Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 09:36
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 09:38

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W tabeli personel znajdują się pola: imię, nazwisko, pensja, staż. Aby obliczyć średnią pensję osób zatrudnionych z doświadczeniem od 10 do 20 lat włącznie, należy przeprowadzić kwerendę:

A. SELECT COUNT(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20
B. SELECT AVG(*) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20
C. SELECT AVG(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20
D. SELECT COUNT(pensja) FROM personel WHERE staz >= 10 AND staz <= 20

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ używa funkcji agregującej AVG, która oblicza średnią wartość z określonego pola, w tym przypadku pensji. Warunek WHERE zapewnia, że tylko pracownicy z stażem od 10 do 20 lat są brani pod uwagę w obliczeniach. Użycie funkcji AVG w kontekście SQL jest standardową praktyką, gdy chcemy uzyskać średnią z danych numerycznych. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi pensjami, a chcemy zrozumieć, jak wygląda średnia wynagrodzeń w określonym przedziale stażu, to właśnie ta kwerenda dostarcza nam niezbędnej informacji. Dobre praktyki w analizie danych wskazują, że obliczenie średniej pensji jest kluczowe dla zarządzania zasobami ludzkimi i podejmowania decyzji dotyczących polityki wynagrodzeń. Przykładem może być sytuacja, gdy firma decyduje o podwyżkach lub bonusach, a analiza średniej pensji w danej grupie pracowników może znacząco wpłynąć na te decyzje.

Pytanie 2

Źródłem danych dla raportu może być

A. inny raport
B. makropolecenie
C. zapytanie INSERT INTO
D. tabela

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tabela jest podstawowym elementem struktury bazy danych, który służy jako źródło danych dla raportów. Tabele przechowują zorganizowane informacje w formie wierszy i kolumn, co umożliwia łatwy dostęp i analizę danych. Każda kolumna w tabeli reprezentuje atrybut, a każdy wiersz to pojedynczy rekord z danymi. Przykładowo, w tabeli zawierającej informacje o klientach, kolumny mogą obejmować imię, nazwisko, adres e-mail i numer telefonu. Dzięki standardom takim jak SQL (Structured Query Language), można łatwo wykonywać operacje na tych tabelach, takie jak selekcja, aktualizacja czy usuwanie danych. Tabele są fundamentalne w systemach zarządzania bazami danych (DBMS) i stanowią podstawowe źródło dla generowania raportów, które mogą być wykorzystywane w różnych kontekstach biznesowych. W raportach można agregować dane, obliczać różne wskaźniki oraz wizualizować wyniki, co czyni tabele nieocenionym elementem w analizie danych.

Pytanie 3

Do tabeli pracownicy wpisano rekordy. Co zostanie wyświetlone po uruchomieniu kwerendy SQL SELECT podanej poniżej?

SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;
idimienazwiskopensja
1AnnaKowalska3400
2MonikaNowak1300
3EwelinaNowakowska2600
4AnnaPrzybylska4600
5MariaKowal2200
6EwaNowacka5400
A. Dwie wartości: 4600 i 5400, jako pensje pracowników wyższe niż 4000.
B. Wartość 5400, czyli najwyższa pensja pracownika.
C. Wartość 19500, czyli suma wszystkich pensji pracowników.
D. Wartość 10000, czyli suma pensji pracownika o id=4 oraz o id=6.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna. Kwerenda SQL 'SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;' jest zapytaniem, które agreguje (suma) wartości kolumny 'pensja' dla tych wierszy, gdzie pensja przekracza 4000. SQL jest językiem, który pozwala na manipulację i odzyskiwanie danych przechowywanych w relacyjnej bazie danych. Funkcja SUM() jest jednym z podstawowych operatorów agregujących w SQL, który zwraca sumę wartości numerycznych. W tym konkretnym przypadku, zgodnie z pytaniem, suma pensji pracowników, którzy zarabiają więcej niż 4000 wynosi 10000. To pokazuje, jak potężne mogą być kwerendy SQL, umożliwiając szybkie wykonanie złożonych obliczeń na dużych zestawach danych. Podejście to jest często stosowane w analizie danych i raportowaniu, gdzie potrzebna jest agregacja danych na różnych poziomach.

Pytanie 4

Deklaracja typu dokumentu HTML: <!DOCTYPE HTML> wskazuje, że kod został stworzony w wersji

A. 7
B. 5
C. 6
D. 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gdy widzisz deklarację <!DOCTYPE HTML>, to znaczy, że mówimy o wersji HTML5. To obecny standard, który wprowadza naprawdę sporo nowych funkcji w porównaniu do wcześniejszych wersji. Na przykład, HTML5 pozwala na osadzanie audio i wideo bez potrzeby dodatkowych wtyczek, co jest super wygodne. Mamy też fajne semantyczne elementy jak <article>, <section> czy <nav>, które sprawiają, że łatwiej zorganizować treści na stronie. Ważne jest, żeby zawsze na początku dokumentu umieszczać tę deklarację, bo to pozwala przeglądarkom na prawidłowe wyświetlanie strony. Dzięki temu unikamy problemów z interpretacją kodu, co z doświadczenia mówię, jest naprawdę istotne.

Pytanie 5

W języku PHP, aby wyeliminować białe znaki na początku i końcu łańcucha znaków, należy zastosować funkcję

A. trim( )
B. time( )
C. strlen( )
D. sort( )

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja trim() w języku PHP jest kluczowym narzędziem do usuwania zbędnych spacji oraz innych białych znaków z początku i końca ciągu znaków. Jest to istotne, gdyż nieprawidłowe białe znaki mogą prowadzić do błędów w przetwarzaniu danych wejściowych, np. przy porównywaniu czy zapisywaniu do bazy danych. Przykład użycia funkcji trim() może wyglądać następująco: $str = ' Hello World! '; $result = trim($str); echo $result; // Wyświetli 'Hello World!'. Warto zauważyć, że funkcja trim() działa nie tylko na spacji, ale również na tabulatorach i innych znakach białych. Z perspektywy dobrych praktyk, warto stosować trim() przed zapisem danych użytkownika w celu uniknięcia nieprzewidzianych błędów w aplikacji. W kontekście bezpieczeństwa, usuwanie niepotrzebnych spacji pomoże również w walidacji i sanitizacji danych, co jest kluczowe w kontekście ochrony przed atakami typu injection.

Pytanie 6

Za pomocą stylu CSS zdefiniowano obramowanie pojedyncze o następujących kolorach krawędzi:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;
Jakie kolory będą miały poszczególne krawędzie?
A. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta.
B. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta.
C. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta.
D. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym pytaniu kluczowe jest zrozumienie skróconej składni własności `border-color` w CSS. Gdy podamy cztery wartości kolorów, przeglądarka interpretuje je zawsze w tej samej kolejności: góra (top), prawa (right), dół (bottom), lewa (left). Dokładnie tak samo działa to jak przy `margin` czy `padding`. Czyli zapis `border-color: red blue green yellow;` oznacza: górna krawędź – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta. Styl `border: solid 1px;` określa tylko typ obramowania (ciągła linia) i grubość (1px), ale bez kolorów. Kolory są dopiero dodane przez `border-color`. W praktyce bardzo często używa się tej skróconej notacji, np. żeby wyróżnić jedną krawędź: `border-color: transparent transparent red transparent;` – daje to efekt podkreślenia tylko od dołu. Z mojego doświadczenia w front‑endzie lepiej zapamiętać prostą zasadę: przy czterech wartościach zawsze idziemy zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zaczynając od góry: top → right → bottom → left. To się powtarza przy wielu własnościach CSS. Warto też wiedzieć, że można podać mniej wartości: jedną (wszystkie krawędzie ten sam kolor), dwie (góra/dół i prawa/lewa), trzy (góra, prawa/lewa, dół). Jednak w tym zadaniu są cztery, więc każda krawędź ma osobny kolor. Takie podejście jest zgodne ze specyfikacją CSS (box model) i jest powszechnie stosowane w projektach produkcyjnych do tworzenia np. ramek, strzałek, wyróżnień nagłówków czy kart.

Pytanie 7

Która jednostka CSS jest WZGLĘDNA i zależy od rozmiaru czcionki?

A.
pt
B.
in
C.
px
D.
em

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jednostka <code><span class="code-variable">em</span></code> jest WZGLĘDNA - liczona od rozmiaru czcionki elementu (np. <code><span class="code-number">2</span><span class="code-variable">em</span></code> to dwukrotność bieżącego rozmiaru pisma). Dzięki temu wymiary skalują się razem z tekstem. Dlatego jednostką względną jest <code><span class="code-variable">em</span></code>.

Pytanie 8

tr:nth-child(even) {background-color: #F2F2F2;}
Zastosowane formatowanie selektora tr:nth-child(even) spowoduje:
A. wypełnienie szarym tłem parzystych wierszy tabeli.
B. wypełnienie wszystkich wierszy tabeli szarym tłem.
C. wypełnienie szarym tłem nieparzystych wierszy tabeli.
D. oddzielenie wierszy nieparzystych od parzystych wierszem z szarym tłem.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Selektor CSS tr:nth-child(even) oznacza dokładnie: wybierz wszystkie elementy <tr>, które są parzystymi dziećmi swojego rodzica, licząc od 1 w górę. W CSS funkcja nth-child() przyjmuje słowo kluczowe even dla elementów parzystych (2, 4, 6, …) i odd dla elementów nieparzystych (1, 3, 5, …). To jest zdefiniowane w specyfikacji CSS Selectors Level 3. W Twoim przykładzie even powoduje, że przeglądarka nadaje styl background-color: #F2F2F2; wszystkim parzystym wierszom tabeli, czyli 2., 4., 6. itd. wierszowi <tr>. Dzięki temu powstaje tzw. zebra-striping, czyli naprzemienne kolorowanie wierszy tabeli, bardzo często stosowane w interfejsach webowych, bo poprawia czytelność danych i ułatwia śledzenie wiersza wzrokiem. W praktyce używa się tego zwykle razem z drugim stylem, np. tr:nth-child(odd) { background-color: white; }, żeby wyraźnie rozróżnić wiersze. Warto też pamiętać, że nth-child() liczy wszystkie dzieci danego rodzica, a nie tylko te z określoną klasą, więc jeżeli w tabeli pojawią się np. wiersze nagłówkowe <tr> w <thead>, to selektor tr:nth-child(even) zastosowany globalnie może dać trochę inne efekty niż się spodziewasz. Dobrą praktyką jest zawężanie selektora, np. tbody tr:nth-child(even), żeby kolorowanie dotyczyło tylko części z danymi, bez nagłówków. Z mojego doświadczenia warto też używać kolorów o niewielkim kontraście, tak jak #F2F2F2, żeby nie męczyć wzroku użytkownika przy długich tabelach.

Pytanie 9

Tabela ksiazki ma kolumny tytul, autor, cena (liczbowa). Która kwerenda zwróci TYLKO tytuły książek tańszych niż 50?

A.
SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50;
B.
SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;
C.
SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł';
D.
SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skoro w wyniku mają być TYLKO tytuły, po <code><span class="code-keyword">SELECT</span></code> podajemy jedną kolumnę <code><span class="code-variable">tytul</span></code>, a nie <code><span class="code-text">*</span></code>. Kolumna <code><span class="code-variable">cena</span></code> jest liczbą, więc porównujemy ją z liczbą bez cudzysłowów: <code><span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-variable">tytul</span> <span class="code-keyword">FROM</span> <span class="code-variable">ksiazki</span> <span class="code-keyword">WHERE</span> <span class="code-variable">cena</span> <span class="code-text">&lt;</span> <span class="code-number">50</span><span class="code-text">;</span></code> zwróci tytuły książek tańszych niż 50. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 10

Co wyświetli kod PHP:

echo date('Y');
?
A. miesiąc i rok
B. dzień i miesiąc
C. dzień
D. rok

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja <code><span class="code-function">date</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code> formatuje datę wg podanego wzorca, a litera <code><span class="code-string">'Y'</span></code> oznacza ROK czterocyfrowo (np. 2026). Dlatego <code><span class="code-keyword">echo</span> <span class="code-function">date</span><span class="code-text">(</span><span class="code-string">'Y'</span><span class="code-text">)</span><span class="code-text">;</span></code> wyświetli rok.

Pytanie 11

W SQL, aby w tabeli Towar dodać kolumnę rozmiar typu znakowego z maksymalną długością 20 znaków, jakie polecenie należy wykonać?

A. ALTER TABLE Towar CREATE COLUMN rozmiar varchar(20)
B. ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20)
C. ALTER TABLE Towar DROP COLUMN rozmiar varchar(20)
D. ALTER TABLE Towar ALTER COLUMN rozmiar varchar(20)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20);' jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku chcemy dodać nową kolumnę o nazwie 'rozmiar', a typ 'varchar(20)' oznacza, że kolumna ta będzie przechowywać dane tekstowe o maksymalnej długości 20 znaków. Jest to standardowa praktyka w języku SQL, która pozwala na elastyczne zarządzanie danymi w bazach danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której w tabeli 'Towar' chcemy przechowywać informacje o rozmiarze odzieży, co pomaga w lepszym zarządzaniu stanem magazynowym. Prawidłowe zweryfikowanie typów kolumn i ich ograniczeń jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych. Warto także pamiętać o tym, że operacje na strukturze bazy danych powinny być przeprowadzane z zachowaniem odpowiednich zasad, takich jak wykonywanie kopii zapasowych przed wprowadzeniem zmian oraz testowanie zmian w środowisku deweloperskim przed wdrożeniem ich w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 12

W języku JavaScript, w celu przekształcenia specjalnie przygotowanego tekstu w tablicę, można wykorzystać metodę

A. slice()
B. split()
C. replace()
D. trim()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda split() w języku JavaScript jest niezwykle użyteczna do dzielenia łańcucha tekstowego na elementy tablicy na podstawie określonego separatora. Gdy weźmiemy pod uwagę kontekst przetwarzania tekstu, na przykład możemy mieć ciąg znaków reprezentujący listę imion oddzielonych przecinkami, taki jak "Jan,Kasia,Piotr". Używając funkcji split(',', 2), możemy uzyskać tablicę ['Jan', 'Kasia'], co pozwala nam na łatwe manipulowanie i przetwarzanie tych danych. Metoda ta jest zgodna z zasadami programowania funkcyjnego, umożliwiając praktyczne podejście do przetwarzania danych. Warto również zauważyć, że split() może być wykorzystywana w różnorodnych kontekstach, takich jak praca z danymi z formularzy, analizowanie tekstów czy rozdzielanie argumentów w funkcjach. Stosując tę metodę, programiści powinni pamiętać o dobrych praktykach, takich jak walidacja danych wejściowych oraz zarządzanie sytuacjami, gdy ciąg wejściowy jest pusty lub nie zawiera separatora, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenia. W kontekście nowoczesnych aplikacji webowych, efektywne zarządzanie danymi tekstowymi jest kluczowe dla optymalizacji wydajności oraz poprawy UX, co czyni metodę split() fundamentalnym narzędziem w arsenale programisty JavaScript.

Pytanie 13

Który z formatów plików dźwiękowych zapewnia największą redukcję rozmiaru pliku?

A. PCM
B. WAV
C. MP3
D. CD-Audio

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
MP3 to format z kompresją stratną - odrzuca dźwięki słabo słyszalne dla ucha, dzięki czemu plik jest wielokrotnie mniejszy od zapisu nieskompresowanego, przy akceptowalnej jakości. To dlatego zdominował przechowywanie i przesyłanie muzyki. Pozostałe wymienione formaty są zasadniczo nieskompresowane, więc zajmują dużo miejsca. Stopień kompresji MP3 reguluje przepływność (bitrate). Dlatego największą redukcję rozmiaru daje MP3.

Pytanie 14

W języku PHP, aby nawiązać połączenie z bazą danych MySQL za pomocą biblioteki mysqli, wykorzystując podany kod, w miejscu parametru 'c' powinno się wpisać

$a = new mysqli('b', 'c', 'd', 'e')
A. lokalizację serwera bazy danych
B. hasło użytkownika
C. nazwę użytkownika
D. nazwę bazy danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku PHP funkcja mysqli_connec lub konstruktor klasy mysqli służy do tworzenia połączeń z bazą danych MySQL. Ta funkcja wymaga podania kilku parametrów w określonej kolejności. Pierwszym parametrem jest lokalizacja serwera bazy danych zazwyczaj 'localhost' dla lokalnych serwerów. Drugim parametrem jest nazwa użytkownika. Jest to kluczowy element ponieważ pozwala na autoryzację i określa jakie operacje użytkownik może wykonywać na danej bazie danych. Zazwyczaj nazwa użytkownika to 'root' dla serwerów lokalnych ale na serwerach produkcyjnych często stosuje się inne konto użytkownika ze względów bezpieczeństwa. Trzecim parametrem jest hasło odpowiadające podanemu użytkownikowi zapewniające dodatkowy poziom bezpieczeństwa. Czwartym parametrem jest nazwa bazy danych do której użytkownik chce się połączyć. Dobrą praktyką jest korzystanie z plików konfiguracyjnych do przechowywania tych danych aby łatwo można było zarządzać różnymi środowiskami np. deweloperskim testowym i produkcyjnym bez konieczności modyfikacji kodu źródłowego. Prawidłowe zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla tworzenia bezpiecznych i stabilnych aplikacji webowych.

Pytanie 15

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z zasadami
B. Z przywilejami systemowymi
C. Z atrybutami
D. Z przywilejami obiektowymi

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przywileje systemowe to kluczowy element zarządzania bezpieczeństwem w systemach baz danych. Obejmują one uprawnienia, które są przypisane do konta użytkownika na poziomie systemu, a niekoniecznie na poziomie obiektów bazy danych, takich jak tabele czy widoki. Dzięki nim możemy kontrolować dostęp do różnych funkcji systemowych, takich jak możliwość tworzenia nowych użytkowników, modyfikacji struktury bazy danych czy przydzielania uprawnień innym użytkownikom. Przykładem zastosowania przywilejów systemowych jest sytuacja, w której administrator bazy danych przydziela użytkownikom różne role, takie jak DBA (Database Administrator), która daje pełny dostęp do zasobów, lub rola z ograniczonymi uprawnieniami, co pozwala na wykonywanie tylko wybranych operacji. Dobrym przykładem standardów w tej dziedzinie jest podejście oparte na zasadzie minimalnych uprawnień, gdzie użytkownicy otrzymują jedynie te uprawnienia, które są absolutnie niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki zastosowaniu przywilejów systemowych można skutecznie zarządzać bezpieczeństwem bazy danych oraz minimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 16

W CSS zdefiniowano regułę

input:focus { background-color: LightGreen; }
Kiedy pole edycyjne będzie miało jasnozielone tło?
A. w każdej sytuacji
B. jeśli to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie
C. gdy zostanie najechane kursorem (bez kliknięcia)
D. po kliknięciu w nie, gdy jest aktywne do wpisywania tekstu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pseudoklasa <code><span class="code-text">:</span><span class="code-variable">focus</span></code> dotyczy elementu, który jest AKTYWNY - ma „fokus”, np. pole tekstowe po kliknięciu, gotowe do wpisywania. Dlatego <code><span class="code-keyword">input</span><span class="code-text">:</span><span class="code-variable">focus</span></code> zadziała po kliknięciu w pole, gdy jest aktywne.

Pytanie 17

W standardzie HDTV wykorzystywana jest rozdzielczość

A. 1920 x 1080 px
B. 1280 x 1024 px
C. 720 x 480 px
D. 704 x 576 px

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozdzielczość 1920 x 1080 px jest standardem w technologii HDTV, znanym również jako Full HD. Oznacza to, że obraz składa się z 1920 pikseli w poziomie i 1080 pikseli w pionie, co daje łącznie ponad 2 miliony pikseli. Taki poziom rozdzielczości zapewnia wyraźny i szczegółowy obraz, co jest szczególnie ważne w kontekście nowoczesnych mediów wizualnych, takich jak filmy, transmisje telewizyjne oraz gry komputerowe. Standard HDTV ma kluczowe znaczenie w branży filmowej i telewizyjnej, ponieważ umożliwia osiągnięcie wysokiej jakości obrazu potrzebnej do pełnego doświadczenia wizualnego. Warto zaznaczyć, że wiele nowoczesnych urządzeń, takich jak telewizory, projektory i monitory, jest dostosowanych do odtwarzania w tej rozdzielczości, co czyni ją standardowym wyborem w domowych i profesjonalnych zastosowaniach. Zastosowanie Full HD jest szerokie; obejmuje transmisje sportowe, filmy akcji oraz produkcje artystyczne, gdzie szczegóły obrazu mają kluczowe znaczenie dla odbioru.

Pytanie 18

Aby obraz w filmie zmieniał się gładko, liczba klatek (niezachodzących na siebie) w ciągu sekundy musi mieścić się przynajmniej w zakresie

A. 16 do 19 fps
B. 31 do 36 fps
C. 24 do 30 fps
D. 20 do 23 fps

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź '24 do 30 fps' jest na miejscu, bo w tym zakresie klatki na sekundę zapewniają naprawdę płynny obraz w filmach. Standard to 24 fps, co uznaje się za minimalną liczbę klatek, aby widzowie widzieli ruch jako gładki, a nie poskakujący. W praktyce w telewizji oraz przy niektórych formatach wideo można spotkać się z 30 fps, co jeszcze bardziej poprawia wrażenia wizualne. Warto tu wspomnieć, że wiele produkcji, zwłaszcza animacji, trzyma się tych standardów. Na przykład, filmy animowane z 24 fps mają dobrą dynamikę, ale w transmisjach sportowych często korzysta się z 30 fps, żeby lepiej uchwycić szybko poruszające się obiekty. Ostatecznie, trzymanie się tych standardów w filmach i telewizji to klucz do dobrego odbioru wizualnego.

Pytanie 19

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }
B. tr:hover { background-color: Pink; }
C. td, th { background-color: Pink; }
D. tr { background-color: Pink; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 20

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }
A. odnośnikowi, gdy kursor myszy na niego najedzie
B. każdemu odnośnikowi bez względu na jego bieżący stan
C. wszystkim odnośnikom, które były wcześniej odwiedzane
D. wszystkim odnośnikom, które nie były odwiedzane

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pseudoklasa hover jest jedną z najczęściej używanych pseudoklas w CSS stosowaną do stylizacji elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża kursorem myszy na dany element. W podanym przykładzie kodu CSS zastosowano pseudoklasę hover dla elementów a czyli odnośników. Oznacza to, że gdy kursor myszy znajdzie się nad jakimkolwiek odnośnikiem, jego styl zmieni się na pogrubiony dzięki właściwości font-weight: bold. Jest to bardzo przydatne w interaktywnej stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwala użytkownikom na wizualne odróżnienie elementów, z którymi mogą wchodzić w interakcję. Praktycznym zastosowaniem tej pseudoklasy jest zwiększenie użyteczności i estetyki strony poprzez subtelne wskazanie elementów interaktywnych, takich jak menu nawigacyjne czy linki w treści. Warto pamiętać o zachowaniu spójności stylizacji dla wszystkich stanów odnośników, co jest zalecane jako dobra praktyka w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika. Pseudoklasa hover, jako część kaskadowego arkusza stylów, pozwala na dynamiczną interakcję z elementami strony, co znacząco wpływa na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 21

Zapis przedstawiony w języku JavaScript oznacza, że

x = przedmiot.nazwa();
A. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa.
B. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot.
C. nazwa to pole klasy przedmiot.
D. nazwa to właściwość obiektu przedmiot.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wyrażenie w języku JavaScript x = przedmiot.nazwa(); oznacza, że zmienna x zostanie przypisana do wyniku działania metody nazwa, która jest wywoływana na obiekcie przedmiot. W JavaScript metody są funkcjami zdefiniowanymi jako właściwości obiektów. Kiedy wywołujemy metodę, dodajemy nawiasy okrągłe do jej nazwy, co powoduje jej wykonanie. W przypadku poprawnego zdefiniowania metody nazwa w obiekcie przedmiot, wykonanie tej metody zwróci wartość, która zostanie przypisana do zmiennej x. Taki sposób przypisywania wartości jest powszechnie stosowany w programowaniu obiektowym, co umożliwia dynamiczne uzyskiwanie danych z obiektów. Przykładem zastosowania może być np. obiekt Uzytkownik z metodą pobierzImie(), która zwraca imię użytkownika. Dzięki temu można elastycznie zarządzać danymi obiektów i tworzyć złożone aplikacje. Dobre praktyki programistyczne zalecają czytelne nazywanie metod i korzystanie z nich wtedy, gdy logicznie grupują funkcjonalność, co ułatwia utrzymanie i rozwijanie kodu.

Pytanie 22

Aby policzyć wszystkie wiersze w tabeli Koty, należy użyć zapytania:

A.
SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM
B.
SELECT COUNT(*) FROM Koty
C.
SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty
D.
SELECT ROWNUM() FROM Koty

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Liczbę wszystkich wierszy tabeli zwraca funkcja agregująca <code><span class="code-function">COUNT</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">*</span><span class="code-text">)</span></code>, użyta w zapytaniu <code><span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-function">COUNT</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">*</span><span class="code-text">)</span> <span class="code-keyword">FROM</span> <span class="code-variable">Koty</span></code>. Gwiazdka oznacza „policz wszystkie wiersze”, niezależnie od wartości w kolumnach (także te z NULL). Dlatego poprawne jest <code><span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-function">COUNT</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">*</span><span class="code-text">)</span> <span class="code-keyword">FROM</span> <span class="code-variable">Koty</span></code>.

Pytanie 23

W języku PHP zapis // służy do

A. zastosowania operatora dzielenia bez reszty
B. dodawania komentarza jednoliniowego
C. używania tablicy superglobalnej
D. dodawania komentarza wieloliniowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znak // w języku PHP jest używany do wstawiania komentarzy jednoliniowych. Oznacza to, że wszystko, co znajduje się po tym znaku na danej linii, zostanie zignorowane przez interpreter PHP. Komentarze są istotnym elementem programowania, ponieważ umożliwiają programistom dodawanie wyjaśnień i notatek do kodu, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Przykładowo, możesz użyć komentarza jednoliniowego, aby wyjaśnić określoną funkcjonalność w kodzie: // To jest funkcja obliczająca sumę. Warto również pamiętać, że stosowanie komentarzy jest standardową praktyką w branży, która zwiększa czytelność i jakość kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie komentarzy, aby wyjaśniać bardziej złożone fragmenty kodu, co wpływa na łatwiejsze współdzielenie pracy w zespołach programistycznych, a także na przyszłe modyfikacje kodu przez innych programistów. Warto zaznaczyć, że PHP obsługuje także komentarze wieloliniowe, które zaczynają się od /* i kończą na */. Jednak dla prostych, jednozdaniowych notatek znak // jest najbardziej odpowiedni.

Pytanie 24

Aby nadać styl CSS bezpośrednio pojedynczemu elementowi HTML (styl śródliniowy), należy użyć atrybutu:

A.
style
B.
class
C.
id
D.
css

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Styl śródliniowy (inline) zapisuje się w atrybucie <code><span class="code-variable">style</span></code> danego znacznika, na przykład <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">p</span> <span class="code-variable">style</span><span class="code-text">=</span><span class="code-string">"color: red"</span><span class="code-text">&gt;</span></code>. Reguły podane w tym atrybucie dotyczą wyłącznie tego jednego elementu i mają najwyższą specyficzność. Stosuje się go oszczędnie, do pojedynczych wyjątków, bo miesza treść ze stylem. Dlatego do ostylowania jednego elementu wprost służy atrybut <code><span class="code-variable">style</span></code>.

Pytanie 25

Które usługi są niezbędne do udostępnienia strony pod adresem https://zawodowe.edu.pl?

A. SMTP, FTP
B. serwer WWW, SMTP, POP3
C. DNS, FTP
D. DNS, serwer WWW, certyfikat SSL

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby strona działała pod <code><span class="code-variable">https</span><span class="code-text">:</span><span class="code-text">/</span><span class="code-text">/</span><span class="code-variable">zawodowe</span><span class="code-text">.</span><span class="code-variable">edu</span><span class="code-text">.</span><span class="code-variable">pl</span></code>, potrzebny jest serwer WWW (udostępnia pliki), DNS (tłumaczy nazwę domeny na adres IP) oraz certyfikat SSL (umożliwia szyfrowane połączenie HTTPS). Dlatego niezbędne są DNS, serwer WWW i certyfikat SSL.

Pytanie 26

Język HTML posiada nagłówki, które służą do tworzenia hierarchii treści. Nagłówki te występują tylko w zakresie

A. h1 – h10
B. h1 – h6
C. h1 – h4
D. h1 – h8

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź h1 – h6 jest poprawna, ponieważ język HTML udostępnia sześć poziomów nagłówków, od h1 do h6, które służą do tworzenia hierarchii treści na stronie internetowej. Nagłówek h1 jest najważniejszy i powinien być używany do oznaczenia głównego tytułu strony, podczas gdy h2, h3, h4, h5 i h6 wskazują na kolejne poziomy nagłówków, które pomagają w organizacji treści. Przykładowo, nagłówek h2 może być używany do sekcji, natomiast h3 może oznaczać podsekcje w ramach danej sekcji. Używanie nagłówków w ten sposób nie tylko poprawia czytelność i zrozumienie treści przez użytkowników, ale także pozytywnie wpływa na SEO (optymalizację dla wyszukiwarek). Warto pamiętać, że zgodnie z najlepszymi praktykami, powinno się unikać pomijania poziomów nagłówków, co zapewnia logiczną strukturę treści i ułatwia indeksację przez roboty wyszukiwarek.

Pytanie 27

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź B
B. Odpowiedź C
C. Odpowiedź A
D. Odpowiedź D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie rowspan w języku HTML służy do łączenia komórek tabeli w pionie. W podanym fragmencie kodu HTML, atrybut rowspan jest użyty z wartością 2 w pierwszej komórce pierwszego wiersza. Oznacza to, że ta komórka będzie się rozciągać na dwa wiersze, co jest widoczne w odpowiedzi B. Tabelę HTML można wykorzystać do tworzenia złożonych struktur danych, gdzie rowspan jest kluczowe w przypadku, gdy chcemy zminimalizować liczbę komórek i lepiej zorganizować dane w pionowe bloki. Użycie rowspan jest zgodne ze standardami HTML5, które zalecają semantyczne i logiczne układanie danych. Praktyczne zastosowanie rowspan można znaleźć w projektach takich jak raporty finansowe czy skomplikowane formularze, gdzie często wymagane jest łączenie komórek w pionie. W projektowaniu stron internetowych zaleca się stosowanie tabel w przypadkach rzeczywistych danych tabelarycznych, a nie do układu strony, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi dostępności WCAG.

Pytanie 28

Aby zdefiniować krój czcionki w stylu CSS, należy użyć właściwości:

A.
text-family
B.
font-family
C.
text-style
D.
font-style

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Krój (rodzinę) czcionki ustawia w CSS właściwość <code><span class="code-variable">font-family</span></code>. Podaje się w niej nazwę czcionki, a zwykle także listę zapasowych i ogólną rodzinę, na przykład <code><span class="code-keyword">font-family</span><span class="code-text">:</span> <span class="code-variable">Arial</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">sans-serif</span></code> - przeglądarka użyje pierwszej dostępnej. Pozwala to zachować spójny wygląd tekstu nawet, gdy konkretna czcionka nie jest zainstalowana. Dlatego do zdefiniowania kroju czcionki służy <code><span class="code-variable">font-family</span></code>.

Pytanie 29

Efektem wykonania poniższego kodu PHP jest wyświetlenie komunikatu:

$a = $c = true;
$b = $d = false;

if(($a && $b) || ($c && $d))
    echo 'warunek1';
elseif(($a && $b) || ($c || $d))
    echo 'warunek2';
elseif(($c && $d) || (!$a))
    echo 'warunek3';
else
    echo 'warunek4';
A. warunek2
B. warunek1
C. warunek4
D. warunek3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest odpowiedź „warunek2”, bo właśnie ten blok warunkowy jako pierwszy spełnia się dla zadanych wartości zmiennych. Rozbijmy to spokojnie na czynniki pierwsze. Na początku mamy przypisania: `$a = $c = true;` oraz `$b = $d = false;`. To oznacza, że `$a` i `$c` są logicznie prawdziwe, a `$b` i `$d` logicznie fałszywe. Pierwszy `if` sprawdza: `($a && $b) || ($c && $d)`. Część `$a && $b` to `true && false`, więc daje `false`. Druga część `$c && $d` to `true && false`, też `false`. Cały warunek to więc `false || false`, czyli `false`. Ten blok się nie wykona. Następnie interpreter PHP przechodzi do `elseif`: `($a && $b) || ($c || $d)`. Znowu `$a && $b` to `false`, ale teraz mamy drugą część: `$c || $d` to `true || false`, czyli `true`. Czyli cały warunek to `false || true`, czyli `true`. W tym momencie PHP wykonuje `echo 'warunek2';` i kończy sprawdzanie dalszych `elseif`/`else` – to jest bardzo ważna cecha konstrukcji `if/elseif/else`: po pierwszym spełnionym warunku reszta jest ignorowana. Praktycznie w PHP (i w innych językach C‑podobnych) takie logiczne łączenie warunków przydaje się np. przy sprawdzaniu uprawnień użytkownika: `if(($isAdmin && $isActive) || $isSuperAdmin)`. Warto pamiętać o priorytetach operatorów `&&` i `||` oraz zawsze dodawać nawiasy, kiedy chcemy jasno zaznaczyć kolejność. Z mojego doświadczenia wynika, że jawne nawiasowanie, nawet tam gdzie nie jest konieczne, zmniejsza liczbę bugów i ułatwia czytanie kodu zespołowi. Dobrą praktyką jest też upraszczanie złożonych warunków, np. przez wyciąganie fragmentów do osobnych, dobrze nazwanych zmiennych: `$hasBasicAccess = $a && $b; $hasExtendedAccess = $c || $d; if($hasBasicAccess || $hasExtendedAccess) ...`. Kod jest wtedy bardziej samodokumentujący i łatwiejszy w utrzymaniu.

Pytanie 30

W tabeli artykuly wykonano określone instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan. Po ich realizacji użytkownik jan uzyska możliwość

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan
A. tworzenia tabeli oraz edytowania jej zawartości
B. edycji danych i przeglądania zawartości tabeli
C. sprawdzania zawartości tabeli
D. tworzenia tabeli i wypełniania jej informacjami

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wskazuje na to że użytkownik jan ma prawa do tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi co wynika z początkowego nadania pełnych praw za pomocą komendy GRANT ALL PRIVILEGES i późniejszego cofnięcia konkretnych przywilejów SELECT i UPDATE. To oznacza że jan zachował uprawnienia do tworzenia tabelek i wstawiania danych do tabeli bez możliwości przeglądania czy aktualizowania danych w istniejących wierszach. W kontekście zarządzania bazami danych takie precyzyjne przyznawanie i odbieranie uprawnień jest kluczowe do utrzymania integralności i bezpieczeństwa danych. Przykładowo w środowisku produkcyjnym tworzenie i wypełnianie tabel może być ograniczone do administratorów baz danych lub zespołów deweloperskich podczas gdy inne role mogą mieć jedynie prawa do odczytu. Takie zarządzanie uprawnieniami pomaga zminimalizować ryzyko błędów i nieautoryzowanych modyfikacji danych. Standardy takie jak ISO/IEC 27001 zalecają precyzyjne zarządzanie dostępem w celu zabezpieczenia informacji co jest dobrą praktyką w branży IT.

Pytanie 31

Wynik wykonania zapytania SQL to

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;
A. liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5
B. średnia ocen wszystkich uczniów
C. suma ocen uczniów, których średnia ocen to 5
D. całkowita liczba uczniów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5. Zapytanie SQL zawiera funkcję agregującą count(*), która zlicza wszystkie rekordy spełniające warunek określony w klauzuli WHERE. W tym przypadku filtrujemy uczniów, których średnia ocen jest równa 5. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w bazach danych do uzyskiwania statystyk oraz analizowania danych. Na przykład, jeśli chcemy ocenić skuteczność programu nauczania, możemy zastosować podobne zapytanie, aby zidentyfikować liczbę uczniów osiągających określony poziom w nauce. W praktyce ważne jest, aby zrozumieć, że przy używaniu funkcji agregujących w SQL, wyniki mogą być niezwykle cenne dla menedżerów edukacyjnych, którzy podejmują decyzje na podstawie danych. Rekomendowane jest również zrozumienie kontekstu, w jakim są stosowane takie zapytania, oraz sposób, w jaki można je optymalizować dla większych zbiorów danych, aby uzyskać szybkie i dokładne wyniki.

Pytanie 32

Wskaż zdanie, które jest nieprawdziwe w odniesieniu do poniższej definicji funkcji w języku C++? void zamien(float &x, float &y){ float tmp; tmp=x; x=y; y=tmp; }

A. Funkcja ma dwa argumenty
B. Funkcja korzysta z parametrów przez referencję
C. Funkcja nie zwraca żadnej wartości
D. Funkcja zwraca jakąś wartość

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja zamien jest przykładem funkcji w języku C++, która nie zwraca wartości. Zdefiniowana jako 'void', co oznacza, że nie ma zwracanej wartości. W C++ typ zwracany przez funkcję jest kluczowym elementem definicji funkcji. W przypadku, gdy funkcja jest określona jako 'void', użytkownik nie powinien oczekiwać, że funkcja przekaże jakąkolwiek wartość po jej zakończeniu. Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty typu 'float' przekazywane przez referencję, co pozwala na modyfikację ich wartości bezpośrednio w miejscu ich wywołania. Przykładowo, jeżeli zmienne 'x' i 'y' mają przypisane wartości 5.0 i 10.0 przed wywołaniem funkcji, po jej wykonaniu ich wartości zmienią się na odpowiednio 10.0 i 5.0. Oznacza to, że modyfikacja wartości zmiennych zewnętrznych jest możliwa dzięki użyciu referencji. W praktyce oznacza to także, że nie ma potrzeby korzystania z dodatkowych zmiennych do przechowywania wyników, co może być wydajniejsze. Funkcje 'void' są często stosowane w przypadkach, gdy operacje nie wymagają zwracania wyników, a jedynie modyfikacji przekazanych argumentów.

Pytanie 33

Która kwerenda utworzy WIDOK z klientami o statusie „Platynowy” (tabela klienci, pole status)?

A.
CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT status FROM klienci WHERE "Platynowy";
B.
CREATE VIEW KlienciPlatyna AS klient WHERE status = "Platynowy";
C.
CREATE VIEW KlienciPlatyna FROM klienci WHERE status = "Platynowy";
D.
CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT * FROM klienci WHERE status = "Platynowy";

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Widok tworzy się poleceniem <code><span class="code-keyword">CREATE</span> <span class="code-variable">VIEW</span> <span class="code-text">&lt;</span><span class="code-variable">nazwa</span><span class="code-text">&gt;</span> <span class="code-keyword">AS</span> <span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">&gt;</span></code> - jego definicją jest pełne zapytanie. Zapis <code><span class="code-keyword">CREATE</span> <span class="code-variable">VIEW</span> <span class="code-variable">KlienciPlatyna</span> <span class="code-keyword">AS</span> <span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-text">*</span> <span class="code-keyword">FROM</span> <span class="code-variable">klienci</span> <span class="code-keyword">WHERE</span> <span class="code-variable">status</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-string">"Platynowy"</span></code> poprawnie wybiera platynowych klientów. Dlatego prawidłowa jest ta kwerenda.

Pytanie 34

W SQL klauzula DISTINCT w poleceniu SELECT zapewnia, że zwrócone wyniki

A. będą spełniały dany warunek.
B. będą zgrupowane według wskazanego pola.
C. nie zawiera będą duplikatów.
D. będą uporządkowane.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klauzula DISTINCT w języku SQL jest używana w instrukcji SELECT do eliminacji duplikatów w zwracanych wynikach zapytania. Gdy zapytanie wykorzystuje DISTINCT, zwracane są tylko unikalne rekordy, co oznacza, że identyczne wiersze występujące w zestawie wyników są redukowane do jednego wystąpienia. Działa to poprzez porównywanie wszystkich kolumn wymienionych w SELECT, co oznacza, że różnice w jakiejkolwiek kolumnie będą skutkować zwróceniem oddzielnych wierszy. Przykładowe zapytanie: SELECT DISTINCT nazwisko FROM pracownicy; zwróci listę unikalnych nazwisk pracowników, eliminując wszelkie powtórzenia. Klauzula DISTINCT jest szczególnie przydatna w raportach i analizach danych, gdyż pozwala na zrozumienie częstotliwości występowania różnych wartości. Zgodnie z SQL ANSI, użycie DISTINCT jest standardem, co oznacza, że jest obsługiwane przez wszystkie główne systemy zarządzania bazami danych, takie jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. Warto jednak pamiętać, że dodanie DISTINCT do zapytania może wpływać na wydajność, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych, ponieważ wymaga dodatkowych operacji przetwarzania, aby zidentyfikować i usunąć duplikaty.

Pytanie 35

Wskaż polecenie, które zostało opisane w ramce.

Dla każdego przebiegu pętli aktualna wartość elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do osiągnięcia ostatniego elementu tablicy
A. next
B. for
C. foreach
D. while

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja 'foreach' jest używana do iteracji po elementach zbioru, takich jak tablice lub kolekcje, w sposób bardziej deklaratywny i zwięzły niż tradycyjne pętle 'for'. W wielu językach programowania, takich jak C#, Java czy PHP, pętla 'foreach' pozwala automatycznie przechodzić przez każdy element kolekcji, przypisując go do zmiennej tymczasowej bez konieczności jawnego zarządzania indeksem. Jest to szczególnie przydatne, gdy chcemy po prostu przetwarzać elementy jednej po drugiej, nie martwiąc się o ich indeksy. Przykładowo, w C# można użyć składni: 'foreach (var item in collection)', gdzie 'collection' jest kolekcją, a 'item' to zmienna reprezentująca aktualny element. Takie podejście jest uważane za standardową praktykę w sytuacjach, gdzie chcemy tylko odczytywać wartości. Korzystanie z 'foreach' sprzyja czytelności kodu i minimalizuje ryzyko błędów związanych z obsługą indeksów, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 36

Do czego służy pole insert_id z biblioteki MySQLi w PHP?

A. do uzyskania id ostatnio wstawionego wiersza
B. do pobrania pierwszego wolnego indeksu
C. do pobrania najwyższego indeksu bazy do inkrementacji
D. do uzyskania kodu błędu nieudanego wstawienia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole <code><span class="code-variable">insert_id</span></code> z biblioteki MySQLi zwraca identyfikator (klucz <code><span class="code-variable">AUTO_INCREMENT</span></code>) OSTATNIO wstawionego wiersza - przydatne, gdy zaraz potem chcemy się do niego odwołać. Dlatego <code><span class="code-variable">insert_id</span></code> daje id ostatnio wstawionego wiersza.

Pytanie 37

Którą jednostką wyraża się rozdzielczość obrazu na ekranie monitora (liczba pikseli na cal)?

A. dpi
B. lpi
C. spi
D. ppi

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozdzielczość obrazu na EKRANIE - liczbę pikseli na cal - wyraża się w <code><span class="code-variable">ppi</span></code> (pixels per inch). Im wyższe ppi, tym gęściej upakowane piksele i ostrzejszy obraz na monitorze czy telefonie. Zapamiętaj: ppi dotyczy PIKSELI na ekranie, a bliźniacze <code><span class="code-variable">dpi</span></code> - punktów w DRUKU.

Pytanie 38

W języku C++ funkcja, która zwraca rezultat potęgowania i operuje na dwóch argumentach: liczbie x oraz wykładniku w, powinna mieć taką deklarację

A. int potega(int x, int w);
B. void potega(int x, int w, int wynik);
C. void potega(int x, int w);
D. int potega(int x);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zgadzasz się, że 'int potega(int x, int w);' to trafna odpowiedź. Funkcja do potęgowania faktycznie potrzebuje dwóch rzeczy: podstawy x i wykładnika w, a na końcu powinna zwrócić liczbę całkowitą, która jest wynikiem potęgowania. Jakby to wyglądało w praktyce? Można by to napisać jako 'int potega(int x, int w) { return pow(x, w); }'. Przy czym 'pow' pochodzi z biblioteki cmath i robi te wszystkie magiczne obliczenia. Ważne jest, by przy projektowaniu funkcji myśleć o ich użyteczności, czyli żeby miały jasno określone wejście i wyjście. A jak już mówimy o potęgowaniu, to musimy też pamiętać o specjalnych przypadkach, jak potęgowanie zera do zera, które w matematyce jest równe 1. Dlatego dobrze zrobiona funkcja powinna to uwzględniać. W programowaniu kluczowe jest, by obliczenia były efektywne i poprawne, zwłaszcza w naukowych i inżynieryjnych projektach, gdzie precyzja jest bardzo istotna.

Pytanie 39

Znacznik <s> w HTML skutkuje

A. przekreślaniem tekstu
B. pochylaniem tekstu
C. podkreślaniem tekstu
D. migotaniem tekstu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <s> w HTML jest używany, żeby pokazać tekst, który jest przekreślony. To zazwyczaj oznacza, że coś jest już nieaktualne lub błędne. W HTML5 ten znacznik jest semantyczny, więc poprawia czytelność strony i ułatwia korzystanie z niej. Na przykład, jeśli autor tekstu chce zaznaczyć, że cena produktu się zmieniła, to mogą użyć <s>, żeby pokazać starą cenę, jak <s>100 zł</s> obok nowej <strong>80 zł</strong>. Dzięki temu przeglądarki dobrze to wyświetlają, a to jest fajne w kontekście zakupów online, blogów czy dokumentacji. Dodatkowo, użycie <s> może pomóc w SEO, bo lepiej oznaczony tekst jest łatwiejszy do zrozumienia dla wyszukiwarek, co może przyciągnąć więcej osób na stronę.

Pytanie 40

Wskaż właściwy zapis polecenia napisanego w języku JavaScript?

A. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " . 3.14 )
B. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " 3.14 )
C. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " ; 3.14 )
D. document.write("Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " + 3.14 )

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ używa operatora konkatenacji (+) do połączenia tekstu oraz wartości liczbowej 3.14 w jednej instrukcji document.write. Funkcja document.write jest metodą w Javascript, która umożliwia dynamiczne wstawianie treści HTML do dokumentu. W przykładzie, ciąg tekstowy "Liczba ? z dokładnością do 2 miejsc po przecinku ? " jest poprawnie połączony z wartością liczbową, co skutkuje wyświetleniem na stronie rezultatu, który jest czytelny i zrozumiały dla użytkownika. Warto również zauważyć, że w takich sytuacjach stosuje się również metody formatowania liczb, takie jak toFixed() dla uzyskania precyzyjnych wyników, np. (3.14).toFixed(2) zwróci '3.14'. Zgodność z ECMAScript oraz standardami W3C sprawia, że ta konstrukcja jest zarówno praktyczna, jak i zgodna z najlepszymi praktykami programowania w JavaScript.