Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 12:52
Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 13:12

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);

A. 15,5

B. 15,4

C. 12,4

D. 12,5

W tym skrypcie JavaScript mamy operator dekrementacji a--, gdzie najpierw wartość zmiennej a jest przypisana do zmiennej b, a dekrementacja następuje później. Jeśli tego nie rozumiesz, może to prowadzić do różnych nieporozumień co do wynikowych wartości. Czyli po a-- b przyjmuje pierwotną wartość a, która wynosi 5. Warto zrozumieć kolejność operacji, bo przy operatorze postfix zmiana wartości następuje po przypisaniu. Później, po dekrementacji, a staje się 4, co czasem jest źle interpretowane, bo ludzie myślą, że b też by się zmieniło. Potem jest a *= 3, gdzie 4 mnożymy przez 3 i dostajemy 12. Często ludzie popełniają błąd, zakładając, że operatory działają równocześnie w jednym wierszu kodu. Ważne jest, żeby znać te subtelności, bo pomaga to w lepszym programowaniu i kontrolowaniu, jak zmienne się zmieniają.

Pytanie 2

Zawarta baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Aby uzyskać informacje o wszystkich lekarzach przypisanych do wybranego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

A. Lekarze.id = Pacjenci.id

B. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id

C. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id

D. Lekarze.id = Recepty.id

Błędne podejście do łączenia tabel w bazie danych może wynikać z niewłaściwego zrozumienia relacji kluczowych. Rozważmy odpowiedzi, które zakładają niepoprawne połączenia. Lekarze.id = Recepty.id jest błędne ponieważ identyfikator lekarza nie może być bezpośrednio związany z identyfikatorem recepty. Recepty są niezależnym bytem i ich klucze główne nie mają bezpośredniego związku z kluczami lekarzy. To samo dotyczy założenia Lekarze.id = Pacjenci.id które zakłada bezpośrednią relację między pacjentem a lekarzem przez ich identyfikatory co nie jest zgodne z typowymi strukturami baz danych. Każdy pacjent i lekarz ma swój unikalny identyfikator co oznacza brak bezpośredniej relacji między nimi, a relacja jest realizowana poprzez klucz obcy w tabeli Pacjenci. Ostatnia błędna opcja Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id znowu próbuje łączyć tabele poprzez klucze które nie są bezpośrednio związane. Recepty_id w tabeli Pacjenci odnosi się do konkretnej recepty przypisanej pacjentowi, a nie do lekarza. Takie błędne koncepcyjnie podejścia mogą prowadzić do nieprawidłowych wyników zapytań i utraty integralności danych co jest sprzeczne z dobrymi praktykami projektowania baz danych które zakładają jasno zdefiniowane i logicznie spójne relacje między tabelami przez odpowiednie klucze obce i podstawowe. Zrozumienie i poprawne stosowanie tych zasad jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu i analizie danych w systemach relacyjnych.

Pytanie 3

Które z poniższych oprogramowań nie jest systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. WordPress

B. Mambo

C. Apache

D. Joomla

Mambo, Joomla i WordPress to systemy zarządzania treścią (CMS), które umożliwiają użytkownikom tworzenie oraz zarządzanie treściami na stronach internetowych bez potrzeby posiadania specjalistycznej wiedzy technicznej. Mimo że wszystkie te platformy mają różne funkcje i podejścia do zarządzania treścią, ich wspólną cechą jest to, że są zaprojektowane do ułatwiania publikowania treści online. Często mylone jest pojęcie CMS z innymi technologiami wykorzystywanymi w rozwoju stron, co może prowadzić do nieporozumień. Na przykład, Apache, jako serwer HTTP, odgrywa kluczową rolę w udostępnianiu tych treści, ale sam w sobie nie zapewnia narzędzi do ich tworzenia ani zarządzania. Typowym błędem myślowym jest przyjęcie, że każdy komponent technologii webowej może pełnić rolę CMS-u, podczas gdy tylko te oprogramowania, które oferują intuicyjne interfejsy do edycji oraz organizacji treści, kwalifikują się jako systemy zarządzania treścią. Znajomość różnic między tymi technologiami jest kluczowa dla skutecznego tworzenia i utrzymywania stron internetowych oraz dla wykorzystania ich pełnego potencjału w zgodzie z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 4

Który z poniższych znaczników HTML nie służy do formatowania tekstu?

A. <div>

B. <sub>

C. <strong>

D. <em>

Znacznik <div> jest używany w HTML do dzielenia dokumentu na sekcje, co czyni go elementem blokowym, który nie formatuje tekstu w sensie stylizacji, ale organizuje strukturę dokumentu. Użycie <div> jest zgodne z dobrymi praktykami tworzenia przejrzystych i semantycznych kodów HTML, co jest fundamentem w budowie responsywnych oraz dostępnych stron internetowych. Na przykład, <div> może być użyty do grupowania elementów w sekcję strony, co ułatwia ich stylizację za pomocą CSS. Można tworzyć klasy lub identyfikatory dla <div>, co pozwala na dalsze formatowanie i manipulację jego zawartością. Warto pamiętać, że stosowanie <div> jest kluczowe w kontekście nowoczesnych ram CSS, takich jak Flexbox czy Grid, które umożliwiają bardziej zaawansowane układanie elementów na stronie.

Pytanie 5

Pole insert_id zdefiniowane w bibliotece MySQLi języka PHP może być wykorzystane do

A. uzyskania pierwszego dostępnego indeksu bazy, tak, aby można było pod nim wstawić nowe dane

B. uzyskania id ostatnio dodanego wiersza

C. otrzymania kodu błędu, gdy wstawienie wiersza się nie powiodło

D. pobrania najwyższego indeksu bazy, aby po jego zwiększeniu wstawić pod niego dane

Każda z niepoprawnych odpowiedzi zawiera błędne założenia dotyczące funkcji insert_id w kontekście MySQLi. Odpowiedź, która sugeruje, że pole to może być użyte do otrzymania kodu błędu w przypadku niepowodzenia procesu wstawiania wiersza, jest myląca, ponieważ kod błędu jest uzyskiwany za pomocą innych mechanizmów, takich jak mysqli_errno() oraz mysqli_error(). Takie podejście może prowadzić do nieporozumień w zarządzaniu błędami w bazach danych, co jest istotnym aspektem programowania. Ponadto, pomysł, że insert_id może być używany do pobrania najwyższego indeksu bazy, aby po jego inkrementacji wstawić nowe dane jest nieprawidłowy, ponieważ insert_id nie działa w ten sposób; identyfikator jest automatycznie generowany przez bazę danych w momencie dodawania rekordu. Takie podejście może prowadzić do trudności w synchronizacji danych i jest niezgodne z zasadami dobrego projektowania baz danych. Również koncepcja pozyskiwania pierwszego wolnego indeksu jest błędna; w praktyce nie jest zalecane ręczne zarządzanie indeksami, ponieważ może to prowadzić do konfliktów i naruszenia integralności danych. MySQL automatycznie zarządza numerami ID, co jest bardziej efektywne i zmniejsza ryzyko błędów. Wreszcie, stosując te nieprawidłowe koncepcje, programiści mogą napotkać trudności w utrzymaniu kodu i jego rozwoju, co może zwiększyć złożoność aplikacji.

Pytanie 6

Jaką formę ma instrukcja w języku PHP, która tworzy obiekt pkt w klasy Punkt zdefiniowanej w klasie?

A. Punkt() pkt;

B. pkt Punkt();

C. pkt Punkt;

D. pkt= new Punkt();

Instrukcja pkt= new Punkt(); jest prawidłowa, ponieważ w języku PHP tworzenie nowego obiektu klasy odbywa się przy użyciu słowa kluczowego new. Operator new inicjalizuje nową instancję klasy, co umożliwia dostęp do jej metod i właściwości. W tym przypadku Punkt jest wcześniej zdefiniowaną klasą zawierającą publiczne właściwości $x i $y. Konstrukcja ta jest fundamentalna w programowaniu obiektowym, pozwalając na enkapsulację i bardziej strukturalne podejście do kodowania. Tworzenie obiektów w PHP jest w zgodzie z dobrymi praktykami projektowymi, które zakładają pisanie modułowego i łatwego w utrzymaniu kodu. Przykładem praktycznego zastosowania może być modelowanie rzeczywistego układu współrzędnych, gdzie każdy punkt na płaszczyźnie jest reprezentowany przez obiekt tej klasy. Warto zwrócić uwagę, że użycie new Punkt() z przypisaniem do zmiennej pkt pozwala na manipulowanie danymi punktowymi w bardziej złożony sposób, jak na przykład obliczanie odległości między punktami czy też transformacje geometryczne. Takie podejście zwiększa czytelność kodu oraz ułatwia jego późniejsze modyfikacje. Zastosowanie obiektów sprzyja także wielokrotnemu użyciu kodu, co jest kluczowe w dużych projektach oprogramowania. Przyjęcie konwencji programowania obiektowego wspiera ponadto współpracę zespołową poprzez wykorzystanie zrozumiałych i dobrze zdefiniowanych interfejsów klasowych.

Pytanie 7

Jakie polecenie SQL zmieni w tabeli tab wartość w kolumnie kol z Ania na Zosia?

A. UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania'

B. ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Ania' kol = 'Zosia'

C. ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Zosia' kol = 'Ania'

D. UPDATE tab SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia'

Polecenie SQL UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania' jest poprawne, ponieważ używa ono właściwej składni do aktualizacji wartości w istniejącej tabeli. W tym przypadku komenda ta zmienia wszystkie wystąpienia wartości 'Ania' w kolumnie 'kol' na 'Zosia'. Jest to klasyczna operacja aktualizacji, która jest szeroko stosowana w zarządzaniu bazami danych. Przykładowo, jeśli w tabeli 'tab' znajdują się rekordy przedstawiające użytkowników, a potrzebujemy zmienić imię 'Ania' na 'Zosia', to powyższa komenda wykona tę operację poprawnie. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk, warto również przed dokonaniem aktualizacji wykonać zapytanie SELECT, aby upewnić się, jakie rekordy zostaną zmienione. Dodatkowo, do zminimalizowania ryzyka wystąpienia niezamierzonych zmian, warto przeprowadzić tę operację w kontekście transakcji, aby móc cofnąć zmiany w razie potrzeby, co jest szczególnie istotne w przypadku krytycznych danych.

Pytanie 8

Posiadając tabelę zawierającą zwierzeta z kolumnami nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia, aby uzyskać listę nazw zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do ssaków, należy wykonać zapytanie:

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

Zapytanie SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = 'ssak'; jest prawidłowe, ponieważ łączy dwa kluczowe warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać pożądane wyniki. W tym przypadku chcemy wyświetlić nazwy zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do gromady ssaków. Operator AND w SQL jest stosowany do łączenia warunków, co oznacza, że tylko te rekordy, które spełniają oba warunki, zostaną zwrócone. Przykładem zastosowania takiego zapytania może być analiza danych w zoologii lub biologii, gdzie istotne jest zrozumienie, które gatunki mają długowieczność i są ssakami. Takie zapytanie można również wykorzystać w praktyce, na przykład w aplikacjach ewidencjonujących zwierzęta w ogrodach zoologicznych czy rezerwatach, pomagając w podejmowaniu decyzji o ich ochronie lub hodowli. Zastosowanie dobrych praktyk w SQL polega na precyzyjnym definiowaniu kryteriów, co pozwala na efektywne przetwarzanie i analizowanie danych.

Pytanie 9

Atrybut wskazujący na lokalizację pliku graficznego w znaczniku <img> to

A. src

B. alt

C. href

D. link

Atrybut 'src' (source) jest kluczowym elementem znacznika <img>, ponieważ wskazuje lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlony na stronie internetowej. Użycie tego atrybutu jest niezbędne, aby przeglądarka mogła zlokalizować i załadować odpowiedni obraz. Na przykład, jeśli chcesz wyświetlić grafikę logo na stronie, możesz użyć znacznika <img src='logo.png'>, gdzie 'logo.png' jest ścieżką do pliku graficznego. Ważne jest, aby pamiętać o dokładnym podaniu ścieżki, która może być względna lub absolutna. Zgodnie z najlepszymi praktykami, ważne jest również użycie atrybutu 'alt', który opisuje obraz dla osób z problemami wzrokowymi oraz w przypadku, gdy obraz nie może być załadowany. Przestrzeganie standardów W3C w zakresie HTML zapewnia lepszą dostępność i użyteczność stron internetowych.

Pytanie 10

Jaki typ powinien być zastosowany, aby pole w bazie danych mogło przechowywać liczby zmiennoprzecinkowe?

A. INT

B. CHAR

C. FLOAT

D. VARCHAR

Odpowiedź FLOAT jest poprawna, ponieważ ten typ danych w systemach baz danych jest zaprojektowany do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza, że może reprezentować liczby rzeczywiste z ułamkami. Typ FLOAT jest szczególnie przydatny w aplikacjach wymagających precyzyjnych obliczeń matematycznych, takich jak finanse, nauki przyrodnicze czy inżynieria. W przeciwieństwie do INT, który przechowuje tylko liczby całkowite, FLOAT pozwala na dużą elastyczność w zakresie wartości. Przykładem może być aplikacja bankowa, która potrzebuje przechowywać wartości depozytów oraz wypłat, które mogą być liczone z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Dobrą praktyką jest także zrozumienie, że FLOAT, w zależności od implementacji, może mieć ograniczenia precyzyjności, dlatego w sytuacjach wymagających ekstremalnej dokładności, takich jak obliczenia naukowe, warto rozważyć użycie typu DOUBLE, który oferuje większą precyzję. W kontekście zarządzania bazą danych, istotne jest również, aby typ danych był zgodny z wymaganiami aplikacji oraz stosowany w odpowiednich konwencjach i standardach branżowych.

Pytanie 11

Na stronie internetowej zdefiniowano styl, który ma być stosowany tylko do określonych znaczników (takich jak niektóre nagłówki i wybrane akapity). W takim kontekście, aby przypisać styl do konkretnych elementów, najlepiej jest użyć

{ text-align: right; }

A. klasy

B. pseudoklasy

C. identyfikatora

D. seletora akapitu

Użycie selektora akapitu nie jest odpowiednie w sytuacji gdy chcemy przypisać styl tylko do niektórych znaczników tego typu ponieważ selektory takie jak p stylizują wszystkie elementy danego typu na stronie bez rozróżnienia Jeżeli chcemy stylizować tylko określone akapity musielibyśmy użyć klas lub identyfikatorów Identyfikator z kolei charakteryzuje się tym że powinien być unikalny dla każdego elementu na stronie Stosowanie identyfikatora do stylizowania grupy elementów naruszałoby zasadę unikalności co może prowadzić do problemów z walidacją HTML oraz trudności w przyszłej modyfikacji kodu Pseudoklasy są używane do stylizowania elementów w konkretnych stanach takich jak hover focus czy active i nie nadają się do przypisywania ogólnych stylów do grupy elementów Ich głównym przeznaczeniem jest reagowanie na interakcje użytkownika a nie stylizacja stała W kontekście pytania najlepszym podejściem jest użycie klas które pozwalają na przypisanie stylów dokładnie tam gdzie są potrzebne bez konieczności nadmiernego komplikowania kodu i naruszania dobrych praktyk Kod staje się bardziej elastyczny i łatwiejszy w zarządzaniu co jest kluczowe dla długoterminowego utrzymania projektu Krótko mówiąc klasy oferują najskuteczniejszy sposób na przypisanie stylu do określonych grup elementów zapewniając przy tym zgodność ze standardami i najlepsze praktyki w tworzeniu stron internetowych

Pytanie 12

Metainformacja "Description" umieszczona w pliku HTML powinna zawierać

<head>
    <meta name="Description" content="...">
</head>

A. opis treści znajdującej się na stronie

B. nazwę aplikacji, za pomocą której stworzono stronę

C. spis słów kluczowych, które są wykorzystywane przez wyszukiwarki internetowe

D. informację na temat autora strony

Meta tag Description w HTML służy do dostarczenia krótkiego streszczenia zawartości strony internetowej Jest to jeden z kluczowych elementów optymalizacji pod kątem wyszukiwarek internetowych SEO który pomaga wyszukiwarkom i użytkownikom zrozumieć tematykę strony choć nie jest bezpośrednim czynnikiem rankingowym wyszukiwarek może wpływać na wskaźnik klikalności CTR w wynikach wyszukiwania Dzięki dobrze skonstruowanemu opisowi użytkownicy mogą szybko ocenić czy strona spełnia ich potrzeby co z kolei może zwiększyć ruch na stronie Praktyką branżową jest aby opis był zwięzły i zawierał najważniejsze informacje dotyczące zawartości strony zazwyczaj nie przekraczając 160 znaków Ponadto opis ten może być wyświetlany jako fragment w wynikach wyszukiwania co czyni go istotnym elementem strategii marketingowej strony Dobre praktyki obejmują stosowanie unikalnych i precyzyjnych opisów dla każdej podstrony co przyczynia się do lepszego zrozumienia i klasyfikacji strony przez wyszukiwarki

Pytanie 13

Najłatwiejszym i najmniej czasochłonnym sposobem na przetestowanie funkcjonowania strony internetowej w różnych przeglądarkach oraz ich wersjach jest

A. użycie emulatora przeglądarek internetowych, np. Browser Sandbox

B. testowanie strony w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą kompatybilne

C. skorzystanie z narzędzia do walidacji kodu HTML

D. zainstalowanie na kilku maszynach różnych przeglądarek i przeprowadzenie testu witryny

Wykorzystywanie walidatora języka HTML do testowania witryny w różnych przeglądarkach nie jest wystarczającą metodą. Walidatory są narzędziami, które sprawdzają poprawność kodu HTML pod kątem zgodności ze standardami W3C, ale nie oceniają, jak rzeczywiście strona będzie działać w różnych przeglądarkach. Możliwe jest, że strona przejdzie test walidacji, ale w rzeczywistości może wyświetlać się inaczej w różnych przeglądarkach z powodu różnych silników renderujących. Instalowanie różnych przeglądarek na wielu komputerach również nie jest efektywnym rozwiązaniem, gdyż wymaga znacznych nakładów czasu i zasobów, a także trudności w utrzymaniu aktualizacji i wersji. Testowanie jedynie w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą działać podobnie, jest mylne, gdyż różnice w implementacji standardów HTML, CSS i JavaScript w różnych przeglądarkach mogą prowadzić do nieoczekiwanych błędów. Takie podejście może skutkować poważnymi problemami z użytecznością, a także obniżyć jakość doświadczenia użytkownika. Istnieje zatem ryzyko, że aplikacja webowa nie będzie działać prawidłowo na kluczowych platformach, co w dzisiejszym zróżnicowanym środowisku przeglądarek stanowi istotne zagrożenie dla reputacji i funkcjonalności witryny.

Pytanie 14

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;

Wynikiem uruchomienia przedstawionego zapytania SQL jest:

A. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

B. Liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

C. Liczba wszystkich uczniów.

D. Średnia ocen wszystkich uczniów.

Poprawnie – to zapytanie zwraca liczbę uczniów, których kolumna „srednia” ma wartość równą dokładnie 5. Funkcja agregująca COUNT(*) w SQL nie liczy sumy ani średniej, tylko po prostu zlicza wiersze spełniające warunek w klauzuli WHERE. W tym przypadku tabela Uczniowie jest filtrowana warunkiem srednia = 5, więc do liczenia trafiają wyłącznie rekordy uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5. Dopiero na takim przefiltrowanym zbiorze wykonywany jest COUNT(*), który zwraca jedną liczbę – ile takich rekordów istnieje. Moim zdaniem to jedno z najczęściej używanych połączeń: WHERE + COUNT(*), bo w praktyce non stop chcemy wiedzieć „ile jest elementów spełniających warunek”. W raportach, panelach administracyjnych, dashboardach – np. ile jest klientów z określonym statusem, ilu użytkowników ma aktywne konto, ilu pracowników ma premię powyżej jakiegoś progu itd. Warto też zauważyć, że COUNT(*) liczy wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy jakieś inne kolumny są NULL, a kluczowe jest tylko to, że warunek WHERE jest spełniony. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne określanie warunku filtrowania, bo drobna zmiana, np. srednia >= 5 zamiast srednia = 5, całkowicie zmienia znaczenie zapytania. W projektowaniu baz danych i zapytań SQL takie precyzyjne myślenie o warunkach i funkcjach agregujących jest absolutną podstawą profesjonalnej pracy z danymi.

Pytanie 15

Aby zrealizować opisane czynności w JavaScript, konieczne jest umieszczenie poniższego kodu w znaczniku <script>

A. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)

C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A)

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: "+A)

Rozważając podane odpowiedzi warto zauważyć kilka typowych błędów koncepcyjnych związanych z używaniem funkcji w JavaScript. Po pierwsze, w jednej odpowiedzi użyto kropki zamiast operatora konkatenacji przy próbie łączenia łańcuchów znaków, co jest błędne w JavaScript. W tym języku operator + jest standardowym sposobem na łączenie tekstu z wartościami zmiennych. Użycie kropki w tym kontekście jest błędne, ponieważ odnosi się do operacji obiektowych, nie do konkatenacji łańcuchów. Innym błędem jest wykorzystanie operatora <<, który w rzeczywistości służy do przesunięć bitowych, a nie do przypisywania wartości czy wywoływania funkcji. Takie pomyłki mogą wynikać z niezrozumienia różnic między operacjami bitowymi a przypisaniem wartości. Kolejna opcja sugerowała użycie alert() zamiast prompt(), co oznaczałoby wyświetlenie jedynie komunikatu bez możliwości wprowadzenia danych przez użytkownika, co nie spełnia założeń zadania polegających na pobraniu wartości od użytkownika. Wszystkie te błędne odpowiedzi wynikają z nieznajomości lub niepoprawnego użycia podstawowych funkcji i operatorów języka JavaScript co podkreśla znaczenie dokładnego zrozumienia podstaw języka oraz ich praktycznego zastosowania. Poprawne użycie prompt() i document.write() jest kluczowe w implementacji interaktywnych elementów na stronach internetowych, co pozwala na dynamiczne przetwarzanie danych użytkowników w aplikacjach webowych. Dobrze jest stosować się do standardów i dobrych praktyk, aby unikać podobnych błędów w przyszłości oraz by tworzyć aplikacje, które są zarówno funkcjonalne, jak i bezpieczne.

Pytanie 16

W języku JavaScript trzeba zapisać warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (bez 0) lub zmienna b przyjmie wartość z zamkniętego przedziału od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku ma formę

A. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

B. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

C. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

D. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

Warunek zapisany w języku JavaScript jako (a>0) || ((b>=10) && (b<=100)) jest poprawny, ponieważ spełnia wymagania dotyczące sprawdzenia, czy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią oraz czy zmienna b mieści się w przedziale od 10 do 100. Wyrażenie logiczne wykorzystuje operator || (alternatywa), który zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z warunków jest spełniony. Warunek a>0 zapewnia, że zmienna a jest większa od zera, co jest zgodne z definicją liczb naturalnych dodatnich. Z kolei wyrażenie (b>=10) && (b<=100) sprawdza, czy zmienna b jest w zadanym przedziale, co jest zgodne z wymaganiami. Wartości graniczne 10 i 100 są uwzględnione dzięki operatorowi && (konjunkcja), który wymaga, aby oba warunki były prawdziwe, aby całe wyrażenie zwróciło true. W praktyce, takie podejście można wykorzystać w różnych kontekstach, np. walidacji danych wejściowych w formularzach internetowych, gdzie kluczowe jest zapewnienie, że użytkownik wprowadza poprawne wartości. Tego rodzaju wyrażenia logiczne są fundamentem programowania w JavaScript, umożliwiając tworzenie bardziej złożonych logik aplikacji. Zgodnie z dokumentacją ECMAScript, użycie operatorów logicznych jest standardowym sposobem na przetwarzanie warunków w programowaniu.

Pytanie 17

W przedstawionym kodzie JavaScript, który został ponumerowany dla przejrzystości, występuje błąd uniemożliwiający wyświetlenie jakiegokolwiek komunikatu po uruchomieniu. Jak można go naprawić?

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. zmienić znaki cudzysłowu na apostrof w liniach 3 i 6, np. 'jest mniejsze'

B. umieścić zmienne a i b w cudzysłowie w liniach 2 i 5

C. wprowadzić nawiasy klamrowe w sekcji if i else

D. dodać znak $ przed nazwami zmiennych

Odpowiedź o wstawieniu nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript, gdy warunek if lub else obejmuje więcej niż jedną instrukcję, należy użyć nawiasów klamrowych, aby zgrupować te instrukcje. W przeciwnym razie, język traktuje jako część bloku kodu tylko pierwszą instrukcję. W omawianym kodzie, bez nawiasów klamrowych, tylko pierwsze wywołanie document.write w każdej z sekcji jest wykonywane, co skutkuje brakiem komunikatu w przypadku, gdy warunek jest spełniony. Przykładowo, poprawny kod powinien wyglądać tak: if (a < b) { document.write(a); document.write('jest mniejsze'); } else { document.write(b); document.write('jest mniejsze'); }. Nawiasy klamrowe są standardową praktyką, która poprawia czytelność kodu oraz ułatwia jego modyfikację w przyszłości, co jest zgodne z zasadami dobrego programowania.

Pytanie 18

Jaką metodę zastosowano do dodania arkusza stylów do dokumentu HTML w pokazanym kodzie?

A. Styl wewnętrzny

B. Styl alternatywny, zewnętrzny

C. Styl wpisany, lokalny

D. Styl zewnętrzny

Styl zewnętrzny to metoda dołączania arkusza stylów do dokumentu HTML poprzez linkowanie pliku CSS zewnętrznego w sekcji head dokumentu. Jest to najbardziej powszechna i zalecana metoda stylizacji dużych projektów ponieważ pozwala na oddzielenie logiki prezentacyjnej od struktury dokumentu HTML co ułatwia zarządzanie i ponowne wykorzystanie kodu. Tymczasem styl wewnętrzny umieszczany jest w sekcji head jako blok <style> i stosuje się go gdy chcemy zdefiniować style dla całego dokumentu bez tworzenia dodatkowego pliku CSS. Jest to rozwiązanie kompromisowe ale wciąż nie tak elastyczne jak style zewnętrzne. Styl alternatywny zewnętrzny to mechanizm dołączania alternatywnych arkuszy stylów umożliwiający użytkownikowi wybór różnych stylów podczas przeglądania strony jednak nie jest to to samo co styl wpisany lokalny. Błędne myślenie może polegać na utożsamianiu stylów wewnętrznych z wpisanymi ze względu na ich lokalny charakter lecz zasadniczo różnią się one zakresem działania i sposobem implementacji. Styl wpisany jako atrybut elementu HTML działa tylko na ten konkretny element zaś style wewnętrzne i zewnętrzne mogą wpływać na wiele elementów jednocześnie co daje większą kontrolę i spójność w projektowaniu strony. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i dobrze zarządzanych aplikacji webowych. Dążenie do modularności i ponownego użycia kodu jest jedną z fundamentalnych zasad dobrych praktyk w branży.

Pytanie 19

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:hover { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. td, th { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 20

Efekt przedstawiony na obrazie, wykonany za pomocą edytora grafiki rastrowej, to

A. pikselizacja.

B. grawerowanie.

C. rozmycie Gaussa.

D. szum RGB.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybrany efekt to pikselizacja. Pikselizacja polega na zmniejszeniu rozdzielczości obrazu do poziomu, gdy każdy piksel staje się widoczny dla oka. Efekt ten charakteryzuje się wyraźnymi, dużymi blokami pikseli tworzącymi obraz. Jest to efekt często stosowany w grafice komputerowej, szczególnie w celu nadania grafice stylu retro. Pikselizacja była też kluczowym elementem estetyki gier wideo z lat 80. i 90., kiedy to technologiczne ograniczenia sprzętowe wymuszały korzystanie z niskiej rozdzielczości obrazu. W dzisiejszych czasach efekt pikselizacji jest często stosowany celowo, dla uzyskania określonego efektu artystycznego lub dla celów nostalgicznych. Warto jednak pamiętać, że nadmierne pikselizowanie obrazu może prowadzić do utraty szczegółów, dlatego zawsze warto dobrze przemyśleć zastosowanie tego efektu.

Pytanie 21

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie (100, 200>, należy użyć następującego zapisu:

A. If (liczba < 100 || liczba >=200)

B. If (liczba > 100 || liczba <=200)

C. If (liczba < 100 && liczba <=200)

D. If (liczba > 100 && liczba <=200)

Wyrażenie warunkowe 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)' jest całkiem dobrze skonstruowane. Precyzyjnie wskazuje, że interesują nas liczby od 101 do 200, z tym że 200 jest uwzględniona, a 100 już nie. Operator '&&' (AND) działa tutaj, bo musi być spełniony zarówno pierwszy, jak i drugi warunek, co jest bardzo istotne w tym przypadku. W praktyce takie warunki można często spotkać w aplikacjach webowych, szczególnie przy walidacji danych. Na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy muszą podać wartości mieszczące się w danym zakresie. Umiejętne korzystanie z operatorów logicznych to dobra praktyka w programowaniu. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny oraz łatwiejszy do utrzymania. Warto też pamiętać, że różne biblioteki i frameworki mają własne metody walidacji, ale znajomość podstawowych zasad programowania w JavaScript jest kluczowa, żeby móc je dobrze wykorzystywać.

Pytanie 22

Podaj nazwę Systemu Zarządzania Treścią, którego logo jest widoczne na zamieszczonym rysunku?

A. Joomla!

B. MediaWiki

C. Drupal

D. WordPress

Joomla! to popularny system zarządzania treścią CMS który jest szeroko stosowany do tworzenia stron internetowych aplikacji online i portali. Dzięki swojej elastyczności Joomla! jest wybierany przez wiele firm i organizacji do zarządzania treścią online. System ten charakteryzuje się modułową architekturą która umożliwia łatwe rozszerzanie jego funkcjonalności za pomocą komponentów modułów i wtyczek. Jednym z głównych atutów Joomla! jest intuicyjny interfejs użytkownika który umożliwia zarządzanie treścią bez potrzeby głębokiej wiedzy technicznej. Dodatkowo Joomla! wspiera wiele języków co czyni go idealnym wyborem dla międzynarodowych organizacji. Warto również zaznaczyć że Joomla! jest open-source co oznacza że jest rozwijany przez społeczność programistów z całego świata którzy regularnie aktualizują i ulepszają oprogramowanie. Wybranie Joomla! jako CMS pozwala na korzystanie z dużej liczby szablonów i dodatków które umożliwiają personalizację witryny zgodnie z wymaganiami klienta. Dzięki solidnej bazie użytkowników i deweloperów Joomla! oferuje wsparcie techniczne i dokumentację która ułatwia rozwiązywanie problemów. W praktyce Joomla! jest wykorzystywany przez różnorodne witryny od małych blogów po rozbudowane platformy e-commerce co potwierdza jego wszechstronność i skuteczność.

Pytanie 23

W systemie baz danych hurtowni utworzono tabelę sprzedaz z polami: id, kontrahent, grupa_cenowa, obrot. Jakie polecenie należy zastosować, aby znaleźć jedynie kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000zł?

A. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000

B. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000

C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 OR obrot > 4000

D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot > 4000

Poprawna odpowiedź to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;'. To polecenie SQL precyzyjnie spełnia wymagania postawione w pytaniu, ponieważ korzysta z operatora AND do jednoczesnego filtrowania kontrahentów w drugiej grupie cenowej oraz tych, których obrót przekracza 4000 zł. W praktyce, takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w analizie danych w hurtowniach, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba warunki, co jest kluczowe w procesach selekcji kontrahentów do dalszych działań marketingowych czy analizy rentowności. Warto zauważyć, że dobrym nawykiem jest dokładne określenie, które pola chcemy wyświetlić, a w tym przypadku 'kontrahent' wskazuje na konkretne dane, które są istotne dla analizy. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich warunków w zapytaniach SQL jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji wydajności bazy danych, ponieważ pozwala na minimalizację ilości przetwarzanych danych oraz zwiększa przejrzystość wyników.

Pytanie 24

Instrukcja zapisana w SQL, przedstawiona poniżej, ilustruje kwerendę:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;

A. dołączającej

B. aktualizującej

C. krzyżowej

D. usuwającej

Odpowiedź "aktualizującej" jest prawidłowa, ponieważ instrukcja SQL, którą przedstawiono, służy do modyfikacji istniejących danych w tabeli. Kwerenda ta używa polecenia UPDATE, które jest standardowym poleceniem w SQL do zmiany wartości w jednej lub wielu kolumnach w wybranych wierszach tabeli. W tym przypadku, kwerenda zwiększa wartość ceny o 10% dla wszystkich rekordów w tabeli 'katalog'. Takie operacje są powszechnie stosowane w zarządzaniu bazami danych, szczególnie w kontekście aktualizacji cen produktów, co jest kluczowe w handlu elektronicznym i zarządzaniu zapasami. Ważne jest również, aby przy każdej aktualizacji danych uwzględnić warunki, jeśli zmiana ma dotyczyć tylko określonych wierszy, co można osiągnąć poprzez dodanie klauzuli WHERE. Ponadto, dobrym nawykiem jest zawsze tworzenie kopii zapasowych danych przed przeprowadzeniem masowych aktualizacji, aby zminimalizować ryzyko utraty informacji.

Pytanie 25

Aby obraz wstawiony na stronę internetową mógł dostosować się automatycznie do wymiarów ekranu, na którym jest wyświetlany, konieczne jest

A. ustawienie obu jego rozmiarów w pikselach

B. ustawienie jednego z jego wymiarów w pikselach

C. ustawienie jego szerokości w wartościach procentowych

D. niezmienianie obu jego wymiarów za pomocą stylów CSS

Ustawienie szerokości obrazu w wartościach procentowych jest kluczowym aspektem responsywnego projektowania stron internetowych. Dzięki temu obraz automatycznie dostosowuje się do szerokości kontenera, w którym jest umieszczony, co pozwala na płynne skalowanie w zależności od rozmiaru ekranu. Na przykład, jeśli szerokość obrazu ustawimy na 100%, to obraz będzie zawsze zajmował całą szerokość swojego kontenera, co jest szczególnie ważne w przypadku urządzeń mobilnych oraz różnych rozdzielczości ekranów. To podejście wspiera zasady projektowania responsywnego, które są fundamentem nowoczesnych stron internetowych. Dodatkowo, stosowanie jednostek procentowych zamiast pikseli umożliwia lepszą dostępność i poprawia doświadczenia użytkowników, eliminując problemy związane z przewijaniem lub wyświetlaniem treści poza ekranem. Obrazy ustawione w procentach pozwalają na bardziej elastyczne układy, które lepiej reagują na zmiany rozmiarów okien przeglądarki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, takimi jak użycie Frameworków CSS, jak Bootstrap, które bazują na responsywnych gridach.

Pytanie 26

Określ właściwą hierarchię stylów CSS biorąc pod uwagę ich priorytet w stylizacji elementów strony WWW?

A. Rozciąganie stylu, Zewnętrzny, Lokalny

B. Lokalny, Wewnętrzny, Zewnętrzny

C. Zewnętrzny, Wydzielone bloki, Lokalny

D. Wewnętrzny, Zewnętrzny, Rozciąganie stylu

Wszystkie błędne odpowiedzi zawierają istotne nieporozumienia dotyczące priorytetów stylów CSS oraz sposobu, w jaki są one stosowane na stronach internetowych. Porządek stylów jest kluczowy dla efektywnego projektowania stron, a zrozumienie, które style mają pierwszeństwo, jest fundamentalne. Wewnętrzny styl nie powinien być uznawany za wyższy niż zewnętrzny, co sugeruje jedna z niepoprawnych odpowiedzi. Zewnętrzne arkusze stylów, będące najlepszym rozwiązaniem do zarządzania stylami w aplikacjach webowych, są ładowane na początku, co oznacza, że mają niższy priorytet niż style zdefiniowane lokalnie. Natomiast odpowiedzi, które sugerują, że styl zewnętrzny może mieć wyższy priorytet niż lokalny, są szczególnie mylące, gdyż mogą prowadzić do sytuacji, w której zmiany w stylach lokalnych są ignorowane. Dodatkowe błędne koncepcje dotyczą możliwości stosowania tzw. rozciągania stylu, co nie jest terminem uznawanym w kontekście CSS, co jeszcze bardziej potęguje nieporozumienia. W praktyce, nieprzestrzeganie zasad priorytetów stylów CSS może skutkować nieczytelnym kodem i chaotycznym stylem strony, co jest sprzeczne z dobrymi praktykami tworzenia stron internetowych, takimi jak stosowanie zunifikowanych arkuszy stylów i unikanie nadmiarowych deklaracji stylów.

Pytanie 27

Podczas wykonywania zapytania można skorzystać z klauzuli DROP COLUMN

A. CREATE TABLE

B. DROP TABLE

C. ALTER TABLE

D. ALTER COLUMN

Pozostałe odpowiedzi odzwierciedlają nieprawidłowe zrozumienie kontekstu zapytań SQL i ich zastosowania. DROP TABLE jest poleceniem służącym do usunięcia całej tabeli, co oznacza, że wszystkie dane w tej tabeli zostaną bezpowrotnie skasowane. To podejście odnosi się do całkowitego likwidowania tabeli, a nie pojedynczych kolumn, co czyni je nieadekwatnym w kontekście zadania. W podobny sposób, ALTER COLUMN to niepoprawne określenie, ponieważ polecenie ALTER TABLE używa się do modyfikacji kolumn, a nie do ich usuwania. Użycie ALTER COLUMN wymagałoby określenia jakiejś zmiany w strukturze kolumny, a pytanie dotyczy usunięcia kolumny, co jest realizowane poprzez DROP COLUMN. Z kolei CREATE TABLE jest używane do tworzenia nowych tabel, co również jest niezgodne z wymaganiami pytania, które dotyczy modyfikacji istniejącej struktury. Te błędne wybory mogą wynikać z mylenia pojęć związanych z działaniem na bazach danych oraz z braku zrozumienia, jak odpowiednie polecenia SQL są stosowane w praktyce. Kluczowe jest zrozumienie, że każde z wymienionych poleceń ma swoje specyficzne zastosowanie, a ich pomylenie prowadzi do nieefektywnego zarządzania danymi.

Pytanie 28

Zaprezentowano rezultat zastosowania CSS oraz odpowiadający mu kod HTML. W jaki sposób trzeba zdefiniować styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. p::first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

B. #first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

C. p.first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

D. .first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ selektor CSS p::first-letter precyzyjnie określa, że stylizacja ma być zastosowana do pierwszej litery każdego akapitu, który jest oznaczony tagiem p. Jest to pseudo-element CSS, który umożliwia dostęp do pierwszej litery bloku tekstu w celu nadania jej unikalnego wyglądu. W tym przypadku zmieniono jej rozmiar na 400% oraz kolor na niebieski. Użycie ::first-letter jest zgodne z najlepszymi praktykami, gdyż pozwala na zachowanie semantyczności HTML i oddzielenie warstwy prezentacyjnej od treści, co jest kluczowe w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Pseudo-elementy jak ::first-letter są niezwykle przydatne w tworzeniu estetycznych i czytelnych interfejsów użytkownika, zwłaszcza w przypadku publikacji zawierających dużo tekstu. Dobrą praktyką jest stosowanie pseudo-elementów w połączeniu z klasami i identyfikatorami, aby stylizacja była elastyczna i mogła być łatwo dostosowywana zgodnie z potrzebami projektu.

Pytanie 29

Debugger to narzędzie wykorzystywane do

A. oceny szybkości działania programu

B. analizy właściwości programu

C. optymalizacji pamięci zajmowanej przez aplikację

D. identyfikacji błędów w kodzie programu

Debugger to narzędzie, które odgrywa kluczową rolę w procesie tworzenia oprogramowania, umożliwiając programistom identyfikację i naprawę błędów w kodzie. Główną funkcją debuggera jest pozwolenie na analizę działania programu na poziomie linii kodu, co umożliwia użytkownikowi śledzenie wykonania programu, monitorowanie wartości zmiennych oraz sprawdzanie logiki warunkowej. Użycie debuggera pozwala na wykrywanie błędów w czasie rzeczywistym, co jest niezwykle istotne, zwłaszcza w przypadku aplikacji, które muszą działać na różnych platformach i z różnymi danymi wejściowymi. Przykładem może być programowanie w języku Python, gdzie debugger umożliwia krokowe przechodzenie przez kod, co pomaga zrozumieć proces wykonania i zidentyfikować miejsca, gdzie występują nieprawidłowości. Dobrym zwyczajem jest korzystanie z debuggera na wczesnych etapach tworzenia oprogramowania, aby zminimalizować późniejsze problemy w fazie testowania i wdrażania.

Pytanie 30

$x = 0; while($x < 5) { echo "$x,"; $x++; } Wskaż instrukcję, która jest funkcjonalnie równoważna dla podanej pętli while w języku PHP.

A. Instrukcja 1

B. Instrukcja 2

C. Instrukcja 4

D. Instrukcja 3

Instrukcja while w PHP jest pętlą, która kontroluje warunek przed każdą iteracją. W jej przypadku zmienna $x jest początkowo równa 0, a warunek $x < 5 powoduje, że blok kodu wewnątrz pętli wykonuje się dopóki $x jest mniejsze od 5. Za każdym razem, gdy kod wewnątrz pętli się wykonuje, echo wyświetla aktualną wartość zmiennej $x, a następnie $x jest inkrementowane o 1. Instrukcja for, która jest funkcjonalnie równoważna tej pętli while, to taka, która zaczyna się z $x równe 0, kończy na $x mniejszym od 5, i w każdym kroku zwiększa $x o 1, dokładnie tak jak instrukcja 3. Odpowiednia struktura pętli for daje możliwość precyzyjnego określenia wszystkich trzech elementów: inicjalizacji zmiennej, warunku kontynuacji oraz zmiany wartości zmiennej po każdej iteracji, co zapewnia pełną kontrolę nad przebiegiem pętli i transparentność kodu, realizując te same funkcjonalności co pętla while w bardziej kompaktowy sposób. Tego typu podejście jest szeroko stosowane w branży ze względu na swoją czytelność i efektywność, co czyni je zgodnym z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 31

W tabeli Recepta, kolumny Imie i Nazwisko odnoszą się do pacjenta, na którego wystawiona jest recepta. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla każdej recepty uzyskać datę jej wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który ją wystawił?

A. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

B. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

C. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

D. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

Wybór odpowiedzi numer 4 jest prawidłowy, ponieważ kwerenda ta skutecznie łączy tabelę Recepta z tabelą Lekarz poprzez klucz obcy Lekarz_id. W ten sposób możliwe jest uzyskanie imienia i nazwiska lekarza wystawiającego receptę oraz daty jej wystawienia. W SQL, operacja JOIN umożliwia łączenie danych z dwóch tabel na podstawie kolumn powiązanych, co jest fundamentalną zasadą w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku klucz obcy Lekarz_id w tabeli Recepta odnosi się do klucza głównego id w tabeli Lekarz. Dzięki temu możemy pobrać informacje o lekarzu wystawiającym receptę, co jest powszechną praktyką w aplikacjach medycznych i systemach zarządzania informacją. Stosowanie JOIN jest kluczowe w projektowaniu efektywnych i skalowalnych baz danych, co pozwala na utrzymanie danych w uporządkowanej i znormalizowanej formie zgodnie z zasadami normalizacji baz danych. Taka struktura bazy danych umożliwia łatwe zarządzanie i aktualizowanie informacji oraz minimalizuje redundancję danych, co jest istotne dla zapewnienia spójności i integralności danych w systemie.

Pytanie 32

Do jakiego celu służy certyfikat SSL?

A. zapisywania informacji o sesjach generowanych w witrynie

B. blokowania złośliwego oprogramowania na stronie

C. deszyfracji danych przesyłanych w sieci

D. zidentyfikowania posiadacza witryny

Odpowiedzi związane z blokowaniem szkodliwego oprogramowania, zapisywaniem danych o sesjach oraz deszyfracją transmitowanych danych są niepoprawne w kontekście funkcji certyfikatu SSL. Certyfikat SSL nie ma funkcji blokowania złośliwego oprogramowania, ponieważ jego zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa komunikacji poprzez szyfrowanie danych. Złośliwe oprogramowanie jest zazwyczaj eliminowane przez oprogramowanie zabezpieczające, a nie przez SSL. W odniesieniu do zapisania danych o sesjach, certyfikat SSL nie przechowuje informacji o sesjach ani o użytkownikach. Sesje są zarządzane przez aplikacje serwerowe, a SSL jedynie zabezpiecza przesyłane dane podczas sesji. Co więcej, SSL nie zajmuje się deszyfracją transmitowanych danych, ponieważ szyfrowanie i deszyfrowanie danych odbywa się w momencie komunikacji, a nie jako osobny proces czy funkcja certyfikatu. SSL działa na zasadzie wymiany kluczy szyfrujących pomiędzy serwerem a klientem, gdzie dane są szyfrowane w momencie przesyłania, a następnie deszyfrowane przez odbiorcę, co również nie jest funkcją certyfikatu, ale całego protokołu zabezpieczeń.

Pytanie 33

Dane są zapisy w tabeli uczniowie, które zostały przedstawione na rysunku. Jaki będzie rezultat wykonania podanego zapytania SQL?

A. Dane 4, 3, 4, 3

B. Suma ocen równa 14

C. Wartość 3.5

D. Liczba wierszy równa 4

W kontekście przedstawionego zapytania SQL błędne jest oczekiwanie że wynikiem będzie dane 4 3 4 3 lub suma ocen równa 14. Wynika to z faktu że funkcja AVG() służy do obliczania średniej a nie zwracania poszczególnych wartości ani ich sumy. Często spotykanym błędem jest mylenie funkcji agregujących takich jak AVG() SUM() COUNT() z prostym wyborem danych. Funkcje agregujące przetwarzają dane aby dostarczyć zagregowany wynik zamiast zwracać pojedyncze rekordy. Zapytanie SELECT AVG(ocena) jest skonstruowane aby obliczyć średnią wartość kolumny ocena przez co nie zwraca pełnego zestawu danych ani ich sumy. Co więcej liczba wierszy równa 4 sugerowałaby użycie funkcji COUNT() która zlicza liczbę rekordów. Zrozumienie różnic między tymi funkcjami jest kluczowe w analizie danych i konstruowaniu zapytań SQL. SQL oferuje różne sposoby manipulacji i analizy danych a skuteczne korzystanie z tych narzędzi wymaga jasnego zrozumienia ich funkcji i zastosowań. Tylko przez właściwe zrozumienie celu każdej funkcji można poprawnie interpretować i analizować dane w kontekście rzeczywistych scenariuszy biznesowych i technicznych.

Pytanie 34

W kodzie HTML przypisano pewne znaczniki do klasy o nazwie "nomargin". Jak można przeprowadzić operacje na tych znacznikach w języku JavaScript, korzystając z odpowiedniej funkcji?

A. getElementsByClassName("nomargin")

B. getElementsByTagName("nomargin")

C. getElement("nomargin")

D. getElementById("nomargin")

Wybór odpowiedzi 'getElementsByClassName("nomargin")' jest właściwy, ponieważ ta funkcja umożliwia selekcję wszystkich elementów HTML, które mają przypisaną daną klasę. W tym przypadku klasa to 'nomargin'. Funkcja ta zwraca kolekcję elementów, co jest bardzo przydatne w manipulacji DOM, gdyż pozwala na wykonywanie operacji na wielu elementach jednocześnie. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć marginesy z wszystkich elementów, które mają tę klasę, możemy wykorzystać zwróconą kolekcję do iteracji i zastosować odpowiednie style CSS. Kod mógłby wyglądać tak: var elements = document.getElementsByClassName('nomargin'); for (var i = 0; i < elements.length; i++) { elements[i].style.margin = '0'; }. Standardy JavaScript oraz DOM odnoszą się do używania tej funkcji jako efektywnej metody nawiązywania interakcji z elementami na stronie. Warto także pamiętać, że getElementsByClassName zwraca „żywą” kolekcję, co oznacza, że zmiany w DOM będą natychmiast widoczne w tej kolekcji.

Pytanie 35

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. liczbowym

B. logicznym

C. nieokreślonym (undefined)

D. string (ciąg znaków)

W kontekście deklaracji var x="true"; niepoprawne odpowiedzi opierają się na nieporozumieniu dotyczącym typów danych w JavaScript. Zmienna logiczna, która jest jednym z typów boolean, przyjmuje jedynie dwie wartości: true lub false. Wartość "true" nie jest interpretowana jako wartość logiczna, ale jako tekst, co sprawia, że uznawanie jej za zmienną logiczną jest błędne. W JavaScript nie możemy przypisać stringa do typu boolean i oczekiwać, że uzyskamy wynik logiczny; w tej sytuacji wynik będzie zawsze tekstem. Kolejną niepoprawną odpowiedzią jest uznanie zmiennej za liczbową. Typ liczbowy w JavaScript odnosi się do wartości numerycznych, zarówno całkowitych jak i zmiennoprzecinkowych. Wartość "true" nie może być interpretowana jako liczba, ponieważ jest to ciąg znaków. Typ liczbowy wymaga, aby wartość była zapisana w formacie numerycznym, co w przypadku "true" nie ma miejsca. Ostatnią niepoprawną odpowiedzią jest stwierdzenie, że zmienna ma typ nieokreślony (undefined). W JavaScript typ undefined oznacza, że zmienna została zadeklarowana, ale nie przypisano jej żadnej wartości. W przypadku var x="true"; zmienna została zadeklarowana i przypisano jej wartość, więc nie można jej uznać za undefined. Dlatego wszystkie trzy niepoprawne odpowiedzi są wynikiem nieprawidłowego rozumienia typów danych oraz ich interpretacji w JavaScript.

Pytanie 36

Jakie są przykłady standardowych poleceń w języku zapytań SQL, odnoszących się do operacji na danych SQL DML, takich jak wstawianie, usuwanie oraz modyfikacja danych?

A. SELECT, SELECT INTO

B. DELETE, INSERT, UPDATE

C. DENY, GRANT, REVOKE

D. ALTER, CREATE, DROP

Wybór innych odpowiedzi nie jest poprawny, ponieważ skupiają się na różnych aspektach zarządzania bazami danych. Polecenia typu ALTER, CREATE i DROP są związane z definicją danych (DDL, Data Definition Language). ALTER umożliwia modyfikację struktury tabeli, na przykład dodawanie nowych kolumn, natomiast CREATE jest używane do tworzenia nowych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki. DROP z kolei służy do usuwania tych obiektów. Te polecenia są fundamentalne dla zarządzania strukturą bazy, ale nie dotyczą bezpośrednio operacji na danych. Inna grupa poleceń, takich jak DENY, GRANT i REVOKE, odnosi się do zarządzania uprawnieniami użytkowników w systemie baz danych, co jest istotne dla bezpieczeństwa, ale nie wpływa na manipulację danymi. Te polecenia kontrolują, kto ma dostęp do jakich danych, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa, ale nie są one używane do wprowadzania, usuwania czy aktualizacji danych w tabelach. Dlatego te zestawy poleceń, mimo że są istotne w kontekście zarządzania bazami danych, nie odpowiadają na pytanie dotyczące operacji na danych w kontekście DML.

Pytanie 37

W przypadku przedstawionego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

A. nie zamknięto cudzysłowu

B. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu

C. wprowadzono nieznany atrybut alt

D. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

Poprawna odpowiedź to nie domknięto cudzysłowu ponieważ w kodzie HTML atrybuty muszą być poprawnie zamknięte aby poprawnie interpretować ich wartości. W przedstawionym fragmencie kodu dla znacznika img brakuje końcowego cudzysłowu po wartości src co stanowi błąd składniowy. Tego typu błędy mogą prowadzić do nieprawidłowego działania strony ponieważ przeglądarka nie jest w stanie jednoznacznie określić końca wartości atrybutu co może skutkować nieprawidłowym renderowaniem danych. Zgodnie z najlepszymi praktykami każde otwarte cudzysłowie powinno być zamknięte aby zapewnić poprawną interpretację kodu. Ponadto stosowanie poprawnego zamykania cudzysłowów zwiększa czytelność kodu co jest istotne przy współpracy zespołowej i ułatwia jego utrzymanie. Warto także korzystać z walidatorów HTML które automatycznie wykrywają takie błędy pomagając w ich szybkim usunięciu. Tego rodzaju narzędzia są kluczowe w procesie tworzenia stron internetowych ponieważ umożliwiają weryfikację zgodności kodu z obowiązującymi standardami co ma bezpośredni wpływ na jego wydajność i kompatybilność z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 38

Który składnik języka HTML jest niezbędny, aby uniknąć błędu w walidacji HTML5?

A. przynajmniej jednego <h1>

B. <meta name="author" content="....">

C. <body>

D. prologu <!DOCTYPE html>

Prolog <!DOCTYPE html> jest kluczowym elementem każdego dokumentu HTML5, który definiuje typ dokumentu i jego wersję. Jego obecność umożliwia przeglądarkom internetowym prawidłowe interpretowanie i renderowanie treści strony. Bez tego prologu przeglądarka nie ma informacji o tym, że strona powinna być interpretowana jako dokument HTML5, co może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników w renderowaniu i działaniu strony. W praktyce, dodanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu HTML jest fundamentalnym krokiem, który powinien być zawsze przestrzegany. Standardy W3C jasno określają, że prolog jest niezbędny, aby zapewnić zgodność z HTML5 i uniknąć błędów walidacji. Na przykład, jeśli zapomnimy o tym elemencie, nasza strona może nie wyświetlać się poprawnie w różnych przeglądarkach, co z kolei wpłynie na doświadczenia użytkowników oraz pozycjonowanie strony w wyszukiwarkach. Dlatego każdy programista powinien traktować <!DOCTYPE html> jako nieodłączny element kodu HTML, zapewniając tym samym stabilność i spójność prezentowanej treści.

Pytanie 39

Jakie są określenia typowych komend języka SQL, które dotyczą przeprowadzania operacji na danych SQL DML (np.: dodawanie danych do bazy, usuwanie, modyfikowanie danych)?

A. SELECT, SELECT INTO

B. DENY, GRANT, REVOKE

C. ALTER, CREATE, DROP

D. DELETE, INSERT, UPDATE

Pierwsza odpowiedź DENY, GRANT, REVOKE odnosi się do zarządzania uprawnieniami w bazach danych, a nie do operacji na danych. Te polecenia są używane do kontrolowania dostępu do danych, co jest istotne dla bezpieczeństwa, ale nie mają one wpływu na manipulację danymi. W kontekście SQL DML, są one nieodpowiednie, ponieważ nie dotyczą wstawiania, aktualizowania ani usuwania danych. Odpowiedź SELECT, SELECT INTO odnosi się do operacji wyciągania danych z bazy. SELECT służy do pobierania danych, co jest fundamentalne dla analizy i raportowania, ale nie obejmuje modyfikacji danych. SELECT INTO jest używane do kopiowania danych do nowej tabeli, co również nie spełnia wymogu manipulacji danymi w kontekście DML. Odpowiedź ALTER, CREATE, DROP dotyczy struktury bazy danych i definiowania nowych obiektów, takich jak tabele i indeksy. Te polecenia są częścią języka SQL DDL (Data Definition Language) i nie mają zastosowania w kontekście operacji na danych, które są kluczowe dla DML. Zrozumienie różnicy między DML a DDL jest niezbędne, aby skutecznie zarządzać bazą danych i realizować odpowiednie operacje na danych.

Pytanie 40

Na serwerze MySQL do odebrania praw użytkownikowi służy polecenie

A. GRANT

B. CREATE

C. REVOKE

D. RENAME

Poprawna komenda do odebrania uprawnień użytkownikowi w MySQL to REVOKE i warto ją sobie dobrze zakodować w głowie, bo w administracji bazą używa się jej naprawdę często. Składnia w najprostszym wariancie wygląda np. tak: REVOKE SELECT, INSERT ON baza.tabela FROM 'user'@'localhost'; – tutaj odbierasz konkretne prawa (SELECT, INSERT) do wskazanej tabeli danemu użytkownikowi. Można też odebrać wszystkie uprawnienia: REVOKE ALL PRIVILEGES, GRANT OPTION FROM 'user'@'localhost';, co jest przydatne, gdy chcesz „odciąć” konto od bazy, ale jeszcze go nie usuwać. Z mojego doświadczenia lepiej jest właśnie ograniczać i porządkować uprawnienia, niż od razu kasować użytkowników, bo często wracasz do tych kont np. w środowisku testowym. W MySQL cały mechanizm praw opiera się na parze GRANT/REVOKE: GRANT nadaje uprawnienia, REVOKE je odbiera. To jest zgodne z dobrymi praktykami bezpieczeństwa – minimalny dostęp, tylko tyle, ile jest faktycznie potrzebne (zasada least privilege). W realnych projektach webowych np. aplikacja PHP powinna mieć konto w MySQL z ściśle ograniczonym zakresem operacji, a gdy zmienia się rola aplikacji, zamiast tworzyć nowe konto „na pałę”, lepiej doprecyzować lub cofnąć stare uprawnienia właśnie przez REVOKE. Warto też pamiętać, że po większych zmianach praw dobrze jest wykonać FLUSH PRIVILEGES w starszych wersjach MySQL lub po modyfikacjach bezpośrednio w tabelach systemowych, chociaż standardowo przy GRANT/REVOKE nie jest to już konieczne. Moim zdaniem opanowanie REVOKE to podstawa świadomej administracji serwerem bazodanowym, szczególnie gdy mówimy o środowiskach produkcyjnych, gdzie każdy nadmiarowy przywilej może być potencjalnym zagrożeniem.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej