Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 kwietnia 2026 23:24
Data zakończenia: 13 kwietnia 2026 00:01

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Co wpływa na wysokość dźwięku?

A. metoda pobudzenia drgań

B. intensywność wzbudzenia drgań

C. czas trwania drgań źródła dźwięku

D. częstotliwość drgań fali akustycznej

Wysokość dźwięku, nazywana również tonem, jest bezpośrednio związana z częstotliwością drgań fali akustycznej. Częstotliwość to liczba drgań na jednostkę czasu, zazwyczaj mierzona w hercach (Hz). Im wyższa częstotliwość, tym wyższy ton w odbiorze ludzkim. Na przykład, dźwięk o częstotliwości 440 Hz jest powszechnie uznawany za ton A w muzyce, podczas gdy dźwięk o częstotliwości 880 Hz jest jego o oktawę wyższym odpowiednikiem. W praktyce, instrumenty muzyczne są strojone na określone częstotliwości, co pozwala na osiągnięcie harmonii i spójności dźwiękowej. Zgodnie z normami akustycznymi, takie jak ISO 226, istnieją standardy dotyczące postrzegania dźwięku przez ludzi, które potwierdzają, że wysokość dźwięku jest właściwie mierzona poprzez częstotliwość drgań. Warto również zauważyć, że wokaliści i muzycy wykorzystują różne techniki, aby manipulować częstotliwością drgań, co wpływa na ich styl i brzmienie.

Pytanie 2

W CSS, co spowoduje poniższy kod z plikiem rysunek.png?

p {background-image: url("rysunek.png");}

A. pokazany obok każdego akapitu

B. widoczny, jeśli zastosowany zostanie znacznik img w kodzie

C. tłem całej witryny

D. tłem dla każdego akapitu

Wybrana odpowiedź jest poprawna ponieważ w arkuszach stylów CSS zastosowanie selektora elementu p z właściwością background-image powoduje że obraz rysunek.png zostanie ustawiony jako tło dla każdego elementu paragrafu na stronie. Jest to przydatna technika gdy chcemy nadać spójny wygląd wszystkim paragrafom w dokumencie. Tło to może być używane do celów estetycznych lub jako część identyfikacji wizualnej strony. Warto pamiętać że w CSS można dodatkowo kontrolować sposób wyświetlania obrazka tła za pomocą właściwości takich jak background-repeat background-size i background-position co pozwala na precyzyjne dostosowanie wyświetlania. Dobre praktyki zalecają aby obrazy tła były odpowiednio zoptymalizowane pod kątem rozmiaru aby nie wpływały negatywnie na szybkość ładowania strony. W praktyce stosowanie obrazów jako tła w paragrafach może wspierać wizualne narracje oraz zwiększać zaangażowanie użytkowników szczególnie gdy są stosowane w przemyślany sposób w kontekście projektowania doświadczeń użytkownika UX.

Pytanie 3

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Barwienie.

B. Progowanie.

C. Krzywe.

D. Inwersja.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 4

Aby przywrócić bazę danych o nazwie Sklep z pliku towary.sql, należy w miejsce gwiazdek wpisać nazwę użytkownika. Polecenie wygląda następująco:

mysql -u ******* -p Sklep < towary.sql

A. liczbę importowanych obiektów bazy.

B. nazwę odzyskiwanej tabeli.

C. nazwę użytkownika.

D. adres IP bazy danych.

W tym poleceniu kluczowy jest fragment „-u *******”. Przełącznik -u w kliencie mysql zawsze oznacza nazwę użytkownika bazy danych, pod której kontem chcemy się połączyć z serwerem MySQL/MariaDB. Dlatego w miejsce gwiazdek wpisujemy konkretną nazwę użytkownika, np. root, admin, albo konto utworzone specjalnie do obsługi danej aplikacji, np. sklep_user. To jest standardowa składnia narzędzia wiersza poleceń mysql: mysql -u NAZWA_UŻYTKOWNIKA -p NAZWA_BAZY < plik.sql. Opcja -p mówi, że program ma poprosić o hasło dla tego użytkownika (nie podajemy hasła wprost w poleceniu, ze względów bezpieczeństwa). Nazwa bazy danych, do której importujemy dane, pojawia się dalej, w tym przykładzie jest to Sklep. Z kolei po znaku < podajemy plik z kopią bazy, czyli skryptem SQL zawierającym instrukcje CREATE TABLE, INSERT i inne potrzebne do odtworzenia struktury i danych. W praktyce przy przywracaniu baz danych zawsze łączymy się jako użytkownik, który ma odpowiednie uprawnienia: przynajmniej do tworzenia tabel i wstawiania danych w tej bazie (INSERT, CREATE, ALTER, czasem DROP). W środowiskach produkcyjnych dobrą praktyką jest nie używać konta root, tylko dedykowanego użytkownika z ograniczonymi uprawnieniami. Moim zdaniem warto też pamiętać, że adres IP serwera bazy (opcjonalnie podawany przez -h) i port (-P) to zupełnie inne parametry niż -u. One określają, z jakim serwerem się łączymy, a -u i -p – kim się logujemy. To rozróżnienie jest bardzo ważne przy codziennej administracji i automatyzacji backupów oraz importów.

Pytanie 5

Aby dołączyć kod zawarty w pliku zewnętrznym do skryptu PHP, należy użyć funkcji

A. strlen()

B. isset()

C. str_replace()

D. include()

Prawidłowa funkcja to include(), bo właśnie ona służy w PHP do dołączania kodu z zewnętrznego pliku do aktualnie wykonywanego skryptu. Mechanizm jest prosty: interpreter PHP w miejscu wywołania include() wstawia zawartość wskazanego pliku tak, jakby ten kod fizycznie znajdował się w tym miejscu. Dzięki temu można dzielić aplikację na mniejsze moduły, np. osobny plik z nagłówkiem strony (header.php), stopką (footer.php), plikiem z funkcjami (functions.php) czy konfiguracją (config.php). W praktyce bardzo często spotyka się konstrukcje typu: include 'config.php'; albo include 'partials/header.php';. Moim zdaniem to jedna z podstawowych rzeczy, które trzeba opanować przy pracy z PHP, bo bez tego szybko robi się bałagan w kodzie. Warto wiedzieć, że istnieje też require(), które działa podobnie, ale przy błędzie (np. brak pliku) zatrzymuje skrypt, podczas gdy include() tylko zgłasza ostrzeżenie i próbuje lecieć dalej. Z punktu widzenia dobrych praktyk przy ważnych plikach (np. konfiguracja bazy danych) używa się częściej require_once, żeby mieć pewność, że plik został załadowany dokładnie raz i że bez niego aplikacja nie ruszy. Include() przydaje się tam, gdzie dołączany plik nie jest aż tak krytyczny, albo gdy zależnie od logiki ładujemy różne fragmenty layoutu. W nowocześniejszych projektach często stosuje się autoloading klas (np. przez Composer), ale mechanizm include/require nadal jest fundamentem i działa pod spodem. Warto też pilnować ścieżek względnych i bezwzględnych – dobrą praktyką jest bazowanie na __DIR__ lub ścieżkach konfigurowalnych, żeby uniknąć problemów po przeniesieniu projektu na inny serwer.

Pytanie 6

Na ilustracji pokazano strukturę bloków witryny internetowej. Który z elementów stylu strony jest zgodny z podanym układem? Dla uproszczenia pominięto cechy koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy {float:left; width:30%;}#drugi {float:left; width:70%;}#trzeci {float:left; width:70%;}#czwarty {clear:both; }

B. #pierwszy { width: 30%; }#drugi { width: 70%; }#trzeci { width: 70%; }#czwarty { width: 100%; }

C. #pierwszy{float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {clear:both; width:70%; }#czwarty {float:left; width:100%; }

D. #pierwszy {float:left; width:30%; }#drugi {clear:both; width:70%; }#trzeci {float:left; width:70%; }#czwarty {clear:both; }

Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ doskonale odpowiada układowi bloków przedstawionych na rysunku. Zastosowanie właściwości CSS float:left dla wszystkich trzech pierwszych bloków pozwala na ich ułożenie w jednym rzędzie w ramach dostępnej szerokości. Pierwszy blok zajmuje 30 procent, natomiast drugi i trzeci po 70 procent szerokości, co jest zgodne z przedstawionym układem. Dodatkowo, zastosowanie clear:both dla czwartego bloku spowoduje, że rozpocznie on nowy wiersz i zajmie całą szerokość dostępną poniżej poprzednich elementów. Takie rozwiązanie jest efektywne w tworzeniu responsywnych i elastycznych układów stron internetowych. Wykorzystanie float jest powszechnie stosowane w projektowaniu front-end, choć w nowych projektach coraz częściej zastępowane przez flexbox i grid. Warto zrozumieć działanie float i clear, ponieważ pozwalają na manipulację układem elementów na stronie, co jest kluczowe w tworzeniu czytelnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Zrozumienie tych koncepcji jest niezbędne dla profesjonalistów zajmujących się tworzeniem stron internetowych.

Pytanie 7

Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:

p {
    font-family: serif;
    background-color: Teal;
    color: white;
    font-style: italic;
}

A. Paragraf 1

B. Paragraf 2

C. Paragraf 4

D. Paragraf 3

Analizując poszczególne paragrafy można zauważyć różnice w ich formatowaniu które nie odpowiadają przedstawionemu stylowi CSS. Przykładowo paragraf 1 choć posiada ciemnozielone tło i biały tekst nie jest zapisany kursywą co jest jednym z kluczowych wymogów stylu font-style: italic. Kolejną różnicą jest użyta czcionka która nie odpowiada krojowi szeryfowemu font-family: serif. Paragraf 2 wykazuje jeszcze większe odstępstwa od stylu CSS. Jego tło jest białe co nie zgadza się z background-color: Teal a także tekst ma inny kolor niż White. Dodatkowo choć tekst jest kursywą to użyta czcionka nie jest szeryfowa. Paragraf 3 mimo że posiada ciemnozielone tło i biały tekst nie jest napisany kursywą co jest wymagane przez font-style: italic a także tekst jest pogrubiony co nie wynika z przedstawionego stylu CSS. Typowe błędy pojawiające się przy analizie stylów CSS wynikają często z nieprawidłowego zrozumienia właściwości oraz braku uwagi na szczegóły takie jak krój czcionki czy szczegółowe ustawienia kolorów tła i tekstu. Właściwe rozumienie specyfikacji CSS oraz umiejętność rozpoznawania subtelnych różnic w stylach jest kluczowa w projektowaniu stron internetowych zgodnych z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 8

W tabeli samochody w bazie danych, pole kolor może przyjmować jedynie wartości zdefiniowane w słowniku lakier. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby ustanowić relację między tabelami samochody a lakier?

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

B. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

C. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

Aby połączyć tabele 'samochody' i 'lakier' za pomocą klucza obcego, należy zastosować kwerendę ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);. W tym przypadku 'kolor' w tabeli 'samochody' odnosi się do identyfikatora 'lakierId' w tabeli 'lakier', co zapewnia integralność referencyjną między tymi dwoma tabelami. Klucz obcy jest mechanizmem, który pozwala na zapewnienie, że wartości w kolumnie 'kolor' w tabeli 'samochody' muszą odpowiadać wartościom w kolumnie 'lakierId' w tabeli 'lakier', co zapobiega wprowadzeniu danych, które nie mają odpowiednika w tabeli 'lakier'. Przykładowo, jeżeli próbujemy dodać samochód w kolorze, który nie istnieje w tabeli 'lakier', system nie pozwoli na to działanie. Taka struktura bazy danych jest zgodna z zasadami normalizacji, która ma na celu eliminację redundancji danych oraz zwiększenie ich spójności. Stosowanie kluczy obcych jest standardem w projektowaniu relacyjnych baz danych, ponieważ ułatwia zarządzanie danymi oraz ich integralność.

Pytanie 9

Podczas tworzenia tabeli w SQL, dla jednej z kolumn ustalono klucz główny. Jakie atrybuty należy zastosować, aby uniemożliwić wprowadzenie wartości pustej?

A. NULL

B. UNIQUE

C. DEFAULT

D. NOT NULL

Atrybut NOT NULL jest kluczowym elementem w definiowaniu struktury tabeli w języku SQL, który zabezpiecza kolumnę przed wstawianiem wartości pustych (NULL). W kontekście klucza głównego, który ma zapewnić unikalność i identyfikowalność każdego rekordu w tabeli, użycie NOT NULL jest niezbędne, aby zagwarantować, że każda wartość w tej kolumnie jest zawsze obecna. Dla przykładu, w stworzonej tabeli `Pracownicy`, jeśli kolumna `ID_Pracownika` jest kluczem głównym, atrybut NOT NULL wymusi, że każde wstawienie rekordu będzie wymagało podania unikalnej wartości dla `ID_Pracownika`, co uniemożliwia dodanie rekordu bez tej wartości. Standard SQL definiuje NOT NULL jako jeden z podstawowych atrybutów, które mogą być używane w deklaracji kolumn, a jego stosowanie jest kluczowe dla integracji danych oraz zapewnienia spójności bazy danych. W praktyce, w przypadku prób dodania rekordu z pustą wartością w takiej kolumnie, system generuje błąd, co eliminuje ryzyko powstawania niekompletnych danych.

Pytanie 10

Na podstawie tabeli Towar wykonano poniższe zapytanie SQL. Jaki będzie rezultat tej operacji?

SELECT nazwa_towaru
FROM`Towar`
WHERE cena_katalogowa<65
ORDER BY waga DESC

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

B. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

C. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

Twoja odpowiedź jest trafiona, bo zapytanie SQL jasno pokazuje, jakie warunki muszą być spełnione, żeby dany towar pojawił się w wynikach. Klauzula WHERE filtruje produkty z ceną katalogową poniżej 65. To znaczy, że plecak szkolny za 65.5 nie przechodzi tego kryterium i nie będzie w wynikach. Potem, klauzula ORDER BY sortuje towar według wagi od najcięższego do najlżejszego. Dlatego na liście znajdą się tak jakby Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, a potem Zeszyt A5 w linie. To naprawdę fajna struktura zapytania SQL, bo pozwala na szybkie i skuteczne uzyskanie uporządkowanej listy produktów, które spełniają określone warunki. W sumie, to standardowa praktyka w analizie danych i zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 11

Atrybut wskazujący na lokalizację pliku graficznego w znaczniku <img> to

A. href

B. src

C. link

D. alt

Atrybut 'src' (source) jest kluczowym elementem znacznika <img>, ponieważ wskazuje lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlony na stronie internetowej. Użycie tego atrybutu jest niezbędne, aby przeglądarka mogła zlokalizować i załadować odpowiedni obraz. Na przykład, jeśli chcesz wyświetlić grafikę logo na stronie, możesz użyć znacznika <img src='logo.png'>, gdzie 'logo.png' jest ścieżką do pliku graficznego. Ważne jest, aby pamiętać o dokładnym podaniu ścieżki, która może być względna lub absolutna. Zgodnie z najlepszymi praktykami, ważne jest również użycie atrybutu 'alt', który opisuje obraz dla osób z problemami wzrokowymi oraz w przypadku, gdy obraz nie może być załadowany. Przestrzeganie standardów W3C w zakresie HTML zapewnia lepszą dostępność i użyteczność stron internetowych.

Pytanie 12

W języku SQL aby zmodyfikować dane w tabeli, należy posłużyć się poleceniem

A. JOIN

B. CREATE

C. SELECT

D. UPDATE

Polecenie UPDATE to w SQL podstawowe narzędzie do modyfikowania istniejących danych w tabelach. W praktyce oznacza to, że jeśli chcesz np. zmienić wartość jakiegoś pola dla wybranego rekordu, to właśnie tego polecenia używasz. Przykład z życia: masz tabelę pracowników i ktoś zmienił numer telefonu – nie robisz nowego wpisu, nie tworzysz nowej tabeli, tylko aktualizujesz jedną kolumnę w odpowiednim wierszu. Składnia tego polecenia jest dość intuicyjna: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna=nowa_wartość WHERE warunek. Bardzo ważne jest stosowanie klauzuli WHERE, bo inaczej możesz przez przypadek podmienić dane we wszystkich wierszach tabeli, co niestety zdarza się nawet doświadczonym programistom, zwłaszcza przy pracy na środowiskach testowych. Warto wiedzieć, że SQL-92 (czyli jeden z najważniejszych standardów języka SQL) dokładnie opisuje sposób działania tego polecenia. Często w praktyce spotyka się też połączenie UPDATE z transakcjami, żeby mieć możliwość cofnięcia zmian, gdyby coś poszło nie tak. Moim zdaniem umiejętne stosowanie UPDATE to podstawa pracy z bazami danych – prawie każdy większy system korzysta z tego polecenia na co dzień. Dobrze też pamiętać o bezpieczeństwie i zawsze sprawdzać, czy warunek w WHERE jest poprawny, żeby nie napsuć w danych. Praktyka czyni mistrza i z czasem takie operacje wchodzą w krew.

Pytanie 13

Jak powinien być zapisany kolor 255 12 12 w modelu RGB na stronie www?

A. #AB1A1D

B. #2551212

C. #EE0C0C

D. #FF0C0C

Kolor 255, 12, 12 w modelu RGB oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego oraz bardzo niskie wartości zielonego i niebieskiego. Zapis w postaci heksadecymalnej, który jest stosowany w projektowaniu stron internetowych, polega na konwersji wartości RGB do formatu szesnastkowego. W tym przypadku, wartość 255 w systemie dziesiętnym odpowiada FF w systemie szesnastkowym, co oznacza maksymalne nasycenie koloru czerwonego. Wartość 12 w systemie dziesiętnym odpowiada 0C, co jest zbyt niską wartością zarówno dla zielonego, jak i niebieskiego. Dlatego pełny zapis koloru RGB 255, 12, 12 w formacie heksadecymalnym to #FF0C0C. Użycie standardu heksadecymalnego (hex) jest powszechne w CSS, gdzie kolory są definiowane za pomocą szesnastkowych wartości. Przykładowo, aby ustawić tło elementu w CSS na ten kolor, można użyć zapisu: 'background-color: #FF0C0C;'. Warto zrozumieć, że poprawne użycie systemów kolorów RGB i hex jest kluczowe w projektowaniu graficznym i webowym, ponieważ wpływa na estetykę i użyteczność interfejsów użytkownika.

Pytanie 14

Aby strona internetowa poprawnie dostosowała się do urządzeń mobilnych, należy określić rozmiar czcionki

A. w procentach

B. tylko z wykorzystaniem znaczników big i small

C. w pikselach

D. w milimetrach

Aby witryna internetowa prawidłowo skalowała się na urządzeniach mobilnych, zaleca się definiowanie wielkości czcionki w procentach. Używanie procentów zapewnia elastyczność i responsywność interfejsu użytkownika, co jest kluczowe w kontekście różnorodności rozmiarów ekranów. Procentowe jednostki (np. 100%, 150%) są relatywne do rodzica (elementu, w którym się znajdują), co pozwala na automatyczne dostosowywanie się do zmieniających się warunków wyświetlania. Takie podejście jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania, które kładzie nacisk na dostosowanie zawartości do różnych rozmiarów ekranów. Ponadto, używanie procentów w połączeniu z jednostkami em i rem, które również są skalowalne, pozwala na tworzenie bardziej dostępnych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów. Przykładem może być zdefiniowanie wielkości czcionki nagłówka jako 120%, co sprawi, że będzie ona 20% większa od wielkości czcionki tekstu bazowego, co poprawi czytelność na mniejszych urządzeniach. Warto również zauważyć, że takie podejście wspiera standardy dostępności, co jest istotne w kontekście SEO i doświadczenia użytkownika.

Pytanie 15

Aby cofnąć uprawnienia danemu użytkownikowi, należy użyć polecenia

A. DELETE

B. DELETE PRIVILEGES

C. GRANT NO PRIVILEGES

D. REVOKE

Odpowiedź 'REVOKE' jest rzeczywiście trafna. To standardowe polecenie w systemach baz danych, jak SQL, do odbierania uprawnień użytkownikom. Dzięki temu administracja może lepiej zarządzać dostępem do danych, co jest mega ważne dla ich bezpieczeństwa. Na przykład, jeśli ktoś wcześniej miał prawo do edytowania danych, administrator może użyć 'REVOKE UPDATE ON tabela FROM użytkownik', żeby cofnąć te uprawnienia. W praktyce, stosowanie odpowiednich uprawnień jest kluczowe, żeby utrzymać integralność danych oraz upewnić się, że tylko uprawnione osoby mają do nich dostęp. Użycie 'REVOKE' to dobra praktyka w zarządzaniu dostępem, bo daje możliwość elastycznego dostosowania uprawnień, co może pomóc w uniknięciu nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 16

Podczas przechowywania hasła użytkownika serwisu internetowego (np. bankowości online), aby chronić je przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. cyklometrycznych.

B. abstrakcyjnych.

C. mieszających.

D. klucza.

Mieszające funkcje, choć istotne w kryptografii, nie są właściwym podejściem do zabezpieczania haseł użytkowników. Ich głównym celem jest zapewnienie, że nawet niewielka zmiana w danych wejściowych prowadzi do drastycznie różniącego się wyniku, co jest przydatne w kontekście tworzenia funkcji hashujących, ale nie wystarcza do ochrony haseł. Funkcje abstrakcyjne, z kolei, dotyczą bardziej teoretycznych modeli czy algorytmów, które nie mają bezpośredniego zastosowania w procesie zabezpieczania haseł. Kluczowe jest, aby zrozumieć, że hasła powinny być przede wszystkim szyfrowane przy użyciu odpowiednich algorytmów, a nie jedynie mieszane czy abstrakcyjne. Cyklometryczne metody również nie mają zastosowania w kontekście ochrony haseł, gdyż ich zastosowanie jest ograniczone do analizy danych czy grafów, a nie do rzeczywistych procesów szyfrowania czy zabezpieczania informacji. Dlatego błędem jest przypuszczenie, że inne metody mogą zastąpić funkcje klucza w kontekście ochrony haseł. W praktyce, stosowanie nieodpowiednich metod zabezpieczających prowadzi do poważnych luk w bezpieczeństwie, które mogą być wykorzystane przez cyberprzestępców.

Pytanie 17

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby dodać do tego tekstu kilka słów sformatowanych innym stylem, należy użyć znacznika

A. <hr>

B. <span>

C. <table>

D. <section>

<span> jest znacznikiem HTML, który służy do stosowania stylów CSS do określonych fragmentów tekstu w obrębie bloków HTML. Umożliwia on formatowanie tekstu w bardziej lokalny sposób, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy wyróżnić niektóre słowa lub frazy w dłuższym akapicie. W odróżnieniu od znaczników takich jak <div>, które są stosowane do większych sekcji, <span> działa na poziomie inline, co oznacza, że nie wprowadza nowego bloku w układzie strony. Przykład użycia tej etykiety może wyglądać następująco: <p>W tym akapicie <span style='color:red;'>ważne słowo</span> jest wyróżnione kolorem czerwonym.</p>. Dzięki temu możemy łatwo zastosować różnorodne style, takie jak zmiana koloru czcionki, czcionki, tła lub nawet dodawanie efektów animacyjnych do konkretnego fragmentu tekstu. Zgodnie z standardami W3C, <span> jest zalecanym sposobem na selektywne formatowanie tekstu, co czyni go niezwykle praktycznym narzędziem w tworzeniu elastycznych i atrakcyjnych wizualnie stron internetowych.

Pytanie 18

Jednym z atrybutów tabeli ksiazki jest status czyWypozyczona, który może przyjmować dwie wartości: true lub false. Jaki typ danych będzie najbardziej odpowiedni dla tego atrybutu?

A. BOOLEAN

B. CHAR

C. VARCHAR(5)

D. DOUBLE

Odpowiedź BOOLEAN jest optymalnym wyborem dla pola status czyWypozyczona, ponieważ reprezentuje typ danych logicznych, które mogą przyjmować jedynie dwie wartości: prawda (true) lub fałsz (false). W kontekście systemów baz danych, typ BOOLEAN jest używany do efektywnego przechowywania informacji, które mają tylko dwa możliwe stany, co pozwala na oszczędność miejsca oraz przyspieszenie operacji zapytań. Na przykład, przy tworzeniu zapytań SQL, możemy łatwo filtrować wyniki na podstawie statusu wypożyczenia, co znacząco zwiększa czytelność i wydajność kodu. Warto również zauważyć, że wiele systemów baz danych, takich jak MySQL, PostgreSQL, czy SQLite, oferują dedykowane wsparcie dla typu BOOLEAN, co czyni go zgodnym z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, w których dąży się do maksymalnej klarowności i wydajności. Dzięki temu, stosując typ BOOLEAN, nie tylko upraszczamy model danych, ale także ułatwiamy jego dalsze wykorzystanie i konserwację.

Pytanie 19

Aby ustawić marginesy wewnętrzne dla elementu, gdzie margines górny wynosi 50px, dolny 40px, prawy 20px oraz lewy 30px, należy zastosować składnię CSS

A. style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 20px, 40px, 30px;

B. padding: 20px, 40px, 30px, 50px;

C. padding: 40px, 30px, 50px, 20px;

D. style="margin-bottom: 0cm;"> padding: 50px, 40px, 20px, 30px;

W odpowiedziach, które nie są poprawne, występuje nieporozumienie w zakresie różnicy między 'padding' a 'margin'. Właściwość 'padding' odnosi się do przestrzeni wewnętrznej elementu, natomiast 'margin' dotyczy przestrzeni zewnętrznej, która oddziela element od sąsiadów. Niezrozumienie tych dwóch pojęć prowadzi do błędnego przypisania wartości do niewłaściwej właściwości. Na przykład, pierwsza z zaproponowanych odpowiedzi mylnie stosuje 'padding' w kontekście marginesów, co jest technicznie niepoprawne. Kolejny błąd wynika z nieodpowiedniej kolejności wartości, co może prowadzić do niezamierzonego efektu w układzie strony. Warto zwrócić uwagę, że standardy CSS wymagają ścisłego przestrzegania kolejności i formatu, aby zapewnić prawidłowe renderowanie w różnych przeglądarkach. Ponadto, brak zrozumienia znaczenia jednostek w CSS oraz ich wpływu na elastyczność układu strony może skutkować nieadekwatnym wyświetlaniem treści na różnych urządzeniach. Typowe błędy myślowe, które pojawiają się w takich sytuacjach, to przekonanie, że różne jednostki są wymienne, czy też że kolejność wartości w 'padding' nie ma znaczenia. W rzeczywistości, poprawne użycie CSS opiera się na znajomości jego specyfikacji oraz praktycznych zasad, które pomagają w tworzeniu spójnych i responsywnych stron internetowych.

Pytanie 20

Jednym z typów testów jednostkowych jest analiza tras, która polega na

A. testowaniu wartości granicznych zestawu danych

B. testowaniu obiektów pod kątem inicjalizacji oraz zwolnienia zarezerwowanej pamięci

C. określeniu punktu startowego i końcowego oraz badaniu dostępnych ścieżek pomiędzy tymi punktami

D. utworzeniu kilku zbiorów danych o zbliżonym sposobie przetwarzania i wykorzystaniu ich do przeprowadzenia testu

W analizie ścieżek w testach jednostkowych chodzi o to, by wyznaczyć, skąd zaczyna się działanie programu i gdzie kończy, a następnie sprawdzić, jakie ścieżki można pomiędzy tymi punktami przejść. Dzięki temu można znaleźć wszystkie możliwe drogi, którymi program może podążać. To ważna metoda, bo pozwala ocenić, czy logika w naszym kodzie działa tak, jak powinna oraz czy przetestowaliśmy wszystkie scenariusze, które mogą się zdarzyć. Na przykład, gdy mamy w kodzie dużo warunków i pętli, analiza ścieżek może ujawnić błędy, które nie wyjdą przy zwykłym testowaniu. W inżynierii oprogramowania to jest naprawdę dobra praktyka, bo upewniamy się, że wszystkie ścieżki zostały sprawdzone, co na pewno wpływa na jakość i stabilność naszego programu.

Pytanie 21

Na ilustracji przedstawiono strukturę bloków na stronie internetowej. Który z poniższych fragmentów CSS odpowiada takim ustawieniom? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy {float:left; width:30%;} #drugi {float:left; width:70%;} #trzeci {float:left; width:70%;} #czwarty {clear:both; }

B. #pierwszy {float:left; width:30%; } #drugi {clear:both; width:70%; } #trzeci {float:left; width:70%; } #czwarty {clear:both; }

C. #pierwszy { width: 30%; } #drugi { width: 70%; } #trzeci { width: 70%; } #czwarty { width: 100%; }

D. #pierwszy{float:left; width:30%;} #drugi {clear:both; width:70%;} #trzeci {clear:both; width:70%;} #czwarty {float:left; width:100%;}

Odpowiedź pierwsza jest prawidłowa, gdyż prawidłowo wykorzystuje właściwość float w stylach CSS, aby uzyskać pożądany układ bloków na stronie internetowej. Float pozwala elementom przemieszczać się na lewą lub prawą stronę kontenera, co jest kluczowe w tworzeniu layoutów. W tym przypadku #pierwszy, #drugi i #trzeci mają ustawione float:left, co umożliwia ich równoległe ustawienie w poziomie aż do momentu, gdy szerokości kontenera są zapełnione. Następnie blok #czwarty wymaga clear:both, aby przemieszczać się poniżej wszystkich poprzednich elementów z ustawionym float. To powszechna technika stosowana w projektowaniu responsywnych układów stron, gdzie równoległe pozycjonowanie elementów pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni. Float w połączeniu z odpowiednimi szerokościami procentowymi pomaga tworzyć elastyczne projekty, które dobrze skalują się na różnych urządzeniach, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami web developmentu. Ponadto zrozumienie działania float i clear jest fundamentem przy tworzeniu klasycznych layoutów typu grid przed wprowadzeniem nowoczesnych rozwiązań takich jak Flexbox czy CSS Grid, co pokazuje zrozumienie podstawowych zasad CSS.

Pytanie 22

Zaprezentowano kod dla tabeli 3x2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela przypominała tę z obrazka, gdzie wiersz jest niewidoczny?

<table>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
    </tr>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
    </tr>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
    </tr>
</table>

/efekt jest na obrazie - nie dołączam - nie analizuj/

A. <pre class="code-block"><tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"display: table-cell"</span>></pre>

B. <pre class="code-block"><tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"display: none"</span>></pre>

C. <pre class="code-block"><tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"clear: none"</span>></pre>

D. <pre class="code-block"><tr <span class="code-text">style=</span><span class="code-string">"visibility: hidden"</span>></pre>

Zastosowanie niewłaściwych właściwości CSS w tabelach może prowadzić do niezamierzonych efektów wizualnych i funkcjonalnych. 'Display: none' usunąłby wiersz z układu dokumentu, co skutkowałoby przesunięciem w górę wierszy poniżej. To podejście jest użyteczne, gdy element powinien być całkowicie usunięty z przestrzeni wizualnej i układu, ale nie spełniałoby celu przedstawionego w pytaniu, gdzie układ ma pozostać niezmieniony. Z kolei 'clear: none' jest właściwością CSS dotyczącą floatów, a nie widoczności, co oznacza, że nie miałoby żadnego wpływu na wyświetlanie wiersza tabeli. Jest to typowy błąd polegający na myleniu właściwości CSS w kontekście ukrywania elementów. Właściwość 'display: table-cell' jest stosowana dla elementów traktowanych jako komórki tabeli, co nie jest odpowiednie dla wierszy tabeli. Wybierając tę właściwość, użytkownik mógłby mylnie sądzić, że ma to wpływ na widoczność, podczas gdy w rzeczywistości zmienia jedynie sposób renderowania elementu. Prawidłowe rozumienie różnic między 'visibility' a 'display' jest kluczowe w tworzeniu przewidywalnych i stabilnych interfejsów użytkownika, co jest jednym z fundamentów dobrego projektowania front-endu. Wybór niewłaściwego podejścia do ukrywania elementów może prowadzić do niepożądanych zmian w interfejsie, co wpływa na użyteczność i estetykę strony.

Pytanie 23

Testy aplikacji webowej, których celem jest ocena wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, określane są mianem testów

A. funkcjonalności

B. użyteczności

C. kompatybilności

D. bezpieczeństwa

Testy bezpieczeństwa koncentrują się na ocenie, jak dobrze aplikacja chroni dane użytkowników oraz jak reaguje na próby nieautoryzowanego dostępu. W tym kontekście testy te mają na celu identyfikację luk bezpieczeństwa, które mogłyby być wykorzystane przez atakujących. Testy te nie koncentrują się na aspektach skalowalności ani architektury serwera, a ich celem jest zapewnienie, że aplikacja jest odporna na zagrożenia. Z kolei testy funkcjonalności mają na celu weryfikację, czy wszystkie elementy aplikacji działają zgodnie z wymaganiami. Obejmują one testowanie poszczególnych funkcji i ich interakcji, ale nie badają wydajności systemu w warunkach dużego obciążenia ani nie analizują architektury bazy danych. Funkcjonalność aplikacji może być poprawna, ale nieprzystosowana do obsługi wzrastającej liczby użytkowników, co jest istotne w kontekście skalowalności. Testy użyteczności oceniają, jak łatwo użytkownicy mogą korzystać z aplikacji, koncentrując się na interfejsie, ergonomii oraz ogólnym doświadczeniu użytkownika. Choć te aspekty są niezwykle ważne, nie mają one bezpośredniego związku z testowaniem architektury serwera czy skalowalności systemu, co jest kluczowe dla odpowiedzi na postawione pytanie.

Pytanie 24

W języku PHP instrukcja foreach jest rodzajem

A. instrukcji wyboru, dla elementów tablicy

B. instrukcji warunkowej, niezależnie od typu zmiennej

C. pętli, niezależnie od rodzaju zmiennej

D. pętli, przeznaczonej wyłącznie dla elementów tablicy

Instrukcja <i>foreach</i> w PHP to naprawdę super sprawa, jeśli chodzi o przechodzenie przez elementy tablicy. Dzięki niej można bardzo prosto iterować po wszystkich wartościach, co sprawia, że kod staje się bardziej przejrzysty i zwięzły. Nie trzeba wtedy się martwić o ręczne zarządzanie wskaźnikami tablicy. A dostęp do kluczy i wartości? Proszę bardzo! Na przykład, mając tablicę $fruits = ['jabłko', 'banan', 'czereśnia'], można użyć <i>foreach</i> tak: <code>foreach ($fruits as $fruit) { echo $fruit; }</code>. To wydrukuje nam wszystkie owoce na ekranie. No i warto mieć na uwadze, że <i>foreach</i> działa też z tablicami asocjacyjnymi, co pozwala na przechodzenie przez pary klucz-wartość. Korzystając z tej instrukcji, można pisać lepszy, bardziej zrozumiały kod, a to szczególnie ma znaczenie w większych projektach, gdzie czytelność jest kluczowa dla późniejszego rozwoju i utrzymania kodu.

Pytanie 25

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie z kolumnami: imie, nazwisko, klasa. Jakie polecenie SQL należy wykorzystać, aby znaleźć imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';

B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';

C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko = 'M%';

D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ używa operatora LIKE, który jest standardowym rozwiązaniem w SQL do wyszukiwania wzorców w danych. W tym przypadku 'M%' oznacza, że chcemy znaleźć wszystkie nazwiska, które zaczynają się na literę M. Operator LIKE jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy potrzebujemy elastycznego wyszukiwania, umożliwiającego zastosowanie symboli wieloznacznych, takich jak '%' oznaczający dowolną liczbę znaków. Przykład zastosowania tego zapytania może obejmować generowanie listy uczniów dla nauczycieli, którzy chcą szybko zobaczyć wszystkich uczniów z nazwiskiem zaczynającym się na M, co może być przydatne przy organizowaniu wydarzeń czy klas. Dobrą praktyką jest także używanie odpowiednich indeksów w bazie danych, co może znacznie przyspieszyć wykonanie zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych. Znajomość operatorów SQL i ich zastosowań, jak również umiejętność formułowania zapytań, jest kluczowa w pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 26

Aby obraz umieszczony za pomocą kodu HTML mógł być rozpoznawany przez programy wspierające osoby niewidome, konieczne jest określenie atrybutu

A. sizes

B. border

C. alt

D. src

Atrybut 'alt' (alternatywny tekst) jest kluczowym elementem w kontekście dostępności stron internetowych, szczególnie dla osób niewidzących. Jego głównym celem jest dostarczenie opisowej informacji o obrazie, który nie może być bezpośrednio widziany. W przypadku obrazów, które nie są widoczne z różnych powodów (np. uszkodzenie pliku, brak połączenia internetowego lub korzystanie z czytników ekranu), tekst alternatywny pomaga zrozumieć kontekst i znaczenie danego obrazu. Przykład zastosowania: dla obrazka przedstawiającego logo firmy, można użyć atrybutu alt w następujący sposób: <img src='logo.png' alt='Logo firmy XYZ'>. W ten sposób, jeśli obrazek nie załadowałby się, użytkownik korzystający z czytnika ekranu otrzyma informację o tym, co ten obraz przedstawia. Definiowanie atrybutu 'alt' jest zgodne z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), które zalecają, aby wszystkie obrazki, które pełnią funkcję informacyjną, były opisane w taki sposób, aby zapewnić pełny dostęp do treści wszystkim użytkownikom. W praktyce takie podejście nie tylko poprawia dostępność, ale również pozytywnie wpływa na SEO, ponieważ wyszukiwarki również analizują ten atrybut.

Pytanie 27

Jak określa się proces przekształcania informacji zawartych w dokumencie elektronicznym na format odpowiedni dla konkretnego środowiska?

A. Mapowanie

B. Rasteryzacja

C. Teksturowanie

D. Renderowanie

Renderowanie to kluczowy proces w grafice komputerowej, który polega na przekształceniu danych zawartych w plikach 3D lub scenach do formy wizualnej, która może być wyświetlana na ekranie. Proces ten obejmuje wiele etapów, takich jak oświetlenie, cieniowanie, oraz teksturowanie, które wspólnie determinują ostateczny wygląd obrazu. W praktyce, renderowanie stosowane jest w różnych dziedzinach, w tym w grach komputerowych, filmach animowanych oraz symulacjach architektonicznych. Na przykład, w grach komputerowych renderowanie odbywa się w czasie rzeczywistym, co pozwala na dynamiczne wyświetlanie zmieniających się scen. W kontekście standardów, renderowanie zgodne z API, takimi jak OpenGL lub DirectX, pozwala na uzyskanie wysokiej jakości grafiki. Warto również zauważyć, że istnieją różne techniki renderowania, takie jak ray tracing, które oferują bardziej realistyczne efekty świetlne, jednak są bardziej zasobożerne. Współczesne aplikacje i silniki graficzne, jak Unreal Engine czy Unity, implementują zaawansowane algorytmy renderowania, co umożliwia tworzenie wizualnie oszałamiających doświadczeń użytkownika.

Pytanie 28

Wskaż, na czym polega błąd w kodzie napisanym w języku C++.

char str1[30] = 'Ala ma kota'; printf("%s", str1);

A. Do funkcji printf przekazano zbyt mało argumentów.

B. Napis powinien mieć dokładnie 30 znaków.

C. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.

D. Napis powinien być umieszczony w cudzysłowach.

Podawanie błędnych informacji na temat inicjalizacji łańcucha znaków w C++ może prowadzić do poważnych nieporozumień. Wskazanie, że napis powinien mieć dokładnie 30 znaków, nie jest zasadniczo poprawne, ponieważ tablice w C++ mogą mieć zmienną długość. Ważne jest, aby łańcuch znaków był odpowiednio długi, jednak nie istnieje wymóg, aby dokładnie wypełniał całą tablicę. Mówiąc o długości, istotniejsze jest, aby nie przekraczać rozmiaru tablicy, aby uniknąć błędów pamięci. Poza tym, stwierdzenie, że do funkcji printf przekazano zbyt mało argumentów, jest mylące; w tym przypadku argumenty są poprawne, ponieważ przekazujemy jedynie jeden wskaźnik do łańcucha, co jest zgodne z formatem funkcji printf. Dodatkowo, twierdzenie, że w printf nie można stosować formatowania %s, jest całkowicie błędne. Format %s jest standardowym sposobem na wyświetlanie łańcuchów znaków w C++, co jest zgodne z dokumentacją i najlepszymi praktykami w programowaniu. Stosowanie tego formatu jest kluczowe w przypadku pracy z tekstem, a zrozumienie tej zasady jest fundamentem w nauce języka C++. Warto zatem pamiętać o właściwej inicjalizacji łańcuchów oraz o tym, jak korzystać z funkcji wejścia/wyjścia, aby unikać typowych błędów w kodzie.

Pytanie 29

Wynikiem działania pętli będzie wypisanie liczb

for ($i = 0; $i <= 20; $i += 4)
 echo $i . ', ';

A. 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19,

B. 0, 4, 8, 12, 16,

C. 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20,

D. 0, 4, 8, 12, 16, 20,

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Pętla for w języku PHP jest strukturą kontrolną, która pozwala na wielokrotne wykonanie określonej sekwencji instrukcji. W tym konkretnym przypadku, pętla zaczyna od wartości 0 i zwiększa wartość $i o 4 przy każdej iteracji, aż osiągnie lub przekroczy wartość 20. W wyniku tego, wartości, które otrzymujemy i zostają wypisane, to 0, 4, 8, 12, 16, 20. Pętle są niezwykle użyteczne i wszechstronne w programowaniu, pozwalając na automatyzację i usprawnienie wielu zadań. Pętla for, którą tu widzimy, jest przykładem zastosowania tej struktury do generowania sekwencji liczb, co ma wiele zastosowań, na przykład w tworzeniu tablic, sterowaniu kolejnością wykonywania operacji lub generowaniu dynamicznych treści na stronach internetowych.

Pytanie 30

Wskaż wynik wykonania skryptu napisanego w języku PHP

<?php
 $tablica = array(10 => "Perl", 14 => "PHP", 20 => "Python", 22 => "Pike");
 asort($tablica);
 print("<pre>");
 print_r($tablica);
 print("</pre>");
 ?>

A
Array
(
    [14] => PHP
    [10] => Perl
    [22] => Pike
    [20] => Python
)

B
Array
(
    [0] => PHP
    [1] => Perl
    [2] => Pike
    [3] => Python
)

C
Array
(
    [0] => Python
    [1] => Pike
    [2] => Perl
    [3] => PHP
)

D
Array
(
    [10] => Perl
    [14] => PHP
    [20] => Python
    [22] => Pike
)

A. B.

B. C.

C. D.

D. A.

Widzę, że Twoja odpowiedź nie do końca trafiła w sedno. Wygląda na to, że masz jakieś nieporozumienia z tym skryptem PHP i funkcją asort(). Pamiętaj, że ten skrypt tworzy tablicę asocjacyjną z czterema elementami i potem sortuje je funkcją asort(). Ta funkcja działa na wartościach i zachowuje klucze, więc po sortowaniu powinno być: `[14] => PHP`, `[10] => Perl`, `[22] => Pike`, `[20] => Python`. Jak masz inną kolejność, to może sugerować, że coś poszło nie tak z sortowaniem. Nie zapominaj, że w PHP jest sporo funkcji sortujących, każda z nich ma swoje miejsce i zastosowanie, więc warto to poćwiczyć, żeby lepiej zrozumieć temat.

Pytanie 31

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. ICMP

B. SMTP

C. FTP

D. NNTP

FTP, czyli File Transfer Protocol, to taki standard, który pozwala na przesyłanie plików między komputerami w sieci. Jest to dość ważne, bo bez FTP nie moglibyśmy publikować stron w internecie. Dzięki temu protokołowi można wysyłać różne pliki, jak HTML, CSS, JavaScript czy nawet grafiki i filmy, na serwery WWW. Z perspektywy praktycznej, to przy publikacji nowej strony wchodzi w grę użycie klienta FTP, na przykład FileZilla. Łączysz się z serwerem, logujesz się swoimi danymi i przesyłasz pliki do odpowiednich folderów. No i nie zapomnij o portach - standardowy port dla FTP to 21. A jeśli zależy Ci na bezpieczeństwie, warto pomyśleć o SFTP albo FTPS, bo to też istotne w kontekście ochrony danych. Jak dla mnie, dobrze jest znać te praktyki, żeby nie martwić się o swoje pliki podczas przesyłania.

Pytanie 32

Fragment dokumentu HTML sugeruje, że

<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/strict.dtd">

A. kod HTML zapisano w wersji 4 języka.

B. znaczniki końcowe są wymagane w kodzie HTML, także dla znaczników samozamykających się.

C. wszystkie znaczniki w kodzie HTML powinny być zapisywane wielkimi literami.

D. kod HTML zapisano w wersji 5 języka.

Deklaracja DOCTYPE wskazuje na to że dokument HTML wykorzystuje standard HTML 4.01 w trybie ścisłym. HTML 4.01 jest jedną z wersji języka HTML wprowadzoną przez World Wide Web Consortium w 1999 roku i zawiera trzy warianty: Strict Transitional i Frameset. Tryb Strict oznacza ścisłe przestrzeganie zasad standardu bez użycia przestarzałych elementów i atrybutów takich jak tagi związane z formatowaniem stron które stały się przestarzałe w miarę rozwoju kaskadowych arkuszy stylów CSS. W kontekście praktycznym oznacza to że projektując stronę zgodną z tą specyfikacją należy unikać znaczników odpowiedzialnych za prezentację które były powszechnie stosowane w poprzednich wersjach HTML. Zamiast tego zaleca się korzystanie z CSS do określania wyglądu strony co nie tylko wspiera separację struktury treści od jej wyglądu ale także ułatwia przenoszenie i aktualizację stylów. Używając deklaracji DOCTYPE HTML 4.01 Strict można zapewnić lepszą zgodność z najnowszymi wersjami przeglądarek oraz ułatwić przyszłe aktualizacje kodu do nowoczesnych standardów takich jak HTML5 który wprowadza dodatkowe funkcjonalności i uproszczenia mające na celu poprawę semantyki i użyteczności stron WWW

Pytanie 33

W celu przeniesienia strony internetowej na serwer, można wykorzystać program

A. FileZilla

B. CloneZilla

C. Go!Zilla

D. Bugzilla

FileZilla to oprogramowanie typu FTP (File Transfer Protocol), które jest powszechnie używane do przesyłania plików pomiędzy lokalnym komputerem a serwerem. Jest to narzędzie open-source, które obsługuje zarówno FTP, jak i SFTP (SSH File Transfer Protocol), co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem dla transferu plików w bezpieczny sposób. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, który przypomina popularne menedżery plików, użytkownicy mogą łatwo przeglądać lokalne i zdalne systemy plików, co znacznie ułatwia transfer danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której deweloper webowy musi przesłać pliki witryny internetowej do nowego serwera. W takim przypadku FileZilla pozwala na szybki i efektywny transfer z minimalnym ryzykiem błędów. Ponadto, FileZilla wspiera różne protokoły uwierzytelniania, co zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych plików. Używanie FileZilla jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, ponieważ narzędzie to jest regularnie aktualizowane i wspiera standardy bezpieczeństwa, co czyni je niezawodnym wyborem dla profesjonalnych administratorów systemów.

Pytanie 34

Podczas projektowania formularza konieczne jest wstawienie kontrolki, która odnosi się do innej kontrolki w odrębnym formularzu. Taka operacja w bazie danych Access jest

A. niemożliwa w każdym trybie poza trybem projektowania

B. możliwa dzięki ustawieniu ścieżki do kontrolki w atrybucie "Źródło kontrolki"

C. możliwa tylko wtedy, gdy są to dane numeryczne

D. niemożliwa

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w Microsoft Access można odwoływać się do kontrolek w innych formularzach poprzez ustawienie właściwości 'Źródło kontrolki'. Ta właściwość umożliwia wskazanie skąd ma pochodzić wartość, która ma być wyświetlana w danej kontrolce. Przykładowo, jeśli mamy formularz z danymi klientów, a chcemy w innym formularzu wyświetlić imię i nazwisko danego klienta, możemy użyć odpowiedniego odwołania do kontrolki w formularzu klientów. Ważne jest, aby ścieżka do kontrolki była poprawna, co oznacza, że musi być zgodna z nazwą formularza oraz nazwą kontrolki. Użycie właściwości 'Źródło kontrolki' jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, ponieważ umożliwia elastyczne i dynamiczne łączenie danych. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe dla efektywnego projektowania złożonych aplikacji bazodanowych z wieloma formularzami oraz relacjami między nimi.

Pytanie 35

char str1[30] = 'Ala ma kota';
printf("%s", str1);

Jakie jest źródło błędu w prezentowanym kodzie napisanym w języku C++?

A. Do funkcji printf przekazano za mało argumentów.

B. Napis powinien być umieszczony w cudzysłowie.

C. Napis powinien mieć dokładnie 30 znaków.

D. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.

Stwierdzenie, że do funkcji printf przekazano zbyt mało argumentów, jest błędne, ponieważ printf w tym przypadku otrzymuje jeden argument, który jest zgodny z jego prototypem. Funkcja printf przyjmuje łańcuch formatowania jako pierwszy argument, a pozostałe argumenty, które mogą być przekazane, są opcjonalne. Ponadto, pomijanie argumentów nie skutkuje błędem w kontekście tej konkretnej funkcji. Kolejne twierdzenie, że napis powinien mieć dokładnie 30 znaków, jest również mylące. W praktyce, długość napisu nie musi odpowiadać rozmiarowi tablicy, pod warunkiem, że na końcu napisu znajduje się znak null, co jest automatycznie dołączane przez kompilator przy użyciu cudzysłowów. Wreszcie, stwierdzenie, że w funkcji printf nie można stosować formatowania %s, jest fałszywe, ponieważ %s jest standardowym formatem używanym do wyświetlania łańcuchów znaków. Właściwe użycie formatów jest kluczowe w programowaniu w C/C++, a ich znajomość jest niezbędna do prawidłowego wyświetlania danych. Typowe błędy myślowe prowadzące do tych niepoprawnych wniosków obejmują nieznajomość podstaw języków C/C++ oraz niewłaściwe rozumienie zasad dotyczących łańcuchów i formatów w funkcjach wyjściowych.

Pytanie 36

Jakie znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. style="margin-bottom: 0cm;">HTML 4.01 Strict

B. HTML 4.01 Transitional

C. style="margin-bottom: 0cm;">XHTML 1.1

D. style="margin-bottom: 0cm;">HTML 5

Znaczniki <header>, <article>, <section> oraz <footer> są częścią standardu HTML5, który wprowadza nowe semantyczne elementy, mające na celu poprawę struktury dokumentów HTML. Element <header> używany jest do definiowania nagłówków sekcji lub całej strony, co ułatwia nawigację i zrozumienie układu treści. <article> natomiast służy do oznaczania samodzielnych jednostek treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane lub zrozumiane. <section> dzieli dokument na tematyczne sekcje, a <footer> zazwyczaj zawiera informacje o autorze, prawach autorskich czy linki do powiązanych materiałów. Stosowanie tych elementów zgodnie z ich przeznaczeniem sprzyja lepszej dostępności oraz optymalizacji SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej interpretować strukturę strony. Przykładem zastosowania może być blog, w którym każdy post jest oznaczony jako <article>, co pozwala systemom wyszukiwania na łatwiejsze indeksowanie poszczególnych wpisów. Warto pamiętać, że HTML5 wspiera także inne aspekty nowoczesnego web designu, takie jak media, formularze i API, co czyni go standardem przyszłości.

Pytanie 37

W języku SQL, aby z tabeli Uczniowie wyodrębnić rekordy dotyczące wyłącznie uczennic o imieniu "Aleksandra", które przyszły na świat po roku "1998", należy sformułować zapytanie

A. SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie="Aleksandra" OR rok_urodzenia > "1998"

B. SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie="Aleksandra" AND rok_urodzenia < "1998"

C. SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie="Aleksandra" AND rok_urodzenia > "1998"

D. SELECT * FROM Uczniowie WHERE imie ="Aleksandra" OR rok_urodzenia < "1998"

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator logiczny AND, aby jednocześnie spełnić dwa kryteria: imię uczennicy musi być równe 'Aleksandra', a rok urodzenia musi być większy niż 1998. Użycie AND zapewnia, że tylko te rekordy, które spełniają obydwa warunki, zostaną zwrócone, co jest zgodne z wymaganiami zadania. W praktyce, takie zapytanie mogłoby być użyte w systemie edukacyjnym do generowania raportów dla nauczycieli, aby zidentyfikować i analizować uczennice o konkretnych cechach. Stosowanie operatora AND jest zgodne z dobrymi praktykami w SQL, które preferują precyzyjne określenie warunków w zapytaniach. Warto również zauważyć, że w bazach danych, zapewnienie poprawności danych i odpowiednich filtrów na poziomie zapytań jest kluczowe, aby uniknąć błędnych analiz oraz zapewnić, że wyciągane informacje są rzetelne i użyteczne w kontekście podejmowania decyzji.

Pytanie 38

Jakie zadania programistyczne mogą być realizowane wyłącznie po stronie klienta w przeglądarce?

A. Bezpieczne wyświetlenie spersonalizowanej treści strony na podstawie uprawnień użytkownika aplikacji

B. Zapis danych z formularza w bazie danych związanej z aplikacją internetową

C. Weryfikacja danych wprowadzanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym

D. Weryfikacja hasła użytkownika w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową

Wszystkie pozostałe zadania wymagają interakcji z serwerem, co czyni je niewykonalnymi po stronie klienta. Bezpieczne wyświetlenie personalizowanej zawartości strony zgodnie z prawami użytkownika aplikacji wiąże się z koniecznością weryfikacji danych na serwerze. Ta operacja wymaga zrozumienia roli serwera w kontekście bezpieczeństwa i autoryzacji, ponieważ każdy użytkownik może mieć różne uprawnienia do przeglądania zawartości. Zapisanie danych pobranych z formularza w bazie danych również odbywa się po stronie serwera, gdzie następuje walidacja i przetwarzanie danych. Bazy danych są złożonymi systemami, które zapewniają integralność i bezpieczeństwo, a ich użycie wymaga odpowiednich zapytań SQL, które są wykonywane na serwerze. Podobnie, sprawdzenie hasła użytkownika w bazie danych wymaga komunikacji z serwerem, gdzie hasło jest porównywane z zapisanym hasłem w sposób bezpieczny, zazwyczaj poprzez haszowanie. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa aplikacji webowych, a wszelkie operacje dotyczące integralności danych powinny być wykonywane w środowisku serwerowym, aby zapobiec potencjalnym atakom, takim jak SQL Injection. Właściwe zrozumienie rozróżnienia między operacjami po stronie klienta i serwera jest kluczowe dla tworzenia wydajnych, bezpiecznych aplikacji internetowych.

Pytanie 39

Aby przeanalizować rozkład ilościowy różnych kolorów na zdjęciu, jaka metoda powinna być zastosowana?

A. rozmycia Gaussa

B. balansu kolorów

C. histogramu

D. desaturacji

Histogram to narzędzie analityczne, które pozwala wizualizować rozkład kolorów oraz ich intensywność w obrazie. Dzięki histogramowi możemy zidentyfikować, które kolory dominują w danym zdjęciu, co jest kluczowe w procesie edycji graficznej oraz analizy obrazu. Histogram przedstawia liczbę pikseli dla każdego poziomu jasności lub dla poszczególnych kolorów w skali RGB (czerwony, zielony, niebieski). W praktyce, analizując histogram, możemy szybko ocenić, czy zdjęcie jest dobrze naświetlone, czy może występują w nim zbyt ciemne lub zbyt jasne obszary. Przykładowo, w fotografii krajobrazowej, gdy chcemy uzyskać pełne spektrum barw zieleni i niebieskiego nieba, histogram pomoże nam dostosować ekspozycję lub kolory, aby uzyskać pożądany efekt. Standardy branżowe, takie jak Adobe RGB czy sRGB, również opierają się na analizie histogramu, co czyni go niezbędnym narzędziem dla profesjonalnych fotografów oraz grafików.

Pytanie 40

W systemie bazy danych dotyczącej pojazdów, pole kolor w tabeli samochody może przyjmować wartości tylko z listy lakier. Aby zrealizować połączenie między tabelami samochody a lakier przez relację, należy użyć kwerendy

A. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

B. <br>ALTER TABLE lakier<br> ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

C. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

D. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

Odpowiedź 4 jest poprawna, ponieważ dokładnie określa, jak należy zdefiniować relację między tabelą samochody a tabelą lakier w kontekście bazy danych. W tym przypadku, pole kolor w tabeli samochody pełni rolę klucza obcego, który odnosi się do kolumny lakierId w tabeli lakier. To połączenie jest niezbędne, aby zapewnić integralność danych oraz umożliwić korzystanie z relacyjnych własności baz danych. Klucz obcy stosowany w relacjach między tabelami pozwala na ograniczenie wartości, które mogą być wprowadzone do pola kolor, zapewniając, że będą one zgodne z wartościami zdefiniowanymi w tabeli lakier. Przykładowo, jeśli chcemy zapewnić, że każdy samochód ma przypisany kolor z określonej palety, stosowanie kluczy obcych jest najlepszą praktyką. Tego rodzaju podejście jest zgodne z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability), co zwiększa niezawodność operacji na bazie danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej