Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 08:28
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 08:36

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Za pomocą stylu CSS zdefiniowano obramowanie pojedyncze o następujących kolorach krawędzi:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;

Jakie kolory będą miały poszczególne krawędzie?

A. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta.

B. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta.

C. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta.

D. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta.

W tym pytaniu kluczowe jest zrozumienie skróconej składni własności `border-color` w CSS. Gdy podamy cztery wartości kolorów, przeglądarka interpretuje je zawsze w tej samej kolejności: góra (top), prawa (right), dół (bottom), lewa (left). Dokładnie tak samo działa to jak przy `margin` czy `padding`. Czyli zapis `border-color: red blue green yellow;` oznacza: górna krawędź – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta. Styl `border: solid 1px;` określa tylko typ obramowania (ciągła linia) i grubość (1px), ale bez kolorów. Kolory są dopiero dodane przez `border-color`. W praktyce bardzo często używa się tej skróconej notacji, np. żeby wyróżnić jedną krawędź: `border-color: transparent transparent red transparent;` – daje to efekt podkreślenia tylko od dołu. Z mojego doświadczenia w front‑endzie lepiej zapamiętać prostą zasadę: przy czterech wartościach zawsze idziemy zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zaczynając od góry: top → right → bottom → left. To się powtarza przy wielu własnościach CSS. Warto też wiedzieć, że można podać mniej wartości: jedną (wszystkie krawędzie ten sam kolor), dwie (góra/dół i prawa/lewa), trzy (góra, prawa/lewa, dół). Jednak w tym zadaniu są cztery, więc każda krawędź ma osobny kolor. Takie podejście jest zgodne ze specyfikacją CSS (box model) i jest powszechnie stosowane w projektach produkcyjnych do tworzenia np. ramek, strzałek, wyróżnień nagłówków czy kart.

Pytanie 2

Program napisany w języku PHP ma na celu wyliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6. Warunek doboru ocen w pętli obliczającej średnią powinien zawierać wyrażenie logiczne

A. $ocena >= 2 and $ocena <= 6

B. $ocena > 2 and $ocena < 6

C. $ocena >= 2 or $ocena <= 6

D. $ocena > 2 or $ocena < 6

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ warunek '$ocena >= 2 and $ocena <= 6' precyzyjnie definiuje zakres ocen, które mają być brane pod uwagę przy obliczaniu średniej. Użycie operatora 'and' zapewnia, że tylko oceny mieszczące się w przedziale od 2 do 6, włącznie z obydwoma krańcami, będą uwzględnione. Przykład praktyczny to sytuacja, w której programista chciałby zrealizować system oceny uczniów, w którym dopuszczalne oceny to 2, 3, 4, 5 i 6. Gdybyśmy użyli operatora 'or', program mógłby przyjąć oceny spoza tego zakresu, co prowadziłoby do nieprawidłowych obliczeń i fałszywych wniosków. W kontekście programowania w PHP, stosowanie poprawnych warunków logicznych jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania kodu. Dobrym przykładem zastosowania takiego warunku jest pętla, która iteruje przez zestaw ocen i sumuje je, aby na końcu obliczyć średnią. Stosując odpowiednie warunki, programista może być pewny, że obliczenia są realizowane na danych, które są zgodne z wymaganiami. Warto również zauważyć, że w kontekście dobrych praktyk programistycznych, jasne definiowanie warunków logicznych pozwala na łatwiejsze zrozumienie kodu przez innych programistów oraz ułatwia jego późniejsze utrzymanie.

Pytanie 3

Jaką relację w projekcie bazy danych należy zdefiniować pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, zakładając, że każdy klient sklepu internetowego składa przynajmniej dwa zamówienia?

A. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia

B. 1:1

C. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta

D. n:n

Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia, jest prawidłowa, ponieważ odzwierciedla rzeczywiste założenie, że każdy klient może złożyć wiele zamówień. W praktyce baza danych musi odwzorowywać te zależności, co pozwala na efektywne zarządzanie danymi. Każdy klient posiada unikalny identyfikator, zwykle klucz podstawowy, który nie może się powtarzać w tabeli Klient. Tabela Zamówienie posiada natomiast klucz obcy, który odnosi się do klucza podstawowego w tabeli Klient, umożliwiając przechowywanie wielu zamówień przypisanych do jednego klienta. Dzięki temu możemy łatwo wykonywać operacje takie jak wyszukiwanie wszystkich zamówień danego klienta czy śledzenie historii zakupów. Dobre praktyki projektowania baz danych podkreślają znaczenie poprawnego zdefiniowania relacji między tabelami, co zwiększa spójność danych i ułatwia ich późniejsze przetwarzanie. W systemach e-commerce taka struktura bazy danych jest niezbędna do obsługi klientów i śledzenia ich zamówień, co jest podstawą do analizy sprzedaży i tworzenia strategii marketingowych.

Pytanie 4

Bitmapa jest obrazem:

A. analogowym

B. rastrowym

C. wektorowym

D. interakcyjnym

Pozostałe określenia nie pasują do bitmapy. „Analogowy” dotyczy sygnału ciągłego (np. taśma, klisza), a bitmapa to obraz cyfrowy złożony z pikseli. „Wektorowy” to przeciwny typ grafiki - opisuje linie i kształty wzorami matematycznymi, dzięki czemu skaluje się bez utraty jakości, czego o bitmapie powiedzieć nie można. „Interakcyjny” w ogóle nie jest sposobem reprezentacji obrazu. Bitmapa jest grafiką rastrową, dlatego poprawna jest odpowiedź „rastrowym”.

Pytanie 5

Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić

A. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

B. <button onclick="return obliczj()">dodaj</button>

C. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

D. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku JavaScript zdarzenie onclick jest standardowym sposobem uruchamiania funkcji w odpowiedzi na kliknięcie przycisku. W tym przypadku funkcja dodaj() zostanie wywołana, gdy użytkownik kliknie przycisk z napisem "dodaj". Jest to zgodne z powszechnymi praktykami w tworzeniu interfejsów użytkownika dla aplikacji webowych, gdzie zdarzenia są przypisywane do elementów HTML za pomocą atrybutów takich jak onclick czy onsubmit. Takie podejście pozwala na bezpośrednią interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji internetowych. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby zdarzenia były jednoznacznie przypisane do odpowiednich funkcji, co ułatwia zarządzanie logiką aplikacji. Dodatkowo takie rozwiązanie zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwój. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów można również rozważyć oddzielanie logiki JavaScript od struktury HTML, używając zewnętrznych plików skryptów i bibliotek, takich jak jQuery czy React, co sprzyja lepszej organizacji kodu.

Pytanie 6

Użytkownik Jan będzie miał możliwość realizacji

GRANT ALL PRIVILEGES ON dane.* TO 'Jan'@'localhost';

A. wszystkie operacje na tabelach w bazie dane

B. wszystkie operacje na tabelach bazy dane oraz przekazywać prawa innym użytkownikom

C. tylko operacje manipulacji danymi oraz zmienić jedynie swoje uprawnienia

D. wyłącznie operacje CREATE, ALTER, DROP na tabelach w bazie dane

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON dane.* TO 'Jan'@'localhost'; przyznaje użytkownikowi Jan wszelkie uprawnienia na wszystkich tabelach w bazie danych o nazwie 'dane'. Oznacza to, że Jan może wykonywać wszystkie operacje, takie jak SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE, CREATE, ALTER, DROP i inne, które są związane z zarządzaniem danymi oraz strukturą bazy. W praktyce oznacza to, że Jan ma pełną kontrolę nad bazą danych, co może być przydatne w scenariuszach, gdzie administratorzy chcą umożliwić użytkownikom elastyczność w zarządzaniu danymi. Warto jednak pamiętać, że przyznawanie ALL PRIVILEGES powinno być stosowane ostrożnie, aby uniknąć nieautoryzowanego dostępu do informacji. Dobrym rozwiązaniem jest stosowanie polityki minimalnych uprawnień, która ogranicza możliwości użytkowników do tylko tych, które są niezbędne do ich codziennych obowiązków.

Pytanie 7

Czym jest relacja w bazach danych?

A. logicznym powiązaniem tabel

B. kluczem podstawowym w relacji tabel

C. algebraicznym powiązaniem tabel

D. połączeniem dwóch pól jednej tabeli

Pozostałe odpowiedzi są nieścisłe. Określenie „algebraiczne powiązanie” jest błędne - powiązanie tabel ma charakter logiczny (oparty na znaczeniu danych i kluczach), a nie algebraiczny. Klucz podstawowy (główny) to element, który UMOŻLIWIA tworzenie relacji, ale sam relacją nie jest. Połączenie dwóch pól w obrębie jednej tabeli również nie jest relacją - relacja zachodzi MIĘDZY tabelami. Dlatego poprawne jest „logiczne powiązanie tabel”, czyli pierwsza odpowiedź.

Pytanie 8

Selektor CSS a:link {color:red} w arkuszach stylów nazywanych kaskadowymi określa

A. pseudoelement.

B. klasę.

C. identyfikator.

D. pseudoklasę.

Wybór odpowiedzi związanej z klasą, identyfikatorem lub pseudoelementem nie uwzględnia kluczowej różnicy między tymi pojęciami a pseudoklasami. Klasa w CSS definiuje grupę elementów, które mają wspólne cechy stylistyczne, natomiast identyfikator jest unikalny dla jednego elementu na stronie i powinien być używany tylko raz. Klasy i identyfikatory są przypisywane za pomocą atrybutów 'class' i 'id' w HTML, co czyni je bardziej statycznymi, podczas gdy pseudoklasy odnoszą się do konkretnego stanu elementu, co wprowadza element dynamiki. Pseudoelementy, takie jak '::before' lub '::after', również różnią się, ponieważ pozwalają na stylizację części elementu, a nie jego całego stanu. Typowe błędy myślowe związane z myleniem tych pojęć wynikają często z braku zrozumienia, jak działa kaskadowość i dziedziczenie w CSS. Kluczowe jest zrozumienie, że pseudoklasy są narzędziem do reakcji na interakcje użytkownika, co pozwala na bardziej zaawansowane i intuicyjne projektowanie stron internetowych. Ignorowanie tych różnic prowadzi do nieefektywnego stylowania i może obniżać jakość interfejsów użytkownika.

Pytanie 9

Jakie wartości zostaną wypisane przez funkcję wypisz(2) zaimplementowaną w JavaScript?

function wypisz(a)
{
    for (var i=1; i<6; i++)
    {
        a++;
        if ((a%2==0)|| (a%3==0))
        document.write(a+" " );
    }
}

A. 3 4 6 8

B. 6

C. 3 4 6

D. 2 3 4 6

Jak analizujemy tę funkcję wypisz, to ważne jest, aby zrozumieć, jak pętla for działa oraz jakie liczby spełniają warunki w if. W przypadku, gdy ktoś myśli, że funkcja wypisze tylko 6, to musi wiedzieć, że poprawna odpowiedź 3 to tak naprawdę cały zestaw liczb 3, 4 i 6. Wypisanie tylko 6 to błąd, bo musimy uwzględnić inne wartości, które też spełniają warunek. Opcja, że ma być wypisane 3, 4, 6 i 8, wydaje się mylna, bo 8 wcale się nie pojawia w pętli, więc ten warunek a%2==0 || a%3==0 nie ma tu zastosowania. Podobnie, myślenie, że 2, 3, 4, 6 będą wypisane, to fałsz, bo 2 nigdy nie jest sprawdzane. Na początku a jest równe 2, a po pierwszym obiegu pętli, a++ daje 3, która spełnia warunek, ale 2 zostaje zignorowane w tej kolejności. To jest prosty błąd wynikający z nieuważności, bo trzeba zwrócić uwagę, że inkrementacja dzieje się przed sprawdzeniem условия w if. Warto to zrozumieć, bo to daje solidne podstawy do lepszego programowania i umiejętności pisania bardziej skomplikowanego kodu JavaScript.

Pytanie 10

Tabela Pracownicy zawiera informacje na temat pracowników różnych działów, co jest zaznaczone przez pole liczbowe dzial. Z racji tego, że zazwyczaj kwerendy dotyczą tylko działu 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

B. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

C. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

D. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

Wybór odpowiedzi, która nie zawiera pełnej składni SQL, prowadzi do nieporozumień w zrozumieniu, jak działa tworzenie widoków w bazach danych. Odpowiedzi takie jak 'CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2;' są błędne, ponieważ użycie słowa kluczowego 'FROM' jest niewłaściwe w kontekście definicji widoku. W standardowym SQL używa się 'AS' do określenia zapytania, które definiuje widok, co jest kluczowe dla poprawnego przetwarzania zapytania przez silnik bazy danych. Z kolei odpowiedzi, które zaczynają się od 'VIEW', takie jak 'VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2;' oraz 'VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2;', są całkowicie niepoprawne, ponieważ w SQL nie istnieje polecenie 'VIEW' jako samodzielne polecenie do tworzenia widoków. To może prowadzić do mylnego przekonania, że komendy SQL są bardziej elastyczne w kwestii składni, co nie jest zgodne z rzeczywistością. Użytkownicy powinni zawsze odnosić się do dokumentacji SQL oraz standardów, aby upewnić się, że struktura zapytań jest zgodna z wymaganiami danego systemu bazy danych. Rozumienie poprawnej składni i semantyki SQL jest podstawowym elementem efektywnego zarządzania bazami danych i kluczowym krokiem w procesie nauki oraz implementacji skutecznych rozwiązań bazodanowych.

Pytanie 11

Podczas definiowania pola id w tabeli MySQL użyto AUTO_INCREMENT. Co to oznacza?

id int NOT NULL AUTO_INCREMENT

A. wartość pola id zostanie nadana automatycznie przez bazę i będzie to losowo wygenerowana liczba całkowita

B. wartości dla tego pola będą generowane automatycznie przy dodawaniu nowego rekordu do bazy

C. pole id może przyjmować takie wartości jak: NULL, 1, 2, 3, 4 i tak dalej

D. możliwe jest dodanie rekordu z dowolną wartością pola id

Pole z definicją AUTO_INCREMENT w MySQL oznacza że podczas dodawania nowego rekordu do tabeli wartość tego pola jest automatycznie zwiększana najczęściej o jeden począwszy od wartości startowej. To zachowanie jest szczególnie przydatne w przypadku kluczy głównych gdzie unikalność jest wymagana. Jeśli mamy tabelę użytkowników i chcemy przypisać każdemu unikalny identyfikator możemy użyć AUTO_INCREMENT na kolumnie id. W ten sposób baza danych sama zadba o to by każda nowa wartość id była większa od poprzedniej co zapewnia automatyczne nadawanie kolejnych niepowtarzalnych wartości. Taka funkcjonalność jest zgodna z praktykami tworzenia baz danych i ułatwia zarządzanie danymi oraz ich integralność. Jest to również optymalizacja pod kątem wydajności ponieważ pozwala na szybkie dodawanie rekordów bez potrzeby ręcznego określania wartości klucza głównego. Dodatkowo zapewnia uporządkowane numerowanie rekordów co jest korzystne przy analizach i raportowaniu

Pytanie 12

Dla jakich nazwisk użyta w zapytaniu klauzula LIKE jest poprawna?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';

A. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana

B. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

C. Krzysztof, Krystyna, Romuald

D. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z niezrozumienia działania klauzuli LIKE w SQL która umożliwia wyszukiwanie wzorców znakowych Wzorzec '_r%' użyty w zapytaniu oznacza że imię musi mieć dowolny znak na pierwszej pozycji a 'r' na drugiej oraz dowolną liczbę znaków po 'r' Niezgodne imiona w innych odpowiedziach nie spełniają tego wzorca gdyż mają inne litery na drugiej pozycji lub brakuje im odpowiedniej struktury na przykład imiona takie jak Rafał Rebeka czy Renata posiadają 'r' na pierwszej pozycji a Marek Jarosław i Romuald mają 'r' w dalszej części imienia Typowym błędem przy korzystaniu z LIKE jest mylne użycie symboli podkreślenia i procenta które mają różne znaczenia Podkreślenie oznacza dokładnie jedną dowolną literę podczas gdy procent może zastępować dowolną sekwencję liter Innym częstym nieporozumieniem jest próba używania LIKE tam gdzie bardziej odpowiednie byłyby inne funkcje tekstowe SQL jak na przykład SUBSTRING które umożliwiają bardziej precyzyjne operacje Kluczowe jest również zrozumienie znaczenia indeksowania dla optymalizacji zapytań LIKE i unikanie wzorców które mogą prowadzić do nieefektywnych pełnych skanów tabel co może znacząco wpłynąć na wydajność systemu

Pytanie 13

Które zapytanie języka SQL zlicza wszystkie rekordy w tabeli Zamowienia?

A. SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia;

B. SELECT SUM() FROM Zamowienia;

C. SELECT ALL(*) FROM Zamowienia;

D. COUNT(Zamowienia);

Prawidłowe zapytanie to: SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia;. Funkcja agregująca COUNT() w SQL służy właśnie do zliczania rekordów, a gwiazdka * oznacza „wszystkie kolumny”, czyli w praktyce każdy wiersz w tabeli. Silnik bazy danych nie patrzy wtedy na konkretne pola, tylko sprawdza ile wierszy spełnia warunek w klauzuli FROM/WHERE. To jest standardowy zapis opisany w dokumentacji większości systemów bazodanowych, takich jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle.
Moim zdaniem warto od razu zapamiętać ten wzorzec, bo jest używany dosłownie wszędzie: do paginacji wyników w aplikacjach webowych (np. policzenie ile jest wszystkich zamówień, żeby wyświetlić numer strony), do raportów (ile zamówień w danym miesiącu), do monitoringu (ile rekordów ma tabela po imporcie danych) itd. Bardzo często łączy się COUNT(*) z klauzulą WHERE, np.: SELECT COUNT(*) FROM Zamowienia WHERE status = 'zrealizowane'; – wtedy zliczasz tylko wybrane zamówienia, spełniające warunek.
Dobra praktyka jest też taka, że jeśli chcesz policzyć wszystkie wiersze, to używasz właśnie COUNT(*), a nie COUNT(nazwa_kolumny), bo COUNT(kolumny) pomija wartości NULL. To czasem jest pożądane, ale domyślnie, przy zwykłym „ile jest rekordów w tabeli”, stosuje się COUNT(*). W wielu optymalizacjach baz danych silnik ma specjalne mechanizmy, które potrafią bardzo szybko policzyć COUNT(*) bez czytania całej tabeli, co jest kolejnym powodem, żeby korzystać z tej formy, zgodnie z dobrą praktyką branżową.

Pytanie 14

Mając var osoba = {imie:"Anna", nazwisko:"Kowalska", rok_urodzenia:1985};, jak odwołać się do właściwości nazwisko?

osoba.nazwisko

osoba[1]

osoba[2]

osoba::nazwisko

Do właściwości obiektu w JavaScripcie sięga się notacją kropkową obiekt.wlasciwosc, więc dla var osoba = {imie:"Anna", nazwisko:"Kowalska"}; nazwisko odczytasz przez osoba.nazwisko (zwróci „Kowalska”). Działa też notacja nawiasowa osoba['nazwisko'], przydatna, gdy nazwę pola masz w zmiennej. Zapamiętaj: obiekt to pary klucz-wartość, a do wartości docierasz po NAZWIE klucza, nie po numerze.

Pytanie 15

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Progowanie.

C. Krzywe.

D. Inwersja.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 16

Co oznacza skrót SQL?

A. Sequential Question Language

B. Simple Query Logic

C. Structured Query Language

D. Standard Quality Language

Skrót SQL rozwija się jako Structured Query Language - „strukturalny język zapytań”. Nazwa oddaje jego rolę: to standardowy język do tworzenia zapytań i zarządzania danymi w relacyjnych bazach. Dlatego SQL to Structured Query Language.

Pytanie 17

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń dotyczący uruchamiania aplikacji jest obecny w środowisku wykonawczym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)

B. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez frameworki aplikacji internetowych (ASP.NET)

C. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas

D. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)

Odpowiedź dotycząca mechanizmu bezpieczeństwa opartego na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz na rolach (RBS - Role-Based Security) jest prawidłowa, ponieważ stanowi kluczowy element architektury zabezpieczeń w platformie .NET Framework. CAS pozwala na precyzyjne definiowanie uprawnień, jakie aplikacje mają w swoim działaniu, co jest niezwykle istotne w kontekście ochrony zasobów systemowych i danych użytkowników. Mechanizm ten umożliwia ograniczenie dostępu do operacji, takich jak zapis do plików, dostęp do sieci czy zmiana ustawień systemowych, co jest szczególnie ważne w aplikacjach działających w niezaufanym środowisku. RBS natomiast pozwala na przypisywanie uprawnień na podstawie ról użytkowników, co czyni zarządzanie dostępem bardziej elastycznym i zgodnym z dobrymi praktykami bezpieczeństwa. Przykładem zastosowania tych mechanizmów jest rozwijanie aplikacji webowych, które muszą działać w warunkach silnych ograniczeń bezpieczeństwa, na przykład w chmurze. W takich przypadkach możliwość precyzyjnego zarządzania uprawnieniami staje się kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa danych i integralności systemu.

Pytanie 18

Którym znacznikiem osadzić kod CSS wewnątrz dokumentu HTML?

<style>

<meta>

<head>

<body>

Kod CSS osadza się wewnątrz dokumentu HTML w znaczniku <style>, umieszczanym zwykle w sekcji <head>. Reguły zapisane między <style> a </style> stylują elementy całej strony. Dlatego CSS osadza się znacznikiem <style>.

Pytanie 19

Zgodnie z zasadami ACID dotyczącymi transakcji, wymóg izolacji (ang. isolation) wskazuje, że

A. jeśli dwie transakcje są wykonywane równolegle, to zazwyczaj nie zauważają wprowadzanych przez siebie zmian

B. po zrealizowaniu transakcji system baz danych będzie w stanie spójności

C. gdy wystąpi konflikt z inną transakcją, obie mogą modyfikować te same dane równocześnie

D. pod określonymi warunkami dane modyfikowane przez transakcję mogą zostać anulowane

Izolacja, jako jedno z kluczowych wymagań standardu ACID w kontekście transakcji baz danych, oznacza, że transakcje wykonywane współbieżnie nie wpływają na siebie nawzajem w sposób widoczny. Gdy dwie transakcje są uruchamiane jednocześnie, każda z nich operuje na swoim zestawie danych, nie widząc zmian dokonanych przez drugą do momentu zakończenia transakcji. Dzięki temu, nawet w środowisku o dużym natężeniu operacji, możliwe jest zapewnienie spójności danych. Na przykład, w systemie bankowym, jeśli jeden użytkownik wykonuje przelew, a inny jednocześnie sprawdza stan konta, to proces sprawdzania nie powinien ujawniać niepotwierdzonych jeszcze operacji przelewu. W praktyce, mechanizmy takie jak blokady, czasowe znaczniki (timestamps) oraz protokoły kontroli współbieżności (np. MVCC - Multi-Version Concurrency Control) są wykorzystywane do zapewnienia tej izolacji, co jest fundamentalne dla zachowania integralności danych i poprawności operacji w wielu aplikacjach bazodanowych.

Pytanie 20

Aby strona poprawnie skalowała się na urządzeniach mobilnych, w sekcji <head> należy umieścić:

<title>

<link rel="stylesheet">

<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">

<meta charset="utf-8">

Znacznik <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1"> mówi przeglądarce mobilnej, że szerokość rzutni (viewport) ma odpowiadać szerokości urządzenia, a strona ma startować w skali 1:1. Bez niego telefon renderuje stronę jako szeroką i pomniejsza ją, przez co media queries nie działają jak należy. Dlatego dla poprawnego skalowania na komórkach niezbędny jest meta viewport.

Pytanie 21

W wyniku działania pętli zapisanej w języku PHP zostanie wypisany ciąg liczb:

 $liczba = 10;
while ($liczba < 50) {
    echo "$liczba ";
    $liczba = $liczba + 5;
}

A. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50

B. 10 15 20 25 30 35 40 45

C. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45

D. 10 15 20 25 30 35 40 45 50

Dobrze zrozumiałeś działanie pętli while w języku PHP. Wybrana przez Ciebie sekwencja liczb (10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45) jest poprawna. Pętla while, znajdująca się w skrypcie PHP, rozpoczyna działanie od wartości zmiennej, którą określono jako 10 i zwiększa ją o 5 za każdą iteracją, dopóki jej wartość jest mniejsza niż 50. Tak więc, ostatnią wydrukowaną liczbą jest 45, ponieważ w kolejnym kroku wartość zmiennej wynosiłaby już 50, co jest wartością większą od maksymalnej zdefiniowanej w warunku pętli. Zrozumienie działania pętli to klucz do efektywnego programowania, umożliwiającego tworzenie skomplikowanych algorytmów. Dobre praktyki zalecają, aby zawsze dokładnie analizować i rozumieć, jak daną pętle będą interpretowane przez interpreter języka.

Pytanie 22

Grafika, która ma być pokazana na stronie, powinna mieć transparentne tło. Podaj format pliku graficznego, w którym należy go zapisać.

A. JPEG

B. BMP

C. CDR

D. PNG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym rozwiązaniem dla obrazów z przezroczystym tłem, ponieważ obsługuje kanał alpha, który umożliwia definiowanie przezroczystości poszczególnych pikseli. Dzięki temu, gdy obraz PNG jest umieszczany na różnym tle, zachowuje naturalny wygląd i nie wymaga dodatkowego dostosowywania, co jest szczególnie ważne w projektach graficznych, które wymagają elastyczności w prezentacji. Przykładowe zastosowania PNG obejmują ikony, logo oraz wszelkie grafiki, które muszą być nałożone na inne elementy wizualne bez widocznych krawędzi czy tła. W branży grafiki komputerowej oraz web designu, PNG stał się standardem dla materiałów wymagających wysokiej jakości obrazu z zachowaniem przezroczystości. Dobrą praktyką jest również stosowanie PNG w przypadku grafik, które zawierają tekst, ponieważ format ten nie wprowadza strat jakości, co może mieć miejsce w przypadku innych formatów kompresji. Warto również zaznaczyć, że PNG nie traci jakości przy wielokrotnym zapisywaniu, co czyni go preferowanym wyborem tam, gdzie jakość jest kluczowa.

Pytanie 23

Zadanie "drzewo kontekstowe" w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest przeznaczone do

A. pokazania interaktywnego drzewa struktury HTML dla treści statycznych i dynamicznych

B. formatowania treści za pomocą dostępnych znaczników

C. tworzenia szablonu strony internetowej

D. określenia kaskadowych arkuszy stylów powiązanych z witryną

Funkcja 'drzewo kontekstowe' w edytorze WYSIWYG Adobe Dreamweaver jest kluczowym narzędziem, które umożliwia wizualizację struktury dokumentu HTML w formie interaktywnego drzewa. Dzięki temu użytkownicy mogą łatwo zobaczyć hierarchię elementów, co znacząco ułatwia nawigację oraz edycję zawartości zarówno statycznej, jak i dynamicznej. Przykład praktycznego zastosowania tej funkcji to sytuacja, w której programista pracuje nad złożonym projektem, zawierającym wiele sekcji i podsekcji. Dzięki drzewu kontekstowemu może szybko zlokalizować i edytować konkretne elementy, co przyspiesza proces tworzenia stron. Ponadto, funkcja ta wspiera dobre praktyki, takie jak utrzymanie czystości kodu oraz jego struktury, co jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi pisania HTML. Umożliwia to także lepsze zrozumienie i zarządzanie kodem, co jest nieocenione w większych projektach z zespołami developerskimi.

Pytanie 24

Z ilustracji można odczytać, że użytkownik bazy danych posiada uprawnienia do:

A. wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych.

B. wyświetlania, dodawania i usuwania danych.

C. wyświetlania, dodawania i aktualizacji danych.

D. dodawania, aktualizacji i usuwania danych.

Na ilustracji widać listę uprawnień do bazy danych w typowym narzędziu administracyjnym (bardzo podobne okno można spotkać np. w phpMyAdminie). Zaznaczone są pola SELECT, UPDATE i DELETE, a niezaznaczone INSERT oraz FILE. W praktyce oznacza to, że użytkownik może odczytywać dane (SELECT), modyfikować istniejące rekordy (UPDATE) oraz je usuwać (DELETE), ale nie ma prawa dodawać nowych wierszy (INSERT) ani operować na plikach na serwerze (FILE). Dlatego poprawna odpowiedź to: „wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych”. SELECT odpowiada za wyświetlanie/odczyt danych, UPDATE za aktualizację rekordów, a DELETE za kasowanie danych w tabelach. W administracji bazą danych takie precyzyjne rozróżnienie uprawnień jest jedną z podstawowych dobrych praktyk bezpieczeństwa: użytkownik powinien mieć dokładnie takie prawa, jakich potrzebuje do pracy (zasada najmniejszych uprawnień – least privilege). Na przykład: typowy użytkownik aplikacji raportującej potrzebuje zwykle tylko SELECT, bo ma jedynie oglądać dane. Pracownik działu obsługi klienta może mieć SELECT i UPDATE, aby poprawiać błędne dane klientów, ale niekoniecznie DELETE, żeby przypadkiem nie usuwać rekordów. Z kolei konto techniczne używane przez skrypty migracyjne albo instalator systemu może mieć pełen zestaw: SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć te nazwy z typowymi poleceniami SQL, bo później, przy pisaniu zapytań w kodzie (PHP, JavaScript z backendem, itp.), dokładnie te same słowa kluczowe pojawiają się w instrukcjach. Jeśli system pokazuje uprawnienia tak jak na obrazku, zawsze patrz najpierw, które checkboxy są zaznaczone, i od razu tłumacz je sobie na: odczyt, dodawanie, zmiana, usuwanie danych.

Pytanie 25

Instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać

A. wymagań sprzętowych.

B. opisu zastosowanych algorytmów.

C. sposobu działania poszczególnych komponentów.

D. opisu instalacji programu.

Poprawnie – instrukcja użytkownika aplikacji nie powinna zawierać opisu zastosowanych algorytmów. Dokument „dla użytkownika” ma jedno główne zadanie: w prosty sposób pokazać, jak korzystać z programu, a nie jak jest on zbudowany w środku. Algorytmy, struktury danych, złożoność obliczeniowa, szczegóły implementacyjne – to jest domena dokumentacji technicznej, przeznaczonej dla programistów, architektów systemów czy osób rozwijających oprogramowanie. Z punktu widzenia zwykłego użytkownika ważne jest raczej: na jakim sprzęcie aplikacja pójdzie, jak ją zainstalować, jak uruchomić konkretną funkcję i co zrobić, gdy coś nie działa. Moim zdaniem wrzucanie do instrukcji opisów algorytmów szkodzi na dwóch poziomach. Po pierwsze, zaciemnia obraz – użytkownik musi przebijać się przez techniczne treści, których i tak nie wykorzysta, zamiast skupić się na krokach „kliknij tu, wybierz to, zapisz”. Po drugie, z punktu widzenia bezpieczeństwa i ochrony własności intelektualnej firmy, zbyt szczegółowe ujawnianie algorytmów w publicznej instrukcji nie jest najlepszą praktyką. Standardem branżowym jest rozdzielenie dokumentacji na: user guide (instrukcja użytkownika), admin guide (dla administratorów), developer/technical documentation (dla twórców i integratorów). W user guide opisujemy np. wymagania sprzętowe (system operacyjny, ilość RAM, miejsce na dysku), sposób instalacji (krok po kroku, zrzuty ekranu), oraz działanie funkcji z punktu widzenia użytkownika („ten przycisk eksportuje dane do PDF”). Natomiast algorytmy sortowania, szyfrowania, kompresji czy przetwarzania danych trafiają do dokumentów technicznych, specyfikacji lub repozytorium kodu. W praktyce, jeśli użytkownik musi znać algorytm, żeby użyć programu, to znaczy, że interfejs jest po prostu źle zaprojektowany.

Pytanie 26

Jak prawidłowo skomentować linię kodu w języku Java Script? Komentarz powinien być umieszczony po znakach //

x = Math.max(a,b,c); //

A. nieprawidłowe dane

B. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c

C. wybór losowej wartości ze zmiennych a, b i c

D. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c

Odpowiedź numer 1 jest całkiem trafna, bo funkcja Math.max w JavaScript tak naprawdę najpierw sprawdza, która z podanych wartości jest największa. W tym wypadku, x = Math.max(a, b, c) zwraca największą liczbę z a, b i c i przypisuje ją do x. To jest super przydatne, gdy musisz szybko porównać jakieś liczby, na przykład podczas analizowania danych albo ustalania maksymalnych limitów w aplikacjach internetowych. Math.max to część wbudowanej biblioteki Math, która ma sporo przydatnych funkcji. Wykorzystanie tej funkcji jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, bo jest szybka i bezpieczna. Co ważne, Math.max przyjmuje różną liczbę argumentów, więc można ją łatwo dopasować do swoich potrzeb. Używanie tej funkcji naprawdę poprawia czytelność kodu, a to jest kluczowe w projektach, gdzie inne osoby mogą musieć zrozumieć nasz kod.

Pytanie 27

Na tabeli 'dania', której wiersze zostały pokazane, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	2	wieprzowy przysmak	35
7	2	Mintaj w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 8

B. 5

C. 13

D. 2

Kwerenda SQL zawarta w pytaniu to `SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;`. Analizując tę kwerendę, możemy zauważyć, że wybiera ona wiersze z tabeli `dania`, gdzie wartość kolumny `typ` jest mniejsza niż 3 oraz wartość kolumny `cena` jest mniejsza niż 30. Sprawdźmy dane w tabeli: dla `typ` 1 mamy trzy dania: Gazpacho (cena 20), Krem z warzyw (cena 25) oraz Gulaszowa ostra (cena 30), z których dwa pierwsze spełniają warunek dotyczący ceny. Dla `typ` 2 mamy Kaczkę i owoc (cena 30), Kurczaka pieczonego (cena 40) oraz Wieprzowy przysmak (cena 35), które nie spełniają wymogu ceny. W rezultacie, wiersze, które spełniają oba warunki to: Gazpacho oraz Krem z warzyw. Zatem kwerenda wybierze 2 wiersze. W kontekście praktycznym, umiejętność tworzenia filtrów w kwerendach SQL jest kluczowa w analizie danych oraz w tworzeniu raportów, co jest bardzo istotne w pracy z bazami danych.

Pytanie 28

Która kolejność stylów CSS jest poprawna pod względem priorytetu (od najwyższego)?

A. lokalny → wewnętrzny → zewnętrzny

B. zewnętrzny → wydzielone bloki → lokalny

C. wewnętrzny → zewnętrzny → rozciąganie stylu

D. rozciąganie stylu → zewnętrzny → lokalny

Przy kaskadzie CSS najwyższy priorytet ma styl LOKALNY (inline, w atrybucie style), potem WEWNĘTRZNY (w <style> w nagłówku), a najniższy ZEWNĘTRZNY (dołączony plik CSS). Dlatego kolejność to: lokalny, wewnętrzny, zewnętrzny.

Pytanie 29

Instrukcja w języku SQL GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik

A. przeniesie uprawnienia z grupy klienci do użytkownika pracownik

B. przyznaje uprawnienie grupie klienci dla tabeli pracownik

C. przyznaje wszystkie uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik

D. cofa wszystkie uprawnienia pracownikowi do tabeli klienci

Polecenie SQL "GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik" jest używane do nadawania pełnych uprawnień do określonej tabeli, w tym przypadku do tabeli "klienci", użytkownikowi o nazwie "pracownik". To polecenie jest kluczowe w zarządzaniu dostępem w bazach danych, ponieważ pozwala administratorom na precyzyjne kontrolowanie, kto i w jakim zakresie może modyfikować dane. W praktyce, nadawanie uprawnień za pomocą komendy GRANT jest standardową praktyką w zarządzaniu bazami danych, pozwalającą na delegowanie odpowiedzialności oraz przydzielanie ról, co zwiększa bezpieczeństwo danych. Warto również zauważyć, że standardową praktyką jest ograniczanie uprawnień do niezbędnego minimum, stosując zasady najmniejszych uprawnień (principle of least privilege). Przykładowo, zamiast nadawania pełnych uprawnień, można przyznać użytkownikowi jedynie prawo do odczytu, co ogranicza ryzyko nieautoryzowanych zmian w danych.

Pytanie 30

Wskaż blok sformatowany poniższym stylem CSS:

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);

A. Blok 3.

B. Blok 1.

C. Blok 2.

D. Blok 4.

Gratulacje! Wybrałeś właściwą odpowiedź - Blok 2. W stylach CSS, zapis 'background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);' określa gradient liniowy, który przechodzi od koloru jasnoniebieskiego (LightBlue) do ciemnoniebieskiego (DarkBlue) poziomo, od lewej do prawej strony. To oznacza, że kolor tła danego elementu stopniowo zmienia się od jednego koloru do drugiego w określonym kierunku. Stosowanie gradientów jest popularną techniką w web designie, ponieważ pozwala na tworzenie płynnych przejść kolorów i dodaje estetyki stronie. Gradienty mogą być zastosowane do różnych elementów na stronie, takich jak tło, tekst, ramki itp. Warto zaznaczyć, że gradienty CSS mogą być nie tylko liniowe, ale również radialne. W tym przypadku, tylko Blok 2. jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS, ponieważ zawiera gradient poziomo przechodzący od jasnoniebieskiego do ciemnoniebieskiego.

Pytanie 31

Do czego służy w PHP funkcja mysqli_num_rows()?

A. do zwrócenia rekordu o numerze z parametru

B. do ponumerowania rekordów w bazie

C. do zwrócenia kolejnego rekordu wyniku

D. do zwrócenia LICZBY wierszy w wyniku zapytania

Pozostałe opisy mylą tę funkcję z innymi etapami pracy z wynikiem. Pobranie KOLEJNEGO rekordu to zadanie mysqli_fetch_assoc() lub mysqli_fetch_row(), a nie mysqli_num_rows(). Funkcja nie „numeruje rekordów w bazie” ani nie pobiera „rekordu o numerze z parametru” - nie przyjmuje numeru wiersza, tylko cały wynik. Zwraca wyłącznie LICZBĘ wierszy w wyniku zapytania.

Pytanie 32

Skrypt na stronę WWW stworzony w języku PHP

A. może działać bez wsparcia serwera WWW

B. jest przetwarzany w taki sam sposób jak JavaScript

C. jest wykonywany po stronie serwera

D. jest realizowany po stronie klienta

Kod PHP jest przetwarzany po stronie serwera, co oznacza, że wszystkie instrukcje napisane w tym języku są wykonywane na serwerze, a nie na komputerze klienta. Kiedy użytkownik żąda strony internetowej, serwer WWW interpretuje kod PHP, generuje odpowiedni HTML i wysyła go do przeglądarki. Dzięki temu możliwe jest dynamiczne tworzenie treści, uzależnionej od danych wejściowych użytkownika czy zawartości bazy danych. Przykładowo, w aplikacjach internetowych takich jak systemy zarządzania treścią (CMS) czy platformy e-commerce, PHP pozwala na generowanie różnorodnych widoków i interakcji w oparciu o aktualne informacje. Kluczowym aspektem dobrej praktyki w programowaniu w PHP jest separacja logiki aplikacji od warstwy prezentacji, co wspiera łatwiejsze zarządzanie kodem i jego utrzymanie. Warto również zaznaczyć, że PHP współpracuje z różnymi systemami baz danych, co umożliwia przechowywanie i przetwarzanie dużych ilości danych. Na przykład, w typowej aplikacji webowej można wykorzystać PHP do komunikacji z bazą MySQL, co pozwala na dynamiczne ładowanie treści w odpowiedzi na interakcje użytkownika.

Pytanie 33

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n

B. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length

C. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s

D. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n

Odpowiedzi, które błędnie interpretują fragment kodu, wskazują na nieporozumienie dotyczące działania właściwości length oraz przypisania wartości w JavaScript. Przypisanie zmiennej n do zmiennej s nie jest możliwe w kontekście omawianego fragmentu, ponieważ zmienna s nie przyjmuje obiektu, a wyłącznie wartość długości napisu. Stwierdzenie, że skrypt wyświetli długość napisu, jest również nieprawidłowe, ponieważ w danym kodzie nie ma operacji wyświetlania - zmienne są jedynie przypisane. Kolejnym błędnym wnioskiem jest przypisanie fragmentu napisu do zmiennej s, co nie ma miejsca, ponieważ length zwraca tylko liczbę, a nie podłańcuch. Podstawowym błędem myślowym jest pomylenie przypisania wartości z operacjami wyświetlania i manipulacji łańcuchami. Warto zrozumieć, że JavaScript, jako język o dynamicznej typizacji, wymaga precyzyjnego rozumienia typów danych, a także właściwości i metod obiektów, co jest kluczowe dla efektywnego programowania. Niezrozumienie tych podstawowych konceptów może prowadzić do wielu błędów w kodzie, które są trudne do zdiagnozowania, a także mogą wpływać na wydajność i stabilność aplikacji.

Pytanie 34

Która kwerenda wybierze z tabeli Uczniowie tylko osoby o imieniu „Aleksandra” urodzone PO 1998 roku?

SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie = "Aleksandra" AND rok_urodzenia > "1998";

SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie = "Aleksandra" OR rok_urodzenia > "1998";

SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie = "Aleksandra" OR rok_urodzenia < "1998";

SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie = "Aleksandra" AND rok_urodzenia < "1998";

Zadanie stawia dwa warunki, które muszą być spełnione JEDNOCZEŚNIE: imię „Aleksandra” oraz urodzenie po 1998 - takie połączenie zapewnia operator AND, a „po roku” to rok_urodzenia > "1998". Daje to SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie = "Aleksandra" AND rok_urodzenia > "1998";. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 35

Która funkcja PHP ustawia KODOWANIE znaków połączenia z bazą (np. dla polskich liter)?

mysqli_set_charset()

mysqli_fetch_assoc()

mysqli_connect()

mysqli_query()

Nawet gdy tabele są w utf8, połączenie PHP-baza może domyślnie używać innego kodowania - i wtedy „ą”, „ś”, „ł” zamieniają się w „krzaki”. Naprawia to mysqli_set_charset($polaczenie, "utf8"), ustawiając kodowanie znaków dla całej komunikacji z bazą. Wywołuje się ją raz, zaraz po połączeniu. Zapamiętaj: „set_charset” = ustaw zestaw znaków połączenia, żeby polskie litery zapisywały się i czytały poprawnie.

Pytanie 36

Naciśnięcie przycisku o nazwie "niebieski" spowoduje uruchomienie podanego kodu JavaScript. Jaki będzie rezultat jego działania?

A. Zmiana koloru przycisku na niebieski

B. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu korzysta z funkcji changeColor, która zmienia kolor tekstu elementu HTML. Funkcja ta przyjmuje parametr newColor, który w tym przypadku wynosi 'blue'. W momencie kliknięcia przycisku z atrybutem onClick, funkcja changeColor jest wywoływana z argumentem 'blue'. Kod wewnątrz funkcji używa metody document.getElementById aby uzyskać dostęp do elementu HTML o identyfikatorze 'para1'. Następnie zmienia kolor tekstu tego elementu, korzystając z właściwości style.color, na wartość przekazaną jako parametr, czyli 'blue'. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w JavaScript, gdzie oddziela się logikę skryptu od treści HTML. W efekcie, po kliknięciu przycisku, zmieniony zostanie kolor tekstu zawartego w elemencie o id 'para1', co w tym przypadku odnosi się do tekstu 'Przykładowy tekst'. Takie rozwiązania są powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach webowych, umożliwiając dynamiczną interakcję użytkownika z zawartością strony.

Pytanie 37

Podczas testowania skryptu JavaScript można w konsoli wyświetlać obecnie przechowywane wartości zmiennych przy użyciu funkcji

A. console.log()

B. console.error()

C. console.warn()

D. console.count()

Funkcja console.log() jest najczęściej używaną metodą do wyświetlania informacji w konsoli JavaScript. Umożliwia ona programistom monitorowanie wartości zmiennych w czasie rzeczywistym, co jest niezwykle pomocne podczas debugowania aplikacji. Używając console.log(), można łatwo wprowadzić komunikaty do konsoli, co pozwala na śledzenie zachowań aplikacji oraz identyfikację potencjalnych problemów. Przykładowo, jeśli mamy zmienną 'x' i chcemy zobaczyć jej wartość, wystarczy wpisać console.log(x). Dobre praktyki inżynierii oprogramowania sugerują, aby używać tego narzędzia do logowania istotnych informacji, w tym danych wejściowych oraz wyników operacji, co ułatwia późniejszą analizę i utrzymanie kodu. Ponadto, console.log() jest częścią standardu Web API, co potwierdza jego znaczenie i powszechność w branży. Warto też pamiętać, że nadmierne logowanie może prowadzić do zagracenia konsoli, dlatego kluczowe jest stosowanie tej funkcji w umiarkowany sposób, szczególnie w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 38

Język PHP zapewnia wsparcie dla

A. klawiszy klawiatury

B. obiektów przeglądarki

C. sesji i ciastek

D. zdarzeń związanych z myszą

PHP, jako język skryptowy po stronie serwera, oferuje wsparcie dla zarządzania sesjami oraz ciasteczkami, co jest kluczowe w kontekście tworzenia aplikacji internetowych. Sesje w PHP umożliwiają przechowywanie danych użytkownika pomiędzy różnymi żądaniami HTTP, co jest istotne w przypadku potrzeb utrzymania stanu aplikacji, np. podczas logowania. Dzięki funkcjom takim jak session_start() można łatwo rozpocząć nową sesję lub wznowić istniejącą. Ciasteczka, z kolei, pozwalają na przechowywanie danych po stronie klienta, co umożliwia personalizację doświadczeń użytkowników na stronie. Przykładem może być zapisywanie preferencji użytkownika, takich jak język interfejsu. Dobre praktyki w zakresie obsługi sesji i ciasteczek obejmują stosowanie bezpiecznych identyfikatorów sesji, ograniczanie czasu życia ciasteczek, a także ich szyfrowanie, co chroni przed atakami typu session hijacking. W ten sposób PHP gwarantuje, że aplikacje są nie tylko funkcjonalne, ale także bezpieczne.

Pytanie 39

Jaki jest cel procesu normalizacji tabel w bazie danych?

A. uporządkowanie struktury w celu wyeliminowania nadmiarowości danych

B. graficzne przedstawienie struktury bazy

C. wyłącznie utworzenie tabel i relacji

D. dodawanie nowych rekordów do bazy

Pozostałe odpowiedzi opisują inne czynności. Dodawanie rekordów to zwykła operacja na danych (polecenie INSERT), niezależna od projektowania struktury. Graficzne przedstawienie bazy to zadanie diagramów (np. związków encji E/R), a nie normalizacji. Samo utworzenie tabel i relacji buduje strukturę, ale nie gwarantuje jej poprawności - dopiero normalizacja porządkuje ją tak, by usunąć powielanie danych i anomalie. Dlatego celem normalizacji jest uporządkowanie struktury i eliminacja nadmiarowości, co czyni tę odpowiedź poprawną.

Pytanie 40

W języku CSS określono formatowanie znacznika h1 według wzoru. Zakładając, że żadne inne formatowanie nie jest dodane do znacznika h1, wskaż sposób formatowania tego znacznika

A. C

B. A

C. D

D. B

Formatowanie znacznika h1, określone w podanym kodzie CSS, wprowadza kilka charakterystycznych cech stylistycznych. Przede wszystkim, zastosowanie 'font-style: oblique;' zmienia wygląd tekstu, nadając mu ukośny styl. To oznacza, że tekst będzie wyświetlany w wyraźnie przechylonej formie, co jest często używane do podkreślenia ważnych elementów. Dodatkowo, 'font-variant: small-caps;' odpowiedzialne jest za przekształcenie małych liter w małe kapitałki, co nadaje tekstowi elegancki i formalny wygląd. Taki zabieg jest często wykorzystywany w tytułach lub nagłówkach, aby wyróżnić je wśród pozostałego tekstu. Ostatni element, 'text-align: right;', wyrównuje tekst do prawej krawędzi kontenera, co jest mniej powszechnie stosowane w porównaniu do wyrównania do lewej lub wyśrodkowanego, ale może być użyteczne w specyficznych układach strony. W przypadku, gdyby były dodatkowe style CSS przypisane do tego znacznika, mogłyby one wpłynąć na ostateczny wygląd, jednak w tym przypadku zakładamy, że są to jedyne zastosowane style. Standardy CSS jasno określają, jak różne właściwości mogą być używane do stylizacji elementów HTML, co czyni je niezwykle potężnym narzędziem w tworzeniu estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej