy każdym kalkulatorze, module cenowym, przeliczaniu czasu trwania, dzieleniu zadań na porcje itd. Dobra praktyka jest też taka, żeby zawsze jasno nazywać zmienne, np. totalPages = Math.ceil(itemsCount / itemsPerPage); – od razu widać, że chodzi o zaokrąglenie w górę.
Podsumowując: poprawna odpowiedź to 3, bo Math.ceil() zawsze przesuwa wynik do najbliższej większej lub równej liczby całkowitej. Dla 2.4 jest to właśnie 3.

Pytanie 19

Które polecenie wydane w konsoli systemowej przywróci bazę danych z kopii kopia.sql?

mysqldump -u root -p baza > kopia.sql

mysqldump -u root -p baza < kopia.sql

mysql -u root -p baza < kopia.sql

mysql -u root -p baza > kopia.sql

Kopię bazy tworzy się narzędziem mysqldump, a PRZYWRACA klientem mysql, przekierowując zawartość pliku SQL na jego wejście: mysql -u root -p baza < kopia.sql. Operator < kieruje treść pliku „do” programu (import), a > - „z” programu do pliku (eksport). Plik kopia.sql zawiera polecenia odtwarzające strukturę i dane. Dlatego bazę przywróci mysql -u root -p baza < kopia.sql.

Pytanie 20

W kodzie CSS zapis

a[target="_blank"] {color:yellow;}

spowoduje, że kolor żółty zostanie przypisany do tekstu

A. linków, które otwierają się w nowej karcie

B. linków, które są otwierane w tej samej karcie

C. wszystkich linków

D. tekstów w paragrafie

Zrozumienie różnicy między różnymi atrybutami target jest kluczowe w kontekście stylowania odnośników. Tekst paragrafu nie jest bezpośrednio związany z selektorem CSS, dlatego stwierdzenie, że reguła ta odnosi się do tekstu paragrafu, jest błędne. CSS działa na elementach HTML, a nie na ich zawartości tekstowej, co oznacza, że stylizacja dotyczy wyłącznie określonych elementów, takich jak <a>. Stwierdzenie, że kolor żółty przyjmie każdy odnośnik, jest również mylące, ponieważ CSS w tym przypadku stosuje się wyłącznie do tych, które mają zdefiniowany atrybut target. Warto zauważyć, że nie wszystkie odnośniki muszą mieć atrybut target, a więc nie wszystkie będą miały zastosowaną regułę stylizacji. Odpowiedź sugerująca, że dotyczy to odnośników otwierających się w tej samej karcie jest szczególnie nieprecyzyjna, ponieważ to właśnie 'target="_self"' określa otwieranie w tej samej karcie, co nie jest ujęte w omawianym selektorze. Kluczowe jest więc, aby przy interpretacji reguł CSS zwracać uwagę na specyfikę selektorów i ich atrybuty, co pozwala na skuteczne i właściwe zastosowanie stylizacji w praktyce.

Pytanie 21

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Inwersja.

C. Krzywe.

D. Progowanie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 22

Wymiary:	4272x2848px
Rozdzielczość:	72 dpi
Format:	JPG

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego. W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy

A. zmienić format grafiki na CDR

B. dostosować proporcje szerokości do wysokości

C. zwiększyć rozdzielczość

D. zmniejszyć rozmiary obrazu

Zwiększenie rozdzielczości nie jest zalecanym rozwiązaniem w kontekście optymalizacji czasu ładowania grafiki. Wyższa rozdzielczość zwiększa liczbę pikseli w obrazie, co skutkuje większym rozmiarem pliku, co w efekcie spowalnia czas ładowania strony. Dla obrazów przeznaczonych do wyświetlania w Internecie, standardowa rozdzielczość 72 dpi jest wystarczająca, a jej zwiększenie do 300 dpi lub więcej ma sens tylko w przypadku drukowania, gdzie jakość obrazu jest kluczowa. Zmiana formatu grafiki na CDR również nie jest odpowiednia w tym kontekście. CDR to format pliku stworzony przez program CorelDRAW, który jest stosunkowo niewłaściwy do publikacji w sieci. Pliki CDR są często większe od plików JPG i nie są szeroko wspierane przez przeglądarki internetowe. W związku z tym, ich użycie zamiast formatu JPG, który jest zoptymalizowany do szybkiego ładowania i wyświetlania w Internecie, stanowi nieefektywne podejście. Zmiana proporcji szerokości do wysokości również nie przynosi korzyści, ponieważ może prowadzić do zniekształcenia obrazu, co jest niepożądane z punktu widzenia estetyki i użyteczności. Dostosowanie proporcji może być istotne w przypadku określonych układów, jednak nie wpływa bezpośrednio na optymalizację rozmiaru pliku ani czasu ładowania. Celem optymalizacji jest uzyskanie właściwego balansu między jakością a rozmiarem pliku, a zmiana wymiarów jest najskuteczniejszym sposobem na osiągnięcie tego celu.

Pytanie 23

Który z poniższych kodów HTML najlepiej ilustruje opisaną tabelę? (Obramowanie tabeli oraz komórek zostało pominięte dla uproszczenia)

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź A

Pozostałe opcje zawierają błędy w użyciu atrybutów colspan i rowspan co prowadzi do nieprawidłowego odwzorowania struktury tabeli. W opcji A dane są przedstawione bez użycia rowspan co powoduje że każda informacja znajdowałaby się w osobnym wierszu nie łącząc kolumny Telefony co jest sprzeczne z przedstawionym stylem w pytaniu. To może prowadzić do dezorganizacji danych i braku przejrzystości. W przypadku opcji C zastosowanie colspan na ostatniej komórce jest błędne ponieważ rozszerza komórkę na dwie kolumny co nie jest zgodne z prezentowaną strukturą gdzie dane są ułożone w dwóch wierszach pod jednym nagłówkiem. Opcja D również błędnie używa colspan przy nagłówku Telefony co powoduje że dane nie są przedstawiane w logicznym układzie ukazującym że jedna kolumna powinna obejmować dwie komórki z telefonami. Takie błędy w strukturze tabeli mogą prowadzić do problemów z użytecznością i dostępnością strony internetowej ponieważ użytkownicy mogą mieć trudności z odnalezieniem i zrozumieniem prezentowanych informacji. Problemem jest również brak semantyczności co jest kluczowe dla SEO i dostępności dla osób korzystających z czytników ekranu. Dlatego ważne jest prawidłowe użycie atrybutów strukturalnych w HTML aby zapewnić dostępność i poprawne wyświetlanie treści na różnych urządzeniach i przeglądarkach co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych. Dobre praktyki projektowania stron internetowych zalecają również używanie HTML w sposób semantyczny co pomaga w tworzeniu bardziej czytelnych i dostępnych dokumentów. Poprawne użycie atrybutów takich jak rowspan i colspan jest kluczowe w osiągnięciu tych celów i uniknięciu nieporozumień i błędów w prezentacji danych na stronach internetowych. Ułatwia to również utrzymanie i aktualizację kodu w przyszłości oraz zwiększa ogólną jakość i dostępność strony internetowej.

Pytanie 24

W programie do edycji grafiki rastrowej, aby skoncentrować się na wybranej części obrazu, nie wpływając na pozostałe jego fragmenty, można zastosować

A. przycinanie

B. warstwy

C. zmianę rozmiaru

D. odwrócenie

Warstwy w edytorach grafiki rastrowej to fundamentalne narzędzie umożliwiające pracę na poszczególnych elementach obrazu bez wpływu na całość. Dzięki zastosowaniu warstw można oddzielić różne elementy graficzne, co pozwala na edytowanie, przekształcanie i manipulowanie nimi niezależnie. Na przykład, można umieścić tekst na oddzielnej warstwie, a następnie dowolnie zmieniać jego położenie, rozmiar czy kolor, nie wpływając na tło. Dodatkowo, warstwy umożliwiają łatwe tworzenie efektów przezroczystości oraz cieni, co zwiększa możliwości artystyczne i techniczne podczas projektowania. W praktyce, standardy dotyczące pracy z warstwami są powszechnie stosowane w branży, co podkreśla ich znaczenie w profesjonalnych edytorach takich jak Adobe Photoshop czy GIMP. Warto również dodać, że organizacja pracy z warstwami, poprzez odpowiednie ich nazywanie i grupowanie, znacznie ułatwia zarządzanie złożonymi projektami graficznymi.

Pytanie 25

Fragment kodu w PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): Przy założeniu, że zmienna tablicowa $tab zawiera liczby naturalne, wynik działania programu polega na wypisaniu

A. tych elementów, które przewyższają wartość zmiennej $liczba

B. elementu tablicy równemu wartości $tab[0]

C. największego elementu w tablicy

D. najmniejszego elementu w tablicy

Zobaczmy teraz, co poszło nie tak z innymi odpowiedziami. W przypadku tej, co miała znaleźć najmniejszy element, to kod nie jest w stanie tego zrobić, ponieważ warunek if sprawdza, czy element jest większy, a powinien być mniejszy, żeby szukać minimum. Jakby zmienić na if ($element < $liczba), to byłoby ok. W innej odpowiedzi twierdzono, że program znajdzie element równy $tab[0], ale w kodzie nie ma żadnego porównania z tym pierwszym elementem, poza tym, że przypisujemy go do $liczba na początku. Brak tam dodatkowej logiki, żeby to ogarnąć. A w ostatniej odpowiedzi pisano o wypisywaniu elementów większych od $liczba, ale kod nie działa w ten sposób, bo nie ma tam nic, co by pozwalało na wypisywanie więcej niż jednego elementu. Program jedynie aktualizuje $liczba, żeby znaleźć największą wartość. Często takie pomyłki biorą się z braku zrozumienia, jak działa iteracja i porównania w programowaniu, gdzie trzeba dobrze rozumieć, jakie warunki i operacje są potrzebne.

Pytanie 26

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. usuwanie danych z tabeli

B. generowanie tabeli

C. uzyskiwanie danych z tabeli

D. zmienianie danych w tabeli

Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.

Pytanie 27

W języku PHP stwórz warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna

$a

będzie jakąkolwiek liczbą całkowitą mniejszą niż -10 lub gdy zmienna

$b

będzie liczbą z zakresu (25, 75). Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))

B. ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))

C. ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))

D. ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))

Wyrażenie logiczne ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75)) jest poprawne, ponieważ spełnia warunki określone w treści zadania. Warunek ten sprawdza, czy zmienna $a jest mniejsza od -10 lub czy zmienna $b mieści się w przedziale od 25 do 75, co oznacza, że musi być większa niż 25 oraz mniejsza niż 75 jednocześnie. Takie podejście jest zgodne z zasadami logiki i jest typowe w programowaniu w PHP. Praktycznym zastosowaniem tego typu warunków może być filtrowanie danych użytkowników na podstawie wieku lub kwot transakcji, gdzie istotne jest spełnienie kilku kryteriów. Warto również zauważyć, że użycie operatora 'or' w tym przypadku jest kluczowe, gdyż pozwala na spełnienie przynajmniej jednego z warunków, co jest istotne w kontekście przyjmowania danych. Dobre praktyki w programowaniu sugerują, aby zawsze dokładnie definiować warunki logiczne oraz unikać nadmiarowych złożoności, co czyni kod bardziej czytelnym i łatwiejszym w utrzymaniu.

Pytanie 28

W jakim przypadku w JavaScript warunek jest spełniony, jeśli zmienna x przyjmuje wartość

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))

A. nie-liczbową wartość

B. pusty ciąg znaków

C. wszelką całkowitą wartość liczbową

D. wszelką dodatnią wartość liczbową

W przypadku gdy zmienna x przechowuje pusty napis warunek w JavaScript if (!isNaN(x) && x>0) nie będzie prawdziwy ponieważ pusty napis nie zostanie zinterpretowany jako liczba isNaN('') zwraca false ale dodatkowy warunek x>0 nie zostanie spełniony ponieważ pusty napis nie jest większy od zera Z kolei wartość nie liczbowa spowoduje że isNaN(x) zwróci true co oznacza że !isNaN(x) będzie false W ten sposób wartość nie liczbowa również nie spełni warunku Ponadto jeśli zmienna x przechowuje dowolną całkowitą wartość liczbową nie ma gwarancji że będzie ona dodatnia Może być zerem lub ujemna co nie spełni drugiego warunku x>0 Dlatego kluczowe jest zrozumienie że warunek ten weryfikuje zarówno numeryczność jak i dodatniość wartości co jest częstym przypadkiem w aplikacjach wymagających precyzyjnej walidacji danych użytkownika Zamieszanie może wynikać z błędnego rozumienia jak JavaScript traktuje różne typy danych i wartości w kontekście operacji logicznych oraz jak ma miejsce konwersja typów podczas porównań logicznych Dlatego ważne jest aby programiści mieli silne podstawy w zrozumieniu tych mechanizmów aby unikać błędów logicznych które mogą prowadzić do nieprzewidywalnego działania aplikacji Zrozumienie tych aspektów pozwala na pisanie bardziej odpornych i bezpiecznych aplikacji co jest istotne w profesjonalnej praktyce programistycznej

Pytanie 29

Jak brzmi nazwa metody sortowania, która polega na wielokrotnym analizowaniu kolejnych elementów tablicy oraz zamianie miejscami sąsiadujących elementów, aby utrzymać porządek według ustalonej reguły?

A. Sortowanie kubełkowe

B. Sortowanie bąbelkowe

C. Sortowanie szybkie

D. Sortowanie przez wybór

Sortowanie bąbelkowe, znane także jako Bubble Sort, to jedna z najprostszych metod sortowania, która polega na wielokrotnym przechodzeniu przez tablicę i porównywaniu par sąsiadujących elementów. Jeśli dany element jest większy od swojego sąsiada, następuje ich zamiana miejscami. Ta metoda sprawdza tablicę wielokrotnie, aż do momentu, gdy nie są już potrzebne żadne zamiany, co oznacza, że tablica jest posortowana. Przykładem zastosowania sortowania bąbelkowego mogą być sytuacje, gdy mamy do czynienia z niewielkimi zbiorami danych, na przykład w aplikacjach edukacyjnych, które mają na celu naukę podstaw algorytmiki. Warto pamiętać, że mimo swojej prostoty, sortowanie bąbelkowe ma złożoność czasową O(n²), co sprawia, że nie jest efektywne dla dużych zbiorów danych. Mimo to, jego zrozumienie stanowi dobry punkt wyjścia do nauki bardziej zaawansowanych algorytmów sortujących."

Pytanie 30

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby dodać do tego tekstu kilka słów sformatowanych innym stylem, należy użyć znacznika

A.

B. <table>

C. <hr>

D. <section>

jest znacznikiem HTML, który służy do stosowania stylów CSS do określonych fragmentów tekstu w obrębie bloków HTML. Umożliwia on formatowanie tekstu w bardziej lokalny sposób, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy wyróżnić niektóre słowa lub frazy w dłuższym akapicie. W odróżnieniu od znaczników takich jak <div>, które są stosowane do większych sekcji, działa na poziomie inline, co oznacza, że nie wprowadza nowego bloku w układzie strony. Przykład użycia tej etykiety może wyglądać następująco: W tym akapicie ważne słowo jest wyróżnione kolorem czerwonym.. Dzięki temu możemy łatwo zastosować różnorodne style, takie jak zmiana koloru czcionki, czcionki, tła lub nawet dodawanie efektów animacyjnych do konkretnego fragmentu tekstu. Zgodnie z standardami W3C, jest zalecanym sposobem na selektywne formatowanie tekstu, co czyni go niezwykle praktycznym narzędziem w tworzeniu elastycznych i atrakcyjnych wizualnie stron internetowych.

Pytanie 31

Jaką funkcję pełni atrybut name w polu formularza, np. <input type="text" name="login">?

A. określa nazwę pola, pod którą dane trafiają na serwer

B. ustawia pole jako tylko do odczytu

C. określa wartość domyślną pola

D. ogranicza maksymalną długość pola

Atrybut name nadaje polu formularza nazwę, pod którą jego wartość jest przesyłana na serwer. To po niej skrypt odbierający (np. w PHP przez $_POST["login"]) rozpoznaje konkretne pole. Bez name wartość pola zwykle nie zostanie wysłana. Dlatego name określa nazwę pola w formularzu.

Pytanie 32

Zapytanie z użyciem klauzuli JOIN jest wykorzystywane w celu

A. wywołania funkcji agregującej

B. określenia klucza obcego dla tabeli

C. pozyskania wyników z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane

D. uzyskania wyników tylko z jednej tabeli

Kiedy używasz klauzuli JOIN w SQL, to tak naprawdę odblokowujesz potencjał swoich relacyjnych baz danych. Dzięki temu możesz łączyć dane z różnych tabel, co jest mega przydatne, gdy trzeba przeanalizować informacje z wielu źródeł. Na przykład, jeżeli masz dwie tabele – 'Klienci' i 'Zamówienia' – to z pomocą JOIN możesz łatwo stworzyć listę zamówień razem z danymi o klientach. Kluczowe jest to, by wiedzieć, które kolumny chcesz zestawić, bo wtedy otrzymasz jasne i uporządkowane wyniki. Z własnego doświadczenia powiem, że umiejętne korzystanie z JOIN znacznie poprawia szybkość zapytań i ułatwia analizę danych. Tak naprawdę, to dla programistów szansa na pełne wykorzystanie SQL przy tworzeniu różnorodnych raportów. W dzisiejszych czasach, gdy tak dużo danych krąży wokół, znajomość tych technik to must-have.

Pytanie 33

Jakie jest zadanie funkcji agregującej AVG w zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;

A. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli

B. określić najwyższą wartość spośród cen usług

C. obliczyć średnią arytmetyczną wartości wszystkich usług

D. zliczyć całkowity koszt wszystkich usług

W kontekście analizy danych użycie niepoprawnej funkcji agregującej w SQL może prowadzić do błędnych wniosków. Funkcja AVG jest przeznaczona do obliczania średniej arytmetycznej wartości z wybranej kolumny a nie do innych operacji takich jak zsumowanie wartości czy liczenie rekordów. Częstym błędem jest mylenie AVG z funkcją SUM która służy do zsumowania wszystkich wartości w kolumnie co jest przydatne gdy potrzebujemy całkowitej wartości np. całkowitego przychodu z usług. Natomiast jeśli chodzi o policzenie liczby dostępnych usług powinniśmy używać funkcji COUNT która zwraca liczbę wierszy w kolumnie co jest istotne w analizach ilościowych. Kolejny błąd to przypisywanie AVG zadania wskazania najwyższej wartości co jest domeną funkcji MAX. Zrozumienie różnicy między tymi funkcjami jest kluczowe dla poprawnej analizy danych w SQL. Funkcje AVG SUM COUNT i MAX mają swoje specyficzne zastosowania i ich poprawne użycie jest standardem w pracy z bazami danych. Unikanie takich błędów wymaga praktyki i zrozumienia teoretycznych podstaw działania funkcji agregujących co jest niezbędne w profesjonalnym zarządzaniu danymi.

Pytanie 34

W MS SQL Server predefiniowana rola o nazwie dbcreator umożliwia użytkownikowi

A. wykonywanie wszelkich operacji na serwerze oraz posiadanie praw do każdej bazy

B. tworzenie, aktualizowanie, usuwanie oraz przywracanie bazy danych

C. zarządzanie zabezpieczeniami systemu

D. zarządzanie plikami na nośniku

Odpowiedź nr 3 jest poprawna, ponieważ rola dbcreator w MS SQL Server umożliwia użytkownikowi tworzenie, modyfikowanie, usuwanie oraz odzyskiwanie baz danych. Użytkownik z tą rolą ma prawo do pełnej kontroli nad bazami danych, co jest istotne w kontekście zarządzania i utrzymania infrastruktury danych. Przykład praktyczny to sytuacja, w której administrator bazy danych potrzebuje utworzyć nową bazę dla aplikacji. Dzięki roli dbcreator może to zrobić bez dodatkowych uprawnień. Rola ta jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania dostępem, gdzie ogranicza się uprawnienia do niezbędnego minimum, ale jednocześnie umożliwia wykonanie kluczowych zadań związanych z zarządzaniem bazą danych. Warto zaznaczyć, że nadmierne przyznawanie uprawnień może prowadzić do problemów związanych z bezpieczeństwem, dlatego istotne jest przydzielanie ról zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień (Least Privilege Principle). Użytkownicy z rolą dbcreator powinni być odpowiednio przeszkoleni i świadomi swoich działań, aby nie wprowadzać niezamierzonych zmian w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 35

<?php  
    $pi = 3.14;
    var_dump($pi);
?>

Jakie będzie wyjście po wykonaniu przedstawionego kodu PHP?

A. object(3.14)

B. float(3.14)

C. int(314)

D. string(3)

Odpowiedź 'float(3.14)' jest poprawna, ponieważ w kodzie PHP zmienna \$pi została zainicjalizowana jako liczba zmiennoprzecinkowa z wartością 3.14. Funkcja var_dump() służy do wyświetlania typu oraz wartości zmiennej, a w przypadku liczby zmiennoprzecinkowej wynik będzie wskazywał na typ float. Warto zauważyć, że PHP automatycznie rozpoznaje typy zmiennych, a liczby zmiennoprzecinkowe są powszechnie używane w obliczeniach wymagających precyzji, takich jak matematyka finansowa czy fizyka. W kontekście programowania w PHP, dobrym zwyczajem jest korzystanie z funkcji var_dump() podczas debugowania kodu, aby mieć jasny obraz typów danych i ich wartości w danym momencie. W praktyce, dobrze jest również implementować typowanie w PHP 7 i nowszych, co umożliwia lepszą kontrolę nad typami zmiennych, co z kolei prowadzi do bardziej stabilnego i czytelnego kodu. Warto także zwrócić uwagę na zasadę, że odpowiednie typy danych są kluczowe dla wydajności i niezawodności aplikacji, co czyni tę wiedzę szczególnie istotną dla każdego programisty."

Pytanie 36

W instrukcji CREATE TABLE w SQL atrybut wskazujący, która kolumna w tabeli pełni rolę klucza podstawowego, to

A. MAIN KEY

B. PRIMARY KEY

C. UNIQUE

D. IDENTITY FIELD

Odpowiedzi takie jak 'UNIQUE', 'MAIN KEY' oraz 'IDENTITY FIELD' są niepoprawne z różnych powodów. Rozpoczynając od 'UNIQUE', warto zaznaczyć, że choć atrybut ten jest używany do zapewnienia unikalności wartości w kolumnie, nie definiuje on klucza podstawowego. Klucz podstawowy automatycznie implikuje unikalność, ale atrybut UNIQUE może być użyty w innych kontekstach, gdzie nie jest on kluczem podstawowym. Przechodząc do 'MAIN KEY', istotne jest, aby zauważyć, że nie istnieje taki standardowy termin w SQL; poprawnym terminem jest 'PRIMARY KEY', co może prowadzić do nieporozumień w zrozumieniu struktury bazy danych. Wreszcie, 'IDENTITY FIELD' odnosi się do konkretnej cechy kolumny w bazach danych, która automatycznie inkrementuje wartość (typowe dla kolumn klucza podstawowego), ale nie jest terminem używanym do definiowania klucza podstawowego jako takiego. Łatwo jest pomylić te koncepcje, zwłaszcza dla osób początkujących w SQL, dlatego ważne jest, aby zrozumieć specyfikę każdego z atrybutów oraz ich zastosowanie. Klucz podstawowy pełni fundamentalną rolę w zarządzaniu danymi i jego poprawna definicja jest kluczowa dla efektywności oraz integralności całej bazy.

Pytanie 37

Który sposób zapisu stylu CSS ma najwyższy priorytet (jest stosowany w pierwszej kolejności)?

A. zewnętrzny arkusz stylów

B. styl lokalny (śródliniowy, w atrybucie style)

C. styl importowany do wewnętrznego arkusza

D. wewnętrzny arkusz stylów

Pozostałe sposoby mają niższy priorytet. Arkusz WEWNĘTRZNY (w <style>) i ZEWNĘTRZNY (osobny plik CSS) działają „dalej” od elementu, więc ustępują stylowi inline. Styl IMPORTOWANY do arkusza wewnętrznego (@import) jest jeszcze słabszy. Najwyższy priorytet ma styl lokalny w atrybucie style.

Pytanie 38

Kto odpowiada za ciągłe przygotowanie systemu bazy danych do pracy, zarządzanie kontami użytkowników i instalowanie aktualizacji systemu bazodanowego?

A. administratorzy serwerów i sieci

B. administratorzy systemu bazy danych

C. twórcy narzędzi deweloperskich

D. projektanci i programiści SZBD

Za bieżącą pracę bazy danych odpowiada administrator bazy danych (DBA - Database Administrator). Do jego zadań należą: zapewnienie ciągłej dostępności i wydajności bazy, zakładanie i zarządzanie kontami użytkowników oraz ich uprawnieniami, wykonywanie kopii zapasowych, monitorowanie oraz instalowanie aktualizacji systemu bazodanowego. Dba też o bezpieczeństwo danych. Dlatego opisane obowiązki pełni administrator systemu bazy danych.

Pytanie 39

Który atrybut znacznika <img> określa lokalizację (ścieżkę) pliku graficznego?

src

link

alt

href

Obraz osadza się znacznikiem <img>, a jego atrybut src (source) wskazuje ścieżkę do pliku graficznego, np. <img src="logo.png" alt="Logo">. Drugi ważny atrybut, alt, podaje tekst alternatywny. Dlatego lokalizację pliku obrazu określa src.

Pytanie 40

Kto odpowiada za ciągłe utrzymanie bazy w produkcji, zarządzanie kontami i instalację nowych wersji systemu bazodanowego?

A. administratorzy systemu bazy danych

B. projektanci i programiści SZBD

C. administratorzy serwerów i sieci

D. twórcy narzędzi programistycznych

Za ciągłe utrzymanie bazy w środowisku produkcyjnym, zarządzanie kontami użytkowników, nadawanie uprawnień oraz instalowanie nowych wersji silnika bazodanowego odpowiada administrator systemu bazy danych (DBA). To jego rola łączy bieżącą eksploatację z bezpieczeństwem i aktualizacjami. Dlatego zadania te należą do administratorów systemu bazy danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej