Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 28 stycznia 2026 11:43
Data zakończenia: 28 stycznia 2026 12:02

Egzamin niezdany

Wynik: 19/40 punktów (47,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Najlepszym sposobem na zabezpieczenie domowej sieci Wi-Fi jest

A. zmiana adresu MAC routera

B. stosowanie szyfrowania WPA-PSK

C. wdrażanie szyfrowania WEP

D. zmiana nazwy identyfikatora SSID

Stosowanie szyfrowania WPA-PSK (Wi-Fi Protected Access Pre-Shared Key) jest uznawane za najskuteczniejszą metodę zabezpieczania domowej sieci Wi-Fi. WPA-PSK wykorzystuje silne algorytmy szyfrowania, takie jak TKIP (Temporal Key Integrity Protocol) oraz AES (Advanced Encryption Standard), co znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa w porównaniu do starszych metod, takich jak WEP. WEP, mimo że był jednym z pierwszych standardów, ma liczne luki bezpieczeństwa, które mogą być łatwo wykorzystane przez intruzów. W praktyce, aby zastosować WPA-PSK, należy skonfigurować ruter, ustawiając silne hasło, które powinno być wystarczająco długie i skomplikowane, aby utrudnić ataki brute force. Dodatkowo, warto regularnie aktualizować firmware rutera oraz zmieniać hasło dostępu do sieci, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. W kontekście dobrych praktyk branżowych, zaleca się także używanie WPA3, jeśli ruter na to pozwala, gdyż jest to nowszy standard oferujący jeszcze lepsze zabezpieczenia. Zastosowanie WPA-PSK jest kluczowe w ochronie przed nieautoryzowanym dostępem oraz innymi zagrożeniami związanymi z bezpieczeństwem sieci Wi-Fi.

Pytanie 2

Przynależność komputera do konkretnej wirtualnej sieci nie może być ustalona na podstawie

A. nazwa komputera w sieci lokalnej

B. znacznika ramki Ethernet 802.1Q

C. numeru portu przełącznika

D. adresu MAC karty sieciowej komputera

Istnieją różne aspekty, które determinują przynależność komputera do konkretnej wirtualnej sieci, a zrozumienie tych elementów jest kluczowe dla skutecznego zarządzania siecią. Wiele osób może mylnie sądzić, że hostname, czyli nazwa komputera w sieci lokalnej, odgrywa istotną rolę w określaniu przynależności do VLAN. Jednakże, wygląda to inaczej w praktyce. Hostname jest bardziej użyteczny w kontekście identyfikacji urządzeń w sieci na poziomie aplikacyjnym, ale w kontekście wirtualnych sieci, nie ma wpływu na przekazywanie pakietów. Z drugiej strony, znacznik ramki Ethernet 802.1Q, który jest odpowiedzialny za oznaczanie VLAN, oraz adres MAC karty sieciowej, który identyfikuje urządzenie w lokalnej sieci, odgrywają fundamentalne role w procesie filtrowania i kierowania ruchu. Poprawnie skonfigurowane przełączniki analizują tagi VLAN w ramkach Ethernet, aby określić, do którego VLANu należy dany pakiet. Co więcej, numer portu przełącznika, do którego fizycznie podłączony jest komputer, również warunkuje przynależność do konkretnego VLANu. W typowych środowiskach biurowych różne działy mogą być przypisane do różnych VLANów dla lepszej separacji i bezpieczeństwa, co czyni te pojęcia kluczowymi w zarządzaniu infrastrukturą sieciową. Ignorowanie tych technicznych niuansów może prowadzić do poważnych błędów w konfiguracji sieci oraz problemów z komunikacją i dostępem do zasobów.

Pytanie 3

W systemie Linux, jakie polecenie służy do zmiany hasła użytkownika?

A. passwd

B. newpassword

C. passchange

D. changepass

Polecenie <code>passwd</code> w systemie Linux jest podstawowym narzędziem do zmiany hasła użytkownika. Działa ono zarówno dla aktualnie zalogowanego użytkownika, jak i dla innych użytkowników, jeżeli mamy odpowiednie uprawnienia (zazwyczaj poprzez konto root). Gdy użytkownik wpisze <code>passwd</code>, system poprosi o nowe hasło i jego potwierdzenie. Ważne jest, by hasło było mocne, co oznacza, że powinno zawierać kombinację liter, cyfr oraz znaków specjalnych. Dobre praktyki branżowe zalecają regularną zmianę haseł, aby zwiększyć bezpieczeństwo systemu. Polecenie <code>passwd</code> jest integralną częścią systemów uniksowych i jest dostępne w większości dystrybucji Linuxa. Może być używane także w skryptach do automatyzacji administracji systemem. Moim zdaniem, znajomość tego polecenia jest kluczowa dla każdego administratora systemu, ponieważ hasła są podstawą bezpieczeństwa w sieci komputerowej.

Pytanie 4

Na ilustracji zaprezentowane jest oznaczenie sygnalizacji świetlnej w dokumentacji technicznej laptopa. Podaj numer kontrolki, która świeci się w czasie ładowania akumulatora?

A. Kontrolka 5

B. Kontrolka 2

C. Kontrolka 4

D. Kontrolka 3

Wybór Rys. C jako odpowiedzi wskazującej kontrolkę zapalającą się podczas ładowania baterii jest prawidłowy z kilku powodów. Po pierwsze w wielu modelach laptopów oraz w dokumentacji technicznej producenci stosują standardowe ikony ułatwiające użytkownikom identyfikację funkcji. Symbol przypominający błyskawicę lub strzałkę skierowaną w dół jest powszechnie używany do oznaczania stanu ładowania baterii. Takie ikony są często projektowane zgodnie z normami branżowymi jak np. IEC 60417 co zapewnia ich zrozumiałość na poziomie międzynarodowym. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy jest nieocenione w codziennej obsłudze urządzeń elektronicznych. Znając oznaczenia użytkownik może szybko zdiagnozować stan urządzenia bez konieczności uruchamiania systemu co jest szczególnie przydatne w sytuacjach gdy laptop jest wyłączony. Ponadto prawidłowa identyfikacja kontrolek pozwala na efektywne zarządzanie zasilaniem co jest kluczowe dla wydłużenia żywotności baterii. Znajomość tych oznaczeń jest również istotna dla techników i serwisantów którzy muszą szybko zidentyfikować stan urządzenia podczas diagnozy technicznej

Pytanie 5

Do efektywnego zrealizowania macierzy RAID 1 wymagane jest minimum

A. 3 dysków

B. 4 dysków

C. 5 dysków

D. 2 dysków

RAID 1, czyli mirroring, potrzebuje co najmniej dwóch dysków. W tym układzie wszystkie dane są kopiowane na oba dyski, co daje nam naprawdę dobry poziom bezpieczeństwa i dostępności. Jak jeden z dysków padnie, to system dalej działa dzięki temu, co jest na drugim. To dlatego RAID 1 jest często wybierany tam, gdzie bezpieczeństwo danych jest mega ważne, na przykład w serwerach plików czy bazach danych. Co ciekawe, RAID 1 ma też lepsze czasy odczytu, bo możesz zczytywać dane z dwóch dysków jednocześnie. Z mojego doświadczenia wynika, że korzystanie z RAID 1 to bardzo dobra praktyka, gdy chcemy mieć pewność, że nasze dane są w bezpiecznych rękach.

Pytanie 6

Wskaż nazwę modelu przechowywania i przetwarzania danych opartego na użytkowaniu zasobów dyskowych, obliczeniowych i programowych, udostępnionych przez usługodawcę za pomocą sieci komputerowej.

A. Serwer FTP.

B. Internet rzeczy.

C. Chmura obliczeniowa.

D. Peer to peer.

Poprawną odpowiedzią jest chmura obliczeniowa, bo opis w pytaniu dokładnie pasuje do modelu cloud computingu: korzystasz z zasobów dyskowych (przestrzeń na dane), obliczeniowych (moc procesora, pamięć RAM, GPU) i programowych (aplikacje, usługi, platformy), które fizycznie należą do dostawcy i są udostępniane przez sieć – najczęściej przez Internet. Z punktu widzenia użytkownika nie interesuje go, gdzie stoją serwery, ile jest macierzy dyskowych, jak są chłodzone centra danych. Ważne jest to, że może się zalogować i skorzystać z usługi na żądanie. W praktyce masz trzy główne modele: IaaS (np. maszyna wirtualna na Azure czy AWS – dostajesz zasoby obliczeniowe i sam instalujesz system i aplikacje), PaaS (np. platforma do uruchamiania aplikacji webowych bez martwienia się o system operacyjny) i SaaS (np. Microsoft 365, Google Workspace – gotowa aplikacja dostępna przez przeglądarkę). Dobra praktyka w branży to wykorzystywanie chmury tam, gdzie liczy się skalowalność, elastyczność i rozliczanie „pay as you go” – płacisz za realne użycie CPU, RAM, przestrzeni dyskowej czy transferu. Z mojego doświadczenia chmura bardzo ułatwia testowanie, backupy, uruchamianie środowisk developerskich i serwerów aplikacyjnych bez kupowania fizycznego sprzętu. W standardach bezpieczeństwa, takich jak ISO/IEC 27001, coraz częściej zakłada się, że część infrastruktury jest w chmurze, a rolą administratora jest poprawna konfiguracja usług, kontrola dostępu, szyfrowanie danych i monitorowanie logów, a nie fizyczne zarządzanie serwerownią. W technikum czy pracy zawodowej warto kojarzyć, że „chmura obliczeniowa” to nie jedno konkretne urządzenie, tylko cały model dostarczania usług IT przez sieć.

Pytanie 7

Jaką usługę należy zainstalować na systemie Linux, aby umożliwić bezpieczny zdalny dostęp?

A. tftp

B. telnet

C. rlogin

D. ssh

Usługa SSH (Secure Shell) jest kluczowym narzędziem do bezpiecznego zdalnego dostępu do serwerów Linux. Umożliwia ona szyfrowanie połączeń, co zapewnia ochronę przesyłanych danych przed podsłuchiwaniem i atakami. SSH działa poprzez protokół, który zapewnia zarówno poufność, jak i integralność danych, co czyni go standardem w branży do bezpiecznej administracji systemami. Przykładem praktycznego zastosowania SSH może być zdalne logowanie się do serwera, edytowanie plików konfiguracyjnych lub wykonywanie poleceń administracyjnych. Przy pomocy SSH można również tworzyć tunelowanie portów, co pozwala na zabezpieczony dostęp do innych usług, takich jak bazy danych czy serwery aplikacyjne, które nie są bezpośrednio wystawione na zewnątrz. Warto podkreślić, że w środowisku produkcyjnym SSH jest często używane w połączeniu z innymi technologiami, takimi jak SFTP do bezpiecznego przesyłania plików. Stosowanie SSH jest zgodne z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa, które zalecają używanie protokołów szyfrujących w celu ochrony komunikacji sieciowej.

Pytanie 8

Cechą charakterystyczną transmisji w interfejsie równoległym synchronicznym jest to, że

A. początek oraz koniec przesyłanych bit po bicie danych jest sygnalizowany przez bity startu i stopu

B. dane są przesyłane równocześnie całą szerokością magistrali, a początek oraz koniec transmisji oznaczają bity startu i stopu

C. w ustalonych momentach czasowych, które są wyznaczane sygnałem zegarowym CLK, dane są jednocześnie przesyłane wieloma przewodami

D. dane są przesyłane bitami w wyznaczonych momentach czasowych, które są określane sygnałem zegarowym CLK

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi występuje szereg mylnych koncepcji dotyczących sposobu przesyłania danych. Równoległa transmisja synchroniczna różni się od transmisji szeregowej, w której dane są przesyłane bit po bicie. Odpowiedzi sugerujące, że dane są przesyłane bit po bicie, są niedokładne, gdyż w przypadku interfejsów równoległych kilka bitów jest przesyłanych jednocześnie, co znacząco przyspiesza proces komunikacji. Dodatkowo, niektóre odpowiedzi mogą mylić pojęcia związane z sygnałami startu i stopu, które są typowe dla transmisji szeregowej. W transmitującym interfejsie równoległym nie stosuje się bitów startu i stopu, ponieważ sygnał zegarowy CLK reguluje moment przesyłania danych, eliminując potrzebę takich bitów. Tego rodzaju nieporozumienia mogą pochodzić z nieznajomości różnic między różnymi metodami transmisji danych oraz ich zastosowaniami w praktyce. Kluczowe w nauce o przesyłaniu danych jest zrozumienie podstawowych mechanizmów, które rządzą tym procesem oraz znajomość koncepcji synchronizacji, co jest niezbędne w projektowaniu nowoczesnych systemów komputerowych.

Pytanie 9

Jak nazywa się serwer Windows, na którym zainstalowano usługę Active Directory?

A. serwerem DHCP

B. serwerem WWW

C. serwerem plików

D. kontrolerem domeny

Serwer Windows z zainstalowaną usługą Active Directory nazywa się kontrolerem domeny, ponieważ pełni kluczową rolę w zarządzaniu infrastrukturą informatyczną w organizacjach. Kontroler domeny jest odpowiedzialny za przechowywanie obiektów, takich jak konta użytkowników, komputery oraz zasoby sieciowe, a także za autoryzację i uwierzytelnianie użytkowników, co zapewnia bezpieczeństwo i kontrolę dostępu do zasobów. Korzystając z Active Directory, administratorzy mogą centralnie zarządzać politykami bezpieczeństwa, przypisywać uprawnienia oraz konfigurować zasady grupowe, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania systemami informatycznymi. Przykładem zastosowania kontrolera domeny może być organizacja, w której pracownicy logują się do swoich komputerów za pomocą tych samych poświadczeń, co umożliwia im dostęp do wspólnych zasobów i aplikacji w sposób bezpieczny i efektywny. Warto zaznaczyć, że kontrolery domeny mogą być zreplikowane w środowisku, co zwiększa niezawodność i dostępność usług.

Pytanie 10

Aby bezpiecznie połączyć się z firmowym serwerem przez Internet i mieć dostęp do zasobów firmy, należy wykorzystać odpowiednie oprogramowanie klienckie

A. WLAN (Wireless Local Area Network)

B. VLAN (Virtual Local Area Network)

C. NAP (Network Access Protection)

D. VPN (Virtual Private Network)

NAP, czyli Network Access Protection, jest technologią, której głównym celem jest ochrona sieci poprzez zapewnienie, że tylko urządzenia spełniające określone kryteria bezpieczeństwa mogą uzyskać dostęp do zasobów sieciowych. Jednak sama technologia NAP nie zapewnia bezpiecznego połączenia, a raczej kontroluje dostęp do sieci na podstawie polityk bezpieczeństwa. W kontekście zdalnego dostępu do zasobów firmowych przez Internet, NAP nie jest wystarczającym rozwiązaniem, ponieważ nie szyfruje danych ani nie tworzy bezpiecznego tunelu komunikacyjnego, co jest kluczowe w przypadku pracy zdalnej. VLAN, czyli Wirtualna Sieć Lokalna, jest technologią, która segreguje ruch w sieci lokalnej, ale również nie ma zastosowania w kontekście bezpiecznego łączenia z siecią firmową przez Internet. VLAN nie oferuje szyfrowania ani nie zabezpiecza połączeń między użytkownikami a serwerami. WLAN, czyli Bezprzewodowa Sieć Lokalna, odnosi się do technologii sieci bezprzewodowych, a jej zastosowanie w pracy zdalnej również nie gwarantuje bezpieczeństwa przesyłanych danych. Użytkownicy mogą błędnie zakładać, że te technologie mogą zapewnić odpowiedni poziom ochrony, jednak kluczowe jest zrozumienie różnicy między kontrolą dostępu a bezpieczeństwem komunikacji. W kontekście zdalnej pracy, właściwym rozwiązaniem jest stosowanie VPN, które łączy w sobie bezpieczeństwo i dostępność zasobów firmowych.

Pytanie 11

Która z poniższych informacji odnosi się do profilu tymczasowego użytkownika?

A. Tworzy się go w trakcie pierwszego logowania do systemu i zapisuje na lokalnym dysku twardym komputera

B. Po wylogowaniu użytkownika, modyfikacje dokonane przez niego w ustawieniach pulpitu oraz plikach nie będą zachowane

C. Pozwala na dostęp do ustawień i danych użytkownika z dowolnego komputera w sieci, które są przechowywane na serwerze

D. Jest zakładany przez administratora systemu i magazynowany na serwerze, zmiany mogą w nim wprowadzać jedynie administratorzy

Zrozumienie, jak działają profile użytkowników, to klucz do dobrego zarządzania systemami operacyjnymi. Odpowiedzi, które mówią, że profil tymczasowy tworzy się przy pierwszym logowaniu i jest przechowywany na lokalnym dysku, są błędne. To pomylenie z profilem lokalnym, który jest trwalszy i pozwala zapisać zmiany po wylogowaniu. Profil tymczasowy nie ma takiej trwałości. Mówiąc o korzystaniu z ustawień na różnych komputerach w sieci, mamy na myśli profil roamingowy, który jest na serwerze i synchronizuje się z różnymi urządzeniami. Tworzenie profilu przez admina i trzymanie go na serwerze dotyczy stałego profilu, który jest pod kontrolą polityk organizacji. Każda z tych rzeczy jest inna i ma swoje konkretne zastosowania. Często mylimy profil tymczasowy z innymi typami profili, co może prowadzić do wielu kłopotów przy zarządzaniu ustawieniami użytkowników i nieporozumień związanych z bezpieczeństwem. Te różnice są naprawdę ważne, szczególnie dla administratorów, którzy muszą podejmować przemyślane decyzje dotyczące zarządzania dostępem i konfiguracji profili.

Pytanie 12

Zakres operacji we/wy dla kontrolera DMA w notacji heksadecymalnej wynosi 0094-009F, a w systemie dziesiętnym?

A. 2368-2544

B. 73-249

C. 148-159

D. 1168-3984

To, że wybrałeś inne odpowiedzi, może wynikać z paru nieporozumień co do konwersji systemów liczbowych. Wartości 2368-2544, 1168-3984 oraz 73-249 zdecydowanie nie pasują do heksadecymalnego zakresu 0094-009F. Często w takich sytuacjach myli się sposób, w jaki się przekształca liczby z heksadecymalnego na dziesiętny. Kluczowe jest, żeby pamiętać, że 0094 to 148, a 009F to 159. Może się zdarzyć, że ludzie myślą, iż heksadecymalne liczby można traktować jako zwykłe dziesiętne. Takie podejście prowadzi do problemów w zarządzaniu pamięcią. I pamiętaj, jeśli chodzi o kontrolery DMA, to może być naprawdę kiepsko, jak źle dobierzesz zakresy adresowe, bo to prowadzi do kolizji, a to wpływa na stabilność systemu. Dlatego warto znać zasady konwersji i wiedzieć, jak to działa w praktyce, zwłaszcza dla tych, którzy programują lub robią coś z komputerami.

Pytanie 13

Po podłączeniu działającej klawiatury do któregokolwiek z portów USB nie ma możliwości wyboru awaryjnego trybu uruchamiania systemu Windows. Jednakże, klawiatura funkcjonuje prawidłowo po uruchomieniu systemu w standardowym trybie. Co to sugeruje?

A. niepoprawne ustawienia BIOS-u

B. uszkodzone porty USB

C. uszkodzony kontroler klawiatury

D. uszkodzony zasilacz

Problemy z wyborem awaryjnego trybu uruchomienia systemu Windows przy użyciu klawiatury podłączonej do USB mogą prowadzić do błędnych wniosków na temat ich przyczyny. Uszkodzony zasilacz, mimo że może wpływać na ogólną wydajność komputera, nie ma bezpośredniego wpływu na działanie klawiatury w kontekście jej rozpoznawania podczas uruchamiania systemu. Usterki w zasilaczu mogą prowadzić do niestabilności systemu, ale klawiatura powinna działać, o ile zasilanie jest wystarczające. Uszkodzony kontroler klawiatury jest również mało prawdopodobny, ponieważ klawiatura działa normalnie po uruchomieniu systemu, co sugeruje, że sam sprzęt jest sprawny. Z kolei uszkodzone porty USB mogą powodować problemy z innymi urządzeniami, ale jeżeli klawiatura działa w normalnym trybie, to oznacza, że porty są funkcjonalne. Należy zwrócić uwagę, że problemy z ustawieniami BIOS-u są najczęściej spotykaną przyczyną błędów w rozpoznawaniu urządzeń w trakcie rozruchu, co z kolei może prowadzić do mylnych wniosków dotyczących uszkodzeń sprzętowych. Dlatego ważne jest, aby diagnostyka zaczynała się od analizy ustawień BIOS-u, zamiast zakładać, że problem leży w sprzęcie.

Pytanie 14

Który standard z rodziny IEEE 802 odnosi się do sieci bezprzewodowych, zwanych Wireless LAN?

A. IEEE 802.15

B. IEEE 802.3

C. IEEE 802.11

D. IEEE 802.5

Pozostałe standardy z grupy IEEE 802, takie jak 802.5, 802.15 i 802.3, dotyczą różnych typów sieci i technologii komunikacyjnych, które nie są związane z bezprzewodowymi sieciami lokalnymi. IEEE 802.5 definiuje standard dla sieci Token Ring, technologii, która jest całkowicie inna od popularnych rozwiązań bezprzewodowych. Token Ring opiera się na architekturze, w której dane są przesyłane w zorganizowany sposób, co różni się od elastyczności, jaką oferują sieci bezprzewodowe. IEEE 802.15 z kolei odnosi się do sieci osobistych (WPAN), koncentrując się na komunikacji na krótkich odległościach, co w praktyce ogranicza jego zastosowanie do scenariuszy takich jak Bluetooth, a nie szerokopasmowe połączenia w ramach sieci lokalnych. Natomiast IEEE 802.3, znany jako standard Ethernet, definiuje zasady dla przewodowych sieci lokalnych, które z kolei różnią się fundamentalnie od bezprzewodowych systemów komunikacyjnych. Wyciąganie błędnych wniosków z tych standardów może prowadzić do nieporozumień w projektowaniu i wdrażaniu sieci, co przejawia się w trudności w uzyskaniu odpowiedniej wydajności oraz w problemach z niezawodnością. Kluczowe jest zrozumienie, że wybór odpowiedniego standardu sieciowego ma ogromne znaczenie dla efektywności oraz bezpieczeństwa komunikacji, dlatego istotne jest stosowanie właściwych rozwiązań w określonych kontekstach.

Pytanie 15

Usterka zaprezentowana na ilustracji, widoczna na monitorze, nie może być spowodowana przez

A. nieprawidłowe napięcia zasilane przez zasilacz

B. uszkodzenie modułów pamięci operacyjnej

C. spalenie rdzenia lub pamięci karty graficznej w wyniku overclockingu

D. przegrzanie karty graficznej

Przegrzewanie się karty graficznej jest jedną z najczęstszych przyczyn artefaktów graficznych na ekranie. Wysokie temperatury mogą powodować nieprawidłowe działanie chipów graficznych lub pamięci wideo, co prowadzi do niewłaściwego generowania obrazu. W przypadku przegrzewania, często stosuje się dodatkowe chłodzenie lub pastę termoprzewodzącą, aby poprawić odprowadzanie ciepła. Złe napięcia podawane przez zasilacz mogą wpływać na cały system, w tym na kartę graficzną i pamięć, co może prowadzić do niestabilności. Zasilacz powinien być regularnie sprawdzany pod kątem prawidłowego działania, a jego moc powinna być dostosowana do wymagań sprzętowych komputera. Spalenie rdzenia lub pamięci karty graficznej po overclockingu jest efektem stosowania zbyt wysokich ustawień poza specyfikację producenta. Choć overclocking może zwiększać wydajność, często prowadzi do przegrzania i trwałych uszkodzeń, dlatego zaleca się ostrożne podejście oraz monitorowanie parametrów pracy sprzętu. Dobrym rozwiązaniem jest użycie programów diagnostycznych do monitorowania parametrów pracy karty graficznej, co pozwala na szybkie reagowanie, gdy parametry przekraczają bezpieczne wartości. Obserwowanie artefaktów graficznych wymaga analizy wszystkich tych czynników, aby dokładnie zdiagnozować i rozwiązać problem z wyświetlaniem obrazu na ekranie komputera.

Pytanie 16

Aby uzyskać adres IPv4, za pomocą usługi DHCP, komputer kliencki wysyła żądania z portu

A. 53

B. 68

C. 67

D. 80

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo kilka z podanych portów kojarzy się z siecią i protokołami, ale tylko jeden z nich jest faktycznie używany przez klienta DHCP. W przypadku DHCP trzeba zapamiętać, że mamy parę portów UDP: 67 dla serwera i 68 dla klienta. Jeśli ktoś wybiera inne wartości, to zwykle wynika to z mieszania pojęć z innymi popularnymi usługami. Port 53 to klasyczny port protokołu DNS, czyli systemu nazw domenowych. On odpowiada za tłumaczenie nazw typu „example.com” na adresy IP. Komputer bardzo często po uzyskaniu adresu z DHCP od razu korzysta z DNS, ale to jest już kolejny krok, po udanym przydzieleniu adresu IP. Sam proces negocjacji DHCP (DISCOVER, OFFER, REQUEST, ACK) nie używa portu 53, więc wskazanie go jako portu klienta DHCP jest po prostu niezgodne ze standardem. Podobnie port 80 jest mocno znany, bo to domyślny port HTTP, czyli zwykłej przeglądarkowej komunikacji z serwerem WWW. Wiele osób intuicyjnie wybiera go, bo „kojarzy się z internetem”, ale DHCP działa dużo niżej w stosie usług – zanim jeszcze przeglądarka będzie miała w ogóle jakikolwiek adres IP do komunikacji. HTTP nie ma nic wspólnego z mechanizmem przydzielania adresu IP, więc port 80 nie bierze udziału w wymianie pakietów DHCP. Czasem pojawia się też pomyłka między portem 67 a 68. Oba są związane z DHCP, ale pełnią inne role. Serwer DHCP nasłuchuje na porcie 67, natomiast klient korzysta z portu 68. Jeśli ktoś zapamięta tylko „DHCP to 67”, to potem błędnie przypisuje ten port zarówno do serwera, jak i do klienta. W praktyce ma to znaczenie przy konfiguracji firewalli, routerów czy analizie ruchu w Wiresharku – trzeba dokładnie wiedzieć, który port należy otworzyć dla serwera, a który dla stacji roboczych. Dobra praktyka to kojarzenie tej pary jako zestawu: 67 – serwer, 68 – klient, a nie wrzucanie wszystkiego do jednego worka z „jakimiś portami sieciowymi”.

Pytanie 17

Które z poniższych wskazówek jest NIEWłaściwe w kontekście konserwacji skanera płaskiego?

A. Kontrolować, czy na powierzchni tacy dokumentów osadził się kurz

B. Zachować ostrożność, aby podczas prac nie rozlać płynu na mechanizmy skanera oraz na elementy elektroniczne

C. Zachować ostrożność, aby w trakcie pracy nie porysować szklanej powierzchni tacy dokumentów

D. Stosować do czyszczenia szyby aceton lub alkohol etylowy wylewając go bezpośrednio na szybę

Odpowiedzi, które sugerują użycie acetonu lub alkoholu etylowego, w sumie mogą się wydawać sensowne, ale niestety prowadzą do problemów. Te substancje potrafią rozpuścić powłokę ochronną na szybie skanera, co skutkuje zmatowieniem i gorszą jakością skanów. W praktyce wielu użytkowników myli środki czyszczące, które są ok w domu, z tymi, które są dedykowane do sprzętu optycznego. Często też nie zdają sobie sprawy, że zbyt wiele płynu czy kontakt z mechanicznymi częściami skanera mogą wyrządzić szkody. Niektórzy mają też powierzchowne podejście, myśląc, że intensywne czyszczenie poprawi działanie skanera, ale to wcale nie tak. Kluczowe jest zrozumienie, że źle dobrane chemikalia i nieodpowiednie techniki czyszczenia mogą prowadzić do kosztownych napraw albo wymiany sprzętu, co najlepiej pokazuje, jak ważne jest trzymanie się zaleceń producentów.

Pytanie 18

Do usunięcia kurzu z wnętrza obudowy drukarki fotograficznej zaleca się zastosowanie

A. opaski antystatycznej

B. sprężonego powietrza w pojemniku z wydłużoną rurką

C. szczotki z twardym włosiem

D. środka smarującego

Użycie sprężonego powietrza w pojemniku z wydłużoną rurką to najlepsza metoda czyszczenia wnętrza obudowy drukarki fotograficznej. Sprężone powietrze efektywnie usuwa kurz i drobne zanieczyszczenia z trudno dostępnych miejsc, takich jak wnętrze mechanizmów i elementów optycznych. Wydłużona rurka pozwala na precyzyjne kierowanie strumienia powietrza, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia delikatnych komponentów. Warto pamiętać, że przy używaniu sprężonego powietrza należy trzymać puszkę w pozycji pionowej, aby uniknąć wydostawania się cieczy, która może uszkodzić elektronikę. Czyszczenie wnętrza drukarki powinno być regularnie przeprowadzane, co pozwala na utrzymanie jej w dobrym stanie oraz wydłużenie żywotności sprzętu. Standardy branżowe zalecają czyszczenie drukarek fotograficznych co najmniej raz na pół roku, a w intensywnym użytkowaniu częściej. Używanie sprężonego powietrza jest również zgodne z praktykami zalecanymi przez producentów sprzętu.

Pytanie 19

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 16 GB.

B. 2 modułów, każdy po 8 GB.

C. 2 modułów, każdy po 16 GB.

D. 1 modułu 32 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 20

Który standard w połączeniu z odpowiednią kategorią kabla skrętki jest skonfigurowany w taki sposób, aby umożliwiać maksymalny transfer danych?

A. 1000BASE-T oraz Cat 5

B. 10GBASE-T oraz Cat 5

C. 1000BASE-T oraz Cat 3

D. 10GBASE-T oraz Cat 7

Odpowiedzi, które łączą standardy 10GBASE-T i 1000BASE-T z kablami kategorii 5 czy 3 są po prostu błędne. Wiąże się to z dużymi różnicami w wymaganiach co do wydajności i jakości sygnału. Standard 1000BASE-T radzi sobie z transferami do 1 Gb/s i jest zgodny z kablami kategorii 5, ale na pewno nie wystarczy do 10 Gb/s, co dzisiaj jest kluczowe. Kategoria 5 ma sporo ograniczeń, przez co sygnał się pogarsza, szczególnie przy wyższych prędkościach. Dlatego nie nadaje się do środowisk, gdzie ważny jest 10GBASE-T, który wymaga przynajmniej kabla kategorii 6a. Co do kategorii 3, to była fajna kiedyś, ale dzisiaj to totalna porażka dla 1000BASE-T i 10GBASE-T, bo tam maksymalna przepustowość to tylko 10 Mb/s. Często ludzie mylą te standardy i nie znają specyfikacji kabli. Wybierając odpowiednie medium transmisyjne, trzeba myśleć o niezawodności i wydajności sieci, bo to podstawa każdej dobrej infrastruktury.

Pytanie 21

Zainstalowanie w komputerze przedstawionej karty pozwoli na

A. bezprzewodowe połączenie z siecią LAN z użyciem interfejsu BNC

B. rejestrację, przetwarzanie oraz odtwarzanie obrazu telewizyjnego

C. zwiększenie wydajności magistrali komunikacyjnej komputera

D. podłączenie dodatkowego urządzenia peryferyjnego, takiego jak skaner lub ploter

Niektóre z wymienionych funkcji nie są powiązane z możliwościami przedstawionej karty telewizyjnej. Karta telewizyjna nie służy do bezprzewodowego łączenia się z siecią LAN za pomocą interfejsu BNC ponieważ BNC jest typowo używany w starszych sieciach przewodowych a karta telewizyjna nie posiada funkcji sieciowych. Współczesne rozwiązania bezprzewodowe wykorzystują standardy takie jak Wi-Fi a nie BNC. Podłączenie dodatkowych urządzeń peryferyjnych takich jak skanery czy plotery wymaga interfejsów komunikacyjnych zewnętrznych lub wewnętrznych jak USB czy porty równoległe co nie jest funkcją karty telewizyjnej. Karta telewizyjna nie zwiększa przepustowości magistrali komunikacyjnej komputera. Funkcje związane ze zwiększaniem przepustowości dotyczą zazwyczaj komponentów takich jak procesor pamięć RAM czy karty sieciowe które mogą wspierać szybszą komunikację danych. Typowym błędem jest zakładanie że każdy złożony komponent komputera wpływa bezpośrednio na jego ogólną wydajność podczas gdy większość komponentów ma wyspecjalizowane zastosowania. Rozumienie specyfiki działania i zastosowania kart telewizyjnych ułatwia właściwe ich wykorzystanie w systemach komputerowych co jest istotne w pracy z multimediami.

Pytanie 22

Granice domeny kolizyjnej nie są określane przez porty takich urządzeń jak

A. koncentrator (ang. hub)

B. most (ang. bridge)

C. przełącznik (ang. switch)

D. router

Koncentrator (ang. hub) jest urządzeniem sieciowym, które działa na warstwie fizycznej modelu OSI. Jego podstawowym zadaniem jest rozsyłanie sygnałów do wszystkich podłączonych urządzeń w sieci. W przeciwieństwie do routerów, przełączników i mostów, koncentratory nie analizują ani nie kierują ruchu na podstawie adresów MAC czy IP. Oznacza to, że nie mają zdolności do wydzielania domen kolizyjnych, ponieważ każde urządzenie podłączone do koncentratora współdzieli tę samą domenę kolizyjną. W praktyce oznacza to, że jeśli jedno urządzenie wysyła dane, inne muszą czekać na swoją kolej, co może prowadzić do problemów z wydajnością w większych sieciach. Standardy takie jak IEEE 802.3 definiują działanie sieci Ethernet, w której koncentratory mogą być używane, jednak w nowoczesnych architekturach sieciowych coraz częściej zastępują je bardziej efektywne urządzenia, takie jak przełączniki, które segregują ruch i minimalizują kolizje. Dlatego zrozumienie roli koncentratora jest kluczowe dla projektowania i zarządzania współczesnymi sieciami komputerowymi.

Pytanie 23

Typ profilu użytkownika w systemie Windows Serwer, który nie zapisuje zmian wprowadzonych na bieżącym pulpicie ani na serwerze, ani na stacji roboczej po wylogowaniu, to profil

A. lokalny

B. mobilny

C. zaufany

D. tymczasowy

Profil tymczasowy w Windows Serwer to taki typ profilu, który powstaje, jak się logujesz do systemu, a znika, gdy się wylogowujesz. To znaczy, że wszystkie zmiany, jakie wprowadzisz, jak ustawienia pulpitu czy dokumenty, nie zostaną zapamiętane ani na komputerze, ani na serwerze. Jest to mega przydatne w miejscach, gdzie ludzie korzystają z tych samych komputerów, bo pozwala utrzymać porządek. Na przykład w szkołach czy bibliotekach, gdzie sporo osób siada do jednego kompa. W takich sytuacjach profile tymczasowe pomagają chronić dane użytkowników i zmniejszają ryzyko problemów z bezpieczeństwem. Fajnie jest też używać ich, gdy ktoś potrzebuje dostępu na chwilę, ale nie chce, żeby jego ustawienia zostały zapamiętane. To wprowadza dodatkowe zabezpieczenia i zapobiega bałaganowi w systemie przez niechciane zmiany.

Pytanie 24

Jaki protokół jest używany przez komendę ping?

A. SMTP

B. ICMP

C. IPX

D. FTP

Wybór protokołu IPX jest błędny, ponieważ jest to protokół używany głównie w sieciach Novell NetWare, a nie w standardowych implementacjach TCP/IP. IPX nie obsługuje komunikacji między urządzeniami w Internecie, co czyni go nieodpowiednim dla testowania łączności, jak ma to miejsce w przypadku polecenia ping. FTP, z kolei, to protokół służący do transferu plików, a jego działanie jest całkowicie niezwiązane z testowaniem łączności w sieci. SMTP, czyli Simple Mail Transfer Protocol, jest protokołem używanym do przesyłania wiadomości e-mail, co również nie ma związku z monitorowaniem dostępności hostów w sieci. Często mylące jest to, że chociaż wszystkie wymienione protokoły funkcjonują w ramach szerszego modelu TCP/IP, każdy z nich ma swoje specyficzne zastosowanie. Kluczowym błędem jest zrozumienie, że protokół wykorzystywany w ping musi być odpowiedzialny za wymianę komunikatów kontrolnych, a ICMP jest jedynym protokołem przeznaczonym do tego celu. Dlatego, aby skutecznie diagnozować problemy sieciowe, istotne jest zrozumienie różnicy między protokołami transportowymi, a protokołami kontrolnymi, co jest kluczowe dla zarządzania i utrzymania zdrowia infrastruktury sieciowej.

Pytanie 25

Która z opcji konfiguracji ustawień konta użytkownika o ograniczonych uprawnieniach w systemie Windows jest dostępna dzięki narzędziu secpol?

A. Zezwolenie na zmianę czasu systemowego

B. Blokadę wybranych elementów w panelu sterowania

C. Odebranie możliwości zapisu na płytach CD

D. Czyszczenie historii ostatnio otwieranych dokumentów

Pozostałe odpowiedzi, mimo że dotyczą różnych aspektów zarządzania systemem, nie są związane z funkcjonalnością, którą oferuje przystawka secpol w kontekście ustawień użytkowników z ograniczonymi uprawnieniami. Odebranie możliwości zapisu na płytach CD, pomimo że może być istotne w kontekście zabezpieczeń, jest bardziej związane z zarządzaniem urządzeniami i zasadami grupowymi, a nie bezpośrednio z politykami bezpieczeństwa użytkowników. Blokowanie określonych elementów w panelu sterowania również nie jest funkcją dostępna w secpol. Również czyszczenie historii niedawno otwieranych dokumentów nie jest bezpośrednio powiązane z ustawieniami polityki bezpieczeństwa, lecz odnosi się do zarządzania prywatnością i historii użytkowania. Warto zauważyć, że nieprawidłowe interpretacje związane z funkcjonalnością secpol mogą prowadzić do błędnych decyzji w zakresie zarządzania uprawnieniami użytkowników i zabezpieczeń systemów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, jakie konkretne funkcjonalności oferuje każdy z narzędzi w systemie Windows oraz ich odpowiednie zastosowanie w praktyce. Dobre praktyki w zarządzaniu bezpieczeństwem informatycznym wymagają starannego dobierania polityk, które pozwolą na maksymalizację bezpieczeństwa przy jednoczesnym minimalizowaniu wpływu na użytkowników.

Pytanie 26

Aby serwerowa płyta główna mogła działać poprawnie, potrzebuje pamięci z rejestrem. Który z poniższych modułów pamięci będzie z nią zgodny?

A. Kingston 4GB 1600 MHz DDR3 ECC CL11 DIMM 1,5V

B. Kingston 8GB 1333 MHz DDR3 ECC Reg CL9 DIMM 2Rx8

C. Kingston 4GB 1333 MHz DDR3 Non-ECC CL9 DIMM

D. Kingston Hynix B 8GB 1600 MHz DDR3L CL11 ECC SODIMM 1,35V

Wybór pamięci niezgodnej z wymaganiami serwera,bądź serwerowej płyty głównej prowadzi do problemów z kompatybilnością, co może skutkować niemożnością uruchomienia systemu lub niestabilnością działania. W przypadku pamięci Kingston 4GB 1600 MHz DDR3 ECC CL11 DIMM 1,5V, mimo że jest to pamięć ECC, brakuje jej rejestru, co czyni ją nieodpowiednią dla serwerów, które wymagają pamięci Registered. Druga opcja, Kingston 4GB 1333 MHz DDR3 Non-ECC CL9 DIMM, jest całkowicie nieodpowiednia, ponieważ nie obsługuje korekcji błędów, co jest kluczowe w aplikacjach serwerowych. Pamięci Non-ECC mogą prowadzić do błędów danych, co w środowisku krytycznym może mieć katastrofalne skutki. Z kolei Kingston Hynix B 8GB 1600 MHz DDR3L CL11 ECC SODIMM 1,35V, choć posiada funkcję ECC, jest modułem SODIMM, co oznacza, że jest przeznaczony do laptopów i nie pasuje do standardowych slotów DIMM w serwerach. Użycie niewłaściwej pamięci może prowadzić do nieoptymalnej pracy systemów operacyjnych i aplikacji, co zwiększa ryzyko awarii. W praktyce, przy wyborze pamięci do serwerów, należy kierować się specyfikacjami producenta płyty głównej i stosować tylko takie moduły, które są zgodne z wymaganiami technicznymi oraz standardami branżowymi.

Pytanie 27

Na ilustracji ukazano narzędzie systemu Windows 7 służące do

A. rozwiązywania problemów z systemem

B. konfiguracji ustawień użytkownika

C. tworzenia kopii systemu

D. przeprowadzania migracji systemu

Narzędzie systemu Windows 7 pokazane na obrazku to sekcja Wygląd i personalizacja z Panelu sterowania. Jest to miejsce, gdzie użytkownik może konfigurować różnorodne ustawienia związane z interfejsem graficznym systemu. W ramach konfiguracji ustawień użytkownika można zmieniać kompozycje systemowe, co pozwala na dostosowanie wyglądu okien, kolorów, dźwięków, a nawet kursorów. Zmiana tła pulpitu, która jest częścią tego narzędzia, pozwala na personalizację ekranu głównego, co ma znaczenie szczególnie w środowiskach biurowych, gdzie estetyka i ergonomia pracy są kluczowe. Dopasowanie rozdzielczości ekranu wpływa na jakość wyświetlanego obrazu i może być istotne dla wydajności pracy, szczególnie w aplikacjach wymagających precyzyjnego odwzorowania grafiki. Korzystanie z tych funkcji zgodne jest z dobrymi praktykami administracyjnymi, które zakładają stworzenie użytkownikowi komfortowego środowiska pracy. Zrozumienie i umiejętność obsługi tych ustawień są kluczowe dla osób zajmujących się wsparciem technicznym oraz administracją systemów.

Pytanie 28

Jakie protokoły przesyłają regularne kopie tablic routingu do sąsiednich ruterów, nie zawierając pełnych informacji o odległych urządzeniach routujących?

A. RIP, IGRP

B. OSPF, RIP

C. EGP, BGP

D. EIGRP, OSPF

Wybór protokołów EGP i BGP jako odpowiedzi prowadzi do kilku nieporozumień dotyczących ich funkcji i zastosowań. EGP (Exterior Gateway Protocol) to przestarzały protokół, który był używany do komunikacji między różnymi systemami autonomicznymi, ale nie jest obecnie szeroko stosowany. W jego miejscu BGP (Border Gateway Protocol) stał się standardem dla routingu między systemami autonomicznymi. BGP jest oparty na pełnej informacji o trasach, co oznacza, że wymienia pełne tablice routingu pomiędzy ruterami, a nie tylko zmienione informacje, co czyni go mniej efektywnym w kontekście lokalnych aktualizacji, które są kluczowe dla szybkiego reagowania na zmiany w topologii. W praktyce, ten protokół jest używany głównie do zarządzania trasami między wieloma dostawcami usług internetowych, co sprawia, że jego zastosowanie w lokalnych sieciach korporacyjnych czy w sieciach o spójnym adresowaniu IP jest nieadekwatne. Kolejnym błędnym podejściem jest połączenie OSPF z RIP. Choć OSPF jest protokołem link-state, który przekazuje jedynie zmiany w stanie połączeń, RIP (Routing Information Protocol) jest protokołem typu distance-vector, który regularnie przesyła pełne tablice routingu, co jest mniej wydajne. Takie nieścisłości w zrozumieniu, jak różne protokoły działają i jakie są ich zastosowania, mogą prowadzić do niewłaściwych decyzji projektowych w sieciach komputerowych. Wybierając protokoły, istotne jest uwzględnienie ich charakterystyki i wymagań danej sieci, co jest kluczowe dla jej wydajności i niezawodności.

Pytanie 29

Po włączeniu komputera wyświetlił się komunikat: Non-system disk or disk error. Replace and strike any key when ready. Co może być tego przyczyną?

A. uszkodzony kontroler DMA

B. brak pliku NTLDR

C. skasowany BIOS komputera

D. dyskietka włożona do napędu

Odpowiedź, którą zaznaczyłeś, dotyczy sytuacji, w której komputer ma problem z rozruchem przez obecność dyskietki w napędzie. Kiedy uruchamiasz system operacyjny, to najpierw sprawdza on BIOS, żeby zobaczyć, jakie urządzenia mogą być użyte do rozruchu. Jeśli napęd dyskietek jest ustawiony jako pierwsze urządzenie startowe i jest w nim dyskietka, komputer spróbuje z niego wystartować. Może to prowadzić do błędu, jeśli dyskietka nie ma właściwych plików do uruchomienia. Przykładowo, wysunięcie dyskietki lub zmiana ustawień bootowania w BIOS, żeby najpierw próbować uruchomić z twardego dysku, powinno załatwić sprawę. To się często zdarza w starszych komputerach, gdzie dyskietki były normą. Warto zawsze sprawdzać, jak jest skonfigurowany BIOS, żeby jakieś stare urządzenie, jak napęd dyskietek, nie przeszkadzało w uruchamianiu systemu.

Pytanie 30

Na ilustracji złącze monitora, które zostało zaznaczone czerwoną ramką, będzie współdziałać z płytą główną posiadającą interfejs

A. DisplayPort

B. HDMI

C. DVI

D. D-SUB

D-SUB, czyli VGA, to starszy analogowy interfejs do przesyłania sygnałów wideo. Kiedyś był popularny, ale teraz nie spełnia oczekiwań, jeśli chodzi o jakość cyfrowych wyświetlaczy, bo ma ograniczenia w rozdzielczości i jakości obrazu. HDMI jest bardziej znane w domowych urządzeniach, jak telewizory czy odtwarzacze multimedialne. Choć obsługuje sygnały wideo i audio, to różni się od DisplayPort i jest mniej używane w profesjonalnych rozwiązaniach. DVI to stary cyfrowy interfejs, który daje lepszy obraz niż D-SUB, ale też nie ma nowoczesnych opcji jak przesyłanie sygnału audio czy wsparcie dla wyższych rozdzielczości. Wybierając niepoprawne interfejsy, można się kierować ich popularnością, ale w profesjonalnym świecie DisplayPort jest na pewno lepszym rozwiązaniem, bo ma więcej funkcji, które ułatwiają pracę oraz zapewniają lepszą jakość obrazu. Te błędne odpowiedzi pokazują, jak ważne jest, żeby rozróżniać interfejsy według ich zastosowania i wymagań technicznych, aby odpowiednio dobrać sprzęt do potrzeb użytkownika.

Pytanie 31

W zestawieniu przedstawiono istotne parametry techniczne dwóch typów interfejsów. Z powyższego wynika, że SATA w porównaniu do ATA charakteryzuje się

Table Comparison of parallel ATA and SATA
	Parallel ATA	SATA 1.5 Gb/s
Bandwidth	133 MB/s	150 MB/s
Volts	5V	250 mV
Number of pins	40	7
Cable length	18 in. (45.7 cm)	39 in. (1 m)

A. większą przepustowością oraz większą liczbą pinów w złączu

B. mniejszą przepustowością oraz mniejszą liczbą pinów w złączu

C. większą przepustowością oraz mniejszą liczbą pinów w złączu

D. mniejszą przepustowością oraz większą liczbą pinów w złączu

Interfejs SATA (Serial ATA) oferuje większą przepustowość niż jego poprzednik ATA (Parallel ATA). Przepustowość SATA 1.5 Gb/s wynosi około 150 MB/s, podczas gdy ATA oferuje 133 MB/s. Różnica związana jest z zastosowaniem sygnału szeregowego w SATA, co zwiększa efektywność przesyłu danych. Dzięki temu można osiągnąć lepszą wydajność we współczesnych systemach komputerowych. Co więcej SATA używa znacznie mniejszej liczby wyprowadzeń w złączu - tylko 7 pinów w porównaniu do 40 w ATA. To uproszczenie interfejsu zmniejsza jego złożoność i zwiększa niezawodność połączeń. Mniejsza liczba pinów pozwala na bardziej kompaktowe i elastyczne kable, co jest korzystne w kontekście organizacji przestrzeni wewnątrz obudowy komputera. Dodatkowo mniejsze napięcie zasilania w SATA (250 mV) w porównaniu do 5V w ATA pozwala na mniejsze zużycie energii co jest istotne w nowoczesnych laptopach i systemach oszczędzających energię. W praktyce wybór SATA nad ATA jest standardem, gdyż umożliwia on łatwiejszą instalację i lepszą wydajność w codziennym użytkowaniu.

Pytanie 32

Jakie polecenie w systemach Linux służy do przedstawienia konfiguracji interfejsów sieciowych?

A. ipconfig

B. ping

C. ifconfig

D. tracert

Polecenie 'ifconfig' jest używane w systemach Linux do wyświetlania oraz konfigurowania interfejsów sieciowych. Dzięki niemu administratorzy mogą uzyskać informacje o aktywnych interfejsach, ich adresach IP, maskach podsieci oraz innych istotnych parametrach, takich jak prędkość połączenia czy statystyki przesyłania danych. Na przykład, polecenie 'ifconfig' uruchomione bez żadnych argumentów wyświetli listę wszystkich interfejsów, ich status (aktywny lub nieaktywny) oraz przypisane adresy IP. W praktyce administracja sieci często korzysta z 'ifconfig' do diagnozowania problemów z połączeniem, monitorowania aktywności interfejsów oraz do aktualizacji ustawień sieciowych. Warto zauważyć, że 'ifconfig' jest częścią pakietu net-tools, który jest deprecjonowany na rzecz bardziej nowoczesnego narzędzia 'ip'. Mimo to, 'ifconfig' pozostaje popularnym narzędziem w wielu środowiskach. Zaleca się znajomość obu narzędzi w kontekście zarządzania siecią w systemach Linux.

Pytanie 33

Aby możliwe było zorganizowanie pracy w wydzielonych logicznie mniejszych podsieciach w sieci komputerowej, należy ustawić w przełączniku

A. VPN

B. VLAN

C. WAN

D. WLAN

VLAN, czyli Virtual Local Area Network, jest technologią, która umożliwia podział jednej fizycznej sieci lokalnej na wiele logicznych podsieci. Dzięki VLAN możliwe jest segregowanie ruchu sieciowego w zależności od określonych kryteriów, takich jak dział, zespół czy funkcja w organizacji. W praktyce, przełączniki sieciowe są konfigurowane w taki sposób, aby porty przełącznika mogły być przypisane do określonych VLAN-ów, co pozwala na izolację ruchu między różnymi grupami użytkowników. Na przykład, w dużej firmie można stworzyć osobne VLAN-y dla działu finansowego, sprzedażowego i IT, co zwiększa bezpieczeństwo oraz ogranicza wykorzystywanie pasma. Ponadto, VLAN-y ułatwiają zarządzanie siecią oraz zwiększają jej efektywność, ponieważ umożliwiają lepsze wykorzystanie zasobów sieciowych. Standardy takie jak IEEE 802.1Q definiują, jak realizować VLAN-y w sieciach Ethernet, co czyni je uznawanym podejściem w projektowaniu nowoczesnych infrastruktury sieciowych.

Pytanie 34

Jakie złącze powinna mieć karta graficzna, aby mogła być bezpośrednio podłączona do telewizora LCD, który ma tylko analogowe złącze do komputera?

A. DVI-D

B. DE-15F

C. DP

D. HDMI

Wybór jakiegokolwiek innego złącza niż DE-15F w kontekście podłączenia telewizora LCD wyłącznie z analogowym złączem do komputera prowadzi do nieporozumień dotyczących sygnałów i kompatybilności. Złącze DVI-D, mimo że jest popularnym standardem w nowoczesnych kartach graficznych, obsługuje jedynie sygnał cyfrowy, co oznacza, że nie może być użyte do bezpośredniego połączenia z telewizorem analogowym. Brak odpowiednich adapterów sprawia, że przy braku konwersji sygnału użytkownik nie uzyska obrazu na telewizorze. Podobnie, HDMI jest złączem, które również przesyła sygnał cyfrowy, co czyni go niekompatybilnym z telewizorami, które nie posiadają złącza HDMI. Co więcej, złącze DisplayPort (DP) jest dedykowane głównie dla nowoczesnych monitorów i kart graficznych, co w praktyce oznacza, że nie ma możliwości podłączenia go bezpośrednio do starego telewizora LCD. Wybór DVI-D, HDMI lub DP może wydawać się kuszący ze względu na ich zaawansowaną technologię i wyższą jakość obrazu, lecz w rzeczywistości są one nieprzydatne w kontekście podłączania urządzeń, które nie obsługują sygnału cyfrowego. Zrozumienie różnic pomiędzy analogowymi i cyfrowymi sygnałami jest kluczowe w wyborze odpowiednich złącz, a w przypadku telewizora LCD z analogowym złączem, DE-15F jest jedynym racjonalnym wyborem.

Pytanie 35

Najczęstszą przyczyną niskiej jakości wydruku z drukarki laserowej, która objawia się widocznym rozmazywaniem tonera, jest

A. zacięcie papieru

B. uszkodzenie rolek

C. zbyt niska temperatura utrwalacza

D. zanieczyszczenie wnętrza drukarki

Zacięcie papieru w drukarce laserowej zazwyczaj objawia się fizycznym blokowaniem papieru wewnątrz urządzenia i nie wpływa bezpośrednio na jakość wydruku w kontekście rozmazywania tonera. Przyczyną zacięć może być nieprawidłowe ułożenie papieru w podajniku lub uszkodzone elementy mechaniczne. Uszkodzenie rolek drukarki wpływa na podawanie papieru ale nie jest główną przyczyną rozmazywania tonera. Rolki mają za zadanie zapewnić płynne i równomierne przechodzenie papieru przez drukarkę. W przypadku ich uszkodzenia problemy są związane głównie z przesuwaniem papieru i jego zagnieceniem. Zanieczyszczenie wnętrza drukarki może wpłynąć na jakość wydruku poprzez pozostawianie śladów zanieczyszczeń na papierze ale nie bezpośrednio poprzez rozmazywanie tonera. Toner może być nierównomiernie rozprowadzany na bębnie światłoczułym ale nie wpływa to na proces utrwalania. Typowe błędy myślowe wynikają z mylenia objawów problemów mechanicznych z objawami związanymi z procesem termicznym utrwalania tonera. Przyczyny te związane są z przeoczaniem kluczowych elementów konstrukcyjnych drukarki takich jak moduł utrwalacza którego rola w procesie druku jest kluczowa do zapewnienia trwałości i jakości wydruków. Regularne przeglądy techniczne i czyszczenie drukarki mogą pomóc w zapobieganiu problemom z jakością wydruku.

Pytanie 36

Program WinRaR pokazał okno informacyjne przedstawione na ilustracji. Jakiego rodzaju licencję na oprogramowanie użytkownik stosował do tej pory?

A. domena publiczna

B. oprogramowanie trialowe

C. oprogramowanie reklamowe

D. oprogramowanie bezpłatne

Licencja shareware pozwala użytkownikowi na wypróbowanie pełnej wersji programu przez ograniczony czas bez ponoszenia kosztów. Po upływie tego okresu użytkownik jest zobowiązany do zakupu licencji, aby dalej korzystać z oprogramowania. Program WinRAR często oferuje 40-dniowy okres próbny, po którym wyświetla komunikaty zachęcające do zakupu licencji. Rozwiązanie to jest powszechne wśród oprogramowania, które chce dać użytkownikom możliwość pełnego sprawdzenia funkcjonalności przed dokonaniem zakupu. Dobrymi praktykami w przypadku oprogramowania shareware są jasne komunikaty dotyczące warunków korzystania oraz możliwość łatwego zakupu licencji, co zwiększa zaufanie do producenta i jego produktów. Dzięki takim rozwiązaniom użytkownicy mogą podejmować świadome decyzje zakupowe, co sprzyja budowaniu lojalności wobec marki. Wiele firm wykorzystuje model shareware jako skuteczną strategię marketingową, umożliwiającą dotarcie do szerokiego grona potencjalnych klientów bez konieczności natychmiastowego zobowiązania finansowego. WinRAR, będąc popularnym narzędziem do kompresji danych, jest przykładem programu, który stosuje tę licencję, pozwalając użytkownikom na dostosowanie się do jego funkcji zanim podejmą decyzję o zakupie.

Pytanie 37

Głównie które aktualizacje zostaną zainstalowane po kliknięciu na przycisk OK prezentowany na zrzucie ekranu?

A. Dotyczące sterowników lub nowego oprogramowania.

B. Rozwiązujące problemy niekrytyczne systemu.

C. Związane z podniesieniem komfortu pracy z komputerem.

D. Zwiększające bezpieczeństwo, prywatność i niezawodność systemu.

Wybierając opcję instalacji aktualizacji oznaczonych jako „ważne”, system Windows zadba przede wszystkim o bezpieczeństwo, prywatność i niezawodność działania komputera. To właśnie te aktualizacje – zwłaszcza zbiorcze pakiety jakości zabezpieczeń, jak widoczny na zrzucie KB4462923 – odpowiadają za łatanie luk, które mogą być wykorzystane przez złośliwe oprogramowanie albo atakujących. W praktyce, gdyby użytkownik zignorował takie aktualizacje, system byłby znacznie bardziej podatny na zagrożenia, a dane mogłyby zostać skompromitowane. Z mojego doświadczenia wynika, że aktualizacje bezpieczeństwa są kluczowe nie tylko w środowiskach biznesowych, gdzie ochrona informacji jest priorytetem, ale i w komputerach domowych. Takie działania wynikają ze standardów branżowych, które wręcz nakazują administratorom jak najszybszą instalację poprawek bezpieczeństwa, zgodnie z zasadą „security by default”. Producenci systemów operacyjnych, na przykład Microsoft, regularnie wydają tego typu poprawki, by wyeliminować ryzyka wynikające z nowych zagrożeń. Komfort pracy czy nowe funkcjonalności są ważne, ale zawsze najpierw stawia się na bezpieczeństwo i stabilność. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest zgodna z najlepszymi praktykami zarządzania systemami IT, a aktualizacje typu „ważne” są pierwszym krokiem do ochrony całej infrastruktury.

Pytanie 38

Jaką przepustowość określa standard Ethernet IEEE 802.3z?

A. 1Gb

B. 10Mb

C. 1GB

D. 100Mb

Standard Ethernet IEEE 802.3z definiuje przepływność 100 Mb/s, co oznacza, że jest to technologia stosunkowo szybka, umożliwiająca przesyłanie danych z prędkościami odpowiednimi dla wielu aplikacji sieciowych. Standard ten, znany również jako Fast Ethernet, został wprowadzony w latach 90. XX wieku i jest fundamentalnym elementem infrastruktury sieciowej. Przykłady zastosowań obejmują sieci lokalne (LAN) w biurach, gdzie wymagane jest szybkie przesyłanie danych pomiędzy komputerami oraz serwerami. Warto również zauważyć, że 100 Mb/s to wystarczająca prędkość dla wielu aplikacji, takich jak przesyłanie plików, strumieniowanie wideo czy korzystanie z usług internetowych. Technologie te wciąż są wykorzystywane w wielu przedsiębiorstwach, a ich zrozumienie jest kluczowe dla inżynierów sieciowych.

Pytanie 39

Który z parametrów czasowych w pamięci RAM określany jest jako czas dostępu?

A. CR

B. RAT

C. CL

D. RCD

RAT, CR i RCD to terminy, które mogą być mylące, jeśli chodzi o pamięć RAM, ale każdy z nich opisuje coś innego. RAT, czyli Read Access Time, nie jest zbyt popularnym terminem w dokumentacji technicznej, a tak naprawdę nie ma go w standardowej mowie. CR, czyli Command Rate, mówi o tym, jak kontroler pamięci zmienia się z modułami RAM i ile cykli zegarowych musi minąć, zanim wyśle kolejne polecenie. Natomiast RCD, czyli Row Column Delay, dotyczy opóźnienia dostępu do wierszy i kolumn w pamięci, ale to tylko część całego czasu dostępu. Często ludzie mylą te pojęcia z CL, ponieważ wszystkie one mają wpływ na wydajność, ale opisują różne rzeczy. Zrozumienie tych różnic jest ważne, zwłaszcza jeśli chcesz zoptymalizować komputer do bardziej profesjonalnych zastosowań.

Pytanie 40

Ile bitów trzeba wydzielić z części hosta, aby z sieci o adresie IPv4 170.16.0.0/16 utworzyć 24 podsieci?

A. 4 bity

B. 5 bitów

C. 3 bity

D. 6 bitów

Wybierając mniej niż 5 bitów, takie jak 3 lub 4, tracimy zdolność do zapewnienia wystarczającej liczby podsieci dla wymaganej liczby 24. Dla 3 bitów otrzymujemy jedynie 2^3=8 podsieci, co jest niewystarczające, a dla 4 bitów 2^4=16 podsieci, co również nie zaspokaja wymagań. Takie podejście może prowadzić do nieefektywności w zarządzaniu siecią, ponieważ zbyt mała liczba podsieci może skutkować przeciążeniem i trudnościami w administracji. W praktyce, niewłaściwe oszacowanie wymaganej liczby bitów prowadzi do problemów z adresacją, co może skutkować konfiguracjami, które nie spełniają potrzeb organizacji. Również błędne obliczenia mogą prowadzić do nieprzewidzianych zatorów w komunikacji między różnymi segmentami sieci. Właściwe planowanie podsieci jest kluczowe w inżynierii sieciowej, gdyż pozwala na efektywne zarządzanie zasobami oraz minimalizację problemów związanych z adresacją i zasięgiem. Ewentualne pominięcie odpowiedniej liczby bitów może również powodować problemy z bezpieczeństwem, ponieważ zbyt mała liczba podsieci może prowadzić do niekontrolowanego dostępu do zasobów sieciowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej