Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 10 czerwca 2026 09:42
Data zakończenia: 10 czerwca 2026 10:12

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Funkcja agregująca AVG wykorzystana w zapytaniu

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;

ma na celu

A. wyliczenie średniej arytmetycznej cen wszystkich usług

B. zsumowanie wszystkich kosztów usług

C. obliczenie liczby dostępnych usług w tabeli

D. znalezienie najwyższej ceny za usługi

Funkcja agregująca AVG w języku SQL oblicza średnią arytmetyczną wartości w określonej kolumnie, w tym przypadku w kolumnie 'cena' tabeli 'uslugi'. W kontekście baz danych, obliczanie średniej jest kluczowym narzędziem analitycznym, które pozwala na uzyskanie ogólnego obrazu wartości danej kolumny. W praktyce, analiza średnich cen usług może być użyteczna dla menedżerów chcących dostosować strategię cenową lub dla działów finansowych oceniających wydajność sprzedaży. Przykładowo, jeżeli średnia cena usług wynosi 100 zł, a kolejny miesiąc przynosi spadek do 80 zł, jest to sygnał do analizy powodów obniżenia przychodów. Stosowanie funkcji AVG jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, gdyż pozwala na podejmowanie decyzji opartych na faktach i liczbach. Warto również zauważyć, że do obliczeń średnich często używa się danych z różnych grup, co może pomóc w zrozumieniu trendów oraz wzorców w zachowaniach klientów na rynku.

Pytanie 2

Jakiego typu w języku PHP można użyć do przechowywania wielu wartości z opcją ich indeksowania?

A. float

B. array

C. boolean

D. double

W PHP, jeśli chcesz przechowywać wiele wartości z możliwością ich indeksowania, to wybór pada na tablicę, czyli array. Tablice to naprawdę elastyczne struktury danych i mogą trzymać różne typy danych, takie jak liczby, teksty, obiekty, a nawet inne tablice. Fajną sprawą jest to, że możesz tworzyć tablice asocjacyjne, co oznacza, że przypisujesz wartości do konkretnych kluczy. Na przykład możesz stworzyć tablicę z imionami i numerami telefonów, jak w tym przykładzie: $contacts = array('Jan' => '123456789', 'Anna' => '987654321'). W PHP możesz łatwo dodawać i usuwać elementy, co jest super przydatne w programowaniu. A jakby tego było mało, tablice mogą być też wielowymiarowe, co sprawia, że idealnie nadają się do skomplikowanych danych, na przykład w bazach danych czy w aplikacjach webowych. Warto wiedzieć, że tablice w PHP są traktowane jako obiekty, więc masz dostęp do różnych funkcji, jak array_merge(), array_filter() czy array_map(). Dzięki nim manipulacja danymi staje się znacznie łatwiejsza. Tak więc odpowiedź 'array' to nie tylko dobry wybór, ale też kluczowa kwestia w programowaniu w PHP!

Pytanie 3

Proces zmierzający do osiągnięcia przez stronę internetową jak najwyższych pozycji w rankingach wyszukiwarek internetowych nosi nazwę

A. walidacji HTML.

B. pozycjonowania.

C. optymalizacji wydajności.

D. responsywności.

Prawidłowa odpowiedź to „pozycjonowanie”, bo właśnie tak w branży nazywa się proces działań mających na celu osiąganie jak najwyższych pozycji strony w wynikach wyszukiwarek (głównie Google). W praktyce pozycjonowanie obejmuje zarówno SEO on‑page, jak i SEO off‑page. On‑page to m.in. poprawna struktura HTML, nagłówki H1–H3, sensowne tytuły stron (tag title), opisy meta description, przyjazne adresy URL, szybkość ładowania, mobile‑friendly design. Off‑page to głównie link building, czyli zdobywanie wartościowych odnośników z innych serwisów, obecność w katalogach branżowych, artykuły sponsorowane, a także ogólna reputacja domeny. Z mojego doświadczenia pozycjonowanie to nie jednorazowa akcja, tylko stały proces optymalizacji, analizy słów kluczowych, śledzenia statystyk w Google Search Console i Google Analytics, dopasowywania treści do intencji użytkownika. Dobre praktyki mówią, żeby unikać technik black‑hat SEO (np. kupowanie tysięcy spamowych linków, ukryty tekst, keyword stuffing), bo algorytmy wyszukiwarek szybko to wychwytują i mogą nałożyć filtr lub karę. Moim zdaniem kluczowe w pozycjonowaniu jest połączenie technicznie poprawnej strony (wydajność, responsywność, poprawny HTML) z wartościową treścią i rozsądną strategią linków. To właśnie cały ten zestaw działań nazywamy pozycjonowaniem strony w wyszukiwarkach.

Pytanie 4

Jaką formę ma instrukcja w języku PHP, która tworzy obiekt pkt w klasy Punkt zdefiniowanej w klasie?

A. pkt= new Punkt();

B. pkt Punkt;

C. pkt Punkt();

D. Punkt() pkt;

W języku PHP każda z podanych niepoprawnych opcji wynika z niewłaściwego zrozumienia konstrukcji obiektowej. Pierwszy błąd polega na próbie inicjalizacji obiektu przy użyciu składni pkt Punkt;, która jest niepoprawna, gdyż nie wykorzystuje słowa kluczowego new obowiązkowego podczas tworzenia instancji klasy. Taka składnia przypomina deklarację zmiennych typów prostych, co nie znajduje zastosowania w kontekście obiektowym. Innym powszechnym nieporozumieniem jest myślenie, że pkt Punkt(); jest poprawne, co sugeruje funkcję, jednakże PHP wymaga jawnego użycia new. Kolejna błędna koncepcja to Punkt() pkt;, która zdaje się używać składni funkcji z przypisaniem, co również jest niezgodne z semantyką PHP dla obiektów. Tego typu błędy często wynikają z prób zastosowania logiki innych języków programowania lub z niewłaściwej interpretacji składni PHP. Zrozumienie różnicy między deklaracją zmiennej a tworzeniem obiektu jest kluczowe dla efektywnego programowania obiektowego. Aby uniknąć takich błędów, warto zwrócić uwagę na dokumentację i praktykować pisanie kodu zgodnie z konwencjami przyjętymi w PHP, co nie tylko zwiększa czytelność kodu, ale także ułatwia późniejsze jego modyfikacje oraz integrację z większymi systemami. Poprawne zrozumienie konstrukcji obiektowej jest fundamentalne dla każdego programisty PHP, szczególnie w kontekście tworzenia aplikacji skalowalnych i łatwych do zarządzania.

Pytanie 5

Który z poniższych fragmentów kodu HTML sformatuje tekst zgodnie z wymaganiami? (zauważ, że słowo "stacji" jest wyświetlane w większej czcionce niż pozostałe słowa w tej linii)

A. Odpowiedź 4: D

B. Odpowiedź 1: A

C. Odpowiedź 2: B

D. Odpowiedź 3: C

Odpowiedź B jest prawidłowa ponieważ używa znacznika big do zwiększenia rozmiaru czcionki dla słowa stacji wewnątrz paragrafu. Znacznik big jest standardowym sposobem na zwiększenie tekstu w HTML chociaż obecnie rekomendowane jest stosowanie CSS do takich stylizacji co pozwala na oddzielenie treści od prezentacji. Przykładowo można użyć CSS w stylu inline lub w oddzielnym arkuszu stylów aby uzyskać ten sam efekt co zwiększa elastyczność i spójność projektu. Warto pamiętać że HTML5 wprowadza pewne zmiany i deprecjonuje niektóre znaczniki co wymaga ciągłego aktualizowania wiedzy dewelopera. Znacznik big mimo że działa w większości przeglądarek może być mniej przewidywalny w przyszłości w porównaniu z CSS. Rozdzielenie stylów od struktury dokumentu jest dobrą praktyką programistyczną co ułatwia zarządzanie kodem oraz poprawia dostępność stron internetowych. Pamiętaj by regularnie analizować i aktualizować swoje projekty zgodnie z najnowszymi standardami HTML i CSS.

Pytanie 6

Aby stworzyć relację jeden do wielu, w tabeli po stronie wiele, co należy zdefiniować?

A. klucz obcy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie jeden

B. klucz sztuczny odnoszący się do kluczy podstawowych obu tabel

C. klucz podstawowy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie jeden

D. klucz obcy wskazujący na klucz obcy tabeli po stronie jeden

W relacji jeden do wielu, klucz obcy w tabeli po stronie wiele jest kluczowym elementem, który wskazuje na klucz podstawowy tabeli po stronie jeden. Dzięki temu możliwe jest powiązanie wielu rekordów w tabeli 'wiele' z jednym rekordem w tabeli 'jeden', co jest fundamentalnym aspektem modelowania relacyjnych baz danych. Klucz obcy zapewnia integralność referencyjną, co oznacza, że każda wartość klucza obcego w tabeli 'wiele' musi odpowiadać istniejącemu kluczowi podstawowemu w tabeli 'jeden'. Przykładem może być sytuacja, w której mamy tabelę 'Klienci' i tabelę 'Zamówienia'. W tabeli 'Zamówienia' klucz obcy 'ID_Klienta' wskazuje na 'ID' w tabeli 'Klienci', co pozwala na przypisanie wielu zamówień do jednego klienta. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, klucze obce powinny być odpowiednio zindeksowane, co pozwala na szybsze zapytania oraz efektywniejsze przetwarzanie danych.

Pytanie 7

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x będzie przyjmować wartości z otwartego przedziału (-2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli przy użyciu języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) && ($x < 5)

B. ($x < -2) || ($x > 5)

C. ($x == -2) && ($x < 5)

D. ($x > -2) || ($x > 5)

Odpowiedź ($x > -2) && ($x < 5) jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla warunki obustronnie otwartego przedziału (-2, 5). W tym przypadku pętla while będzie kontynuować swoje działanie, o ile zmienna x będzie przyjmować wartości większe niż -2 oraz jednocześnie mniejsze niż 5. Jest to zgodne z logiką pętli, która powinna działać tak długo, jak warunki są spełnione. Przykładem zastosowania może być iteracja po elementach tablicy, gdzie chcemy przetwarzać tylko te elementy, które mieszczą się w określonym zakresie. W praktyce, dobre praktyki programistyczne wskazują na użycie logicznych operatorów AND (&&) i OR (||) w sposób, który precyzyjnie definiuje zakresy. W tym przypadku operator AND zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione, co jest kluczowe dla poprawności działania pętli. Warto również pamiętać o tym, że w PHP, zmienne powinny być odpowiednio zainicjalizowane i sprawdzane przed użyciem ich w warunkach pętli, aby uniknąć nieprzewidzianych błędów wykonania.

Pytanie 8

W SQL, po wykonaniu przedstawionych poleceń GRANT, prawo do edytowania struktury tabeli oraz jej usunięcia zostanie przyznane

GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Tomaszowi i Adamowi

B. Tomaszowi i Annie

C. Adamowi i Annie

D. tylko Annie

Odpowiedź Adamowi i Annie jest poprawna ponieważ polecenie GRANT w SQL służy do przydzielania określonych uprawnień użytkownikom. W zapytaniu GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost' Adam otrzymuje wszystkie możliwe uprawnienia do tabeli co obejmuje również możliwość zmiany struktury tabeli poprzez ALTER oraz jej usuwania poprzez DROP. Z kolei Anna dzięki poleceniu GRANT ALTER CREATE DROP również uzyskuje te same dwa kluczowe uprawnienia dotyczące zmiany struktury i usuwania tabeli. Takie przydzielanie uprawnień jest zgodne z branżowymi standardami zapewniającymi elastyczność i bezpieczeństwo w zarządzaniu bazami danych. Praktyczne zastosowanie tych uprawnień umożliwia administratorom bazy danych delegowanie odpowiedzialności za różne aspekty zarządzania bazą innym użytkownikom co jest szczególnie przydatne w dużych zespołach. Ważne jest również aby zawsze monitorować i regularnie audytować przydzielone uprawnienia aby zapewnić że użytkownicy posiadają tylko te uprawnienia które są niezbędne do wykonywania ich zadań co jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień w bezpieczeństwie IT.

Pytanie 9

W języku HTML zdefiniowano znacznik ```link``` Wartość nofollow atrybutu rel

A. jest informacją dla robota wyszukiwarki Google, aby nie podążał za tym linkiem.

B. oznacza, że kliknięcie na link otworzy go w osobnej karcie przeglądarki.

C. oznacza, że kliknięcie na link nie przeniesie do strony website.com.

D. jest informacją dla przeglądarki internetowej, aby nie formatowała słowa "link" jako odnośnika.

Dobrze, że to wybrałeś! Atrybut rel='nofollow' w tagu <a> w HTML mówi robotom wyszukiwarek, jak Google, żeby nie śledziły tego linku. Często używa się go w SEO, czyli w optymalizacji stron. Dzięki temu możemy zdecydować, które linki na naszej stronie są ważne, a które nie. Jeśli mamy na myśli, żeby dana strona była mniej widoczna w wyszukiwarkach, to ten atrybut się przyda. Tylko musisz pamiętać, że zbyt wiele linków z 'nofollow' może sprawić, że wyszukiwarki nie będą patrzyły na naszą stronę za dobrze. Moim zdaniem, warto to dobrze przemyśleć!

Pytanie 10

W języku HTML zapisano formularz. Który z efektów działania poniższego kodu zostanie wyświetlony przez przeglądarkę, zakładając, że w pierwsze pole użytkownik wpisał wartość "Przykładowy tekst"?

<form>
    <textarea rows="3" cols="30"></textarea><br>
    <input type="checkbox"> Opcja1<br>
    <input type="checkbox"> Opcja2
</form>

A. Efekt 1.

B. Efekt 3.

C. Efekt 4.

D. Efekt 2.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś odpowiedź 'Efekt 2', która jest zgodna z zachowaniem formularza HTML w opisanym scenariuszu. Formularz zawiera pole tekstowe i dwa pola typu checkbox. Kiedy wpiszesz do pola tekstowego wartość 'Przykładowy tekst' i wyświetlisz formularz w przeglądarce, zobaczysz ten tekst w polu tekstowym oraz dwa pola wyboru typu checkbox poniżej z etykietami 'Opcja1' i 'Opcja2'. To dokładnie taki układ, co pokazuje Efekt 2. Tworzenie formularzy HTML to ważna umiejętność w projektowaniu stron internetowych. Pozwalają one na interakcję z użytkownikiem oraz zbieranie od niego informacji. Pamiętaj, że dobry formularz powinien być intuicyjny w użyciu i jasno prezentować swoje funkcje użytkownikowi.

Pytanie 11

Do grupowania elementów w blok, można użyć znacznika

A. <param>

B. <div>

C. <span>

D. <p>

Poprawnie wskazany znacznik to <div>, bo właśnie on w HTML służy do ogólnego grupowania elementów w blok. <div> jest elementem blokowym (block-level), co oznacza, że domyślnie zajmuje całą dostępną szerokość i zaczyna się od nowej linii. Z punktu widzenia przeglądarki i CSS jest to taki „kontener”, do którego wrzucasz inne elementy, żeby sensownie ułożyć strukturę strony. Bardzo często używa się <div> do tworzenia sekcji layoutu: nagłówka strony, głównej zawartości, bocznego panelu, stopki. Przykładowo: <div class="container"> ... </div> pozwala Ci potem w CSS ostylować całą tę grupę jednym zestawem reguł, np. ustawić szerokość, marginesy, tło czy ramkę. W nowocześniejszych projektach <div> często łączy się z flexboxem albo gridem, np. <div class="grid"> jako główny kontener siatki. Z mojego doświadczenia <div> jest jednym z najczęściej używanych znaczników, ale warto pamiętać o semantyce: tam gdzie to możliwe, lepiej użyć <header>, <main>, <section>, <article>, <footer>. One też są blokowe, ale niosą dodatkowe znaczenie dla czytników ekranu i SEO. Gdy jednak potrzebujesz po prostu neutralnego kontenera blokowego, bez konkretnej semantyki, <div> jest dokładnie tym, czego szukasz i jest to zgodne z dobrymi praktykami opisanymi w specyfikacji HTML Living Standard.

Pytanie 12

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. logicznym

B. nieokreślonego (undefined)

C. string (ciąg znaków)

D. liczbowym

Wybór odpowiedzi związanej z typem logicznym jest wynikiem nieporozumienia co do podstawowych zasad typizacji w JavaScript. Wartości logiczne w tym języku, takie jak true i false, są używane do reprezentowania stanów prawdy i fałszu, ale nie mają nic wspólnego z tekstem. Deklaracja zmiennej z wartością "true" w cudzysłowach tworzy ciąg znaków, a nie wartość logiczną. Wynika to z faktu, że użycie podwójnych cudzysłowów oznacza, że wartość jest traktowana jako tekst, a nie jako typ logiczny. Odpowiedź dotycząca typu liczbowego również jest błędna, ponieważ "true" nie jest liczbą, a JavaScript nie interpretuje wartości tekstowych jako liczb, chyba że zostaną poddane konwersji. Typ nieokreślony (undefined) odnosi się do zmiennych, które zostały zadeklarowane, ale nie mają przypisanej wartości, co nie ma zastosowania w omawianym przypadku. Zrozumienie różnicy między typami danych jest kluczowe, ponieważ pozwala programistom unikać typowych pułapek i błędów, które mogą wystąpić podczas programowania w JavaScript. Stosowanie dobrych praktyk w zakresie deklaracji i zarządzania typami danych przyczynia się do bardziej przejrzystego i efektywnego kodu.

Pytanie 13

W skrypcie JavaScript deklaracja zmiennych ma miejsce

A. tylko gdy określimy typ zmiennej oraz jej nazwę

B. w chwili pierwszego użycia zmiennej

C. zawsze z poprzedzającym nazwą znakiem $

D. wyłącznie na początku skryptu

Wybór błędnych odpowiedzi wynika z nieporozumienia dotyczącego zasad deklaracji zmiennych w JavaScript. Wiele osób ma tendencję do myślenia, że zmienne muszą być deklarowane na początku skryptu, co jest niezgodne z elastycznością, jaką oferuje ten język. Deklaracja tylko na początku skryptu ogranicza kreatywność i elastyczność programisty, ponieważ w praktyce można tworzyć zmienne w dowolnym momencie, w zależności od logiki programu. Innym błędnym przekonaniem jest konieczność podawania typu zmiennej przed jej nazwą. W przeciwieństwie do języków silnie typowanych, takich jak Java czy C#, JavaScript jest językiem słabo typowanym, co oznacza, że typ zmiennej jest określany dynamicznie w momencie przypisania wartości. Przykładowo, można zdefiniować zmienną jako liczbę, a następnie przypisać do niej wartość typu tekstowego bez żadnych problemów. Kolejną mylną zasadą jest stwierdzenie, że każda zmienna musi zaczynać się od znaku $. W rzeczywistości, znaki te (jak $ i _) są dozwolone jako pierwsze znaki identyfikatorów, ale nie są wymagane. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do nieefektywnego pisania kodu oraz wprowadzania niezamierzonych błędów. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla prawidłowego korzystania z JavaScript, co pozwala na tworzenie lepszych, bardziej efektywnych aplikacji oraz unikanie typowych błędów i pułapek w programowaniu.

Pytanie 14

Jaki jest prawidłowy sposób deklaracji funkcji w języku JavaScript?

A. function myFunction() { }

B. void myFunction() { }

C. def myFunction() { }

D. func myFunction() { }

Deklaracja funkcji w JavaScript zaczyna się od słowa kluczowego <code>function</code>, po którym następuje nazwa funkcji, nawiasy okrągłe oraz nawiasy klamrowe obejmujące ciało funkcji. Przykładowo, <code>function myFunction() { }</code> tworzy funkcję o nazwie <em>myFunction</em>, która nie przyjmuje żadnych parametrów i nie wykonuje żadnych operacji, gdyż ciało funkcji jest puste. W JavaScript funkcje są fundamentalnym elementem, który pozwala na tworzenie modularnego i wielokrotnego użycia kodu. Można je wywoływać w dowolnym miejscu programu, co ułatwia zarządzanie złożonością kodu. Zgodnie z dobrymi praktykami, nazwy funkcji powinny być opisowe, aby jasno wskazywały na ich działanie. Warto również pamiętać, że w JavaScript funkcje są pierwszoklasowymi obiektami, co oznacza, że mogą być przypisywane do zmiennych, przekazywane jako argumenty do innych funkcji, czy zwracane jako wyniki funkcji. To sprawia, że JavaScript jest bardzo elastycznym językiem do programowania złożonych aplikacji webowych.

Pytanie 15

Klucz obcy w tabeli jest używany w celu

A. opracowania formularza do wprowadzania danych do tabeli

B. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w danej tabeli

C. zdefiniowania relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli

D. połączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli

Klucz obcy w tabeli pełni kluczową rolę w definiowaniu relacji między tabelami w bazach danych. Dzięki zastosowaniu klucza obcego możliwe jest określenie relacji 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli głównej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. Przykładem może być tabela 'Klienci' i tabela 'Zamówienia', gdzie klucz obcy w tabeli 'Zamówienia' wskazuje na klucz główny w tabeli 'Klienci'. To pozwala na gromadzenie wielu zamówień dla jednego klienta, co jest niezbędne w systemach e-commerce. Praktyczne wdrożenie kluczy obcych wspiera integralność danych oraz zapobiega ich duplikacji. Właściwe projektowanie relacji w bazach danych zgodnie z zasadami normalizacji wprowadza przejrzystość i efektywność w zarządzaniu danymi, a także ułatwia ich późniejszą analizę i raportowanie. W branży IT standardem jest stosowanie kluczy obcych w celu zapewnienia spójności i relacyjności danych, co jest istotne dla każdej aplikacji opierającej się na bazach danych.

Pytanie 16

Aby w języku HTML uzyskać formatowanie paragrafu przedstawione w ramce, należy zastosować kod

A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

Poprawnie wybrałeś kod z poprawnie zagnieżdżonymi i domkniętymi znacznikami: <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>. To dokładnie odpowiada temu, co widać na podglądzie: zwykły akapit, w nim jedno słowo podświetlone na żółto oraz inne wyróżnione kursywą. Znacznik <p> tworzy paragraf – podstawowy blok tekstu w HTML. W środku używasz elementów liniowych (inline): <mark> do zaznaczenia fragmentu tekstu jak zakreślaczem oraz <em> do zaznaczenia treści istotnej znaczeniowo, co domyślnie jest renderowane jako kursywa. Według specyfikacji HTML5 <mark> służy do semantycznego wyróżnienia tekstu związanego z kontekstem, np. wynik wyszukiwania na stronie czy aktualnie ważna informacja. <em> natomiast podkreśla akcent logiczny w zdaniu, a nie tylko ozdobne pochylenie, co jest dobrą praktyką dostępnościową. Ważne jest też poprawne zagnieżdżanie: najpierw otwierasz <mark>, potem go zamykasz </mark>, dopiero później otwierasz <em> i zamykasz </em>. Żaden z tych znaczników nie nachodzi na siebie w sposób krzyżowy. Tego pilnują walidatory W3C i warto się do tego przyzwyczaić od początku. W codziennej pracy taki kod możesz wykorzystać np. w artykułach, dokumentacji technicznej, materiałach szkoleniowych, gdzie chcesz: zakreślić słowo kluczowe (<mark>) i jednocześnie podkreślić termin ważny dla autora lub kontekstu (<em>). Moim zdaniem lepiej stosować <em> zamiast <i>, bo <em> niesie znaczenie semantyczne i czytniki ekranu potrafią je zinterpretować, co poprawia dostępność strony.

Pytanie 17

Aby obraz umieszczony na stronie www automatycznie dostosowywał się do rozmiaru ekranu, na którym strona jest wyświetlana, należy

A. ustawić oba jego wymiaru w pikselach

B. ustawić jego szerokość w wartościach procentowych

C. nie zmieniać obu jego wymiarów przy użyciu stylów CSS

D. ustawić jeden z jego wymiarów w pikselach

Ustalenie szerokości obrazu w procentach jest kluczowym krokiem w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Pozwala to na automatyczne dopasowanie szerokości obrazu do szerokości kontenera, w którym się znajduje, co jest istotne w przypadku różnych rozmiarów ekranów, od komputerów stacjonarnych po urządzenia mobilne. Kiedy szerokość obrazu jest zadana w procentach, np. 'width: 100%;', obraz będzie zajmował 100% szerokości swojego rodzica, co umożliwia rozciąganie lub zmniejszanie obrazu w zależności od dostępnej przestrzeni. Jest to zgodne z zasadami responsywnego web designu (RWD), które zakładają elastyczność i dostosowanie UI do różnych warunków wyświetlania. Dodatkowo, stosowanie jednostek procentowych jest praktyką zalecaną przez W3C w kontekście utrzymania proporcji i jakości obrazu na różnych urządzeniach. Warto również dodać, że w przypadku używania CSS warto określić maksymalną szerokość obrazu (max-width), aby uniknąć nadmiernego rozciągania na dużych ekranach.

Pytanie 18

Funkcja drzewo kontekstowe w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver ma na celu

A. stylizację tekstu za pomocą dostępnych znaczników

B. określenie kaskadowych arkuszy stylów przypisanych do strony

C. prezentowanie interaktywnej struktury drzewa HTML dla treści statycznych i dynamicznych

D. przygotowanie szablonu witryny internetowej

Wybór odpowiedzi dotyczącej definiowania kaskadowych arkuszy stylów (CSS) w kontekście funkcji drzewa kontekstowego w Adobe Dreamweaver jest mylący. Kaskadowe arkusze stylów są narzędziem służącym do stylizacji stron internetowych, ale nie są bezpośrednio związane z funkcjonalnością drzewa kontekstowego, które koncentruje się na przedstawieniu struktury HTML dokumentu. Kiedy projektant korzysta z edytora, może wprowadzać zmiany w stylach CSS, jednak drzewo kontekstowe nie jest dedykowane temu procesowi. Ponadto, zrozumienie struktury HTML jest kluczowe do efektywnego stosowania CSS, ale to nie oznacza, że można je mylić. Druga odpowiedź, dotycząca tworzenia szablonu strony internetowej, jest również nieprecyzyjna. Szablony są narzędziem do ułatwienia konstrukcji stron, ale drzewo kontekstowe nie jest bezpośrednio związane z ich tworzeniem. Podobnie, formatowanie tekstu przy pomocy znaczników nie jest funkcją drzewa kontekstowego; jest to zadanie edytora WYSIWYG jako całości. Zrozumienie tych koncepcji technicznych jest kluczowe, aby uniknąć typowych pułapek myślowych, takich jak mylenie różnych funkcji edytorów oraz ich zastosowań w procesie tworzenia stron internetowych. Osoby pracujące w branży powinny być dobrze zaznajomione z odpowiedzialnością, jaką niesie ze sobą poprawne stosowanie narzędzi i technologii, aby efektywnie realizować projekty webowe.

Pytanie 19

Model barw o parametrach: odcień, nasycenie, jasność i przezroczystość, to

A. SRGB

B. HSLA

C. RGBA

D. CMYK

W tym pytaniu chodzi o model barw, w którym występują dokładnie cztery parametry: odcień, nasycenie, jasność i przezroczystość. Kluczowe są tu trzy pierwsze słowa: odcień, nasycenie, jasność. To już samo w sobie powinno kierować myślenie w stronę rodziny HSL/HSV, a nie klasycznego RGB czy modeli drukarskich takich jak CMYK. Typowym błędem jest patrzenie tylko na obecność kanału przezroczystości i automatyczne kojarzenie go z RGBA, bo wiele osób zapamiętuje po prostu „A = alpha, czyli przeźroczystość”, bez zwracania uwagi na to, jakie są pozostałe składowe. W modelu RGBA mamy składniki Red, Green, Blue plus Alpha. Nie ma tam odcienia, nasycenia i jasności jako osobnych parametrów, tylko trzy liczby opisujące natężenie podstawowych składowych RGB. To oczywiście też może zawierać informację o kolorze, ale w zupełnie inny sposób. Jeżeli w pytaniu pojawia się słowo „odcień”, to z mojego doświadczenia w zadaniach testowych prawie zawsze chodzi o HSL/HSLA albo HSV/HSVA, bo tam kolor opisuje się kołem barw i procentami. Samo SRGB to nie jest model z parametrami odcień–nasycenie–jasność–przezroczystość, tylko standardowa przestrzeń barw RGB dla monitorów, zdefiniowana m.in. przez konsorcjum W3C i Microsoft. W CSS co prawda używamy funkcji `rgb()` czy `rgba()`, ale to tylko zapisy w przestrzeni sRGB, a nie osobny czteroparametrowy model jak w treści pytania. Wybranie SRGB często wynika z tego, że ktoś kojarzy skrót z „kolorami w przeglądarce”, ale to za mało, bo pytanie precyzyjnie opisuje właściwości. Z kolei CMYK jest modelem typowo poligraficznym: Cyan, Magenta, Yellow, Key (Black). Stosuje się go w druku, a nie w definicjach kolorów w CSS i nie ma tam żadnego kanału alpha ani parametrów odcień/nasycenie/jasność. Mylenie CMYK z HSL/HSLA to zwykle wynik tego, że ktoś kojarzy „inny niż RGB, więc może ten”. W projektowaniu stron WWW i interfejsów użytkownika, zgodnie z dobrymi praktykami front-end, warto rozróżniać: RGB/RGBA – składowe podstawowych barw światła, HSLA – odcień, nasycenie, jasność plus alpha, CMYK – druk, a sRGB – nazwa przestrzeni, nie czteroelementowego modelu H+S+L+A.

Pytanie 20

W tabeli psy znajdują się kolumny: imie, rasa, telefon_wlasciciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby uzyskać numery telefonów właścicieli psów, które były szczepione przed rokiem 2015?

A. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

B. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

C. SELECT imie, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

D. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

Wybór odpowiedzi 'SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015' jest poprawny, ponieważ spełnia wszystkie kryteria zawarte w pytaniu. Kluczowym elementem jest zastosowanie klauzuli WHERE, która filtruje wyniki do tych, gdzie rok szczepienia jest mniejszy niż 2015. Używając SELECT, wybieramy tylko kolumnę 'telefon_wlasciciela', co odpowiada na konkretną potrzebę, jaką jest uzyskanie numerów telefonów właścicieli psów, które były szczepione przed określoną datą. W praktyce, takie zapytanie może być użyteczne w sytuacjach np. przypominania właścicielom o konieczności szczepień, co wpisuje się w szerszy kontekst zarządzania zdrowiem zwierząt. Dobre praktyki w SQL obejmują również staranność przy określaniu warunków filtracji, aby zminimalizować ryzyko błędnych wyników. Warto także pamiętać o indeksowaniu kolumn w bazie danych, co może przyspieszyć wykonywanie takich zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych.

Pytanie 21

W języku SQL, dla dowolnych zbiorów danych w tabeli Uczniowie, aby uzyskać rekordy zawierające tylko uczennice o imieniu "Aleksandra", które urodziły się po roku "1998", należy sformułować zapytanie

A. SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie ="Aleksandra" OR rok_urodzenia < "1998"

B. SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie="Aleksandra" AND rok_urodzenia < "1998"

C. SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie="Aleksandra" OR rok_urodzenia > "1998"

D. SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie="Aleksandra" AND rok_urodzenia > "1998"

Zapytanie SQL 'SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie="Aleksandra" AND rok_urodzenia > "1998";' jest całkiem w porządku. Dobrze wyciąga dane o uczennicach nazywających się Aleksandra, które przyszły na świat po 1998 roku. W tym zapytaniu używasz operatora AND, co oznacza, że obydwa warunki muszą być spełnione, żeby coś się pokazało. Fajnie jest korzystać z operatora AND w SQL, gdy potrzebujesz ograniczyć wyniki do takich, które pasują do więcej niż jednego kryterium. Cała ta logika pozwala na lepsze filtrowanie danych, co jest mega ważne, zwłaszcza w edukacji, gdzie chcemy uzyskać konkretne informacje o uczniach. Pamiętaj też, że używanie cudzysłowów do oznaczania tekstu jest kluczowe, bo wtedy system wie, że to jest tekst, a nie coś innego. A jak chcesz, żeby daty były bardziej precyzyjne, to można też wykorzystać różne funkcje datowe, żeby uzyskać jeszcze lepsze wyniki.

Pytanie 22

W danym środowisku programistycznym, aby uzyskać dostęp do listy błędów składniowych po nieudanej kompilacji, należy użyć kombinacji klawiszy

A. Ctrl+W, T

B. Ctrl+W, N

C. Ctrl+W, O

D. Ctrl+W, E

W środowisku Visual Studio, które jest jednym z najpopularniejszych zintegrowanych środowisk programistycznych (IDE) dla języków takich jak C# czy C++, kombinacja klawiszy Ctrl+W, E pozwala na szybkie wyświetlenie listy błędów składniowych i innych problemów związanych z kodem. Lista błędów Error List jest kluczowym narzędziem w codziennej pracy programisty, ponieważ pozwala na szybkie zidentyfikowanie i naprawienie błędów bez konieczności przeszukiwania całego kodu. Dzięki temu programista może skupić się na poprawianiu najważniejszych błędów i optymalizacji kodu. Standardy i dobre praktyki w programowaniu zalecają regularne monitorowanie listy błędów w celu utrzymania wysokiej jakości kodu i minimalizacji ryzyka wystąpienia błędów w działającej aplikacji. To narzędzie jest nieocenione podczas procesu debugowania, gdyż pozwala na szybkie zlokalizowanie i zrozumienie problemów składniowych oraz logicznych wpływających na działanie aplikacji. Używanie skrótów klawiszowych do nawigacji w IDE jest również zalecane jako dobra praktyka, która zwiększa efektywność pracy.

Pytanie 23

Wskaż fragment kodu HTML5, który zostanie uznany przez walidator za niepoprawny?

A. <p class="stl" id="a">tekst</p>

B. <p class="stl">tekst</p>

C. <p class="stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p>

D. <p class="stl" style="color: #F00">tekst</p>

Odpowiedź <p class="stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p> jest błędna, ponieważ zawiera element <style>, który jest nieprawidłowo umieszczony wewnątrz znacznika <p>. W HTML5, elementy <style> powinny występować w sekcji <head> dokumentu lub w kontekście, gdzie są dozwolone, a nie wewnątrz elementów blokowych takich jak <p>. Walidatory HTML5, zgodne z standardami W3C, wskazują na to jako błąd, ponieważ takie umiejscowienie stylu może prowadzić do nieprzewidzianych efektów wizualnych oraz problemów z rozumieniem struktury dokumentu. Zamiast tego, właściwe byłoby umieszczenie stylu w sekcji <head> lub zastosowanie atrybutu style bezpośrednio w elemencie, co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych. Umożliwia to zachowanie semantyki HTML oraz lepszą organizację kodu.

Pytanie 24

Wskaż polecenie do iteracji.

A. throw

B. else

C. for

D. switch

Instrukcja iteracyjna 'for' jest jednym z najczęściej używanych mechanizmów w programowaniu, umożliwiającym powtarzanie bloków kodu. Jej główną zaletą jest możliwość precyzyjnego określenia liczby powtórzeń, co czyni ją idealnym narzędziem do pracy z tablicami i kolekcjami danych. W skład składni instrukcji 'for' wchodzi inicjalizacja zmiennej, warunek kontynuacji oraz aktualizacja zmiennej, co pozwala na eleganckie i zrozumiałe pętle. Na przykład, w języku Python, zapis 'for i in range(5):' spowoduje wykonanie bloku kodu pięć razy, co jest przydatne przy iteracji przez indeksy tablicy. Standardy programowania, takie jak PEP 8 dla Pythona, podkreślają znaczenie czytelności kodu, a dobrze zorganizowane pętle 'for' przyczyniają się do utrzymania przejrzystości. Ponadto, instrukcje 'for' są również obecne w wielu innych językach, takich jak Java, C++ czy JavaScript, co czyni je uniwersalnym narzędziem w arsenale programisty.

Pytanie 25

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działań nie przyczyni się do jej naprawy?

A. Wykonanie replikacji bazy danych

B. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR

C. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel

D. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej

Wykonanie replikacji bazy danych nie pomoże w naprawie uszkodzonej bazy MySQL, ponieważ replikacja jest procesem, który tworzy kopię danych z jednej bazy danych do drugiej. Gdy źródłowa baza danych jest uszkodzona, replikacja jedynie skopiuje te uszkodzone dane do bazy docelowej, co prowadzi do dalszych problemów. Zamiast naprawić uszkodzenia, replikacja może nawet pogorszyć sytuację, ponieważ błędne dane zostaną powielone. W praktyce, zanim podejmie się próbę replikacji, konieczne jest ustalenie, czy źródłowa baza danych jest w dobrym stanie. Warto również zwrócić uwagę na standardy zarządzania bazami danych, które zalecają regularne wykonywanie kopii zapasowych oraz monitorowanie stanu bazy danych. W przypadku uszkodzeń zawsze lepiej jest najpierw spróbować naprawić bazę lub przywrócić ją z kopii zapasowej, zanim podejmie się działania związane z replikacją, aby uniknąć propagacji błędów.

Pytanie 26

Jaką relację typu uzyskuje się w wyniku powiązania kluczy głównych dwóch tabel?

A. wiele do wielu

B. jeden do wielu

C. wiele do jednego

D. jeden do jednego

Odpowiedź „jeden do jednego” jest poprawna, ponieważ relacja typu jeden do jednego oznacza, że każdy rekord w jednej tabeli jest powiązany z dokładnie jednym rekordem w drugiej tabeli. Tego rodzaju relacje są często wykorzystywane w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba rozdzielenia danych w celu zwiększenia organizacji lub wydajności, na przykład w przypadku wrażliwych informacji, które są przechowywane oddzielnie od podstawowych danych użytkowników. Praktycznym przykładem może być relacja między tabelą użytkowników a tabelą profili, gdzie każdy użytkownik ma dokładnie jeden profil. W dobrych praktykach projektowania baz danych, takie relacje są stosowane, aby zapewnić integralność danych oraz umożliwić skuteczne zarządzanie informacjami w systemach. Ponadto, stosowanie relacji jeden do jednego może pomóc w optymalizacji zapytań, ponieważ zminimalizowane jest ryzyko duplikacji danych, co przyczynia się do efektywniejszego przetwarzania operacji w bazach danych.

Pytanie 27

Aby zrealizować przycisk na stronę internetową zgodnie z wzorem, należy w programie graficznym skorzystać z opcji

A. wybór eliptyczny

B. propagacja wartości

C. deformacje i zniekształcenia

D. zaokrąglenie lub wybranie opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami

Stworzenie przycisku na stronie internetowej, który ma zaokrąglone rogi, wymaga użycia opcji zaokrąglenia w programie do grafiki rastrowej lub wybrania narzędzia prostokąt z zaokrąglonymi rogami. Jest to podejście zgodne z aktualnymi trendami w projektowaniu interfejsów użytkownika, gdzie nacisk kładziony jest na estetykę i użyteczność. Zaokrąglone elementy są bardziej przyjazne dla oka i pomagają w tworzeniu wizualnie przyjemnych projektów. W programach graficznych takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, opcja ta pozwala na szybkie i precyzyjne dostosowanie kształtu przycisku, co jest nieocenione przy tworzeniu prototypów i projektów graficznych. Stosowanie zaokrągleń jest również zgodne z zasadami projektowania responsywnego, gdyż takie elementy wyglądają dobrze na różnorodnych rozdzielczościach ekranów. Wybierając tę technikę, projektanci mogą skupić się na tworzeniu spójnych i nowoczesnych interfejsów, co jest istotne w kontekście doświadczenia użytkownika. Przykładem zastosowania jest przycisk 'Kontakt' na stronie internetowej, który dzięki zaokrąglonym rogom wygląda bardziej zachęcająco i nowocześnie, co wpływa na pozytywne postrzeganie strony przez użytkowników.

Pytanie 28

W tabeli artykuly wykonano określone instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan. Po ich realizacji użytkownik jan uzyska możliwość

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

A. tworzenia tabeli i wypełniania jej informacjami

B. edycji danych i przeglądania zawartości tabeli

C. sprawdzania zawartości tabeli

D. tworzenia tabeli oraz edytowania jej zawartości

Prawidłowa odpowiedź wskazuje na to że użytkownik jan ma prawa do tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi co wynika z początkowego nadania pełnych praw za pomocą komendy GRANT ALL PRIVILEGES i późniejszego cofnięcia konkretnych przywilejów SELECT i UPDATE. To oznacza że jan zachował uprawnienia do tworzenia tabelek i wstawiania danych do tabeli bez możliwości przeglądania czy aktualizowania danych w istniejących wierszach. W kontekście zarządzania bazami danych takie precyzyjne przyznawanie i odbieranie uprawnień jest kluczowe do utrzymania integralności i bezpieczeństwa danych. Przykładowo w środowisku produkcyjnym tworzenie i wypełnianie tabel może być ograniczone do administratorów baz danych lub zespołów deweloperskich podczas gdy inne role mogą mieć jedynie prawa do odczytu. Takie zarządzanie uprawnieniami pomaga zminimalizować ryzyko błędów i nieautoryzowanych modyfikacji danych. Standardy takie jak ISO/IEC 27001 zalecają precyzyjne zarządzanie dostępem w celu zabezpieczenia informacji co jest dobrą praktyką w branży IT.

Pytanie 29

W języku C++ stworzono zmienną char zm1[10]; Czym jest ta zmienna?

A. tablicą łańcuchów

B. tablicą znaków

C. liczbą

D. znakiem

Odpowiedzi sugerujące, że zmienna char zm1[10] jest liczbą, tablicą łańcuchów, czy też pojedynczym znakiem, są nieprawidłowe z punktu widzenia definicji i zastosowania zmiennych w języku C++. Zmienna char zm1[10] jest tablicą znaków, co oznacza, że jej przeznaczeniem jest przechowywanie wielu znaków, a nie tylko jednego lub zestawu łańcuchów. Liczby w C++ są definiowane jako zmienne typu int, float, double itp., które mają odmienną reprezentację w pamięci i służą do wykonywania operacji matematycznych. Tablica łańcuchów, która jest bardziej złożoną strukturą, wymagałaby bardziej rozbudowanej definicji, najczęściej jako tablica wskaźników do zmiennych typu char, a nie jako tablicy znaków. Pojedynczy znak również nie oddaje pełnej funkcjonalności zm1, ponieważ zmienna ta została stworzona do przechowywania sekwencji znaków. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do błędnych odpowiedzi, obejmują mylenie pojęć i niepełne zrozumienie struktury danych. Ważne jest, aby podczas nauki programowania zrozumieć różnice między typami zmiennych oraz ich zastosowaniem w kodzie. Praktyczna znajomość tablic znaków i ich zarządzania jest kluczowa w każdej aplikacji, która operuje na danych tekstowych.

Pytanie 30

Aby skutecznie zrealizować algorytm, który znajdzie największą z trzech podanych liczb a, b oraz c, wystarczy użyć

A. jednej pętli

B. dwóch warunków

C. dwóch tablic

D. pięciu zmiennych

Zastosowanie pięciu zmiennych w tym zadaniu jest zbędne i wskazuje na nadmierne skomplikowanie algorytmu. Aby ustalić największą liczbę, nie ma potrzeby przechowywania więcej niż trzech wartości, które reprezentują a, b i c. Użycie dodatkowych zmiennych może prowadzić do zamieszania w kodzie i jest sprzeczne z zasadą efektywności. Ponadto, koncepcja użycia jednej pętli w tym kontekście jest również błędna, ponieważ nie ma potrzeby iterowania przez dane w celu porównania ich wartości. Algorytm powinien być prosty, a pętla wprowadza zbędną kompleksowość. Dwie tablice również nie są właściwym rozwiązaniem, ponieważ problem może być rozwiązany bez konieczności organizowania danych w strukturze tablicowej. Wprowadzenie tablicy mogłoby sugerować, że istnieje potrzeba wielokrotnego porównywania wartości, co jest nieefektywne i niepraktyczne. Ponadto, nieprawidłowe podejścia mogą prowadzić do nieefektywnego wykorzystania pamięci i zasobów, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami w inżynierii oprogramowania. Zrozumienie, dlaczego proste porównanie wystarczy, jest kluczowe w rozwijaniu umiejętności programistycznych i umiejętności rozwiązywania problemów.

Pytanie 31

W HTML, aby dodać obrazek z tekstem przylegającym, umiejscowionym na środku obrazka, trzeba użyć znacznika

A. <img src="/obrazek.png" alt="obraz3" height="50%">tekst

B. <img src="/obrazek.png" alt="obraz2" align="middle">tekst

C. <img src="/obrazek.png" alt="obraz4">tekst

D. <img src="/obrazek.png" alt="obraz1" hspace="30px">tekst

Wybór niepoprawnych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie zastosowania znaczników HTML oraz atrybutów związanych z obrazkami i tekstem. Rozważając pierwszy przypadek, użycie atrybutu hspace nie ma wpływu na środkowe umiejscowienie tekstu w pionie. Hspace, który definiuje przestrzeń poziomą wokół obrazka, jest przestarzałym atrybutem, który nie wpływa na sposób wyświetlania tekstu obok obrazka. Kolejna opcja, w której użyto atrybutu align ustawionego na 'middle', jest poprawna w kontekście pozycjonowania obrazka, jednak nie jest częścią HTML5, co czyni ją nieodpowiednią w nowoczesnych projektach. W przypadku wskazania atrybutu height ustawionego na 50%, nie wpływa on na pozycjonowanie w kontekście tekstu. Atrybut height dostosowuje tylko wysokość obrazka, ale nie reguluje jego umiejscowienia względem tekstu. Warto zrozumieć, że dla osiągnięcia zamierzonego efektu przylegania tekstu do obrazka, lepiej jest korzystać z CSS, np. z właściwości 'display: inline-block' i 'vertical-align', które oferują bardziej elastyczne i nowoczesne podejście do stylizacji i pozycjonowania elementów na stronie.

Pytanie 32

Z bazy danych trzeba uzyskać zapytaniem SQL nazwiska pracowników, którzy sprawują funkcję kierownika, a ich wynagrodzenie mieści się w jednostronnie domkniętym przedziale (3000, 4000>. Która klauzula weryfikuje ten warunek?

A. WHERE kierownik = true OR pensja > 3000 OR pensja <= 4000

B. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 OR pensja < 4000

C. WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000

D. WHERE kierownik = true AND pensja => 3000 AND pensja <= 4000

Poprawna odpowiedź to 'WHERE kierownik = true AND pensja > 3000 AND pensja <= 4000;'. Ta klauzula w SQL jest zgodna z wymaganiami, ponieważ precyzyjnie określa, że zwracane będą tylko te rekordy, gdzie pracownik jest kierownikiem oraz jego pensja jest większa niż 3000 i jednocześnie mniejsza lub równa 4000. Zastosowanie operatorów logicznych AND w tym kontekście jest kluczowe, ponieważ pozwala na jednoczesne spełnienie obu warunków. W praktyce, aby uzyskać wyniki zgodne z tymi kryteriami, ważne jest, aby zrozumieć różnicę między operatorami porównawczymi, a także ich zastosowanie w kontekście warunków. Przykładowo, jeśli dla dużej bazy danych chcemy filtrować pracowników w oparciu o ich pozycje oraz wynagrodzenie, stosowanie precyzyjnych klauzul WHERE pozwala na optymalizację zapytań i lepsze zarządzanie danymi. Dobre praktyki w SQL podkreślają znaczenie klarowności i dokładności w definiowaniu warunków, co bezpośrednio przekłada się na efektywność operacji na bazach danych.

Pytanie 33

W językach programowania strukturalnego do przechowywania danych o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach, średniej ocen) należy zastosować

A. tablicę 50 elementów o składowych strukturalnych.

B. tablicę 50 elementów o składowych typu łańcuchowego.

C. strukturę 50 elementów o składowych tablicowych.

D. klasę 50 elementów typu tablicowego.

Wybór nieodpowiedniej struktury danych w programowaniu może prowadzić do nieefektywnego zarządzania danymi i trudności w ich przetwarzaniu. Propozycja użycia struktury 50 elementów o składowych typu tablicowego z reguły nie jest optymalnym podejściem. Tablice w programowaniu są jednorodne, co oznacza, że przechowują tylko jeden typ danych. W przypadku przechowywania informacji o uczniach, takich jak imiona, nazwiska i średnie ocen, każdy z tych atrybutów powinien być reprezentowany przez różne typy danych (np. łańcuchy dla imion i nazwisk oraz liczby zmiennoprzecinkowe dla ocen). Oparcie się na tablicy elementów o składowych tablicowych prowadziłoby do sytuacji, w której trudno byłoby obsługiwać różne typy danych, co jest niepraktyczne i może prowadzić do wielu błędów. Wybór tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych jest także niewłaściwy, ponieważ ponownie nie umożliwia zarządzania różnorodnymi danymi, a jedynie danymi tekstowymi. Przy tego rodzaju podejściu nie można efektywnie przechowywać i operować na różnych typach danych. Kolejny błąd to korzystanie z klasy 50 elementów typu tablicowego, co nie jest zgodne z założeniami programowania obiektowego, które zaleca modelowanie obiektów jako jednostek zawierających różne atrybuty. Wybierając odpowiednią strukturę danych, programiści powinni zwracać uwagę na złożoność danych oraz na to, jak będą one używane w kodzie, co z kolei wpływa na wydajność oraz czytelność aplikacji.

Pytanie 34

Polecenie GRANT w języku SQL służy do

A. aktualizacji istniejących danych w bazie.

B. umieszczania nowych danych w bazie.

C. odbierania użytkownikom praw do obiektów.

D. nadawania użytkownikom praw do obiektów.

Poprawnie – polecenie GRANT w SQL służy właśnie do nadawania użytkownikom praw do obiektów w bazie danych. W praktyce GRANT jest jednym z kluczowych narzędzi mechanizmu kontroli dostępu, czyli tzw. autoryzacji. Najpierw ktoś łączy się z bazą (to jest uwierzytelnianie – login/hasło, certyfikat itd.), a dopiero potem baza sprawdza, jakie uprawnienia ma ten użytkownik. I tu wchodzi GRANT. Administrator lub właściciel obiektu może przyznać użytkownikowi np. prawo SELECT do tabeli `klienci`, prawo INSERT do tabeli `zamowienia`, albo prawo EXECUTE do procedury składowanej. Składnia jest dość prosta, np.: `GRANT SELECT, INSERT ON klienci TO jan;`. W większości systemów (np. PostgreSQL, Oracle, MySQL/MariaDB, SQL Server) idea jest podobna, różnią się tylko szczegóły i nazwy ról czy typów uprawnień. W dobrych praktykach bezpieczeństwa nie daje się użytkownikom uprawnień typu „wszystko na wszystkim”, tylko dokładnie to, czego potrzebują (tzw. zasada najmniejszych uprawnień – least privilege). Moim zdaniem warto już na etapie nauki SQL odróżniać polecenia do pracy na danych (SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE) od poleceń do zarządzania uprawnieniami, takich jak GRANT i REVOKE. W codziennej pracy administratora baz, programisty backendu czy nawet osoby od DevOps, GRANT pojawia się bardzo często: przy tworzeniu nowych kont aplikacyjnych, przy separacji środowisk (dev/test/prod), przy ograniczaniu dostępu do wrażliwych tabel, np. z danymi osobowymi. Dobre zrozumienie GRANT pomaga też szybko diagnozować błędy typu „permission denied” i świadomie projektować politykę bezpieczeństwa w systemie.

Pytanie 35

Podaj polecenie SQL, które wprowadza kolumnę miesiacSiewu do istniejącej tabeli rosliny?

A. CREATE TABLE rosliny {miesiacSiewu int}

B. UPDATE rosliny ADD miesiacSiewu int

C. INSERT INTO rosliny VALUES (miesiacSiewu int)

D. ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int

Poprawna odpowiedź to ALTER TABLE rosliny ADD miesiacSiewu int. To polecenie SQL jest używane do modyfikacji istniejącej tabeli w bazie danych. W tym przypadku, zmiana dotyczy dodania nowego pola 'miesiacSiewu', które określi miesiąc siewu roślin. Typ danych 'int' oznacza, że wartość tego pola będzie przechowywana jako liczba całkowita, co jest odpowiednie, jeśli miesiące będą reprezentowane jako liczby od 1 do 12. Przykład użycia polecenia w praktyce: po dodaniu tego pola można wprowadzać dane o miesiącu siewu dla różnych roślin, co może być przydatne w systemach zarządzania uprawami. Dobrą praktyką jest zawsze dokumentować zmiany w schemacie bazy danych, aby zapewnić spójność i przejrzystość w zarządzaniu danymi. Ważne jest również, aby przed modyfikacją tabeli upewnić się, że nie wprowadza to konfliktów z istniejącymi danymi lub strukturami.

Pytanie 36

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:hover { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 37

Reguła CSS, która ustawia tekst paragrafu w pionie na środku, to:

A. align: middle

B. text-align: center

C. vertical-align: middle

D. vertical-align: center

Odpowiedzi, które zostały podane jako alternatywne, są niepoprawne z różnych powodów. 'Vertical-align: center' nie jest uznawane za poprawną regułę CSS, ponieważ nie istnieje właściwość 'center' w kontekście 'vertical-align'. Tylko wartości takie jak 'top', 'middle', 'bottom' oraz 'baseline' są dozwolone. Z kolei 'text-align: center' jest właściwością, która odpowiada za poziome centrowanie tekstu wewnątrz elementu blokowego lub kontenera, a nie za wyśrodkowanie w pionie. Użycie tej reguły sprawi, że tekst będzie wyśrodkowany w poziomie, co jest zupełnie inną operacją niż pionowe centrowanie. Ostatnia propozycja, 'align: middle', jest również niepoprawna, ponieważ nie jest to właściwość CSS. W kontekście wyśrodkowywania elementów w CSS, 'align' nie jest używane, a zamiast tego powinno się stosować 'vertical-align' lub techniki takie jak flexbox, które pozwalają na bardziej elastyczne i nowoczesne podejście do układania elementów. Zrozumienie różnicy między tymi właściwościami jest kluczowe dla efektywnego projektowania stron internetowych, ponieważ stosowanie niewłaściwych reguł może prowadzić do nieoczekiwanych rezultatów w układzie strony.

Pytanie 38

Wskaż zapytanie, w którym dane zostały uporządkowane.

A. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

B. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

C. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

D. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

Pierwsza odpowiedź, SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly, nie zawiera klauzuli ORDER BY, co oznacza, że wyniki nie są sortowane. Klauzula DISTINCT służy do usuwania duplikatów z wyników, co jest inną operacją od sortowania. Użytkownicy mogą błędnie myśleć, że DISTINCT automatycznie sortuje wyniki, jednak w rzeczywistości nie ma takiej funkcjonalności w SQL. Druga odpowiedź, SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2, ma na celu obliczenie średniej oceny, co również nie wiąże się z sortowaniem danych. Często zdarza się, że użytkownicy mylą funkcje agregujące, takie jak AVG, z operacjami sortowania. Ostatnia odpowiedź, SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10, ogranicza liczbę zwracanych wyników do 10, ale także nie sortuje ich. Użytkownicy mogą błędnie zrozumieć LIMIT jako mechanizm sortowania, lecz w rzeczywistości jest to ograniczenie liczby wyników. W celu osiągnięcia porządku w wynikach, klauzula ORDER BY jest niezbędna, a jej brak w tych zapytaniach skutkuje losowym uporządkowaniem wyników. Ważne jest, aby zrozumieć różnicę między operacjami agregującymi, filtrowaniem a sortowaniem, by móc efektywnie wykonywać zapytania w SQL.

Pytanie 39

Jakie polecenie pozwala na kontrolowanie oraz optymalizację bazy danych?

A. mysqlcheck

B. mysqldump

C. mysqlshow

D. mysqlimport

Odpowiedzi takie jak 'mysqlshow', 'mysqldump' i 'mysqlimport' są mylące, ponieważ nie pełnią roli narzędzi do sprawdzania i optymalizacji bazy danych. Narzędzie mysqlshow służy jedynie do wyświetlania informacji o bazach danych i tabelach, co może być użyteczne do monitorowania istniejących struktur, ale nie wpływa na ich integralność ani wydajność. Z kolei mysqldump jest wykorzystywane do tworzenia zrzutów danych z bazy, co jest kluczowe dla backupów, ale nie ma żadnych funkcji związanych z optymalizacją czy konserwacją. Wreszcie, mysqlimport jest narzędziem do importowania danych z plików zewnętrznych do bazy danych, a więc również nie odnosi się do kwestii sprawdzania czy optymalizacji. Wybierając te odpowiedzi, można dojść do błędnych wniosków, sądząc, że jedno narzędzie może pełnić wiele funkcji, podczas gdy każde z wymienionych narzędzi ma swoje specyficzne zadania. Zrozumienie różnicy między tymi narzędziami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych oraz stosowania najlepszych praktyk w ich administracji.

Pytanie 40

Jak wygląda poprawny zapis znaczników, który jest zgodny z normami języka XHTML i odpowiada za łamanie linii?

A. <br/>

B. </ br>

C. </br/>

D. <br/>

Zapis znacznika </ br> jest niepoprawny, ponieważ nie można w ten sposób zamknąć znacznika, który nie ma zawartości. W XHTML wszystkie tagi muszą być poprawnie sformatowane, a takie umieszczenie spacji w znaczniku zamknięcia oraz użycie nieodpowiedniego formatu są całkowicie niezgodne z wymaganiami standardów. Kolejną niepoprawną koncepcją jest użycie </br/> - chociaż syntaktyczna forma jest bliska poprawnej, znaczniki otwierające i zamykające muszą mieć odpowiednie konteksty. W przypadku znaczników samozamykających się, takich jak <br/>, nie ma potrzeby umieszczania pary znaczników, ponieważ ich funkcjonalność polega na wstawieniu łamania linii, a nie na wytwarzaniu dodatkowego bloku. Ostatnią z wymienionych odpowiedzi, <br>, również nie jest zgodna z odpowiednim formatowaniem XHTML, ponieważ brakuje ukośnika, co czyni go niepoprawnym w kontekście stricte przestrzegania standardu. Podstawowym błędem w myśleniu, który prowadzi do tych niepoprawnych wniosków, jest niewłaściwe zrozumienie zasady samozamykania znaczników oraz ich roli w strukturze dokumentu HTML. Ignorowanie zasadności i standardów tworzenia HTML prowadzi do wielu problemów z interpretacją kodu przez różne środowiska oraz przeglądarki, co wpływa na ostateczną jakość i dostępność stron internetowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej