Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 17 kwietnia 2026 07:56
  • Data zakończenia: 17 kwietnia 2026 08:23

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Podczas próby nawiązania połączenia z serwerem FTP, uwierzytelnienie anonimowe nie powiodło się, natomiast logowanie za pomocą loginu i hasła zakończyło się sukcesem. Co może być przyczyną tej sytuacji?

A. Wyłączona funkcjonalność FTP
B. Brak wymaganego zasobu
C. Nieprawidłowo skonfigurowane uprawnienia do zasobu
D. Dezaktywowane uwierzytelnianie anonimowe na serwerze
Uwierzytelnianie anonimowe na serwerze FTP to sposób, który pozwala na dostęp do folderów bez podawania loginu i hasła. Jak to uwierzytelnianie jest wyłączone, no to trzeba używać tradycyjnego logowania, czyli podać swoje dane. Wyłączenie anonimowego dostępu to dobry sposób na zwiększenie bezpieczeństwa, i wiele firm tak robi, żeby ograniczyć ryzyko nieautoryzowanego dostępu do ważnych danych. Przykładowo, jak mamy serwer FTP ze wrażliwymi informacjami, to pozwolenie na anonimowy dostęp mogłoby narazić nas na wyciek danych. Warto też wiedzieć, że istnieją normy branżowe, które zalecają użycie mocnych metod uwierzytelniania i wyłączenie anonimowego logowania to pierwszy krok w stronę bezpieczeństwa. Jak coś nie działa z dostępem, to administrator powinien sprawdzić ustawienia i logi, żeby upewnić się, że wszystko jest skonfigurowane jak trzeba.

Pytanie 2

W systemie Windows 7 narzędzie linii poleceń Cipher.exe jest wykorzystywane do

A. szyfrowania i odszyfrowywania plików i katalogów
B. zarządzania uruchamianiem systemu
C. wyświetlania plików tekstowych
D. przełączania monitora w stan uśpienia
Wybór odpowiedzi dotyczącej podglądu plików tekstowych nie jest właściwy, ponieważ narzędzie Cipher.exe nie ma funkcji przeglądania ani edytowania treści plików. Związane z tym nieporozumienie może wynikać z mylnego przekonania, że narzędzia systemowe są uniwersalne i mogą spełniać różne funkcje. Z kolei zarządzanie rozruchem systemu to zadanie, które wykonują inne narzędzia, takie jak msconfig czy bootrec, a nie Cipher.exe. Użytkownicy często mylą różne funkcje narzędzi, co prowadzi do dezorientacji. Ostatnia z odpowiedzi dotycząca przełączania monitora w tryb oczekiwania również jest nieprawidłowa, ponieważ polecenia do zarządzania energią są zazwyczaj zintegrowane z systemem operacyjnym lub wykonywane poprzez interfejs graficzny. Użytkownicy powinni pamiętać, że każde narzędzie w systemie Windows ma ściśle określone zadania i funkcje, a ich znajomość jest kluczowa dla skutecznego zarządzania systemem i uniknięcia błędnych założeń. Poznanie specyfiki narzędzi i ich zastosowań jest niezbędne, aby prawidłowo korzystać z możliwości oferowanych przez system operacyjny.

Pytanie 3

Który standard złącza DVI pozwala na przesyłanie wyłącznie sygnałów analogowych?

Ilustracja do pytania
A. Rys. C
B. Rys. D
C. Rys. A
D. Rys. B
Złącze DVI-A jest dedykowane wyłącznie do przesyłania sygnałów analogowych mimo że standard DVI obsługuje różne typy sygnałów. DVI-A używa sygnałów podobnych do VGA co czyni je kompatybilnym z monitorami analogowymi. Ze względu na swoją konstrukcję DVI-A jest wykorzystywane do podłączania starszych urządzeń które nie obsługują sygnałów cyfrowych. Z technicznego punktu widzenia piny złącza DVI-A są zorganizowane w taki sposób aby przesyłać jedynie sygnały analogowe co wyklucza możliwość transmisji cyfrowej. W praktyce złącza DVI-A można znaleźć w sytuacjach gdy istnieje potrzeba podłączenia urządzeń z wyjściem VGA do nowoczesnych kart graficznych które posiadają tylko złącza DVI. W kontekście standardów DVI-A nie jest już powszechnie stosowane w nowych urządzeniach ale nadal znajduje zastosowanie w starszym sprzęcie. Zrozumienie różnicy między DVI-A a innymi standardami DVI jak DVI-D czy DVI-I jest kluczowe przy doborze odpowiednich kabli i adapterów w środowiskach mieszanych gdzie używane są zarówno monitory analogowe jak i cyfrowe.

Pytanie 4

Jaką postać ma liczba dziesiętna 512 w systemie binarnym?

A. 1000000000
B. 100000
C. 1000000
D. 10000000
Odpowiedzi 10000000, 1000000 oraz 100000 są niepoprawne, ponieważ każda z nich reprezentuje inną wartość w systemie binarnym. Odpowiedź 10000000 odpowiada liczbie 128 w systemie dziesiętnym, co można zweryfikować, rozkładając tę liczbę na potęgi dwójki: 1*2^7 + 0*2^6 + 0*2^5 + 0*2^4 + 0*2^3 + 0*2^2 + 0*2^1 + 0*2^0 = 128. Z kolei odpowiedź 1000000 reprezentuje wartość 64, co również można zweryfikować, stosując tę samą metodę konwersji, a wynik to 1*2^6 = 64. Odpowiedź 100000 z kolei odpowiada liczbie 32, co można przedstawić jako 1*2^5. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru tych nieprawidłowych odpowiedzi często wynikają z niepełnego zrozumienia sposobu, w jaki system binarny działa lub ze zbytniego polegania na intuicji dotyczącej wartości liczb w systemie dziesiętnym. Warto pamiętać, że każdy bit w systemie binarnym ma swoje określone miejsce i wagę, które są potęgami liczby 2. Zrozumienie tej koncepcji jest kluczowe dla prawidłowego przeliczania liczb między tymi dwoma systemami. W codziennej pracy z komputerami, programowaniem i analizą danych, umiejętność konwersji pomiędzy systemami liczbowymi staje się niezbędna do efektywnego rozwiązywania problemów i tworzenia wydajnych algorytmów.

Pytanie 5

Czytnik w napędzie optycznym, który jest zanieczyszczony, należy oczyścić

A. rozpuszczalnikiem ftalowym
B. izopropanolem
C. benzyną ekstrakcyjną
D. spirytusem
Izopropanol to naprawdę jeden z najlepszych wyborów do czyszczenia soczewek i różnych powierzchni optycznych. Jego działanie jest super efektywne, bo fajnie rozpuszcza brud, a przy tym nie szkodzi delikatnym elementom w sprzęcie. Co ważne, bardzo szybko paruje, więc po czyszczeniu nie ma problemu z zostawianiem jakichś śladów. W praktyce można używać wacików nasączonych izopropanolem, co sprawia, że łatwo dotrzeć do tych trudniej dostępnych miejsc. Zresztą, standardy takie jak ISO 9001 mówią, że izopropanol to dobry wybór do konserwacji elektronicznego sprzętu, więc warto się tego trzymać. Pamiętaj, żeby unikać silnych rozpuszczalników, bo mogą one nieźle namieszać i zniszczyć materiały, z jakich zbudowany jest sprzęt.

Pytanie 6

Jaką liczbę punktów abonenckich (2 x RJ45) zgodnie z wytycznymi normy PN-EN 50167 powinno się zainstalować w biurze o powierzchni 49 m2?

A. 1
B. 5
C. 9
D. 4
Rozważając odpowiedzi, które nie wskazują na pięć punktów abonenckich, często pojawiają się błędne założenia dotyczące potrzeb biurowych oraz norm dotyczących infrastruktury teleinformatycznej. Odpowiedzi, które sugerują zbyt małą liczbę punktów, takie jak 1 czy 4, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia wymagań dotyczących nowoczesnych biur. W obecnych realiach, gdzie praca zdalna i biurowa często się przeplatają, kluczowe jest, aby każdy pracownik miał dostęp do odpowiedniej infrastruktury sieciowej. Odpowiedź sugerująca 9 punktów, z kolei, może wynikać z nadmiernej ostrożności lub niewłaściwego oszacowania przestrzeni potrzebnej dla współczesnych zastosowań technologicznych. Typowe błędy myślowe obejmują niedoszacowanie liczby urządzeń, które mogą być używane w biurze, oraz nieprzemyślenie wygody użytkowników, która wymaga odpowiedniego dostępu do sieci. Aby zagwarantować efektywną i wydajną pracę, warto stosować się do norm takich jak PN-EN 50167, które zapewniają nie tylko zgodność ze standardami, ale także optymalizację przestrzeni biurowej, co jest kluczowe dla współczesnych organizacji.

Pytanie 7

Jakiego systemu plików powinno się użyć podczas instalacji dystrybucji Linux?

A. FAT32
B. FAT
C. EXT4
D. NTFS
Wybór niewłaściwego systemu plików może prowadzić do wielu problemów, szczególnie w kontekście systemów operacyjnych opartych na jądrze Linux. NTFS, na przykład, jest systemem plików stworzonym przez Microsoft, głównie do użycia w systemach Windows. Chociaż Linux obsługuje NTFS, jego wydajność i funkcjonalność są ograniczone, szczególnie w kontekście operacji związanych z systemami plików, takich jak journaling, które są kluczowe dla bezpieczeństwa danych. FAT i FAT32, z kolei, to starsze systemy plików, które były szeroko używane w przeszłości, ale ich ograniczenia są znaczące w kontekście nowoczesnych zastosowań. FAT32 ma limit rozmiaru pliku do 4 GB, co jest niewystarczające dla współczesnych aplikacji, a brak wsparcia dla mechanizmów zabezpieczających, takich jak journaling, czyni go ryzykownym wyborem do przechowywania danych krytycznych. Wybierając system plików, należy kierować się nie tylko jego kompatybilnością, ale również wydajnością, bezpieczeństwem oraz możliwościami zarządzania danymi. Dlatego wybór EXT4 jest nie tylko najlepszym rozwiązaniem, ale także zgodnym z najlepszymi praktykami w zakresie administracji systemami Linux. Powszechnym błędem jest przekonanie, że systemy plików takie jak NTFS lub FAT mogą z powodzeniem zastąpić dedykowane systemy plików Linux, co może prowadzić do problemów z utrzymaniem integralności danych oraz ich wydajnością.

Pytanie 8

Na stabilność wyświetlanego obrazu w monitorach CRT istotny wpływ ma

A. Częstotliwość odświeżania
B. Czas reakcji
C. Odwzorowanie barw
D. Wieloczęstotliwość
Częstotliwość odświeżania to bardzo ważny parametr, jeśli chodzi o stabilność obrazu w monitorach CRT. To właściwie mówi nam, jak często ekran jest odświeżany w ciągu sekundy. Im wyższa ta liczba, tym mniejsze ryzyko migotania, co może męczyć nasze oczy. Z mojego doświadczenia, warto zwrócić uwagę na to, że standardowe częstotliwości to zazwyczaj między 60 a 120 Hz, a niektóre monitory potrafią wyciągnąć nawet 180 Hz! Jeśli planujesz grać w gry albo pracować z grafiką przez dłuższy czas, lepiej wybrać monitor z wyższą częstotliwością. Fajnie jest też dostosować częstotliwość do tego, co właściwie robisz na komputerze, bo wtedy obraz będzie wyglądał lepiej, a oczy mniej się zmęczą. No i pamiętaj, niektóre karty graficzne mogą działać z różnymi częstotliwościami w zależności od rozdzielczości, więc przy konfiguracji monitora warto to mieć na uwadze.

Pytanie 9

Przypisanie licencji oprogramowania do pojedynczego komputera lub jego komponentów stanowi charakterystykę licencji

A. BOX
B. AGPL
C. TRIAL
D. OEM
Licencje BOX, AGPL oraz TRIAL różnią się od licencji OEM pod względem przypisania i użytkowania oprogramowania. Licencja BOX to forma licencji, która jest sprzedawana jako odrębny produkt, często z nośnikiem danych i dokumentacją. Może być przenoszona pomiędzy urządzeniami, co czyni ją bardziej elastyczną w porównaniu do licencji OEM, jednakże nie jest przypisana do konkretnego komputera. Niekiedy użytkownicy mylą licencje BOX z OEM, zakładając, że obydwie mają identyczne zastosowanie. Warto też zaznaczyć, że licencja AGPL (GNU Affero General Public License) jest licencją typu open source, która pozwala na modyfikowanie i dystrybucję oprogramowania, ale nie jest przypisana do konkretnego sprzętu. To prowadzi do błędnych wniosków, że oprogramowanie AGPL może być używane w dowolny sposób na różnych urządzeniach, co jest niezgodne z zasadami OEM. Z kolei licencja TRIAL jest formą licencji czasowej, która umożliwia użytkownikom testowanie oprogramowania przez ograniczony czas. Po upływie tego okresu konieczne jest nabycie pełnej wersji, co stawia ją w opozycji do trwałego przypisania licencji w modelu OEM. Zrozumienie różnic między tymi typami licencji jest kluczowe w kontekście legalności użytkowania oprogramowania oraz kosztów związanych z jego nabyciem i użytkowaniem.

Pytanie 10

Jakim protokołem jest realizowana kontrola poprawności transmisji danych w sieciach Ethernet?

A. UDP
B. TCP
C. HTTP
D. IP
Protokół TCP (Transmission Control Protocol) jest kluczowym elementem w architekturze modelu OSI, odpowiedzialnym za zapewnienie niezawodnej transmisji danych w sieciach komputerowych, w tym Ethernet. TCP działa na poziomie transportu i zapewnia kontrolę poprawności przesyłania danych poprzez mechanizmy takie jak segmentacja, numerowanie sekwencyjne pakietów, kontroli błędów oraz retransmisji utraconych danych. Dzięki tym mechanizmom, TCP eliminuje problem duplikacji oraz umożliwia odbiorcy potwierdzenie odbioru danych, co jest kluczowe w aplikacjach wymagających wysokiej niezawodności, takich jak przesyłanie plików czy strumieniowanie wideo. W praktyce, TCP jest wykorzystywany w protokołach wyższego poziomu, takich jak HTTP, FTP czy SMTP, co podkreśla jego znaczenie w globalnej komunikacji internetowej. Standardy RFC definiują szczegółowe zasady działania tego protokołu, a jego implementacja jest powszechna w wielu systemach operacyjnych, co czyni go fundamentem współczesnych sieci komputerowych.

Pytanie 11

Aby podłączyć 6 komputerów do sieci przy użyciu światłowodu, potrzebny jest kabel z co najmniej taką ilością włókien:

A. 12
B. 3
C. 6
D. 24
Niektóre podejścia do podłączania komputerów do sieci światłowodowej opierają się na błędnym założeniu, że każdy komputer potrzebuje jedynie jednego włókna. Użytkownicy mogą mylnie zakładać, że przy konfiguracji sieci wystarczy pojedyncze włókno dla każdego urządzenia, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Odpowiedzi takie jak 6 lub 3 włókna bazują na mylnym przekonaniu, że każda maszyna może działać w trybie półduplex, gdzie transmisja i odbiór odbywają się na tym samym włóknie, co w rzeczywistości ogranicza wydajność sieci oraz może prowadzić do kolizji sygnałów. Z kolei wybór 24 włókien również może być uznany za nadmiarowy w wielu przypadkach, co zwiększa koszty bez istotnej potrzeby. W standardowych projektach sieciowych, takich jak lokalne sieci LAN, najlepszą praktyką jest zastosowanie pełnodupleksowych połączeń, co wymaga co najmniej 12 włókien – dwóch na każdy komputer, co poprawia wydajność i zapewnia lepszą jakość sygnału. Zatem kluczowym błędem jest niewłaściwe rozumienie wymaganej liczby włókien w kontekście pełnej funkcjonalności i przyszłych potrzeb rozbudowy.

Pytanie 12

Przedstawione na ilustracji narzędzie jest przeznaczone do

Ilustracja do pytania
A. zdejmowania izolacji z okablowania miedzianego.
B. zdejmowania izolacji z okablowania światłowodowego.
C. łączenia okablowania światłowodowego.
D. montażu okablowania miedzianego.
Na zdjęciu widać narzędzie, które na pierwszy rzut oka może przypominać zwykły ściągacz izolacji do kabli miedzianych, ale w rzeczywistości jest to specjalizowany stripper do włókien światłowodowych. Typowym błędem jest założenie, że skoro coś ma kształt szczypiec i żółte rączki, to nadaje się do każdego rodzaju przewodów. W przypadku światłowodów jest dokładnie odwrotnie – tu tolerancje są dużo mniejsze, a konstrukcja gniazd tnących jest projektowana pod konkretne średnice: 1,6–3 mm, 900 µm oraz 250 µm. Odpowiedzi sugerujące, że to narzędzie służy do zdejmowania izolacji z okablowania miedzianego, mieszają dwa różne światy. Do przewodów miedzianych stosuje się inne ściągacze, często z regulacją średnicy, przystosowane do miękkiej miedzi i grubszej izolacji PVC lub PE. Gniazda są większe, mniej precyzyjne, a samo narzędzie nie musi tak bardzo „pilnować” równomierności docisku. Gdyby takim stripperem do światłowodów próbować masowo obrabiać skrętkę UTP, to będzie niewygodnie, wolno, a łatwo też uszkodzić żyły, bo narzędzie nie jest do tego zoptymalizowane. Z drugiej strony, odpowiedzi o łączeniu okablowania światłowodowego czy montażu okablowania miedzianego również mijają się z celem. Do łączenia włókien używa się spawarek światłowodowych, cleaverów, złączy mechanicznych, a do montażu kabli miedzianych – zaciskarek do RJ-45, punch-downów do patchpaneli, narzędzi LSA itd. Prezentowane narzędzie nie wykonuje złącza ani nie zaciska wtyków, ono jedynie przygotowuje przewód do dalszych operacji. Typowy błąd myślowy polega tu na wrzuceniu wszystkich „szczypiec z ząbkami” do jednego worka i zakładaniu, że ich funkcja jest podobna. W praktyce w sieciach komputerowych każde medium – miedź i światłowód – ma swój dedykowany zestaw narzędzi. Dobra praktyka mówi jasno: do światłowodu używamy wyłącznie stripperów zaprojektowanych pod konkretne średnice i konstrukcję włókna, bo tylko wtedy mamy szansę utrzymać parametry toru transmisyjnego w normie i uniknąć ukrytych uszkodzeń, które potem wychodzą przy pomiarach lub w eksploatacji.

Pytanie 13

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. dodaniem drugiego dysku twardego.
B. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.
C. wybraniem pliku z obrazem dysku.
D. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.
Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 14

Poniżej zaprezentowano fragment pliku konfiguracyjnego serwera w systemie Linux. Jaką usługi dotyczy ten fragment?

option domain-name "meinheimnetz";
ddns-update-style none;
default-lease-time 14400;
subnet 192.168.1.0 netmask 255.255.255.0 {
      range 192.168.1.10 192.168.1.20;
      default-lease-time 14400;
      max-lease-time 172800;
}
A. DDNS
B. SSH2
C. TFTP
D. DHCP
Konfiguracja przedstawiona na obrazku odnosi się do usługi DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol). DHCP jest kluczowym komponentem w sieciach komputerowych, odpowiadającym za automatyczne przydzielanie adresów IP do urządzeń w sieci. Dzięki temu proces konfiguracji sieci jest uproszczony, a ryzyko konfliktów adresów IP zminimalizowane. W pliku konfiguracyjnym zauważamy takie elementy jak 'subnet', 'range', 'default-lease-time' oraz 'max-lease-time'. Subnet i maska podsieci definiują zakres adresów IP dostępnych w danej podsieci, natomiast 'range' określa dokładny zakres adresów, które mogą być przydzielane klientom. Czas dzierżawy (lease) określa, jak długo urządzenie może korzystać z przydzielonego adresu IP, zanim zostanie on odnowiony lub zwrócony do puli. W praktyce DHCP jest wykorzystywane w większości nowoczesnych sieci, zarówno w małych biurach, jak i dużych korporacjach, ze względu na swoją niezawodność i efektywność zarządzania adresami. Standardy dotyczące DHCP są zdefiniowane w dokumencie RFC 2131, zapewniającym interoperacyjność pomiędzy różnymi implementacjami. Konfiguracja serwera DHCP musi być precyzyjna, aby zapobiec potencjalnym zakłóceniom w działaniu sieci. Dlatego zrozumienie kluczowych elementów konfiguracji, takich jak te przedstawione w pytaniu, jest niezbędne dla każdego specjalisty zajmującego się administracją sieci.

Pytanie 15

Jaką operację należy wykonać, aby chronić dane przesyłane w sieci przed działaniem sniffera?

A. zmiana hasła konta użytkownika
B. szyfrowanie danych w sieci
C. użycie antydialera
D. przeskanowanie systemu programem antywirusowym
Szyfrowanie danych w sieci jest kluczową metodą ochrony informacji przesyłanych między urządzeniami. Dzięki szyfrowaniu, dane stają się nieczytelne dla osób trzecich, takich jak snifferzy, którzy mogą próbować przechwycić ruch sieciowy. Szyfrowanie odbywa się za pomocą algorytmów kryptograficznych, które transformują dane w sposób uniemożliwiający ich odczytanie bez odpowiedniego klucza. Przykładem popularnych protokołów szyfrowania jest TLS (Transport Layer Security), który jest powszechnie stosowany w zabezpieczaniu połączeń internetowych, takich jak te wykonywane w przeglądarkach pod adresem HTTPS. W praktyce, korzystając z szyfrowania, organizacje nie tylko zabezpieczają swoje dane, ale również spełniają wymogi regulacyjne dotyczące ochrony informacji, takie jak RODO w Europie. Warto zauważyć, że szyfrowanie nie tylko chroni dane w stanie przesyłanym, ale także zabezpiecza je w spoczynku, co jest istotne w kontekście przechowywania wrażliwych informacji.

Pytanie 16

Technik serwisowy zrealizował w ramach zlecenia działania wymienione w zestawieniu. Całkowity koszt zlecenia obejmuje cenę usług wymienionych w zestawieniu oraz wynagrodzenie serwisanta, którego stawka godzinowa wynosi 60,00 zł netto. Oblicz całkowity koszt zlecenia brutto. Stawka VAT na usługi wynosi 23%

LPCzynnośćCzas wykonania w minutachCena usługi netto w zł
1.Instalacja i konfiguracja programu3520,00
2.Wymiana płyty głównej8050,00
3.Wymiana karty graficznej3025,00
4.Tworzenie kopii zapasowej
i archiwizacja danych
6545,00
5.Konfiguracja rutera3020,00
A. 455,20 zł
B. 436,80 zł
C. 492,00 zł
D. 400,00 zł
Całkiem dobrze, że wyszukałeś te liczby! Koszt zlecenia brutto to 492,00 zł, ale żeby tam dojść, musisz najpierw zsumować wszystkie usługi i dodatek za pracę serwisanta. W tabeli widzimy, że usługi kosztują razem 160,00 zł, czyli: 20,00 zł + 50,00 zł + 25,00 zł + 45,00 zł + 20,00 zł. Serwisant pracował przez 240 minut, co daje 4 godziny, a przy stawce 60,00 zł za godzinę, koszt pracy wynosi 240,00 zł. Tak więc, całkowity koszt netto to 160,00 zł + 240,00 zł, co daje 400,00 zł. Potem musisz doliczyć 23% VAT, co nam daje 400,00 zł * 1,23 = 492,00 zł. Ta umiejętność jest naprawdę przydatna, zwłaszcza w zarządzaniu kosztami w serwisie i przy wystawianiu faktur klientów. Ogólnie, znajomość rachunkowości jest kluczowa, żeby wszystko grało w firmie. Fajnie jest wiedzieć, jak przedstawiać te koszty klientom, żeby budować zaufanie i pokazać profesjonalizm.

Pytanie 17

Schemat ilustruje fizyczną strukturę

Ilustracja do pytania
A. Magistrali
B. Drzewa
C. Gwiazdy
D. Szyny
Topologia drzewa jest bardziej skomplikowaną strukturą hierarchiczną, gdzie urządzenia są zorganizowane w formie drzewa, z jednym lub kilkoma poziomami podpołączeń. Jest często stosowana w dużych sieciach, gdzie potrzebna jest struktura hierarchiczna umożliwiająca segmentację i zarządzanie ruchem. Natomiast topologia magistrali, znana jako bus, polega na tym, że wszystkie urządzenia są podłączone do jednego, wspólnego kabla sieciowego. Użycie topologii magistrali może prowadzić do problemów z wydajnością i kolizjami pakietów, ponieważ wszystkie urządzenia dzielą ten sam kanał komunikacyjny. Jest ona obecnie rzadko stosowana ze względu na trudności w zarządzaniu i ograniczone możliwości rozbudowy. Z kolei termin szyna często używany jest zamiennie z magistralą, co prowadzi do nieporozumień, ponieważ nie precyzuje konkretnej architektury sieciowej. Wybór niewłaściwej topologii wynika z braku zrozumienia jej ograniczeń i praktycznych zastosowań. Decyzja o implementacji topologii powinna być oparta na takich czynnikach jak skala sieci, wymogi dotyczące wydajności oraz planowana rozbudowa. Ważne jest również uwzględnienie kosztów okablowania i sprzętu, które mogą znacząco wpłynąć na całkowity koszt wdrożenia i utrzymania sieci. Zrozumienie tych aspektów pozwala uniknąć potencjalnych problemów i zwiększa efektywność projektowania sieci.

Pytanie 18

Który z poniższych adresów stanowi adres rozgłoszeniowy dla sieci 172.16.64.0/26?

A. 172.16.64.192
B. 172.16.64.63
C. 172.16.64.255
D. 172.16.64.0
Adres 172.16.64.0 jest adresem sieci, co oznacza, że nie można go przypisać żadnemu z urządzeń w tej sieci. Adres ten jest kluczowy w strukturze sieciowej, ponieważ identyfikuje całą podsieć, a jego zrozumienie jest niezbędne dla administratorów sieci. Adres 172.16.64.192 jest z kolei adresem, który leży poza zakresem tej podsieci, ponieważ przy masce /26, adresy przypisane do tej sieci kończą się na 172.16.64.63. Ponadto, adres 172.16.64.255 również nie jest poprawny, ponieważ jest to adres rozgłoszeniowy dla sieci 172.16.64.0/24, a nie /26, co wskazuje na błąd w podstawowym rozumieniu maski podsieci. Typowym błędem jest mylenie adresów rozgłoszeniowych z adresami przypisanymi hostom, co może prowadzić do problemów z komunikacją w sieci. Ważne jest, aby dobrze rozumieć podział sieci i sposób identyfikacji adresów IP, co jest kluczowe w kontekście projektowania i zarządzania infrastrukturą IT. Dlatego też znajomość zasad przydzielania adresów IP oraz umiejętność korzystania z narzędzi do obliczania adresów podsieci są niezbędne dla efektywnego zarządzania siecią.

Pytanie 19

W celu zbudowania sieci komputerowej w danym pomieszczeniu wykorzystano 25 metrów kabli UTP, 5 gniazd RJ45 oraz odpowiednią liczbę wtyków RJ45 potrzebnych do stworzenia 5 kabli połączeniowych typu patchcord. Jaki jest całkowity koszt zastosowanych materiałów do budowy sieci? Ceny jednostkowe materiałów są przedstawione w tabeli.

MaterialJednostka miaryCena
Skrętka UTPm1 zł
Gniazdo RJ45szt.10 zł
Wtyk RJ45szt.50 gr
A. 50 zł
B. 90 zł
C. 80 zł
D. 75 zł
Odpowiedź 80 zł jest poprawna ponieważ przy obliczaniu kosztów sieci komputerowej musimy uwzględnić wszystkie elementy i ich koszty jednostkowe Zgodnie z tabelą skrętka UTP kosztuje 1 zł za metr a potrzebujemy 25 metrów co daje 25 zł Koszt 5 gniazd RJ45 to 5 x 10 zł czyli 50 zł Wtyki RJ45 kosztują 50 groszy za sztukę a potrzebujemy ich 10 więc łączny koszt to 5 zł Dodając wszystkie koszty 25 zł za skrętkę 50 zł za gniazda i 5 zł za wtyki otrzymujemy 80 zł Budowa sieci komputerowej wymaga znajomości standardów takich jak ANSI TIA EIA 568 w zakresie projektowania i instalacji okablowania Ważne jest dobranie odpowiednich materiałów co wpływa na jakość sygnału i trwałość instalacji Skrętka UTP i złącza RJ45 są standardowymi komponentami używanymi w sieciach komputerowych Dzięki temu prawidłowo wykonana instalacja zapewnia stabilne i szybkie połączenia co jest kluczowe w nowoczesnych środowiskach IT

Pytanie 20

Aby zwiększyć lub zmniejszyć wielkość ikony na pulpicie, należy obracać kółkiem myszy, trzymając jednocześnie klawisz:

A. CTRL
B. ALT
C. TAB
D. SHIFT
Odpowiedź 'CTRL' jest poprawna, ponieważ przytrzymanie klawisza Ctrl podczas kręcenia kółkiem myszy pozwala na powiększanie lub zmniejszanie ikon na pulpicie w systemie Windows. Ta funkcjonalność jest zgodna z ogólną zasadą, że kombinacja klawisza Ctrl z innymi czynnościami umożliwia manipulację rozmiarem obiektów. Na przykład, wiele aplikacji graficznych czy edytorów tekstowych również wspiera taką interakcję, umożliwiając użytkownikowi precyzyjne dostosowywanie widoku. Dobrą praktyką jest znajomość tej kombinacji klawiszy, szczególnie dla osób pracujących w środowisku biurowym lub dla tych, którzy często korzystają z komputerów. Dodatkowo, kombinacja ta jest używana również w innych kontekstach, takich jak zmiana powiększenia w przeglądarkach internetowych, co czyni ją niezwykle uniwersalną. Warto również zauważyć, że w systemie macOS zamiast klawisza Ctrl często używa się klawisza Command, co podkreśla różnice między systemami operacyjnymi, ale zasada działania pozostaje podobna.

Pytanie 21

Elementem płyty głównej, który odpowiada za wymianę informacji pomiędzy procesorem a innymi komponentami płyty, jest

A. pamięć BIOS
B. system chłodzenia
C. chipset
D. pamięć RAM
Chipset to kluczowy element płyty głównej odpowiedzialny za zarządzanie komunikacją pomiędzy procesorem a innymi komponentami systemu, takimi jak pamięć RAM, karty rozszerzeń oraz urządzenia peryferyjne. Działa jako mostek, który umożliwia transfer danych oraz kontrolę dostępu do zasobów. Współczesne chipsety są podzielone na dwa główne segmenty: północny mostek (Northbridge), który odpowiada za komunikację z procesorem oraz pamięcią, oraz południowy mostek (Southbridge), który zarządza interfejsami peryferyjnymi, takimi jak SATA, USB i PCI. Zrozumienie roli chipsetu jest istotne dla projektowania systemów komputerowych, ponieważ jego wydajność i możliwości mogą znacząco wpłynąć na ogólną efektywność komputera. Dla przykładu, wybierając chipset o wyższej wydajności, użytkownik może poprawić parametry pracy systemu, co jest kluczowe w zastosowaniach wymagających dużej mocy obliczeniowej, takich jak renderowanie grafiki czy obróbka wideo. W praktyce, chipsety są również projektowane z uwzględnieniem standardów branżowych, takich jak PCI Express, co zapewnia ich kompatybilność z najnowszymi technologiami.

Pytanie 22

Element elektroniczny przedstawiony na ilustracji to:

Ilustracja do pytania
A. opornik
B. tranzystor
C. induktor
D. pojemnik
Tranzystor to kluczowy element elektroniczny stosowany w wielu urządzeniach, pełniąc różnorodne funkcje takie jak wzmocnienie sygnału, przełączanie, stabilizacja napięcia i wiele innych. W technologii półprzewodnikowej tranzystory są podstawowymi komponentami wykorzystywanymi w układach cyfrowych i analogowych. Tranzystory występują w różnych formach, w tym bipolarne (BJT) i unipolarne (MOSFET) co pozwala na ich szerokie zastosowanie w elektronice. Przykładowo w wzmacniaczach audio tranzystory są używane do zwiększania mocy sygnału audio, co umożliwia napędzanie głośników z odpowiednią mocą. W układach cyfrowych tranzystory działają jako przełączniki w bramkach logicznych umożliwiając realizację skomplikowanych operacji przetwarzania danych. Standardy branżowe takie jak IEC 60747 definiują parametry i klasyfikacje dla tranzystorów zapewniając ich niezawodne działanie w różnych aplikacjach. Dobre praktyki projektowe obejmują dobór odpowiedniego tranzystora w zależności od wymagań dotyczących prądu, napięcia i częstotliwości co jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnej wydajności i trwałości urządzeń elektronicznych.

Pytanie 23

Która z poniższych opcji nie jest wykorzystywana do zdalnego zarządzania stacjami roboczymi?

A. program Wireshark
B. pulpit zdalny
C. program TeamViewer
D. program UltraVNC
Program Wireshark jest narzędziem do analizy ruchu sieciowego, które pozwala na monitorowanie i analizowanie danych przesyłanych przez sieci komputerowe. Używany jest głównie do diagnostyki problemów z siecią, analizy bezpieczeństwa oraz do nauki o protokołach komunikacyjnych. Wireshark działa na zasadzie przechwytywania pakietów, co pozwala na szczegółową analizę ruchu w czasie rzeczywistym. W kontekście zdalnego zarządzania stacjami roboczymi, Wireshark nie pełni funkcji umożliwiającej zdalną kontrolę nad komputerami. Zamiast tego, programy takie jak TeamViewer, pulpit zdalny czy UltraVNC są przeznaczone do tego celu, umożliwiając użytkownikom zdalny dostęp oraz interakcję z desktopem innego komputera. Warto podkreślić, że korzystając z Wiresharka, administratorzy sieci mogą identyfikować nieautoryzowane połączenia, co jest kluczowe dla utrzymania bezpieczeństwa infrastruktury IT.

Pytanie 24

Oblicz całkowity koszt kabla UTP Cat 6, który będzie użyty do połączenia 5 punktów abonenckich z punktem dystrybucji, mając na uwadze, że średnia odległość pomiędzy każdym punktem abonenckim a punktem dystrybucji wynosi 8 m oraz że cena za 1 m kabla wynosi 1 zł. W obliczeniach uwzględnij zapas 2 m kabla na każdy punkt abonencki.

A. 40 zł
B. 32 zł
C. 45 zł
D. 50 zł
Aby obliczyć koszt brutto kabla UTP Cat 6 potrzebnego do połączenia 5 punktów abonenckich z punktem dystrybucyjnym, należy uwzględnić zarówno średnią długość kabla, jak i zapas na każdy punkt abonencki. Średnia długość pomiędzy punktem abonenckim a punktem dystrybucyjnym wynosi 8 m, co oznacza, że na każdy z 5 punktów potrzebujemy 8 m kabla. Dodatkowo, dla każdego punktu abonenckiego uwzględniamy zapas 2 m, co daje łącznie 10 m na punkt. Zatem dla 5 punktów abonenckich potrzebujemy 5 * 10 m = 50 m kabla. Koszt 1 m kabla wynosi 1 zł, więc całkowity koszt brutto wynosi 50 m * 1 zł = 50 zł. W praktyce, przy projektowaniu sieci komputerowych, zawsze warto uwzględniać zapasy na kable, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia problemów związanych z niewystarczającą ilością materiałów. Taka praktyka jest zgodna z dobrymi praktykami inżynieryjnymi w zakresie instalacji sieciowych.

Pytanie 25

Jaką liczbę warstw określa model ISO/OSI?

A. 9
B. 5
C. 7
D. 3
Model ISO/OSI to naprawdę podstawowa rzecz, jaką trzeba znać w sieciach komputerowych. Obejmuje on siedem warstw, każda z nich ma swoje zadanie. Mamy tu warstwę fizyczną, która przesyła bity, potem łącza danych, sieciową, transportową, sesji, prezentacji i na końcu aplikacji. Dobrze jest zrozumieć, jak te warstwy działają, bo każda z nich ma swoje miejsce i rolę. Na przykład warstwa aplikacji to ta, z którą użytkownicy bezpośrednio pracują, a warstwa transportowa dba o przesyłanie danych. Bez znajomości tych warstw, ciężko byłoby poradzić sobie z problemami w sieci. To trochę jak z budowaniem domu – nie można ignorować fundamentów, jeśli chcemy, żeby całość stała. A model OSI jest właśnie takim fundamentem dla przyszłych inżynierów sieciowych.

Pytanie 26

W jakim systemie numerycznym przedstawione są zakresy We/Wy na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. Dziesiętnym
B. Szesnastkowym
C. Binarnym
D. Ósemkowym
Odpowiedź szesnastkowa jest prawidłowa, ponieważ zakresy We/Wy w systemach komputerowych często są przedstawiane w systemie szesnastkowym (hexadecymalnym). System szesnastkowy jest bardzo powszechnie stosowany w informatyce, ponieważ pozwala na bardziej zwięzłe przedstawienie danych binarnych. Każda cyfra szesnastkowa reprezentuje cztery bity, co ułatwia konwersję między tymi dwoma systemami liczbowymi. W praktyce, system szesnastkowy jest używany do reprezentacji adresów pamięci, rejestrów procesora oraz innych zasobów systemowych. W interfejsach użytkownika, takich jak menadżery zasobów systemowych, adresy są często wyświetlane w formacie szesnastkowym, poprzedzone prefiksem '0x', co jednoznacznie wskazuje na ich format. Standardowe zasady i dobre praktyki w branży informatycznej sugerują użycie systemu szesnastkowego do oznaczania adresacji sprzętowej, co minimalizuje błędy i ułatwia zarządzanie zasobami. W szczególności, w systemach operacyjnych takich jak Windows, zakresy pamięci i adresy portów są często prezentowane w tym systemie, co daje administratorom systemów i programistom narzędzie do precyzyjnego zarządzania i diagnozowania systemów komputerowych. Zrozumienie i umiejętność interpretacji danych szesnastkowych jest kluczowe dla profesjonalistów w dziedzinie IT.

Pytanie 27

Klawiatura QWERTY, która pozwala na wprowadzanie znaków typowych dla języka polskiego, nazywana jest także klawiaturą

A. polską
B. diaktryczną
C. programisty
D. maszynistki
Klawiatura QWERTY, znana jako klawiatura programisty, jest dostosowana do wprowadzania znaków diakrytycznych, które są niezbędne w polskim alfabecie. W skład tego układu wchodzą dodatkowe znaki, takie jak 'ą', 'ę', 'ł', 'ó', 'ś', 'ź', 'ż', a także znaki interpunkcyjne, które są kluczowe dla poprawnej pisowni w języku polskim. Klawiatura programisty jest szczególnie użyteczna dla programistów i osób pracujących z tekstem, ponieważ umożliwia łatwe i szybkie wprowadzanie polskich znaków bez potrzeby zmiany układu klawiatury. Szereg programów i edytorów tekstu automatycznie rozpoznaje ten układ, co przyspiesza proces pisania kodu lub tekstów. Standardowe praktyki w branży zalecają korzystanie z klawiatury, która umożliwia sprawne pisanie w lokalnym języku, co zwiększa produktywność oraz minimalizuje ryzyko błędów w komunikacji pisemnej. Dostosowanie układu klawiatury do potrzeb użytkownika to kluczowy element efektywnej pracy biurowej oraz programistycznej.

Pytanie 28

Ikona błyskawicy widoczna na ilustracji służy do identyfikacji złącza

Ilustracja do pytania
A. HDMI
B. Micro USB
C. DisplayPort
D. Thunderbolt
Symbol błyskawicy jest powszechnie używany do oznaczania złącza Thunderbolt, które jest nowoczesnym interfejsem opracowanym przez firmy Intel i Apple. Thunderbolt łączy w sobie funkcjonalności kilku innych standardów, takich jak DisplayPort i PCI Express, co pozwala na przesyłanie zarówno obrazu, jak i danych z dużą prędkością. Najnowsze wersje Thunderbolt pozwalają na przesył do 40 Gb/s, co czyni ten interfejs idealnym do profesjonalnych zastosowań, takich jak edycja wideo w wysokiej rozdzielczości czy szybki transfer danych. Dzięki obsłudze protokołu USB-C, Thunderbolt 3 i 4 są kompatybilne z wieloma urządzeniami, co jest wygodne dla użytkowników potrzebujących wszechstronności. Złącze to bywa stosowane w komputerach typu MacBook czy w niektórych laptopach z serii ultrabook, a jego wszechstronność i wysoka wydajność są cenione przez specjalistów z branży kreatywnej i IT. Warto wiedzieć, że Thunderbolt obsługuje kaskadowe łączenie urządzeń, co oznacza, że można podłączyć kilka urządzeń do jednego portu, co jest praktyczne w środowiskach wymagających intensywnej wymiany danych.

Pytanie 29

Aby aktywować zaprezentowane narzędzie systemu Windows, konieczne jest użycie komendy

Ilustracja do pytania
A. net users
B. control userpasswords2
C. net localgroup
D. show userpasswords
Polecenie show userpasswords nie istnieje w systemie Windows, co może wynikać z błędnego zrozumienia dostępnych narzędzi i poleceń. Możliwe, że próbujemy osiągnąć coś, co jest wykonywane innym poleceniem, co pokazuje, jak ważne jest dokładne zrozumienie narzędzi i ich przeznaczenia. Net localgroup jest poleceniem wiersza polecenia służącym do zarządzania grupami lokalnymi na komputerze, pozwalając na dodawanie i usuwanie grup lub użytkowników z grup. Chociaż jest to przydatne narzędzie w zarządzaniu komputerem, nie jest używane do bezpośredniego uruchamiania ustawień kont użytkowników. Net users to kolejne polecenie wiersza polecenia, które pozwala na zarządzanie kontami użytkowników, ale działa poprzez linię komend, umożliwiając dodawanie, usuwanie i modyfikowanie kont użytkowników. Pomimo że jest związane z zarządzaniem kontami, nie otwiera graficznego interfejsu, jakiego wymaga pytanie egzaminacyjne. Analizując te polecenia, widzimy, jak istotne jest rozróżnianie ich zastosowań i środowisk, w których są używane. W kontekście egzaminu zawodowego, umiejętność prawidłowego przypisania narzędzi do konkretnych zadań jest kluczowa, co pomaga w skutecznym zarządzaniu systemami IT i zapewnia zgodność z wymaganiami branżowymi oraz standardami zarządzania dostępem i bezpieczeństwem informacji.

Pytanie 30

Jakie napięcie jest obniżane z 230 V w zasilaczu komputerowym w standardzie ATX dla różnych podzespołów komputera?

A. 130 V
B. 4 V
C. 12 V
D. 20 V
Zasilacz komputerowy w standardzie ATX jest zaprojektowany do przekształcania napięcia sieciowego 230 V AC na niższe napięcia DC, które są niezbędne do zasilania różnych komponentów systemu komputerowego. W tym kontekście, 12 V to jedno z kluczowych napięć, które zasilacz dostarcza do podzespołów takich jak napędy dyskowe, karty graficzne czy płyty główne. Zasilacze ATX dostarczają także inne napięcia, takie jak 3,3 V i 5 V, ale 12 V jest najczęściej używane do zasilania urządzeń wymagających większej mocy. Praktycznym zastosowaniem tego napięcia jest jego wykorzystanie w systemach zasilania komputerów stacjonarnych, serwerów oraz stacji roboczych, gdzie stabilność i wydajność zasilania są kluczowe dla poprawnego działania systemu. Zgodnie z normą ATX, napięcia powinny być utrzymywane w 5% tolerancji, co zapewnia ich odpowiednią stabilność operacyjną. Znalezienie odpowiednich wartości napięć w zasilaczu jest zatem fundamentalne dla zapewnienia niezawodności i efektywności działania całego systemu komputerowego."

Pytanie 31

Na podstawie wyników działania narzędzia diagnostycznego chkdsk, które są przedstawione na zrzucie ekranu, jaka jest wielkość pojedynczego klastra na dysku?

Typ systemu plików to FAT32.
Wolumin FTP utworzono 12-11-2005 18:31
Numer seryjny woluminu: 3CED-3B31
Trwa sprawdzanie plików i folderów...
Zakończono sprawdzanie plików i folderów.
Trwa sprawdzanie wolnego miejsca na dysku...
Zakończono sprawdzanie wolnego miejsca na dysku.
System Windows sprawdził system plików i nie znalazł żadnych problemów.
  8 233 244 KB całkowitego miejsca na dysku.
      1 KB w 13 plikach ukrytych.
      2 KB w 520 folderach.
  1 537 600 KB w 4 952 plikach.
  6 690 048 KB jest dostępnych.

      4 096 bajtów w każdej jednostce alokacji.
  2 058 311 ogółem jednostek alokacji na dysku.
  1 672 512 jednostek alokacji dostępnych na dysku.

C:\>
A. 2 140 kB
B. 1 972 kB
C. 4 kB
D. 8 kB
Odpowiedź 4 kB jest jak najbardziej ok, bo narzędzie chkdsk pokazuje, że rozmiar klastra to 4096 bajtów, czyli właśnie 4 kB. Klaster to taka najmniejsza jednostka, która przydziela miejsce na dysku w systemie plików, a jego rozmiar ma spory wpływ na to, jak przechowujemy i zarządzamy danymi. Mniejsze klastry mogą ograniczać marnotrawstwo przestrzeni, ale przez to trzeba więcej razy wykonywać operacje wejścia-wyjścia. Z kolei większe klastry przyspieszają operacje na dużych plikach, ale mogą powodować fragmentację, zwłaszcza jeśli mamy sporo małych plików. Stary system plików FAT32, który był używany w Windows 95 czy 98, ma swoje ograniczenia dotyczące rozmiaru i liczby klastrów, co z kolei wpływa na maksymalną pojemność dysków. Wiedza o tym, jak duży jest klaster, jest ważna, jeśli chcemy zoptymalizować wydajność systemu. W praktyce dobór rozmiaru klastra zależy od tego, co przechowujemy i jak korzystamy z danych, więc często stosuje się różne strategie do optymalizacji.

Pytanie 32

Najlepszą metodą ochrony danych przedsiębiorstwa, którego biura znajdują się w różnych, odległych miejscach, jest wdrożenie

A. backupu w chmurze firmowej
B. kompresji strategicznych danych
C. kopii przyrostowych
D. kopii analogowych
Backup w chmurze firmowej stanowi najefektywniejsze zabezpieczenie danych dla firm z wieloma lokalizacjami, ponieważ umożliwia centralne zarządzanie danymi w sposób, który jest jednocześnie bezpieczny i dostępny. Wykorzystując chmurę, firmy mogą automatycznie synchronizować i archiwizować dane w czasie rzeczywistym, co minimalizuje ryzyko ich utraty. Przykładowo, w przypadku awarii lokalnego serwera, dane przechowywane w chmurze są nadal dostępne, co pozwala na szybkie przywrócenie operacyjności firmy. Standardy takie jak ISO/IEC 27001 w zakresie zarządzania bezpieczeństwem informacji podkreślają znaczenie regularnych kopii zapasowych oraz ich przechowywania w zewnętrznych, bezpiecznych lokalizacjach, co czyni backup w chmurze najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia zgodności z regulacjami branżowymi. Dodatkowo, chmura oferuje elastyczność w skalowaniu zasobów, co pozwala firmom na dostosowywanie swoich potrzeb w miarę ich rozwoju, a także na lepsze zarządzanie kosztami związanymi z infrastrukturą IT. W praktyce, wiele organizacji korzysta z rozwiązań takich jak Microsoft Azure, Amazon AWS czy Google Cloud, które zapewniają zaawansowane funkcje bezpieczeństwa oraz dostępności danych.

Pytanie 33

Jak nazywa się topologia fizyczna, w której wszystkie urządzenia końcowe są bezpośrednio połączone z jednym punktem centralnym, takim jak koncentrator lub przełącznik?

A. magistrali
B. gwiazdy
C. siatki
D. pierścienia
Topologia gwiazdy jest jedną z najpopularniejszych architektur sieciowych, w której wszystkie urządzenia końcowe, takie jak komputery, drukarki czy serwery, są bezpośrednio podłączone do centralnego urządzenia, którym zazwyczaj jest koncentrator (hub) lub przełącznik (switch). Taka konfiguracja pozwala na łatwe zarządzanie i diagnostykę sieci, ponieważ w przypadku awarii jednego z urządzeń końcowych nie wpływa to na działanie pozostałych. Przykładem zastosowania topologii gwiazdy może być biuro, gdzie wszystkie komputery są podłączone do jednego przełącznika, co umożliwia szybkie przesyłanie danych i współpracę między pracownikami. Ponadto, w sytuacji awarii centralnego urządzenia, cała sieć może przestać działać, co jest jej główną wadą, ale w praktyce nowoczesne przełączniki oferują wyspecjalizowane funkcje redundancji, które mogą zminimalizować ten problem. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, topologia gwiazdy jest preferowana w wielu instalacjach, ze względu na swoją elastyczność i łatwość w rozbudowie oraz konserwacji.

Pytanie 34

Wskaź zestaw wykorzystywany do diagnozowania logicznych systemów elektronicznych na płycie głównej komputera, który nie reaguje na próbę uruchomienia zasilania?

Ilustracja do pytania
A. Rys. D
B. Rys. B
C. Rys. C
D. Rys. A
Wybierając inne opcje niż rysunek A, można popełnić kilka typowych błędów związanych z niewłaściwym rozumieniem narzędzi diagnostycznych używanych w elektronice. Rysunek B przedstawia lutownicę, która jest narzędziem do naprawy i montażu elementów na płytce drukowanej, ale nie służy do diagnostyki układów logicznych. Lutownica jest używana do lutowania komponentów, ale jej zastosowanie ogranicza się do fizycznej manipulacji elementami, a nie do analizy sygnałów logicznych. Rysunek C prezentuje myjkę ultradźwiękową, która jest używana do czyszczenia płyt PCB i innych podzespołów elektronicznych. Chociaż utrzymanie czystości komponentów jest ważne, myjka ultradźwiękowa nie diagnozuje problemów z układami logicznymi. Wreszcie, rysunek D pokazuje lokalizator kabli, który jest użytecznym narzędziem do identyfikacji i śledzenia przewodów w instalacjach elektrycznych. Jednak jego funkcje są nieadekwatne do analizy logicznych sygnałów na płycie głównej komputera. Myślenie, że te narzędzia mogą zastąpić analizator stanów, wynika z niezrozumienia ich specyfiki i właściwego zastosowania. Dlatego ważne jest, aby znać dokładne przeznaczenie każdego narzędzia i umieć je zastosować w odpowiednich sytuacjach diagnostycznych. Poprawne zrozumienie i użycie właściwych narzędzi jest kluczowe dla efektywnej diagnostyki i naprawy układów elektronicznych, co jest istotnym elementem pracy każdego technika elektronika.

Pytanie 35

Kondygnacyjny punkt dystrybucyjny jest połączony za pomocą poziomego okablowania z

A. centralnym punktem sieci
B. centralnym punktem dystrybucyjnym
C. gniazdem abonenckim
D. budynkowym punktem dystrybucyjnym
Kondygnacyjny punkt dystrybucyjny, czyli KPD, to naprawdę ważna część całej sieci telekomunikacyjnej. Jego zadaniem jest rozprowadzanie sygnałów do różnych gniazd abonenckich w budynku. Zaznaczenie poprawnej odpowiedzi pokazuje, że KPD łączy się z gniazdem abonenckim dzięki okablowaniu poziomemu, co jest totalnie zgodne z tym, co mówi norma ANSI/TIA-568. Okablowanie poziome jest potrzebne, żeby wszystko działało sprawnie i nie zawodziło w sieci wewnętrznej. Dobra ilustracja to biurowiec, gdzie KPD rozdziela internet i telefon do gniazd w różnych pomieszczeniach. Stosowanie standardów, jak 802.3 dla Ethernetu, zapewnia, że sprzęt ze sobą współpracuje, a to jest kluczowe dla stabilności całej sieci. Dobrze zaprojektowane okablowanie poziome to także element, który ułatwia przyszłą rozbudowę systemu, więc jest naprawdę istotne w nowoczesnych infrastrukturach telekomunikacyjnych.

Pytanie 36

Liczba 22 umieszczona w adresie http://www.adres_serwera.pl:22 wskazuje na numer

A. portu, innego niż standardowy numer dla danej usługi
B. aplikacji, do której wysyłane jest zapytanie
C. sekwencyjny pakietu przesyłającego dane
D. PID procesu działającego na serwerze
No, wybór odpowiedzi dotyczącej aplikacji, sekwencyjnego pakietu czy PID procesu to małe nieporozumienie, jeśli chodzi o porty w komunikacji sieciowej. Porty nie są bezpośrednio powiązane z aplikacjami jako takimi, bardziej to punkty końcowe, które pozwalają aplikacjom na komunikację przez sieć. Na przykładowo, masz aplikację działającą na serwerze, ale żeby się połączyć, musi ona używać konkretnego portu. A sekwencyjne pakiety danych to też inna sprawa, związane z transportem informacji, a nie z numerami portów. Każdy pakiet przesyłany w sieci korzysta z adresów IP i numerów portów, ale to właśnie porty decydują, dokąd ten ruch ma trafić. A co do PID procesu, to jest zupełnie błędne, bo PID to identyfikator procesu w systemie, a nie pokazuje, jak usługi są dostępne dla klientów w sieci. Naprawdę warto zrozumieć, jak działają porty i ich użycie w architekturze sieciowej, bo to klucz do sprawnego zarządzania i zabezpieczania komunikacji. Jak się tego nie ogarnie, to można narobić sobie poważnych problemów z bezpieczeństwem i wydajnością.

Pytanie 37

Która para: protokół – warstwa, w której funkcjonuje protokół, jest prawidłowo zestawiona według modelu TCP/IP?

A. DHCP – warstwa dostępu do sieci
B. ICMP – warstwa aplikacji
C. RARP – warstwa transportowa
D. RIP – warstwa internetu
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi wskazuje, że RARP (Reverse Address Resolution Protocol) działa na warstwie transportowej. Jest to błędne założenie, ponieważ RARP jest używany do tłumaczenia adresów IP na adresy MAC w sieciach lokalnych, a jego właściwą warstwą jest warstwa dostępu do sieci, nie transportowa. Warstwa transportowa, obejmująca protokoły takie jak TCP i UDP, zajmuje się segmentacją danych oraz zarządzaniem połączeniami i niezawodnością, co jest zupełnie inną funkcjonalnością. Z kolei DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) jest protokołem służącym do dynamicznego przydzielania adresów IP, ale jego właściwą warstwą jest warstwa aplikacji, a nie warstwa dostępu do sieci. W praktyce, DHCP działa na warstwie aplikacji, ponieważ operuje na wyższych poziomach modelu TCP/IP, zapewniając konfigurację urządzeń w sieci z odpowiednimi parametrami. ICMP (Internet Control Message Protocol) pełni funkcję diagnostyczną i zarządza komunikacją błędami w warstwie internetu. Przykładowo, polecenie 'ping' wykorzystuje ICMP do sprawdzania dostępności hostów w sieci. Wreszcie, RIP, który działa na warstwie internetu, został omyłkowo przypisany do warstwy aplikacji. Warto zwrócić uwagę, że zrozumienie hierarchii warstw w modelu TCP/IP oraz prawidłowego przyporządkowania protokołów do tych warstw jest kluczowe dla efektywnego zarządzania siecią oraz rozwiązywania problemów. Często nieporozumienia w tej kwestii prowadzą do błędów podczas projektowania i konfiguracji sieci, co może skutkować przeciążeniem, nieefektywnym trasowaniem, a w konsekwencji także przerwami w łączności.

Pytanie 38

Zjawisko przekazywania tokena (ang. token) występuje w sieci o fizycznej strukturze

A. gwiazdy
B. magistrali
C. pierścienia
D. siatki
Wybór topologii magistrali, gwiazdy lub siatki w kontekście przekazywania żetonu jest błędny z kilku powodów, które warto omówić. W topologii magistrali wszystkie urządzenia są podłączone do wspólnego kabla, co prowadzi do współdzielenia medium transmisyjnego. W takiej strukturze nie istnieje żeton, który pozwalałby na kontrolowanie dostępu do medium – każdy węzeł ma równy dostęp do pasma, co może prowadzić do kolizji, gdy wiele urządzeń próbuje nadawać jednocześnie. Brak zarządzania dostępem skutkuje problemami z jakością transmisji. W przypadku topologii gwiazdy urządzenia są połączone do centralnego punktu, zwykle przełącznika, który zarządza ruchem danych. To podejście eliminuje kolizje na poziomie fizycznym, ale również nie wykorzystuje mechanizmu żetonów. To powoduje, że komunikacja opiera się na zasadzie przesyłania danych w formie ramek, co odbiega od idei żetonu. Z kolei w siatce, gdzie wiele połączeń między węzłami oferuje dużą redundancję i elastyczność, nie można mówić o przekazywaniu żetonu, gdyż komunikacja odbywa się poprzez wiele ścieżek jednocześnie. Typowe błędy myślowe w tym przypadku polegają na utożsamianiu różnych mechanizmów kontroli dostępu w sieciach z ideą żetonu, co wprowadza w błąd. Kluczowe jest zrozumienie, że w każdej z tych topologii istnieją zasady rządzące komunikacją, które znacząco różnią się od koncepcji przekazywania żetonu w pierścieniu.

Pytanie 39

Plik tekstowy wykonaj.txt w systemie Windows 7 zawiera

@echo off
echo To jest tylko jedna linijka tekstu
Aby wykonać polecenia zapisane w pliku, należy
A. zmienić nazwę pliku na wykonaj.bat
B. dodać uprawnienie +x
C. skompilować plik przy użyciu odpowiedniego kompilatora
D. zmienić nazwę pliku na wykonaj.exe
Na wstępie, skompilowanie pliku tekstowego za pomocą kompilatora nie ma zastosowania w kontekście plików .bat, ponieważ nie są to programy w tradycyjnym sensie. Kompilacja odnosi się do procesu przekształcania kodu źródłowego w kod maszynowy, co jest typowe dla języków programowania takich jak C++ czy Java. Pliki .bat są interpretowane przez system operacyjny, a nie kompilowane; zatem odpowiedź sugerująca kompilację jest całkowicie błędna. Kolejnym błędnym rozumowaniem jest dodanie uprawnienia +x, co jest pojęciem stosowanym w systemach Unix/Linux, gdzie oznacza to możliwość wykonywania plików. W systemie Windows nie stosuje się tego rodzaju uprawnień dla plików .bat, a ich uruchamianie nie wymaga specjalnych uprawnień wykonawczych. Ponadto, zmiana nazwy pliku na .exe również nie jest trafnym podejściem. Pliki .exe są plikami wykonywalnymi i wymagają innego formatu oraz struktury kodu, który jest wykonywany przez system operacyjny. Dlatego też, aby prawidłowo uruchomić skrypt w Windows, należy po prostu zadbać o odpowiednie rozszerzenie .bat, a nie próbować zmieniać go na inne lub stosować nieadekwatne metody.

Pytanie 40

Podczas realizacji projektu sieci komputerowej, pierwszym krokiem powinno być

A. wybranie urządzeń sieciowych
B. opracowanie kosztorysu
C. przygotowanie dokumentacji powykonawczej
D. przeprowadzenie analizy biznesowej
Przeprowadzenie analizy biznesowej jest kluczowym krokiem w procesie tworzenia projektu sieci komputerowej. To etap, w którym identyfikowane są wymagania organizacji, cele, oraz problematyka, którą sieć ma rozwiązać. W ramach analizy biznesowej należy zrozumieć, jakie usługi i aplikacje będą wykorzystywane w sieci, jakie są oczekiwania użytkowników oraz jakie są budżet i zasoby dostępne na realizację projektu. Przykładem może być firma, która planuje wprowadzenie rozwiązań zdalnego dostępu dla pracowników. W tym przypadku analiza biznesowa pomoże określić, jakie protokoły bezpieczeństwa będą potrzebne oraz jak dużą przepustowość i niezawodność musi zapewnić sieć. Dobre praktyki w branży, takie jak metodyka ITIL czy TOGAF, podkreślają znaczenie przemyślanej analizy na początku projektowania, co prowadzi do bardziej efektywnego i dostosowanego do potrzeb rozwiązania.