Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 16 czerwca 2026 23:50
Data zakończenia: 17 czerwca 2026 00:05

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.

B. Barwienie.

C. Progowanie.

D. Inwersja.

Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 2

Który paragraf w przedstawionym kodzie zostanie wyświetlony czcionką o kolorze niebieskim?

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<style>
div~p { color: blue; }
</style>
</head>
<body>
  <div>
    <p>pierwszy paragraf</p>
      <div>
        <p>drugi paragraf</p>
        <p>trzeci paragraf</p>
      </div>
    <p>czwarty paragraf</p>
  </div>
</body>
</html>

A. Pierwszy.

B. Drugi.

C. Czwarty.

D. Trzeci.

Źródłem problemu w tym zadaniu jest zrozumienie, jak dokładnie działa selektor `div~p`. Na pierwszy rzut oka wiele osób patrzy po prostu na kolejność paragrafów w kodzie i zakłada, że skoro wewnątrz diva są kolejne ``, to one wszystkie będą niebieskie. To jest typowe mieszanie działania selektora rodzeństwa z selektorem potomków. Zapis `div p` rzeczywiście oznaczałby „każdy paragraf znajdujący się gdziekolwiek wewnątrz diva”, ale w pytaniu użyto operatora tyldy `~`, który ma inne znaczenie. Selektor `div~p` wskazuje elementy ``, które są rodzeństwem elementu `<div>`, czyli mają tego samego rodzica w drzewie DOM, i jednocześnie występują po nim w kodzie. To oznacza, że przeglądarka w ogóle nie patrzy na paragrafy zagnieżdżone głębiej, np. w dodatkowym `<div>` w środku. One nie są rodzeństwem, tylko potomkami, więc selektor ich nie obejmuje. Częsty błąd polega też na myleniu selektora `div~p` z `div+p`. Ten drugi wybiera wyłącznie pierwszy paragraf bezpośrednio po divie na tym samym poziomie, natomiast `~` obejmuje wszystkie późniejsze rodzeństwa danego typu. W tym przykładzie jedynym ``, który jest na tym samym poziomie co zewnętrzny `<div>` i stoi po nim, jest „czwarty paragraf”. Pozostałe, mimo że wizualnie znajdują się „w środku” tego diva, nie są rodzeństwem, tylko są bardziej zagnieżdżone. Z mojego doświadczenia wynika, że dopóki nie narysuje się sobie drzewa DOM albo nie podejrzy struktury w DevTools, bardzo łatwo o takie pomyłki. Dobra praktyka w CSS to zawsze myśleć o relacjach: rodzic–dziecko, rodzeństwo, potomek, a dopiero potem o kolejności w kodzie. Dzięki temu selektory są pisane świadomie, bardziej precyzyjnie i nie powodują niespodziewanych efektów w większych projektach.

Pytanie 3

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia zmienna++; będzie identyczny jak polecenia

A. zmienna=zmienna+10;

B. zmienna --;

C. zmienna+=1;

D. zmienna===zmienna+1;

W języku JavaScript operator inkrementacji '++' zwiększa wartość zmiennej o 1. Zapis 'zmienna++' jest równoważny z 'zmienna += 1', ponieważ obydwa polecenia prowadzą do tej samej końcowej wartości zmiennej. Operator '+=' to skrót, który dodaje wartość po prawej stronie operatora do aktualnej wartości zmiennej. Warto nadmienić, że 'zmienna++' działa w trybie post-inkrementacji, co oznacza, że zwraca pierwotną wartość przed inkrementacją, podczas gdy '++zmienna' działa w trybie pre-inkrementacji, zwracając wartość po inkrementacji. Przykładowo, jeśli zmienna wynosi 5, to po zastosowaniu 'zmienna++' jej nowa wartość stanie się 6, a jej wartość zwracana to 5. Zastosowanie operatora '+=' jest zgodne z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript. Użycie tych operatorów jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w iteracjach i obliczeniach. Przykładając to do praktyki, w kodzie można zobaczyć takie zastosowanie: let x = 5; x++; console.log(x); // wypisze 6, a let y = 5; y += 1; console.log(y); // również wypisze 6.

Pytanie 4

Grafik chce przekształcić bez utraty jakości obraz formatu JPEG w format PNG w ten sposób, żeby wszędzie tam, gdzie w pierwotnym obrazie jest kolor biały, w obrazie docelowym była przezroczystość. Aby to zrobić, powinien

A. dodać kanał alfa.

B. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej.

C. przekształcić obraz w odcienie szarości.

D. zmniejszyć rozdzielczość obrazu.

Prawidłowa odpowiedź wynika z samej idei przezroczystości w grafice rastrowej. Żeby w PNG jakikolwiek piksel mógł być przezroczysty, obraz musi mieć kanał alfa, czyli dodatkową składową opisującą stopień przeźroczystości (opacity) dla każdego piksela. Standardowe RGB ma trzy kanały: R (czerwony), G (zielony), B (niebieski). Format PNG bardzo często używa wariantu RGBA, gdzie A (alpha) definiuje, na ile piksel jest widoczny: 0 oznacza całkowitą przezroczystość, 255 (albo 1.0 przy wartościach zmiennoprzecinkowych) pełną nieprzezroczystość. Dopiero po dodaniu kanału alfa można w programie graficznym zaznaczyć wszystkie białe obszary i ustawić im wartość alfa na 0. To właśnie realizuje wymaganie: „tam gdzie biały – ma być przezroczystość”. Z mojego doświadczenia w pracy z grafiką na potrzeby WWW, typowy workflow wygląda tak: otwierasz JPEG w edytorze rastrowym (np. GIMP, Photoshop, Krita), konwertujesz obraz do trybu z kanałem alfa (w Photoshopie: „Layer > New > Layer from Background” i „Add Layer Mask” albo „Add Alpha Channel” w GIMP-ie), następnie za pomocą narzędzia zaznaczania koloru (Magic Wand / Select by Color) wybierasz białe fragmenty i je usuwasz lub zmniejszasz im krycie. Dopiero potem zapisujesz jako PNG, który natywnie wspiera przezroczystość zgodnie ze specyfikacją formatu. Ważne też, że przy takim przekształceniu nie zwiększasz strat kompresji, bo PNG jest formatem bezstratnym. Straty są już w JPEG-u i ich się nie cofnie, ale samo przejście do PNG z kanałem alfa nie pogorszy jakości bardziej. W praktyce to jest standardowa procedura przygotowania ikon, logotypów i elementów UI na strony WWW, gdzie tło strony „prześwituje” przez przezroczyste fragmenty grafiki.

Pytanie 5

W jakim języku została napisana podana linia kodu

A. PHP

B. JavaScript

C. Python

D. C#

Kod pokazany na obrazku jest zapisany w języku JavaScript. JavaScript jest językiem programowania, który odgrywa kluczową rolę w tworzeniu dynamicznych i interaktywnych stron internetowych. Linia kodu wykorzystuje metodę document.getElementById która jest częścią Document Object Model (DOM) w JavaScript. DOM pozwala na manipulację elementami HTML strony internetowej. W tym wypadku, metoda getElementById odwołuje się do elementu o identyfikatorze paragraf1, a właściwość innerHTML umożliwia zmianę zawartości tego elementu. To podejście jest powszechnie stosowane w celu dynamicznej aktualizacji treści na stronach bez konieczności przeładowania całej strony. Znajomość JavaScriptu pozwala na tworzenie bardziej responsywnych i atrakcyjnych wizualnie aplikacji webowych. JavaScript jest integralną częścią stosu technologii sieciowych i jest szeroko stosowany w praktycznie każdej nowoczesnej witrynie internetowej. Standardy ECMAScript definiują zasady i poprawne użycie JavaScript, co wspiera rozwój profesjonalny i zgodny z dobrymi praktykami.

Pytanie 6

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń aplikacji jest zawarty w środowisku uruchomieniowym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)

B. Mechanizm uruchamiania aplikacji zrealizowany przez frameworki aplikacji webowych (ASP.NET)

C. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)

D. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas

Odpowiedzi sugerujące, że mechanizmy bezpieczeństwa w .NET Framework są realizowane przez bibliotekę klas, frameworki aplikacji internetowych (ASP.NET) oraz przez funkcje Windows API, są niepoprawne. Mechanizm wykonywania aplikacji dla bibliotek klas nie jest samodzielnym systemem kontroli bezpieczeństwa; oferują one zestaw funkcji i klas, które mogą być używane do rozwoju, ale nie zawierają w sobie wbudowanych zabezpieczeń. Również frameworki aplikacji internetowych, takie jak ASP.NET, wykorzystują różne techniki i standardy do zapewnienia bezpieczeństwa, ale same w sobie nie stanowią całościowego mechanizmu kontroli dostępu. Funkcje Windows API (Application Programming Interface) dostarczają niskopoziomowe interfejsy do interakcji z systemem operacyjnym, jednak ich rola w kontekście bezpieczeństwa aplikacji .NET jest ograniczona i nie odpowiada za zarządzanie uprawnieniami kodu. W rzeczywistości CAS i RBS są odpowiedzialne za zarządzanie dostępem do zasobów w .NET Framework, co czyni te mechanizmy kluczowymi dla zapewnienia bezpieczeństwa, podczas gdy pozostałe wymienione mechanizmy są bardziej złożonymi elementami większej architektury aplikacji i same w sobie nie oferują pełnej funkcjonalności ochrony przed nieautoryzowanym dostępem.

Pytanie 7

W HTML atrybut alt elementu img służy do określenia

A. opisu, który pojawi się pod grafiką

B. lokalizacji i nazwy pliku źródłowego grafiki

C. parametrów grafiki, takich jak wymiary, ramka, wyrównanie

D. treści, która zostanie pokazana, gdy grafika nie może być załadowana

Atrybut alt znacznika img w języku HTML jest niezwykle istotnym elementem, który ma na celu zapewnienie dostępności treści wizualnych dla użytkowników. Gdy obrazek nie może zostać załadowany (np. z powodu problemów z siecią lub błędnej ścieżki do pliku), tekst zawarty w atrybucie alt zostaje wyświetlony zamiast obrazu. W praktyce oznacza to, że osoba korzystająca z technologii asystujących, takich jak czytniki ekranu, będzie miała możliwość zrozumienia, co miało się pojawić w danym miejscu na stronie. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), stosowanie atrybutu alt jest kluczowe dla zapewnienia dostępności stron internetowych. Przykładem może być sytuacja, w której na stronie internetowej znajduje się obrazek przedstawiający produkt. Atrybut alt powinien zawierać opis tego produktu, co pozwoli użytkownikom, którzy nie widzą obrazu, zrozumieć jego znaczenie. Prawidłowe użycie atrybutu alt nie tylko poprawia dostępność, ale także może wpłynąć na SEO strony, ponieważ wyszukiwarki traktują ten atrybut jako dodatkowy kontekst dla treści wizualnych.

Pytanie 8

Program stworzony w języku PHP ma na celu wyliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6. Warunek doboru ocen w pętli obliczającej średnią powinien być oparty na wyrażeniu logicznym

A. $ocena >= 2 or $ocena <= 6

B. $ocena >= 2 and $ocena <= 6

C. $ocena > 2 and $ocena < 6

D. $ocena > 2 or $ocena < 6

Odpowiedź $ocena >= 2 and $ocena <= 6 jest poprawna, ponieważ dokładnie określa zakres ocen, które mają być uwzględniane w obliczeniach średniej. Użycie operatora logicznego 'and' zapewnia, że tylko oceny mieszczące się w podanym przedziale, włączając 2 i 6, będą brane pod uwagę. To podejście jest zgodne z zasadami programowania, które zalecają jasne definiowanie warunków w pętlach, aby uniknąć niejednoznaczności. Na przykład, w praktycznych zastosowaniach edukacyjnych, w których oceny są przetwarzane, takie wyrażenie logiczne zapewnia, że nie zostaną uwzględnione oceny poniżej 2 czy powyżej 6, co mogłoby zniekształcić wyniki. Dodatkowo, stosowanie operatorów porównania, takich jak >= i <=, jest najlepszą praktyką w programowaniu, gdyż zwiększa czytelność kodu i minimalizuje ryzyko błędów. W kontekście PHP, można wykorzystać ten warunek w pętli foreach, aby iterować przez tablicę ocen i sumować tylko te, które spełniają kryteria, co przyczyni się do uzyskania poprawnej średniej.

Pytanie 9

Jaką barwę przedstawia kolor zapisany w modelu RGB(0, 0, 255)?

A. zieloną

B. niebieską

C. żółtą

D. czerwoną

W modelu RGB barwę tworzą składowe czerwona (R), zielona (G) i niebieska (B) o wartościach 0-255. Zapis RGB(0, 0, 255) oznacza maksymalną składową niebieską i zerowe pozostałe, czyli czysty niebieski. Dlatego RGB(0, 0, 255) to barwa niebieska.

Pytanie 10

Jakie wyniki zostaną wyświetlone po wykonaniu podanej w ramce kwerendy SQL SELECT na tabeli pracownicy, która zawiera rekordy?

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;

A. Kwota 5400, co oznacza najwyższą pensję wśród pracowników

B. Kwota 10000, co stanowi sumę pensji pracowników o id=4 i id=6

C. Dwie kwoty: 4600 oraz 5400, jako wynagrodzenia pracowników przekraczające 4000

D. Kwota 19500, czyli suma wszystkich pensji zatrudnionych

W zapytaniu SQL użyto funkcji agregującej SUM, która służy do sumowania wartości w określonej kolumnie. Klauzula WHERE ogranicza zbiór rekordów do tych, które spełniają dany warunek. W tym przypadku, pensja musi być większa niż 4000. Analizując tabelę, znajdujemy dwie osoby z pensjami spełniającymi ten warunek: pracownik o id=4 z pensją 4600 oraz pracownik o id=6 z pensją 5400. SUM(4600 + 5400) daje 10000. Prawidłowe zrozumienie wykorzystania funkcji agregujących w SQL jest kluczowe w analizie danych i raportowaniu. Jest to standardowa praktyka w branży IT, gdzie analiza danych jest podstawą przy podejmowaniu decyzji biznesowych. Funkcje agregujące, takie jak SUM, AVG, MAX, są fundamentalnymi narzędziami analitycznymi w bazach danych. Przy pracy nad większymi zbiorami danych, takie zapytania pomagają szybko uzyskać podsumowania, co jest nieocenione w analizie finansowej czy tworzeniu raportów zarządczych.

Pytanie 11

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL pozwala na

A. odebranie uprawnień danemu użytkownikowi

B. przyznawanie uprawnień z użyciem ustalonego schematu

C. usunięcie użytkownika z bazy danych

D. przyznawanie praw do tabeli

Polecenie REVOKE SELECT ON w języku SQL jest używane do odbierania uprawnień do wykonywania operacji SELECT na określonej tabeli lub widoku dla konkretnego użytkownika lub grupy użytkowników. W przypadku użycia tej komendy, administrator bazy danych lub właściciel obiektu wskazuje, że dany użytkownik nie ma już prawa do odczytu danych z określonej tabeli, co skutkuje zablokowaniem dostępu do informacji w tej tabeli. Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Pracownicy' i użytkownika 'JanKowalski', polecenie REVOKE SELECT ON Pracownicy FROM JanKowalski skutkuje tym, że Jan Kowalski nie będzie mógł wykonywać zapytań typu SELECT na tej tabeli. Ważne jest, aby zrozumieć, że polecenie to nie usuwa użytkownika z bazy danych ani nie zmienia struktury bazy, a jedynie modyfikuje uprawnienia dostępu. W kontekście SQL, standardy takie jak ANSI SQL definiują sposób, w jaki uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane, co sprawia, że umiejętność zarządzania uprawnieniami jest niezbędna dla każdego administrującego bazą danych.

Pytanie 12

Przedstawiona w języku C++ definicja typu wyliczeniowego sprawi, że enumerator CZWARTEK będzie równy

enum dni {PONIEDZIALEK = 1, WTOREK, SRODA, CZWARTEK, PIATEK, SOBOTA, NIEDZIELA};

A. liczbie 1

B. liczbie 4

C. napisowi 'CZWARTEK'

D. napisowi "CZWARTEK"

Definicja typu wyliczeniowego (enum) w języku C++ jest używana do tworzenia zestawu nazwanych stałych, co zwiększa czytelność i organizację kodu. W przypadku podanej definicji enum dni {PONIEDZIALEK = 1, WTOREK, SRODA, CZWARTEK, PIATEK, SOBOTA, NIEDZIELA};, każdy element enumeracji automatycznie przyjmuje wartość całkowitą, zaczynając od podanej wartości dla pierwszego elementu, czyli PONIEDZIALEK = 1. Kolejne elementy, WTOREK, SRODA i CZWARTEK, przyjmują wartości 2, 3 i 4 odpowiednio. Tak więc CZWARTEK, będący czwartym elementem listy, ma przypisaną wartość 4. W praktyce, takie zdefiniowanie dni tygodnia jako enum pozwala na łatwe i zrozumiałe odwoływanie się do dni w kodzie, co ułatwia jego konserwację oraz eliminację błędów. Przy implementacji programów, w których operuje się na dniach tygodnia, korzystanie z typów wyliczeniowych jest powszechną praktyką i jest zgodne ze standardami kodowania, które promują użycie czytelnych i zrozumiałych nazw dla wartości.

Pytanie 13

W systemie baz danych wykonano następujące operacje dotyczące uprawnień użytkownika adam: GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci To adam REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam. Jakie prawa będzie miał użytkownik adam po zrealizowaniu tych operacji?

A. aktualizowania danych oraz przeglądania tabeli klienci

B. przeglądania tabeli klienci i dodawania do niej rekordów

C. tworzenia tabeli klienci oraz wprowadzania do niej danych

D. usunięcia tabeli lub jej danych

Użytkownik adam po wykonaniu poleceń GRANT i REVOKE nie będzie miał wszystkich przywilejów na tabeli klienci, co wymaga szczegółowej analizy. Gdy polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam zostało wykonane, użytkownik zyskał pełne prawa do tabeli klienci, w tym usuwania, aktualizowania, wstawiania, a także przeglądania danych. Następnie, polecenie REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam odebrało mu możliwość przeglądania (SELECT), wstawiania (INSERT) oraz aktualizowania (UPDATE) danych w tej tabeli. Jednakże, usunięcie (DELETE) nie zostało wymienione w poleceniu REVOKE, co oznacza, że użytkownik adam wciąż ma prawo do usunięcia rekordów w tabeli klienci. To zjawisko jest zgodne z zasadami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych SQL, gdzie uprawnienia mogą być przyznawane i odbierane niezależnie, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem do danych. W praktyce, sytuacja ta może prowadzić do niebezpieczeństw związanych z bezpieczeństwem danych, dlatego ważne jest, aby administratorzy baz danych dokładnie analizowali przyznawane i odbierane uprawnienia.

Pytanie 14

Zaprezentowano rezultat zastosowania CSS oraz odpowiadający mu kod HTML. W jaki sposób trzeba zdefiniować styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. p.first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

B. .first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

C. #first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

D. p::first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

Wybór innych odpowiedzi niż p::first-letter jest niepoprawny z kilku powodów. Po pierwsze, użycie samego .first-letter odnosi się do elementu z klasą first-letter, co oznaczałoby, że kod HTML musiałby mieć element z przypisaną tą klasą, co nie jest zgodne z przedstawionym kodem. Podobnie, #first-letter wskazywałaby na element z identyfikatorem first-letter, co również wymagałoby odpowiedniej struktury w kodzie HTML. Obie te opcje ignorują fakt, że mamy do czynienia z pseudo-elementem, który specyficznie stylizuje pierwszą literę danego bloku tekstu. Z kolei zapis p.first-letter byłby próbą stylizacji elementów p z klasą first-letter, co jest błędnym zastosowaniem w kontekście potrzeby modyfikacji pierwszej litery. Kluczowym problemem w powyższych odpowiedziach jest niewłaściwe zrozumienie, jak działają pseudo-elementy oraz jak są używane w praktyce. Pseudo-elementy takie jak ::first-letter są bezpośrednio zdefiniowane w specyfikacji CSS i pozwalają na precyzyjne stylizowanie części elementów, co jest istotne w kontekście semantycznego i czystego kodu HTML. W świecie nowoczesnych technologii webowych, zrozumienie, kiedy i jak stosować pseudo-elementy, jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i zachwycających wzrok projektów.

Pytanie 15

Jakie znaki będą przechowywane w zmiennej $napis po uruchomieniu poniższego kodu PHP?

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);

A. gr

B. ogram

C. og

D. gramo

Wybrana odpowiedź jest niepoprawna, ponieważ nie uwzględnia prawidłowego działania funkcji substr w PHP. Ta funkcja wyodrębnia określoną liczbę znaków z ciągu, zaczynając od określonego indeksu. Tutaj funkcja substr wyodrębniła 5 znaków, zaczynając od czwartego znaku (indeks 3). Stąd poprawna odpowiedź to 'gramo', nie 'og', 'ogram' czy 'gr'. W przypadku odpowiedzi 'og', wydaje się, że nastąpiło błędne zrozumienie jak działa indeksowanie w PHP. Indeksy zaczynają się od zera, nie od jednego. Dlatego też czwarty znak ma indeks 3, a nie 4. W przypadku odpowiedzi 'ogram', prawdopodobnie zrozumiano, że substr wyodrębni całe słowo od indeksu 3, a nie tylko 5 znaków. Natomiast odpowiedź 'gr' sugeruje, że nie zrozumiano liczby znaków do wyodrębnienia. To jest typowy błąd, gdzie zakłada się, że funkcja substr wyodrębni tylko dwa następne znaki, a nie określoną liczbę znaków.

Pytanie 16

Który atrybut należy wstawić w miejsce kropek, aby przeglądarka wyświetliła komunikat o błędzie w przypadku kliknięcia przycisku "Zapisz" bez wypełnionego pola nazwisko?

<form action="/skrypt.php" method="post">
  <input type="text" name="nazwisko" ...>
  <input type="submit" value="Zapisz">
</form>

A. pattern

B. required

C. disable

D. checked

W tym zadaniu chodzi o wbudowaną walidację formularza w HTML, a dokładniej o to, żeby przeglądarka sama z siebie zablokowała wysłanie formularza, gdy pole nazwisko jest puste. Kluczowe jest zrozumienie, które atrybuty faktycznie wpływają na walidację, a które tylko zmieniają zachowanie lub wygląd elementu.
Atrybut „disable” brzmi podobnie do „disabled”, więc część osób może go kojarzyć z blokowaniem pola lub przycisku. Problem w tym, że poprawny atrybut HTML to „disabled”, a nie „disable”. Po drugie, disabled nie służy do wymuszania wypełnienia pola, tylko wręcz przeciwnie – całkowicie je wyłącza z użycia. Pole disabled nie jest edytowalne i w ogóle nie jest wysyłane z formularzem, więc absolutnie nie nadaje się do sprawdzania, czy użytkownik coś wpisał.
„Pattern” to już coś związanego z walidacją, ale działa inaczej niż required. Pattern przyjmuje wyrażenie regularne i sprawdza poprawność formatu wprowadzonej wartości, ale tylko wtedy, gdy w polu coś jest wpisane. Jeżeli pole jest puste i nie ma atrybutu required, przeglądarka uzna to za poprawne i formularz zostanie wysłany bez żadnego ostrzeżenia. Pattern nadaje się np. do weryfikacji numeru telefonu, kodu pocztowego czy konkretnego formatu identyfikatora, ale nie wymusza samo w sobie obowiązkowego wypełnienia.
Atrybut „checked” z kolei dotyczy zupełnie innego typu elementów formularza. Używa się go wyłącznie przy input type="checkbox" oraz input type="radio", aby zaznaczyć domyślnie daną opcję. Nie ma on żadnego wpływu na pola tekstowe typu text. Wstawienie checked do input type="text" jest po prostu błędem semantycznym i nie wywoła żadnego efektu walidacyjnego.
Typowym błędem myślowym przy tym pytaniu jest mieszanie pojęć: „coś blokuje” z „coś wymusza”. Required nie blokuje pola, tylko blokuje wysłanie formularza, jeśli pole jest puste. Disabled blokuje pole, ale nie ma nic wspólnego z wymaganiem danych. Pattern sprawdza format, ale nie wymusza istnienia wartości. Checked ustawia stan zaznaczenia, a nie obowiązkowość. Właśnie dlatego jedynym poprawnym atrybutem, który informuje przeglądarkę, że dane pole musi być wypełnione przed wysłaniem formularza, jest „required”.

Pytanie 17

W języku HTML, aby uzyskać następujący efekt formatowania
pogrubiony pochylony lub w ^{górnym indeksie}
należy zapisać kod:

A. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

B. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

C. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

D. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

Odpowiedź, w której użyłeś znaczników i w odpowiednich miejscach, jest całkiem dobra. Znak jest świetny do pogrubiania tekstu, co przydaje się, gdy chcesz podkreślić coś ważnego. Natomiast pozwala na pochylanie tekstu, co dodaje mu charakteru i może sugerować cytaty czy tytuły. Co ciekawe, znacznik stosujemy, gdy chcemy pokazać górny indeks, np. przy potęgach czy jednostkach miar. Przykład takiego użycia byłby taki: Waga w kilogramach wynosi 2 dla dwóch jednostek. Jak widać, stosowanie HTML w odpowiedni sposób pozwala robić czytelne i estetyczne prezentacje, co jest zgodne z dobrymi praktykami w web designie oraz standardami W3C. Warto też pamiętać, że dobrze dobrane znaczniki mają znaczenie nie tylko wizualne, ale także pomagają w indeksowaniu treści przez wyszukiwarki, co z kolei wpływa na SEO.

Pytanie 18

Zawarta baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Aby uzyskać informacje o wszystkich lekarzach przypisanych do wybranego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

A. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id

B. Lekarze.id = Recepty.id

C. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id

D. Lekarze.id = Pacjenci.id

Odpowiedź Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id jest poprawna, ponieważ w bazach danych relacyjne połączenie między tabelami jest realizowane przez klucze obce. Tabela Pacjenci zawiera kolumnę Lekarze_id, która jest kluczem obcym odnoszącym się do kolumny id w tabeli Lekarze. Dzięki temu połączeniu możemy określić, który lekarz jest przypisany do danego pacjenta. W praktyce oznacza to, że możemy wykonywać zapytania SQL, które łączą te tabele i wyświetlają dane wszystkich lekarzy przypisanych do konkretnego pacjenta. Przykładowe zapytanie SELECT może wyglądać tak SELECT Lekarze.imie Lekarze.nazwisko FROM Pacjenci INNER JOIN Lekarze ON Pacjenci.Lekarze_id = Lekarze.id WHERE Pacjenci.id = [id_pacjenta]. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych zgodnie z zasadami normalizacji co zwiększa spójność i integralność danych. Poprawne użycie kluczy obcych jest fundamentalne w kontekście zarządzania relacjami między danymi oraz umożliwia przeprowadzanie bardziej złożonych analiz danych z różnych tabel w sposób wydajny i bezpieczny.

Pytanie 19

Który wbudowany typ danych może przyjmować tylko dwie wartości?

A. łańcuchowy

B. tablicowy

C. znakowy

D. logiczny

Tylko dwie wartości może przyjąć typ LOGICZNY (boolean): prawdę (true) albo fałsz (false). Używa się go w warunkach i wyrażeniach decyzyjnych. Dlatego dwuwartościowy jest typ logiczny.

Pytanie 20

Który z wymienionych programów służy do tworzenia i edycji grafiki wektorowej?

A. Corel Draw

B. Paint

C. WordPad

D. Audacity

Corel Draw to popularny program do tworzenia i edycji grafiki wektorowej, w której obraz opisują krzywe i kształty (a nie piksele), więc można go dowolnie skalować bez utraty jakości. Wykorzystuje się go m.in. do logotypów, ilustracji i materiałów do druku. Do tej samej kategorii należą Inkscape (darmowy) i Adobe Illustrator, a przeciwieństwem są edytory rastrowe, takie jak GIMP czy Photoshop. Dlatego do grafiki wektorowej służy Corel Draw.

Pytanie 21

Określ, w jaki sposób należy odnosić się do pliku default.css, jeżeli index.html znajduje się bezpośrednio w folderze Strona?

A. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:/style/default.css" />

B. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="./style/default.css" />

C. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:\style/default.css" />

D. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="...\style\default.css" />

Poprawna odpowiedź wskazuje na relatywną ścieżkę do pliku CSS. W HTML, stosowanie ścieżek relatywnych jest standardem i dobrą praktyką. Relatywna ścieżka ./style/default.css oznacza, że plik default.css znajduje się w folderze style, który jest bezpośrednio wewnątrz katalogu, w którym znajduje się plik index.html. Stosowanie relatywnych ścieżek zapewnia większą elastyczność i przenośność projektu, ponieważ nie są one zależne od struktury folderów na danym komputerze. Jest to szczególnie ważne w kontekście aplikacji webowych, które mogą być przenoszone między różnymi środowiskami serwerowymi. Zaleca się, aby projektanci stron zawsze używali ścieżek relatywnych, aby uniknąć problemów z odwoływaniem się do zasobów po zmianie lokalizacji projektu. Użycie poprawnej składni w tagu link, jak rel=stylesheet oraz type=text/css, zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia poprawne załadowanie stylów CSS, co wpływa na poprawne wyświetlanie się strony w przeglądarkach.

Pytanie 22

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. wszystkich elementów tablicy

B. co drugiego elementu tablicy

C. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

D. n-elementów tej tablicy

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 23

Aby obraz na stronie automatycznie dopasowywał się do rozmiaru ekranu, na którym strona jest wyświetlana, należy:

A. jego szerokość ustawić w wartościach procentowych

B. jeden z wymiarów ustawić w pikselach

C. oba jego wymiary ustawić w pikselach

D. nie zmieniać jego wymiarów stylami CSS

Responsywny obraz skaluje się razem z układem strony. Uzyskuje się to, ustawiając jego szerokość w jednostce względnej - w procentach, na przykład img { width: 100%; max-width: 100%; }. Obraz dopasowuje się wtedy do szerokości kontenera, a wysokość zwykle pozostawia się jako auto, by zachować proporcje. Dlatego szerokość obrazu ustawia się w wartościach procentowych.

Pytanie 24

Wskaż przycisk sformatowany przedstawionym stylem CSS.

#przycisk {
    background-color: white;
    padding: 10px;
    border-width: 2px;
    border-bottom-style: dashed;
}

Przycisk 1

Przycisk 2

Przycisk 3

Przycisk 4

A. Przycisk 2

B. Przycisk 4

C. Przycisk 3

D. Przycisk 1

Niestety, twoja odpowiedź nie była prawidłowa. Wybór innego przycisku niż Przycisk 2 sugeruje, że mogłeś nie do końca zrozumieć, jak działa selekcja i stylizacja elementów za pomocą CSS. Białe tło, odstęp wewnętrzny 10 pikseli, szerokość obramowania 2 piksele oraz przerywana dolna krawędź obramowania są elementami, które zostały ustawione w stylach CSS dla przycisku 2. Pozostałe przyciski miały inne cechy, które nie były zgodne z opisanym stylem CSS. Przy niewłaściwym wyborze przycisku lub innego elementu do stylizacji, strona może nie wyglądać zgodnie z zamierzeniem, co może negatywnie wpłynąć na doświadczenie użytkownika. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, jak działa selekcja i stylizacja CSS. Pamiętaj, że zrozumienie CSS to klucz do tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych projektów webowych.

Pytanie 25

Wywoływanie funkcji przez samą siebie to

A. rekurencja

B. iteracja

C. hermetyzacja

D. dziedziczenie

Rekurencja to technika programistyczna, w której funkcja wywołuje samą siebie w celu rozwiązania problemu. Jest to potężne narzędzie, które pozwala na rozwiązywanie złożonych problemów przez ich dzielenie na mniejsze, bardziej przystępne podproblemy. Przykładem zastosowania rekurencji może być obliczanie silni liczby naturalnej, gdzie silnia n (n!) jest definiowana jako n * (n-1)! dla n > 0, a 1! = 1. W praktyce, rekurencja jest często wykorzystywana w algorytmach związanych z przeszukiwaniem struktur danych, takich jak drzewa czy grafy, gdzie takie podejście pozwala na eleganckie i czytelne rozwiązania. Dobrą praktyką w programowaniu rekurencyjnym jest zawsze definiowanie warunku zakończenia, aby uniknąć niekończących się wywołań, co mogłoby prowadzić do przepełnienia stosu. Rekurencja jest zgodna z zasadami programowania funkcyjnego, które promuje czystość i modularność kodu, co sprzyja jego testowalności i ponownemu wykorzystaniu.

Pytanie 26

Który użytkownik domyślnie posiada pełne uprawnienia do zarządzania bazą danych w systemie MySQL?

A. admin

B. mysqld

C. sysadmin

D. root

Pozostałe nazwy nie są domyślnym kontem administratora MySQL. „admin” i „sysadmin” brzmią wiarygodnie, ale MySQL nie zakłada ich automatycznie - to konta, które ewentualnie trzeba utworzyć samemu. „mysqld” w ogóle nie jest użytkownikiem, lecz nazwą procesu (demona) serwera MySQL działającego w systemie. Konto z pełnymi uprawnieniami tworzone domyślnie przy instalacji to root, dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 27

W SQL polecenie ALTER TABLE służy do

A. zmiany kolumn w tabeli

B. usuwania tabeli z bazy danych

C. zmiany danych w rekordach tabeli

D. dodawania tabeli do bazy danych

Polecenie ALTER TABLE w języku SQL jest kluczowym narzędziem do modyfikacji struktury tabeli w bazie danych. Umożliwia dodawanie, modyfikowanie oraz usuwanie kolumn, co jest niezbędne w przypadku zmieniających się wymagań biznesowych lub technicznych. Na przykład, jeśli firma decyduje się na dodanie nowego atrybutu do produktu, można to zrobić za pomocą ALTER TABLE, co zapewni elastyczność w zarządzaniu danymi. Przykładowe polecenie może wyglądać tak: ALTER TABLE produkty ADD COLUMN kolor VARCHAR(30); Warto podkreślić, że zmiany wprowadzone za pomocą ALTER TABLE są trwałe i mogą wpływać na już istniejące dane, dlatego przed ich zastosowaniem zaleca się wykonanie kopii zapasowej bazy danych. Praktyki związane z właściwym używaniem ALTER TABLE powinny obejmować także testowanie w środowisku developerskim przed wdrożeniem zmian w produkcji, aby uniknąć nieprzewidzianych problemów.

Pytanie 28

Który warunek będzie prawdziwy, gdy $a < -10 LUB $b należy do przedziału (25, 75)?

($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))

($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))

($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))

($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))

Wyrażenie ma być prawdziwe, gdy $a < -10 LUB gdy $b mieści się w przedziale (25, 75) - a przedział to dwa warunki naraz ($b > 25 i $b < 75). Łączy się je tak: ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75)). Dlatego ten warunek jest poprawny.

Pytanie 29

Używając polecenia ALTER TABLE, co można zrobić?

A. zmiana struktury tabeli

B. zmiana wartości w rekordach tabeli

C. usunięcie tabeli

D. stworznie tabeli

Polecenie ALTER TABLE w SQL jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli w bazie danych. Dzięki temu poleceniu można dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, zmieniać typ danych kolumn, a także dodawać klucze obce lub indeksy. Przykładem zastosowania ALTER TABLE może być dodanie nowej kolumny do tabeli pracowników w celu rejestrowania daty zatrudnienia: 'ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN data_zatrudnienia DATE;'. Good practices w zakresie modyfikacji tabeli sugerują, aby przed dokonaniem takich zmian zawsze tworzyć kopię zapasową bazy danych. Warto również monitorować wpływ zmian na istniejące zapytania oraz aplikacje, które wykorzystują tę tabelę, aby uniknąć potencjalnych błędów w przyszłości. W kontekście projektowania baz danych, ALTER TABLE stanowi kluczowy element w utrzymaniu i dostosowywaniu struktury bazy danych do zmieniających się potrzeb organizacji. Na przykład, w miarę wzrostu firmy mogą pojawić się potrzeby wprowadzenia nowych informacji dotyczących klientów, co wymaga elastyczności w strukturze bazy danych.

Pytanie 30

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. NNTP

B. SMTP

C. FTP

D. ICMP

To, że wybrałeś FTP, to strzał w dziesiątkę! Ten protokół jest super przydatny do przesyłania plików między komputerami, zwłaszcza kiedy chcemy wrzucić naszą stronę na serwer. Działa tak, że logujesz się zdalnie na serwer, przeglądasz, co tam jest, i możesz łatwo przesyłać, pobierać albo nawet usuwać pliki. Jak twórcy stron chcą się podzielić swoimi plikami, jak HTML czy CSS, to sięgają po programy FTP, takie jak FileZilla. W momencie, kiedy połączysz się z serwerem, praca z plikami staje się naprawdę prosta. Warto pamiętać, że są też bezpieczniejsze wersje tego protokołu, czyli SFTP lub FTPS, które szyfrują dane, co jest ważne, bo zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych plików.

Pytanie 31

Na ilustracji przedstawiono

A. testy bezpieczeństwa strony.

B. analizę poprawności kodu strony internetowej.

C. testy funkcjonalne strony interenetowej.

D. analizę ruchu sieciowego między serwerem a przeglądarką.

Na zrzucie ekranu widać kartę „Network” w narzędziach deweloperskich przeglądarki (DevTools). To właśnie tutaj podglądamy, jak wygląda ruch sieciowy pomiędzy przeglądarką a serwerem. Każdy wiersz listy to jedno żądanie HTTP/HTTPS: dokument HTML, arkusz CSS, skrypt JS, grafika, font itp. W kolumnach masz m.in. Name (adres zasobu), Status (kody odpowiedzi HTTP, np. 200, 307), Type (rodzaj zasobu), Size (wielkość odpowiedzi) oraz Time (czas pobierania). U góry widać wykres czasowy, który pokazuje, kiedy poszczególne żądania były wysyłane i jak długo trwało ich obsłużenie. To jest klasyczna analiza ruchu sieciowego między serwerem a przeglądarką, a nie testy funkcjonalne czy bezpieczeństwa. W praktyce takie narzędzie wykorzystuje się do diagnozowania problemów z wydajnością strony (np. które pliki ładują się najdłużej), do sprawdzania, czy wszystkie zasoby ładują się poprawnie (brak błędów 404, 500), do inspekcji nagłówków HTTP (np. cache-control, content-type, CORS), a także do podglądu zapytań AJAX / Fetch/XHR wysyłanych przez skrypty JavaScript. Moim zdaniem znajomość tej zakładki to absolutna podstawa pracy front-end developera i testera, bo pozwala szybko zweryfikować, co naprawdę dzieje się „pod maską” podczas ładowania strony i komunikacji klient–serwer. Dobre praktyki w branży zalecają regularne korzystanie z DevTools przy optymalizacji czasu ładowania, analizie błędów sieciowych oraz przy debugowaniu REST API czy komunikacji z backendem.

Pytanie 32

W kaskadowych arkuszach stylów do oznaczenia selektora klasy wykorzystuje się symbol

A. . (kropka)

B. *

C. #

D. : (dwukropek)

Odpowiedzi #, *, oraz : nie są poprawne w kontekście definicji selektorów klas w CSS. Symbol # jest używany do definiowania selektorów identyfikatorów, co oznacza, że w przypadku elementu z identyfikatorem 'element1', selektor w CSS będzie wyglądał tak: #element1. Identyfikatory są unikalne dla danego elementu w dokumencie i mogą być używane tylko raz, co sprawia, że są mniej elastyczne w porównaniu do klas. Użycie identyfikatorów jest często niezalecane, gdyż prowadzi do mniejszej reużywalności stylów. Z kolei symbol * jest selektorem uniwersalnym, który odnosi się do wszystkich elementów na stronie. Chociaż może być użyteczny w pewnych sytuacjach, jego nadużywanie może prowadzić do spadku wydajności, zwłaszcza w większych projektach, ponieważ styluje każdy element w dokumencie. Ostatni symbol : jest używany w pseudo-klasach i pseudo-elementach, takich jak :hover czy ::before, które pozwalają na stylizację elementów w specyficznych stanach lub na dodawanie stylów do części elementu. Pojęcia te są często mylone z klasami, co prowadzi do błędnych wniosków i nieefektywnego zarządzania stylem. Używanie właściwych selektorów jest kluczowe dla utrzymania dobrze zorganizowanego i wydajnego kodu CSS.

Pytanie 33

W języku HTML zdefiniowano listę, która

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>

A. jest numerowana z zagłębioną listą punktowaną

B. nie posiada zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów

C. jest punktowana z zagłębioną listą numerowaną

D. nie zawiera zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5

To pytanie świetnie pokazuje, jak w HTML można łączyć różne typy list, czyli listy numerowane (<ol>) oraz punktowane (<ul>). W tym przypadku mamy główną listę numerowaną, gdzie każdy element to <li>. Jednym z tych elementów jest „czerwony”, pod którym zagnieżdżono listę punktowaną z dwoma podpunktami („różowy”, „pomarańczowy”). Taki sposób strukturyzowania treści w HTML to całkowicie zgodna ze specyfikacją praktyka – właśnie dzięki kombinowaniu <ol> i <ul> można czytelnie przedstawiać np. instrukcje czy hierarchiczne zestawienia. Moim zdaniem to jedno z najprostszych, a zarazem najbardziej efektywnych narzędzi do prezentowania hierarchii – nie tylko na stronach technicznych, ale nawet w prostych notatkach. Przeglądarki zawsze renderują <ol> jako listę numerowaną, a <ul> jako wypunktowaną, więc użytkownik końcowy od razu widzi, co jest ważniejsze, a co podrzędne. Takie zagnieżdżenie list to w branży webowej chleb powszedni – np. instrukcje krok po kroku, gdzie niektóre kroki mają dodatkowe podpunkty. Warto pamiętać, że trzymanie się tej struktury i nie mieszanie porządkowania (np. nie zamieniać miejscami <ol> i <ul> bez powodu) ułatwia późniejszą edycję i utrzymanie kodu, co w większych projektach bardzo doceni każdy programista. Sam często stosuję takie rozwiązania i naprawdę nie ma tu lepszej praktyki, jeśli chodzi o przejrzystość kodu HTML.

Pytanie 34

Który z obrazków ilustruje efekt działania podanego fragmentu kodu HTML?

A. Obrazek C

B. Obrazek D

C. Obrazek A

D. Obrazek B

Prawidłowa odpowiedź to C ponieważ atrybut rowspan="2" w komórce oznacza że komórka ta zajmuje miejsce w dwóch wierszach. W kodzie HTML mamy tabelę z dwoma wierszami. W pierwszym wierszu znajdują się dwie komórki pierwsza z tekstem 'pierwszy' ma ustawiony rowspan na 2 co sprawia że zajmuje miejsce w obu wierszach tabeli. Druga komórka w pierwszym wierszu zawiera tekst 'drugi'. W drugim wierszu znajduje się jedna komórka z tekstem 'trzeci'. Taki układ powoduje że komórka z 'pierwszy' rozciąga się na wysokość dwóch wierszy a pozostałe komórki 'drugi' i 'trzeci' są obok siebie w pierwszym i drugim wierszu obok tej rozciągniętej komórki. Zastosowanie atrybutu rowspan to popularna technika w tworzeniu złożonych układów tabeli i pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni układu. Jest to dobra praktyka stosowana w celu zachowania czytelności danych w tabelach na stronach internetowych a także pomagająca w poprawnym renderowaniu danych w czytnikach ekranu co wspiera dostępność strony WWW.

Pytanie 35

Definicja stylu przedstawiona w języku CSS dotyczy odnośnika, który

A. ma wskaźnik myszy ustawiony nad nim

B. jeszcze nie był odwiedzany

C. był już odwiedzany

D. posiada niepoprawny adres URL

W języku CSS selektor a:visited odnosi się do linków, które użytkownik już odwiedził. To pseudo-klasa, która umożliwia projektantom stron internetowych kontrolowanie wyglądu linków po ich kliknięciu, co poprawia doświadczenia użytkownika i umożliwia łatwiejszą nawigację. W przykładzie a:visited{color:orange;} wszystkie odwiedzone linki zostaną pokolorowane na pomarańczowo, co wizualnie odróżnia je od nieodwiedzonych linków. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności, które sugerują, aby odwiedzone linki były w jakiś sposób wyróżnione. Praktycznym zastosowaniem tej wiedzy jest tworzenie stron, które są bardziej przejrzyste i intuicyjne dla użytkowników. Dobre praktyki zalecają, by różnica między odwiedzonymi a nieodwiedzonymi linkami była subtelna, ale zauważalna. Ustawianie różnych kolorów dla tych stanów linków jest popularnym rozwiązaniem. Prawidłowe użycie pseudo-klasy :visited wspiera także budowanie stron responsywnych, które poprawiają UX i spełniają standardy nowoczesnego designu, jednocześnie biorąc pod uwagę kwestie związane z prywatnością użytkowników, ponieważ CSS nie pozwala na stylizowanie niektórych właściwości odwiedzonych linków.

Pytanie 36

Jakie polecenie pozwala na kontrolowanie oraz optymalizację bazy danych?

A. mysqlshow

B. mysqlimport

C. mysqldump

D. mysqlcheck

Odpowiedź 'mysqlcheck' jest poprawna, ponieważ jest to narzędzie służące do sprawdzania i optymalizacji baz danych MySQL. Umożliwia ono użytkownikom weryfikację integralności tabel, a także optymalizację struktury bazy danych, co jest kluczowe dla zapewnienia jej wydajności. Funkcja ta jest niezwykle przydatna w przypadku dużych baz danych, gdzie regularne sprawdzanie i optymalizacja mogą znacząco wpłynąć na szybkość wykonywania zapytań. W praktyce, mysqlcheck można uruchomić z różnymi opcjami, na przykład '-a' do automatycznej optymalizacji, co pozwala na zautomatyzowanie procesu konserwacji bazy. Ponadto, zgodnie z zaleceniami dobrych praktyk w zarządzaniu bazami danych, regularne korzystanie z mysqlcheck może pomóc w identyfikacji potencjalnych problemów przed ich eskalacją, co z kolei minimalizuje ryzyko awarii systemu i utraty danych.

Pytanie 37

Który typ danych SQL jest optymalny do przechowywania numeru PESEL?

TINYINT

BLOB

CHAR(11)

FLOAT(11)

PESEL to ciąg dokładnie 11 cyfr traktowany jak identyfikator (nie liczy się na nim), więc najlepszy jest typ tekstowy o STAŁEJ długości CHAR(11) - nie gubi zer wiodących i zajmuje przewidywalne miejsce. Dlatego optymalny jest CHAR(11).

Pytanie 38

Które z pól są umieszczone w formularzu?

A. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)

B. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)

C. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input (Submit), Input(Reset)

D. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input (Submit), Input(Reset)

Dobrze zrozumiałeś różne typy pól, które mogą pojawić się w formularzu html. Wybrana przez Ciebie odpowiedź składa się z różnych typów pól, które są często używane w formularzach internetowych. Pierwsze, Input(Text), jest podstawowym polem do wprowadzania tekstu, które jest szeroko stosowane do zbierania informacji od użytkowników, takich jak imię, nazwisko itp. Pole Select to lista rozwijana, która pozwala użytkownikowi wybrać jedną z wielu opcji. W tym przypadku, używane jest do wyboru województwa. Input(Radio) to przyciski wyboru, które umożliwiają wybór jednej opcji z kilku. W formularzu, są one używane do wyboru między 'Studia podyplomowe' a 'Kurs'. Input(Submit) to przycisk służący do wysyłania formularza, a Input (Reset) pozwala na wyczyszczenie wszystkich pól formularza. Wszystkie te elementy są zgodne ze standardami i dobrymi praktykami tworzenia formularzy html. Dobre zrozumienie tych elementów jest kluczowe do tworzenia efektywnych i użytkowników formularzy.

Pytanie 39

Który typ przechowuje tekst o ZMIENNEJ długości (do zadanego maksimum)?

CHAR

INT

FLOAT

VARCHAR

Pozostałe typy nie pasują. CHAR to tekst o STAŁEJ długości (rezerwuje pełną liczbę znaków). INT przechowuje liczby całkowite, a FLOAT rzeczywiste. Tekst o zmiennej długości to VARCHAR.

Pytanie 40

Aby wypisać tekst na stronie w języku PHP, należy użyć instrukcji:

echo

console.log()

write()

print_r()

Do wypisywania tekstu w PHP służy echo, na przykład echo "Witaj";. Wstawia ona podany tekst lub wartość zmiennej do generowanej strony. Podobnie działa print. Dlatego do wyświetlenia tekstu w PHP używa się echo.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej