Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Stolarz
Kwalifikacja: DRM.04 - Wytwarzanie wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych
Data rozpoczęcia: 5 lutego 2026 09:54
Data zakończenia: 5 lutego 2026 09:56

Egzamin niezdany

Wynik: 3/40 punktów (7,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką ilość lakieru trzeba przygotować do jednorazowego pokrycia elementów o całkowitej powierzchni 250 m², jeśli norma zużycia lakieru wynosi 100 ml/m²?

A. 45 litrów

B. 35 litrów

C. 25 litrów

D. 15 litrów

Poprawna odpowiedź to 25 litrów, co wynika z zastosowania normy technicznej zużycia lakieru, wynoszącej 100 ml/m². Aby obliczyć całkowitą ilość lakieru potrzebną do pokrycia powierzchni 250 m², należy pomnożyć tę powierzchnię przez normę zużycia. Obliczenie wygląda następująco: 250 m² * 100 ml/m² = 25 000 ml. Przekształcając mililitry na litry, otrzymujemy 25 litrów. Przygotowanie odpowiedniej ilości lakieru jest kluczowe, aby uzyskać równomierne pokrycie, unikając zarówno marnotrawstwa materiału, jak i niedoboru, co mogłoby prowadzić do niedokładnego pokrycia. W praktyce w branży lakierniczej standardy zużycia mogą się różnić w zależności od rodzaju lakieru oraz techniki aplikacji, dlatego zawsze warto przed przystąpieniem do pracy skonsultować się z producentem lakieru lub dokumentacją techniczną. Ponadto, właściwe przygotowanie powierzchni przed nałożeniem lakieru, jak również zastosowanie odpowiednich narzędzi, przyczynia się do lepszego efektu końcowego oraz trwałości powłoki.

Pytanie 2

Repracja uszkodzonych przezroczystych powłok na całej powierzchni elementu polega na

A. nawilżeniu starej powłoki lakierniczej przy użyciu rozpuszczalnika

B. uszlachetnieniu przestarzałej powłoki kwasem szczawiowym

C. użyciu szpachli do zaprawienia ubytków w powłokach lakierniczych

D. mechanicznym usunięciu starej powłoki i nałożeniu nowej

Usunięcie starej powłoki lakierniczej mechanicznie i naniesienie nowej to standardowa procedura stosowana w przypadku renowacji i naprawy uszkodzonych powłok przezroczystych. Taki proces zapewnia, że nowa warstwa lakieru będzie miała optymalne właściwości adhezyjne, co jest kluczowe dla trwałości i estetyki końcowego efektu. Mechaniczne usunięcie powłoki, np. za pomocą papieru ściernego lub szlifierki, pozwala na dokładne pozbycie się wszelkich zanieczyszczeń, które mogłyby negatywnie wpłynąć na jakość nowej powłoki. Dobrą praktyką jest również zastosowanie odpowiednich narzędzi i metod, aby nie uszkodzić podłoża i zapewnić równomierne przygotowanie powierzchni. Po usunięciu starej powłoki kluczowe jest odpowiednie przygotowanie powierzchni, które może obejmować szlifowanie i oczyszczanie. Następnie nakłada się nową powłokę, co daje możliwość uzyskania pożądanej estetyki oraz poprawy właściwości ochronnych. Zgodność z normami branżowymi, takimi jak ISO 12944 dotycząca ochrony przed korozją, jest niezmiernie ważna przy wykonywaniu tego typu prac.

Pytanie 3

Regularna konserwacja pistoletu natryskowego po malowaniu lakierem nitrocelulozowym polega na

A. opróżnieniu pojemnika z lakierem, wlaniu rozpuszczalnika do zbiornika oraz przepłukaniu przewodów i dyszy

B. zanurzeniu całego pistoletu w pojemniku z rozpuszczalnikiem do momentu kolejnego użycia

C. zdemontowaniu części pistoletu oraz zanurzeniu zaworu i kanałów powietrznych w pojemniku z rozpuszczalnikiem

D. smarowaniu uszczelki iglicy, dyszy oraz sprężyn zaworu powietrza

Zanurzenie całego pistoletu w naczyniu z rozpuszczalnikiem do czasu następnego użycia jest podejściem niewłaściwym. Chociaż może wydawać się to wygodne, taka metoda nie zapewnia skutecznego usunięcia resztek lakieru, co może prowadzić do poważnych problemów przy następnym użyciu pistoletu. Resztki lakieru mogą zasychać i tworzyć osady, które zablokują przewody i dyszę, co w konsekwencji spowoduje trudności w aplikacji lakieru oraz obniży jakość wykończenia. Również smarowanie uszczelnienia iglicy oraz dyszy i sprężyn zaworu powietrza bez wcześniejszego oczyszczenia sprzętu jest niewłaściwe, gdyż na zabrudzonych elementach smar może nie spełniać swojej roli, a brud i resztki lakieru mogą wpływać na precyzję działania pistoletu. Demontowanie elementów pistoletu oraz zanurzenie zaworu i kanałów powietrza w naczyniu z rozpuszczalnikiem to rozwiązanie zbyt czasochłonne i potencjalnie ryzykowne, ponieważ może prowadzić do uszkodzenia delikatnych komponentów sprzętu. Właściwe podejście do konserwacji pistoletu natryskowego powinno być zgodne z najlepszymi praktykami, które zalecają szybkie i skuteczne czyszczenie środkiem odpowiednim do lakierów, co znacząco wpływa na trwałość i funkcjonalność narzędzia.

Pytanie 4

Wilgotność bezwzględna drewna, które ma być użyte do budowy drzwi wewnętrznych, powinna znajdować się w zakresie

A. 30-32%

B. 20-22%

C. 10-12%

D. 40-42%

Wilgotność bezwzględna tarcicy, która ma być użyta do robienia drzwi wewnętrznych, powinna wynosić między 10 a 12%. To ważne, żeby drzwi były stabilne i trwałe, zwłaszcza w różnych warunkach, jakie mogą panować w pomieszczeniach. Takie wartości są zgodne z normą PN-EN 13183-1, która mówi o tym, jaka wilgotność jest odpowiednia dla drewna. Przy takiej wilgotności ryzyko pękania czy wypaczania jest naprawdę minimalne, a to jest istotne dla elementów konstrukcyjnych jak drzwi. Na przykład, jeśli drewno jest zbyt wilgotne, na poziomie 20-22%, może zrobić się pleśń, a to już nie jest najlepsze dla zdrowia mieszkańców i ogólnego wyglądu. Drewno w przedziale 10-12% dobrze sprawdza się w typowych warunkach, co przekłada się na dłuższą żywotność drzwi i ich estetykę.

Pytanie 5

Która kolejność operacji technologicznych jest właściwa dla przygotowania powierzchni elementów drewnianych do lakierowania?

zaprawianie wad	usuwanie plam	usuwanie plam	zaprawianie wad
usuwanie plam	zaprawianie wad	szlifowanie	szlifowanie
szlifowanie	barwienie	zaprawianie wad	usuwanie plam
barwienie	szlifowanie	barwienie	barwienie
A.	B.	C.	D.

A. D.

B. A.

C. C.

D. B.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ przedstawia właściwą kolejność operacji technologicznych, które są kluczowe dla przygotowania powierzchni elementów drewnianych przed lakierowaniem. Pierwszym krokiem jest usunięcie plam i zabrudzeń, co pozwala na uzyskanie jednolitej powierzchni. Następnie należy przeprowadzić szlifowanie, które ma na celu wygładzenie powierzchni oraz usunięcie wszelkich nierówności. Kolejnym etapem jest zaprawianie wad, które pozwala na wypełnienie ubytków i przygotowanie drewna do dalszych procesów. Ostatecznie barwienie elementów drewnianych przyczynia się do poprawy estetyki oraz podkreślenia naturalnego rysunku słojów. Te operacje są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi i zapewniają trwałość oraz estetykę lakierowanej powierzchni. Warto podkreślić, że każdy z tych kroków ma znaczący wpływ na jakość końcowego wyrobu oraz jego odporność na czynniki zewnętrzne.

Pytanie 6

Na ilustracji przedstawiono sposób posługiwania się oprzyrządowaniem przy piłowaniu

A. formatyzującym.

B. skośnym krzywoliniowym.

C. skośnym prostoliniowym.

D. wzdłużnym.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przedstawiona na ilustracji sytuacja pokazuje właśnie piłowanie skośne prostoliniowe – materiał jest prowadzony po prostoliniowej krawędzi, ale pod określonym kątem względem tarczy piły. Kluczowy jest tutaj przykład użycia przyrządu kątowego (kątownika nastawnego lub prowadnicy ukośnej), którym ustawia się żądany kąt, a następnie stabilnie prowadzi obrabiany element. Moim zdaniem to jest jedna z podstawowych operacji w stolarstwie warsztatowym: docinanie listew, ram, cokołów, elementów konstrukcyjnych pod kątem 30°, 45°, 60° itd. W piłowaniu skośnym prostoliniowym linia cięcia jest prosta, a zmienia się tylko kąt względem włókien lub względem krawędzi bazowej. Dlatego tak ważne jest dokładne ustawienie ograniczników i pewne trzymanie materiału, najlepiej dociskając go do prowadnicy i do stołu maszyny. W dobrych praktykach branżowych zawsze korzysta się z odpowiednich przyrządów: sanek ukośnych, kątowych prowadnic przesuwanych po stole, ograniczników długości. Dzięki temu uzyskujemy powtarzalność wymiarów i kątów, co przy montażu ram okiennych, drzwiowych, opasek czy listew przypodłogowych ma ogromne znaczenie – przy najmniejszym błędzie kątowym szczeliny są od razu widoczne. W normach dotyczących dokładności obróbki drewna i elementów stolarki budowlanej podkreśla się wymóg zachowania odpowiedniej tolerancji kąta, a właśnie piłowanie skośne prostoliniowe na odpowiednio przygotowanej pile tarczowej pozwala to osiągnąć. W praktyce technicznej pilnuje się też, aby przy takich cięciach stosować sprawne kliny rozszczepiające, osłony tarczy oraz – co widać na rysunku – uchwyty i prowadnice, które oddalają ręce operatora od strefy zagrożenia, co jest zgodne z zasadami BHP obowiązującymi w zakładach stolarskich.

Pytanie 7

Podczas renowacji drewnianych mebli z wykorzystaniem pistoletowej dmuchawy gorącego powietrza powinno się stosować do eliminacji

A. farby z dużych powierzchni

B. szkodników związanych z drewnem

C. śladów po użytkowaniu

D. zanieczyszczeń biologicznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pistoletowa dmuchawa gorącego powietrza jest narzędziem, które idealnie nadaje się do usuwania farby z dużych powierzchni meblowych z drewna. Dzięki zastosowaniu odpowiedniej temperatury i wydajności powietrza, można skutecznie zmiękczyć farbę, co ułatwia jej usunięcie. Wysoka temperatura generowana przez dmuchawę powoduje, że farba zaczyna się rozpuszczać, co pozwala na łatwiejsze jej zeskrobanie lub usunięcie przy użyciu odpowiednich narzędzi, takich jak skrobaki. W praktyce, stosowanie dmuchawy gorącego powietrza jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi renowacji mebli, które wskazują na minimalizację uszkodzeń drewna oraz zachowanie jego struktury. Takie podejście jest również preferowane w kontekście ochrony środowiska, ponieważ eliminuje potrzebę stosowania agresywnych chemikaliów, które mogą być szkodliwe zarówno dla użytkowników, jak i środowiska. Warto dodać, że prawidłowe użycie dmuchawy wymaga pewnej wprawy, by uniknąć przegrzewania powierzchni drewna, co mogłoby prowadzić do jego odkształcenia lub uszkodzenia.

Pytanie 8

Białym pigmentem w emalii jest tlenek

A. węgla.

B. tytanu.

C. żelaza.

D. miedzi.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo wskazany został tlenek tytanu, czyli najczęściej dwutlenek tytanu (TiO₂). To właśnie on jest standardowym białym pigmentem stosowanym w emaliach, lakierach, farbach kryjących do drewna i metalu. Dwutlenek tytanu ma bardzo wysoką siłę krycia, daje intensywnie białą, „czystą” barwę i dobrze rozprasza światło. Dzięki temu powłoka z dodatkiem tego pigmentu równomiernie przykrywa podłoże, nawet gdy drewno ma ciemne słoje, przebarwienia czy stare wykończenia. W praktyce stolarskiej i meblarskiej biała emalia z TiO₂ jest używana do frontów kuchennych, drzwi, listew przypodłogowych, elementów wykończeniowych, a także do renowacji starych mebli, gdy chcemy uzyskać gładką, kryjącą powierzchnię w stylu nowoczesnym albo skandynawskim. Moim zdaniem warto zapamiętać, że w nowoczesnych systemach lakierniczych tlenek tytanu jest podstawą wszystkich białych i większości pastelowych kolorów, bo daje stabilny kolor, jest odporny na żółknięcie i dobrze współpracuje z żywicami akrylowymi, poliuretanowymi czy alkidowymi. W dobrych praktykach branżowych przyjmuje się, że profesjonalne emalie do zastosowań stolarskich wykorzystują właśnie TiO₂ jako główny pigment biały, a nie tańsze zamienniki o słabszej sile krycia. Dodatkowo ten pigment ma dobrą odporność na warunki atmosferyczne, więc sprawdza się też w systemach zewnętrznych, np. na okna drewniane czy elewacyjne elementy ozdobne, oczywiście przy zachowaniu odpowiedniej technologii nakładania i grubości powłoki.

Pytanie 9

Na podstawie przekroju prowadnicy szuflady określ szerokość skrzynki względem wymiaru wewnętrznego szafy

A. 12,7 mm

B. 25,4 mm

C. 91,2 mm

D. 45,6 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 25,4 mm jest jak najbardziej trafiona. To uwzględnia zarówno szerokość prowadnicy szuflady, jak i luz, który musi być, żeby to wszystko dobrze działało. Prowadnica ma 45,6 mm, a grubość ścianki to 12,7 mm. W meblach ważne jest, żeby dobrze zaplanować przestrzeń na te prowadnice, bo dzięki temu szuflady mogą się wygodnie otwierać i zamykać. To wpływa nie tylko na wygodę korzystania z mebli, ale także na ich trwałość. W meblarstwie mamy pewne standardy, jeśli chodzi o wymiary prowadnic i to, gdzie je umiejscowić, co jest kluczowe w projektowaniu wnętrz szaf. Warto pamiętać, że powinno być wystarczająco miejsca pomiędzy ściankami szafy a prowadnicą, co w tym przypadku daje wspomniane wcześniej 25,4 mm. Dzięki takiemu podejściu wszystko ładnie współgra, a to ma znaczenie zarówno dla estetyki, jak i funkcjonalności mebli.

Pytanie 10

Jakie narzędzie wykorzystuje się do strugania dłuższych kawałków drewna?

A. Równiak

B. Spust stolarski

C. Zdzierak

D. Gładzik

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Spust stolarski to narzędzie, które jest szczególnie zaprojektowane do strugania dłuższych elementów drewnianych. Jego konstrukcja umożliwia uzyskanie równomiernej powierzchni na dużych odcinkach drewna, co jest istotne w przypadku produkcji mebli oraz w obróbce większych elementów budowlanych. Spust stolarski wyróżnia się długim ostrzem, które pozwala na efektywne usuwanie materiału, a także stabilnym uchwytem, co przekłada się na precyzyjne prowadzenie narzędzia. W praktyce, spust jest wykorzystywany do wygładzania powierzchni desek, które będą później używane w konstrukcji mebli, czy też przy produkcji podłóg. Warto również zwrócić uwagę, że stosowanie spustu stolarskiego w zgodzie z dobrymi praktykami branżowymi, takimi jak odpowiednia technika strugania i dbałość o ostrze, znacząco wpływa na jakość końcowego produktu. W kontekście obróbki drewna, znajomość specyfiki narzędzi strugarskich, takich jak spust stolarski, jest kluczowa dla profesjonalnych stolarzy i rzemieślników.

Pytanie 11

Określ, korzystając z informacji zamieszczonych w przedstawionej tabeli, prędkość obrotową wrzeciona pilarki tarczowej piły o średnicy zewnętrznej 250 mm, przy prędkości skrawania 59 m/s.

Średnica zewnętrzna piły [mm]	Prędkość obrotowa piły i frezów piłkowych dla określonej prędkości skrawania [obr/min]
Średnica zewnętrzna piły [mm]	2000	2500	4500	5600	8000	10800	13000
Prędkość skrawania w [m/s]
100	11	15	24	29	42	52	68
125	13	18	29	37	52	65	85
150	16	22	35	44	63	78	102
200	21	29	47	59	84	104
250	26	37	59	73	104
300	32	44	71	88	125

A. 2 000 obr./min

B. 5 600 obr./min

C. 8 000 obr./min

D. 4 500 obr./min

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 4 500 obr./min jest właściwa, bo możemy sobie łatwo policzyć, jaką prędkość obrotową ma wrzeciono w pilarkach tarczowych. Mamy tarczę o średnicy 250 mm i prędkość skrawania na poziomie 59 m/s. Żeby to obliczyć, korzystamy z wzoru: v = π * D * n, gdzie v to właśnie ta prędkość skrawania, D to średnica tarczy (musimy ją zamienić na metry, czyli 0,25 m), a n to nasza prędkość obrotowa w obr./min. Jak podstawimy do wzoru, to wychodzi n = 59 / (π * 0,25), co daje nam około 4500 obr./min. Wiedza o tym, jak dobrać właściwe parametry do maszyn w przemyśle drzewnym, jest super ważna, bo wpływa na to, jak właśnie tniemy i jak długo będą nam służyć narzędzia. Trzeba pamiętać, że normy branżowe mówią o optymalnych prędkościach skrawania do różnych materiałów, co czyni 4500 obr./min świetnym wyborem.

Pytanie 12

Proces wykonania widlicy obejmuje trasowanie złącza na elemencie, piłowanie wzdłuż linii traserskich, a następnie

A. skróceniu widlicy

B. struganiu widlicy na szerokość

C. struganiu widlicy na grubość

D. dłutowaniu widlicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dłutowanie widlicy to naprawdę ważna sprawa, jeśli chodzi o jej produkcję. To właśnie ten etap pozwala nam na dokładne formowanie i osiągnięcie właściwego kształtu złącza. Trzeba zwrócić uwagę na to, gdzie usuwamy materiał, bo to ma kluczowe znaczenie dla dopasowania elementów. Dłutowanie to technika, która daje nam tę precyzję, która jest niezbędna w różnych dziedzinach, jak na przykład produkcja maszyn czy narzędzi. Jeśli weźmiemy za przykład widlice w budownictwie, to widzimy, że dokładne dłutowanie zapewnia idealne połączenie z innymi częściami konstrukcji. No i pamiętaj, żeby korzystać z odpowiednich narzędzi, które są przystosowane do twardości materiału, z którego robisz widlicę. Kiedy użyjesz właściwego narzędzia i techniki zgodnie z normami, to nie tylko uzyskasz poprawne wymiary, ale także zwiększysz trwałość gotowego produktu.

Pytanie 13

Jakiego materiału używa się do naprawy wgnieceń na powierzchni drewna pokrytej powłoką kryjącą?

A. lak.

B. szpachlę.

C. wosk.

D. bejcę.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wosk to jeden z najskuteczniejszych materiałów do regeneracji wgnieceń na powierzchniach drewnianych wykończonych powłoką kryjącą. Jego zastosowanie opiera się na właściwościach, które pozwalają na wypełnienie i wygładzenie uszkodzonego miejsca, przy jednoczesnym zachowaniu estetyki powierzchni. Po nałożeniu wosku na wgniecenie następuje reakcja z drewnem, co umożliwia homogenizację koloru i faktury. Wosk nie tylko maskuje wgniecenie, lecz także tworzy ochronną warstwę na powierzchni drewna, co zwiększa jego odporność na dalsze uszkodzenia. W praktyce, aby skutecznie użyć wosku, należy najpierw oczyścić zniszczoną powierzchnię, a następnie nałożyć odpowiednią ilość wosku, a po jego wyschnięciu, wypolerować. Stosując wosk, warto pamiętać o doborze koloru, aby idealnie pasował do wykończenia. Przemysłowe standardy, takie jak norma PN-EN 13986, wskazują na znaczenie prawidłowych materiałów wykończeniowych w kontekście długowieczności elementów drewnianych, co podkreśla rolę wosku w konserwacji.

Pytanie 14

Aby odżywić powierzchnię elementu wykonanego z drewna sosnowego, należy użyć

A. oczyszczenia powierzchni roztworem zmydlającym lub rozpuszczalnikiem organicznym

B. przeszlifowania powierzchni papierem ściernym o granulacji P60 do P150

C. podgrzania powierzchni żelazkiem i przyłożenia czystej szmatki

D. oczyszczenia powierzchni nadtlenkiem wodoru lub kwaskiem cytrynowym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmycie powierzchni roztworem zmydlającym lub rozpuszczalnikiem organicznym jest właściwym sposobem na odżywienie drewna sosnowego, ponieważ pozwala usunąć zanieczyszczenia oraz resztki starych powłok, które mogą utrudniać penetrację substancji odżywczych. Roztwory zmydlające, zawierające mydła alkaliczne, skutecznie emulsjonują tłuszcze i brud, co sprawia, że powierzchnia drewna staje się bardziej chłonna. Zastosowanie rozpuszczalników organicznych, takich jak benzyna ekstrakcyjna czy aceton, również jest uzasadnione, gdyż mogą one skutecznie eliminować trudne do usunięcia substancje, jak oleje czy pozostałości farb. W praktyce, przed nałożeniem jakiejkolwiek powłoki ochronnej lub odżywki, kluczowe jest, aby drewno było odpowiednio przygotowane. Standardy branżowe, takie jak EN 13986, sugerują, że powierzchnie powinny być czyste i suche, co zwiększa przyczepność oraz trwałość nałożonych materiałów. Dlatego właściwe przygotowanie powierzchni wpłynie na długoterminowe efekty estetyczne i użytkowe drewnianych elementów.

Pytanie 15

Jakiego rodzaju obrabiarki należy użyć do wygładzania powierzchni obrabianych detali?

A. Wiertarki

B. Dłutarki

C. Szlifierki

D. Strugarki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Strugarka jest narzędziem skrawającym, które jest zaprojektowane do obróbki powierzchni obrabianych elementów w celu uzyskania gładkiej i równej powierzchni. Działa na zasadzie usuwania materiału z przedmiotu obrabianego przy pomocy narzędzia skrawającego, które porusza się wzdłuż elementu. Strugarki są szczególnie efektywne w przypadku drewna, metalu oraz tworzyw sztucznych. W praktyce, użycie strugarki pozwala na precyzyjne wyrównanie powierzchni, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach, takich jak produkcja mebli czy elementów konstrukcyjnych. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, kładą duży nacisk na jakość obróbki, a strugarka pomaga w spełnieniu tych wymagań, zapewniając spójność wymiarową i estetykę obrabianych elementów. Warto również zauważyć, że strugarki występują w różnych typach, takich jak strugarki ręczne, stacjonarne oraz strugarki do krawędzi, co pozwala na ich dostosowanie do specyficznych potrzeb produkcyjnych.

Pytanie 16

Jakim urządzeniem można sprawdzić ciśnienie wewnętrzne autoklawu?

A. Manometrem

B. Higrometrem

C. Termometrem

D. Barometrem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Manometr jest urządzeniem służącym do pomiaru ciśnienia gazów i cieczy. W kontekście autoklawu, jest on kluczowym elementem, ponieważ umożliwia monitorowanie ciśnienia wewnętrznego, co jest niezbędne dla zapewnienia efektywności procesu sterylizacji. Autoklawy wykorzystują wysokie ciśnienie pary wodnej do zabicia mikroorganizmów, a manometr pozwala na precyzyjne ustalenie, czy osiągnięto wymagane parametry, takie jak 121°C przy ciśnieniu 1,2 atm, co jest standardowym ustawieniem dla wielu procesów sterylizacji. Przykładowo, w medycynie, zastosowanie manometrów w autoklawach jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów, ponieważ niewłaściwe ciśnienie może prowadzić do niedostatecznej sterylizacji narzędzi chirurgicznych. Właściwe monitorowanie ciśnienia za pomocą manometru jest zatem niezastąpione w utrzymaniu standardów jakości i bezpieczeństwa w placówkach medycznych oraz laboratoryjnych.

Pytanie 17

Zgodnie z przedstawionym rysunkiem głębokość gniazd wynosi

A. 18 mm

B. 12 mm

C. 50 mm

D. 22 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 12 mm, bo właśnie taka jest głębokość gniazd pokazana na przekroju A–A po prawej stronie rysunku. Na przekroju widzisz grubość całej płyty 18 mm oraz wymiar od krawędzi do dna gniazda oznaczony jako 12. To nie jest średnica otworu ani odległość od krawędzi, tylko głębokość nawiercenia, czyli jak daleko wchodzimy w materiał frezem lub wiertłem puszkowym Ø35 do zawiasu. W praktyce przy standardowej płycie meblowej 18 mm przyjmuje się głębokość gniazda 12–13 mm, żeby z jednej strony zawias dobrze „siedział” w gnieździe, a z drugiej strony została bezpieczna ścianka około 4–5 mm materiału. Dzięki temu nie ma ryzyka przewiercenia płyty na wylot ani osłabienia drzwi. Moim zdaniem to jest taki klasyczny wymiar, który warto mieć w głowie, bo powtarza się w większości systemów okuć. Podczas ustawiania wiertarki wielowrzecionowej albo wiertarki kolumnowej zawsze regulujesz ogranicznik głębokości właśnie na te 12 mm. Jeśli robisz to ręczną wiertarką z frezem puszkowym, też dobrze jest zastosować ogranicznik lub pierścień dystansowy, żeby nie przekroczyć tej wartości. Dobre trzymanie się wymiaru z rysunku technicznego gwarantuje później poprawny montaż zawiasów, równą szczelinę między frontami i ogólnie bardziej profesjonalny efekt całej zabudowy meblowej.

Pytanie 18

Deski obrzynane z drewna iglastego o grubości od 19 do 45 mm mogą być klasyfikowane jako tarcica, jeśli ich szerokość minimalna wynosi

A. 150 mm

B. 75 mm

C. 50 mm

D. 125 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 75 mm jest poprawna, ponieważ zgodnie z normami dotyczącymi tarcicy iglastej obrzynanej, deska o grubości 19-45 mm musi mieć minimalną szerokość wynoszącą 75 mm, aby mogła być klasyfikowana jako deska. W praktyce oznacza to, że przy produkcji i wykorzystaniu tarcicy w budownictwie oraz stolarstwie, szerokość deski ma kluczowe znaczenie dla jej funkcjonalności i zastosowań. Na przykład, deski o szerokości minimum 75 mm są odpowiednie do konstrukcji różnych elementów budowlanych, takich jak podłogi, ściany czy meble, gdzie wymagana jest odpowiednia nośność i stabilność. W branży budowlanej stosuje się różne klasy i gatunki drewna, a zgodność z normami pozwala na zapewnienie jakości oraz bezpieczeństwa produktów drewnianych. Dobrze jest znać te normy, aby uniknąć problemów podczas realizacji projektów budowlanych czy stolarskich.

Pytanie 19

Jakie rozwiązanie należy zastosować, aby zredukować drgania materiału podczas toczenia długich elementów o małej średnicy na tokarko-kopiarce?

A. okular prowadzący

B. obniżone obroty wrzeciona

C. podwyższone obroty wrzeciona

D. dłuższą podpórkę na nóż

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Okular prowadzący jest kluczowym elementem w toczeniu długich elementów o niewielkiej średnicy, ponieważ jego główną funkcją jest stabilizacja obróbki. Dzieje się tak dlatego, że podczas toczenia długich i smukłych detali, istnieje ryzyko wystąpienia drgań, które mogą prowadzić do pogorszenia jakości powierzchni oraz zwiększenia zużycia narzędzi skrawających. Okular prowadzący, umieszczony w odpowiednich miejscach, zmniejsza odległość między obrabianym materiałem a narzędziem skrawającym, co eliminuje nadmierne odkształcenia i drgania. W praktyce oznacza to, że zastosowanie okularu prowadzącego poprawia stabilność procesu skrawania, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży. Warto zauważyć, że w standardach ISO dotyczących obróbki skrawaniem, zaleca się stosowanie odpowiednich podpór w przypadku toczenia długich elementów, aby zminimalizować ryzyko drgań i zapewnić wysoką jakość obróbki. Przykładem może być toczenie wałów o dużych długościach, gdzie niestabilność może prowadzić do uszkodzenia detalu i narzędzi.

Pytanie 20

W celu uzyskania określonej grubości i gładkości szerokiej powierzchni elementu płytowego pokazanego na rysunku należy użyć szlifierki

A. szerokotaśmowej.

B. wałkowej.

C. wąskotaśmowej.

D. oscylacyjnej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szlifierka szerokotaśmowa to naprawdę świetny wybór, jeśli chodzi o obróbkę dużych, płaskich powierzchni, jak na przykład elementy płytowe. Jej konstrukcja i sposób działania sprawiają, że można efektywnie szlifować szerokie obszary, co jest super ważne, żeby uzyskać dobrą grubość i gładkość. W szlifowaniu szerokotaśmowym stosuje się długą taśmę ścierną, która działa non-stop, co pozwala na równomierne usuwanie materiału. Takie szlifierki są często używane w meblarstwie, stolarstwie czy budownictwie. Nie zapomnijmy też o standardach jakości, jak ISO 9001 – to dość istotne, bo dokładność i powtarzalność w obróbce są kluczowe. Jak coś jest źle ustawione, to może wyjść nierówno, a to psuje jakość końcowych produktów. No i jeszcze te szlifierki z systemami odkurzania, to naprawdę poprawia komfort pracy i bezpieczeństwo operatora.

Pytanie 21

Jaką sekwencję technologiczną maszyn należy zastosować przy wytwarzaniu boków szafy z płyty wiórowej laminowanej, z wręgiem na tylną ścianę?

A. Pilarkę, wiertarkę, frezarkę, okleiniarkę

B. Pilarkę, frezarkę, wiertarkę, okleiniarkę

C. Pilarkę, frezarkę, okleiniarkę, wiertarkę

D. Pilarkę, okleiniarkę, frezarkę, wiertarkę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedniej kolejności technologicznej maszyn w procesie produkcji boków szafy z płyty wiórowej laminowanej jest kluczowy dla zapewnienia wysokiej jakości i efektywności produkcji. Proces ten rozpoczyna się od cięcia płyty wiórowej przy użyciu pilarki, co pozwala na uzyskanie elementów o żądanych wymiarach. Następnie, okleiniarka służy do pokrycia krawędzi wyciętych elementów okleiną, co nie tylko poprawia estetykę, ale także chroni przed uszkodzeniami i działaniem wilgoci. Po oklejeniu przystępuje się do frezowania, które jest niezbędne w celu uzyskania precyzyjnych otworów oraz kształtów, które mogą być wymagane w późniejszym montażu. Ostatnim krokiem jest wiercenie otworów montażowych, co pozwala na właściwe połączenie elementów szafy. Ta sekwencja maszyn pozwala na minimalizację błędów, zwiększenie wydajności oraz zapewnienie wysokiej jakości finalnego produktu, zgodnie z najlepszymi praktykami w branży meblarskiej.

Pytanie 22

Podniesienie stołu odbiorczego strugarki wyrówniarki w stosunku do głównej krawędzi tnącej ostrzy noży spowoduje

A. różną grubość struganego elementu

B. poprzeczne wyżłobienia na powierzchni elementu

C. niedostruganie końców elementu

D. nadmierne ostruganie końców elementu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opuszczenie stołu odbiorczego strugarki wyrówniarki względem głównej krawędzi tnącej ostrzy noży prowadzi do nadmiernego ostrugania końców struganego elementu, co jest wynikiem niewłaściwego ustawienia narzędzia. W takiej sytuacji, gdy stół jest zbyt nisko, ostrza zbyt głęboko wnikają w materiał na końcach elementu, co skutkuje ich nadmiernym usunięciem. Praktycznym przykładem może być struganie deski, gdzie niewłaściwe ustawienie stołu może spowodować, że końce deski będą znacznie cieńsze niż jej środek, co wpłynie na jej późniejsze zastosowanie, na przykład w meblarstwie. Aby uniknąć takich problemów, ważne jest przestrzeganie standardów ustawień maszyn oraz ciągłe monitorowanie procesu strugania, co pozwala na utrzymanie jednolitości wymiarów elementów. W branży stolarskiej oraz obróbczej kluczowe jest przestrzeganie dobrych praktyk w ustawieniu maszyn, co przyczynia się do poprawy jakości produktów końcowych oraz minimalizacji odpadów materiałowych.

Pytanie 23

Aby oczyścić narzędzia zabrudzone żywicą, jakie akcesorium należy zastosować?

A. stalowy skrobak

B. płaskie dłuto

C. tampon nasączony terpentyną

D. papier ścierny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie tamponu z terpentyną do czyszczenia narzędzi zanieczyszczonych żywicą jest zalecane ze względu na właściwości rozpuszczające terpentyny. Terpentyna, jako rozpuszczalnik organiczny, skutecznie rozbija i usuwa substancje żywiczne, które mogą być trudne do usunięcia innymi metodami. Przykładowo, w branży stolarskiej i rzemiosła artystycznego, terpentyna jest powszechnie stosowana do czyszczenia pędzli oraz narzędzi, które miały kontakt z żywicami, co zapewnia ich długotrwałą użyteczność i wydajność. Warto również zwrócić uwagę, że stosowanie terpentyny jest zgodne z dobrymi praktykami ekologicznymi, o ile używane jest w dobrze wentylowanych pomieszczeniach, co minimalizuje ryzyko wdychania oparów. W dodatku, techniki czyszczenia przy użyciu rozpuszczalników takich jak terpentyna są powszechnie akceptowane w wielu standardach przemysłowych, co podkreśla ich skuteczność i bezpieczeństwo, pod warunkiem przestrzegania zasad BHP. W przypadku żywic epoksydowych, stosowanie terpentyny jako środka czyszczącego pozwala na efektywne usunięcie pozostałości, co jest kluczowe dla zachowania jakości narzędzi i materiałów.

Pytanie 24

Jaką metodę wykończenia drewnianych powierzchni w meblach wymagają pędzelki, szczotki oraz gąbki?

A. Fladrowania

B. Okleinowania

C. Inkrustowania

D. Intarsjowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fladrowanie to sposób na wykończenie drewnianych powierzchni, który wymaga użycia różnych narzędzi, takich jak pędzelki, szczotki czy gąbki. Dzięki temu można uzyskać naprawdę fajne efekty wizualne, a różnorodność faktur i kolorów sprawia, że meble po fladrowaniu wyglądają zupełnie inaczej. W praktyce fladrowanie to nanoszenie specjalnych preparatów na drewno, co pozwala na osiągnięcie ciekawych połączeń kolorystycznych i strukturalnych. Na przykład, fladrowanie świetnie nadaje się do podkreślenia słojów drewna, co sprawia, że meble nabierają naturalnego i eleganckiego wyglądu. W renowacji starych mebli ta technika jest szczególnie przydatna, ponieważ pozwala zachować ich oryginalny charakter. Fajnie też, że do fladrowania można używać różnych rodzajów farb i lakierów, co daje możliwość dopasowania efektu do indywidualnych potrzeb. Ważne jest, żeby dobrze przygotować powierzchnię i wybrać odpowiednie narzędzia – to ma kluczowe znaczenie dla końcowego efektu.

Pytanie 25

Jeśli tylny fragment szuflady jest osadzony w boku szuflady, a elementy o grubości 18 mm zostały połączone kołkami konstrukcyjnymi o długości 36 mm, to jaka jest głębokość gniazda w boku?

A. 25 mm

B. 24 mm

C. 12 mm

D. 13 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 13 mm jest poprawna, ponieważ przy połączeniu elementów drewnianych, takich jak boki i tył szuflady, istotne jest, aby gniazdo w boku miało odpowiednią głębokość. W przypadku użycia kołków konstrukcyjnych o długości 36 mm, należy wziąć pod uwagę grubość elementów. Grubość boku szuflady wynosi 18 mm, co oznacza, że głębokość gniazda powinna być mniejsza niż całkowita długość kołka, aby zapewnić odpowiednią stabilność. W praktyce, głębokość gniazda powinna wynosić od 1/3 do 1/2 długości kołka, co w tym przypadku daje wartość 12 mm lub 13 mm. Wybór 13 mm jako odpowiedniej głębokości gniazda zapewnia lepszą mocowanie kołka, a także jest zgodny z zaleceniami standardów branżowych dotyczących montażu mebli. Dobrą praktyką jest również wykonanie próbnych połączeń, aby zweryfikować stabilność konstrukcji, co jest kluczowe w produkcji mebli.

Pytanie 26

Na podstawie rysunku odczytaj wysokość drzwi we wręgu.

A. 779

B. 2030

C. 1721

D. 2020

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 2020 mm, co wynika z analizy przedstawionego rysunku, na którym zaznaczono wysokość drzwi wraz z ościeżnicą. Wysokość drzwi we wręgu odnosi się do wymiaru wewnętrznego, który jest istotny zarówno z punktu widzenia estetyki, jak i funkcjonalności. W praktyce budowlanej, prawidłowe wymiary drzwi są niezwykle ważne, ponieważ wpływają na ich montaż oraz późniejsze użytkowanie. Przy projektowaniu pomieszczeń, zwłaszcza w budynkach mieszkalnych i komercyjnych, standardowa wysokość drzwi wynosi zazwyczaj 2000 mm lub 2100 mm, co czyni pomiar 2020 mm odpowiednim w kontekście norm budowlanych. Dodatkowo, wymiary drzwi muszą być dostosowane do wymagań dotyczących dostępności, co może wymagać stosowania alternatywnych rozwiązań dla osób o ograniczonej mobilności. Warto również zauważyć, że w przemyśle budowlanym powszechnie stosuje się tzw. tolerancje wymiarowe, które uwzględniają niewielkie odchylenia w produkcji i montażu, a dokładność pomiarów odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu jakości końcowego produktu.

Pytanie 27

Płyty stołów, które są okleinowane mahoniem, powinny być szlifowane na szlifierce

A. wałkowej

B. tarczyowej

C. dwuwalcowej

D. taśmowej z przesuwnym stołem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź taśmowa z przesuwnym stołem jest prawidłowa, ponieważ szlifowanie płyt okleinowanych mahoniową okleiną wymaga precyzji i równomiernego rozkładu nacisku, co jest najlepiej osiągane przy użyciu taśmowej szlifierki z przesuwnym stołem. Ta metoda pozwala na uzyskanie gładkiej powierzchni, minimalizując ryzyko uszkodzenia okleiny. W przypadku szlifierki taśmowej, materiał jest szlifowany w ruchu ciągłym, co zapewnia wysoką wydajność i oszczędność czasu. Dodatkowo, ważne jest, aby dobrać odpowiednią gradację taśmy ściernej, aby uniknąć nadmiernego zużycia materiału okleinowego. W praktyce, taśmowe szlifierki z przesuwnym stołem są szeroko stosowane w przemyśle meblarskim do obróbki dużych powierzchni, co przekłada się na wysoką jakość finalnych produktów. Standardy takie jak ISO 9001 promują stosowanie efektywnych metod produkcji, co czyni tę odpowiedź zgodną z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 28

Użycie zbyt szerokiej piły na pilarce taśmowej w trakcie wycinania elementów o skomplikowanych kształtach może skutkować uszkodzeniem

A. rolek prowadzących

B. okładzin

C. piły

D. koła napinającego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zastosowanie zbyt szerokiej piły na pilarce taśmowej podczas wycinania elementów o złożonych zarysach jest problematyczne, ponieważ piła może nie być w stanie precyzyjnie odwzorować skomplikowanych kształtów. W rezultacie, może dojść do nadmiernego nacisku na ostrze, co prowadzi do jego uszkodzenia. W praktyce, piły taśmowe mają określone zastosowanie w zależności od grubości materiału oraz kształtu cięcia. Na przykład, w przypadku wycinania skomplikowanych detali drewnianych, zaleca się użycie węższej piły, co pozwala na uzyskanie większej dokładności oraz mniejszych promieni łuku. Standardy branżowe, takie jak normy ISO dotyczące narzędzi skrawających, podkreślają znaczenie doboru odpowiednich narzędzi do specyfiki pracy. Właściwy dobór piły nie tylko zwiększa efektywność procesu cięcia, ale także wydłuża żywotność narzędzia oraz zwiększa bezpieczeństwo pracy operatora.

Pytanie 29

Włącznik maszyny powinien być

A. łatwo dostrzegalny dzięki intensywnej barwie

B. chroniony przed przypadkowym włączeniem

C. umieszczony w trudno dostępnym miejscu

D. aktywowana automatycznie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze, że wybrałeś tę opcję z włącznikiem w trudnodostępnym miejscu. To naprawdę zgodne z tym, co mówi się o bezpieczeństwie maszyn. Moim zdaniem, choć może to wydawać się dziwne, to takie umiejscowienie włącznika faktycznie zmniejsza ryzyko przypadkowego uruchomienia obrabiarki, co jest mega ważne dla zdrowia operatora. Z tego, co pamiętam, normy ISO 13850 zwracają uwagę, żeby projektować urządzenia w sposób, który zminimalizuje takie przypadkowe włączenie. Weźmy na przykład CNC - jeśli ta maszyna włączyłaby się sama, podczas gdy ktoś serwisuje, to mogłoby skończyć się naprawdę źle. W praktyce dobrze jest też, żeby włącznik był połączony z systemami bezpieczeństwa, które odcinają zasilanie, jak operator nie ma dostępu do maszyny. Takie podejście naprawdę zwiększa bezpieczeństwo podczas pracy i zmniejsza ryzyko wypadków.

Pytanie 30

Na ilustracji przedstawiono stolik o konstrukcji

A. bezoskrzyniowej.

B. skrzyniowej.

C. stojakowej.

D. kolumnowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'kolumnowej' jest prawidłowa, ponieważ stolik przedstawiony na ilustracji ma charakterystyczną dla konstrukcji kolumnowej centralną podporę, która jest pojedyncza i pionowa, zyskała na stabilności dzięki rozszerzeniu u dołu na trzy nogi. Tego typu konstrukcja jest powszechnie stosowana w meblarstwie, szczególnie w projektach, które wymagają eleganckiego i smukłego wyglądu, jak stoły kawowe czy stoliki boczne. Kolumnowe stoliki są również popularne w kontekście projektowania przestrzeni, gdzie istotna jest ich lekkość wizualna, a jednocześnie stabilność. Wybór konstrukcji kolumnowej ma swoje źródło w ergonomii, gdzie odpowiednia wysokość i stabilność są kluczowe dla wygody użytkowników. W praktyce, meble tego typu są często stosowane w nowoczesnych aranżacjach wnętrz, zwłaszcza w minimalistycznym stylu, który dąży do prostoty oraz funkcjonalności.

Pytanie 31

Które z urządzeń przedstawionych na ilustracjach przeznaczone jest do oklejania wąskich płaszczyzn płyty wiórowej laminowanej obrzeżem PVC?

A. Urządzenie 4.

B. Urządzenie 3.

C. Urządzenie 1.

D. Urządzenie 2.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo wskazane zostało urządzenie 4, czyli okleiniarka do wąskich płaszczyzn (krawędzi) płyt meblowych. To specjalistyczna maszyna przeznaczona właśnie do naklejania obrzeży PVC, ABS lub fornirowych na krawędzie płyty wiórowej laminowanej. W urządzeniu 4 znajduje się zbiornik kleju termotopliwego (najczęściej klej EVA lub czasem PUR), system podawania taśmy obrzeżowej, rolki dociskowe oraz prowadnice, które stabilizują płytę podczas przesuwu. Dzięki temu oklejanie odbywa się w sposób ciągły, z równomiernym dociskiem i stałą temperaturą kleju, co jest zgodne z dobrą praktyką w zakładach meblarskich. W porównaniu z prostymi żelazkami czy prasami, okleiniarka zapewnia powtarzalną jakość, brak przegrzań i odspajania się obrzeża oraz dużą wydajność – można obrabiać dziesiątki metrów bieżących krawędzi na godzinę. W nowocześniejszych okleiniarkach spotyka się dodatkowo agregaty frezujące do zdzierania nadmiaru obrzeża, cykliny, polerki, a nawet systemy natrysku środków antyadhezyjnych, co jeszcze bardziej podnosi estetykę wykończenia. Moim zdaniem w każdej profesjonalnej stolarni meblowej tego typu maszyna jest absolutną podstawą przy produkcji mebli z płyt laminowanych – bez niej trudno zachować standardy jakości wymagane np. przy meblach kuchennych czy biurowych. Dobrze też pamiętać, że poprawne ustawienie temperatury kleju, prędkości posuwu i docisku rolek ma kluczowe znaczenie dla trwałości połączenia obrzeża z płytą.

Pytanie 32

Aby piłować elementy o kształtach krzywoliniowych, powinno się zastosować piłę

A. narżnicy

B. otwornicy

C. płatnicy

D. grzbietnicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Otwornica to narzędzie skrawające, które jest idealne do piłowania elementów krzywoliniowych, szczególnie w materiałach takich jak drewno, tworzywa sztuczne czy niektóre metale. Otwornica działa na zasadzie wycinania okrągłych otworów, a jej konstrukcja pozwala na precyzyjne formowanie kształtów krzywoliniowych poprzez odpowiednie ustawienie narzędzia. Przykładem zastosowania otwornicy może być tworzenie otworów do montażu okuć w meblach lub przygotowywanie elementów do dalszej obróbki w stolarstwie. Zgodnie z standardami branżowymi, ważne jest, aby przed użyciem otwornicy upewnić się, że materiał jest odpowiednio zamocowany oraz, że operator jest zaznajomiony z zasadami BHP, aby uniknąć wypadków. Używanie otwornicy w połączeniu z odpowiednimi technikami obróbczo-przemysłowymi zwiększa efektywność pracy oraz jakość wykończenia elementów.

Pytanie 33

Przez przetarcie na ostro drewna okrągłego otrzymuje się tarcicę

A. nieobrzynaną

B. zbieżnie obrzynaną

C. równo obrzynaną

D. dwustronnie obrzynaną

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'nieobrzynaną' jest poprawna, ponieważ w wyniku przetarcia na ostro drewna okrągłego uzyskuje się tarcicę, która nie ma wykończonych krawędzi. Taki sposób obróbki jest często stosowany w przemyśle drzewnym, szczególnie w przypadkach, gdy drewno ma być wykorzystane do konstrukcji, gdzie estetyka krawędzi nie jest kluczowa. Przykładem mogą być belki konstrukcyjne, które często pozostają w stanie surowym, aby spełniać wymogi techniczne, a także obniżać koszty produkcji. Dobrą praktyką w przemyśle jest klasyfikacja i segregacja drewna według zastosowania, a tarcica nieobrzynana jest często wykorzystywana w budownictwie, gdzie wymagana jest wytrzymałość i funkcjonalność, a nie idealne wykończenie. Takie podejście wspiera zrównoważony rozwój, minimalizując odpady i maksymalizując wykorzystanie surowca.

Pytanie 34

W klasyfikacji wymiarowej uwzględnia się grubość oraz rodzaj materiału

A. belek i bali

B. desek i łat

C. desek i bali

D. belek i łat

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'desek i bali' jest prawidłowa, ponieważ w kontekście klasyfikacji wymiarowej, grubość i odkrycie są kluczowymi parametrami, które wpływają na właściwości mechaniczne oraz zastosowanie materiałów drzewnych. Deski i bale to podstawowe formy drewna stosowane w budownictwie i stolarstwie, gdzie ich odpowiednie wymiary determinują zarówno ich funkcjonalność, jak i estetykę. Na przykład deski stosowane w konstrukcjach podłogowych muszą charakteryzować się określoną grubością i szerokością, aby zapewnić odpowiednią nośność i trwałość. Z drugiej strony, bale, używane często w budownictwie tradycyjnym, mają większe wymiary i są klasyfikowane na podstawie podobnych parametrów, co wpływa na ich zastosowanie w różnych projektach budowlanych. Zgodnie z normami PN-EN 336 dotyczącymi klasyfikacji drewna, istotne jest, aby zarówno deski, jak i bale były odpowiednio klasyfikowane w zależności od ich wymiarów, co przekłada się na ich jakość oraz bezpieczeństwo konstrukcji. Prawidłowe zrozumienie tych klasyfikacji jest niezbędne dla profesjonalistów w branży budowlanej i związanej z obróbką drewna.

Pytanie 35

Przedstawione na ilustracji okucie należy zastosować do łączenia

A. wieńca ze ścianą boczną mebla.

B. drzwi z korpusem mebla.

C. płyty roboczej z bokiem mebla.

D. półki z korpusem mebla.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ na zdjęciu przedstawione jest okucie meblowe, które jest typowym zawiasem do montażu drzwi meblowych, zwanym zawiasem typu "kubeczka". Tego rodzaju zawiasy charakteryzują się specjalnym kształtem, który umożliwia ich łatwe osadzenie w korpusie mebla. Działają na zasadzie ukrycia zawiasu w blacie drzwi, co zapewnia estetyczny wygląd oraz optymalne funkcjonowanie. Zawiasy te są regulowane, co pozwala na precyzyjne dostosowanie położenia drzwi, co jest niezwykle istotne w kontekście użytkowania mebli. Na przykład, w przypadku szafek kuchennych, odpowiednie ustawienie drzwi zapewnia ich swobodne otwieranie, co jest kluczowe dla wygody korzystania. Zastosowanie tego typu okuć w meblach jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają stosowanie zawiasów kubkowych dla uzyskania trwałości oraz estetyki. Warto również zwrócić uwagę, że zawiasy te są często wykorzystywane w meblach, które wymagają zamontowania drzwi z dużą precyzją, aby uniknąć problemów z ich zamykaniem lub otwieraniem.

Pytanie 36

Jaką metodę należy wykorzystać do konserwacji powierzchni stołu pokrytego olejem?

A. Nanoszenia oleju ręcznie przy użyciu tamponu.

B. Nanoszenia oleju pędzlem z sztywnym włosiem.

C. Wcierania oleju wełną stalową.

D. Aplikacji oleju pakułami lnianymi.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nanoszenie oleju ręcznie za pomocą tamponu to najlepsza technika konserwacji powierzchni stołu wykończonego olejem, ponieważ pozwala na równomierne rozprowadzenie preparatu oraz lepsze wnikanie oleju w strukturę drewna. Użycie tamponu, wykonanego z miękkiego materiału, minimalizuje ryzyko powstawania smug i nierówności, co jest kluczowe dla uzyskania estetycznego i trwałego wykończenia. Technika ta jest zgodna z zaleceniami wielu producentów olejów do drewna, którzy podkreślają znaczenie równomiernej aplikacji. Przykładowo, przy konserwacji stołów z drewna dębowego czy bukowego, stosowanie tamponu umożliwia lepsze dostosowanie ilości aplikowanego oleju do potrzeb konkretnego gatunku drewna, co pozwala na uzyskanie pożądanej głębokości koloru i połysku. Warto również pamiętać o tym, że przed nałożeniem oleju powierzchnia powinna być dobrze oczyszczona, co dodatkowo przyczyni się do poprawy efektu końcowego oraz przedłużenia żywotności wykończenia.

Pytanie 37

Podaj poprawną według technologii sekwencję ostrzenia dłut płaskich?

A. Czyszczenie, wygładzanie, ostrzenie, równanie

B. Równanie, ostrzenie, czyszczenie, wygładzanie

C. Czyszczenie, równanie, ostrzenie, wygładzanie

D. Równanie, wygładzanie, ostrzenie, czyszczenie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Czyszczenie, równanie, ostrzenie, wygładzanie" jest prawidłowa, ponieważ odzwierciedla właściwą kolejność działań przy ostrzeniu dłut płaskich. Pierwszym krokiem jest czyszczenie narzędzia, co pozwala usunąć resztki materiału i zanieczyszczeń, które mogą wpływać na jakość ostrzenia. Następnie należy przystąpić do równania krawędzi narzędzia, co ma na celu przywrócenie ich pierwotnego kształtu i usunięcie wszelkich uszkodzeń, które mogły powstać w trakcie używania. Kolejnym etapem jest ostrzenie, które polega na nadawaniu odpowiedniego kąta ostrza, co z kolei wpływa na efektywność cięcia. Ostatnim krokiem jest wygładzanie, które ma na celu uzyskanie gładkiej powierzchni ostrza, co minimalizuje tarcie i poprawia jakość wykończenia obrabianego materiału. Takie podejście jest zgodne z przyjętymi standardami jakości w obróbce skrawaniem, co zapewnia dłuższą żywotność narzędzi oraz wyższą efektywność pracy.

Pytanie 38

Określ pozostałości po gałęziach występujące na powierzchni tarcicy.

A. Zbieżystość.

B. Sinizna.

C. Sęki.

D. Przebarwienia.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo, pozostałości po gałęziach na powierzchni tarcicy to właśnie sęki. Sęk jest miejscem, gdzie w pniu drzewa wyrastała gałąź, a później została ona obcięta lub odpadła, a pień dalej przyrastał na grubość. Na przetartej desce widzimy to jako okrągłą lub owalną plamę o innym układzie włókien i często innym kolorze niż reszta drewna. Z punktu widzenia technologii drewna sęk to klasyczna wada budowy, ale jednocześnie bardzo charakterystyczna cecha drewna, którą czasem wykorzystuje się dekoracyjnie. W normach jakości tarcicy (np. PN-EN dotyczących sortowania wizualnego) dokładnie określa się dopuszczalne wymiary i liczbę sęków w zależności od klasy drewna. Rozróżnia się sęki zdrowe, zrośnięte, które są mocno związane z otaczającym drewnem, oraz sęki zepsute, czarne, zgnite czy wypadnięte, które osłabiają element i są poważnym problemem konstrukcyjnym. W praktyce stolarskiej przy rozkroju desek planuje się tak ustawienie elementów, żeby sęki nie wypadały w miejscach narażonych na duże obciążenia, na przykład w wąskich listwach, czopach, ościeżnicach czy stopniach schodów. Moim zdaniem to jedna z podstawowych umiejętności – umieć już na etapie oględzin tarcicy ocenić, które sęki są akceptowalne, a które dyskwalifikują materiał do danego zastosowania. W pracach dekoracyjnych, jak blaty rustykalne, fronty w stylu "country" czy elementy wystroju, sęki bywają wręcz pożądane, ale wtedy często się je dodatkowo zabezpiecza żywicą, szpachlą do drewna lub lakierem, żeby nie powstawały pęknięcia i ubytki. Dobrą praktyką jest też unikanie umieszczania dużych sęków na krawędziach elementów, bo tam łatwo mogą się wyłamać przy obróbce mechanicznej lub w trakcie eksploatacji.

Pytanie 39

Przedstawione na rysunku złącze stosowane jest w konstrukcji szkieletowej

A. stojakowej.

B. oskrzyniowej.

C. bezoskrzyniowej.

D. deskowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przedstawione złącze w konstrukcji szkieletowej deskowej jest kluczowym elementem, który umożliwia stabilne i trwałe połączenie elementów drewnianych. Konstrukcja deskowa, powszechnie stosowana w budownictwie, opiera się na łączeniu belek i desek za pomocą różnorodnych złączy ciesielskich. Złącza te, takie jak czopy, gniazda oraz kliny, zapewniają nie tylko stabilność, ale również elastyczność konstrukcji, co jest istotne w kontekście obciążeń dynamicznych, takich jak wiatr czy ciężar pokrycia dachowego. W standardach budowlanych, takich jak Eurokod 5, podkreśla się znaczenie odpowiedniego doboru złączy w celu zapewnienia bezpieczeństwa oraz efektywności energetycznej budynków. Przykładem zastosowania złącza deskowego mogą być domy jednorodzinne, w których elementy konstrukcyjne są połączone w sposób minimalizujący straty ciepła i maksymalizujący odporność na warunki atmosferyczne. W praktyce, projektanci i wykonawcy muszą zwracać uwagę na dobór odpowiednich materiałów i technologii, aby spełnić normy budowlane oraz zapewnić trwałość obiektów.

Pytanie 40

Na rysunku przedstawiono sposób naprawy elementu graniakowego za pomocą

A. obejmy.

B. wstawki.

C. nakładki.

D. kołka.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wstawki stosuje się w naprawach elementów graniastosłupowych, gdy konieczne jest usunięcie uszkodzonego fragmentu i zastąpienie go nowym materiałem. W tym przypadku wstawka musi być precyzyjnie dopasowana do kształtu oraz wymiarów usuniętej części, co zapewnia integralność strukturalną elementu. Dobrze wykonana wstawka może znacząco poprawić funkcjonalność i trwałość naprawianego obiektu. Przykładem zastosowania tej metody są naprawy w przemyśle budowlanym, gdzie elementy konstrukcyjne muszą spełniać określone normy wytrzymałościowe. Wstawki są często stosowane w miejscach, gdzie obciążenia są zmienne, a ich wykonanie zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, takimi jak dokładne pomiary i odpowiedni dobór materiałów, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i wydajności konstrukcji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej