Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 12 kwietnia 2026 23:27
Data zakończenia: 12 kwietnia 2026 23:47

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Gdzie powinno się sadzić hortensje?

A. w miejscach zacienionych z glebą przepuszczalną, próchniczną i wilgotną

B. w miejscach słonecznych z glebą przepuszczalną, próchniczną i wilgotną

C. w miejscach słonecznych z glebą ciężką, gliniastą, zalewową

D. w miejscach zacienionych z glebą ciężką, gliniastą, zalewową

Hortensje to rośliny, które preferują stanowiska słoneczne, co jest kluczowe dla ich prawidłowego wzrostu i kwitnienia. Słońce zapewnia im odpowiednią ilość energii, co przekłada się na intensywność kwitnienia oraz zdrowie roślin. Gleby, w których sadzimy hortensje, powinny być przepuszczalne, co pozwala na łatwy drenaż wody. Wysoka zawartość próchnicy jest również istotna, ponieważ wpływa na zdolność gleby do zatrzymywania wody oraz dostarczania niezbędnych składników odżywczych. Wilgotne podłoże jest kluczowe, ponieważ hortensje są roślinami, które potrzebują regularnego nawadniania, aby zachować zdrowie i urokliwe kwiaty. W praktyce, sadzenie hortensji w odpowiednich warunkach wymaga także monitorowania poziomu pH gleby, który powinien być lekko kwasowy. Przykładowo, w ogrodach oraz na tarasach ogrodowych warto zainwestować w mieszanki glebowe, które zapewnią odpowiednią strukturę podłoża, sprzyjającą wzrostowi tych pięknych roślin.

Pytanie 2

Sadzenie cebul kwiatowych w koszykach z plastiku zabezpiecza je przed

A. pędrakami

B. drutowcami

C. skorkami

D. nornicami

Sadzenie cebul kwiatowych w plastikowych koszykach to praktyka, która skutecznie chroni je przed nornicami, które są szkodnikami znanymi z niszczenia korzeni roślin. Koszyki umożliwiają dobrą cyrkulację powietrza oraz odprowadzają nadmiar wody, co jest kluczowe dla zdrowego wzrostu cebul. Ponadto, ich struktura sprawia, że nornice mają trudności z dotarciem do cebul, co zmniejsza ryzyko ich uszkodzenia. Warto również zwrócić uwagę na dodatkowe korzyści związane z tym sposobem sadzenia: koszyki można stosować do różnych typów cebul, co ułatwia organizację i pielęgnację ogrodu. Zgodnie z zaleceniami ogrodników, stosowanie koszyków jest jedną z najlepszych praktyk w uprawie cebul kwiatowych, pozwalając na lepsze zarządzanie glebą i ograniczenie dostępu do szkodników. To rozwiązanie jest również zgodne z zasadami ekologicznego ogrodnictwa, ponieważ minimalizuje potrzebę stosowania środków chemicznych, co sprzyja bioróżnorodności i zdrowemu ekosystemowi ogrodu.

Pytanie 3

Pokazane na ilustracji krzewy o pokroju kolumnowym tworzą

A. paralelę.

B. dominantę.

C. akcent.

D. rytm.

Krzewy o pokroju kolumnowym, gdy są ustawione w równych odstępach, rzeczywiście tworzą rytm w architekturze krajobrazu. Rytm jest kluczowym elementem w projektowaniu przestrzennym, ponieważ wprowadza powtarzalność, która nadaje spójność i harmonię dla całej kompozycji. Przykładem może być projekt ogrodu, w którym kolumnowe krzewy są rozmieszczone w regularnych odstępach, co sprawia, że przestrzeń wydaje się bardziej uporządkowana i zorganizowana. W praktyce, rytm może być wykorzystany do prowadzenia wzroku obserwatora w kierunku określonego punktu w przestrzeni, co jest istotne w projektowaniu ścieżek i alejek. Warto również zauważyć, że rytm można osiągnąć nie tylko poprzez roślinność, ale także poprzez elementy architektoniczne, takie jak pergole czy ławki, co potwierdza jego wszechstronność w projektowaniu krajobrazu. W związku z tym, umiejętność tworzenia rytmu jest niezbędna dla każdego projektanta, aby stworzyć estetycznie przyjemne i funkcjonalne przestrzenie.

Pytanie 4

Na przedstawionym graficznym opracowaniu inwentaryzacji szczegółowej terenu liczbą 18, zgodnie z normą PN-B-01027:2002, oznaczono

A. projektowany żywopłot iglasty.

B. istniejący żywopłot liściasty.

C. projektowany żywopłot liściasty.

D. istniejący żywopłot iglasty.

Odpowiedź "projektowany żywopłot liściasty" jest poprawna, ponieważ na przedstawionym planie inwentaryzacji szczegółowej terenu, liczba 18 odnosi się do elementu, który został zaplanowany jako nowy. Zgodnie z normą PN-B-01027:2002, oznaczenie elementów roślinnych na planach powinno być precyzyjnie wykonane, aby uniknąć nieporozumień. Właściwe oznaczenie żywopłotu liściastego jako projektowanego jest kluczowe w kontekście planowania przestrzennego oraz zarządzania terenami zieleni. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być projektowanie parków miejskich, gdzie istotne jest rozróżnienie między istniejącymi a planowanymi nasadzeniami. Dzięki temu architekci krajobrazu mogą dokładnie określić, które obszary wymagają nowych nasadzeń, a które są już zagospodarowane. Dodatkowo, zrozumienie symboliki na planach inwentaryzacyjnych przyczynia się do lepszego zarządzania ekosystemem miejskim i ochrony bioróżnorodności, co jest niezwykle ważne w dobie urbanizacji.

Pytanie 5

Jak należy przygotować końcówki pędów róż ciętych, które będą użyte do stworzenia bukietu, aby wydłużyć ich świeżość?

A. Rozbić używając młotka.

B. Przyciąć prosto nożycami ogrodowymi.

C. Przypalić ogniem.

D. Przyciąć pod kątem ostrym nożem.

Przycinanie końcówek pędów róż ciętych pod kątem jest zalecaną metodą, ponieważ zwiększa powierzchnię przyswajającą wodę. Skośne cięcie pozwala na lepsze wnikanie wody do tkanki roślinnej, co jest kluczowe dla ich dłuższej trwałości. W praktyce, użycie ostrym nożem umożliwia wykonanie gładkiego, czystego cięcia, co minimalizuje uszkodzenia komórek roślinnych i zapobiega powstawaniu ran, które mogłyby stać się wrotami dla patogenów. Dodatkowo, zaleca się, aby cięcia wykonywać w wodzie lub pod bieżącą wodą, aby uniknąć dostania się powietrza do naczyń przewodzących, co mogłoby prowadzić do ich zatykania. Tego typu technika jest powszechnie stosowana w florystyce oraz ogrodnictwie, a jej skuteczność potwierdzają liczne badania. Przykładami takich zastosowań są wiązanki na uroczystości oraz dekoracje weselne, gdzie świeżość roślin jest kluczowa dla estetyki.

Pytanie 6

Podczas przycinania krzewów pracownik doznał skaleczenia dłoni. Udzielając pomocy przedlekarskiej poszkodowanemu, co należy uczynić w pierwszej kolejności?

A. poprosić o pomoc lekarza

B. dać mu środek przeciwbólowy

C. nałożyć na ranę jałowy opatrunek

D. zabezpieczyć miejsce zdarzenia

Położenie jałowego opatrunku na ranę jest kluczowym elementem udzielania pomocy przedlekarskiej, zwłaszcza w przypadku skaleczeń. Opatrunek jałowy ma na celu zabezpieczenie rany przed zanieczyszczeniami oraz bakteriam,i co może pomóc w zapobieganiu infekcjom. Ponadto, taki opatrunek wspiera naturalny proces gojenia, tworząc odpowiednie warunki dla regeneracji tkanek. W praktyce stosowanie jałowych opatrunków powinno być zgodne z zasadami higieny oraz protokołami postępowania w sytuacjach awaryjnych. Na przykład, przed nałożeniem opatrunku, należy dokładnie umyć ręce lub założyć rękawice ochronne, aby zminimalizować ryzyko zakażeń. Dobrą praktyką jest także unikanie dotykania wewnętrznej części opatrunku, aby zachować jego jałowość. W przypadku głębszych ran lub ran z obfitym krwawieniem, należy niezwłocznie wezwać pomoc medyczną, jednak na początku kluczowe jest zabezpieczenie rany. Ta procedura jest zgodna z wytycznymi organizacji zajmujących się zdrowiem i bezpieczeństwem, które podkreślają znaczenie pierwszej pomocy w zapobieganiu powikłaniom.

Pytanie 7

Jakie krzewy dekoracyjne można zarekomendować do ogrodu, aby uzyskać efekt ozdobnych czerwonych pędów w zimie?

A. Dereń biały (Cornus alba), wierzba purpurowa (Salix purpurea)

B. Krzewuszka cudowna (Weigela florida), dereń rozłogowy (Cornus sericea)

C. Forsycja pośrednia (Forsythia intermedia), żylistek szorstki (Deutzia scabra)

D. Bukszpan wieczniezielony (Buxus sempervirens), złotlin japoński (Kerria japonica)

Dereń biały (Cornus alba) oraz wierzba purpurowa (Salix purpurea) to doskonały wybór do ogrodu, zwłaszcza jeśli celem jest uzyskanie efektu ozdobnych czerwonych pędów w sezonie zimowym. Dereń biały charakteryzuje się intensywnie czerwonymi pędami, które widocznie kontrastują z białym śniegiem, a jego liście jesienią nabierają ładnych kolorów, co dodatkowo zwiększa walory estetyczne ogrodu. Wierzba purpurowa również wyróżnia się purpurowymi pędami, które mogą przyciągać wzrok i ożywiać zimowy pejzaż. Dobór tych krzewów jest zgodny z zasadami projektowania ogrodów, które zalecają łączenie roślin o różnych walorach dekoracyjnych w celu osiągnięcia przez cały rok atrakcyjnego wyglądu. W praktyce, można je sadzić w grupach, co potęguje ich efekt wizualny, a także łączyć z innymi krzewami iglastymi lub bylinami, co pozwala na stworzenie interesujących kompozycji. Warto również pamiętać o odpowiedniej pielęgnacji, w tym o przycinaniu pędów, które zaleca się wykonywać na wiosnę, aby pobudzić wzrost nowych, kolorowych pędów.

Pytanie 8

Obszar przeznaczony na uprawę warzyw, ziół oraz drzew owocowych, usytuowany w tylnej części ogrodu, można zakwalifikować do strefy

A. użytkowej

B. reprezentacyjnej

C. rekreacyjnej

D. izolacyjnej

Miejsce upraw warzyw, ziół i drzew owocowych w tylnej części ogrodu zaliczane jest do strefy użytkowej, ponieważ jego głównym celem jest produkcja żywności oraz aktywne użytkowanie przestrzeni w sposób praktyczny. Strefa użytkowa w ogrodzie obejmuje elementy, które są używane do codziennych czynności, takich jak uprawa roślin, które mogą być spożywane. W projektowaniu ogrodów zgodnie z zasadami permakultury, zaleca się tworzenie takich stref, które umożliwiają efektywne wykorzystanie dostępnej przestrzeni oraz zasobów. Przykłady dotykające strefy użytkowej to warzywniki, ogródki ziołowe czy sady, które nie tylko pełnią funkcję estetyczną, ale przede wszystkim praktyczną. Dobrą praktyką jest planowanie tych stref w taki sposób, aby były one łatwo dostępne, co sprzyja regularnemu dbaniu o rośliny oraz zbieraniu plonów, a także sprzyja zdrowemu stylowi życia poprzez promowanie aktywności fizycznej na świeżym powietrzu.

Pytanie 9

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 10

Aby przygotować krzewy ozdobne uprawiane w pojemnikach do transportu na znaczne odległości, należy je podlać oraz

A. skrócić ich część nadziemną

B. chronić ich pędy przed wpływem wiatru

C. zmniejszyć ich system korzeniowy

D. ochronić ich korzenie przed działaniem wiatru

Podczas analizy błędnych odpowiedzi należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych elementów. Zredukowanie systemu korzeniowego może wydawać się korzystne, jednak w praktyce jest to działanie skrajnie niewłaściwe. Korzenie pełnią fundamentalną rolę w pobieraniu wody i składników odżywczych, a ich osłabienie lub redukcja mogą prowadzić do stresu roślinnego, co z kolei zmniejsza ich zdolność do adaptacji w nowym środowisku. Kolejną niepoprawną koncepcją jest zabezpieczenie korzeni przed wiatrem. Choć ochrona korzeni jest istotna, wiatru nie można traktować jako głównego zagrożenia dla systemu korzeniowego, który w większości przypadków jest chroniony przez pojemnik, w którym roślina jest transportowana. Zredukowanie części nadziemnej również nie jest zalecane, ponieważ pędy odgrywają istotną rolę w fotosyntezie oraz w procesach wegetatywnych. Praktyki takie jak redukcja części nadziemnej, mogą prowadzić do osłabienia rośliny i ograniczenia jej zdolności do regeneracji po transporcie. Ogólnie rzecz biorąc, myślenie o transporcie roślin powinno być ukierunkowane na ich kompleksową ochronę, a nie na redukcję jakichkolwiek ich części, co może wprowadzać w błąd i prowadzić do poważnych konsekwencji dla zdrowia roślin.

Pytanie 11

Kiedy należy wykonać zabieg nawożenia pogłównego w rabacie bylinowej?

A. Zaraz po zasadzeniu roślin na rabacie

B. W drugim roku po zasadzeniu roślin na rabacie

C. Po usunięciu rabaty

D. Przed zasadzeniem roślin na rabacie

Przeprowadzanie nawożenia pogłównego rabaty bylinowej bezpośrednio po posadzeniu roślin może być nieefektywne, ponieważ w tym czasie rośliny nie są jeszcze w stanie w pełni wykorzystać dostępnych składników odżywczych. Nowo posadzone rośliny skupiają się głównie na aklimatyzacji i rozwijaniu systemu korzeniowego, co sprawia, że dodanie nawozu na początku ich życia może nie przynieść oczekiwanych korzyści. Z kolei nawożenie przed posadzeniem roślin również jest nieodpowiednie, ponieważ składniki odżywcze w glebie mogą ulegać wypłukaniu lub degradacji, zanim rośliny będą w stanie je pobierać, co prowadzi do marnotrawienia zasobów. Kolejną nieprawidłową koncepcją jest przeprowadzanie nawożenia po likwidacji rabaty. W tym przypadku nie ma roślin, które mogłyby skorzystać z nawiezionych składników, co czyni takie działanie zbędnym. W praktyce ogrodniczej kluczowe jest stosowanie właściwej strategii nawożenia, aby uniknąć błędów prowadzących do niewłaściwego odżywiania roślin oraz niepotrzebnego wydawania środków na nawozy. Zrozumienie cyklu rozwoju roślin oraz ich potrzeb pokarmowych jest fundamentem efektywnej uprawy, co podkreśla znaczenie przemyślanego planowania zabiegów nawożenia.

Pytanie 12

Która z roślin iglastych jest rekomendowana do zakupu w celu stworzenia formowanych żywopłotów, które osiągają wysokość większą niż 2,0 m?

A. Świerk serbski (Picea omorika)

B. Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis)

C. Jodła pospolita (Abies alba)

D. Sosna górska (Pinus mugo)

Wybór niepoprawnych roślin iglastych do formowanych żywopłotów często wynika z niepełnego zrozumienia ich właściwości oraz wymagań uprawowych. Świerk serbski (Picea omorika), mimo że ceniony za swój estetyczny wygląd, nie nadaje się do formowania wysokich żywopłotów, gdyż ma tendencję do luźnego wzrostu i nie znosi dobrze cięcia. Efektem tego może być niekontrolowany kształt, a także mniejsza trwałość żywopłotu. Podobnie, sosna górska (Pinus mugo) charakteryzuje się niskim wzrostem i krzewiastym pokrojem, co czyni ją nieodpowiednią do tworzenia wysokich żywopłotów, a jej rozłożysty charakter utrudnia formowanie. Jodła pospolita (Abies alba) jest również nieodpowiednia do tego celu ze względu na małą odporność na cięcie oraz tendencję do osłabienia po intensywnym przycinaniu. Wybierając rośliny do żywopłotów, należy zwrócić uwagę na ich zdolność do regeneracji po cięciu oraz ich naturalny pokrój. Często popełnianym błędem jest kierowanie się jedynie estetyką bez uwzględnienia praktycznych aspektów uprawy oraz potrzeb danego gatunku, co prowadzi do niezadowalających efektów końcowych. Właściwy dobór roślin do żywopłotów powinien opierać się na znajomości ich biologii oraz właściwości, co pozwoli uniknąć rozczarowań w przyszłości.

Pytanie 13

Aby stworzyć kompozycję z kwiatów doniczkowych, która będzie ozdobą stołu w czasie przedwiośnia, należy wybrać

A. mieczyki oraz lilie

B. ostróżki oraz konwalie

C. narcyzy oraz hiacynty

D. słoneczniki oraz złocienie

Narcyzy i hiacynty to doskonały wybór do stworzenia wiosennej kompozycji roślinnej, szczególnie w okresie przedwiośnia. Te rośliny, dzięki swoim atrakcyjnym kwiatom i intensywnym kolorom, wprowadzają radość i świeżość do wnętrza. Narcyzy, znane ze swojego charakterystycznego kształtu i intensywnego zapachu, symbolizują nowe początki i są często kojarzone z wiosną. Hiacynty natomiast, z ich gęstymi kwiatostanami i szeroką gamą kolorystyczną, dodają elegancji i aromatu. W kontekście aranżacji stołowej, warto zwrócić uwagę na ich wysokość oraz sposób umiejscowienia; narcyzy, ze swoją smukłą sylwetką, mogą być umieszczone w centralnej części kompozycji, podczas gdy hiacynty, dzięki swoim bardziej rozłożystym kształtom, mogą ją delikatnie otaczać. Dobrą praktyką jest również dobór doniczek i materiałów, które harmonizują z kolorami kwiatów. Warto pamiętać, że zarówno narcyzy, jak i hiacynty są roślinami cebulowymi, co pozwala na ich wielokrotne wykorzystanie w kolejnych sezonach, co czyni je ekonomicznym wyborem dla miłośników florystyki.

Pytanie 14

Długi korytarz znajdujący się od strony wewnętrznego dziedzińca, zadaszony i otwarty na niego arkadami, to

A. portal

B. portyk

C. krużganek

D. galeria

Krużganek to architektoniczna forma długiego, zadaszonego korytarza, który jest otwarty na wewnętrzny dziedziniec, często wsparty na arkadach. Króluje w architekturze klasztornej oraz w budowlach sakralnych, gdzie pełni nie tylko funkcje komunikacyjne, ale również estetyczne. Dzięki otwarciu na dziedziniec, krużganki zapewniają dostęp do różnych pomieszczeń, jednocześnie tworząc przestrzeń do rekreacji i kontemplacji. Przykładem mogą być krużganki w klasztorze w Klarysewie czy w katedrze w Kolonii, które ilustrują, jak te przestrzenie mogą łączyć różne funkcje. W kontekście projektowania urbanistycznego, krużganki mogą być inspiracją do tworzenia spacerów w miejskich przestrzeniach publicznych, co wspiera integrację społeczności i promuje aktywność na świeżym powietrzu. Warto również zauważyć, że krużganki często stanowią integralną część obiektów zabytkowych, przyczyniając się do ich wartości kulturowej i historycznej, co podkreśla znaczenie zachowania takich elementów w architekturze współczesnej.

Pytanie 15

Jaką metodę transportu drzew z bryłą korzeniową wykorzystuje się przy przenoszeniu dużych drzew na krótkie dystanse?

A. Transport z użyciem maszyn.

B. Za pośrednictwem spycharki.

C. Przy użyciu siły ludzkich rąk.

D. Przesuwanie na rolkach.

Przesuwanie drzew na rolkach to naprawdę sprytna technika, szczególnie jak chodzi o duże drzewa. Dzięki temu można je przenieść na krótkie odległości, a bryła korzeniowa nie dostaje takich szkód jak przy innych metodach. Właściwie to wystarczy tylko wsadzić parę dużych rolek pod drzewo i można je łatwo przemieszczać. To podejście ma sens z punktu widzenia arborystyki, bo przecież trzeba dbać o korzenie i zdrowie rośliny. Na przykład, jak przesadzasz lipę lub dąb w parku, gdzie nie ma dużo miejsca, to każda możliwość, żeby nie uszkodzić rośliny, jest na wagę złota. Dzięki rolkom nie musisz też sięgać po ciężki sprzęt, co znacznie zmniejsza ryzyko, że w okolicy coś się uszkodzi. Poza tym, jest to bardziej ekologiczne, bo mniej paliwa się spala i hałasu robi.

Pytanie 16

W analizie dendrologicznej obwód pnia wyrażany jest w

A. mm

B. dm

C. m

D. cm

W inwentaryzacji dendrologicznej obwód pnia drzewa jest podawany w centymetrach (cm), ponieważ ta jednostka miary jest najbardziej praktyczna i powszechnie stosowana w naukach przyrodniczych oraz leśnictwie. Przykładowo, pomiar obwodu pnia na wysokości 130 cm nad ziemią, znany jako wysokość pierśnicy, jest kluczowy dla określenia wieku drzewa oraz jego wartości ekonomicznej. Użycie centymetrów umożliwia dokładne porównanie danych między różnymi badaniami oraz ułatwia ich interpretację przez specjalistów. W praktyce, w wielu systemach inwentaryzacyjnych, takich jak zintegrowane systemy zarządzania zasobami leśnymi, podawanie danych w centymetrach jest standardem, co zapewnia spójność i jednoznaczność w analizach. Warto również zauważyć, że standardy międzynarodowe, takie jak ISO 8601, zalecają stosowanie jednostek SI, w tym centymetrów, w kontekście pomiarów biologicznych i ekologicznych, co dodatkowo potwierdza słuszność tej jednostki w kontekście pomiaru obwodu pnia.

Pytanie 17

Jaką minimalną odległość należy zachować przy sadzeniu drzew od instalacji kanalizacyjnych, gazowych lub cieplnych?

A. 7,50 m

B. 2,00 m

C. 0,75 m

D. 5,00 m

Dopuszczalna minimalna odległość sadzenia drzew od przewodów kanalizacyjnych, gazowych lub ciepłowniczych wynosi 2,00 m. Takie wymagania są zgodne z normami budowlanymi oraz przepisami prawa, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno infrastruktury, jak i osób korzystających z terenów, w których prowadzona jest działalność sadownicza. Utrzymanie tej odległości pozwala na uniknięcie uszkodzeń przewodów w wyniku rozrastania się korzeni drzew, co może prowadzić do poważnych awarii, a nawet do sytuacji zagrażających życiu. W praktyce, przy sadzeniu drzew w pobliżu infrastruktury podziemnej, warto również zwrócić uwagę na rodzaj drzewa oraz jego potencjalne rozmiary w przyszłości, co może wpłynąć na konieczność zachowania większych odstępów. W przypadku projektowania ogrodów, osiedli mieszkaniowych czy terenów rekreacyjnych, przestrzeganie tych norm jest kluczowe dla zapewnienia długoterminowej stabilności i bezpieczeństwa całej infrastruktury.

Pytanie 18

W celu zadarniania cienistych obszarów pod koronami drzew zamiast trawnika można wykorzystać

A. irysy syberyjskie (Iris sibirica) oraz liliowce rdzawe (Hemerocallis fulva)

B. bluszcz pospolity (Hedera helix) i runiankę japońską (Pachysandra terminalis)

C. rozchodnik kaukaski (Sedum spurium) oraz macierzankę cytrynową (Thymus citrodorus)

D. niecierpek Waleriana (Impatiens walleriana) oraz begonię bulwiastą (Begonia x tuberhybrida)

Bluszcz pospolity (Hedera helix) oraz runianka japońska (Pachysandra terminalis) są doskonałymi roślinami do zadrzewiania cienistych powierzchni pod koronami drzew. Bluszcz pospolity jest rośliną pnącą, która dobrze znosi cień oraz wilgotne warunki. Dzięki swoim zdolnościom do przylegania do różnych powierzchni, może skutecznie pokrywać ziemię, ograniczając rozwój chwastów oraz stabilizując glebę. Runianka japońska natomiast, to roślina okrywowa, która tworzy gęste dywany zieleni, co również przyczynia się do ochrony gleby przed erozją. Obie rośliny charakteryzują się niskimi wymaganiami pielęgnacyjnymi oraz dużą odpornością na zmienne warunki atmosferyczne, co czyni je idealnymi do zastosowania w trudnych warunkach. W praktyce, zastosowanie tych roślin w ogrodach, parkach czy na terenach rekreacyjnych przyczynia się do zwiększenia bioróżnorodności, a także estetyki przestrzeni zielonych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie projektowania przestrzeni zielonych. Warto również pamiętać, że bluszcz pospolity ma właściwości oczyszczające powietrze, co dodatkowo podnosi jego wartość w miejskich krajobrazach.

Pytanie 19

Krajobraz stworzony przez ludzi w wyniku ich świadomej działalności, to krajobraz

A. pierwotny

B. kulturowy

C. naturalny

D. zdewastowany

Krajobraz kulturowy to termin odnoszący się do zmienionego przez człowieka środowiska, które wynika z jego działalności, zarówno w kontekście urbanistycznym, jak i wiejskim. Obejmuje on różne elementy, takie jak budynki, parki, drogi, uprawy rolne oraz inne struktury, które w sposób świadomy kształtują przestrzeń do życia. Przykładem krajobrazu kulturowego mogą być tereny wiejskie, gdzie pola uprawne, zagrody i elementy architektury współczesnej współistnieją z naturalnymi uwarunkowaniami. Funkcjonalność krajobrazu kulturowego polega na jego zdolności do wspierania aktywności społecznych, gospodarczych oraz ochrony dziedzictwa kulturowego. W kontekście zrównoważonego rozwoju, projektowanie krajobrazu kulturowego powinno uwzględniać zasady ekologiczne oraz estetyczne, co jest zgodne z normami i standardami urbanistycznymi, takimi jak wytyczne UNESCO dotyczące ochrony dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego.

Pytanie 20

Ogólna inwentaryzacja zieleni przeprowadzana jest na podstawie

A. dziennika niwelacyjnego

B. tabeli pomiarowej

C. podkładu geodezyjnego

D. projektu koncepcyjnego

Inwentaryzacja zieleni opiera się na precyzyjnych danych, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowych informacji o stanie i rozmieszczeniu zasobów roślinnych. Odpowiedzi, które wskazują na projekt koncepcyjny, tabelę pomiarową czy dziennik niwelacyjny, mogą wydawać się na pierwszy rzut oka logiczne, jednak każde z tych podejść ma swoje ograniczenia w kontekście inwentaryzacji ogólnej. Projekt koncepcyjny, choć ważny w procesie planowania, nie dostarcza konkretnych i wymiernych danych geograficznych, które są kluczowe dla lokalizacji roślinności. Tabela pomiarowa to narzędzie umożliwiające rejestrację pomiarów, ale sama w sobie nie zawiera danych geodezyjnych, które są fundamentem dla późniejszej analizy. Dziennik niwelacyjny, z kolei, to dokumentacja pomiarów, która skupia się na różnicach wysokości, a nie na szczegółowym rozmieszczeniu roślinności. W praktyce błędne podejście do wyboru podstawy inwentaryzacji może prowadzić do nieścisłości w danych, co skutkuje podjęciem niewłaściwych decyzji dotyczących zarządzania zielenią. Dlatego podstawą inwentaryzacji powinna być zawsze rzetelna dokumentacja geodezyjna, która zapewnia pełen obraz stanu zieleni w danym terenie.

Pytanie 21

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 22

Aby usunąć warstwę filcu z wiekowych trawników, należy zastosować

A. kultywator gwiazdkowy

B. grabie z tworzywa sztucznego

C. wertykulator ręczny

D. aerator kolcowy

Wertykulator ręczny jest narzędziem zaprojektowanym specjalnie do usuwania warstwy filcu na trawnikach. Filc to nagromadzenie martwej trawy, liści oraz innych organicznych resztek, które mogą ograniczać dostęp powietrza, wody i składników odżywczych do korzeni trawy. Użycie wertykulatora, który posiada ostrza tnące, pozwala na efektywne usunięcie tej warstwy, poprawiając zdrowie i kondycję trawnika. W praktyce zaleca się stosowanie wertykulatora wiosną lub jesienią, gdy trawa jest w fazie wzrostu, co pozwala na szybszą regenerację po zabiegu. Dzięki temu trawnik staje się bardziej odporny na choroby, lepiej chłonie wodę i składniki odżywcze. Dobre praktyki zalecają wykonywanie wertykulacji co 1-2 lata, aby utrzymać trawnik w dobrej kondycji. Ponadto, po użyciu wertykulatora warto zastosować nawożenie, co dodatkowo wspiera regenerację trawy.

Pytanie 23

Schody zewnętrzne będą najbardziej odporne, jeśli zostaną zbudowane

A. z piaskowca

B. z granitu

C. z drewna

D. z cegły klinkierowej

Drewno, choć jest materiałem atrakcyjnym ze względu na estetykę i łatwość obróbki, nie jest najlepszym wyborem do budowy schodów zewnętrznych. Jego podatność na działanie wilgoci, owadów oraz grzybów sprawia, że w trudnych warunkach atmosferycznych może szybko ulegać degradacji. Właściwości drewna, takie jak kurczenie się i pęcznienie, prowadzą do odkształceń, co w konsekwencji obniża trwałość konstrukcji. Cegła klinkierowa, z drugiej strony, zapewnia dobrą odporność na warunki atmosferyczne, ale jej zastosowanie w schodach wymaga staranności w doborze odpowiednich spoin, które muszą być również odporne na działanie wody. Prawidłowe wykonanie spoin i ich regularna konserwacja są kluczowe, aby zapobiec erozji i zniszczeniom. Piaskowiec, chociaż estetyczny, również nie dorównuje granitowi pod względem twardości i odporności na czynniki zewnętrzne. Jego porowatość sprawia, że jest bardziej podatny na wnikanie wody, co również prowadzi do powstawania uszkodzeń. Wybór niewłaściwego materiału do budowy schodów zewnętrznych, takiego jak drewno, cegła klinkierowa czy piaskowiec, wiąże się z ryzykiem szybkiej degradacji, co może prowadzić do znacznych kosztów napraw i konserwacji w przyszłości. Dlatego, aby zapewnić trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji, zaleca się stosowanie materiałów o sprawdzonej wytrzymałości, takich jak granit.

Pytanie 24

Jakiego zabiegu nie powinno się wykonywać podczas jesiennego sadzenia róż?

A. Podlewania

B. Usuwania chwastów

C. Przycinania pędów

D. Pokrywania gleby ściółką

Przycinanie pędów róż jesienią nie jest zalecane, ponieważ może osłabić rośliny przed zimą. W okresie jesiennym róże powinny być przygotowywane do zimowania, co oznacza, że cięcia należy ograniczyć do minimum. Przycinanie w tym czasie może spowodować, że nowe pędy będą wrażliwe na mróz, co może doprowadzić do ich uszkodzenia. W praktyce, najlepszym czasem na przycinanie róż jest wczesna wiosna, kiedy rośliny zaczynają budzić się z okresu spoczynku. Wtedy możemy usunąć martwe lub uszkodzone pędy oraz skrócić te zdrowe, aby poprawić kształt rośliny i pobudzić jej wzrost. Dodatkowo, zaleca się, aby przycinanie odbywało się przy użyciu ostrych narzędzi, aby zminimalizować uszkodzenia rośliny. Prawidłowe przycinanie róż zwiększa ich odporność na choroby i sprzyja lepszemu kwitnieniu w sezonie wegetacyjnym.

Pytanie 25

Aby przeprowadzić napowietrzanie gleby mocno eksploatowanego trawnika, należy zastosować

A. spalinowy kultywator.

B. mechaniczne grabie.

C. mechaniczny aerator.

D. siatkowy wał.

Aerator mechaniczny to narzędzie dedykowane do napowietrzania gleby, które jest szczególnie efektywne w przypadku intensywnie użytkowanych trawnników. Jego działanie polega na usuwaniu małych rdzeni gleby, co pozwala na poprawę struktury gleby, zwiększając przepuszczalność powietrza, wody i składników odżywczych. W praktyce zastosowanie aeratora mechanicznego poprawia zdrowie trawnika, co jest niezbędne w przypadku dużego obciążenia, jakim są np. boiska sportowe czy tereny rekreacyjne. Działania te są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie pielęgnacji terenów zielonych, które zalecają regularne napowietrzanie w celu minimalizacji kompaktacji gleby. Regularne korzystanie z aeratora mechanicznego, szczególnie w sezonie wzrostu, przyczynia się do długotrwałej kondycji i estetyki trawnika, co jest kluczowe dla utrzymania jego funkcji estetycznych oraz użytkowych."

Pytanie 26

Pokazany na rysunku pojemnik przeznaczony jest do uprawy roślin

A. wrzosowatych.

B. skalnych.

C. cebulowych.

D. wodnych.

Odpowiedź "cebulowych" jest poprawna, ponieważ pojemnik na zdjęciu został zaprojektowany specjalnie z myślą o uprawie roślin cebulowych. Tego typu pojemniki charakteryzują się otworami, które umożliwiają skuteczne sadzenie cebulek oraz zapewniają odpowiednią cyrkulację powietrza i drenaż. Drenaż jest kluczowy, aby uniknąć nadmiaru wilgoci, co mogłoby prowadzić do gnicia cebulek. Przykłady roślin cebulowych, które można uprawiać w takich pojemnikach, to tulipany, narcyzy, a także hiacynty. Dobrą praktyką w uprawie cebulowych jest sadzenie ich na odpowiedniej głębokości, co determinuje ich prawidłowy rozwój. Zaleca się także monitorowanie wilgotności podłoża, aby zapewnić optymalne warunki wzrostu. Uwzględnienie tych aspektów w praktyce ogrodniczej przyczynia się do osiągnięcia zdrowych i kwitnących roślin.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 28

Cięcie pędu o szerokości 1 cm powinno być przeprowadzone

A. nożycami elektrycznymi

B. sekatorem ręcznym

C. nożem ogrodniczym

D. piłą spalinową

Odpowiedź "sekatorem ręcznym" jest całkiem trafna. Ten narzędzie jest super do precyzyjnego cięcia gałęzi i pędów roślinnych, a to sprawia, że idealnie nadaje się do cięcia pędów o grubości 1 cm. Sekatory mają ostre, stalowe ostrza, dzięki czemu cięcie jest czyste i szybkie, co oznacza, że rośliny mniej cierpią. W ogrodnictwie ogrodnicy używają ich do przycinania krzewów i drzew, co jest naprawdę ważne. Używając sekatora ręcznego, można lepiej kontrolować siłę nacisku, co jest kluczowe dla zdrowia roślin. Z doświadczenia wiem, że dobry sekator powinien mieć wygodną rączkę, bo dłuższa praca z nim może być męcząca. No i nie zapominajmy o regularnym ostrzeniu ostrzy, żeby dobrze działały – to naprawdę ma znaczenie w ogrodnictwie.

Pytanie 29

Podczas przeprowadzania szczegółowej inwentaryzacji drzewostanu obwód pnia drzewa rosnącego w pasie drogowym powinien być mierzony nad poziomem gruntu na wysokości

A. 130 cm

B. 100 cm

C. 150 cm

D. 120 cm

Pomiar obwodu pnia drzewa w pasie drogowym na wysokości 130 cm nad poziomem gruntu jest zgodny z powszechnie przyjętymi standardami w dziedzinie inwentaryzacji drzewostanów. Wysokość ta została ustalona, aby zapewnić jednorodność pomiarów oraz uwzględnić naturalną ekspansję pnia w miarę wzrostu drzewa. W praktyce, pomiar na tej wysokości pozwala na eliminację zniekształceń, które mogą wystąpić w dolnych partiach pnia, na przykład z powodu zgrubień czy uszkodzeń. Zgodnie z normą PN-EN ISO 3340, pomiar na wysokości 130 cm jest rekomendowany jako standardowy, co ma na celu uzyskanie wiarygodnych danych do oceny stanu drzew oraz ich wartości w kontekście zarządzania pasem drogowym. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być przygotowanie raportu o stanie drzewostanu, który jest wymogiem podczas projektowania nowych inwestycji drogowych oraz oceny ich wpływu na środowisko. Rekomendowane jest również przeprowadzanie tych pomiarów w porze, gdy drzewa nie są osłonięte liśćmi, aby uzyskać możliwie najdokładniejsze wyniki.

Pytanie 30

Jakie z wymienionych narzędzi używa się do ręcznej aeracji powierzchniowej?

A. Kosiarkę spalinową samojezdną

B. Widły amerykańskie

C. Aerator rurkowy

D. Grabie o podciętych zębach

Grabie o podciętych zębach to narzędzie, które znajduje szerokie zastosowanie w procesie ręcznej aeracji powierzchniowej. Ich konstrukcja pozwala na efektywne wnikanie w glebę, co umożliwia przewietrzenie i poprawę struktury gleby. Grabie te, przez swoją budowę, pomagają w usuwaniu zatorów z korzeni oraz w napowietrzaniu warstwy wierzchniej gleby, co jest kluczowe dla zdrowego wzrostu roślin. Przykładowo, stosując grabie o podciętych zębach w ogrodzie, można skutecznie poprawić warunki wzrostu trawnika, co sprzyja jego regeneracji po zimie lub intensywnym użytkowaniu. W praktyce zaleca się ich użycie w momencie, gdy gleba jest lekko wilgotna, co zwiększa efektywność aeracji i minimalizuje ryzyko uszkodzeń korzeni roślin. Zgodnie z najlepszymi praktykami ogrodniczymi, aeracja powinna być przeprowadzana regularnie, aby utrzymać optymalne warunki dla rozwoju roślin. Stosowanie odpowiednich narzędzi, takich jak grabie o podciętych zębach, jest zatem kluczowe dla osiągnięcia sukcesów w pielęgnacji ogrodu.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Jakie nawozy powinny być stosowane wiosną do roślin iglastych, by poprawić ich wybarwienie oraz zwiększyć gęstość igieł?

A. Potasowymi

B. Magnezowymi

C. Wapniowymi

D. Fosforowymi

Nawożenie roślin iglastych nawozami magnezowymi na wiosnę to naprawdę dobry pomysł, jeśli chcesz, aby były zdrowe i ładne. Magnez jest super ważny dla tych roślin, bo bierze udział w fotosyntezie. Dzięki niemu igły wyglądają ładniej i mają ładny kolor. Na przykład, sosny i świerki potrzebują odpowiedniej ilości magnezu, żeby ich igły były sprężyste i miały intensywny kolor. Dobrym pomysłem jest zacząć używać nawozów magnezowych, np. siarczanu magnezu, już wczesną wiosną, żeby wspierać ich wzrost. Warto też testować glebę, żeby wiedzieć, ile nawozu użyć. To pomoże uniknąć problemów, jak niedobory czy nadmiar składników odżywczych. A co więcej, magnez pomaga roślinom radzić sobie z chorobami i trudnymi warunkami, co w dzisiejszych czasach jest naprawdę istotne.

Pytanie 35

Budowa nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę w przypadku

A. basenu ogrodowego o powierzchni 180 m2

B. ogrodowej pergoli drewnianej o wymiarach 2.2 x 4.0 x 1.5 m

C. murowanego ogrodzenia o wysokości 2,4 m

D. parkowej drogi pieszo - jezdnej o nawierzchni żwirowej i długości 100 m

Ogrodowa pergola drewniana o wymiarach 2.2 x 4.0 x 1.5 m nie wymaga pozwolenia na budowę, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego w Polsce, obiekty małej architektury, takie jak pergole drewniane, są zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, jeśli ich powierzchnia zabudowy nie przekracza 35 m2. Tego rodzaju konstrukcje są często wykorzystywane w okolicy domów jednorodzinnych, jako elementy dekoracyjne oraz funkcjonalne, które poprawiają komfort użytkowania przestrzeni zewnętrznej. W przypadku pergoli, kluczowe jest również ich odpowiednie zlokalizowanie, aby nie naruszały wymogów dotyczących odległości od granic działki oraz innych budynków. Dodatkowo, projektując pergolę, warto uwzględnić aspekty estetyki i harmonizacji z otoczeniem, co podniesie wartość wizualną przestrzeni ogrodowej. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami architektonicznymi, które kładą nacisk na integrację budynków i małej architektury z otoczeniem.

Pytanie 36

Do jakiego gatunku dębu należą liście i owoce przedstawione na fotografii?

A. Dębu czerwonego (Quercus rubra).

B. Dębu szypułkowego (Quercus robur).

C. Dębu bezszypułkowego (Quercus petraea).

D. Dębu błotnego (Quercus palustris).

No więc, dęby szypułkowe to naprawdę jedno z najpopularniejszych drzew w Europie. Ich liście mają takie fajne, zaokrąglone brzegi i głębokie wcięcia, co sprawia, że łatwo je rozpoznać. Jak się spojrzy na ich żołędzie, to widać, że rosną na długich szypułkach, co jest typowe dla tego gatunku. Te dęby odgrywają ważną rolę w lesie, bo dają schronienie różnym zwierzakom, a ich żołędzie stanowią smakołyk dla ptaków i innych zwierząt. Dęby szypułkowe są też super, gdy chodzi o zalesianie i odbudowę zniszczonych terenów. Drewno z tych drzew można wykorzystać do produkcji mebli czy budowy domów. Zrozumienie ich cech naprawdę pomaga w ochronie naszej przyrody.

Pytanie 37

Właściciel planuje zasadzić w swoim ogrodzie różanecznik katawbijski (Rhododendron catawbiense). Gleba w miejscu, gdzie ma być posadzona roślina, jest przepuszczalna i ma neutralny odczyn. Który z zabiegów jest konieczny, aby dostosować warunki glebowe do wymagań rośliny?

A. Zakwaszanie

B. Wałowanie

C. Zagęszczanie

D. Wapnowanie

Zakwaszanie gleby to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o uprawę różanecznika katawbijskiego. Ta roślina najlepiej rośnie w kwaśnej glebie, gdzie pH wynosi od 4,5 do 6,5. Jeśli sadzisz ją w glebie o neutralnym odczynie, to mogłoby to być złym pomysłem. Może to prowadzić do różnych problemów, na przykład roślina będzie miała trudności z pobieraniem składników odżywczych, co wpłynie na jej wzrost i kwitnienie. W praktyce, żeby obniżyć pH, śmiało możesz użyć siarki elementarnej lub torfu, a nawet kompostu z igliwia. Pamiętaj, żeby czasami sprawdzić pH gleby, bo to pomoże w dostosowywaniu działań w ogrodzie. Takie dbanie o pH gleby to naprawdę dobry krok w stronę lepszego wzrostu roślin kwasolubnych.

Pytanie 38

Ochrona warstwy urodzajnej gleby w obszarach, gdzie prowadzone są prace ziemne, polega na

A. przykryciu gleby foliowymi płachtami

B. przechowywaniu jej w pryzmach

C. przykryciu gleby warstwą torfu

D. przechowywaniu jej pod zadaszeniami

Odpowiedzi sugerujące magazynowanie gleby pod wiatami lub przykrywanie jej materiałami takimi jak folie czy torf, chociaż mogą wydawać się sensowne, zawierają istotne braki w kontekście praktycznego zarządzania urodzajną warstwą gleby. Magazynowanie pod wiatą, mimo że chroni glebę przed opadami i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, nie zapewnia odpowiedniej wentylacji. To może prowadzić do powstania warunków anaerobowych, które są szkodliwe dla mikroorganizmów glebowych, niezbędnych do zachowania zdrowia gleby. Przykrycie gleby płachtami foliowymi ogranicza dostęp powietrza, co może sprzyjać rozwojowi pleśni oraz innych patogenów, a także może prowadzić do degradacji właściwości gleb poprzez zatrzymywanie wody, co jest szczególnie niekorzystne w przypadku nadmiaru wilgoci. Użycie torfu, z kolei, pomimo iż jest to materiał organiczny, może nie być efektywnym rozwiązaniem, gdyż torf ma inne właściwości fizykochemiczne od gleby urodzajnej, co może prowadzić do zaburzeń w strukturze i składzie chemicznym zgromadzonej gleby. Zastosowanie tych nieodpowiednich metod może w rezultacie prowadzić do dalszej degradacji gleby, co jest sprzeczne z zasadami zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska. Właściwe praktyki wymagają więc przemyślanego i holistycznego podejścia do magazynowania gleby, które uwzględnia jej zdrowie i użyteczność w przyszłości.

Pytanie 39

Rośliny z kategorii okrywowych, wykorzystywane na terenach zielonych w miastach znajdujących się w pobliżu skrzyżowań dróg, to

A. thuja

B. wierzba

C. lipa

D. pięciornik

Pięciornik (Potentilla) to rodzaj roślin z rodziny różowatych, który jest szeroko stosowany w miejskich terenach zieleni, szczególnie w okolicy skrzyżowań ulic. Charakteryzuje się dużą odpornością na stresy środowiskowe, co czyni go idealnym wyborem na obszary miejskie, gdzie występują zanieczyszczenia powietrza oraz ograniczona przestrzeń do wzrostu. Rośliny te są niskie, co pozwala na dobre widoczność i nie zakłóca widoczności kierowcom. Pięciorniki są również łatwe w pielęgnacji i mogą kwitnąć przez długi czas, co dodaje estetyki do miejskiego krajobrazu. W praktyce, stosowanie pięciorników przyczynia się do zwiększenia różnorodności biologicznej i polepszania jakości przestrzeni publicznych. Ponadto, są one zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju, gdyż przyciągają owady zapylające, co jest korzystne dla ekosystemów miejskich. Warto również wspomnieć, że pięciorniki dobrze znoszą różne rodzaje gleby, co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem w projektowaniu zieleni miejskiej.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej