Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 08:07
Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 08:07

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W obiektowym programowaniu w języku JavaScript zapis: this.zawod w podanym kodzie oznacza

function Uczen(){
   this.imie = '';
   this.nazwisko = '';
   this.technik = 'informatyk';
   this.zawod = function() {
     return this.technik;
   };
 }

A. metodę

B. właściwość

C. klasę

D. konstruktor

Podejście, że this.zawod oznacza właściwość jest błędne, ponieważ w programowaniu obiektowym właściwością określamy element obiektu, który przechowuje dane. W przedstawionym kodzie this.zawod jest przypisany do funkcji, która jest metodą umożliwiającą wykonywanie operacji, a nie przechowywanie danych. Klasa w JavaScript, choć wprowadza nowe podejście do definiowania obiektów, jest konceptem wyższego poziomu i nie jest bezpośrednio związana z definicją metod za pomocą funkcji. W analizowanym kodzie użyto funkcji konstrukcyjnej, a nie klasy zdefiniowanej za pomocą słowa kluczowego class. Konstruktor w kontekście programowania obiektowego odnosi się do specjalnej funkcji, która inicjalizuje nowo utworzone obiekty, definiując ich właściwości i metody. W powyższym przykładzie funkcja Uczen pełni rolę konstruktora, lecz sam zapis this.zawod nie jest konstruktorem, gdyż nie służy do tworzenia instancji obiektów, lecz do definiowania ich zachowania. Rozróżnienie między metodą, właściwością, klasą i konstruktorem jest kluczowe dla zrozumienia struktury i działania obiektów w JavaScript. Typowe błędy myślowe wynikają z nieodróżniania tych pojęć i nieznajomości kontekstu, w jakim słowo this jest używane, które w JavaScript może odnosić się do różnych obiektów w zależności od miejsca wywołania i sposobu, w jaki funkcja została zdefiniowana lub wywołana. Zrozumienie tych pojęć jest fundamentalne dla efektywnego programowania obiektowego w JavaScript, co pozwala unikać błędów i pisać bardziej przejrzysty i efektywny kod

Pytanie 2

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie 100,200>, należy użyć:

A. if(liczba<100 || liczba>=200)

B. if (liczba>100 || liczba<=200)

C. if(liczba>100 && liczba <=200)

D. if(liczba<100 && liczba<=200)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby sprawdzić, czy liczba znajduje się w przedziale od 100 do 200 włącznie w języku JavaScript, należy użyć operatora logicznego AND (&&). Wyrażenie if(liczba > 100 && liczba <= 200) oznacza, że liczba musi być większa niż 100 oraz jednocześnie mniejsza lub równa 200. Przykład: jeśli mamy liczby 150 i 250, to 150 spełnia warunki tego warunku (jest większa od 100 i mniejsza lub równa 200), podczas gdy 250 nie spełnia (jest większa od 200). Kluczowe jest zrozumienie operatorów porównania oraz logicznych w JavaScript. Zgodnie z ECMAScript, językiem, na którym oparty jest JavaScript, użycie operatora AND w tym kontekście jest standardowym podejściem do określenia, czy wartość znajduje się w danym przedziale. Poprawne użycie tych operatorów jest istotne dla logiki programów oraz dostosowywania warunków do różnych sytuacji, co jest niezbędne w codziennej pracy programisty.

Pytanie 3

Jakiego zdarzenia trzeba użyć, aby funkcja JavaScript była uruchamiana za każdym razem, gdy użytkownik wprowadzi jakikolwiek znak do pola tekstowego?

A. onkeydown

B. onclick

C. onmouseout

D. onload

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'onkeydown' jest w porządku! To zdarzenie działa za każdym razem, gdy ktoś naciska klawisz w polu edycyjnym. Świetnie nadaje się do monitorowania, co użytkownik wpisuje na bieżąco. Na przykład w formularzach można go użyć, żeby od razu sprawdzić, czy dane są poprawne. Dzięki temu użytkownik widzi, czy coś jest nie tak, co ogólnie poprawia użyteczność aplikacji. Poza tym, dobrym pomysłem jest nadawanie zrozumiałych nazw funkcjom, które reagują na te zdarzenia – pomaga to później w utrzymaniu kodu. Można też łączyć onkeydown z onkeyup czy onkeypress, żeby jeszcze lepiej kontrolować wprowadzane dane. To na pewno sprawi, że Twoja aplikacja będzie bardziej interaktywna.

Pytanie 4

Zapis w języku JavaScript:

x = przedmiot.nazwa();

wskazuje, że

A. nazwa stanowi właściwość obiektu przedmiot.

B. Zmienna x będzie przechowywać rezultat wykonania metody nazwa.

C. nazwa jest polem w klasie przedmiot.

D. Zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kodzie JavaScript zapis x = przedmiot.nazwa(); oznacza, że zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa, która jest zdefiniowana w obiekcie przedmiot. W JavaScript metody są funkcjami przypisanymi do obiektów, co oznacza, że mogą one operować na danych wewnątrz tych obiektów. Przykładem może być klasa 'Osoba', która ma metodę 'pobierzImie', zwracającą imię danej osoby. W wywołaniu 'let imie = osoba.pobierzImie();', zmienna imie przechowa wynik działania tej metody. Dobrą praktyką jest, aby metody były odpowiedzialne za operacje związane z danymi, które przechowują, co zwiększa modularność i czytelność kodu. W kontekście standardów programowania, zachowanie to wspiera zasady OOP (programowania obiektowego), umożliwiając enkapsulację oraz ponowne wykorzystanie kodu. Dobrze zdefiniowane metody zwiększają spójność i ułatwiają testowanie jednostkowe. W efekcie, zawsze warto dążyć do klarownego definiowania metod w obiektach, aby poprawić jakość i efektywność pisania kodu.

Pytanie 5

Jakiego języka należy użyć, aby stworzyć skrypt realizowany po stronie klienta w przeglądarki internetowej?

A. PHP

B. Python

C. Perl

D. JavaScript

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript to język skryptowy, który super nadaje się do interakcji z użytkownikami w przeglądarkach. Właściwie to jedyny język z tej całej paczki, który działa po stronie klienta. To znaczy, że skrypty w JavaScript są interpretowane przez przeglądarkę, a nie przez serwer. Można go używać na przykład do zmieniania treści stron w locie, walidacji formularzy, animacji i różnych interaktywnych elementów. Jest też ważnym elementem w technologiach internetowych, obok frameworków jak React, Angular czy Vue.js, które pomagają tworzyć nowoczesne aplikacje webowe. Uważam, że każdy programista webowy powinien znać JavaScript przynajmniej na poziomie średnim, żeby wdrażać dobre praktyki dotyczące wydajności i UX. Standardy takie jak ECMAScript mówią, jak ten język ma działać, a jego wszechstronność sprawia, że obecnie jest jednym z najpopularniejszych języków programowania na świecie. Ostatnio dużo mówi się też o używaniu go po stronie serwera z Node.js.

Pytanie 6

W JavaScript zdefiniowano obiekt. W jaki sposób można uzyskać dostęp do właściwości nazwisko?

var osoba = {imie: "Anna", nazwisko: "Kowalska", rok_urodzenia: 1985};

A. osoba[1]

B. osoba::nazwisko

C. osoba[2]

D. osoba.nazwisko

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź osoba.nazwisko jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript do właściwości obiektu można odwoływać się za pomocą notacji kropkowej. Jest to jedna z najbardziej czytelnych i powszechnie stosowanych metod dostępu do właściwości obiektu w programowaniu obiektowym. Kiedy mamy obiekt o nazwie osoba, który został zdefiniowany z właściwościami takimi jak imie, nazwisko i rok_urodzenia, notacja kropkowa pozwala bezpośrednio i intuicyjnie odczytać wartość przypisaną do klucza nazwisko. Ważne jest, aby zrozumieć, że notacja kropkowa nie tylko zwiększa czytelność kodu, ale także ułatwia jego utrzymanie i modyfikację przez innych programistów. Stosowanie tego standardu jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, promującymi pisanie zrozumiałego i efektywnego kodu. Warto również pamiętać, że notacja kropkowa jest preferowana, gdy nazwy kluczy są znane i nie zawierają znaków, które mogą kolidować z syntaksą języka, takich jak spacje. W przypadku bardziej złożonych kluczy można używać notacji nawiasowej, która mimo że jest bardziej elastyczna, nie zawsze jest tak przejrzysta jak notacja kropkowa. Przykłady praktyczne obejmują zastosowania w aplikacjach webowych, gdzie obiekty mogą reprezentować zasoby użytkownika, a notacja kropkowa umożliwia bezpośredni dostęp do danych użytkownika w celu ich wyświetlenia lub edycji w interfejsie aplikacji.

Pytanie 7

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości lub funkcji

B. wielu wartości różnego rodzaju

C. wielu wartości tylko liczbowych

D. wielu wartości tylko tekstowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.

Pytanie 8

Która z poniższych opcji najlepiej opisuje przedstawioną definicję w JavaScript?

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. klasy

B. tablicy

C. zbioru

D. obiektu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Definicja przedstawiona na obrazku odpowiada tablicy w języku JavaScript. Tablice w JavaScript są typem obiektu, który pozwala na przechowywanie wielu wartości w jednej zmiennej. W tym przypadku zmienna imiona zawiera listę stringów reprezentujących imiona. Tablice w JavaScript są dynamiczne co oznacza że ich rozmiar można zmieniać podczas działania programu. Dostęp do poszczególnych elementów tablicy uzyskuje się za pomocą indeksów które zaczynają się od zera. Na przykład pierwszy element tej tablicy to imiona[0] czyli Anna. JavaScript oferuje wiele metod do manipulacji tablicami takich jak push do dodawania elementów na końcu tablicy pop do usuwania ostatniego elementu czy map do tworzenia nowej tablicy na podstawie istniejącej poprzez zastosowanie funkcji do każdego elementu. Zrozumienie działania tablic jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript ponieważ są one podstawowym narzędziem do przechowywania i zarządzania danymi.

Pytanie 9

Co wykonuje poniższy fragment kodu w JavaScript?

n = "Napis1";
s = n.length;

A. Wyświetli długość tekstu ze zmiennej n

B. Przypisze zmiennej s wartość, która odpowiada długości tekstu ze zmiennej n

C. Przypisze zmienną n do zmiennej s

D. Przypisze zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript właściwość length dla obiektów typu String zwraca liczbę znaków w danym napisie. W przedstawionym fragmencie skryptu zmiennej n przypisano wartość stringa 'Napis1'. Kiedy używamy n.length uzyskujemy długość tego stringa czyli liczbę 6 ponieważ są w nim dokładnie sześć znaków. Następnie tę wartość przypisujemy zmiennej s co oznacza że s przechowuje liczbę 6. Jest to użyteczne w wielu sytuacjach takich jak walidacja danych wejściowych w formularzach sprawdzanie czy dany tekst mieści się w określonych limitach lub po prostu kontrola poprawności danych w procesach biznesowych. Wartość length jest często stosowana w pętlach do iteracji przez każdy znak w stringu lub w operacjach takich jak odcinanie fragmentów tekstu. Praktyka korzystania z length jest standardem w programowaniu webowym i zaliczana jest do dobrych praktyk ponieważ umożliwia łatwą manipulację tekstowymi danymi i kontrolę ich wymiaru co bywa krytyczne zwłaszcza w aplikacjach o dużej skali gdzie efektywność i klarowność kodu mają znaczenie kluczowe.

Pytanie 10

Wskaż zapis warunku w języku JavaScript, który ma na celu sprawdzenie, czy spełniony jest przynajmniej jeden z poniższych przypadków:
1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową
2) dowolna liczba całkowita b ma wartość ujemną

A. ((a > 99) && (a < 1000)) && (b < 0)

B. ((a > 99) && (a < 1000)) || (b < 0)

C. ((a > 99) || (a < 1000)) || (b < 0)

D. ((a > 99) || (a < 1000)) && (b < 0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź ((a > 99) && (a < 1000)) || (b < 0) jest poprawna, ponieważ spełnia wymagania dotyczące sprawdzenia dwóch warunków. Pierwsza część warunku, czyli (a > 99) && (a < 1000), precyzyjnie weryfikuje, czy liczba 'a' jest trzycyfrowa. Wartości, które spełniają ten warunek, to liczby od 100 do 999. Druga część warunku, czyli (b < 0), efektywnie sprawdza, czy liczba 'b' jest liczbą ujemną. Połączenie tych dwóch warunków za pomocą operatora logicznego OR (||) oznacza, że wystarczy, iż jeden z nich będzie prawdziwy, aby cały warunek został uznany za spełniony. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, gdzie klarowność i zwięzłość kodu są kluczowe, co ułatwia jego późniejsze utrzymanie. W zastosowaniach praktycznych, taki warunek mógłby być użyty w walidacji danych wejściowych, na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy wprowadzają różne wartości, a program musi zapewnić, że przynajmniej jeden z warunków jest spełniony.

Pytanie 11

Który z poniższych fragmentów kodu JavaScript zwróci true?

A. "a" > "b"

B. "def" > "abc"

C. "abc" > "def"

D. "ab" > "c"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript porównania między ciągami tekstowymi są realizowane zgodnie z zasadami porównania leksykalnego, które opierają się na porównywaniu wartości kodów Unicode. W przypadku porównania 'def' > 'abc', JavaScript analizuje każdy znak z osobna. 'd' ma wartość Unicode 100, a 'a' ma wartość 97. Ponieważ 100 jest większe od 97, całe porównanie zwraca true. W praktyce oznacza to, że ciąg 'def' jest alfabetycznie większy niż 'abc'. Zrozumienie porównania ciągów tekstowych jest kluczowe w programowaniu, zwłaszcza w kontekście sortowania danych, filtracji oraz walidacji wejść. Aby lepiej zrozumieć te zasady, warto zapoznać się z dokumentacją ECMAScript, która precyzyjnie opisuje sposób działania operatorów porównania w różnych kontekstach. Warto również zauważyć, że porównania są wrażliwe na wielkość liter, co oznacza, że 'Z' będzie mniejsze niż 'a'.

Pytanie 12

Które z pojęć programowania obiektowego w języku JavaScript odnosi się do dostępu do pól i metod jedynie z poziomu klasy, w której zostały one zadeklarowane?

A. static

B. public

C. private

D. const

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słowo kluczowe 'private' w języku JavaScript jest stosowane do definiowania pól i metod, które są dostępne wyłącznie w obrębie klasy, w której zostały zadeklarowane. Oznacza to, że nie są one dostępne z zewnątrz tej klasy, co zwiększa bezpieczeństwo i kapsułkowanie danych. Przykładowo, jeśli zdefiniujesz prywatną metodę wewnątrz klasy, inne klasy ani instancje tej klasy nie będą mogły jej wywołać. Przykład: class MyClass { #privateMethod() { console.log('To jest metoda prywatna'); } } const obj = new MyClass(); obj.#privateMethod(); // Błąd: #privateMethod is not accessible outside the class. Takie podejście pozwala na ograniczenie dostępu do wrażliwych danych oraz kontrolowanie ich modyfikacji. Kolejną zaletą używania prywatnych pól i metod jest to, że pozwala to na tworzenie bardziej modularnych i łatwiejszych w utrzymaniu aplikacji, co jest zgodne z aktualnymi standardami programowania. W kontekście obiektowo-orientowanego programowania, właściwe wykorzystanie dostępu private jest kluczowe dla zachowania zasad SOLID i dobrych praktyk projektowych.

Pytanie 13

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];

A. wszystkich elementów tablicy

B. parzystych elementów tablicy

C. nieparzystych elementów tablicy

D. dodatnich elementów tablicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przedstawiony kod JavaScript oblicza sumę wszystkich parzystych elementów tablicy liczby. W języku JavaScript operator modulo (%) jest używany do obliczania reszty z dzielenia. W tym przypadku liczby[i] % 2 == 0 sprawdza, czy dany element tablicy liczby jest parzysty. Jeśli reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0, oznacza to, że liczba jest parzysta. Dlatego każda parzysta liczba z tablicy jest dodawana do zmiennej wynik. Warto zauważyć, że pętla for przechodzi przez pierwsze 100 elementów tablicy, co sugeruje, że tablica liczby musi mieć co najmniej 100 elementów. Tego typu operacje są często wykorzystywane w praktycznych zastosowaniach, takich jak analiza danych, gdzie konieczne jest filtrowanie i przetwarzanie określonych wartości z dużych zbiorów danych. Dobre praktyki zalecają, aby zrozumieć zarówno składnię, jak i zastosowanie operacji warunkowych i pętli, co jest kluczowe w efektywnym programowaniu. Takie rozwiązania są fundamentem optymalnego przetwarzania danych, a ich zrozumienie umożliwia tworzenie bardziej złożonych algorytmów.

Pytanie 14

W języku JavaScript zmienna i, która ma przechowywać wynik dzielenia równy 1, powinna być zadeklarowana jako

A. var i = parseFloat(3/2)

B. var i = 3/2

C. var i = parseInt(3/2)

D. var i = Number(3/2)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "var i = parseInt(3/2);" jest prawidłowa, ponieważ funkcja parseInt konwertuje podaną wartość na liczbę całkowitą, w tym przypadku wynik dzielenia 3/2 wynosi 1.5. Funkcja ta zaokrągla wynik w dół do najbliższej liczby całkowitej, co skutkuje wartością 1, która jest następnie przypisywana do zmiennej i. W praktyce, użycie parseInt jest często spotykane w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba uzyskania liczby całkowitej z wartości zmiennoprzecinkowej, na przykład podczas obliczeń wymagających całkowitych jednostek, takich jak liczba produktów w koszyku. Ponadto, ważne jest również, aby rozumieć, że parseInt przyjmuje drugi argument, który określa podstawę liczbową, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, aby unikać niejednoznaczności w interpretacji wartości. W związku z tym, używanie parseInt w kontekście takich operacji jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi i pozwala na uniknięcie nieprzewidzianych błędów w obliczeniach.

Pytanie 15

Wskaż warunek w języku JavaScript, który ma na celu sprawdzenie, czy przynajmniej jeden z poniższych przypadków jest spełniony: 1) dowolna naturalna liczba a jest liczbą trzycyfrową 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną

A. ((a>99)||(a<1000))||(b<0)

B. ((a>99)&&(a<1000))||(b<0)

C. ((a>99)&&(a<1000))&&(b<0)

D. ((a>99)||(a<1000))&&(b<0)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Warunek zapisany jako ((a>99)&&(a<1000))||(b<0) jest poprawny, ponieważ sprawdza dwa różne przypadki. Pierwsza część warunku, (a>99)&&(a<1000), zwraca prawdę, gdy a jest liczbą naturalną w zakresie od 100 do 999, co oznacza, że jest to liczba trzycyfrowa. Z kolei druga część, b<0, jest spełniona, gdy b jest liczbą całkowitą mniejszą od zera, co oznacza, że jest to liczba ujemna. Zastosowanie operatora logicznego '||' (OR) pozwala na spełnienie warunku, gdy przynajmniej jeden z dwóch przypadków jest prawdziwy. Użycie operatora '&&' (AND) w pierwszej części jest kluczowe, ponieważ musi być spełniony zarówno warunek większy niż 99, jak i mniejszy niż 1000, co pozwala na precyzyjne określenie, czy a jest liczbą trzycyfrową. Przykładowo, gdy a = 150, a b = -5, cały warunek zwróci prawdę z powodu drugiej części warunku. Na przeciwnym biegunie, jeśli a = 50, a b = 5, warunek zwróci fałsz, ponieważ ani a nie jest trzycyfrowe, ani b nie jest ujemne. Tego rodzaju warunki są powszechnie stosowane w programowaniu, aby weryfikować różne stany i wartości zmiennych w aplikacjach webowych i systemach informatycznych.

Pytanie 16

W skrypcie JavaScript zmienne mogą być definiowane

A. wyłącznie na początku skryptu

B. jedynie wtedy, gdy podamy typ zmiennej oraz jej nazwę

C. w chwili pierwszego użycia zmiennej

D. zawsze poprzedzone znakiem $ przed nazwą

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript zmienne mogą być zadeklarowane w momencie ich pierwszego użycia dzięki mechanizmowi hoisting. Oznacza to, że silnik JavaScript przenosi deklaracje zmiennych na początek ich zasięgu, co pozwala na ich użycie w kodzie przed ich faktycznym zadeklarowaniem. Przykładem może być sytuacja, gdy zmienną deklarujemy za pomocą słowa kluczowego 'let' lub 'const'. Chociaż sama deklaracja jest hoistowana, to inicjalizacja zmiennej pozostaje w miejscu, co oznacza, że nie można jej używać przed faktycznym przypisaniem wartości. Dobrą praktyką jest zawsze deklarowanie zmiennych przed ich użyciem, aby uniknąć niejasności i błędów, takich jak ReferenceError. Warto również zauważyć, że JavaScript pozwala na dynamiczne typowanie, więc nie trzeba określać typu zmiennej przy jej deklaracji, co zwiększa elastyczność i uproszcza kod.

Pytanie 17

W przedstawionym kodzie JavaScript, który został ponumerowany dla przejrzystości, występuje błąd uniemożliwiający wyświetlenie jakiegokolwiek komunikatu po uruchomieniu. Jak można go naprawić?

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. dodać znak $ przed nazwami zmiennych

B. wprowadzić nawiasy klamrowe w sekcji if i else

C. zmienić znaki cudzysłowu na apostrof w liniach 3 i 6, np. 'jest mniejsze'

D. umieścić zmienne a i b w cudzysłowie w liniach 2 i 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź o wstawieniu nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript, gdy warunek if lub else obejmuje więcej niż jedną instrukcję, należy użyć nawiasów klamrowych, aby zgrupować te instrukcje. W przeciwnym razie, język traktuje jako część bloku kodu tylko pierwszą instrukcję. W omawianym kodzie, bez nawiasów klamrowych, tylko pierwsze wywołanie document.write w każdej z sekcji jest wykonywane, co skutkuje brakiem komunikatu w przypadku, gdy warunek jest spełniony. Przykładowo, poprawny kod powinien wyglądać tak: if (a < b) { document.write(a); document.write('jest mniejsze'); } else { document.write(b); document.write('jest mniejsze'); }. Nawiasy klamrowe są standardową praktyką, która poprawia czytelność kodu oraz ułatwia jego modyfikację w przyszłości, co jest zgodne z zasadami dobrego programowania.

Pytanie 18

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

A. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png

B. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png

C. obraz2.png zostanie zniknięty

D. obraz1.png zostanie zniknięty

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 19

Jakie będzie działanie po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "niebieski", który uruchamia podany kod JavaScript?

<p id="para1">Przykładowy tekst</p><p> i skrypt</p>
<button onClick="changeColor('blue');">niebieski</button>

<script type="text/javascript">
function changeColor(newColor)
{
var elem = document.getElementById("para1");
elem.style.color = newColor;
}
</script>

A. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

B. Zmiana barwy przycisku na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu definiuje funkcję changeColor która przyjmuje jeden argument newColor. Po wywołaniu funkcji przez kliknięcie przycisku funkcja ta używa metody document.getElementById aby pobrać element o identyfikatorze para1. Identyfikator ten jest przypisany do pierwszego elementu paragrafu zawierającego tekst Przykładowy tekst. Następnie w ramach tego elementu zmieniany jest kolor tekstu poprzez przypisanie newColor do właściwości style.color. W omawianym przypadku newColor przyjmuje wartość blue co oznacza że tekst Przykładowy tekst zmieni kolor na niebieski. Warto podkreślić że manipulacja DOM przy użyciu JavaScript jest powszechnie stosowaną techniką w tworzeniu dynamicznych interfejsów użytkownika. Używanie metod takich jak getElementById jest standardem ze względu na ich prostotę oraz efektywność w selekcji elementów HTML. W praktycznych zastosowaniach warto również pamiętać o zgodności ze standardami W3C oraz o możliwościach rozszerzenia za pomocą bibliotek takich jak jQuery które oferują jeszcze bardziej zaawansowane opcje manipulacji DOM.

Pytanie 20

Aby uruchomić kod JavaScript w przeglądarce, potrzebne jest

A. debugowanie

B. interpretowanie

C. przetwarzanie na kod maszynowy

D. kompilowanie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykonanie kodu JavaScript w przeglądarce wymaga jego interpretowania, co oznacza, że kod jest analizowany i wykonywany linia po linii bezpośrednio przez silnik JavaScript wbudowany w przeglądarkę, taki jak V8 w Google Chrome czy SpiderMonkey w Firefoxie. W odróżnieniu od kompilacji, gdzie cały kod źródłowy jest przekształcany w kod maszynowy przed jego uruchomieniem, interpretacja pozwala na bardziej elastyczne i interaktywne programowanie. Dzięki temu programiści mogą dynamicznie modyfikować i testować skrypty bez potrzeby każdorazowego kompilowania. Przykładem zastosowania jest wbudowana konsola w przeglądarkach, gdzie można na bieżąco wprowadzać i testować fragmenty kodu JavaScript. Interpretacja jest zgodna z zasadami dobrych praktyk programowania webowego, takim jak szybka iteracja i prototypowanie, co czyni ją kluczowym elementem w tworzeniu aplikacji internetowych. Dodatkowo, dzięki interpretacji, JavaScript może być łatwo integrowany z HTML i CSS, co przyczynia się do rozwoju bogatych interfejsów użytkownika w aplikacjach webowych.

Pytanie 21

Aby właściwie skomentować podaną linię kodu w JavaScript, należy po znakach // wpisać opis

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //

A. wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis

B. nieprawidłowe dane

C. wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis

D. zmiana stylu atrybutu innerHTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript document.getElementById('napis').innerHTML=Date(); służy do dynamicznego umieszczania aktualnej daty i czasu w elemencie HTML o podanym id napis. Funkcja Date() bez argumentów zwraca obiekt reprezentujący bieżącą datę i czas w formie czytelnej dla człowieka. Użycie innerHTML pozwala na modyfikację zawartości HTML elementu, co jest wykorzystywane w wielu aplikacjach internetowych do dynamicznej aktualizacji wyświetlanych danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być wyświetlanie aktualnego czasu na stronie głównej lub w aplikacjach pogodowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, należy jednak pamiętać, że innerHTML zastępuje całą zawartość wewnętrzną elementu, co może prowadzić do utraty danych, jeśli nie jest używane ostrożnie. Ważne jest również, aby pamiętać o zasadach bezpieczeństwa dotyczących manipulacji DOM, aby unikać luk umożliwiających ataki XSS. Dlatego też warto stosować się do zasady minimalizmu zmian w DOM oraz zawsze weryfikować przetwarzane dane.

Pytanie 22

Kod JavaScript aktywowany przez kliknięcie przycisku ma na celu ``` ```

A. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

B. pokazać obraz2.gif obok obraz1.gif

C. zmienić styl obrazu o id i1

D. ukryć obraz2.gif

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript w przedstawionym przykładzie został zaprogramowany w celu zamiany źródła obrazu na nowe po naciśnięciu przycisku. Gdy użytkownik kliknie na przycisk, wywołuje on funkcję, która zmienia atrybut 'src' elementu <img> z 'obraz1.gif' na 'obraz2.gif'. Jest to typowy sposób manipulacji elementami DOM w JavaScript, co jest fundamentalnym elementem programowania interakcji na stronach internetowych. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania front-end, ponieważ pozwala na dynamiczne zmiany na stronie bez konieczności przeładowania całej strony. Przykładem praktycznego zastosowania może być użycie tego typu kodu w aplikacjach webowych, gdzie użytkownik może interaktywnie zmieniać widok, na przykład w galeriach zdjęć, grach przeglądarkowych czy aplikacjach do nauki. Zrozumienie tej techniki jest kluczowe dla każdego programisty front-end, ponieważ efektywne wykorzystanie JavaScript do manipulacji DOM jest jednym z podstawowych narzędzi w budowie nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 23

W języku JavaScript wartość typu boolean może być przedstawiana przez

A. null

B. –20

C. 45.3

D. true

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ boolean w języku JavaScript jest jednym z podstawowych typów danych, reprezentującym jedynie dwie możliwe wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Typ ten jest kluczowy w programowaniu, umożliwiając tworzenie warunków oraz podejmowanie decyzji w kodzie. W praktyce, boolean jest wykorzystywany w instrukcjach warunkowych, takich jak if, gdzie wyrażenia zwracające wartość logiczną decydują o dalszym przebiegu programu. Na przykład, wyrażenie 'if (x > 10)' zwraca true, jeśli x jest większe od 10, i false w przeciwnym razie. JavaScript, zgodnie ze specyfikacją ECMA-262, nie tylko definiuje typ boolean, ale również określa sposób konwersji innych typów danych na boolean. Funkcje takie jak Boolean() oraz operatory logiczne (&&, ||, !) są używane do uzyskania wartości boolean z innych typów. Warto również zauważyć, że JavaScript stosuje tzw. "truthy" i "falsy" wartości, co oznacza, że niemal każdy typ danych może być interpretowany jako boolean w kontekście warunków, jednak tylko true i false są typowymi wartościami tego typu. Zrozumienie działania typu boolean jest fundamentalne dla programistów, umożliwiając skuteczne kontrolowanie przepływu programu oraz implementację logiki decyzyjnej."

Pytanie 24

Co to jest AJAX?

A. System zarządzania bazą danych używany do przechowywania i manipulacji danymi

B. Język programowania służący do tworzenia stron internetowych

C. Technologia umożliwiająca asynchroniczne przesyłanie danych między klientem a serwerem bez przeładowania strony

D. Biblioteka JavaScript do obsługi animacji i efektów wizualnych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to podejście do programowania aplikacji webowych, które pozwala na wykonywanie asynchronicznych zapytań do serwera bez konieczności przeładowania całej strony. Dzięki temu użytkownik ma płynniejsze i bardziej responsywne doświadczenie z aplikacją. W praktyce często stosuje się AJAX do ładowania danych z serwera w tle, co pozwala na dynamiczne aktualizowanie części strony, takie jak listy produktów, komentarze, czy wyniki wyszukiwania. Technologie związane z AJAX to m.in. XMLHttpRequest, Fetch API oraz często używane biblioteki jak jQuery, które upraszczają jego implementację. Standardy i dobre praktyki obejmują m.in. unikanie blokowania interfejsu użytkownika oraz zapewnienie bezpieczeństwa danych podczas przesyłania między klientem a serwerem. Z mojego doświadczenia, AJAX jest nieoceniony w tworzeniu nowoczesnych aplikacji webowych i znacząco zwiększa ich użyteczność.

Pytanie 25

Jakiego typu tablicy dotyczy instrukcja dodawania elementu w JavaScript?

Tablica['technik'] = 'informatyk';

A. asocjacyjnej

B. liczbowej

C. stałej

D. wielowymiarowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablica asocjacyjna w JavaScript to struktura danych, która przechowuje wartości w formie par klucz-wartość, co pozwala na efektywne i dynamiczne przypisywanie i pobieranie danych. Klucze w tablicy asocjacyjnej mogą być dowolnymi łańcuchami znaków, co daje dużą elastyczność w organizacji danych. Przykładem jest przypisanie Tablica['technik'] = 'informatyk'; gdzie 'technik' jest kluczem, a 'informatyk' wartością. To podejście jest zgodne ze standardami JavaScript, w którym tablice asocjacyjne są implementowane jako obiekty. W praktyce używa się ich często do przechowywania konfiguracji, danych użytkowników lub innych danych, które wymagają szybkiego dostępu i modyfikacji. Tablice asocjacyjne umożliwiają dynamiczne dodawanie nowych par klucz-wartość, co jest cenioną cechą w aplikacjach wymagających skalowalności. Warto zauważyć, że podczas gdy tradycyjne tablice używają indeksów liczbowych, tablice asocjacyjne oferują większą elastyczność poprzez użycie kluczy tekstowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania i ułatwia czytelność oraz utrzymanie kodu.

Pytanie 26

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a leży w przedziale (0,100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Odpowiedni zapis warunku jest następujący:

A. if (a > 0 || a < 100 || b < 0 )

B. if (a > 0 && a < 100 || b < 0 )

C. if (a > 0 || a < 100 && b > 0 )

D. if (a > 0 && a < 100 && b > 0 )

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'if (a > 0 && a < 100 && b > 0)' jest dokładnie to, czego szukamy. Zmiana 'a' musi być w przedziale powyżej 0, ale poniżej 100, a do tego 'b' musi być większe od zera. To tak jakby ustalać zasady dla jakiegoś wyzwania – żeby coś się udało, musi być spełnionych kilka warunków na raz. Przykładowo, jeżeli myślimy o zakupach online, to możemy zrobić zakupy tylko wtedy, gdy kwota jest w porządku (czyli w tym przedziale) i nasze konto ma jakieś pieniądze. Takie jasne zasady są super ważne, bo pomagają w pisaniu czytelnego kodu, który potem łatwiej zrozumieć i utrzymać.

Pytanie 27

Wskaż, który z poniższych jest poprawnym zapisem zmiennej w języku JavaScript.

A. const var-name = 10;

B. let variableName = 10;

C. var 2nameVar = 10;

D. var $name@ = 10;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript deklaracja zmiennej przy użyciu słowa kluczowego <code>let</code> jest obecnie jedną z najczęściej stosowanych praktyk. Ma ona na celu stworzenie zmiennej o zasięgu blokowym, co oznacza, że zmienna jest dostępna tylko w obrębie bloku kodu, w którym została zadeklarowana. To podejście pozwala na bardziej elastyczne i bezpieczne zarządzanie zmiennymi w kodzie, minimalizując ryzyko błędów związanych z niezamierzonym nadpisywaniem wartości. Zmienna <code>variableName</code> jest poprawnie zapisana zgodnie z konwencjami JavaScript: zaczyna się od litery i składa się wyłącznie z liter oraz cyfr. Wartość 10 przypisana do tej zmiennej to liczba całkowita. Deklaracja <code>let</code> jest preferowana w stosunku do <code>var</code> z uwagi na lepsze zarządzanie zasięgiem i uniknięcie problemów związanych z hoistingiem. Ponadto, stosowanie jasnych i opisowych nazw zmiennych, jak <code>variableName</code>, jest dobrą praktyką programistyczną, ułatwiającą zrozumienie i utrzymanie kodu.

Pytanie 28

Kod został napisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu metodą jest element o nazwie.

var obj1 = {
  czescUlamkowa: 10,
  czescCalkowita: 20,
  oblicz: function() {.....}
}

A. czescUlamkowa

B. obj1

C. czescCalkowita

D. oblicz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W podanym kodzie JavaScript obiekt obj1 zawiera trzy elementy czescUlamkowa czescCalkowita i oblicz Istotnym aspektem definicji obiektów w JavaScript jest możliwość definiowania metod czyli funkcji będących częścią obiektu W podanym obiekcie metoda oblicz zdefiniowana jest jako funkcja przypisana do klucza o tej samej nazwie To właśnie odróżnia metodę od zwykłych właściwości obiektu czyli czescUlamkowa i czescCalkowita które są wartościami liczbowymi Metody w JavaScript są wykorzystywane do wykonywania operacji wewnątrz obiektu co pozwala na manipulację jego danymi i zachowaniami Przykładowo metoda oblicz może służyć do kalkulacji bazującej na innych właściwościach obiektu takich jak czescUlamkowa i czescCalkowita Definiując metody w obiektach uzyskujemy spójność i enkapsulację dzięki czemu obiekt może sam zarządzać swoimi danymi i operacjami Rozumienie metod w kontekście obiektów jest kluczowe zwłaszcza w paradygmacie programowania obiektowego gdzie obiekty mogą posiadać zarówno dane jak i funkcjonalności związane z tymi danymi

Pytanie 29

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");

A. wyświetlenie okna z pustym polem edycyjnym.

B. wyświetlenie okna z polem edycyjnym, w którym jest wpisany domyślny tekst "Adam".

C. bezpośrednie wpisanie do zmiennej osoba wartości "Adam".

D. pobranie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam".

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. W JavaScript metoda prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z polem tekstowym dla użytkownika. Pierwszy argument metody to wiadomość, która jest wyświetlana w oknie dialogowym, natomiast drugi argument to domyślna wartość, jaka jest wpisana w polu tekstowym. W przypadku podanego kodu, drugi argument to 'Adam', co oznacza, że w polu edycyjnym domyślnie będzie wpisany tekst 'Adam'. Metoda ta jest często stosowana do zbierania od użytkownika informacji w prosty i szybki sposób. Pamiętaj jednak, że nie jest to bezpieczny sposób przekazywania danych, ponieważ informacje wpisane przez użytkownika mogą być łatwo przechwycone przez nieautoryzowane osoby.

Pytanie 30

Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?

document.write(5==='5');

A. false

B. 1

C. 0

D. true

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja JavaScript użyta w tym przykładzie wykorzystuje operator potrójnego równości === który jest używany do porównywania wartości i typu danych. W przeciwieństwie do podwójnego równości == który porównuje tylko wartości potrójne równości wymaga aby zarówno typ jak i wartość były identyczne. W przedstawionym kodzie porównywana jest liczba 5 z ciągiem znaków '5'. Chociaż mają tę samą widoczną wartość ich typy danych są różne. Liczba jest typem numericznym podczas gdy '5' jest ciągiem znaków. Ponieważ typy danych nie są identyczne operator === zwróci wartość false. Operator potrójnego równości jest preferowany w dobrych praktykach branżowych JavaScript ponieważ eliminuje problemy wynikające z niejawnej konwersji typów co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Użycie potrójnego równości poprawia czytelność kodu i jego niezawodność ponieważ zmusza programistę do świadomego zwracania uwagi na typy danych co jest szczególnie ważne w złożonych aplikacjach gdzie takie błędy mogą skutkować trudnymi do wykrycia problemami. Praktyka ta jest zalecana w celu utrzymania wysokiej jakości i przewidywalności działania aplikacji webowych.

Pytanie 31

W JavaScript metoda Math.random() ma na celu

A. zaokrąglić liczbę do najbliższej większej liczby całkowitej

B. porównać dwie sekwencje znaków

C. zwrócić liczbę po zaokrągleniu

D. zwrócić liczbę pseudolosową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda Math.random() w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do generowania liczb pseudolosowych w zakresie od 0 (włącznie) do 1 (wyłącznie). Oznacza to, że każdorazowe wywołanie tej metody zwraca nową, losową wartość zmiennoprzecinkową, co jest przydatne w wielu zastosowaniach, takich jak tworzenie gier, symulacje, a także w algorytmach generujących dane testowe. Ważne jest, aby pamiętać, że Math.random() nie generuje liczb losowych w sensie statystycznym, lecz wykorzystuje algorytmy deterministyczne do produkcji wartości, co oznacza, że są one przewidywalne, jeśli znany jest stan początkowy. W praktyce, aby uzyskać liczbę losową w określonym zakresie, można zastosować następujący wzór: Math.floor(Math.random() * (max - min + 1)) + min, gdzie 'min' i 'max' to odpowiednio dolna i górna granica zakresu. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, gdyż pozwala na elastyczne wykorzystanie losowości w aplikacjach.

Pytanie 32

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. musi być zadeklarowany na początku skryptu.

B. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.

C. nie istnieje.

D. jest tylko jeden rodzaj.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript typ zmiennej jest dynamicznie określany na podstawie wartości przypisanej do tej zmiennej. Oznacza to, że nie ma potrzeby deklarowania typu zmiennej przed jej użyciem. Na przykład, możemy stworzyć zmienną 'x' i przypisać jej wartość liczbową: 'let x = 10;'. W późniejszym czasie możemy przypisać do niej wartość tekstową: 'x = 'Hello!';' bez jakichkolwiek błędów. To zjawisko wpisuje się w koncepcję typowania dynamicznego, która jest cechą języków takich jak JavaScript. Dzięki temu programiści mogą pisać bardziej elastyczny kod, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie wymagania mogą się szybko zmieniać. Praktyczne zastosowanie tego podejścia w JavaScript pozwala na tworzenie funkcji, które mogą przyjmować różne typy danych, co zwiększa ich uniwersalność i użyteczność. Warto również zauważyć, że dobrym zwyczajem jest stosowanie odpowiednich konwencji nazw zmiennych oraz ich dokumentowanie, aby zwiększyć czytelność kodu w projektach zespołowych.

Pytanie 33

W języku JavaScript funkcja document.getElementById() ma na celu

A. umieścić tekst o treści 'id' na stronie internetowej

B. sprawdzić poprawność formularza z identyfikatorem id

C. zwrócić odnośnik do pierwszego elementu HTML o określonym id

D. pobrać dane z pola formularza i zapisać je do zmiennej id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda document.getElementById() jest jedną z kluczowych funkcji w JavaScript, używaną do interakcji z elementami HTML w dokumentach DOM (Document Object Model). Jej głównym zadaniem jest zwrócenie odniesienia do pierwszego elementu w dokumencie HTML, który posiada określony atrybut id. Atrybut ten powinien być unikalny w obrębie dokumentu, co pozwala na jednoznaczną identyfikację elementu. Przykładowo, jeśli mamy element <div id='myElement'>Witaj świecie</div>, to użycie document.getElementById('myElement') zwróci nam ten konkretny element. Można następnie manipulować tym elementem, zmieniając jego zawartość, styl lub atrybuty, co jest nieocenione w tworzeniu dynamicznych aplikacji webowych. Warto zaznaczyć, że ta metoda jest częścią specyfikacji DOM Level 1 i jest szeroko wspierana przez wszystkie nowoczesne przeglądarki. W kontekście optymalizacji wydajności, uzyskiwanie dostępu do elementów za pomocą ich id jest znacznie szybsze i bardziej efektywne niż stosowanie selektorów CSS. W praktyce, użycie tej metody w kodzie JavaScript jest kluczowe dla wielu operacji DOM, co sprawia, że jest to fundament, na którym opiera się wiele aplikacji webowych.

Pytanie 34

Fragmenty kodu JavaScript w dokumencie HTML mogą być umieszczone

A. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>

B. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>

C. wyłącznie w sekcji <head>, w znaczniku <script>

D. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wstawianie kodu JavaScript w dokumenty HTML to naprawdę istotna sprawa. Dzięki temu możemy dodawać różne interaktywne funkcje do naszych stron. Warto wiedzieć, że umiejscowienie tego kodu ma ogromne znaczenie dla tego, jak szybko strona się ładowała. Możemy wstawić skrypty w sekcji <head> albo w <body>, ale zawsze muszą być w znaczniku <script>. Kiedy wrzucamy kod do <head>, skrypty ładują się przed resztą zawartości, co może trochę spowolnić ładowanie strony, bo przeglądarka musi najpierw załadować skrypty. Z drugiej strony, jeśli wstawimy je na dole w <body>, strona ładowana jest szybciej, bo najpierw widzimy zawartość, co jest lepsze dla użytkownika. Dobrze też korzystać z atrybutów async lub defer, żeby poprawić wydajność ładowania. Zgodnie z wytycznymi W3C, używanie znacznika <script> to najlepszy sposób na zapewnienie, że wszystko działa, a skrypty są kompatybilne z przeglądarkami. Można to zobaczyć na przykład, gdy chcemy użyć biblioteki jQuery lub dodać jakieś interaktywne elementy na stronie.

Pytanie 35

Które wyrażenie logiczne należy zastosować w języku JavaScript, aby wykonać operacje tylko dla dowolnych liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba >= -200) || (liczba > -100)

B. (liczba -100)

C. (liczba >= -200) && (liczba < -100)

D. (liczba <= -200) && (liczba < -100)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawne wyrażenie to (liczba >= -200) && (liczba < -100), bo dokładnie odwzorowuje zapis matematyczny przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100). W matematyce nawias kwadratowy oznacza, że granica jest włączona do przedziału, a nawias okrągły – że granica jest wyłączona. Czyli chcemy wszystkie liczby większe lub równe -200, ale jednocześnie mniejsze niż -100. W JavaScript przekłada się to właśnie na dwa porównania połączone operatorem logicznym AND, czyli &&. Warunek liczba >= -200 pilnuje dolnej granicy, a liczba < -100 pilnuje górnej, która jest otwarta. Jeśli którakolwiek z tych części będzie fałszywa, całe wyrażenie zwróci false, co jest dokładnie tym, czego oczekujemy przy opisie takiego przedziału. W praktyce taki zapis pojawia się bardzo często, np. przy walidacji danych wejściowych, filtrowaniu wyników, ustawianiu zakresów sliderów w interfejsie użytkownika albo przy sprawdzaniu warunków w grach (np. pozycja x obiektu ma być w jakimś zakresie). Przykład w JS: if (liczba >= -200 && liczba < -100) { // wykonaj kod tylko dla liczb z tego zakresu } Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk zapisywania zakresów w postaci dwóch prostych porównań połączonych &&, bo to jest czytelne dla innych programistów i zgodne z powszechną praktyką w branży. W wielu językach (nie tylko JavaScript, ale też C, Java, PHP) taki schemat warunków jest standardem. Trzeba też pamiętać, że w JS nie ma osobnego operatora „przedziału”, więc zawsze rozbijamy to właśnie na takie składowe porównania logiczne.

Pytanie 36

Dany fragment kodu ilustruje składnię danego języka

A. C

B. JavaScript

C. C#

D. PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod przedstawiony w pytaniu jest napisany w języku PHP który jest popularnym językiem skryptowym stosowanym na serwerach do generowania dynamicznych stron internetowych Zaczyna się od znacznika otwierającego '<?php' co jasno wskazuje na PHP W kodzie użyte są funkcje takie jak file_get_contents fopen fwrite i fclose które są typowe dla PHP i służą do manipulacji plikami Funkcja file_get_contents służy do odczytywania zawartości pliku co jest niezbędne do pobrania aktualnej wartości zmiennej Silosc Następnie zmienna ta jest inkrementowana aby zwiększyć jej wartość o jeden co jest powszechnie stosowane w licznikach odwiedzin stron internetowych PHP jako język skryptowy pozwala na łatwe manipulowanie danymi serwera a także na integrację z bazami danych i szeroką gamę funkcji sieciowych i narzędzi co czyni go jednym z najczęściej używanych języków do tworzenia aplikacji webowych Dobrym standardem jest stosowanie PHP w przypadku gdy potrzebne jest dynamiczne generowanie treści oraz zarządzanie danymi użytkowników

Pytanie 37

W języku JavaScript stworzono funkcję o nazwie liczba_max, która porównuje trzy liczby naturalne przekazane jako argumenty i zwraca największą z nich. Jak powinno wyglądać prawidłowe wywołanie tej funkcji oraz uzyskanie jej wyniku?

A. liczba_max(a,b,c)=wynik;

B. liczba_max(a,b,c);

C. var wynik=liczba_max(a,b,c);

D. liczba_max(a,b,c,wynik);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "var wynik=liczba_max(a,b,c);" jest poprawna, ponieważ w ten sposób prawidłowo wywołujemy funkcję liczba_max, przekazując do niej trzy argumenty: a, b oraz c. Funkcja ta ma na celu zwrócenie maksymalnej wartości z przekazanych liczb, więc przypisanie jej wyniku do zmiennej wynik jest logicznym krokiem. W języku JavaScript, operator przypisania (=) pozwala na zdefiniowanie zmiennych, co w tym przypadku oznacza, że zmienna wynik będzie zawierać wartość zwróconą przez funkcję. Wartością tą jest największa liczba spośród a, b i c. Zastosowanie takiego podejścia jest zgodne z koncepcją programowania funkcjonalnego, gdzie funkcje są traktowane jako „pierwszej klasy obywateli”, co oznacza, że można je przypisywać do zmiennych. Dobrą praktyką w programowaniu jest również używanie czytelnych nazw zmiennych oraz funkcji, co ułatwia zrozumienie kodu przez inne osoby. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę na typy danych przekazywanych do funkcji, aby uniknąć nieprzewidzianych błędów podczas obliczeń.

Pytanie 38

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x = 5;
 var y = 3;
 if (x = y)     document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne są równe';
 else         document.getElementById("demo").innerHTML = 'zmienne się różnią';

A. W klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania.

B. Przed klauzulą else nie powinno być średnika.

C. Nieprawidłowo zadeklarowano zmienne.

D. Instrukcje wewnątrz sekcji if oraz else powinny być zamienione miejscami.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje! Poprawnie zauważyłeś, że w klauzuli if występuje przypisanie zamiast porównania. W JavaScript, operatorem przypisania jest pojedynczy znak równości (=), natomiast operatorem porównania jest podwójny (==) lub potrójny znak równości (===). W przypadku prezentowanego kodu, zamiast porównać wartości zmiennych x i y, wartość zmiennej y jest przypisywana do zmiennej x, co prowadzi do błędu logicznego. Jest to typowy błąd, który często występuje, szczególnie u początkujących programistów. W praktyce, aby nie pomylić operatorów, warto zawsze umieszczać wartość stałą po lewej stronie operatora porównania - wtedy próba przypisania wartości stałej zwróci błąd kompilacji. Dodatkowo, niektóre narzędzia do analizy statycznej kodu, takie jak ESLint, mogą pomóc w wykrywaniu tego typu błędów.

Pytanie 39

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

A. pusty ciąg znaków

B. dowolną całkowitą wartość liczbową

C. wartość, która nie jest liczbą

D. dowolną dodatnią wartość liczbową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript warunek zapisany jako if (!isNaN(x) && x > 0) sprawdza dwie rzeczy jednocześnie. Po pierwsze, użycie funkcji isNaN(x) w negacji oznacza, że zmienna x musi być wartością liczbową. Funkcja isNaN() zwraca true, jeśli wartość nie jest liczbą, więc jego negacja wymaga, aby x było liczbą. Po drugie, x > 0 wymaga, aby liczba była większa od zera, czyli dodatnia. To sprawia, że warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x jest dowolną dodatnią wartością liczbową. W praktyce takie sprawdzenie jest używane na przykład w walidacji danych wejściowych, kiedy chcemy upewnić się, że użytkownik podał poprawną wartość liczbową, która ma znaczenie w kontekście aplikacji, na przykład w przypadku formularzy zamówień, gdzie cena produktu musi być dodatnia. Użycie takich warunków odzwierciedla dobre praktyki programistyczne, gdzie walidacja i sprawdzanie poprawności danych są kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa aplikacji. Podsumowując, poprawne rozumienie i implementacja takiego warunku pomaga unikać błędów logicznych i zapewnia, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 40

Jaką instrukcję w JavaScript można uznać za równoważną pod względem funkcjonalności do zaprezentowanej?

A. Kod 4

B. Kod 2

C. Kod 3

D. Kod 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod 2 jest poprawny, ponieważ struktura instrukcji warunkowych w JavaScript jest równoważna z wyrażeniem switch przedstawionym w pytaniu. Instrukcja switch pozwala na wykonanie jednej z wielu gałęzi kodu w zależności od wartości wyrażenia, w tym przypadku zmiennej 'dzialanie'. Każdy 'case' w switch odpowiada warunkowi 'if' w strukturze if-else if. W Kodzie 2 każda operacja matematyczna, jak dodawanie czy odejmowanie, jest przypisana do odpowiedniego warunku dzięki zastosowaniu if-else if, co dokładnie odwzorowuje zachowanie switch. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, gdzie wybór między switch a if-else if zależy od przejrzystości i liczby porównywanych przypadków. Kod 2 jest bardziej czytelny, co jest ważne w utrzymywaniu i rozwijaniu kodu produkcyjnego. Praktyczne zastosowanie takiej struktury można znaleźć w budowaniu aplikacji, gdzie decyzje podejmowane są na podstawie wielu możliwych wartości zmiennej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej