Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 08:43
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 08:51

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką strukturę danych można zrealizować, korzystając jedynie z wymienionych poniżej metod:

push(arg) – dodaje element

pop() – usuwa ostatnio dodany element

peek() – zwraca ostatnio dodany element bez usuwania

isEmpty() – sprawdza czy istnieją dane w strukturze

A. tablica

B. kolejka

C. stos

D. drzewo binarne

Stos to jedna z najbardziej podstawowych i jednocześnie użytecznych struktur danych. Wszystkie wymienione metody - push, pop, peek oraz isEmpty - są klasycznymi operacjami definiującymi właśnie stos (czyli tzw. LIFO, czyli Last-In-First-Out). Oznacza to, że ostatni element, który został dodany do stosu, będzie pierwszym usuniętym. Z mojego doświadczenia wynika, że stosy są bardzo często wykorzystywane w praktyce, na przykład przy realizacji algorytmów rekurencyjnych (zarówno w kodzie, jak i na niższym poziomie, jak stos wywołań funkcji w pamięci programu), co jest zgodne ze standardami języków programowania, takich jak C, Java czy Python. W praktycznych zastosowaniach stosów używa się m.in. przy sprawdzaniu poprawności nawiasów w wyrażeniach matematycznych, przy parsowaniu kodu, cofnięciach operacji w edytorach tekstu czy realizacji algorytmu przeszukiwania w głąb (DFS). Co ciekawe, stos można łatwo zaimplementować zarówno na tablicach dynamicznych, jak i na listach jednokierunkowych. Dobre praktyki branżowe zalecają, aby stos wykorzystywać zawsze tam, gdzie potrzebny jest szybki dostęp do ostatnio dodanego elementu i nie zachodzi potrzeba dostępu w inny sposób. Moim zdaniem, zrozumienie działania stosu to fundament dla każdego, kto serio podchodzi do programowania i algorytmiki.

Pytanie 2

Jakie znaczenie ma krajowa normalizacja dla produktów i usług?

A. Ogranicza liczbę dostępnych towarów

B. Usuwa konieczność przeprowadzania kontroli jakości

C. Restrukcjonuje innowacje technologiczne

D. Gwarantuje lepszą zgodność oraz jakość

Normalizacja krajowa to świetny sposób na to, żeby produkty i usługi były bardziej spójne i lepszej jakości. Kiedy mamy standardy, to producenci mogą robić rzeczy, które są zgodne z wymaganiami technicznymi. To z kolei sprawia, że konsumenci mogą bardziej ufać produktom, a ryzyko, że coś będzie wadliwe, spada. Dzięki normalizacji zwiększa się bezpieczeństwo, poprawia interoperacyjność, a to wszystko wspiera rozwój technologiczny. No i jest jeszcze to, że łatwiej jest wymieniać produkty między różnymi rynkami, co ma pozytywny wpływ na całą gospodarkę.

Pytanie 3

Jaki jest główny cel normalizacji baz danych?

A. Przyśpieszenie zapytań kosztem zwiększenia redundancji

B. Zmniejszenie rozmiaru bazy danych kosztem integralności

C. Zwiększenie liczby tabel w celu lepszej organizacji danych

D. Eliminacja redundancji danych i zapewnienie integralności danych

Wybór odpowiedzi, która sugeruje zmniejszenie rozmiaru bazy danych kosztem integralności, jest mylny, ponieważ integralność danych jest kluczowym elementem, na którym buduje się każdą strukturę baz danych. Zredukowanie rozmiaru bazy danych poprzez eliminację danych niezgodnych lub niepotrzebnych może prowadzić do utraty ważnych informacji i zagrażać wiarygodności danych. Ponadto, podejście polegające na przyspieszaniu zapytań kosztem zwiększenia redundancji jest nieefektywne w dłuższej perspektywie, ponieważ nadmiar danych może prowadzić do spowolnienia operacji, a także do zwiększenia ryzyka błędów i niezgodności. Redundancja, choć może początkowo przyspieszać dostęp do danych, w rzeczywistości komplikuje ich zarządzanie i aktualizację. Zwiększona liczba tabel w celu lepszej organizacji danych nie jest odpowiedzią na fundamentalne pytanie o cel normalizacji. Tabele powinny być tworzone w sposób przemyślany, a nie tylko w celu zwiększenia ich liczby. Niezrozumienie zasad normalizacji i ich wpływu na integralność i spójność bazy danych może prowadzić do poważnych problemów w analizie danych, a także utrudniać rozwój aplikacji bazodanowych. Dlatego ważne jest, aby dobrze zrozumieć, że normalizacja nie polega na redukcji rozmiaru bazy danych, ale na dokładnym i efektywnym zarządzaniu danymi, co jest kluczowe dla sukcesu każdego systemu bazodanowego.

Pytanie 4

Dokumentacja, która została przedstawiona, dotyczy algorytmu sortowania

To prosta metoda sortowania opierająca się na cyklicznym porównywaniu par sąsiadujących ze sobą elementów i zamianie ich miejscami w przypadku, kiedy kryterium porządkowe zbioru nie zostanie spełnione. Operacje te wykonywane są dopóki występują zmiany, czyli tak długo, aż cały zbiór zostanie posortowany.

A. przez wybór

B. bąbelkowe

C. szybkie (Quicksort)

D. przez wstawianie

Opisany w pytaniu algorytm to właśnie sortowanie bąbelkowe (ang. bubble sort). Polega ono na wielokrotnym przechodzeniu przez zbiór danych i zamienianiu miejscami sąsiadujących elementów, jeśli są w złej kolejności. Czynność ta powtarzana jest do momentu, gdy cały zbiór zostanie uporządkowany i żadne zamiany nie będą już potrzebne. Moim zdaniem, to chyba jeden z najbardziej intuicyjnych algorytmów sortowania, jakie się poznaje na początku nauki programowania – łatwo go zaimplementować, bo wymaga właściwie tylko dwóch pętli i porównania sąsiednich elementów. W praktyce bubble sort raczej rzadko używa się w profesjonalnych projektach, bo jego złożoność czasowa to O(n^2), co przy dużych zbiorach jest nieefektywne. Jednak czasami, na bardzo małych listach albo gdy szybko trzeba zrobić prosty prototyp, to można sięgnąć po „bąbelki”. Z mojego doświadczenia wynika też, że sortowanie bąbelkowe dobrze obrazuje podstawowe zasady algorytmiki, na przykład jak działa iteracja czy wymiana miejscami zmiennych – to przydatne w nauce. W wielu językach programowania, nawet tych nowoczesnych, można spotkać przykłady z bubble sort jako ilustrację podstaw. To taki klasyk – mało kto używa go zawodowo, ale każdy programista powinien wiedzieć, jak działa. Warto też pamiętać, że istnieją optymalizacje bubble sortu, np. wcześniejsze zakończenie, gdy w danej iteracji nie wystąpiła żadna zamiana. No i taka ciekawostka: choć algorytm nie jest specjalnie szybki, to bardzo łatwo go zaimplementować nawet w językach niskopoziomowych, bo nie wymaga dodatkowej pamięci.

Pytanie 5

Jakie znaczenie ma określenie "klasa zaprzyjaźniona" w kontekście programowania obiektowego?

A. Klasa, która może być dziedziczona przez inne klasy

B. Klasa, która nie ma możliwości zawierania metod statycznych

C. Klasa, która ma dostęp do prywatnych i chronionych elementów innej klasy

D. Klasa, w której wszystkie komponenty są publiczne

Klasa zaprzyjaźniona (ang. 'friend class') to klasa, która ma dostęp do prywatnych i chronionych składowych innej klasy, dzięki specjalnej deklaracji 'friend' wewnątrz tej klasy. Jest to kluczowe narzędzie w programowaniu obiektowym, które umożliwia ściślejszą współpracę między klasami, jednocześnie zapewniając hermetyzację kodu w miejscach, gdzie jest to wymagane. Używanie klas zaprzyjaźnionych umożliwia bardziej efektywne zarządzanie zależnościami między klasami, co jest istotne w dużych projektach programistycznych. Klasy zaprzyjaźnione są często stosowane w bibliotekach standardowych i frameworkach, pozwalając na eleganckie rozwiązania problemów związanych z ukrywaniem implementacji i udostępnianiem tylko niezbędnych fragmentów kodu innym komponentom systemu.

Pytanie 6

Co to jest lazy loading?

A. Algorytm kompresji obrazów w aplikacjach webowych

B. Metoda przechowywania danych w pamięci podręcznej przeglądarki

C. Proces opóźnionego ładowania bibliotek JavaScript

D. Technika optymalizacji polegająca na ładowaniu zasobów dopiero wtedy, gdy są potrzebne

Odpowiedź wskazująca na technikę optymalizacji polegającą na ładowaniu zasobów dopiero wtedy, gdy są one potrzebne, jest prawidłowa, ponieważ lazy loading skutecznie zwiększa wydajność aplikacji webowych. Ta metoda minimalizuje ilość danych przesyłanych na początku ładowania strony, co znacząco poprawia czas ładowania oraz doświadczenie użytkownika. Przykładowo, w przypadku stron z dużą ilością obrazów, lazy loading zapewnia, że grafiki są pobierane tylko wtedy, gdy zbliżają się do obszaru widocznego w przeglądarce. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami optymalizacji wydajności, jak określone w dokumentach Web Performance Optimization. W praktyce często implementuje się lazy loading za pomocą różnych bibliotek JavaScript, takich jak Intersection Observer API, co pozwala na efektywne zarządzanie zasobami oraz ich asynchroniczne ładowanie. Dzięki temu aplikacje mogą działać bardziej responsywnie, co jest kluczowe w czasie, gdy użytkownicy oczekują szybkiej oraz płynnej interakcji ze stronami internetowymi.

Pytanie 7

Jaki modyfikator dostępu umożliwia dostęp do pól klasy tylko za pomocą jej metod?

A. Static

B. Public

C. Protected

D. Private

Modyfikator `public` umożliwia dostęp do pól i metod z dowolnego miejsca w programie, co narusza zasadę hermetyzacji i ukrywania danych wewnętrznych obiektu. `protected` pozwala na dostęp do pól i metod klasy w ramach dziedziczenia, ale nie ogranicza dostępu wyłącznie do metod tej samej klasy. `static` to modyfikator, który oznacza, że pole lub metoda należy do klasy, a nie do instancji obiektu, co nie jest związane z ograniczaniem dostępu. Tylko `private` zapewnia pełną kontrolę nad dostępem do danych wewnątrz klasy.

Pytanie 8

Który z dokumentów stosowanych w metodologii Agile zawiera listę funkcjonalności produktu uporządkowanych według ich ważności?

A. Diagram Gantta

B. Backlog sprintu

C. Product backlog

D. Harmonogram projektu

Product backlog to dokument zawierający listę funkcjonalności produktu uporządkowanych według priorytetów. Jest to jedno z głównych narzędzi w metodykach Agile, szczególnie w Scrumie, gdzie backlog stanowi podstawę do planowania sprintów. Zawiera on wszystkie elementy, które muszą zostać zaimplementowane, w tym nowe funkcje, poprawki błędów oraz zadania techniczne. Priorytety są ustalane przez właściciela produktu (Product Ownera) i dostosowywane na bieżąco w zależności od zmieniających się wymagań i potrzeb biznesowych. Dzięki backlogowi zespół może skupić się na dostarczaniu najważniejszych funkcji, co pozwala na szybkie reagowanie na feedback i rozwój aplikacji zgodnie z oczekiwaniami klienta.

Pytanie 9

Który z frameworków bazuje na budowaniu komponentów przy użyciu języka JavaScript?

A. Node.js

B. ASP.NET Core

C. Django

D. React.js

React.js to popularna biblioteka JavaScript, która opiera się na komponencie jako podstawowym elemencie budowy interfejsu użytkownika. Framework ten umożliwia tworzenie dynamicznych i interaktywnych aplikacji webowych, które cechują się wysoką wydajnością. Dzięki wykorzystaniu komponentów, programiści mogą wielokrotnie wykorzystywać te same elementy interfejsu, co znacznie upraszcza zarządzanie kodem i poprawia jego czytelność. React jest szeroko stosowany w budowie Single Page Applications (SPA) i wspiera technologię Virtual DOM, co minimalizuje liczbę operacji na rzeczywistym DOM i zwiększa szybkość renderowania stron. React jest szczególnie polecany do tworzenia nowoczesnych aplikacji webowych o dynamicznych interfejsach, co czyni go jednym z liderów na rynku frontendowym.

Pytanie 10

Szablon MojaTablica oferuje funkcjonalność tablicy z indeksami oraz elementami różnych typów. W oparciu o pokazany kod, który wykorzystuje ten szablon do tworzenia tablicy asocjacyjnej, wskaż definicję, która posługuje się szablonem do zainicjowania tablicy, gdzie indeksami są liczby całkowite, a elementami są napisy?

MojaTablica tab1 = new MojaTablica<string, string>();
tab1["good"] = "dobry";

A. int tab2[] = new MojaTablica()

B. MojaTablica tab2 = MOjaTablica()

C. int tab2 = new MojaTablica()

D. MojaTablica tab2 = new MojaTablica()

Aby utworzyć tablicę asocjacyjną w oparciu o szablon, należy zainicjalizować ją przy użyciu właściwej składni: MojaTablica tab2 = new MojaTablica();. Tego typu deklaracja tworzy obiekt tablicy, gdzie klucze są liczbami całkowitymi, a wartości przechowywane w tablicy to napisy. Tablice asocjacyjne to potężne narzędzie pozwalające na szybkie wyszukiwanie i przechowywanie danych, bazujące na unikalnych kluczach, co umożliwia efektywne zarządzanie złożonymi strukturami danych.

Pytanie 11

Jakie są różnice między dialogiem modalnym a niemodalnym?

A. Dialog modalny umożliwia interakcję z innymi oknami aplikacji, a dialog niemodalny tego nie pozwala

B. Dialog modalny wymaga zamknięcia, aby powrócić do głównego okna aplikacji, natomiast dialog niemodalny tego nie wymaga

C. Dialog modalny działa w tle, podczas gdy dialog niemodalny jest zawsze wyświetlany na pierwszym planie

D. Dialog modalny jest ograniczony wyłącznie do aplikacji konsolowych

Dialog modalny to okno dialogowe, które wymaga interakcji użytkownika przed powrotem do głównego okna aplikacji. Tego rodzaju okna są często wykorzystywane do wyświetlania komunikatów, potwierdzeń lub formularzy wymagających danych wejściowych. Modalność zapewnia, że użytkownik nie może przejść do innej części aplikacji bez uprzedniego zamknięcia okna dialogowego. To rozwiązanie pomaga w wymuszeniu ważnych akcji, takich jak potwierdzenie usunięcia pliku lub zatwierdzenie płatności. Dialog niemodalny natomiast pozwala na interakcję z resztą aplikacji nawet wtedy, gdy okno dialogowe jest otwarte, co sprawdza się w mniej krytycznych sytuacjach, np. podczas wyświetlania dodatkowych opcji.

Pytanie 12

Jakie składniki powinien mieć plan projektu?

A. Wyłącznie etapy projektu

B. Terminy i zasoby ludzkie

C. Etapy projektu, ramy czasowe, zasoby i zadania

D. Tylko czas wykonania i budżet

Harmonogram projektu powinien zawierać etapy projektu, ramy czasowe, zasoby oraz zadania. Taka kompleksowa struktura umożliwia skuteczne zarządzanie projektem i pozwala na śledzenie postępów. Każdy etap harmonogramu powinien być dokładnie opisany, a zadania powinny być przypisane do odpowiednich członków zespołu. Uwzględnienie zasobów i ram czasowych pozwala na precyzyjne planowanie i minimalizuje ryzyko opóźnień. Harmonogram stanowi nieodłączny element projektów zarządzanych zarówno w modelu Waterfall, jak i Agile, dostarczając przejrzystość na każdym etapie realizacji.

Pytanie 13

Jaką kategorię reprezentuje typ danych "array"?

A. Typ logiczny

B. Typ wskaźników

C. Typ danych prosty

D. Typ danych złożony

Tablica ('array') jest przykładem złożonego typu danych, który pozwala na przechowywanie wielu wartości tego samego typu pod wspólną nazwą. Każdy element tablicy jest dostępny za pomocą indeksu, co umożliwia szybkie i efektywne operacje na dużych zbiorach danych. Tablice są szeroko wykorzystywane w programowaniu do przechowywania list, macierzy i innych struktur, gdzie konieczne jest przechowywanie dużych ilości danych tego samego rodzaju. Dzięki tablicom można zorganizować dane w sposób uporządkowany, co ułatwia ich przetwarzanie, sortowanie i wyszukiwanie.

Pytanie 14

Co to jest debouncing w JavaScript?

A. Mechanizm zarządzania pamięcią dla zmiennych globalnych

B. Metoda usuwania zduplikowanych zdarzeń w kodzie

C. Technika ograniczająca częstotliwość wywoływania funkcji poprzez opóźnienie jej wykonania

D. Proces optymalizacji kodu JavaScript podczas kompilacji

Debouncing to technika programistyczna stosowana w JavaScript, która ma na celu ograniczenie częstotliwości wywoływania funkcji poprzez wprowadzenie opóźnienia w jej wykonaniu. Zazwyczaj jest wykorzystywana w kontekście zdarzeń, takich jak przewijanie, zmiana rozmiaru okna czy wprowadzanie danych do formularzy. Przykładowo, przy użyciu debouncingu w funkcji, która wykonuje zapytanie do serwera podczas pisania w polu tekstowym, można ustawić opóźnienie, które uniemożliwi wielokrotne wywołanie funkcji przed upływem określonego czasu. Taki zabieg pozwala na zredukowanie liczby niepotrzebnych zapytań, co z kolei zmniejsza obciążenie serwera i poprawia wydajność aplikacji. W praktyce implementacja debouncingu często korzysta z techniki setTimeout, gdzie po każdym wywołaniu funkcji z resetowaniem timera czeka się na ostatnie wywołanie przed wykonaniem funkcji. Dobrym przykładem jest sytuacja, gdy użytkownik wpisuje tekst w polu wyszukiwania: zamiast wysyłać zapytanie za każdym razem, gdy zmienia się jego zawartość, można ustawić debouncing na 300 milisekund, co pozwala na wysłanie zapytania tylko po zakończeniu pisania, gdy użytkownik przestaje wprowadzać dane.

Pytanie 15

Która metoda w obrębie klasy jest uruchamiana automatycznie podczas tworzenia kopii obiektu?

A. Metoda zaprzyjaźniona

B. Destruktor

C. Konstruktor kopiujący

D. Metoda statyczna

Konstruktor kopiujący to taka specyficzna metoda w klasie, która działa, kiedy robimy nowy obiekt jako kopię już istniejącego. Dzięki temu możemy skopiować wartości pól z jednego obiektu do drugiego. To naprawdę ważne, zwłaszcza gdy mówimy o zarządzaniu pamięcią. Na przykład w C++ może to wyglądać tak: `Samochod(const Samochod &inny) { marka = inny.marka; przebieg = inny.przebieg; }`. Konstruktor kopiujący ma na celu uniknięcie problemów związanych z tzw. płytkim kopiowaniem, co może prowadzić do różnych błędów, jak wielokrotne zwolnienie tej samej pamięci. Generalnie mówiąc, jest to kluczowy mechanizm, który pomaga utrzymać bezpieczeństwo i poprawność działania naszej aplikacji.

Pytanie 16

W jakiej metodzie zarządzania projektami nacisk kładzie się na ograniczenie marnotrawstwa?

A. Kanban

B. Prototypowy

C. Waterfall

D. Scrum

Scrum to inna metodologia zwinna, ale jej celem jest iteracyjne dostarczanie produktów w ramach określonych sprintów, a nie minimalizacja marnotrawstwa. Waterfall to tradycyjny model sekwencyjny, który nie koncentruje się na eliminacji marnotrawstwa, lecz na dokładnym zaplanowaniu projektu na etapie początkowym. Model prototypowy opiera się na iteracyjnym tworzeniu i testowaniu prototypów, ale jego głównym celem jest uzyskanie feedbacku od użytkowników, a nie optymalizacja przepływu pracy.

Pytanie 17

Który element HTML5 służy do wyświetlania zawartości video?

A. <film>

B. <video>

C. <media>

D. <play>

Element HTML5 <video> jest kluczowym składnikiem do wyświetlania treści wideo w przeglądarkach. Dzięki niemu można łatwo osadzić filmy na stronach internetowych, co sprawia, że są one bardziej interaktywne i atrakcyjne dla użytkowników. Przykład użycia tego tagu wygląda następująco: <video src='film.mp4' controls></video>. Atrybut 'controls' pozwala na dodanie prostych przycisków odtwarzania, pauzy i regulacji głośności, co znacząco poprawia doświadczenia użytkownika. Warto również wspomnieć, że element <video> wspiera różne formaty wideo, takie jak MP4, WebM czy Ogg, co jest istotne w kontekście zgodności z różnymi przeglądarkami i urządzeniami. W praktyce, stosowanie <video> pozwala na łatwe zarządzanie wideo, w tym na dodawanie napisów, ustawienie automatycznego odtwarzania czy loopowania. To sprawia, że jest on niezwykle popularny w tworzeniu nowoczesnych stron internetowych, które chcą dostarczać wartościowe multimedia. Zastosowanie tego elementu jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie dostępności i użyteczności, co czyni go niezwykle ważnym w dzisiejszym web development.

Pytanie 18

Jaka będzie wartość zmiennej x po wykonaniu poniższego kodu?

let x = 0;
for (let i = 0; i < 10; i++) {
  if (i % 2 === 0) continue;
  x += i;
}

A. 45

B. 20

C. 25

D. 30

Wartość zmiennej x po wykonaniu podanego kodu wynosi 25, co jest wynikiem sumy wszystkich nieparzystych liczb od 0 do 9. W pętli for iterujemy od 0 do 9, a dla każdej wartości i sprawdzamy, czy jest parzysta. Jeżeli i jest parzyste, używamy instrukcji continue, co oznacza, że ten krok pętli jest pomijany i przechodzimy do następnej iteracji. W praktyce oznacza to, że wartości takie jak 0, 2, 4, 6, 8 nigdy nie zostaną dodane do zmiennej x. Zostaną natomiast dodane wartości nieparzyste: 1, 3, 5, 7, 9. Ich suma wynosi 1 + 3 + 5 + 7 + 9 = 25. Takie podejście jest typowe w programowaniu, gdyż pozwala na efektywne pomijanie niepotrzebnych wartości, co zwiększa wydajność kodu. Używanie operatora modulo (%) do sprawdzania parzystości jest powszechną praktyką. Tego typu konstrukcje możemy znaleźć w różnych zastosowaniach, na przykład w algorytmach sortujących czy w przetwarzaniu danych, gdzie istotne jest operowanie tylko na wybranych elementach.

Pytanie 19

Jakie określenie w programowaniu obiektowym odnosi się do "zmiennej klasy"?

A. Metoda

B. Obiekt

C. Konstruktor

D. Pole

Obiekt to instancja klasy, która posiada swoje pola i metody, ale sam w sobie nie jest zmienną klasy – jest to jednostka przechowująca dane i wykonująca operacje. Metoda to funkcja należąca do klasy, która definiuje zachowanie obiektu, ale różni się od pola, które przechowuje dane. Konstruktor to specjalna metoda klasy, która jest wywoływana podczas tworzenia obiektu i służy do inicjalizacji jego pól, ale sam w sobie nie jest zmienną klasy – raczej definiuje, jak te zmienne są ustawiane podczas tworzenia obiektu.

Pytanie 20

Algorytm przedstawiony powyżej może zostać zaimplementowany w języku Java z wykorzystaniem instrukcji:

A. if

B. while

C. switch

D. try

Instrukcja 'while' w Javie działa tak, że powtarza blok kodu, aż warunek, który podasz, będzie prawdziwy. To jedna z podstawowych rzeczy w programowaniu i super przydaje się, kiedy nie wiesz z góry, ile razy coś ma się powtórzyć. Na przykład, możesz to wykorzystać, gdy szukasz czegoś w danych albo gdy chcesz, żeby coś wydarzyło się wielokrotnie, jak obsługa kliknięć na stronie.

Pytanie 21

Który z wymienionych typów stanowi przykład typu znakowego?

A. float

B. boolean

C. string

D. char

Typ 'char' to przykład typu znakowego, który przechowuje pojedynczy znak (litera, cyfra, symbol). W językach takich jak C++, Java czy C, typ 'char' zajmuje jeden bajt pamięci i jest podstawą do obsługi operacji tekstowych oraz przetwarzania danych wejściowych. Typy znakowe są często wykorzystywane do manipulacji łańcuchami tekstowymi, przechowywania kodów ASCII i pracy z danymi wejściowymi. Znaki są podstawowym elementem budowy tekstów i mogą być łączone w tablice (ciągi znaków) lub przetwarzane indywidualnie.

Pytanie 22

Z jakiego obiektu można skorzystać, aby stworzyć kontrolkę wskazaną strzałką na ilustracji?

A. Text - dla biblioteki WPF; JText - dla biblioteki Swing

B. Windows - dla biblioteki WPF; JFrame - dla biblioteki Swing

C. TextBox - dla biblioteki WPF; JTextField - dla biblioteki Swing

D. Box - dla biblioteki WPF; JField - dla biblioteki Swing

Wybrałeś dokładnie to, co w praktyce programisty jest najważniejsze, czyli TextBox dla WPF i JTextField dla Swinga. Te dwa komponenty to absolutna podstawa, jeśli chodzi o pola do wprowadzania tekstu, zarówno w aplikacjach .NET, jak i Java. W WPF TextBox pozwala na przyjmowanie danych od użytkownika, obsługę zdarzeń, walidację, formatowanie tekstu – ogólnie wszystko, co potrzeba do pracy z tekstem w GUI. W Swingu JTextField jest odpowiednikiem, bardzo intuicyjnym i prostym w użyciu, świetnie się sprawdza przy prostych formularzach czy interfejsach użytkownika. Co ciekawe, oba te komponenty są bardzo elastyczne, można je stylizować, podłączać do systemów walidacji czy nawet rozbudowywać o własne mechanizmy autouzupełniania. Spotkałem się wielokrotnie z sytuacją, gdzie poprawne zastosowanie TextBoxa lub JTextFielda znacząco podnosiło jakość aplikacji – bo jednak wygoda użytkownika i poprawność danych są kluczowe. Takie wybory są zgodne z dokumentacją Microsoftu oraz Oracla, więc trzymasz się dobrych praktyk. Z mojej perspektywy, jeśli chcesz pisać nowoczesne, użytkowe aplikacje desktopowe, znajomość tych kontrolek to absolutny must-have.

Pytanie 23

W języku C# szablon List zapewnia funkcjonalność listy. Z tworzenia obiektu typu List wynika, że jego składnikami są:

List<int> wykaz = new List<int>();

A. liczby całkowite

B. elementy typu List

C. elementy o nieokreślonym typie

D. liczby rzeczywiste

Szablon List<int> w języku C# implementuje listę, której elementami są liczby całkowite. Jest to przykład zastosowania kolekcji generycznych, które wprowadzają typowanie silne w czasie kompilacji, co pozwala na uniknięcie błędów typowych dla kolekcji niegenerycznych. Definiując List<int> deklarujesz, że lista będzie przechowywać tylko liczby całkowite. Dzięki temu kompilator może wykrywać błędy związane z typowaniem już podczas pisania kodu, co zwiększa jego niezawodność i bezpieczeństwo. Typ generyczny T w List<T> umożliwia tworzenie kolekcji przechowujących dowolny typ, co ułatwia ponowne wykorzystanie kodu i zgodność z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself). W praktyce List<int> jest szeroko stosowany w scenariuszach wymagających dynamicznie rozwijanych kolekcji, które nie ograniczają się do statycznej liczby elementów, takich jak tablice. Listy generyczne są wydajniejsze i bardziej elastyczne dzięki metodom takim jak Add, Remove czy Contains, które operują na elementach określonego typu. Dzięki implementacji IEnumerable/Listy są również zgodne z LINQ, co umożliwia stosowanie złożonych zapytań i operacji na danych, takich jak filtrowanie i sortowanie, w sposób czytelny i efektywny.

Pytanie 24

Podaj wspólną cechę wszystkich kontrolek umieszczonych w ramce

<Label Text="5" BackgroundColor="Blue" TextColor="Tan" isVisible="True" />
<Stepper BackgroundColor="Blue" Value="5" isVisible="True" />
<Entry TextColor="Tan" BackgroundColor="Blue" Placeholder="5" />
<Slider ThumbColor="Tan" BackgroundColor="Blue" Value="5" isVisible="False" />

A. wszystkie są widoczne

B. mają tło w tym samym kolorze

C. są w nich ustawione te same wartości domyślne

D. mają identyczny kolor czcionki

W tym przypadku wskazałeś/aś, że wszystkie kontrolki mają tło w tym samym kolorze, i to jest faktycznie prawidłowa odpowiedź. Gdy spojrzymy na definicje: Label ma BackgroundColor="Blue", Stepper także BackgroundColor="Blue", Entry również BackgroundColor="Blue", a Slider—no właśnie—też BackgroundColor="Blue". To pokazuje, że niezależnie od typu kontrolki, wszystkie mają ustawione tło na dokładnie ten sam kolor. W praktyce bardzo często spotyka się wymóg zachowania spójności wizualnej interfejsu, szczególnie w aplikacjach profesjonalnych czy korporacyjnych. Ustalanie wspólnego BackgroundColor jest jednym z najprostszych kroków ku temu, by UI wyglądało porządnie i było czytelne dla użytkownika końcowego. Moim zdaniem, kiedy projektuje się cały ekran lub jakąś sekcję UI, warto od razu narzucić style lub korzystać z szablonów (np. Styles w XAML czy resourcach), żeby uniknąć przypadkowych rozbieżności kolorystycznych, które potem tylko irytują i programistów, i użytkowników. W branży jest to uznawane za dobrą praktykę – jednolity background ułatwia szybkie ogarnięcie, które elementy należą do jednej grupy funkcjonalnej. Poza tym, kolor tła bywa często wykorzystywany do komunikowania stanu albo priorytetu (np. alerty na czerwono itp.), więc to naprawdę ważne, żeby takie detale były przemyślane i konsekwentnie stosowane. No i jeszcze taka ciekawostka: nie wszystkie kontrolki domyślnie wyświetlają tło, więc czasem trzeba to jawnie ustawić, żeby efekt był taki sam na każdej platformie.

Pytanie 25

Który z wymienionych składników jest charakterystyczny dla środowiska IDE przeznaczonego do tworzenia aplikacji mobilnych?

A. Edytor tekstowy, przeglądarka internetowa, system kontroli wersji

B. Edytor graficzny, narzędzia analityczne, klient FTP

C. Narzędzia do analizy danych, serwer webowy, przeglądarka internetowa

D. Kompilator, debugger, emulator urządzenia mobilnego

Kompilator, debugger i emulator urządzenia mobilnego to podstawowe narzędzia w każdym środowisku IDE przeznaczonym do tworzenia aplikacji mobilnych. Kompilator jest odpowiedzialny za przekształcenie kodu źródłowego na plik wykonywalny, co pozwala na uruchomienie aplikacji na urządzeniu. Debugger umożliwia wykrywanie i eliminowanie błędów, co jest kluczowe dla prawidłowego działania aplikacji. Emulator pozwala na symulowanie działania aplikacji na różnych urządzeniach i systemach, co ułatwia testowanie bez potrzeby fizycznego dostępu do wielu modeli telefonów czy tabletów. Taki zestaw narzędzi jest standardem w Android Studio, XCode oraz Visual Studio, co umożliwia pełen cykl tworzenia aplikacji mobilnych – od kodowania, przez testowanie, aż po wdrażanie.

Pytanie 26

Który framework jest powszechnie wykorzystywany do tworzenia aplikacji internetowych w języku Python?

A. ASP.NET Core

B. React.js

C. Django

D. Angular

Django to framework stworzony specjalnie do budowy aplikacji webowych w języku Python. Jest jednym z najbardziej popularnych i zaawansowanych frameworków typu full-stack, który oferuje szeroki wachlarz narzędzi umożliwiających szybkie i efektywne tworzenie aplikacji internetowych. Django pozwala na tworzenie aplikacji zgodnych z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself), co oznacza minimalizację powtarzalnego kodu. Posiada wbudowany panel administracyjny, system ORM (Object-Relational Mapping) oraz zabezpieczenia przed atakami CSRF i XSS. Dzięki Django programiści mogą skupić się na rozwijaniu logiki biznesowej, a nie na konfiguracji podstawowych funkcji aplikacji, co znacznie skraca czas wdrożenia gotowego produktu.

Pytanie 27

Co zostanie wyświetlone w konsoli po wykonaniu poniższego kodu?

console.log(0.1 + 0.2 === 0.3);
console.log(0.1 + 0.2);

A. true, 0.3

B. false, 0.30000000000000004

C. true, 0.30000000000000004

D. false, 0.3

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z nieporozumienia dotyczącego reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych w JavaScript. Wiele osób ma tendencję do sądzenia, że operacje matematyczne z użyciem liczb dziesiętnych będą prowadziły do oczekiwanych rezultatów. Przykład `0.1 + 0.2`, który wydaje się prosty, w rzeczywistości ujawnia istotne różnice w precyzji. W przeciwieństwie do liczb całkowitych, które są reprezentowane jednoznacznie, liczby zmiennoprzecinkowe mogą wprowadzać błędy zaokrągleń. Gdyby nasze porównanie zwracało `true`, wskazywałoby to na to, że na poziomie binarnym liczby te są identyczne, co jest w przypadku JavaScript nieprawdziwe. Z kolei podanie `0.3` jako wyniku sumy w niektórych odpowiedziach nie uwzględnia tej samej zasady, co sugeruje, że porównanie tych wartości jest właściwe, mimo że nie jest. Warto zrozumieć, że takie błędne wnioski mogą prowadzić do poważnych problemów w bardziej złożonych obliczeniach, zwłaszcza w aplikacjach finansowych, gdzie precyzja jest niezbędna. Dobrym zwyczajem jest korzystanie z odpowiednich metod, które pozwalają na bezpieczne porównywanie wartości zmiennoprzecinkowych, minimalizując ryzyko błędów. Stosując podejście oparte na tolerancji błędu, można uniknąć pułapek związanych z reprezentacją liczb i poprawić dokładność obliczeń.

Pytanie 28

Który z wymienionych elementów jest fundamentalny w architekturze klient-serwer?

A. Zdalne wykonywanie aplikacji na urządzeniu klienta

B. Scentralizowane przechowywanie danych

C. Brak podziału na funkcje klienta i serwera

D. Wyłącznie komunikacja synchroniczna

Zdalne wykonywanie aplikacji na urządzeniu klienta oznacza model przetwarzania lokalnego, co nie jest główną cechą architektury klient-serwer. Brak podziału na funkcje klienta i serwera narusza podstawową ideę tego modelu, który zakłada rozdzielenie ról pomiędzy te dwie jednostki. Wyłącznie komunikacja synchroniczna ogranicza elastyczność aplikacji i może prowadzić do opóźnień w przetwarzaniu danych.

Pytanie 29

Co oznacza skrót SOLID w programowaniu obiektowym?

A. Standard tworzenia dokumentacji technicznej dla aplikacji

B. Popularna metodologia testowania aplikacji mobilnych i webowych

C. System organizacji zadań w metodologii zwinnej używany w Scrum

D. Zbiór pięciu zasad projektowania oprogramowania ułatwiających tworzenie czytelnego kodu

Skrót SOLID odnosi się do pięciu podstawowych zasad projektowania obiektowego, które zostały sformułowane przez Roberta C. Martina. Zasady te, a mianowicie: Single Responsibility Principle (SRP), Open/Closed Principle (OCP), Liskov Substitution Principle (LSP), Interface Segregation Principle (ISP) oraz Dependency Inversion Principle (DIP), mają na celu ułatwienie tworzenia czytelnego, łatwego do modyfikacji i rozszerzenia kodu. Przykładowo, zasada SRP mówi o tym, że każda klasa powinna mieć jedną odpowiedzialność, co pozwala na łatwiejsze wprowadzanie zmian oraz testowanie. Implementacja SOLID sprzyja także lepszej organizacji kodu, co jest kluczowe w dużych projektach, gdzie złożoność i liczba współpracujących komponentów mogą prowadzić do trudności w zarządzaniu. Przykład praktyczny można zobaczyć w aplikacji używającej wzorców projektowych, gdzie zasady SOLID pomagają w tworzeniu elastycznych i dobrze zorganizowanych systemów. W branży programistycznej, przestrzeganie tych zasad jest uznawane za dobrą praktykę, co przyczynia się do zwiększenia jakości oprogramowania oraz satysfakcji zespołów developerskich.

Pytanie 30

W przedstawionym filmie ukazano kreator interfejsu użytkownika, dla którego automatycznie powstaje

A. obsługa wciśniętego przycisku

B. kod XML

C. obsługa przycisku ekranu dotykowego

D. kod Java

Kod XML jest obecnie najczęściej stosowanym formatem do definiowania wyglądu interfejsów użytkownika w takich narzędziach jak Android Studio czy różnego rodzaju designery graficzne. Kiedy projektujesz layout aplikacji mobilnej albo desktopowej, duża część nowoczesnych narzędzi tworzy właśnie pliki XML, które następnie są interpretowane przez system w czasie uruchamiania aplikacji. Ułatwia to rozdzielenie logiki aplikacji od jej prezentacji, co wydaje się fundamentalne przy większych projektach. Moim zdaniem takie podejście daje ogromne korzyści – można łatwo modyfikować wygląd bez dotykania kodu źródłowego. W praktyce, jeśli używasz np. Android Studio, zbudujesz interfejs przeciągając przyciski czy pola tekstowe, a pod spodem dostaniesz czytelny plik XML. To przyspiesza pracę, zwiększa czytelność projektu i pozwala na późniejsze automatyczne generowanie dokumentacji albo testów interfejsu. Takie standardy są rekomendowane nie tylko przez Google, ale też szeroko stosowane w innych środowiskach, jak chociażby XAML w Microsoft czy FXML w JavaFX. Przezroczystość działania tych narzędzi sprawia, że łatwiej jest pracować zespołowo, bo każdy może szybko zorientować się w strukturze UI patrząc na XML-a. Samo generowanie kodu XML przez narzędzia graficzne to duży krok w kierunku lepszej organizacji pracy i zgodności ze współczesnymi praktykami branżowymi.

Pytanie 31

Które z poniższych NIE jest typem wartości zwracanej przez funkcję w języku JavaScript?

A. Object

B. Number

C. Undefined

D. Method

Wybór odpowiedzi związanej z 'Method' jako typem wartości zwracanej przez funkcję w JavaScript może wynikać z nieporozumienia dotyczącego różnicy pomiędzy funkcją a metodą. Warto wiedzieć, że w JavaScript funkcje są obiektami pierwszej klasy, co oznacza, że mogą być przypisywane do zmiennych, przekazywane jako argumenty oraz zwracane z innych funkcji. Wśród typów wartości, które mogą być zwracane przez funkcje, znajdują się obiekty, liczby, stringi oraz typ undefined, co jest wynikiem zachowań typowych dla tego języka. Kiedy funkcja nie zwraca żadnej wartości, domyślnie zwraca undefined.

Typowe błędy myślowe pojawiają się, gdy programiści mylą koncepcje funkcji i metod lub mylą pojęcia typów danych. Często mogą założyć, że metoda jest równoważna typowi zwracanemu, co nie jest zgodne z definicjami w programowaniu obiektowym. Obiekt w JavaScript może mieć wiele metod, które są funkcjami, ale to nie czyni metody typem zwracanym. Przykładem tego może być zdefiniowanie obiektu z wieloma funkcjami, które działają na jego danych. To jasno pokazuje, że metody są połączeniem funkcji z obiektami, a nie typami wartości. Ważne jest, aby podczas nauki języka JavaScript skupić się na zrozumieniu struktury języka oraz jego zasad, co pomoże unikać zamieszania związanych z terminologią oraz zastosowaniem tych koncepcji w praktyce.

Pytanie 32

Co to jest JWT (JSON Web Token)?

A. Biblioteka JavaScript do walidacji formularzy webowych

B. Standard definiujący sposób bezpiecznego przekazywania informacji jako obiekt JSON

C. Protokół komunikacyjny do transferu danych między klientem a serwerem

D. Format zapisu danych używany w bazach NoSQL

JWT, czyli JSON Web Token, jest standardem, który definiuje sposób bezpiecznego przekazywania informacji między dwiema stronami w postaci obiektu JSON. Tokeny JWT są powszechnie wykorzystywane w systemach autoryzacji i autoryzacji, umożliwiając przekazywanie zweryfikowanych i podpisanych danych. Struktura tokena składa się z trzech części: nagłówka, ładunku (payload) oraz podpisu. Nagłówek zazwyczaj określa typ tokena oraz algorytm użyty do podpisania, ładunek zawiera dane, które chcemy przesłać, a podpis jest generowany przy użyciu tajnego klucza, co zapewnia integralność danych. Przykładem zastosowania JWT może być system logowania, gdzie po pomyślnym zalogowaniu użytkownik otrzymuje token, który jest następnie używany do autoryzacji kolejnych zapytań do serwera. Dzięki swojej strukturze, JWT nie tylko zwiększa bezpieczeństwo, ale także umożliwia łatwą wymianę informacji między różnymi systemami, co jest szczególnie ważne w architekturach mikroserwisowych.

Pytanie 33

Które z wymienionych atrybutów klasy mogą być dostępne wyłącznie w obrębie tej klasy oraz jej klas potomnych?

A. Protected

B. Private

C. Static

D. Public

Pola `public` są dostępne z każdego miejsca w programie, co narusza zasadę ukrywania implementacji. `Private` ogranicza dostęp tylko do metod tej samej klasy, co oznacza, że klasy pochodne nie mogą korzystać z prywatnych pól i metod klasy bazowej. `Static` oznacza, że pole lub metoda należy do klasy, a nie do jej instancji, co nie jest związane z kontrolą dostępu. Tylko `protected` zapewnia dostęp do pól i metod w klasach dziedziczących, zachowując jednocześnie pewien poziom ochrony przed nieautoryzowanym dostępem z zewnątrz.

Pytanie 34

W przedstawionej ramce znajduje się fragment opisu metody compile języka Java wykorzystywanej w kontekście wyrażeń regularnych. Który symbol powinien być użyty, aby znaleźć dopasowanie na końcu tekstu?

Metacharacter	Description
\|	Find a match for any one of the patterns separated by \| as in: cat\|dog\|fish
.	Find just one instance of any character
^	Finds a match as the beginning of a string as in: ^Hello
$	Finds a match at the end of the string as in: World$
\d	Find a digit
\s	Find a whitespace character
\b	Find a match at the beginning of a word like this: \bWORD, or at the end of a word like this: WORD\b
\uxxxx	Find the Unicode character specified by the hexadecimal number xxxx
Źródło https://www.w3schools.com/java/java_regex.asp dostęp 20.08.2020

A. |

B. .

C. $

D. ^

Znak dolara $ w wyrażeniach regularnych w języku Java jest używany do oznaczenia końca ciągu znaków. Jeśli chcemy sprawdzić, czy konkretny wzorzec występuje na końcu danego tekstu, używamy właśnie tego metaznaku. Przykładowo, wyrażenie regularne World$ dopasuje tekst, w którym słowo World pojawia się na samym końcu. Jest to przydatne w wielu scenariuszach, takich jak walidacja struktury tekstu czy filtrowanie logów, gdzie ważna jest pozycja występowania wzorca. Konwencja ta jest zgodna z ogólnymi standardami regex, co czyni ją intuicyjną i uniwersalną w zastosowaniu. Dolar pełni kluczową rolę w automatyzacji procesów w przetwarzaniu tekstu, umożliwiając efektywne dopasowywanie końcowych wzorców w aplikacjach Java. Użycie $ jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych, gdzie określenie końca ciągu jest często wymagane. Jest to także popularne w analizie danych, gdzie dane muszą spełniać określone kryteria co do ich zakończenia, takie jak rozszerzenia plików czy określone etykiety tekstowe.

Pytanie 35

Jak przedstawia się liczba dziesiętna 255 w systemie szesnastkowym?

A. 100

B. FF

C. EF

D. FE

Liczba dziesiętna 255 jest reprezentowana w systemie szesnastkowym jako FF. Aby zrozumieć, dlaczego tak jest, należy przyjrzeć się procesowi konwersji z systemu dziesiętnego na szesnastkowy. System dziesiętny oparty jest na podstawie 10, co oznacza, że używa dziesięciu cyfr od 0 do 9. W systemie szesnastkowym, który ma podstawę 16, używane są cyfry od 0 do 9 oraz litery od A do F, gdzie A odpowiada 10, B - 11, C - 12, D - 13, E - 14, a F - 15. Aby przeliczyć 255 na system szesnastkowy, dzielimy tę liczbę przez 16. Pierwsza operacja daje nam 15 jako wynik całkowity oraz 15 jako resztę, co w systemie szesnastkowym jest reprezentowane literą F. Dalsze dzielenie 15 przez 16 daje wynik 0 oraz resztę 15, co również jest reprezentowane jako F. Zatem, zapisując reszty w odwrotnej kolejności, otrzymujemy FF. Taki zapis jest używany w różnych standardach, takich jak HTML i CSS, gdzie kolory są przedstawiane w formacie szesnastkowym. Przykładem może być kolor czerwony, którego zapis to #FF0000, co oznacza maksymalną wartość czerwonego składnika i zera dla niebieskiego oraz zielonego. Warto znać te konwersje, zwłaszcza w programowaniu i projektowaniu stron internetowych, gdzie często pracuje się z wartościami szesnastkowymi.

Pytanie 36

Co należy do zadań interpretera?

A. przekładanie kodu na kod maszynowy

B. ulepszanie większej części kodu, aby przyspieszyć jego wykonanie

C. wykonanie skryptu instrukcja po instrukcji

D. sprawdzanie składni całego programu przed jego uruchomieniem

Interpreter to taki program, który odczytuje kod źródłowy i wykonuje go krok po kroku, instrukcja po instrukcji, bez wcześniejszego tłumaczenia całości na kod maszynowy. W praktyce oznacza to, że interpreter analizuje każdą linię lub blok kodu i natychmiast realizuje odpowiadające im działania na komputerze. Przykładem są języki takie jak Python czy JavaScript – tam właśnie interpreter gra główną rolę. Umożliwia to szybkie testowanie i prototypowanie, bo nie trzeba czekać na kompilację całego programu, wystarczy wpisać polecenie i od razu widzimy efekt. Moim zdaniem to genialne rozwiązanie zwłaszcza do nauki programowania czy pisania prostych skryptów systemowych, gdzie liczy się szybka informacja zwrotna. Warto wiedzieć, że interpreter nie generuje pliku wykonywalnego na stałe – każdy raz trzeba uruchomić kod za jego pośrednictwem. W branży często używa się interpreterów do automatyzacji zadań, analizy danych czy tworzenia narzędzi do testów. Z własnego doświadczenia wiem, że interpreter pozwala łatwo wyłapać błędy logiczne na bieżąco, chociażby w konsoli Pythona. To świetne narzędzie, gdy chcemy eksperymentować z kodem, bo nic nie stoi na przeszkodzie, żeby szybko coś zmodyfikować i od razu zobaczyć rezultat. Trzeba tylko pamiętać, że takie podejście czasem może być wolniejsze niż wykonanie kodu skompilowanego, ale w wielu zadaniach wygoda i elastyczność przeważają nad wydajnością.

Pytanie 37

Jakie zastosowanie ma język Swift w zakresie aplikacji mobilnych?

A. Do tworzenia aplikacji na system iOS

B. Do zarządzania bazami danych w aplikacjach mobilnych

C. Do tworzenia aplikacji na system Android

D. Do przeprowadzania testów aplikacji mobilnych

Swift to język programowania stworzony przez Apple, który służy do tworzenia aplikacji na system iOS, macOS, watchOS i tvOS. Swift został zaprojektowany z myślą o nowoczesnym i bezpiecznym programowaniu, eliminując wiele typowych błędów spotykanych w Objective-C, takich jak null pointer exceptions. Dzięki swojej wydajności, przejrzystej składni i integracji z XCode, Swift stał się standardem w ekosystemie Apple. Język wspiera interaktywną platformę Playground, co umożliwia szybkie testowanie kodu, a także pełną integrację z narzędziami Apple, co czyni go niezbędnym narzędziem dla deweloperów aplikacji na iPhone'y i iPady.

Pytanie 38

Po wykonaniu poniższego kodu na konsoli zostanie wyświetlona liczba:

int a = 0x73;
cout << a;

A. 115

B. 0

C. 108

D. 73

Wartość 0x73 w kodzie oznacza liczbę zapisaną w systemie szesnastkowym (heksadecymalnym). To bardzo często wykorzystywana notacja w programowaniu, szczególnie gdy pracuje się z pamięcią, kodowaniem kolorów lub niskopoziomową obsługą sprzętu. 0x73 to po prostu 7 * 16 + 3, co daje 115 w systemie dziesiętnym. Gdy taki zapis przekażesz do cout, kompilator automatycznie prezentuje tę wartość jako liczbę w systemie dziesiętnym, czyli właśnie 115. Szczerze mówiąc, moim zdaniem warto jak najczęściej ćwiczyć odczytywanie i zamianę wartości pomiędzy systemami liczbowymi, bo to się naprawdę przydaje przy analizie kodu, debugowaniu czy choćby rozumieniu dokumentacji technicznej. Taka umiejętność jest praktycznie niezbędna w embedded, ale i w zwykłym C++ można czasem natknąć się na takie zapisy – szczególnie w kodzie legacy. Osobiście uważam, że dobrze od razu rozpoznawać takie zapisy i nie tracić czasu na kalkulatory. Warto też pamiętać, że podobnie działają inne systemy: np. 0b1101 to binarny, a 0x to zawsze heksadecymalny. W standardzie C++ zapis z prefiksem 0x jest w pełni poprawny i zalecany przy pracy z wartościami bitowymi. Fajnie, jak ktoś łapie takie rzeczy od razu, bo później w pracy nad większymi projektami to ogromne ułatwienie.

Pytanie 39

Jedną z dolegliwości, która pojawia się u programistów w wyniku długotrwałego korzystania z myszki komputerowej lub klawiatury, objawiającą się bólami, drętwieniem oraz zaburzeniami czucia w obszarze 1-3 palca dłoni jest

A. Dyskopatia

B. zespół suchego oka

C. kifoza

D. zespól cieśni kanału nadgarstka

Zespół cieśni kanału nadgarstka to schorzenie, które powstaje w wyniku ucisku na nerw pośrodkowy w kanale nadgarstka. Jest to wąski tunel utworzony przez kości nadgarstka oraz więzadła, przez który przechodzą ścięgna oraz nerwy odpowiedzialne za czucie i ruch w dłoni. Objawy zespołu cieśni kanału nadgarstka obejmują bóle, drętwienie oraz zaburzenia czucia, szczególnie w obszarze pierwszych trzech palców ręki. Praca z myszą komputerową i klawiaturą przez długi czas, szczególnie w niewłaściwej ergonomicznej pozycji, może prowadzić do nadmiernego obciążenia i zapalenia tkanek otaczających nerw pośrodkowy. W praktyce, osoby cierpiące na to schorzenie często skarżą się na problemy z chwytaniem przedmiotów, a także na osłabienie siły uchwytu. W leczeniu zespołu cieśni kanału nadgarstka zaleca się m.in. unikanie czynników przyczynowych, stosowanie ortez, fizjoterapię oraz w niektórych przypadkach leczenie chirurgiczne. Należy również zwrócić uwagę na ergonomię stanowiska pracy, co może znacząco zredukować ryzyko wystąpienia tej dolegliwości. Zarządzanie czasem spędzanym przy komputerze oraz regularne przerwy są kluczowe w prewencji tego schorzenia.

Pytanie 40

Na ilustracji pokazany jest fragment diagramu blokowego pewnego algorytmu. Ile razy warunek n<7 będzie badany?

A. 7

B. 6

C. 5

D. 8

Odpowiedź 4 jest prawidłowa ponieważ algorytm rozpoczyna od n równego 1 i zwiększa tę wartość o jeden w każdej iteracji aż do momentu gdy n stanie się równe 7 Wtedy warunek n mniejsze od 7 przestaje być spełniony co oznacza że warunek ten jest sprawdzany łącznie 6 razy tj dla n równych 1 2 3 4 5 i 6 Jest to typowa pętla kontrolna często spotykana w programowaniu gdzie warunek pętli decyduje o jej zakończeniu W praktyce takie podejście pozwala na efektywne zarządzanie liczbą iteracji i zapewnia klarowność kodu Co więcej użycie pętli z warunkiem końcowym jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania algorytmów gdyż minimalizuje ryzyko błędów logicznych poprzez jawne określenie końca pętli Ponadto zrozumienie mechanizmu działania pętli i jej warunków jest kluczowe dla optymalizacji algorytmów i efektywnego zarządzania zasobami co ma bezpośrednie przełożenie na wydajność aplikacji szczególnie w środowiskach wymagających dużej mocy obliczeniowej

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej