Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
  • Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 07:39
  • Data zakończenia: 12 czerwca 2026 07:39

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W jakiej sytuacji należy umieścić poszkodowanego w bezpiecznej pozycji bocznej?

A. gdy wystąpi uszkodzenie kręgosłupa
B. w sytuacji omdlenia i braku tętna
C. gdy osoba omdleje, ale oddycha
D. w przypadku urazu pleców, gdy osoba jest przytomna

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Umieszczenie poszkodowanego w pozycji bocznej bezpiecznej jest jedną z podstawowych czynności, których uczą ratownicy zarówno na kursach pierwszej pomocy, jak i w szkołach. Ta pozycja ma na celu przede wszystkim zabezpieczenie dróg oddechowych osoby, która jest nieprzytomna, ale wciąż oddycha samodzielnie. Chodzi o to, że w takiej sytuacji język i ewentualne płyny nie zablokują tchawicy – pozycja boczna zapobiega zadławieniu czy zakrztuszeniu. Moim zdaniem to jedna z najbardziej praktycznych procedur, bo życie pokazuje, że właśnie omdlenia oraz krótkotrwałe utraty przytomności bez zatrzymania oddechu są dość częste, czy to na ulicy, czy w pracy. Przepisy i dobre praktyki (np. wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji) jasno wskazują, że jeśli osoba nie reaguje, ale oddycha, to nie zostawiamy jej na plecach – groziłoby to zapadnięciem języka albo zachłyśnięciem wymiocinami. W praktyce najpierw oczywiście sprawdzasz oddech, potem delikatnie układasz człowieka na boku, zginając odpowiednio kończyny, żeby się nie przewrócił. Sam widziałem, jak taka szybka reakcja potrafi uratować komuś zdrowie albo i życie. Warto też pamiętać, że taka pozycja daje Ci czas na wezwanie pomocy i monitorowanie stanu poszkodowanego do przyjazdu ratowników.

Pytanie 2

Które z poniższych nie jest algorytmem sortowania?

A. Bubble Sort
B. Binary Search
C. Merge Sort
D. Quick Sort

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Binary Search jest algorytmem, który służy do efektywnego przeszukiwania uporządkowanych zbiorów danych, a nie do sortowania. Działa na zasadzie dzielenia zbioru na pół i eliminowania połowy z nich w każdym kroku, co pozwala na szybkie znalezienie poszukiwanej wartości. Jest to przykład algorytmu o czasie działania O(log n), co sprawia, że jest znacznie szybszy od prostego przeszukiwania liniowego. Przykładowo, gdy mamy posortowaną tablicę liczb, Binary Search może być użyty do znalezienia konkretnej liczby, eliminując w każdym kroku połowę zbioru, aż do odnalezienia wartości lub stwierdzenia, że jej nie ma. W kontekście branżowym, Binary Search jest szeroko stosowany w różnych aplikacjach, gdzie wymagane jest szybkie przeszukiwanie danych, na przykład w bazach danych i aplikacjach wyszukiwania. Kluczowe jest zrozumienie różnicy między algorytmem przeszukiwania a algorytmem sortowania; sortowanie odnosi się do organizacji danych w określonym porządku, podczas gdy Binary Search koncentruje się na znajdowaniu elementów w już posortowanych zbiorach.

Pytanie 3

Jakie elementy powinny być zawarte w instrukcji dla użytkownika danej aplikacji?

A. Harmonogram realizacji projektu
B. Wyjaśnienie struktur danych wykorzystywanych w kodzie
C. Informacje o narzędziach programistycznych zastosowanych w procesie tworzenia aplikacji
D. Opis instalacji, konfiguracji oraz obsługi oprogramowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W instrukcji użytkownika aplikacji warto, żeby był opis tego, jak zainstalować, skonfigurować i korzystać z programu. Taka dokumentacja, pisana krok po kroku, pomaga użytkownikowi przejść przez wszystkie etapy, od pobrania oprogramowania, przez instalację, aż po to, żeby w pełni wykorzystać wszystkie funkcje. Dobrze, żeby były tam też info o wymaganiach systemowych, sposobach radzenia sobie z problemami czy aktualizacjach oprogramowania. Moim zdaniem, taka dokładna instrukcja jest mega ważna, bo zmniejsza szanse na napotkanie kłopotów podczas korzystania z aplikacji i sprawia, że łatwiej jest wdrożyć ją w pracy. Jak użytkownicy mają porządnie napisaną instrukcję, to są bardziej zadowoleni i szybciej przyzwyczajają się do nowego narzędzia.

Pytanie 4

Co zostanie wyświetlone w konsoli po wykonaniu poniższego kodu?

console.log(typeof null);
console.log(typeof undefined);
console.log(typeof []);
console.log(typeof NaN);
A. object, undefined, array, number
B. object, undefined, object, number
C. null, undefined, array, number
D. null, undefined, object, NaN

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynikowy wyraz z konsoli, czyli 'object, undefined, object, number' jest zgodny z zachowaniem typu danych w JavaScript. Funkcja typeof zwraca typ zmiennej, a w przypadku null to zaskakujący wynik, bo według standardów ECMAScript, null jest traktowane jako obiekt. To historyczny błąd w języku, który z biegiem czasu się utrzymał. Z kolei undefined oznacza, że zmienna nie została przypisana, co jest jasne i zrozumiałe. Jeśli chodzi o tablice, w JavaScript są one traktowane jako obiekty, dlatego wynik typeof dla pustej tablicy również to pokazuje. NaN, będące skrótem od 'Not-a-Number', jest szczególnym przypadkiem, który wskazuje, że coś poszło nie tak z operacją arytmetyczną. Jego typ to number, ponieważ w JavaScript wszystko jest na poziomie liczbowym. Wiedza na temat typów danych jest kluczowa w programowaniu, szczególnie przy pracy z danymi i funkcjami, które oczekują konkretnego typu. Użycie typeof jest bardzo praktyczne, gdy chcemy dynamicznie zarządzać typami w kodzie.

Pytanie 5

Który z poniższych aspektów najlepiej definiuje działanie e-sklepu?

A. System obsługi koszyka oraz realizacji zamówień
B. Zarządzanie serwerem e-mail
C. Dostęp do bazy danych klientów
D. Mechanizm generowania grafiki 3D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
System zarządzania koszykiem i realizacją zamówień to kluczowy element każdej aplikacji e-commerce (sklepu internetowego). Umożliwia użytkownikom dodawanie produktów do koszyka, zarządzanie ich ilością, a następnie finalizację transakcji poprzez proces realizacji zamówienia i płatności. Tego typu funkcjonalność wymaga integracji z bazą danych oraz systemami płatności online, co zapewnia bezpieczeństwo i wygodę użytkownika. Systemy koszyków zakupowych często oferują zaawansowane funkcje, takie jak kupony rabatowe, kody promocyjne czy integracje z magazynami i systemami logistycznymi. Realizacja zamówienia obejmuje procesy takie jak autoryzacja płatności, generowanie faktur oraz śledzenie zamówień, co jest podstawą funkcjonowania nowoczesnych platform e-commerce.

Pytanie 6

Które z wymienionych sformułowań najlepiej definiuje oprogramowanie typu ransomware?

A. Oprogramowanie uniemożliwiające dostęp do danych w celu wymuszenia zapłaty
B. Programy zbierające prywatne dane bez zgody użytkownika
C. Złośliwe aplikacje wyświetlające reklamy
D. Oprogramowanie stosowane do realizacji ataków DDoS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oprogramowanie typu ransomware to rodzaj złośliwego oprogramowania, które ma na celu zablokowanie dostępu do danych użytkownika, a następnie wymuszenie okupu w zamian za ich przywrócenie. Ransomware działa na zasadzie szyfrowania plików na zainfekowanym urządzeniu, co uniemożliwia użytkownikowi korzystanie z danych. Po dokonaniu szyfrowania, ofiara otrzymuje wiadomość z żądaniem okupu, zazwyczaj w kryptowalutach, które mają na celu anonimowość transakcji. Przykłady ransomware to oprogramowanie takie jak WannaCry oraz Petya, które spowodowały globalne ataki, skutkując znacznymi stratami finansowymi dla wielu organizacji. Zgodnie z definicjami i standardami, takimi jak NIST (National Institute of Standards and Technology), ransomware jest klasyfikowane jako jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla bezpieczeństwa informacji. Warto również zauważyć, że ransomware rozwija się, a jego twórcy stosują różne techniki, aby zwiększyć skuteczność ataków, takie jak wykorzystywanie luk w oprogramowaniu oraz phishing, aby zainfekować systemy użytkowników.

Pytanie 7

Co to jest shadow DOM?

A. Mechanizm enkapsulacji kodu HTML, CSS i JavaScript w komponenty webowe
B. Technika stylizacji elementów w CSS przy użyciu cieni
C. Metoda renderowania grafiki 3D w przeglądarkach
D. Wirtualny DOM używany przez biblioteki jak React i Vue.js

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Shadow DOM to technika pozwalająca na enkapsulację kodu HTML, CSS oraz JavaScript w komponentach webowych, co jest kluczowe w kontekście tworzenia aplikacji opartych na Web Components. Dzięki zastosowaniu Shadow DOM, elementy wewnętrzne komponentu są izolowane od reszty dokumentu, co eliminuje problemy z kolizjami nazw klas CSS oraz pozwala na tworzenie bardziej modularnych i wielokrotnego użytku elementów. Przykładem zastosowania Shadow DOM mogą być komponenty interfejsu użytkownika, takie jak przyciski czy karty, które zawierają własne style i logikę, nie wpływając na globalne style strony. To podejście jest wspierane przez standardy W3C i zalecane w projektach, gdzie skala i złożoność aplikacji wymaga wysokiej wydajności i organizacji kodu. Dobrze zaprojektowane komponenty z użyciem Shadow DOM mogą znacznie uprościć rozwój i utrzymanie aplikacji webowych, czyniąc je bardziej responsywnymi i dostosowanymi do różnych środowisk.

Pytanie 8

Jakie rezultaty pojawią się po uruchomieniu poniższego kodu napisanego w języku C++?

class KlasaBazowa {
    public:
        virtual void metoda() {
            cout << "Bazowa. ";
        }
};

class KlasaPochodna : public KlasaBazowa {
    public:
        void metoda() {
            cout << "Pochodna. ";
        }
};

int main() {
    KlasaBazowa *bazowa = new KlasaPochodna();
    KlasaPochodna *pochodna = new KlasaPochodna();

    bazowa->metoda();
    pochodna->metoda();
    return 0;
}
A. Bazowa. Pochodna.
B. Bazowa. Bazowa.
C. Pochodna. Pochodna.
D. Pochodna. Bazowa.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod wyświetla 'Pochodna. Pochodna.', co wskazuje, że metody klasy pochodnej przejęły kontrolę nad tymi z klasy bazowej. To fajny przykład polimorfizmu, jaki mamy w C++. Tutaj metoda w klasie pochodnej jest lepsza od metody w klasie bazowej. To, jakie wywołanie się wykona, zależy od konkretnego obiektu, a nie od tego, jaką metodę zdefiniowaliśmy w klasie bazowej.

Pytanie 9

Co to jest CSS Grid?

A. Format plików graficznych obsługiwany przez CSS3
B. Biblioteka komponentów wizualnych dla aplikacji webowych
C. Metoda optymalizacji plików CSS dla lepszej wydajności strony
D. Dwuwymiarowy system układu elementów na stronie opary na siatkach

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
CSS Grid to nowoczesny, dwuwymiarowy system układu elementów na stronie internetowej, który umożliwia projektantom i deweloperom łatwe i elastyczne tworzenie skomplikowanych układów. Dzięki CSS Grid możemy definiować zarówno kolumny, jak i wiersze, co pozwala na precyzyjne umieszczanie elementów w kontekście całego układu. Przykładem zastosowania CSS Grid może być stworzenie responsywnej galerii zdjęć, gdzie można łatwo zmieniać liczbę kolumn w zależności od szerokości ekranu. CSS Grid jest zgodny z najnowszymi standardami W3C i stał się kluczowym elementem w nowoczesnym web designie. Dzięki właściwościom takim jak grid-template-areas, grid-template-columns, czy grid-auto-rows, projektanci mogą w intuicyjny sposób organizować treści, co poprawia zarówno estetykę, jak i użyteczność stron. Ponadto, korzystanie z CSS Grid pozwala na zmniejszenie zależności od zewnętrznych bibliotek JavaScript do układania elementów, co podnosi wydajność i usprawnia proces tworzenia stron.

Pytanie 10

Jakie znaczenie ma poziom dostępności AAA w WCAG 2.0?

A. Średni standard dostępności
B. Najnizszy poziom dostępności
C. Dostosowanie tylko do użytkowników mobilnych
D. Najwyższy poziom dostępności

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poziom dostępności AAA w WCAG 2.0 oznacza najwyższy standard dostępności, który ma na celu zapewnienie, że treści internetowe są dostępne dla wszystkich użytkowników, w tym osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności. WCAG, czyli Wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych, są międzynarodowym standardem, który definiuje, jak tworzyć dostępne treści. Poziom AAA obejmuje wszystkie wytyczne z poziomów A i AA oraz dodatkowe wymagania, które są bardziej rygorystyczne. Przykładem może być konieczność zapewnienia alternatywnych opisów dla wszystkich mediów, w tym dla materiałów wideo i audio, a także użycie odpowiednich kontrastów kolorystycznych. W praktyce oznacza to, że strony internetowe muszą być projektowane z myślą o właściwej nawigacji, dostępnym oprogramowaniu czytającym oraz dostosowanych formatach tekstowych, które są łatwe do przetwarzania przez osoby z różnymi ograniczeniami. Wdrożenie poziomu AAA jest wyzwaniem, ale przyczynia się do bardziej inkluzywnego środowiska online.

Pytanie 11

Co to jest JWT (JSON Web Token)?

A. Biblioteka JavaScript do manipulacji danymi JSON
B. Protokół komunikacji między frontendem a backendem
C. Format przechowywania danych w bazach NoSQL
D. Otwarty standard do bezpiecznego przekazywania informacji między stronami jako obiekt JSON

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JWT, czyli JSON Web Token, to otwarty standard (RFC 7519), który definiuje sposób bezpiecznego przekazywania informacji między stronami jako obiekt JSON. Głównym celem JWT jest zapewnienie autoryzacji i integralności danych. Token składa się z trzech części: nagłówka, ładunku i podpisu. Nagłówek określa algorytm użyty do podpisu, ładunek zawiera dane użytkownika (np. identyfikator, role), a podpis umożliwia weryfikację, że token nie został zmieniony po jego wydaniu. Dzięki tej strukturze JWT jest popularny w aplikacjach webowych, gdzie użytkownicy muszą być autoryzowani w różnych sekcjach aplikacji. Praktycznym zastosowaniem JWT jest autoryzacja API, gdzie serwery mogą weryfikować tożsamość użytkowników na podstawie tokenów przesyłanych w nagłówkach HTTP, co zwiększa bezpieczeństwo i elastyczność w komunikacji między systemami. Warto podkreślić, że JWT powinny być używane zgodnie z najlepszymi praktykami, takimi jak stosowanie HTTPS, aby chronić dane przed przechwyceniem, oraz regularne odnawianie tokenów, aby zminimalizować ryzyko ich wykorzystywania przez osoby nieuprawnione.

Pytanie 12

Który z wymienionych poniżej wzorców projektowych można zakwalifikować jako wzorzec strukturalny?

A. Metoda szablonowa (Template method)
B. Obserwator (Observer)
C. Fasada (Facade)
D. Fabryka abstrakcyjna (Abstract Factory)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fasada (Facade) to wzorzec projektowy, który jest przykładem wzorca strukturalnego. Umożliwia on tworzenie uproszczonego interfejsu dla bardziej złożonego systemu, integrując wiele podsystemów i dostarczając jednolity punkt dostępu. Strukturalne wzorce projektowe skupiają się na organizacji klas i obiektów, a Fasada doskonale wpisuje się w tę kategorię, redukując złożoność i zwiększając czytelność kodu. Wzorzec ten jest szeroko stosowany w architekturze aplikacji, gdzie występuje potrzeba uproszczenia dostępu do skomplikowanych bibliotek lub systemów wewnętrznych.

Pytanie 13

Jakie składniki powinien mieć plan projektu?

A. Etapy projektu, ramy czasowe, zasoby i zadania
B. Tylko czas wykonania i budżet
C. Wyłącznie etapy projektu
D. Terminy i zasoby ludzkie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Harmonogram projektu powinien zawierać etapy projektu, ramy czasowe, zasoby oraz zadania. Taka kompleksowa struktura umożliwia skuteczne zarządzanie projektem i pozwala na śledzenie postępów. Każdy etap harmonogramu powinien być dokładnie opisany, a zadania powinny być przypisane do odpowiednich członków zespołu. Uwzględnienie zasobów i ram czasowych pozwala na precyzyjne planowanie i minimalizuje ryzyko opóźnień. Harmonogram stanowi nieodłączny element projektów zarządzanych zarówno w modelu Waterfall, jak i Agile, dostarczając przejrzystość na każdym etapie realizacji.

Pytanie 14

W przedstawionym filmie ukazano kreator interfejsu użytkownika, dla którego automatycznie powstaje

A. kod XML
B. obsługa przycisku ekranu dotykowego
C. obsługa wciśniętego przycisku
D. kod Java

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod XML jest obecnie najczęściej stosowanym formatem do definiowania wyglądu interfejsów użytkownika w takich narzędziach jak Android Studio czy różnego rodzaju designery graficzne. Kiedy projektujesz layout aplikacji mobilnej albo desktopowej, duża część nowoczesnych narzędzi tworzy właśnie pliki XML, które następnie są interpretowane przez system w czasie uruchamiania aplikacji. Ułatwia to rozdzielenie logiki aplikacji od jej prezentacji, co wydaje się fundamentalne przy większych projektach. Moim zdaniem takie podejście daje ogromne korzyści – można łatwo modyfikować wygląd bez dotykania kodu źródłowego. W praktyce, jeśli używasz np. Android Studio, zbudujesz interfejs przeciągając przyciski czy pola tekstowe, a pod spodem dostaniesz czytelny plik XML. To przyspiesza pracę, zwiększa czytelność projektu i pozwala na późniejsze automatyczne generowanie dokumentacji albo testów interfejsu. Takie standardy są rekomendowane nie tylko przez Google, ale też szeroko stosowane w innych środowiskach, jak chociażby XAML w Microsoft czy FXML w JavaFX. Przezroczystość działania tych narzędzi sprawia, że łatwiej jest pracować zespołowo, bo każdy może szybko zorientować się w strukturze UI patrząc na XML-a. Samo generowanie kodu XML przez narzędzia graficzne to duży krok w kierunku lepszej organizacji pracy i zgodności ze współczesnymi praktykami branżowymi.

Pytanie 15

Jaki modyfikator umożliwia dostęp do elementu klasy z każdego miejsca w kodzie?

A. Private
B. Static
C. Public
D. Protected

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Modyfikator 'Public' umożliwia dostęp do składowych klasy z dowolnego miejsca w programie, zarówno w ramach tej samej klasy, jak i poza nią. To najbardziej otwarty modyfikator dostępu, który pozwala na tworzenie interfejsów API, umożliwiających korzystanie z publicznych metod i właściwości przez inne klasy oraz moduły. W praktyce oznacza to, że publiczne metody są widoczne globalnie, co pozwala na ich wywoływanie bez ograniczeń. Jest to przydatne w przypadkach, gdy dana funkcjonalność musi być dostępna w różnych częściach programu lub aplikacji.

Pytanie 16

Która z wymienionych topologii sieci wykazuje cechę, że wszystkie urządzenia są połączone jednym kablem?

A. Topologia siatki
B. Topologia gwiazdy
C. Topologia pierścienia
D. Topologia magistrali

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Topologia magistrali to jedna z podstawowych topologii sieci komputerowych, w której wszystkie urządzenia są podłączone do jednego kabla, zwanego magistralą. W tej konfiguracji dane przesyłane są w obu kierunkach na wspólnym przewodzie, a każde urządzenie musi odczytać dane i zidentyfikować, czy są one przeznaczone dla niego. Kluczową zaletą topologii magistrali jest jej prostota oraz niskie koszty instalacji, ponieważ wymaga mniej kabli niż inne topologie. Jest to jednak także jej największa wada - awaria jednego segmentu kabla może spowodować przerwanie komunikacji w całej sieci. Topologia magistrali jest często wykorzystywana w małych sieciach lokalnych oraz w systemach, gdzie nie ma potrzeby dużej niezawodności. Standardy, takie jak IEEE 802.3, definiują zasady działania sieci Ethernet korzystających z tej topologii. W praktyce, zastosowanie topologii magistrali można zaobserwować w starszych instalacjach sieciowych, gdzie budżet na infrastrukturę był ograniczony, a wymogi dotyczące skomplikowania sieci były minimalne.

Pytanie 17

Który z poniższych formatów jest najczęściej używany do wymiany danych w aplikacjach webowych?

A. CSV
B. JSON
C. YAML
D. XML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JSON (JavaScript Object Notation) jest najczęściej używanym formatem wymiany danych w aplikacjach webowych ze względu na swoją prostotę, czytelność oraz łatwość w integracji z JavaScript. JSON jest lekki i pozwala na szybkie przetwarzanie danych, co czyni go idealnym wyborem w kontekście nowoczesnych aplikacji webowych, które często korzystają z technologii AJAX do komunikacji z serwerem. Przykładem zastosowania JSON może być przesyłanie danych z serwera do przeglądarki w aplikacjach SPA (Single Page Applications), gdzie asynchroniczne żądania wymagają formatu, który można łatwo zdeserializować na obiekt JavaScript. JSON wspiera zagnieżdżone struktury danych i kolekcje, co pozwala na modelowanie złożonych relacji między danymi. Ponadto, jego popularność doprowadziła do rozwoju wielu bibliotek i narzędzi, które ułatwiają pracę z tym formatem, takich jak `JSON.parse()` i `JSON.stringify()` w JavaScript. W związku z tym, JSON stał się de facto standardem dla wymiany danych w ekosystemie webowym, co potwierdzają również standardy takie jak REST, które często wykorzystują właśnie ten format do komunikacji z API.

Pytanie 18

Jaką instrukcję należy wykorzystać do poprawnej deklaracji zmiennej typu string w C++?

A. int name = "Jan"
B. string name = "Jan"
C. float name = "Jan"
D. bool name = "Jan"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta deklaracja 'string name = "Jan"' to naprawdę dobry sposób na zdefiniowanie zmiennej łańcuchowej w C++. Wiesz, 'string' to typ danych, 'name' to nazwa tej zmiennej, a 'Jan' to wartość, która jest jej przypisana. Typ 'string' jest częścią biblioteki <string> i daje nam wiele możliwości, gdy pracujemy z tekstem. Możemy łączyć, porównywać i modyfikować różne łańcuchy znaków bez większego problemu. To jest mega ważne w aplikacjach, które mają do czynienia z danymi tekstowymi, interfejsami użytkownika czy analizą danych, które wprowadzamy.

Pytanie 19

Jaką wartość jest w stanie przechować tablica jednowymiarowa?

A. Wartość logiczną true lub false
B. Wiele wartości pod różnymi indeksami
C. Wiele wartości pod tym samym indeksem
D. Jedną wartość

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablica jednowymiarowa przechowuje wiele wartości pod różnymi indeksami. Każdy element tablicy jest dostępny za pomocą indeksu, co pozwala na szybkie i efektywne przechowywanie oraz przetwarzanie danych. W programowaniu tablice jednowymiarowe są podstawą do implementacji algorytmów sortowania, wyszukiwania oraz przechowywania sekwencji danych. Tego rodzaju tablice są niezwykle użyteczne w organizowaniu danych o powtarzalnej strukturze, takich jak listy imion, wyniki testów czy współrzędne.

Pytanie 20

Złośliwe oprogramowanie stworzone w celu przyznania hakerom uprawnień administracyjnych do komputera ofiary bez jej świadomości, to

A. keylogger
B. robak
C. rootkit
D. wirus

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rootkit to specyficzny rodzaj złośliwego oprogramowania, który został stworzony właśnie po to, żeby uzyskać i utrzymać nieautoryzowane uprawnienia administracyjne na systemie ofiary, a jednocześnie pozostać jak najbardziej niezauważonym. W praktyce, rootkit pozwala atakującemu przejąć pełną kontrolę nad komputerem – może wtedy instalować inne szkodliwe programy, kraść dane czy omijać zabezpieczenia bez wiedzy użytkownika. Co ważne, rootkity są często wykorzystywane przez cyberprzestępców do tzw. eskalacji uprawnień, czyli podniesienia poziomu dostępu z konta zwykłego użytkownika do administratora (roota), co w świecie Linuksa i Unixa jest dość powszechną strategią. Moim zdaniem, to jeden z najtrudniejszych do wykrycia typów malware – potrafi modyfikować systemowe procesy, a nawet podszywać się pod pliki systemowe, co sprawia, że standardowe antywirusy często go nie wykrywają. W branży IT mówi się wręcz o konieczności korzystania z zaawansowanych narzędzi forensics, np. rootkit detectors i regularnym monitorowaniu integralności systemu, zgodnie z zaleceniami CIS Controls. Jeśli ktoś chce się dobrze zabezpieczyć, to naprawdę warto zwracać uwagę na nieoczywiste symptomy: podejrzane procesy, zmiany w kluczowych plikach systemowych czy dziwne aktywności sieciowe. Rootkit to prawdziwy koszmar administratorów i świetny „przykład z życia” na to, jak ważna jest segmentacja uprawnień i stosowanie zasady najmniejszych uprawnień.

Pytanie 21

Które zdarzenie w JavaScript jest wywoływane po całkowitym załadowaniu strony?

A. window.onload
B. document.ready
C. window.render
D. page.complete

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "window.onload" jest poprawna, ponieważ zdarzenie to jest wywoływane, gdy cała strona, w tym wszystkie obrazy, skrypty i style, zostały całkowicie załadowane. Jest to niezwykle istotne w kontekście programowania w JavaScript, ponieważ pozwala na pewność, że wszystkie zasoby są dostępne, zanim podejmiemy jakiekolwiek działania na elementach DOM. Przykładowo, jeśli chcemy zmienić zawartość elementu na stronie lub dodać do niej interaktywne funkcje, musimy upewnić się, że cały dokument jest już w pełni załadowany. Dobrym przykładem zastosowania jest sytuacja, kiedy po załadowaniu strony chcemy zainicjować jakieś skrypty, które manipulują elementami DOM, na przykład dodanie zdarzeń do przycisków lub animacji. Współczesne standardy wskazują na stosowanie tego zdarzenia w połączeniu z innymi metodami, jak np. "DOMContentLoaded", co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie ładowaniem zasobów. Warto zaznaczyć, że chociaż "window.onload" jest użyteczne, w wielu nowoczesnych aplikacjach front-end używa się frameworków, które mogą oferować bardziej zaawansowane mechanizmy zarządzania cyklem życia aplikacji.

Pytanie 22

Wskaź kod, który spowoduje wyświetlenie okna dialogowego przedstawionego na ilustracji. Dla uproszczenia kodu, zrezygnowano z atrybutów znaczników

Ilustracja do pytania
A. kod 3
B. kod 1
C. kod 4
D. kod 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą wybrałeś, to kod 2, i nie ma co do tego wątpliwości. Dobrze, że zauważyłeś wszystkie elementy, które były w oknie dialogowym. W tym kodzie masz TextBox na górze, który pozwala na wpisanie tekstu. Dwa CheckBoxy po lewej stronie to te typowe pola wyboru, które też były widoczne. Po prawej stronie masz trzy RadioButtony, które tworzą grupę przycisków - to jest właśnie to, co powinno być. Na dole widoczny jest przycisk Button z napisem Test, co też jest zgodne z obrazkiem. Takie rozmieszczenie to klucz do stworzenia dobrego interfejsu. Wiesz, w praktyce w wielu aplikacjach używa się właśnie tych elementów do prostych formularzy. Jeżeli rozumiesz, jak te komponenty działają i jak je ze sobą łączyć, to naprawdę dobrze ci to pójdzie w przyszłości w tworzeniu ładnych i funkcjonalnych interfejsów.

Pytanie 23

Co należy do zadań interpretera?

A. wykonanie skryptu instrukcja po instrukcji
B. ulepszanie większej części kodu, aby przyspieszyć jego wykonanie
C. sprawdzanie składni całego programu przed jego uruchomieniem
D. przekładanie kodu na kod maszynowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Interpreter to taki program, który odczytuje kod źródłowy i wykonuje go krok po kroku, instrukcja po instrukcji, bez wcześniejszego tłumaczenia całości na kod maszynowy. W praktyce oznacza to, że interpreter analizuje każdą linię lub blok kodu i natychmiast realizuje odpowiadające im działania na komputerze. Przykładem są języki takie jak Python czy JavaScript – tam właśnie interpreter gra główną rolę. Umożliwia to szybkie testowanie i prototypowanie, bo nie trzeba czekać na kompilację całego programu, wystarczy wpisać polecenie i od razu widzimy efekt. Moim zdaniem to genialne rozwiązanie zwłaszcza do nauki programowania czy pisania prostych skryptów systemowych, gdzie liczy się szybka informacja zwrotna. Warto wiedzieć, że interpreter nie generuje pliku wykonywalnego na stałe – każdy raz trzeba uruchomić kod za jego pośrednictwem. W branży często używa się interpreterów do automatyzacji zadań, analizy danych czy tworzenia narzędzi do testów. Z własnego doświadczenia wiem, że interpreter pozwala łatwo wyłapać błędy logiczne na bieżąco, chociażby w konsoli Pythona. To świetne narzędzie, gdy chcemy eksperymentować z kodem, bo nic nie stoi na przeszkodzie, żeby szybko coś zmodyfikować i od razu zobaczyć rezultat. Trzeba tylko pamiętać, że takie podejście czasem może być wolniejsze niż wykonanie kodu skompilowanego, ale w wielu zadaniach wygoda i elastyczność przeważają nad wydajnością.

Pytanie 24

Błędy w interpretacji kodu stworzonego za pomocą React.js lub Angular można wykryć dzięki

A. kompilatorowi języka JavaScript
B. wbudowanemu debuggerowi w danym środowisku
C. konsoli przeglądarki internetowej
D. narzędziom zainstalowanym po stronie serwera aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Konsola przeglądarki to naprawdę super narzędzie do śledzenia błędów w JavaScript, a szczególnie przydatna jest, gdy piszemy coś w React.js albo Angular. Dzięki niej możesz łatwo sprawdzać logi i błędy, a nawet na żywo testować różne fragmenty swojego kodu. To naprawdę szybki sposób, żeby znaleźć problemy, bez potrzeby grzebania w całym kodzie aplikacji.

Pytanie 25

W przypadku przedstawionego fragmentu kodu Java, wyjątek zostanie zgłoszony, gdy wartość zmiennej index wyniesie:

try {
    int[] liczby = {1, 2, 3, 4, 5, 6};
    System.out.println(liczby[index]);
}
catch (Exception e) {
    System.out.println("wystąpił błąd.");
}
A. 5
B. 1
C. 0
D. 7

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W podanym kodzie Java mamy do czynienia z tablicą o nazwie liczby zawierającą sześć elementów: {1 2 3 4 5 6}. Indeksy tablicy w Javie zaczynają się od 0 a kończą na n-1 gdzie n to długość tablicy. W tym przypadku tablica ma długość 6 a więc jej indeksy to 0 1 2 3 4 i 5. Kiedy próbujemy uzyskać dostęp do elementu tablicy za pomocą indeksu równego długości tablicy lub większego np. 6 w tym przypadku otrzymujemy wyjątek ArrayIndexOutOfBoundsException. Jest to standardowe zachowanie w języku Java mające na celu ochronę przed błędami związanymi z nieprawidłowym dostępem do pamięci. Tego rodzaju błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań programów dlatego obsługa takich wyjątków jest dobrą praktyką programistyczną. Kod zawiera blok try-catch który przechwytuje wszelkie wyjątki w tym przypadku i drukuje komunikat aby poinformować użytkownika o błędzie. Takie podejście jest zgodne z zasadami bezpiecznego programowania oraz ułatwia debugging i zarządzanie błędami w aplikacjach produkcyjnych.

Pytanie 26

Która technologia służy do tworzenia responsywnych stron internetowych?

A. REST API
B. Local Storage
C. Media Queries w CSS
D. WebSockets

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Media Queries w CSS to technika, która pozwala na tworzenie responsywnych stron internetowych poprzez dostosowywanie stylów do różnych rozmiarów ekranów i urządzeń. Dzięki zastosowaniu reguł media queries, projektanci mogą definiować, jak elementy na stronie mają się zachowywać w zależności od szerokości ekranu, orientacji urządzenia czy jego rozdzielczości. Na przykład, można ustawić większe marginesy na dużych ekranach desktopowych, a na mniejszych urządzeniach mobilnych zredukować je, aby lepiej wykorzystać ograniczoną przestrzeń. Stosując media queries, można również zmieniać rozmiary czcionek, układ kolumn czy widoczność niektórych elementów, co jest kluczowe dla optymalizacji użytkowania na różnych platformach. Jest to częścią podejścia mobile-first, które stało się standardem w nowoczesnym web designie. Warto również zaznaczyć, że korzystanie z media queries wspiera dostępność i użyteczność stron internetowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 27

Który z wymienionych składników charakteryzuje się typowym wystąpieniem w diagramie Gantta?

A. Wykaz użytkowników w systemie
B. Oś czasu oraz przedziały czasowe dla zadań
C. Model relacji pomiędzy tabelami w bazie danych
D. Wykaz błędów w projekcie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Diagram Gantta zawiera oś czasu i zakresy czasowe dla zadań, co pozwala na wizualizację całego harmonogramu projektu. Każde zadanie jest reprezentowane jako pasek na wykresie, którego długość odzwierciedla czas trwania zadania. Diagram ten jest szczególnie pomocny w zarządzaniu złożonymi projektami, gdzie istnieje wiele współzależnych zadań. Dzięki diagramowi Gantta można łatwo określić, które zadania są krytyczne dla terminowego zakończenia projektu oraz jakie są dostępne bufory czasowe. Jest to jedno z najczęściej używanych narzędzi w zarządzaniu projektami.

Pytanie 28

Jakie jest kluczowe działanie przy opracowywaniu zbiorów danych do rozwiązania problemu programistycznego?

A. Realizacja algorytmu sortującego
B. Zmiana języka programowania na bardziej wydajny
C. Weryfikacja zbiorów danych przed ich zastosowaniem
D. Wybór odpowiednich struktur danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór właściwych struktur danych to mega ważny krok, kiedy projektujesz swoje zestawy danych. To, jaką strukturę wybierzesz, ma ogromny wpływ na to, jak szybko i efektywnie będą działać algorytmy. Każda struktura ma swoje plusy i minusy – na przykład listy pozwalają na elastyczne zarządzanie elementami, stosy i kolejki trzymają dane w określonej kolejności, a drzewa czy grafy są już do bardziej skomplikowanych problemów. Dobrze dobrane struktury mogą znacznie przyspieszyć działanie programu i zmniejszyć zużycie zasobów. Moim zdaniem, jeśli chcesz projektować efektywne algorytmy, musisz naprawdę dobrze rozumieć, jak różne struktury działają i umieć je dopasować do problemu, który chcesz rozwiązać.

Pytanie 29

Co to jest git rebase?

A. Metoda tworzenia kopii zapasowej repozytorium
B. Polecenie do tworzenia nowego repozytorium
C. Narzędzie do rozwiązywania konfliktów między plikami
D. Technika integracji zmian z jednej gałęzi do drugiej przez przeniesienie lub połączenie sekwencji commitów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Git rebase to technika stosowana w systemach kontroli wersji, która umożliwia integrację zmian z jednej gałęzi do drugiej poprzez przeniesienie lub połączenie sekwencji commitów. W praktyce, rebase pozwala na 'przeniesienie' commitów z gałęzi roboczej na szczyt gałęzi docelowej, co skutkuje liniowym historią commitów. Taka struktura jest bardziej przejrzysta i ułatwia śledzenie wprowadzonych zmian. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy pracujesz nad nową funkcjonalnością w gałęzi feature, a w międzyczasie na gałęzi main wprowadzono istotne poprawki. Wykonując rebase na swojej gałęzi feature, możesz szybko zintegrować zmiany z main, co pozwala na uniknięcie problemów z późniejszym scaleniem. Rebase jest zgodny z dobrymi praktykami branżowymi, ponieważ wspiera utrzymanie czystej historii projektu. Należy jednak pamiętać, że rebase zmienia historię, co sprawia, że nie powinno się go stosować na publicznych gałęziach, aby nie komplikować pracy innych deweloperów.

Pytanie 30

W jakim przypadku należy umieścić poszkodowanego w pozycji bocznej bezpiecznej?

A. w przypadku omdlenia, gdy osoba jest przytomna
B. w sytuacji urazu pleców, gdy osoba jest świadoma
C. w przypadku urazu kręgosłupa
D. gdy wystąpi omdlenie i brak tętna

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ułożenie poszkodowanego w pozycji bocznej bezpiecznej jest kluczowym krokiem w sytuacjach medycznych, zwłaszcza w przypadku omdlenia, gdy osoba jest przytomna i oddycha. Ta pozycja ma na celu zapewnienie drożności dróg oddechowych, co jest niezbędne, aby uniknąć zadławienia się własnymi wymiotami lub śliną. W sytuacji, gdy osoba traci przytomność, lecz nadal oddycha, ułożenie jej na boku minimalizuje ryzyko aspiracji i wspiera naturalne funkcje oddechowe. Ważne jest, aby przyjąć tę pozycję, ale również monitorować stan poszkodowanego, sprawdzając jego oddech i reakcje. Zgodnie z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji, w takich sytuacjach kluczowe jest, aby osoba była w pełni zabezpieczona i nie mogła się przewrócić. Przykłady zastosowania tej techniki obejmują sytuacje, gdzie osoba straciła przytomność na skutek omdlenia związanego z nagłym spadkiem ciśnienia krwi lub innymi czynnikami. Wykorzystanie pozycji bocznej bezpiecznej jest standardem w pierwszej pomocy i jest szkolone w ramach kursów dla ratowników oraz medyków.

Pytanie 31

Który framework jest powszechnie wykorzystywany do tworzenia aplikacji internetowych w języku Python?

A. Django
B. React.js
C. Angular
D. ASP.NET Core

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Django to framework stworzony specjalnie do budowy aplikacji webowych w języku Python. Jest jednym z najbardziej popularnych i zaawansowanych frameworków typu full-stack, który oferuje szeroki wachlarz narzędzi umożliwiających szybkie i efektywne tworzenie aplikacji internetowych. Django pozwala na tworzenie aplikacji zgodnych z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself), co oznacza minimalizację powtarzalnego kodu. Posiada wbudowany panel administracyjny, system ORM (Object-Relational Mapping) oraz zabezpieczenia przed atakami CSRF i XSS. Dzięki Django programiści mogą skupić się na rozwijaniu logiki biznesowej, a nie na konfiguracji podstawowych funkcji aplikacji, co znacznie skraca czas wdrożenia gotowego produktu.

Pytanie 32

W systemie RGB kolor Pale Green przedstawia się jako RGB(152, 251, 152). Jaki jest szesnastkowy kod tego koloru?

A. 98FB98
B. 98 FE98
C. AO FE AO
D. AO FB AO

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kolor Pale Green w systemie RGB jest reprezentowany przez wartości RGB(152, 251, 152). Aby przekształcić te wartości na format szesnastkowy, należy każdy z komponentów koloru (czerwony, zielony, niebieski) przekształcić na format heksadecymalny. Wartość 152 w systemie dziesiętnym odpowiada 98 w systemie szesnastkowym, a 251 w systemie dziesiętnym odpowiada FE w systemie szesnastkowym. Dlatego, łącząc te wartości w kolejności od komponentu czerwonego, zielonego, do niebieskiego, uzyskujemy kod szesnastkowy 98FE98. Kod ten może być używany w projektach graficznych oraz w CSS do definiowania kolorów tła, tekstów i innych elementów. Użycie formatu szesnastkowego w projektowaniu stron internetowych oraz w aplikacjach jest zgodne z zasadami standardu W3C dotyczącego kolorów w HTML i CSS, co zapewnia spójność wizualną i ułatwia pracę z kolorami.

Pytanie 33

Co oznacza skrót SOLID w programowaniu obiektowym?

A. Zbiór pięciu zasad projektowania oprogramowania ułatwiających tworzenie czytelnego kodu
B. System organizacji zadań w metodologii zwinnej używany w Scrum
C. Standard tworzenia dokumentacji technicznej dla aplikacji
D. Popularna metodologia testowania aplikacji mobilnych i webowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skrót SOLID odnosi się do pięciu podstawowych zasad projektowania obiektowego, które zostały sformułowane przez Roberta C. Martina. Zasady te, a mianowicie: Single Responsibility Principle (SRP), Open/Closed Principle (OCP), Liskov Substitution Principle (LSP), Interface Segregation Principle (ISP) oraz Dependency Inversion Principle (DIP), mają na celu ułatwienie tworzenia czytelnego, łatwego do modyfikacji i rozszerzenia kodu. Przykładowo, zasada SRP mówi o tym, że każda klasa powinna mieć jedną odpowiedzialność, co pozwala na łatwiejsze wprowadzanie zmian oraz testowanie. Implementacja SOLID sprzyja także lepszej organizacji kodu, co jest kluczowe w dużych projektach, gdzie złożoność i liczba współpracujących komponentów mogą prowadzić do trudności w zarządzaniu. Przykład praktyczny można zobaczyć w aplikacji używającej wzorców projektowych, gdzie zasady SOLID pomagają w tworzeniu elastycznych i dobrze zorganizowanych systemów. W branży programistycznej, przestrzeganie tych zasad jest uznawane za dobrą praktykę, co przyczynia się do zwiększenia jakości oprogramowania oraz satysfakcji zespołów developerskich.

Pytanie 34

Co to jest debouncing w JavaScript?

A. Technika ograniczająca częstotliwość wywoływania funkcji poprzez opóźnienie jej wykonania
B. Proces optymalizacji kodu JavaScript podczas kompilacji
C. Metoda usuwania zduplikowanych zdarzeń w kodzie
D. Mechanizm zarządzania pamięcią dla zmiennych globalnych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Debouncing to technika programistyczna stosowana w JavaScript, która ma na celu ograniczenie częstotliwości wywoływania funkcji poprzez wprowadzenie opóźnienia w jej wykonaniu. Zazwyczaj jest wykorzystywana w kontekście zdarzeń, takich jak przewijanie, zmiana rozmiaru okna czy wprowadzanie danych do formularzy. Przykładowo, przy użyciu debouncingu w funkcji, która wykonuje zapytanie do serwera podczas pisania w polu tekstowym, można ustawić opóźnienie, które uniemożliwi wielokrotne wywołanie funkcji przed upływem określonego czasu. Taki zabieg pozwala na zredukowanie liczby niepotrzebnych zapytań, co z kolei zmniejsza obciążenie serwera i poprawia wydajność aplikacji. W praktyce implementacja debouncingu często korzysta z techniki setTimeout, gdzie po każdym wywołaniu funkcji z resetowaniem timera czeka się na ostatnie wywołanie przed wykonaniem funkcji. Dobrym przykładem jest sytuacja, gdy użytkownik wpisuje tekst w polu wyszukiwania: zamiast wysyłać zapytanie za każdym razem, gdy zmienia się jego zawartość, można ustawić debouncing na 300 milisekund, co pozwala na wysłanie zapytania tylko po zakończeniu pisania, gdy użytkownik przestaje wprowadzać dane.

Pytanie 35

Co to jest wzorzec projektowy Singleton?

A. Wzorzec zapewniający istnienie tylko jednej instancji klasy w całej aplikacji
B. Wzorzec do zarządzania komunikacją między komponentami aplikacji
C. Technika optymalizacji kodu poprzez minimalizację liczby obiektów
D. Metoda zabezpieczania aplikacji przed atakami typu SQL Injection

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wzorzec projektowy Singleton to jeden z fundamentalnych wzorców, który zapewnia, że w trakcie działania aplikacji istnieje tylko jedna instancja danej klasy. Przydaje się to w sytuacjach, gdy musimy zarządzać zasobami, które nie powinny być wielokrotnie instancjonowane, na przykład połączenia z bazą danych czy logika globalnych ustawień. Implementacja tego wzorca zakłada zastosowanie prywatnego konstruktora oraz metody statycznej, która odpowiada za utworzenie instancji. Przykładem zastosowania Singletona mogą być klasy zarządzające konfiguracją aplikacji, gdzie zmiana w jednym miejscu może wpłynąć na cały system. Często jest on krytykowany za to, że wprowadza globalny stan, co może prowadzić do trudności w testowaniu i zarządzaniu stanem aplikacji. Dlatego ważne jest, aby stosować go świadomie i tam, gdzie rzeczywiście przynosi korzyści, zgodnie z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi.

Pytanie 36

Który z poniższych elementów jest częścią architektury PWA (Progressive Web App)?

A. Service Worker
B. Virtual Machine
C. DOM Renderer
D. Media Encoder

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Service Worker to kluczowy element architektury Progressive Web App (PWA), który umożliwia działania offline, zarządzanie pamięcią podręczną oraz lepsze doświadczenie użytkownika. Działa on jako pośrednik między aplikacją a serwerem, co pozwala na interceptowanie zapytań sieciowych i dostarczanie zasobów z pamięci podręcznej, gdy sieć jest niedostępna. Dzięki temu użytkownicy mogą korzystać z aplikacji nawet w trybie offline. Service Workers są również odpowiedzialne za powiadomienia push, co zwiększa interaktywność aplikacji. W praktyce oznacza to, że można zbudować aplikację, która działa płynnie na różnych platformach (desktop, mobilne), zachowując przy tym szybkość i responsywność. Warto zaznaczyć, że Service Workers muszą być zarejestrowane na stronie obsługiwanej przez HTTPS, co jest jednym z wymogów bezpieczeństwa. Stosowanie Service Workerów jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, a ich implementacja znacząco podnosi jakość i użyteczność aplikacji webowych.

Pytanie 37

W zaprezentowanym kodzie stworzono abstrakcyjną klasę figura oraz klasę prostokąta, która dziedziczy po niej, zawierającą zdefiniowane pola i konstruktory. Wskaż minimalną wersję implementacji sekcji /* metody klasy */ dla klasy Prostokat:

abstract class Figura
{
    abstract double Pole();
    abstract double Obwod();
}

public class Prostokat extends Figura
{
    private double a;
    private double b;

    ... /* Konstruktory */
    ... /* Metody klasy */
}
AB
public double Pole() {
    return a * b;
}

public double Obwod() {
    return 2*a + 2*b;
}
public double Pole() {
    return a * b;
}
CD
public double LiczPole()
{
    return a * b;
}

public double LiczObwod()
{
    return 2*a + 2*b;
}
abstract double Pole()
{
    return a * b;
}

abstract double LiczObwod()
A. D
B. A
C. C
D. B

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tej sytuacji odpowiedź A to zdecydowanie najlepszy wybór. Dlaczego? Klasa Prostokat dziedziczy po abstrakcyjnej Figurze, która wymusza zaimplementowanie dwóch metod abstrakcyjnych: Pole() oraz Obwod(). W Javie (bo składnia sugeruje właśnie ją), jeżeli klasa nie zaimplementuje wszystkich metod abstrakcyjnych odziedziczonych po klasie abstrakcyjnej, sama musi być oznaczona jako abstract, a tu przecież Prostokat ma być konkretną klasą. Wersja A pokazuje dokładnie te dwie metody, z odpowiednimi nazwami, typami zwracanymi i poprawną logiką obliczeń: pole prostokąta to a * b, a obwód to 2*a + 2*b. Taki sposób pisania jest zgodny ze sztuką programowania obiektowego – spełniamy wymagania kontraktu narzuconego przez klasę bazową, implementujemy tylko to, co jest wymagane i w taki sposób, by użytkownik klasy mógł od razu wykorzystywać instancję Prostokata do obliczeń. Takie podejście bardzo ułatwia późniejsze rozbudowywanie projektu i współpracę z innymi programistami, bo każdy od razu wie, że Pole() i Obwod() są częścią wspólnego interfejsu wszystkich Figur. Moim zdaniem, w realnych projektach często się z czymś takim spotyka – jeśli tylko mamy dziedziczenie po klasie abstrakcyjnej, zawsze trzeba pamiętać o tych narzuconych metodach. Warto też zauważyć, że brak zbędnych dodatków – np. nadmiarowych metod czy zmienionych nazw – minimalizuje szansę na pomyłki i nieporozumienia w zespole. Tak w praktyce robi się solidną, czytelną bazę pod hierarchię figur geometrycznych.

Pytanie 38

Które z poniższych nie jest językiem programowania?

A. Kotlin
B. Python
C. HTML
D. Ruby

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
HTML (HyperText Markup Language) jest językiem znaczników, który służy do tworzenia struktury stron internetowych. Jest fundamentalnym elementem w budowie aplikacji webowych, ponieważ umożliwia definiowanie elementów takich jak nagłówki, akapity, obrazy, linki i wiele innych. HTML nie jest językiem programowania w sensie, w jakim są nimi Python, Ruby, czy Kotlin, ponieważ nie obsługuje logiki programowania, takiej jak zmienne, pętle czy warunki. Jego głównym celem jest struktura i prezentacja treści w przeglądarkach internetowych. HTML współpracuje z CSS (Cascading Style Sheets) do stylizacji oraz JavaScript do obsługi logiki i interakcji. Przykładowo, podczas tworzenia strony internetowej można użyć HTML do zbudowania struktury, CSS do nadania jej estetyki, a JavaScript do dodawania dynamicznych elementów, takich jak formularze czy interaktywne mapy. Dobrą praktyką jest również używanie semantycznego HTML, co poprawia dostępność oraz SEO, co jest szczególnie ważne w współczesnym internecie.

Pytanie 39

Programista umieścił poniższą linię kodu w pliku HTML, aby

<script src="jquery-3.5.1.min.js"></script>
A. pobrać z Internetu w momencie otwierania strony i użyć biblioteki jQuery
B. wstawić kod JavaScript pomiędzy znacznikami &lt;script&gt;&lt;/script&gt;
C. zadeklarować własną funkcję JavaScript o nazwie min.js
D. skorzystać z funkcji biblioteki jQuery, która była wcześniej pobrana i zapisana lokalnie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod HTML jest często używany do włączania zewnętrznych bibliotek JavaScript, takich jak jQuery, które zostały wcześniej pobrane i zapisane lokalnie na serwerze. W tym przypadku atrybut src w znaczniku script wskazuje na lokalnie przechowywany plik jQuery, co oznacza, że przeglądarka załaduje bibliotekę z serwera, na którym znajduje się nasza strona. Korzystanie z lokalnych kopii bibliotek jest dobrą praktyką w przypadku ograniczonego lub niestabilnego dostępu do internetu, ponieważ gwarantuje dostępność bibliotek niezależnie od zewnętrznych źródeł. Zaletą tego rozwiązania jest redukcja potencjalnych opóźnień w ładowaniu strony, ponieważ plik jest już dostępny na tym samym serwerze. Użycie lokalnych plików jest również korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa, gdyż pozwala kontrolować dokładną wersję załadowanej biblioteki i uniknąć potencjalnych zagrożeń wynikających z modyfikacji zewnętrznych plików. W praktyce, programiści często łączą lokalne i zdalne zasoby, wybierając odpowiednią metodę w zależności od potrzeb projektu i dostępnych zasobów sieciowych.

Pytanie 40

Jaka będzie wartość zmiennej x po wykonaniu poniższego kodu?

let x = 0;
for (let i = 0; i < 10; i++) {
  if (i % 2 === 0) continue;
  x += i;
}
A. 20
B. 45
C. 30
D. 25

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość zmiennej x po wykonaniu podanego kodu wynosi 25, co jest wynikiem sumy wszystkich nieparzystych liczb od 0 do 9. W pętli for iterujemy od 0 do 9, a dla każdej wartości i sprawdzamy, czy jest parzysta. Jeżeli i jest parzyste, używamy instrukcji continue, co oznacza, że ten krok pętli jest pomijany i przechodzimy do następnej iteracji. W praktyce oznacza to, że wartości takie jak 0, 2, 4, 6, 8 nigdy nie zostaną dodane do zmiennej x. Zostaną natomiast dodane wartości nieparzyste: 1, 3, 5, 7, 9. Ich suma wynosi 1 + 3 + 5 + 7 + 9 = 25. Takie podejście jest typowe w programowaniu, gdyż pozwala na efektywne pomijanie niepotrzebnych wartości, co zwiększa wydajność kodu. Używanie operatora modulo (%) do sprawdzania parzystości jest powszechną praktyką. Tego typu konstrukcje możemy znaleźć w różnych zastosowaniach, na przykład w algorytmach sortujących czy w przetwarzaniu danych, gdzie istotne jest operowanie tylko na wybranych elementach.