Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 20 kwietnia 2026 13:50
Data zakończenia: 20 kwietnia 2026 14:09

Egzamin zdany!

Wynik: 21/40 punktów (52,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaki element małej architektury ogrodowej przedstawiono na fotografii?

A. Kratownicę.

B. Trejaż.

C. Altanę.

D. Pergolę.

Pergola to konstrukcja, która składa się z pionowych słupów, na których spoczywają poziome belki, tworząca charakterystyczną, otwartą strukturę. Jest to element małej architektury ogrodowej, który nie tylko pełni funkcje użytkowe, ale również estetyczne. Pergole często wykorzystywane są jako podpory dla roślin pnących, co sprawia, że stają się one integralną częścią ogrodu, oferując cień i schronienie. W praktyce, pergole mogą być stosowane w różnych aranżacjach, od prostych ogrodów przydomowych po bardziej skomplikowane kompozycje w ogrodach publicznych. Zastosowanie pergoli w projektowaniu przestrzeni zielonych jest zgodne z trendami zrównoważonego rozwoju, promującymi wykorzystanie roślinności do poprawy jakości życia. Dobrze zaprojektowana pergola może zwiększyć wartość estetyczną i użytkową przestrzeni ogrodowej, spełniając wymagania zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne.

Pytanie 2

Wskaż zestaw materiałów, które są używane do budowy standardowego murku suchego?

A. Okładzina z piaskowca, piasek, beton

B. Kamienie, żwir, podsypka piaskowa

C. Kamienie, żwir, zaprawa

D. Beton, żwir, podsypka piaskowa

Analizując pozostałe zestawy materiałów, można zauważyć, że niektóre z nich nie nadają się do budowy murków suchych z przyczyn praktycznych i technicznych. Użycie betonu w połączeniu z żwirem i podsypką piaskową z każdym dniem wymagałoby użycia zaprawy, co całkowicie kontrastuje z ideą murków suchych, które opierają się na naturalnej stabilności kamieni. Wprowadzenie betonu, jako materiału wiążącego, zmienia naturę konstrukcji na bardziej trwałą, ale mniej elastyczną, co prowadzi do ryzyka pęknięć i osiadania w przypadku zmieniających się warunków gruntowych. Co więcej, w odpowiedziach, które sugerują użycie zaprawy, pomijają istotny aspekt budowy murków suchych, jakim jest swoboda ruchu, której zaprawa nie zapewnia. Właściwe zrozumienie zasad budowy murków suchych polega na znajomości naturalnych procesów, takich jak drenaż i stabilizacja soil, co czyni je bardziej przyjaznymi dla środowiska. Użycie okładziny z piaskowca, piasku i betonu osłabia te zasady, a piasek i beton stanowią nieodpowiednią alternatywę dla materiałów naturalnych, co także wpływa negatywnie na estetykę i funkcjonalność murków w krajobrazie. Powszechnym błędem przy wyborze materiałów jest myślenie o trwałości jako jedynym kryterium, podczas gdy elastyczność i integracja z otoczeniem są równie ważne.

Pytanie 3

Do napowietrzenia trawnika należy użyć sprzętu przedstawionego na

A. ilustracji 3.

B. ilustracji 4.

C. ilustracji 1.

D. ilustracji 2.

Ilustracja 3 przedstawia aerator ręczny, który jest kluczowym narzędziem do napowietrzania trawnika. Napowietrzanie to proces, który polega na nakłuwaniu gleby, co sprzyja lepszemu przepływowi powietrza, wody i składników odżywczych do korzeni trawy. To z kolei wspomaga ich rozwój oraz zdrowie całego trawnika. Aerator ręczny, jak na ilustracji 3, jest szczególnie przydatny w małych ogrodach, gdzie precyzja i kontrola są flagowymi atutami tego narzędzia. Stosowanie aeratorów ręcznych jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie pielęgnacji trawników, zwłaszcza w okresach wiosennych i jesiennych, gdy gleba jest wilgotna, co ułatwia nakłuwanie. Dobrze napowietrzony trawniki lepiej znoszą stres związany z suszą i intensywnym użytkowaniem, a ich wygląd estetyczny jest znacznie lepszy. Zatem, zainwestowanie w aerator ręczny to krok w stronę zdrowszego i piękniejszego trawnika.

Pytanie 4

Kiedy należy wykonać zabieg nawożenia pogłównego w rabacie bylinowej?

A. Przed zasadzeniem roślin na rabacie

B. W drugim roku po zasadzeniu roślin na rabacie

C. Po usunięciu rabaty

D. Zaraz po zasadzeniu roślin na rabacie

Przeprowadzanie nawożenia pogłównego rabaty bylinowej bezpośrednio po posadzeniu roślin może być nieefektywne, ponieważ w tym czasie rośliny nie są jeszcze w stanie w pełni wykorzystać dostępnych składników odżywczych. Nowo posadzone rośliny skupiają się głównie na aklimatyzacji i rozwijaniu systemu korzeniowego, co sprawia, że dodanie nawozu na początku ich życia może nie przynieść oczekiwanych korzyści. Z kolei nawożenie przed posadzeniem roślin również jest nieodpowiednie, ponieważ składniki odżywcze w glebie mogą ulegać wypłukaniu lub degradacji, zanim rośliny będą w stanie je pobierać, co prowadzi do marnotrawienia zasobów. Kolejną nieprawidłową koncepcją jest przeprowadzanie nawożenia po likwidacji rabaty. W tym przypadku nie ma roślin, które mogłyby skorzystać z nawiezionych składników, co czyni takie działanie zbędnym. W praktyce ogrodniczej kluczowe jest stosowanie właściwej strategii nawożenia, aby uniknąć błędów prowadzących do niewłaściwego odżywiania roślin oraz niepotrzebnego wydawania środków na nawozy. Zrozumienie cyklu rozwoju roślin oraz ich potrzeb pokarmowych jest fundamentem efektywnej uprawy, co podkreśla znaczenie przemyślanego planowania zabiegów nawożenia.

Pytanie 5

Imponujące drzewo lub interesujący egzemplarz rośliny, sadzony pojedynczo, zazwyczaj na tle trawnika w celu pełnego uwydatnienia, to

A. bindaż

B. paralela

C. dominanta

D. soliter

Odpowiedź "soliter" jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do techniki sadzenia roślin, w której pojedyncze, okazałe drzewo lub roślina jest eksponowane na tle trawnika lub innego krajobrazu. Tego rodzaju sadzenie pozwala na pełne wyeksponowanie walorów estetycznych rośliny, jej kształtu, formy oraz koloru, co stanowi kluczowy element w projektowaniu ogrodów oraz przestrzeni zielonych. Przykładem może być sadzenie dębów, buków czy innych drzew o dużym rozroście, które stają się centralnym punktem w ogrodzie lub parku. W kontekście standardów projektowych, ważne jest, aby rośliny były sadzone z odpowiednią przestrzenią do wzrostu, co zapewnia ich zdrowie i estetyczny wygląd. W praktyce, solitery wykorzystywane są również w aranżacjach przestrzeni publicznych, gdzie ich dominacja wizualna przyciąga uwagę i tworzy punkt orientacyjny dla odwiedzających. Takie podejście wpisuje się w zasady tworzenia harmonijnych i funkcjonalnych przestrzeni zielonych.

Pytanie 6

Wybierając numer alarmowy 112 na telefonie komórkowym, można nawiązać połączenie

A. tylko z Policją

B. tylko z pogotowiem ratunkowym

C. z centrum powiadamiania ratunkowego

D. tylko ze Strażą Pożarną

Numer alarmowy 112 jest ogólnodostępnym europejskim numerem przeznaczonym do zgłaszania sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia. Po wybraniu tego numeru, połączenie jest kierowane do centrum powiadamiania ratunkowego (CPR), które działa jako punkt centralny obsługujący wszystkie nagłe wypadki. Centrum to jest odpowiedzialne za ocenę sytuacji i kierowanie odpowiednich służb, takich jak pogotowie ratunkowe, straż pożarna czy policja, w zależności od zgłoszonego problemu. Działa to na zasadzie triage, czyli oceny priorytetów w odpowiedzi na zgłoszenia. Przykładowo, jeśli dzwoniący zgłasza wypadek drogowy z osobą poszkodowaną, CPR szybko podejmuje decyzję o wysłaniu karetki oraz powiadamia odpowiednie służby porządkowe. Dzięki temu systemowi, w nagłych przypadkach można uzyskać szybką i kompleksową pomoc, co jest kluczowe dla ratowania życia i zdrowia. Warto pamiętać, że korzystanie z numeru 112 jest bezpłatne i dostępne dla wszystkich obywateli oraz turystów w krajach Unii Europejskiej.

Pytanie 7

Aby zwalczyć przędziorka chmielowca zauważonego na roślinach, powinno się użyć środków ochrony roślin z kategorii

A. moluskocydów

B. fungicydów

C. akarycydów

D. insektycydów

Zastosowanie moluskocydów, fungicydów czy insektycydów w walce z przędziorkiem chmielowcem jest błędne z kilku powodów. Moluskocydy są środkami ochrony roślin przeznaczonymi do zwalczania mięczaków, takich jak ślimaki, i nie mają wpływu na roztocza. Ich skład chemiczny oraz mechanizm działania nie są dostosowane do zwalczania tego typu szkodników, co sprawia, że ich używanie w tym kontekście byłoby nieefektywne i marnotrawstwem zasobów. Fungicydy z kolei są przeznaczone do ochrony przed chorobami grzybowymi, a ich działanie jest skierowane głównie na grzyby i nie ma zastosowania w walce z przędziorkami, które są stawonogami. Wprowadzenie fungicydów w sytuacji zainfekowania roślin przez przędziorki nie przyniesie korzyści, a może nawet zaszkodzić roślinom poprzez podniesienie poziomu stresu. Insektycydy, choć teoretycznie mogłyby wydawać się odpowiednie, są dedykowane zwalczaniu owadów, a nie roztoczy. Wiele insektycydów nie działa na przędziorki, które są blisko spokrewnione z pajęczakami, a ich struktura biologiczna różni się na tyle, że wymagana jest inna strategia zwalczania. Takie nieprawidłowe podejście może prowadzić do błędnej oceny sytuacji i nieefektywnej walki ze szkodnikami, co w rezultacie prowadzi do strat w plonach i zwiększa ryzyko dalszego rozwoju populacji przędziorków. Zrozumienie różnic między tymi grupami środków ochrony roślin jest kluczowe dla efektywnego zarządzania szkodnikami i chorobami w uprawach rolnych.

Pytanie 8

Wrzosowisko powinno być zlokalizowane w miejscu o charakterystyce

A. słonecznym i obojętnym odczynie gleby

B. półcienistym i wysokim poziomie wilgotności

C. ocienionym i kwaśnym odczynie gleby

D. słonecznym i kwaśnym odczynie gleby

Prawidłowe zrozumienie wymagań środowiskowych wrzosowisk jest kluczowe dla ich sukcesu. Stanowiska ocienione i półcieniste są nieodpowiednie, ponieważ wrzosowiska preferują intensywne nasłonecznienie, które stymuluje fotosyntezę i wzrost roślin. Z kolei odczyn gleby ma istotny wpływ na dostępność składników odżywczych; gleby obojętne nie są korzystne dla wrzosowatych, które wymagają kwaśnego pH. Przykłady błędów myślowych obejmują przekonanie, że rośliny mogą prosperować w warunkach niedoboru światła lub w glebach o neutralnym pH, co często prowadzi do słabego wzrostu i chorób roślin. Ponadto, wysokie poziomy wilgotności, zwłaszcza w połączeniu z brakiem słońca, mogą prowadzić do problemów z gnicie korzeni, co jest powszechną przyczyną obumierania wrzosowisk. W kontekście projektowania ogrodów czy ochrony środowiska, istotne jest, aby zrozumieć te zasady, aby unikać nieudanych prób stworzenia wrzosowisk, które nie spełnią oczekiwań estetycznych i ekologicznych. Wiedza na temat preferencji środowiskowych jest zatem kluczowa dla każdego, kto zajmuje się planowaniem terenów zielonych.

Pytanie 9

Rośliny o intensywnych rozgałęzieniach, z cienkimi i łamliwymi pędami, powinny być pakowane na czas transportu

A. w układzie pionowym na wózkach z półkami i załadunek do samochodu zakrytego z windą

B. w pozycji pionowej w odkrytym pojeździe

C. w układzie poziomym w warstwach na podłodze odkrytego środka transportu

D. w pozycji poziomej w warstwach do skrzyniopalet i transportowane do samochodu-chłodni

Rośliny mocno rozgałęzione, o delikatnych i kruchych pędach, powinny być transportowane w pozycji pionowej na wózkach z półkami do samochodu zakrytego z windą. Taka forma transportu minimalizuje ryzyko uszkodzeń mechanicznych, które mogą wystąpić w przypadku, gdy rośliny są ułożone poziomo lub w odkrytym pojeździe. Utrzymanie roślin w pozycji pionowej pozwala na lepsze podparcie i stabilizację, co jest istotne dla ich ochrony. Ponadto, stosowanie wózków z półkami umożliwia optymalne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej, a także ułatwia załadunek i rozładunek, co jest kluczowe w kontekście logistyki transportu. W transporcie roślin obowiązują określone standardy, takie jak wytyczne Międzynarodowej Organizacji Ochrony Roślin (IPPC), które podkreślają znaczenie odpowiedniego pakowania i transportu roślin w celu zapewnienia ich zdrowia i jakości.

Pytanie 10

W projekcie kolistego kwietnika promień o długości 2,0 m należy zaznaczyć zgodnie z oznaczeniem zamieszczonym na rysunku

A. D.

B. A.

C. C.

D. B.

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ w projekcie kolistego kwietnika promień o długości 2,0 m jest oznaczony jako "R2". W rysunku technicznym stosuje się standardowe oznaczenia, w których litera "R" oznacza promień, a liczba przypisana do niej wskazuje jego długość. W praktyce, precyzyjne oznaczenie promieni jest kluczowe w projektowaniu, aby uniknąć błędów wykonawczych, które mogą wpływać na estetykę i funkcjonalność obiektu. W przypadku kwietników, odpowiednie wyznaczenie promienia może mieć znaczenie dla układu roślinności, dlatego ważne jest stosowanie właściwych symboli. Zgodność z normami branżowymi, takimi jak ISO 128 dotycząca rysunku technicznego, jest niezbędna w pracy projektowej, aby zapewnić jasność w komunikacji i minimalizować ryzyko nieporozumień na etapie realizacji projektu. Warto także zauważyć, że umiejętność interpretacji rysunków technicznych jest fundamentalna w wielu branżach inżynieryjnych i architektonicznych.

Pytanie 11

Na przedstawionym graficznym opracowaniu inwentaryzacji szczegółowej terenu liczbą 18, zgodnie z normą PN-B-01027:2002, oznaczono

A. istniejący żywopłot liściasty.

B. projektowany żywopłot iglasty.

C. istniejący żywopłot iglasty.

D. projektowany żywopłot liściasty.

Wybierając odpowiedź, która nie jest zgodna z rzeczywistością przedstawioną na planie inwentaryzacji, popełniasz istotny błąd w rozumieniu normy PN-B-01027:2002. Wiele osób może błędnie uznać, że obecność słowa "istniejący" w odniesieniu do żywopłotu wskazuje na to, że jest to element, który już się znajduje na terenie. Jednakże w kontekście oznaczeń na planach inwentaryzacyjnych, brak przekreślenia elementu jednoznacznie wskazuje, że jest to nowa inwestycja. Dodatkowo, pomylenie żywopłotu liściastego z iglastym może wynikać z nieznajomości charakterystycznych cech obu typów roślinności. Żywopłoty iglaste są zazwyczaj oznaczane w sposób odmienny, zazwyczaj przez symbolizację igieł, co jest istotnym elementem w identyfikacji roślin. Błędy te mogą prowadzić do poważnych konsekwencji w projektach związanych z zarządzaniem terenami zieleni, gdzie precyzyjne planowanie i oznaczanie elementów roślinnych jest kluczowe dla zachowania równowagi ekologicznej i estetyki przestrzeni publicznych. Ważne jest, aby dokładnie analizować symbole i oznaczenia, aby unikać nieporozumień, które mogą wpłynąć na realizację projektów oraz ich późniejsze użytkowanie.

Pytanie 12

Jaką kwotę trzeba przeznaczyć na zakup roślin do obsadzenia 1 m2 rabaty, jeśli planowana odległość sadzenia to 25 x 25 cm, a cena za pojedynczą roślinę wynosi 3,00 zł?

A. 60,00 zł

B. 75,00 zł

C. 48,00 zł

D. 30,00 zł

Aby obliczyć koszt zakupu roślin potrzebnych do obsadzenia 1 m2 kwietnika przy rozstawie 25 x 25 cm, należy najpierw obliczyć liczbę roślin, które zmieszczą się na tej powierzchni. Rozstaw 25 cm oznacza, że na 1 m długości można umieścić 4 rośliny (100 cm / 25 cm = 4). Zatem na 1 m2 (1 m x 1 m) zmieści się 16 roślin (4 rośliny wzdłuż jednego boku i 4 wzdłuż drugiego, co daje 4 x 4 = 16). Koszt jednostkowy rośliny wynosi 3,00 zł. Dlatego całkowity koszt zakupu roślin na 1 m2 wynosi 16 roślin x 3,00 zł = 48,00 zł. Taki sposób obliczania kosztów jest zgodny z dobrymi praktykami w planowaniu nasadzeń, gdzie ważne są nie tylko koszty, ale także efektywność przestrzenna oraz zdrowotność roślin w danym układzie. Warto pamiętać, że odpowiednia rozstaw roślin wspiera ich prawidłowy wzrost i rozwój, co jest kluczowe w ogrodnictwie i projektowaniu zieleni.

Pytanie 13

W jakim celu wykorzystuje się fiołki ogrodowe?

A. do sadzenia oczek wodnych

B. do sadzenia murków skalnych

C. do letniego sadzenia kwietników

D. do wiosennego sadzenia kwietników

Fiołki ogrodowe, znane również jako Viola, są popularnymi roślinami kwitnącymi, idealnymi do wiosennego obsadzania kwietników. Wiosna to czas, kiedy te rośliny zaczynają aktywnie rosnąć, co sprawia, że są doskonałym wyborem do dekoracji ogrodów oraz przestrzeni publicznych. Fiołki charakteryzują się szeroką gamą kolorów i kształtów, co umożliwia tworzenie atrakcyjnych kompozycji kwiatowych. Dodatkowo, są roślinami mrozoodpornymi, co pozwala na ich wcześniejsze sadzenie, jeszcze przed ostatnimi przymrozkami. Zgodnie z zasadami projektowania krajobrazu, fiołki ogrodowe można łączyć z innymi bylinami i roślinami jednorocznymi, co zapewnia długotrwały efekt dekoracyjny. Przykładowo, sadząc je obok tulipanów czy narcyzów, możemy uzyskać efektowne zestawienia kolorystyczne. Ich niskie wymagania glebowe i umiejętność adaptacji do różnych warunków sprawiają, że są idealnym wyborem dla ogrodników, zarówno amatorów, jak i profesjonalistów.

Pytanie 14

Wskaż zestaw roślin rekomendowanych do ogrodów skalnych?

A. Floks szydlasty (Phlox subulata), ligustr zwyczajny (Ligustrum vulgare), forsycja pośrednia (Forsythia intermedia)

B. Perukowiec podolski (Cotinus coggygria), bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens), świerk biały odmiana Conica (Picea glauca odmiana "Conica")

C. Parzydło leśne (Aruncus dioicus), prawoślaz różowy (Altheum rosea), jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius)

D. Rozchodnik okazały (Sedum spectabile), zawciąg nadmorski (Armeria maritima), rojnik pajęczynowaty (Sempervivum arachnoideum)

Wybór roślin do ogrodów skalnych powinien być dokonany na podstawie ich adaptacji do trudnych warunków, jakie panują w takim środowisku. W przypadku pierwszej zestawionej grupy, parzydło leśne, prawoślaz różowy i jaśminowiec wonny są roślinami, które preferują bardziej żyzne i wilgotne gleby, co czyni je mało odpowiednimi do ogrodów skalnych. Parzydło leśne jest rośliną bylinową, która występuje w lasach i preferuje cień oraz wilgoć. Jego obecność w ogrodzie skalnym mogłaby prowadzić do nieodpowiednich warunków wzrostu. Podobnie prawoślaz różowy, chociaż piękny, wymaga większej ilości wody i żyznej gleby, co jest sprzeczne z założeniami ogrodu skalnego. Jaśminowiec wonny, jako krzew, również potrzebuje więcej miejsca i odpowiednich warunków glebowych, aby dobrze rosnąć. W przypadku trzeciej grupy, perukowiec podolski i bukszpan wieczniezielony są roślinami, które nie tylko są zbyt duże na typowy ogród skalny, ale także mają inne potrzeby glebowe. Perukowiec wymaga wilgotnych gleb i pełnego słońca, a bukszpan preferuje gleby żyzne i bogate w składniki odżywcze. Świerk biały odmiana Conica, chociaż stylowy, również nie jest najlepszym wyborem dla takiego środowiska. Ostatnia grupa roślin, w tym floks szydlasty oraz ligustr zwyczajny, również nie jest dostosowana do ciężkich warunków glebowych i suchych, które często panują w ogrodach skalnych. Floks szydlasty wymaga więcej wody niż to, co mogłoby zapewnić podłoże skalne, a ligustr jako krzew również potrzebuje więcej przestrzeni i odpowiednich warunków glebowych do wzrostu. Wybór roślin do ogrodów skalnych powinien zatem opierać się na ich zdolności do przetrwania w trudnych warunkach, co nie dotyczy wymienionych w niepoprawnych odpowiedziach roślin.

Pytanie 15

Przedstawione na rysunku narzędzie służy do

A. sadzenia cebul.

B. usuwania chwastów.

C. spulchniania gleby.

D. przycinania darni.

Analizując odpowiedzi, można zauważyć, że niektóre z nich wskazują na zamienność narzędzi ogrodniczych, co jest mylnym podejściem. Sadzenie cebul wymaga narzędzi takich jak szpadle czy łopaty, które są przeznaczone do wykopywania dołów w ziemi. Narzędzie do przycinania krawędzi nie ma zastosowania w tym procesie, ponieważ jego konstrukcja i kształt nie pozwalają na skuteczne sadzenie roślin. Spulchnianie gleby to inny rodzaj pracy, która wymaga narzędzi takich jak grabi czy widły. Użycie półksiężyca do tego celu byłoby nieefektywne, ponieważ narzędzie to nie jest przystosowane do głębokiego ingerowania w strukturę gleby, a jedynie do przycinania krawędzi. Usuwanie chwastów to kolejny proces, który wymaga zastosowania odpowiednich narzędzi, takich jak chwastownik. Półksiężyc nie jest przeznaczony do usuwania chwastów z korzeniami, co czyni tę odpowiedź błędną. Typowe błędy myślowe wynikają z nieprecyzyjnego zrozumienia funkcji narzędzi ogrodniczych oraz ich zastosowania. Aby zapewnić prawidłową pielęgnację ogrodu, należy stosować odpowiednie narzędzia do konkretnych zadań, co jest kluczowe dla efektywności prac ogrodniczych oraz zdrowia roślin.

Pytanie 16

Jakie z podanych drzew można ściąć bez uzyskania zezwolenia zgodnie z aktualnymi przepisami dotyczącymi ochrony przyrody?

A. 10-letni świerk

B. 4-letnią sosnę

C. 15-letni dąb

D. 6-letni klon

Odpowiedź dotycząca 4-letniej sosny jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami prawa o ochronie przyrody, niektóre gatunki drzew, w tym sosna, mogą być wycinane bez zezwolenia, jeżeli ich wiek nie przekracza określonego limitu. W Polsce, w przypadku drzew liściastych, granicą często stosowaną jest wiek 10 lat, natomiast dla drzew iglastych, jak sosna, granicą jest 4 lata. Oznacza to, że sosna w wieku 4 lat jest klasyfikowana jako roślina, która może być usunięta bez dodatkowych formalności czy konieczności uzyskiwania pozwolenia. W praktyce, dla osób zajmujących się gospodarką leśną, ważne jest przestrzeganie lokalnych przepisów oraz norm dotyczących ochrony przyrody, a także umiejętność rozróżniania gatunków drzew, które mogą być wycinane bez zgody odpowiednich organów. Właściwe podejście do ochrony przyrody wymaga także zrozumienia roli, jaką drzewa pełnią w ekosystemie oraz ich znaczenia dla bioróżnorodności. Dlatego nawet jeśli zezwolenie nie jest wymagane, warto rozważyć wpływ na środowisko i podejmować decyzje zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu zasobami leśnymi.

Pytanie 17

Na podstawie danych zamieszczonych w tablicy z KNR 2-21 oblicz liczbę sztuk roślin potrzebnych do obsadzenia kwietnika o powierzchni 75 m² roślinami jednorocznymi w ilości 4 sztuki na 1 m².

Obsadzenie kwietników drugą i trzecią zmianą roślin jednorocznych w ramach pielęgnacji
1. Likwidacja kwietników. 2. Płytkie przekopanie i zmodelowanie kwietników. 3. Uzupełnienie gleby warstwą ziemi kompostowej o grubości 5 cm. 4. Obsadzenie kwietników i podlanie
Nakłady na 100 m² kwietników					Tablica 0707
Lp.	Wyszczególnienie		Jednostka miary, oznaczenia		Obsadzenie kwietników w ramach pielęgnacji drugą lub trzecią zmianą roślin jednorocznych przy ilości w sztukach na 1 m²
	symbole eto	rodzaje zawodów i materiałów	Jednostka miary, oznaczenia
	symbole eto	rodzaje zawodów i materiałów	cyfro- we	litero- we	1	4	9	12	16	25	36	100
a	b	c	d	e	01	02	03	04	05	06	07	08
01	762	Ogrodnicy gr. II	149	r-g	19,77	27,41	40,20	47,94	56,53	58,06	73,25	175,72
01	761	Ogrodnicy gr. I	149	r-g	15,76	15,76	15,76	15,76	15,76	15,76	15,76	15,76
		Razem	149	r-g	35,53	43,17	55,96	63,70	72,29	73,82	89,01	191,48
20	-	Roślina jednoroczna	020	szt.	105	420	945	1260	1680	2625	3780	10500
21	3990400	Ziemia urodzajna (humus)	060	m³	(5,10)	(5,10)	(5,10)	(5,10)	(5,10)	(5,10)	(5,10)	(5,10)
22	3990401	Ziemia żyzna lub kompostowa	060	m³	5,10	5,10	5,10	5,10	5,10	5,10	5,10	5,10
23	3930000	Woda	060	m³	4,00	4,00	4,00	4,00	4,00	4,00	4,00	4,00

A. 300 szt.

B. 31 500 szt.

C. 1 680 szt.

D. 315 szt.

Żeby obliczyć, ile sztuk roślin jednorocznych potrzebujesz do obsadzenia kwietnika o powierzchni 75 m², musisz po prostu pomnożyć 75 przez 4, bo na 1 m² przypada właśnie 4 sztuki. Wychodzi 300 sztuk. Ale pamiętaj, że to tylko teoretyczne obliczenia. W praktyce warto dodać jeszcze jakieś zapasy, bo różne rzeczy mogą się zdarzyć, np. niektóre rośliny mogą nie ukorzenić się dobrze. Dlatego zaleca się, żeby policzyć trochę więcej, tak z 315 sztuk. Takie podejście jest zgodne z tym, co mówią eksperci, by zabezpieczyć się na wszelki wypadek. Dobre obliczenia są naprawdę ważne, jeśli chcesz, żeby twój ogród wyglądał ładnie i rośliny były zdrowe. Więc te 315 sztuk to już naprawdę mądra decyzja.

Pytanie 18

Narzędzie pokazane na rysunku używane jest do

A. cięcia wrzosów.

B. formowania krzewów.

C. koszenia powierzchni trawnika.

D. docinania krawędzi trawnika.

Wybór odpowiedzi, która sugeruje formowanie krzewów, cięcie wrzosów lub koszenie powierzchni trawnika, prowadzi do szeregu nieporozumień dotyczących funkcji i zastosowania narzędzi ogrodniczych. Narzędzie pokazane na rysunku to specjalistyczne nożyce do trawy, które są zaprojektowane wyłącznie do precyzyjnego przycinania krawędzi trawnika. W kontekście formowania krzewów najczęściej wykorzystuje się sekatory lub nożyce ogrodnicze, które mają zupełnie inną budowę i kształt ostrzy, co umożliwia cięcie grubszych gałęzi oraz nadawanie krzewom pożądanego kształtu. Z kolei cięcie wrzosów również wymaga użycia odpowiednich narzędzi, takich jak sekatory do cięcia roślin wieloletnich, które są dostosowane do specyfiki tych roślin. Koszenie powierzchni trawnika to zadanie, które wykonuje się za pomocą kosiarki, a nie nożyc, które są stosowane do detali i wykończeń. Powszechnym błędem jest mylenie tych narzędzi, co wynika z braku zrozumienia ich przeznaczenia oraz specyfiki pracy w ogrodzie. Kluczowe w pracy z narzędziami ogrodniczymi jest ich odpowiednie dobranie do konkretnych zadań, ponieważ użycie niewłaściwego narzędzia może prowadzić do uszkodzeń roślin oraz obniżenia efektywności pracy. Zrozumienie różnic w zastosowaniach poszczególnych narzędzi jest niezbędne dla każdego ogrodnika, zarówno amatora, jak i profesjonalisty.

Pytanie 19

Cis pospolity powinien być sadzony w glebie o takim odczynie

A. obojętnym

B. zasadowym

C. kwasowym

D. bardzo kwasowym

Gleby o odczynie kwaśnym, obojętnym lub bardzo kwaśnym nie są odpowiednie dla cisa pospolitego, co może prowadzić do wielu problemów w jego uprawie. W przypadku odczynu kwaśnego, pH poniżej 7 powoduje, że dostępność niektórych składników odżywczych, takich jak wapń i magnez, jest ograniczona, co prowadzi do niedoborów i pogorszenia kondycji roślin. Cisy mogą wykazywać oznaki stresu, takie jak żółknięcie igieł lub spowolnienie wzrostu. W glebach obojętnych, chociaż pH wynosi około 7, nie zapewnia ono optymalnych warunków, które preferują cisy, co może skutkować ich osłabieniem i podatnością na choroby. Użytkownicy często mylą zasadowość z alkalicznością, co prowadzi do nieprawidłowego doboru gleby i nieadekwatnych działań pielęgnacyjnych. Właściwe zrozumienie wymagań glebowych cisa pospolitego jest kluczowe dla jego zdrowego wzrostu oraz estetycznego wyglądu, dlatego powinniśmy unikać sadzenia go w niewłaściwych warunkach, aby nie tylko nie zaszkodzić roślinie, ale również zapewnić jej długotrwały rozwój w naszych ogrodach.

Pytanie 20

Jaką roślinę drzewną można by zasugerować do zasadzenia w niewielkim ogrodzie wewnętrznym?

A. Buk zwyczajny 'Pendula' (Fagus syhatica 'Pendula')

B. Klon pospolity 'Globosum' (A cerplatanoides 'Globosum')

C. Topola Simona 'Fastigiata' (Populus simonii 'Fastigiata')

D. Tulipanowiec amerykański 'Fastigiata' (Liriodendron tulipifera 'Fastigiata')

Topola Simona 'Fastigiata' (Populus simonii 'Fastigiata') ma tendencję do szybkiego wzrostu i osiąga znaczne wysokości, co czyni ją mniej odpowiednią do małych wnętrz ogrodowych. Jej korona jest wysoka i wąska, co może prowadzić do problemów z przestrzenią, zwłaszcza w ograniczonym otoczeniu. Ponadto, topole są drzewami, które często produkują dużą ilość pyłku, co może stanowić problem dla osób uczulonych. Tulipanowiec amerykański 'Fastigiata' (Liriodendron tulipifera 'Fastigiata') także dorasta do znacznych rozmiarów, a jego rozłożysta korona może w przyszłości stanowić przeszkodę w małym ogrodzie. Buk zwyczajny 'Pendula' (Fagus sylvatica 'Pendula') jest drzewem o dużych wymaganiach przestrzennych i może przytłoczyć małe wnętrze ogrodowe. Wybierając roślinę do małych przestrzeni, kluczowe jest zwrócenie uwagi na jej rozmiary w dorosłym stadium oraz tempo wzrostu. Niezrozumienie tych aspektów prowadzi do częstych błędów w doborze roślin, co w efekcie skutkuje nieodpowiednim zagospodarowaniem przestrzeni i problemami w ich późniejszej pielęgnacji. W ogrodnictwie kluczowe jest przemyślane podejście do doboru roślin, które nie tylko dekorują, ale i harmonizują z dostępną przestrzenią, co jest podstawą dobrej praktyki ogrodniczej.

Pytanie 21

Który z podanych gatunków drzew można spotkać na madach przy dużych rzekach?

A. Świerk pospolity (Picea abies)

B. Grab pospolity (Carpinus betulus)

C. Sosna zwyczajna (Pinus silvestris)

D. Olcha czarna (Alnus glutinosa)

Olcha czarna (Alnus glutinosa) jest gatunkiem drzew, który występuje na madach zalewowych dużych rzek, co czyni ją kluczowym elementem ekosystemów tych obszarów. Charakteryzuje się zdolnością do życia w wilgotnych warunkach, co jest niezwykle istotne na terenach, które regularnie podlegają zalaniu. Roślina ta ma także zdolność do współpracy z azotofilnymi mikroorganizmami, co pozwala na wzbogacanie gleby w azot, a tym samym na poprawę jej żyzności. Olcha czarna jest szczególnie użyteczna w rekultywacji terenów podmokłych i stabilizacji brzegów rzek, ponieważ jej korzenie pomagają w umacnianiu gleby oraz ograniczaniu erozji. W praktyce, sadzenie olchy wzdłuż rzek jest powszechnie stosowaną metodą przywracania naturalnej równowagi ekologicznej oraz ochrony przed powodziami. W kontekście zarządzania środowiskiem, olcha czarna jest często używana w projektach związanych z ekomonitoringiem i ochroną bioróżnorodności, co czyni ją niezwykle wartościowym gatunkiem w obszarach wodnych.

Pytanie 22

Który sposób działania jest najbardziej skuteczny w zwalczaniu chwastów w uprawie roślin dekoracyjnych?

A. Nałożenie na glebę 10-centymetrowej warstwy żwiru

B. Cykliczne ręczne usuwanie młodych chwastów

C. Sezonowe stosowanie oprysków z herbicydami

D. Rozłożenie na powierzchni gleby maty izolacyjnej

Wielu ogrodników może sądzić, że regularne ręczne pielenie wschodzących chwastów jest wystarczającym środkiem do ich zwalczania. Chociaż pielenie może być skuteczne na początku sezonu wegetacyjnego, staje się mniej efektywne w miarę wzrostu liczby chwastów oraz ich korzeni w glebie. Ręczne pielenie wymaga dużej ilości czasu i wysiłku, a także nie gwarantuje całkowitego usunięcia korzeni chwastów, co może prowadzić do ich ponownego wzrostu. Z drugiej strony, sezonowe opryski herbicydami mogą wydawać się łatwym rozwiązaniem, jednak wiążą się z ryzykiem dla środowiska, w tym dla pożytecznych organizmów oraz zdrowia ludzi. Ponadto, herbicydy mogą prowadzić do powstawania odporności chwastów, co z czasem zmniejsza ich skuteczność. Rozłożenie 10-centymetrowej warstwy żwiru również ma swoje ograniczenia – chociaż może ograniczać wzrost chwastów, to nie stanowi pełnej bariery dla ich rozwoju, a także nie dostarcza roślinom niezbędnych składników odżywczych, co może negatywnie wpływać na ich zdrowie i wzrost. Właściwe podejście do walki z chwastami powinno łączyć różne metody, jednak stosowanie mat izolacyjnych jako podstawowej strategii w uprawie roślin ozdobnych przynosi najlepsze rezultaty.

Pytanie 23

Jakie zagrożenia chemiczne mogą wystąpić dla zdrowia człowieka podczas realizacji prac pielęgnacyjnych?

A. są nierówne, śliskie powierzchnie

B. stanowi kontakt z nawozami sztucznymi

C. stanowią ruchome elementy robocze maszyn

D. są płyny pod ciśnieniem

Zabawa z nawozami sztucznymi podczas pracy w ogrodzie to naprawdę poważna sprawa. Te nawozy potrafią mieć w sobie różne chemikalia, jak azotany czy fosforany, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia. Na przykład, azotany mogą powodować, że krew gorzej transportuje tlen, co jest dość nieprzyjemne. Dlatego, jeśli pracujesz z tymi substancjami, warto pamiętać o rękawicach oraz maskach, żeby jakoś się ochronić. Lepiej przestrzegać zasad BHP i wiedzieć, jak bezpiecznie posługiwać się tymi nawozami, bo to pomoże unikać problemów zdrowotnych. Dobrze jest też przeczytać, co jest napisane na etykietach i kartach charakterystyki, żeby być świadomym, z czym tak naprawdę ma się do czynienia.

Pytanie 24

Podaj kolejność trawników od najniższej do najwyższej zalecanej wysokości koszenia.

A. Dywanowe, łąkowe, parkowe

B. Dywanowe, parkowe, łąkowe

C. Parkowe, łąkowe, dywanowe

D. Łąkowe, dywanowe, parkowe

Odpowiedź wskazująca uszeregowanie trawników od najniższej do najwyższej zalecanej wysokości koszenia jest poprawna. Trawniki dywanowe, które są przeznaczone do intensywnego użytku, zazwyczaj koszone są na wysokości od 2 do 4 cm. Dzięki tej wysokości zapewniają one gęstość oraz estetykę, a także sprzyjają zdrowiu trawy poprzez poprawę fotosyntezy. Następnie mamy trawniki parkowe, które kosimy na wysokości od 4 do 6 cm, co pozwala na uzyskanie równowagi między estetyką a odpornością na uszkodzenia, a także sprzyja tworzeniu bardziej naturalnego wyglądu. Na końcu znajdują się trawniki łąkowe, które są koszone na wysokości od 6 do 10 cm. Tego rodzaju trawniki są często mniej wymagające w pielęgnacji i sprzyjają różnorodności biologicznej poprzez zapewnienie siedlisk dla różnych gatunków roślin i zwierząt. Przestrzeganie tych zaleceń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowego i atrakcyjnego trawnika, a także zgodności z dobrą praktyką zarządzania terenami zielonymi w kontekście ochrony środowiska.

Pytanie 25

Materiał szkółkarski przeznaczony do wysyłki w pięciolitrowym pojemniku oznacza się symbolem

A. C5

B. P5

C. CE

D. Pf5

Odpowiedź C5 jest jak najbardziej trafna. Oznaczenie C5 mówi nam, że mamy do czynienia z materiałem szkółkarskim, który jest gotowy do transportu w pojemniku o pojemności pięciu litrów. To jest ważne, bo takie oznaczenia pomagają zrozumieć, jaki rodzaj rośliny mamy do czynienia i ile miejsca potrzebuje. Dzięki temu, kiedy kupujemy rośliny, mamy pewność, że są one w dobrym stanie i odpowiednio przygotowane do przesadzenia w nowe miejsce. To, że roślina jest dojrzała i ma dobrze rozwinięty system korzeniowy, to naprawdę zwiększa szansę, że dobrze się zaaklimatyzuje. W branży ogrodniczej takie oznaczenia są powszechne i ułatwiają życie wszystkim – zarówno producentom, jak i klientom. Znajomość tych standardów to podstawa dla każdego, kto myśli o pracy w ogrodnictwie czy projektowaniu zieleni miejskiej.

Pytanie 26

Do roślin cebulowych, które kwitną w ogrodach na początku wiosny, zalicza się

A. pierwiosnek ząbkowany (Primula denticulata)

B. szafran wiosenny (Crocus vernus)

C. szachownica cesarska (Fritillaria impeńalis)

D. mieczyk ogrodowy (Gladiolus hybridus)

Szafran wiosenny (Crocus vernus) jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych roślin cebulowych, które kwitną na wiosnę. Ta roślina należy do rodziny irysowatych, a jej kwiaty pojawiają się zazwyczaj w marcu lub na początku kwietnia, co czyni ją jedną z pierwszych zwiastunów wiosny. Szafran wiosenny charakteryzuje się dużymi, kolorowymi kwiatami, które mogą mieć odcienie fioletu, bieli, a nawet żółci. W ogrodzie szafran jest ceniony za łatwość w uprawie oraz zdolność do naturalizacji, co oznacza, że po posadzeniu rośnie i rozprzestrzenia się samodzielnie w odpowiednich warunkach. Ponadto, szafran wiosenny dobrze znosi różne typy gleb, choć preferuje gleby przepuszczalne i dobrze nasłonecznione. Dzięki tym cechom, roślina ta jest idealna do tworzenia kolorowych rabat wiosennych, a także do nasadzeń w trawnikach. W kontekście standardów ogrodniczych, szafran wiosenny jest często rekomendowany przez ekspertów jako doskonały wybór dla ogrodników amatorów i profesjonalistów, którzy chcą uzyskać wcześniejsze kwitnienie i estetyczne efekty w swoich ogrodach.

Pytanie 27

Jakie rośliny można polecić do obsadzenia niewielkich rond miejskich?

A. laurowiśnie (Prunus laurocerasus)

B. magnolie (Magnolia sp.)

C. różaneczniki (Rhododendron sp.)

D. róże okrywowe (Rosa sp.)

Laurowiśnie (Prunus laurocerasus) są często postrzegane jako atrakcyjne rośliny do obsadzania miejskich przestrzeni, jednak ich zastosowanie w małych rondach może być problematyczne ze względu na ich inwazyjny charakter. Ta roślina szybko się rozprzestrzenia, co może prowadzić do zdominowania innych gatunków, a także do znacznych kosztów związanych z ich kontrolą. Ponadto, laurowiśnie wymagają regularnego przycinania, aby zachować pożądany kształt, co może być niepraktyczne w kontekście małych rond. Magnolie (Magnolia sp.) z kolei, choć piękne i majestatyczne, są roślinami o dużych wymaganiach dotyczących przestrzeni i gleby, a ich większe rozmiary mogą sprawić, że nie będą odpowiednie do ograniczonej powierzchni rond. Różaneczniki (Rhododendron sp.) są również niewłaściwym wyborem, zwłaszcza że ich wymagania glebowe są specyficzne i mogą nie być spełnione w warunkach miejskich, gdzie gleba często jest zanieczyszczona. Ponadto, różaneczniki potrzebują odpowiedniej wilgotności i cienia, co czyni je mniej elastycznymi w kontekście różnorodnych warunków miejskich. Zatem wybierając roślinność do obsadzenia małych rond, kluczowe jest kierowanie się ich praktycznością, estetyką oraz zdolnością do komponowania się z miejskim krajobrazem, co róże okrywowe spełniają w sposób najpełniejszy.

Pytanie 28

Korzystając z danych zawartych w tabeli, zaczerpniętej z obwieszczenia Ministra Środowiska z 28.10.2004 r., określ wysokość opłaty za usunięcie wierzby o obwodzie 30 cm.

STAWKI OPŁAT DLA POSZCZEGÓLNYCH RODZAJÓW I GATUNKÓW DRZEW
Lp.	Rodzaje, gatunki i odmiany drzew	Stawki w zł za 1 cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm
1	2	3
1	Topola, olsza, klon jesionolistny, wierzba, czeremcha amerykańska, grochodrzew	11,04
2	Kasztanowiec, morwa, jesion amerykański, czeremcha zwyczajna, świerk pospolity, sosna zwyczajna, daglezja, modrzew, brzoza brodawkowata i omszona	30,01
3	Dąb, buk, grab, lipa, choina, iglicznia, głóg — forma drzewiasta, jarząb, jesion wyniosły, klon z wyjątkiem klonu jesionolistnego, gatunki i odmiany ozdobne jabłoni, śliwy, wiśni i orzecha; leszczyna turecka, brzoza (pozostałe gatunki i odmiany), jodła pospolita, świerk (pozostałe gatunki i odmiany), sosna (pozostałe gatunki i odmiany), żywotnik (wszystkie gatunki), platan klonolistny, wiąz, cyprysik	73,00
4	Jodła (pozostałe gatunki i odmiany), tulipanowiec, magnolia, korkowiec, miłorząb, metasekwoja, cis, cyprysik, bożodrzew	275,40

A. 980,40 zł

B. 331,20 zł

C. 442,40 zł

D. 625,60 zł

Poprawna odpowiedź to 331,20 zł, co wynika z zastosowania określonej stawki opłaty za usunięcie wierzby. Zgodnie z danymi zawartymi w tabeli, stawka wynosi 11,04 zł za każdy centymetr obwodu pnia. Obliczenia przeprowadzamy, mnożąc obwód wierzby, który wynosi 30 cm, przez stawkę opłaty. Wzór na obliczenie opłaty to: 30 cm * 11,04 zł/cm = 331,20 zł. Tego rodzaju obliczenia są istotne w kontekście zarządzania zasobami naturalnymi i ochrony środowiska, a wiedza o stawkach opłat jest niezbędna dla właścicieli gruntów oraz specjalistów zajmujących się gospodarką leśną. Przy planowaniu działań związanych z usuwaniem drzew i krzewów, warto wiedzieć, że opłaty mogą się różnić w zależności od gatunku drzewa oraz jego obwodu. Praktyczna znajomość tych stawek pozwala na lepsze planowanie budżetu oraz podejmowanie świadomych decyzji w zakresie zarządzania przestrzenią zieloną.

Pytanie 29

Jakie narzędzie najlepiej sprawdzi się w głębokim spulchnianiu gleby oraz usuwaniu kłączy perzu na planowanej rabacie?

A. Grabie

B. Szpadel

C. Motyka trójzębna

D. Widły amerykańskie

Widły amerykańskie to narzędzie, które wyróżnia się swoją konstrukcją i funkcjonalnością, co czyni je najbardziej odpowiednim wyborem do głębokiego spulchnienia gleby oraz usuwania kłączy perzu. Ich długie, szerokie zęby pozwalają na efektywne wnikanie w glebę, co ułatwia rozluźnianie zbitej ziemi oraz docieranie do głębszych warstw, gdzie często znajdują się systemy korzeniowe roślin. Dzięki szerokiemu rozstawowi zębów, widły amerykańskie skutecznie chwytają i usuwają kłącza perzu, co jest istotne w kontekście zakładania rabat, gdzie konkurencja ze strony chwastów może hamować rozwój zamierzonych roślin. Przy użyciu tego narzędzia ogrodnicy mogą również poprawić strukturę gleby, co sprzyja lepszemu wchłanianiu wody i składników odżywczych. W praktyce, stosowanie widł amerykańskich w połączeniu z technikami mulczowania oraz odpowiednim nawożeniem, przyczynia się do stworzenia zdrowego ekosystemu w ogrodzie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie uprawy roślin ogrodowych.

Pytanie 30

Wskaż odmianę cyprysika, która charakteryzuje się luźną koroną oraz zwisającymi w dół pędami.

A. Cyprysik groszkowy (Chamaecyparis pisifera) odm. Plumosa

B. Cyprysik Lawsona (Chamaecyparis lawsoniana) odm. Columnaris

C. Cyprysik groszkowy (Chamaecyparis pisifera) odm. Boulevard

D. Cyprysik nutkajski (Chamaecyparis nootkatensis) odm. Pendula

Cyprysik nutkajski (Chamaecyparis nootkatensis) odm. Pendula jest odpowiednią odmianą cyprysika o luźnej koronie oraz zwisających pędach. Charakterystyczną cechą tej odmiany jest jej elegancki, przewieszony pokrój, który sprawia, że idealnie nadaje się do kompozycji w ogrodach, na skarpach czy w parkach. W praktyce, ze względu na swoje właściwości estetyczne, cyprysik nutkajski odm. Pendula często wykorzystuje się w projektowaniu krajobrazu, gdzie jego zwisające gałęzie dodają lekkości i dynamiki przestrzeni. Dodatkowo, ta odmiana jest odporna na niekorzystne warunki atmosferyczne, co sprawia, że jest łatwa w pielęgnacji i dobrze adaptuje się do różnych typów gleby. W kontekście dobrych praktyk w ogrodnictwie, warto zauważyć, że cyprysik nutkajski jest również wykorzystywany jako roślina osłonowa, co przyczynia się do poprawy bioróżnorodności w ogrodach.

Pytanie 31

Jakie dodatkowe elementy można spotkać na ścieżce ekologiczno-przyrodniczej w parku podmiejskim?

A. trejaże

B. kosze na śmieci

C. murki kwiatowe

D. bindaże

Kosze na śmieci są kluczowym elementem infrastruktury ścieżek ekologiczno-przyrodniczych w parkach podmiejskich, ponieważ promują odpowiedzialne zachowania wśród odwiedzających oraz wpływają na estetykę i czystość przestrzeni. Dbanie o porządek w takich miejscach jest niezbędne dla ochrony przyrody i zachowania lokalnych ekosystemów. Wprowadzając odpowiednie pojemniki na odpady, można ograniczyć zanieczyszczenie środowiska oraz minimalizować ryzyko wystąpienia niebezpiecznych sytuacji, takich jak pożary. Standardy dotyczące wyposażenia parków podmiejskich, takie jak te opracowane przez Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody, zalecają umieszczanie koszy na śmieci w regularnych odstępach, aby były łatwo dostępne dla wszystkich użytkowników. Przykłady dobrych praktyk obejmują stosowanie koszy wielomateriałowych, które umożliwiają segregację odpadów, co jest zgodne z obowiązującymi normami ekologicznymi oraz programami recyklingowymi. Ponadto, kosze powinny być regularnie opróżniane, co zapobiega ich przepełnianiu i dalszemu zanieczyszczaniu terenu.

Pytanie 32

Przedstawiony na zdjęciu rodzaj nawierzchni można polecić do zastosowania

A. na promenadach.

B. na bulwarach.

C. w ogrodach przydomowych.

D. w parkach miejskich.

Odpowiedzi takie jak "na promenadach", "w parkach miejskich" oraz "na bulwarach" nie są odpowiednie z kilku powodów. Nawierzchnie przeznaczone do promenad i bulwarów często wymagają bardziej uniformowanej i twardej powierzchni, która jest dostosowana do intensywnego ruchu pieszych oraz rowerzystów. Płyty kamienne otoczone żwirem, jak na zdjęciu, mogą nie spełniać tych wymagań, ponieważ żwir może być niewygodny do poruszania się po nim na dłuższych dystansach, a także może podlegać erozji pod wpływem dużych ilości ruchu. Dodatkowo, w parkach miejskich, często stawiane są wymagania dotyczące odporności nawierzchni na różne czynniki, takie jak obciążenie mechaniczne i zmienne warunki atmosferyczne. Zastosowanie płyty kamiennej w takich miejscach może prowadzić do zniszczeń i zwiększonej kosztowności utrzymania. W kontekście ogrodów przydomowych, gdzie podejście bardziej naturalistyczne jest pożądane, zastosowanie kamienia i żwiru współczesne jest zgodne z zasadami małej architektury ogrodowej. Wybór nawierzchni do przestrzeni publicznych powinien jednak opierać się na normach takich jak PN-EN 1339, które określają wymagania dotyczące trwałości i funkcjonalności nawierzchni. Dlatego wybór płyty kamiennej otoczonej żwirem do miejsc takich jak promenady, parki miejskie czy bulwary jest niewłaściwy.

Pytanie 33

Jakie rośliny można zalecić do obsadzenia ekstensywnego zielonego dachu?

A. sosna pospolita (Pinus sylvestris), bez lilak (Syringa vulgaris)

B. rozchodnik ostry (Sedum acre), rojnik murowy (Sempervivum tectorum)

C. modrzew europejski (Larix decidua), dereń biały (Cornus alba)

D. brzoza brodawkowata (Betula pendula), grusza pospolita (Pyrus communis)

Rozchodnik ostry (Sedum acre) oraz rojnik murowy (Sempervivum tectorum) to idealne rośliny do obsadzenia ekstensywnego zielonego dachu. Obie rośliny należą do rodziny gruboszowatych i charakteryzują się wysoką odpornością na niekorzystne warunki, takie jak susza, wiatr oraz ograniczona gleba, co czyni je doskonałym wyborem na dachy o niskiej warstwie substratu. Sedum acre ma dodatkowo właściwości przyciągające owady zapylające, co wspiera lokalny ekosystem. Rojnik murowy, z kolei, wyróżnia się estetyką oraz zdolnością do akumulacji wody, co minimalizuje ryzyko erozji podłoża. Zastosowanie tych roślin przyczynia się do poprawy efektywności energetycznej budynków, poprzez obniżenie temperatury wewnętrznej latem oraz izolację zimą. W kontekście standardów budowlanych, zielone dachy wspierają zrównoważony rozwój i przyczyniają się do ochrony bioróżnorodności, co jest zgodne z aktualnymi trendami w architekturze ekologicznej i urbanistyce.

Pytanie 34

Jakie urządzenie służy do pomiaru kątów zarówno w pionie, jak i poziomie w terenie?

A. dalmierz

B. teodolit

C. busolę

D. węgielnicę

Busola, będąca narzędziem do pomiaru kierunków, jest wykorzystywana głównie w nawigacji i orientacji w terenie. Choć ma swoje zastosowanie w geodezji, nie umożliwia pomiaru kątów pionowych, co czyni ją niewłaściwym wyborem w kontekście podanego pytania. Dalmierz, z drugiej strony, służy do pomiarów odległości, co jest kluczowe w geodezji, ale również nie dostarcza informacji o kątach. Dalmierz laserowy może być użyty w połączeniu z teodolitami, jednak samodzielnie nie spełnia wymagań dotyczących pomiaru kątów. Węgielnica to narzędzie o ograniczonym zastosowaniu, używane głównie w ręcznych pracach budowlanych do sprawdzania poziomu i kąta(90°). Dlatego jest to narzędzie bardziej właściwe dla zadań rzemieślniczych niż geodezyjnych. Typowym błędem związanym z wyborem niepoprawnej odpowiedzi jest mylenie narzędzi oznaczających różne parametry pomiarowe. Użytkownicy mogą nie doceniać znaczenia różnicy pomiędzy pomiarami kątów a pomiarami odległości, co prowadzi do niepoprawnych wniosków. W kontekście profesjonalnych pomiarów, wybór odpowiednich narzędzi i zrozumienie ich funkcji jest kluczowe dla osiągnięcia precyzyjnych wyników.

Pytanie 35

Dekoracyjną częścią anturium jest

A. kolba

B. koszyczek

C. przykwiatek

D. podsadka

Przykwiatek, znany również jako spatha, stanowi charakterystyczny element dekoracyjny anturium. Jest to szeroki, często błyszczący liść otaczający kolbę kwiatu, który przyciąga wzrok i nadaje roślinie unikalny wygląd. Przykwiatek występuje w różnych kolorach, od intensywnej czerwieni, przez różowe odcienie, aż po biel, co czyni anturium popularnym wyborem w projektowaniu wnętrz oraz florystyce. Dzięki swojej długotrwałej trwałości, przykwiatek nadaje się doskonale do bukietów i aranżacji, a jego atrakcyjność wizualna czyni go często wybieranym elementem dekoracyjnym na różnorodne okazje. W praktyce, anturium z przykwiatkiem stanowi doskonałe rozwiązanie dla osób poszukujących rośliny, która nie tylko ozdabia przestrzeń, ale również podkreśla nowoczesny styl aranżacji. W kontekście branżowym, znajomość roli przykwiatka w anturium jest niezbędna dla projektantów i florystów, którzy chcą tworzyć kompozycje roślinne zgodne z aktualnymi trendami.

Pytanie 36

Do wykonania wiosennego cięcia prześwietlającego krzewów liściastych należy użyć narzędzia przedstawionego na

A. ilustracji 2.

B. ilustracji 3.

C. ilustracji 4.

D. ilustracji 1.

Jeżeli zaznaczasz inne ilustracje, to widać, że mogą być jakieś nieporozumienia w doborze narzędzi. Na przykład, ilustracja 2 to piła łańcuchowa, a ona raczej nie nadaje się do precyzyjnego przycinania krzewów. Użycie jej do wiosennego cięcia może bardzo uszkodzić rośliny i zostawić nieestetyczne rany, co sprzyja chorobom. Z kolei ilustracja 3 to nożyce do trawy, a one są stworzone do trawnika, a nie do krzewów. Jak ktoś użyje ich do cięcia gałęzi, to roślina może się nieładnie zniekształcić. A ilustracja 4 pokazuje podkaszarkę, która też nie nadaje się do precyzyjnego przycinania gałęzi. Takie błędy wynikają z tego, że nie każdy zna funkcje narzędzi ogrodniczych. Lepiej zapoznać się z nimi i poznać techniki przycinania, żeby rośliny rosły zdrowo i jak należy.

Pytanie 37

Proces zakupu kwietnika obejmuje wykonanie działań w następującej kolejności:

A. wytyczenie wzoru, wyznaczenie miejsc sadzenia, sadzenie

B. ściółkowanie, wytyczenie wzoru, wyznaczenie miejsc sadzenia

C. obfite podlanie, wyznaczenie miejsc sadzenia, sadzenie

D. wyznaczenie miejsc sadzenia, sadzenie, wytyczenie wzoru

Jak myślisz, planowanie kwietnika jest naprawdę ważne, ale czasami można się na tym złapać. Na przykład, podlewanie przed sadzeniem wydaje się dobrym pomysłem, ale to może prowadzić do problemów z drenażem. A sadzenie bez wytyczenia wzoru? No, to może nie wypalić, bo rośliny mogą się poustawiać chaotycznie, a to nie wygląda najlepiej. Gdybyś zasłonił ziemię ściółką przed wytyczeniem wzoru, to później możesz mieć spory problem z odnalezieniem miejsc, gdzie powinny być rośliny. No i ściółka może blokować dostęp wody i powietrza, co roślinom na pewno nie pomoże. Dlatego lepiej wszystko dobrze zaplanować, żeby uniknąć problemów, które mogą zaszkodzić efektom twojej pracy.

Pytanie 38

Krajobraz stworzony przez ludzi w wyniku ich świadomej działalności, to krajobraz

A. kulturowy

B. pierwotny

C. naturalny

D. zdewastowany

Krajobraz naturalny, w odróżnieniu od kulturowego, odnosi się do przestrzeni, która nie została znacząco zmieniona przez działalność ludzką. Tego typu krajobraz obejmuje tereny, takie jak lasy, góry, rzeki i jeziora, gdzie dominują naturalne procesy geologiczne i ekologiczne, a działalność człowieka jest znikoma. W kontekście krajobrazu pierwotnego, mówimy o miejscach, które pozostają niezmienione przez jakiekolwiek wpływy cywilizacyjne, jak dzikie lasy Amazonii czy nieodkryte wschodnie tereny Syberii. Krajobraz zdewastowany z kolei odnosi się do obszarów, które uległy znacznemu zniszczeniu w wyniku działalności ludzkiej, np. terenów po intensywnej eksploatacji surowców naturalnych, co skutkuje degradacją środowiska. Ważne jest, aby nie mylić tych pojęć, ponieważ niewłaściwe zrozumienie różnic między nimi prowadzi do błędów w planowaniu przestrzennym oraz zarządzaniu zasobami naturalnymi. Krajobraz kulturowy stanowi zatem złożoną interakcję między naturą a działalnością ludzką, co czyni go nie tylko ważnym obszarem badań, ale także praktyki w wielu dziedzinach, takich jak architektura, urbanistyka, czy ochrona środowiska.

Pytanie 39

Która z nawierzchni twardych ulepszonych jest brana pod uwagę?

A. nawierzchnia betonowa

B. nawierzchnia żwirowa

C. nawierzchnia gruntowa

D. nawierzchnia tłuczniowa

Nawierzchnie gruntowe, tłuczniowe oraz żwirowe różnią się znacząco od nawierzchni betonowej, zarówno pod względem strukturalnym, jak i funkcjonalnym. Nawierzchnia gruntowa, na przykład, nie jest w stanie zapewnić odpowiedniej nośności oraz stabilności w warunkach intensywnego ruchu. Gruntowe nawierzchnie są podatne na erozję i deformacje, co czyni je nietrwałymi i wymaga częstych remontów. Z kolei nawierzchnie tłuczniowe, składające się z kawałków kruszywa, oferują lepszą stabilność niż nawierzchnie gruntowe, ale wciąż nie osiągają parametrów technicznych nawierzchni betonowej. Ich struktura jest znacznie bardziej podatna na osiadanie oraz wymaga systematycznego uzupełniania kruszywa i wyrównywania. Nawierzchnie żwirowe, mimo że mogą zapewnić nieco lepszą przepuszczalność wody, również nie spełniają norm dla nawierzchni ulepszonych. W praktyce ich użytkowanie ogranicza się do terenów o niskim natężeniu ruchu, takich jak drogi dojazdowe czy ścieżki rowerowe. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi typami nawierzchni jest kluczowe dla właściwego doboru materiałów w projektach infrastrukturalnych, aby zapewnić bezpieczeństwo i komfort użytkowników.

Pytanie 40

Ogólna inwentaryzacja zieleni przeprowadzana jest na podstawie

A. tabeli pomiarowej

B. podkładu geodezyjnego

C. dziennika niwelacyjnego

D. projektu koncepcyjnego

Inwentaryzacja zieleni opiera się na precyzyjnych danych, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowych informacji o stanie i rozmieszczeniu zasobów roślinnych. Odpowiedzi, które wskazują na projekt koncepcyjny, tabelę pomiarową czy dziennik niwelacyjny, mogą wydawać się na pierwszy rzut oka logiczne, jednak każde z tych podejść ma swoje ograniczenia w kontekście inwentaryzacji ogólnej. Projekt koncepcyjny, choć ważny w procesie planowania, nie dostarcza konkretnych i wymiernych danych geograficznych, które są kluczowe dla lokalizacji roślinności. Tabela pomiarowa to narzędzie umożliwiające rejestrację pomiarów, ale sama w sobie nie zawiera danych geodezyjnych, które są fundamentem dla późniejszej analizy. Dziennik niwelacyjny, z kolei, to dokumentacja pomiarów, która skupia się na różnicach wysokości, a nie na szczegółowym rozmieszczeniu roślinności. W praktyce błędne podejście do wyboru podstawy inwentaryzacji może prowadzić do nieścisłości w danych, co skutkuje podjęciem niewłaściwych decyzji dotyczących zarządzania zielenią. Dlatego podstawą inwentaryzacji powinna być zawsze rzetelna dokumentacja geodezyjna, która zapewnia pełen obraz stanu zieleni w danym terenie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej