Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 16:18
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 16:18

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Liczbą dziesiętną, która odpowiada liczbie 11110101₍U₂₎, jest

A. 11

B. -11

C. 245

D. -245

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Liczba 11110101₍U₂₎ jest zapisana w kodzie U2, czyli w kodzie uzupełnień do dwóch (ang. two's complement). To najpopularniejszy sposób reprezentacji liczb całkowitych ze znakiem w systemach komputerowych. Pierwszy bit od lewej to bit znaku – jeśli jest równy 1, mamy do czynienia z liczbą ujemną. Tutaj jest właśnie taki przypadek. Żeby odczytać taką liczbę, najpierw zamieniamy wszystkie bity na przeciwne (0 na 1, 1 na 0), a następnie dodajemy 1 do uzyskanego wyniku. W tym przypadku otrzymujemy: zamiana bitów daje 00001010, a po dodaniu 1 wychodzi 00001011, czyli 11 dziesiętnie. Ale ponieważ zaczęliśmy od liczby ujemnej, końcowy wynik to -11. To się często przydaje np. przy analizie rejestrów procesorów albo gdy pracujesz z mikrokontrolerami i musisz prawidłowo obsługiwać liczby ujemne. Swoją drogą, kod U2 pozwala na łatwiejsze operacje arytmetyczne i wykrywanie przepełnień, dlatego jest standardem w większości architektur sprzętowych. Moim zdaniem, dobrze znać ten algorytm, bo to podstawa przy pracy z systemami niskopoziomowymi i programowaniem sterowników. Przy okazji, warto pamiętać, że znak liczby i jej wartość są zakodowane w tej samej sekwencji bitów, co bardzo upraszcza projektowanie układów logicznych.

Pytanie 2

Jakie są zasadnicze różnice pomiędzy poleceniem ps a poleceniem top w systemie Linux?

A. Polecenie ps nie przedstawia stopnia obciążenia CPU, natomiast polecenie top oferuje tę funkcjonalność

B. Polecenie top umożliwia pokazanie PID procesu, podczas gdy ps tego nie robi

C. Polecenie ps pozwala na zobaczenie uprawnień, z jakimi działa proces, natomiast top tego nie umożliwia

D. Polecenie top przedstawia aktualnie działające procesy w systemie, odświeżając informacje na bieżąco, co nie jest możliwe w przypadku ps

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie 'top' jest narzędziem, które w czasie rzeczywistym wyświetla aktualnie działające procesy w systemie Linux, a jego informacje są regularnie odświeżane. Jest to niezwykle przydatne w monitorowaniu wydajności systemu, ponieważ możemy na bieżąco śledzić, które procesy zużywają najwięcej zasobów, takich jak CPU i pamięć. Użytkownicy mogą dostosować interfejs 'top', sortować procesy według różnych kryteriów, a także wyszukiwać konkretne procesy. W przeciwieństwie do tego, 'ps' daje statyczny widok procesów w momencie wywołania polecenia. Umożliwia użytkownikowi uzyskanie informacji o aktualnie działających procesach, ale nie aktualizuje tych informacji w czasie rzeczywistym. Dobrą praktyką jest używanie 'ps' do uzyskania szczegółowych informacji o konkretnych procesach, podczas gdy 'top' sprawdza się najlepiej w monitorowaniu ogólnej sytuacji w systemie. Zrozumienie różnic między tymi dwoma narzędziami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i optymalizacji systemów Linux.

Pytanie 3

Jaką konfigurację sieciową może posiadać komputer, który należy do tej samej sieci LAN co komputer z adresem 192.168.1.10/24?

A. 192.168.0.11 i 255.255.255.0

B. 192.168.1.11 i 255.255.255.0

C. 192.168.1.11 i 255.255.0.0

D. 192.168.0.11 i 255.255.0.0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres IP 192.168.1.11 z maską 255.255.255.0 jest całkiem nieźle skonfigurowany. Działa, bo oba komputery są w tej samej podsieci, co znaczy, że mają wspólną część adresu. W przypadku tej maski, pierwsze trzy oktety (czyli 192.168.1) identyfikują sieć, a ostatni oktet (11) to jakby numer konkretnego komputera w tej sieci. Czyli można powiedzieć, że komputery z adresami w zakresie od 192.168.1.1 do 192.168.1.254 mogą się dogadać bez potrzeby używania routera, co jest dość ważne dla wydajności w lokalnych sieciach. Pamiętaj, żeby unikać konfliktów adresów, bo w tej samej podsieci każdy komp musi mieć unikalny adres IP. Maski podsieci, jak ta, są popularne w małych sieciach i ułatwiają konfigurację, więc to dobry wybór.

Pytanie 4

Który z symboli w systemach operacyjnych z rodziny Windows powinien być użyty przy udostępnianiu zasobu ukrytego w sieci?

A. $

B. #

C. @

D. ?

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znak dolara ($) jest używany w systemach operacyjnych Windows do oznaczania zasobów ukrytych w sieci. Kiedy udostępniasz folder lub plik w sieci, dodanie znaku dolara na końcu nazwy zasobu sprawia, że staje się on niewidoczny dla użytkowników, którzy nie mają odpowiednich uprawnień. Na przykład, jeśli utworzysz folder o nazwie 'Zasób$', będąc administratorem, użytkownicy standardowi nie będą mogli go zobaczyć w przeglądarce zasobów sieciowych. Ta praktyka jest szeroko stosowana w środowiskach, gdzie bezpieczeństwo i prywatność danych są kluczowe. Dobrą praktyką jest także zarządzanie uprawnieniami dostępu do tych zasobów, co dodatkowo zabezpiecza informacje przed nieautoryzowanym dostępem. Znajomość takich technik jest istotna dla administratorów sieci oraz specjalistów IT, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie zasobami i ochronę danych przed zagrożeniami. Warto również zauważyć, że odpowiednie korzystanie z ukrytych zasobów może ułatwić pracę grupom projektowym, które dzielą się danymi, ale nie chcą, by były one dostępne dla wszystkich użytkowników w sieci.

Pytanie 5

W formacie plików NTFS, do zmiany nazwy pliku potrzebne jest uprawnienie

A. odczytu i wykonania

B. odczytu

C. zapisu

D. modyfikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Uprawnienie do modyfikacji w systemie plików NTFS (New Technology File System) jest kluczowe dla wykonywania operacji związanych ze zmianą nazwy pliku. W kontekście NTFS, uprawnienie to pozwala użytkownikowi na modyfikację atrybutów pliku, co obejmuje nie tylko zmianę jego zawartości, ale również zmianę jego nazwy. W praktyce oznacza to, że jeśli użytkownik ma przypisane uprawnienia do modyfikacji, jest w stanie przekształcać pliki poprzez ich renaming, co jest istotne w wielu scenariuszach zarządzania danymi. Na przykład, w przypadku organizacji dokumentów, użytkownicy mogą zmieniać nazwy plików, aby lepiej odzwierciedlały ich zawartość, co ułatwia późniejsze wyszukiwanie. Warto zaznaczyć, że standardy dobrej praktyki w zarządzaniu systemami plików sugerują, aby przydzielać uprawnienia w sposób, który minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych zmian, a także zapewnia odpowiednią kontrolę dostępu. Analizując to zagadnienie, należy również pamiętać o znaczeniu uprawnień do odczytu i zapisu, jednak same te uprawnienia nie wystarczą do przeprowadzenia operacji zmiany nazwy, co podkreśla znaczenie uprawnienia do modyfikacji.

Pytanie 6

Które z poniższych stwierdzeń NIE odnosi się do pamięci cache L1?

A. Jej wydajność jest równa częstotliwości procesora

B. Czas dostępu jest dłuższy niż w przypadku pamięci RAM

C. Znajduje się we wnętrzu układu procesora

D. Zastosowano w niej pamięć typu SRAM

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi, że pamięć cache L1 ma dłuższy czas dostępu niż pamięć RAM jest poprawny, ponieważ pamięć cache, w tym L1, charakteryzuje się znacznie szybszym czasem dostępu niż tradycyjna pamięć RAM. Cache L1, będąca pamięcią typu SRAM (Static Random Access Memory), jest projektowana z myślą o minimalizowaniu opóźnień w dostępie do danych, co jest kluczowe dla wydajności procesora. Przykładem zastosowania tej technologii jest jej rola w architekturze procesorów, gdzie dane najczęściej używane są przechowywane w cache, co znacząco przyspiesza operacje obliczeniowe. Normalny czas dostępu do pamięci RAM wynosi kilka nanosekund, podczas gdy cache L1 operuje na poziomie około 1-3 nanosekund, co czyni ją znacznie szybszą. W praktyce, umiejscowienie pamięci cache wewnątrz rdzenia procesora oraz jej związane z tym szybkie połączenia z centralną jednostką obliczeniową (CPU) pozwala na znaczne zredukowanie czasu potrzebnego do wykonania operacji, co jest standardem w projektowaniu nowoczesnych mikroprocesorów. Dobre praktyki inżynieryjne zalecają maksymalne wykorzystanie pamięci cache, aby zminimalizować opóźnienia i zwiększyć efektywność energetyczną systemów obliczeniowych.

Pytanie 7

Aby podłączyć stację roboczą z zainstalowanym systemem Windows do domeny zst.local należy

A. ustawić nazwę komputera oraz w polu Grupa robocza wpisać zst.local

B. ustawić nazwę komputera oraz w polu Domena wpisać zst.local

C. jedynie w polu Domena wpisać zst.local

D. jedynie w polu Sufiks podstawowej domeny DNS tego komputera wpisać zst.local

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana odpowiedź odzwierciedla realną procedurę dołączania stacji roboczej z systemem Windows do domeny Active Directory. Żeby komputer stał się pełnoprawnym członkiem domeny zst.local, trzeba jednocześnie ustawić nazwę komputera oraz w polu „Domena” wpisać właśnie zst.local. Windows traktuje zmianę nazwy komputera i zmianę członkostwa (grupa robocza / domena) jako powiązane operacje – w praktyce i tak kończy się to restartem, więc administracyjnie najrozsądniej jest zrobić to za jednym razem. Dzięki temu w kontrolerze domeny obiekt komputera ma od razu właściwą nazwę, a wpis w DNS (rekord A i PTR) jest spójny z nazwą hosta. Z mojego doświadczenia, jeśli najpierw dołączysz do domeny, a potem zmienisz nazwę, łatwo wprowadzić bałagan w AD i DNS, szczególnie w większych sieciach. Samo pole „Domena” to nie tylko formalność – podczas dołączania Windows nawiązuje połączenie z kontrolerem domeny, wykorzystuje DNS do odszukania usług katalogowych (rekordy SRV) i wymaga konta z odpowiednimi uprawnieniami (typowo konto domenowe z prawem dołączania stacji do domeny). W tle tworzony jest obiekt komputera w Active Directory, generowane jest hasło konta komputera i konfigurowane są zabezpieczenia (m.in. Kerberos). Dobra praktyka mówi też, żeby nazwę komputera ustalić zgodnie z firmową konwencją nazewniczą, np. prefiks działu, numer stanowiska, typ urządzenia. Ułatwia to późniejszą administrację, monitorowanie i zarządzanie politykami GPO. W środowiskach produkcyjnych takie podejście jest wręcz standardem i większość skryptów wdrożeniowych (np. przy użyciu MDT, SCCM czy Intune) zakłada, że komputer ma właściwie ustawioną nazwę jeszcze przed dołączeniem do domeny.

Pytanie 8

Jakie polecenie oprócz ls może być użyte przez użytkownika systemu Linux do wyświetlenia zawartości katalogu, w tym plików i podkatalogów?

A. man

B. tree

C. dir

D. pwd

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
'dir' to fajne polecenie, które pozwala na zobaczenie zawartości katalogu w systemie Linux, tak jak 'ls'. Choć 'ls' jest chyba bardziej popularne, to 'dir' też jest przydatne, zwłaszcza jak ktoś woli inny sposób wyświetlania. Wyświetla pliki i foldery w kolumnach, co czasami bywa bardziej czytelne. Jak wpiszesz 'dir' w terminalu, to dostajesz listę plików i katalogów w aktualnym katalogu. To polecenie jest też super w skryptach, bo można je wykorzystać do generowania listy plików do dalszego działania. Warto też wiedzieć, że w niektórych wersjach Linuxa 'dir' ma różne opcje i flagi, które pozwalają na dopasowanie wyników do swoich potrzeb. I to znaczy, że dobrze jest znać różne sposoby pracy z tym systemem.

Pytanie 9

Jaką topologię fizyczną sieci komputerowej przedstawia rysunek?

A. Siatki

B. Magistrali

C. Gwiazd

D. Pierścienia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Topologia siatki jest jedną z najbardziej rozbudowanych form organizacji sieci komputerowych. Charakteryzuje się tym, że każdy węzeł sieci jest połączony bezpośrednio z wieloma innymi węzłami, co zapewnia wysoki poziom redundancji i niezawodności. Dzięki temu, w przypadku awarii jednego z połączeń lub urządzeń, dane mogą być przesyłane alternatywnymi trasami, co zwiększa odporność sieci na uszkodzenia. Topologia siatki jest często stosowana w środowiskach, gdzie niezawodność i dostępność sieci są krytyczne, na przykład w centrach danych czy sieciach operatorskich. Standardy takie jak IEEE 802.11s definiują sposób wdrażania topologii siatki w sieciach bezprzewodowych, co umożliwia tworzenie rozległych, samokonfigurowalnych sieci. W praktyce, mimo że topologia ta wiąże się z wyższymi kosztami związanymi z większą liczbą połączeń i skomplikowaną konfiguracją, oferuje niezrównane korzyści w kontekście wydajności i niezawodności, które często przeważają nad wadami, szczególnie w krytycznych aplikacjach biznesowych.

Pytanie 10

Wskaż rodzaj wtyczki zasilającej, którą należy podłączyć do napędu optycznego podczas montażu komputera.

A. B

B. A

C. C

D. D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi A jako właściwej jest poprawny ponieważ złącze pokazane na zdjęciu to typowy wtyk zasilania SATA wykorzystywany w nowoczesnych komputerach do podłączenia napędów optycznych takich jak DVD lub Blu-ray. Złącza SATA są standardem w nowoczesnych komputerach z uwagi na ich zdolność do obsługi dużej przepustowości i łatwości montażu. Zastosowanie wtyku SATA do zasilania napędów optycznych jest zgodne ze standardami ATX które definiują zasady okablowania komputerów stacjonarnych. W praktyce wtyczka SATA zapewnia napięcia 3.3V 5V i 12V co pozwala na dostosowanie się do różnych wymagań energetycznych nowoczesnych urządzeń. Ponadto dzięki płaskiej budowie wtyk SATA umożliwia lepsze zarządzanie kablami co jest istotne w kontekście utrzymania optymalnego przepływu powietrza wewnątrz obudowy komputera. Dzięki złączom SATA możemy również łatwo dodawać i usuwać urządzenia bez potrzeby skomplikowanych operacji montażowych co jest znacznie wygodniejsze w porównaniu do starszych technologii takich jak Molex.

Pytanie 11

Który procesor jest kompatybilny z płytą główną o przedstawionej specyfikacji?

ASUS micro-ATX, socket 1150, VT-d, DDR3 `1333, 1600 MHz), ATI Radeon X1250, 3 x PCI-Express x1, 3 x PCI-Express x16, 2 x Serial ATA III, USB 3.0, VGA, HDMI, DVI-D

A. Procesor
Podstawka
Taktowanie

Athlon 64 FX
AM2
160 MHz

B. Procesor
Podstawka
Taktowanie

Intel Core i7
1151
1150 MHz

C. Procesor
Podstawka
Taktowanie

Intel Celeron
1150
3000 MHz

D. Procesor
Podstawka
Taktowanie

AMD FX1150n
AM3+
3900 MHz

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór procesora Intel Celeron z podstawką 1150 i taktowaniem 3000 MHz jest poprawny, ponieważ płyta główna, której specyfikacja została podana, obsługuje procesory dedykowane dla gniazda LGA 1150. Standard gniazda 1150 zapewnia zgodność z różnymi modelami procesorów Intel, które są zaprojektowane z myślą o architekturze Haswell i Haswell Refresh. W praktyce oznacza to, że użytkownicy mogą czerpać korzyści z lepszej wydajności i efektywności energetycznej, co jest szczególnie istotne w przypadku zastosowań biurowych i domowych. Dodatkowo, pamięć RAM DDR3 o częstotliwości 1333 i 1600 MHz jest zgodna z tą płytą główną, co oznacza, że użytkownik może zbudować stabilny system, który będzie odpowiednio wykorzystywał dostępne zasoby. Warto zauważyć, że podczas wyboru procesora istotne jest również uwzględnienie takich parametrów jak liczba rdzeni, wątki oraz architektura, co wpływa na ogólną wydajność systemu.

Pytanie 12

Jakie jest źródło pojawienia się komunikatu na ekranie komputera, informującego o wykryciu konfliktu adresów IP?

A. Adres bramy domyślnej w ustawieniach protokołu TCP/IP jest nieprawidłowy

B. Adres IP komputera znajduje się poza zakresem adresów w sieci lokalnej

C. Inne urządzenie w sieci posiada ten sam adres IP co komputer

D. Usługa DHCP nie funkcjonuje w sieci lokalnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź odnosi się do sytuacji, w której dwa lub więcej urządzeń w tej samej sieci lokalnej zostało skonfigurowanych z tym samym adresem IP. Jest to klasyczny przypadek konfliktu adresów IP, który prowadzi do zakłóceń w komunikacji sieciowej. Gdy system operacyjny wykrywa taki konflikt, wyświetla odpowiedni komunikat, aby użytkownik mógł podjąć odpowiednie kroki w celu rozwiązania problemu. Przykładem może być sytuacja, gdy podłączysz nowy laptop do sieci, a jego adres IP został ręcznie przypisany do tego samego zakresu co inny, już działający w sieci komputer. W takich przypadkach zaleca się korzystanie z protokołu DHCP, który automatycznie przydziela adresy IP, minimalizując ryzyko konfliktów. Zastosowanie DHCP to jedna z najlepszych praktyk w zarządzaniu adresacją IP, gdyż pozwala na centralne zarządzanie i kontrolę nad przydzielanymi adresami, zapewniając ich unikalność oraz optymalizując wykorzystanie dostępnych zasobów sieciowych.

Pytanie 13

Wszystkie ustawienia użytkowników komputera są przechowywane w gałęzi rejestru oznaczonej akronimem

A. HKLM

B. HKCU

C. HKCC

D. HKCR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
HKCU, czyli HKEY_CURRENT_USER, to gałąź rejestru systemu Windows, która zawiera ustawienia konfiguracyjne dla zalogowanego użytkownika. W tej gałęzi przechowywane są dane dotyczące preferencji użytkownika, takie jak ustawienia pulpitu, preferencje aplikacji oraz inne osobiste ustawienia, co czyni ją kluczowym elementem w zarządzaniu środowiskiem użytkownika. Przykładowo, jeśli użytkownik zmienia tapetę na pulpicie, zmiany te są zapisywane w HKCU, umożliwiając systemowi Windows przywrócenie tych ustawień przy kolejnej sesji. Z perspektywy administracji systemem, zrozumienie i umiejętność manipulacji danymi w tej gałęzi rejestru są niezbędne, szczególnie podczas rozwiązywania problemów związanych z ustawieniami użytkownika. Dobrą praktyką jest regularne tworzenie kopii zapasowych rejestru przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian, co pozwoli na łatwe przywrócenie wcześniejszych konfiguracji w przypadku niepożądanych skutków.

Pytanie 14

Aplikacja komputerowa, która umożliwia zarządzanie plikami oraz folderami, to:

A. menedżer sprzętu

B. edytor tekstu

C. menedżer plików

D. system plików

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Menedżer plików to aplikacja, która umożliwia użytkownikom zarządzanie plikami i katalogami na komputerze lub innym urządzeniu. Jego głównym zadaniem jest umożliwienie przeglądania, organizowania, kopiowania, przenoszenia oraz usuwania plików. Przykładem menedżera plików są narzędzia takie jak Windows Explorer czy Finder w systemie macOS. Użytkownicy mogą wizualizować strukturę folderów, co ułatwia nawigację i zarządzanie danymi. Dobre praktyki w korzystaniu z menedżera plików obejmują organizowanie plików w logiczne katalogi, co zwiększa efektywność pracy i ułatwia lokalizację potrzebnych danych. Warto również zaznaczyć, że nowoczesne menedżery plików często oferują dodatkowe funkcje, takie jak tagowanie plików, co pozwala na ich łatwiejsze wyszukiwanie. Używanie menedżerów plików to standardowa praktyka w codziennej pracy z komputerem, co podkreśla ich znaczenie w zarządzaniu danymi.

Pytanie 15

Który z rekordów DNS w systemach Windows Server służy do definiowania aliasu (alternatywnej nazwy) dla rekordu A, powiązanego z kanoniczną nazwą hosta?

A. NS

B. AAAA

C. CNAME

D. PTR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rekord CNAME (Canonical Name) jest typem rekordu DNS, który umożliwia utworzenie aliasu dla innej nazwy hosta. Oznacza to, że użytkownicy mogą korzystać z alternatywnej, bardziej przyjaznej nazwy, która w rzeczywistości wskazuje na kanoniczną nazwę hosta. Przykładem zastosowania rekordu CNAME jest sytuacja, w której firma posiada różne subdomeny, takie jak www.example.com i shop.example.com, które mogą być skierowane na ten sam adres IP. Dzięki użyciu CNAME, zamiast tworzyć osobne rekordy A, można zdefiniować, że shop.example.com jest aliasem dla www.example.com, co upraszcza zarządzanie i aktualizacje DNS. W praktyce rekord CNAME jest niezwykle przydatny w przypadku migracji serwisów, gdzie nowe adresy mogą być przypisane bez konieczności zmiany wielu rekordów A. W kontekście dobrych praktyk, stosowanie rekordów CNAME w celu zarządzania subdomenami i aliasami jest zgodne z zasadami optymalizacji wydajności oraz organizacji infrastruktury sieciowej.

Pytanie 16

Jaka liczba hostów może być podłączona w sieci o adresie 192.168.1.128/29?

A. 6 hostów

B. 16 hostów

C. 12 hostów

D. 8 hostów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres IP 192.168.1.128/29 oznacza, że masz maskę podsieci z 29 bitami. Dzięki temu można mieć 2^(32-29) = 2^3 = 8 adresów w tej podsieci. Z tych 8 adresów, dwa są zajęte – jeden to adres sieci (192.168.1.128), a drugi to adres rozgłoszeniowy (192.168.1.135). Pozostałe 6 adresów, czyli od 192.168.1.129 do 192.168.1.134, można przypisać różnym urządzeniom w sieci. Takie podsieci często spotykamy w małych biurach czy w domach, gdzie zazwyczaj nie ma więcej niż 6 urządzeń. Można to sobie wyobrazić jako sieć, gdzie masz komputery, drukarki i inne sprzęty, co wymaga dokładnego zaplanowania adresów IP, żeby nie było konfliktów. Zrozumienie, jak działa adresacja IP i maskowanie podsieci, jest mega ważne dla każdego administratora sieci lub specjalisty IT. Dzięki temu można efektywnie zarządzać siecią i dbać o jej bezpieczeństwo.

Pytanie 17

Jaką maksymalną ilość GB pamięci RAM może obsłużyć 32-bitowa edycja systemu Windows?

A. 4 GB

B. 8 GB

C. 12 GB

D. 2 GB

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
32-bitowa wersja systemu Windows ma ograniczenie dotyczące maksymalnej ilości pamięci RAM, do której może uzyskać dostęp, wynoszące 4 GB. Wynika to z architektury 32-bitowej, w której adresowanie pamięci jest ograniczone do 2^32, co daje łącznie 4 294 967 296 bajtów, czyli dokładnie 4 GB. W praktyce, ilość dostępnej pamięci może być mniejsza, ponieważ część adresów jest wykorzystywana przez urządzenia i system operacyjny. Warto zauważyć, że użytkownicy aplikacji, które wymagają więcej pamięci, mogą rozważyć przejście na 64-bitową wersję systemu operacyjnego, która obsługuje znacznie większą ilość RAM, nawet do 128 TB w najnowszych systemach. Dlatego dla aplikacji wymagających dużej ilości pamięci, jak oprogramowanie do obróbki wideo czy zaawansowane gry, wybór 64-bitowego systemu jest kluczowy dla wydajności i stabilności pracy.

Pytanie 18

Protokół, który pozwala na bezpieczną, zdalną obsługę serwera, to

A. SMTP

B. TELNET

C. SSH

D. POP3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
SSH, czyli Secure Shell, to protokół sieciowy, który umożliwia bezpieczną komunikację w niezabezpieczonych sieciach. Jego głównym zastosowaniem jest zdalne logowanie się do systemów operacyjnych oraz wykonywanie komend w zdalnych środowiskach, co czyni go kluczowym narzędziem dla administratorów systemów i programistów. Protokoły te wykorzystują silne mechanizmy szyfrowania, co pozwala na ochronę przesyłanych danych przed podsłuchiwaniem i atakami typu man-in-the-middle. W praktyce, SSH jest używane do zarządzania serwerami w chmurze, dostępu do urządzeń sieciowych, a także do bezpiecznego przesyłania plików za pomocą SCP (Secure Copy Protocol) lub SFTP (SSH File Transfer Protocol). Zastosowanie SSH jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa informatycznego, a jego implementacja w infrastrukturze IT jest rekomendowana przez wiele organizacji, w tym NIST (National Institute of Standards and Technology). Kluczowym aspektem SSH jest także możliwość wykorzystywania kluczy publicznych i prywatnych do uwierzytelniania, co znacznie zwiększa poziom bezpieczeństwa w porównaniu do tradycyjnych haseł.

Pytanie 19

Jakim protokołem komunikacyjnym, który gwarantuje niezawodne przesyłanie danych, jest protokół

A. IPX

B. ARP

C. UDP

D. TCP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Protokół TCP (Transmission Control Protocol) jest jednym z podstawowych protokołów w zestawie protokołów stosowanych w Internecie i zapewnia niezawodne, uporządkowane dostarczanie strumieni danych pomiędzy urządzeniami. Kluczową cechą TCP jest jego mechanizm kontroli przepływu i retransmisji, który pozwala na wykrywanie i korekcję błędów w przesyłanych danych. Dzięki temu, w przypadku utraty pakietu, protokół TCP automatycznie go retransmituje, co znacząco zwiększa niezawodność komunikacji. TCP jest wykorzystywany w wielu aplikacjach, gdzie wymagane jest pewne dostarczenie danych, takich jak przeglądarki internetowe (HTTP/HTTPS), protokoły poczty elektronicznej (SMTP, IMAP) oraz protokoły transferu plików (FTP). W kontekście standardów branżowych, TCP współpracuje z protokołem IP (Internet Protocol) w tzw. modelu TCP/IP, który jest fundamentem współczesnej komunikacji sieciowej. W praktyce, zastosowanie TCP jest powszechne tam, gdzie ważne jest, aby wszystkie dane dotarły w całości i w odpowiedniej kolejności, co czyni go wyborem standardowym w wielu krytycznych aplikacjach.

Pytanie 20

Rodzaj przesyłania danych do jednego lub wielu komputerów jednocześnie, w którym odbiorcy są postrzegani przez nadawcę jako jedyny zbiorczy odbiorca, to

A. unicast

B. anycast

C. multicast

D. broadcast

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'multicast' jest poprawna, ponieważ odnosi się do typu transmisji danych, w której nadawca wysyła informacje do grupy odbiorców, a nie do pojedynczego adresata. W praktyce multicast jest stosowany w aplikacjach strumieniowych, takich jak transmisje wideo na żywo, gdzie dane są przesyłane do wielu użytkowników jednocześnie, ale są traktowane jako jedna grupa. Standard IP multicast pozwala na efektywne zarządzanie przepustowością sieci, ponieważ przesyłanie jednego strumienia danych do grupy odbiorców zmniejsza obciążenie sieci w porównaniu do wysyłania osobnych strumieni do każdego użytkownika (unicast). Przykładem zastosowania multicastu jest transmisja konferencji internetowych, gdzie uczestnicy mogą odbierać ten sam strumień audio-wideo. W kontekście dobrych praktyk sieciowych, multicast jest wykorzystywany w protokołach, takich jak IGMP (Internet Group Management Protocol), co pozwala na dynamiczne zarządzanie grupami odbiorców oraz optymalizację ruchu sieciowego.

Pytanie 21

Jak dużo bitów minimum będzie potrzebnych w systemie binarnym do reprezentacji liczby heksadecymalnej 110h?

A. 4 bity

B. 16 bitów

C. 3 bity

D. 9 bitów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 9 bitów, co wynika z analizy liczby heksadecymalnej 110h. Liczba ta, zapisana w systemie heksadecymalnym, składa się z trzech cyfr: 1, 1 i 0. W systemie binarnym każda cyfra heksadecymalna jest reprezentowana przez 4 bity. Dlatego konwersja każdego z tych cyfr do systemu binarnego wygląda następująco: '1' to '0001', '0' to '0000'. Cała liczba '110h' w systemie binarnym będzie miała postać '0001 0001 0000'. Zsumowanie bitów daje nam 12, co jest sumą wszystkich bitów, ale do zapisania liczby jako całości wystarczą 9 bity, ponieważ 4 bity są potrzebne na każdą cyfrę, a liczby heksadecymalne mogą być skracane poprzez eliminację wiodących zer. W praktyce oznacza to, że 9 bitów jest wystarczających do reprezentacji liczby '110h' w systemie binarnym. Znajomość konwersji systemów liczbowych jest kluczowa w programowaniu i inżynierii, gdzie różne systemy liczbowe są często używane do reprezentacji danych. W standardach takich jak IEEE 754 dla reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych, zrozumienie sposobu kodowania liczb w systemach liczbowych jest niezbędne.

Pytanie 22

Na ilustracji zobrazowano

A. patch panel

B. switch

C. network card

D. hub

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Patch panel, czyli panel krosowy, to taki element w sieci, który naprawdę ułatwia życie, jeśli chodzi o okablowanie. Głównie używa się go w szafach serwerowych i telekomunikacyjnych. Dzięki patch panelowi, można łatwo zorganizować wszystkie kable, co w dłuższej perspektywie pozwala na ich lepsze zarządzanie. To urządzenie ma wiele portów, zazwyczaj RJ45, które są połączone z kablami, więc łatwo można je rekonfigurować lub zmieniać. W momencie, gdy coś w sieci się zmienia, wystarczy przepiąć kabel w odpowiednie miejsce, a nie trzeba wszystko od nowa podłączać. Dodatkowo chroni porty w urządzeniach aktywnych, jak przełączniki, przez co te nie zużywają się tak szybko. Jak projektujesz sieci, to warto pomyśleć o tym, ile portów powinno być na patch panelu, żeby nie było, że za mało albo za dużo. To naprawdę ważne, żeby dobrze to zaplanować.

Pytanie 23

Pamięć podręczna Intel Smart Cache, która znajduje się w procesorach wielordzeniowych, takich jak Intel Core Duo, to pamięć

A. Cache L2 lub Cache L3, współdzielona przez wszystkie rdzenie

B. Cache L1 współdzielona pomiędzy wszystkie rdzenie

C. Cache L2 lub Cache L3, równo podzielona pomiędzy rdzenie

D. Cache L1 równo dzielona pomiędzy rdzenie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca pamięci podręcznej Intel Smart Cache jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do architektury procesorów wielordzeniowych, takich jak Intel Core Duo. Intel Smart Cache to pamięć podręczna typu L2 lub L3, która jest współdzielona pomiędzy rdzeniami procesora, co ma na celu zwiększenie wydajności oraz zmniejszenie opóźnień w dostępie do danych. Współdzielenie pamięci podręcznej pozwala na efektywne zarządzanie danymi, które mogą być wykorzystywane przez różne rdzenie, co znacząco poprawia współczynnik hitów cache, a tym samym ogólną wydajność systemu. Przykładowo, w zastosowaniach intensywnie obliczeniowych, takich jak gry komputerowe czy przetwarzanie grafiki, współdzielona pamięć podręczna pozwala na szybszy dostęp do często używanych danych, co jest kluczowe dla osiągnięcia lepszej wydajności. W standardach projektowania architektur procesorów, takie podejście jest uznawane za dobrą praktykę, ponieważ umożliwia lepszą skalowalność i efektywność energetyczną.

Pytanie 24

Nie wykorzystuje się do zdalnego kierowania stacjami roboczymi

A. pulpit zdalny

B. program Ultra VNC

C. program Team Viewer

D. program Wireshark

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Program Wireshark nie jest narzędziem do zdalnego zarządzania stacjami roboczymi, lecz aplikacją służącą do analizy ruchu sieciowego. Dzięki Wireshark można przechwytywać i analizować pakiety danych, co jest niezwykle ważne w diagnostyce sieci, identyfikacji problemów oraz w przeprowadzaniu audytów bezpieczeństwa. Zastosowanie tego narzędzia pozwala na dokładne monitorowanie komunikacji w sieci, co może być przydatne w kontekście zarządzania infrastrukturą IT, ale nie w zdalnym zarządzaniu komputerami. Narzędzia do zdalnego zarządzania, takie jak TeamViewer, Ultra VNC czy Pulpit zdalny, umożliwiają kontrolowanie i zarządzanie komputerem, co jest zupełnie inną funkcjonalnością. Użycie Wireshark w kontekście zdalnego dostępu do systemów operacyjnych jest błędne, ponieważ nie oferuje on funkcji interakcji z systemem, a jedynie monitorowanie i analizę.

Pytanie 25

Który z podanych adresów IPv4 należy do kategorii B?

A. 128.100.100.10

B. 10.10.10.10

C. 192.168.1.10

D. 224.100.10.10

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres IPv4 128.100.100.10 należy do klasy B, co wynika z jego pierwszego oktetu. Klasa B obejmuje adresy, których pierwszy oktet mieści się w przedziale od 128 do 191. W praktyce, klasyfikacja adresów IP jest kluczowym elementem w projektowaniu sieci komputerowych, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie przestrzenią adresową. Adresy klasy B są często wykorzystywane w średnich i dużych sieciach, ponieważ oferują możliwość stworzenia do 65 536 adresów IP w ramach jednej sieci (przy użyciu maski podsieci 255.255.0.0). Przykładem zastosowania adresów klasy B jest ich wykorzystanie w przedsiębiorstwach, które potrzebują dużej liczby adresów dla swoich urządzeń, takich jak komputery, serwery, drukarki i inne. W kontekście standardów, klasyfikacja adresów IP opiera się na protokole Internet Protocol (IP), który jest kluczowym elementem w architekturze Internetu. Warto zaznaczyć, że klasy adresów IP są coraz mniej używane na rzecz CIDR (Classless Inter-Domain Routing), który oferuje większą elastyczność w alokacji adresów. Niemniej jednak, zrozumienie klasyfikacji jest nadal istotne dla profesjonalistów zajmujących się sieciami.

Pytanie 26

Do ilu sieci należą komputery o podanych w tabeli adresach IP i standardowej masce sieci?

Komputer	Adres IP
Komputer 1	172.16.15.5
Komputer 2	172.18.15.6
Komputer 3	172.18.16.7
Komputer 4	172.20.16.8
Komputer 5	172.20.16.9
Komputer 6	172.21.15.10

A. Czterech

B. Dwóch

C. Jednej

D. Sześciu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'Czterech' jest prawidłowa, ponieważ komputery opisane w tabeli mieszczą się w czterech różnych sieciach IP. Każdy adres IP w standardowym formacie IPv4 składa się z czterech oktetów, a w przypadku klasy adresowej A (jak w tym przypadku, gdzie pierwsza liczba to 172) pierwsze 8 bitów (pierwszy oktet) definiuje sieć, a pozostałe 24 bity mogą być używane do definiowania hostów w tej sieci. Używając standardowej maski podsieci 255.0.0.0 dla klasy A, możemy zauważyć, że pierwsze liczby różnych adresów IP decydują o przynależności do sieci. W tabeli mamy adresy 172.16, 172.18, 172.20 i 172.21, co oznacza, że komputery te są rozdzielone na cztery unikalne sieci: 172.16.0.0, 172.18.0.0, 172.20.0.0 i 172.21.0.0. Przykład praktyczny to sytuacja, gdy w firmie różne działy mają swoje własne podsieci, co pozwala na lepsze zarządzanie ruchem sieciowym i zwiększa bezpieczeństwo. Zrozumienie struktury adresacji IP oraz podziału na sieci jest kluczowe w projektowaniu i administracji sieci komputerowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 27

W systemie Linux do obsługi tablic partycji można zastosować komendę

A. iostat

B. free

C. lspci

D. fdisk

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie 'fdisk' w systemie Linux jest narzędziem służącym do zarządzania tablicami partycji, co czyni je kluczowym w kontekście administracji systemu. 'fdisk' pozwala na tworzenie, usuwanie oraz modyfikowanie partycji na dyskach fizycznych. Przykładowo, administratorzy mogą używać tego narzędzia do dodawania nowej partycji, co jest szczególnie przydatne w przypadku rozbudowy systemu lub instalacji nowych systemów operacyjnych obok istniejących. W praktyce, korzystając z 'fdisk', można wprowadzać zmiany w układzie dysku w sposób interaktywny, uzyskując jednocześnie informację zwrotną o stanie partycji. Dobre praktyki sugerują, aby przed jakimikolwiek zmianami wykonać kopię zapasową danych znajdujących się na dysku, gdyż operacje na partycjach mogą prowadzić do utraty danych. Warto także zapoznać się z dokumentacją oraz z użyciem opcji '-l', aby uzyskać listę dostępnych dysków i ich partycji. Ponadto, 'fdisk' jest standardowym narzędziem w wielu dystrybucjach Linuxa, co czyni go uniwersalnym i niezbędnym w arsenale administratora systemów.

Pytanie 28

Program "VirtualPC", dostępny do pobrania z witryny Microsoft, jest przeznaczony do korzystania:

A. z wirtualnych systemów operacyjnych na lokalnym dysku

B. z bezpłatnego konta o pojemności 100 MB w hostingu Microsoft

C. z darmowej pomocy technicznej TechNet.Soft firmy Virtual Soft

D. z osobistego konta o pojemności 1 GB w serwerze wirtualnym Microsoft

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Program VirtualPC to oprogramowanie wirtualizacyjne, które pozwala na uruchamianie wielu systemów operacyjnych na jednym fizycznym komputerze, wykorzystując lokalny dysk twardy jako bazę. Jest to narzędzie przydatne dla deweloperów, testerów oprogramowania oraz administratorów systemów, którzy muszą pracować w różnych środowiskach. Dzięki VirtualPC można tworzyć wirtualne maszyny, co umożliwia testowanie aplikacji w różnych systemach operacyjnych, takich jak Windows, Linux, czy inne. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży IT, które zakładają minimalizację ryzyka przez izolację testów od głównego środowiska operacyjnego. Przy użyciu VirtualPC można także eksperymentować z konfiguracjami systemów bez obawy o destabilizację głównego systemu, co jest szczególnie istotne w kontekście ochrony danych i bezpieczeństwa. Ponadto, można w łatwy sposób przenosić wirtualne maszyny między różnymi komputerami, co zwiększa elastyczność i wygodę pracy.

Pytanie 29

Jaką topologię fizyczną sieci ukazuje przedstawiony rysunek?

A. Gwiazdy

B. Magistrali

C. Podwójnego pierścienia

D. Pełnej siatki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Topologia gwiazdy to jedna z najczęściej używanych struktur w sieciach komputerowych. W tej topologii wszystkie urządzenia są podłączone do centralnego punktu, którym zazwyczaj jest switch lub hub. Każde z urządzeń ma swój własny kabel, co oznacza, że jeśli jeden z kabli się uszkodzi, to reszta sieci dalej działa. To jest super ważne, bo łatwo można zlokalizować problem. W praktyce, topologia gwiazdy jest często wykorzystywana w sieciach lokalnych LAN, bo umożliwia łatwe dodawanie nowych urządzeń bez zakłócania działania już działających. Myślę, że dużą zaletą tej struktury jest to, że standardy takie jak Ethernet korzystają z gwiazdy, co zwiększa jej wydajność i niezawodność. Dodatkowo, cała komunikacja przez centralny punkt pozwala na lepsze monitorowanie dostępu i bezpieczeństwa. Tak więc, można powiedzieć, że to naprawdę elastyczne rozwiązanie.

Pytanie 30

Co się stanie, jeśli w systemie operacyjnym komputera zainstalowany zostanie program określany jako Trojan?

A. ochronę systemu operacyjnego przed działaniem wirusów

B. wspomaganie działania użytkownika

C. wykonywanie niepożądanych działań poza kontrolą użytkownika

D. optymalizację działania systemu operacyjnego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Trojan to coś w rodzaju złośliwego oprogramowania, które jak już dostanie się do systemu, to może robić różne nieprzyjemne rzeczy. Na przykład kradzież danych, instalowanie innych złośliwych programów, czy nawet udostępnianie dostępu do systemu innym osobom. Zwykle Trojany są schowane w legalnych aplikacjach, więc użytkownicy często nie zdają sobie sprawy, że coś jest nie tak. Przykładem może być Trojan, który działa jak keylogger i rejestruje naciśnięcia klawiszy, przez co można stracić hasła i inne ważne info. Dlatego warto pamiętać o bezpieczeństwie – dobrze jest na bieżąco aktualizować oprogramowanie antywirusowe i regularnie skanować system. Również, pobierając aplikacje, warto być ostrożnym i unikać instalacji czegokolwiek z nieznanych źródeł, bo to naprawdę może zmniejszyć ryzyko związane z Trojanami.

Pytanie 31

Jaką postać ma liczba szesnastkowa: FFFF w systemie binarnym?

A. 1111 1111 1111 1111

B. 1111 0000 0000 0111

C. 0000 0000 0000 0000

D. 0010 0000 0000 0111

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Liczba szesnastkowa FFFF w systemie binarnym jest równoznaczna z 1111 1111 1111 1111, co wynika z bezpośredniego przekształcenia wartości szesnastkowej na binarną. W systemie szesnastkowym każda cyfra reprezentuje cztery bity binarne, ponieważ 2^4 = 16. Tak więc, każda z maksymalnych cyfr F (15 w systemie dziesiętnym) przekłada się na 1111 w systemie binarnym. Zatem FFFF, składające się z czterech cyfr F, będzie miało postać: 1111 1111 1111 1111. Przykładowo, w kontekście programowania, podczas pracy z systemami operacyjnymi, takie reprezentacje są stosowane do określenia adresów w pamięci lub wartości w rejestrach procesora. Zrozumienie konwersji między systemami liczbowymi jest kluczowe nie tylko w programowaniu, ale również w inżynierii komputerowej oraz przy projektowaniu systemów cyfrowych, gdzie precyzyjne przetwarzanie danych jest niezbędne.

Pytanie 32

Jakiego parametru w poleceniu ping należy użyć, aby uzyskać rezultat pokazany na zrzucie ekranu?

Badanie onet.pl [213.180.141.140] z 1000 bajtami danych:
Odpowiedź z 213.180.141.140: bajtów=1000 czas=14ms TTL=59
Odpowiedź z 213.180.141.140: bajtów=1000 czas=14ms TTL=59
Odpowiedź z 213.180.141.140: bajtów=1000 czas=14ms TTL=59

A. –l 1000

B. –i 1000

C. –f 1000

D. –n 1000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Parametr -l w poleceniu ping służy do ustawienia rozmiaru pakietu w bajtach wysyłanego do hosta docelowego. W przykładzie pokazanym na zrzucie ekranu, rozmiar wynosi 1000 bajtów, co jest ustawione właśnie za pomocą -l 1000. W praktyce rozsądne użycie tego parametru pozwala na testowanie wydajności sieci w zależności od rozmiaru pakietów, co jest szczególnie istotne w diagnostyce problemów z siecią takich jak fragmentacja pakietów czy opóźnienia związane z przepustowością. Standardowo pakiety ICMP mają rozmiar 32 bajtów, więc zmiana tego parametru może wpływać na sposób, w jaki sieć radzi sobie z różnymi obciążeniami. Wiedza na temat tego jak różne rozmiary pakietów wpływają na transmisję danych jest kluczowa dla specjalistów ds. sieci, zwłaszcza w kontekście optymalizacji sieci i zapewnienia jej stabilności oraz wydajności. Dobrze jest także pamiętać, że niektóre urządzenia sieciowe mogą mieć ograniczenia co do maksymalnego rozmiaru pakietów, co może wpływać na wyniki testów przeprowadzanych z dużymi pakietami.

Pytanie 33

Jakie napięcie jest obniżane z 230 V w zasilaczu komputerowym w standardzie ATX dla różnych podzespołów komputera?

A. 130 V

B. 4 V

C. 12 V

D. 20 V

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zasilacz komputerowy w standardzie ATX jest zaprojektowany do przekształcania napięcia sieciowego 230 V AC na niższe napięcia DC, które są niezbędne do zasilania różnych komponentów systemu komputerowego. W tym kontekście, 12 V to jedno z kluczowych napięć, które zasilacz dostarcza do podzespołów takich jak napędy dyskowe, karty graficzne czy płyty główne. Zasilacze ATX dostarczają także inne napięcia, takie jak 3,3 V i 5 V, ale 12 V jest najczęściej używane do zasilania urządzeń wymagających większej mocy. Praktycznym zastosowaniem tego napięcia jest jego wykorzystanie w systemach zasilania komputerów stacjonarnych, serwerów oraz stacji roboczych, gdzie stabilność i wydajność zasilania są kluczowe dla poprawnego działania systemu. Zgodnie z normą ATX, napięcia powinny być utrzymywane w 5% tolerancji, co zapewnia ich odpowiednią stabilność operacyjną. Znalezienie odpowiednich wartości napięć w zasilaczu jest zatem fundamentalne dla zapewnienia niezawodności i efektywności działania całego systemu komputerowego."

Pytanie 34

W jaki sposób skonfigurować zaporę Windows, aby spełniała zasady bezpieczeństwa i umożliwiała użycie polecenia ping do weryfikacji komunikacji z innymi urządzeniami w sieci?

A. Ustawić reguły dla protokołu ICMP

B. Ustawić reguły dla protokołu IGMP

C. Ustawić reguły dla protokołu TCP

D. Ustawić reguły dla protokołu IP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na skonfigurowanie reguł dotyczących protokołu ICMP (Internet Control Message Protocol) jest prawidłowa, ponieważ protokół ten jest odpowiedzialny za przesyłanie komunikatów kontrolnych w sieci, w tym dla polecenia ping. Ping wykorzystuje ICMP Echo Request oraz ICMP Echo Reply, aby sprawdzić, czy inny host jest osiągalny przez sieć. Konfigurowanie reguł zapory Windows wymaga zezwolenia na te typy komunikatów, co pozwoli na efektywne monitorowanie i diagnostykę łączności w sieci lokalnej. Przykładowo, w przypadku problemów z połączeniem, administrator może użyć polecenia ping, aby szybko zidentyfikować, czy dane urządzenie odpowiada, co jest podstawowym krokiem w rozwiązywaniu problemów. W praktyce, umożliwienie ICMP w zaporze sieciowej jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania siecią, ponieważ pozwala na skuteczną diagnostykę, a jednocześnie nie stwarza większego ryzyka dla bezpieczeństwa, o ile inne, bardziej wrażliwe porty i protokoły są odpowiednio zabezpieczone.

Pytanie 35

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 16 GB.

B. 1 modułu 16 GB.

C. 1 modułu 32 GB.

D. 2 modułów, każdy po 8 GB.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 36

Jaką maksymalną prędkość transferu danych umożliwia interfejs USB 3.0?

A. 4GB/s

B. 120MB/s

C. 5Gb/s

D. 400Mb/s

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Interfejs USB 3.0, znany również jako SuperSpeed USB, rzeczywiście umożliwia transfer danych z prędkością do 5 Gb/s, co odpowiada około 625 MB/s. Ta znaczna prędkość przesyłania danych sprawia, że USB 3.0 jest idealnym rozwiązaniem do podłączania urządzeń wymagających dużych transferów danych, takich jak zewnętrzne dyski twarde, kamery wideo oraz urządzenia do przechwytywania i edytowania multimediów. Standard ten wprowadza także lepszą efektywność energetyczną, co jest istotne w kontekście mobilnych urządzeń. Dzięki wstecznej kompatybilności z wcześniejszymi wersjami USB, użytkownicy mogą korzystać z USB 3.0 bez obaw o problemy z kompatybilnością, co jest kluczowe w praktycznych zastosowaniach. USB 3.0 wspiera również jednoczesny transfer danych i zasilania, co zwiększa jego funkcjonalność.

Pytanie 37

Jeżeli rozmiar jednostki alokacji wynosi 1024 bajty, to ile klastrów zajmą pliki umieszczone w tabeli na dysku?

Nazwa	Wielkość
Ala.exe	50 B
Dom.bat	1024 B
Wirus.exe	2 kB
Domes.exr	350 B

A. 4 klastry

B. 3 klastry

C. 6 klastrów

D. 5 klastrów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pliki na dysku są przechowywane w jednostkach zwanych klastrami które w tym przypadku mają pojemność 1024 bajtów. Oznacza to że nawet jeżeli plik zajmuje mniej niż 1024 bajty to i tak będzie zajmował cały klaster. Dla pliku Ala.exe który ma 50 B potrzebny będzie jeden klaster. Dom.bat ma dokładnie 1024 B więc idealnie mieści się w jednym klastrze. Wirus.exe zajmuje 2 kB czyli 2048 B co oznacza że będzie potrzebował dwóch klastrów. Ostatni plik Domes.exr ma 350 B i również zmieści się w jednym klastrze. Sumując liczby klastrów dla każdego pliku otrzymujemy 5 klastrów. Działanie systemów plików w kontekście alokacji przestrzeni dyskowej jest kluczowym elementem optymalizacji w informatyce. Dzięki zrozumieniu jak działa alokacja klastrów można efektywniej zarządzać przestrzenią dyskową zwłaszcza w kontekście systemów operacyjnych czy serwerów plików. Praktyczne zrozumienie tego mechanizmu pozwala także lepiej dostosowywać strategie przechowywania danych w kontekście baz danych czy systemów zarządzania treścią. Wiedza o tym jak działają klastry jest fundamentem nie tylko w teorii systemów operacyjnych ale ma także bezpośrednie zastosowanie w codziennej pracy administratorów IT i specjalistów zajmujących się optymalizacją środowisk danych.

Pytanie 38

Który z podanych adresów IP v.4 należy do klasy C?

A. 223.0.10.1

B. 191.11.0.10

C. 126.110.10.0

D. 10.0.2.0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres IP 223.0.10.1 należy do klasy C, ponieważ jego pierwsza okteta (223) mieści się w przedziale od 192 do 223. Klasa C jest zaprojektowana dla mniejszych sieci, które wymagają większej liczby hostów i charakteryzuje się możliwością adresowania do 2^21 (około 2 miliona) adresów IP, co czyni ją szczególnie przydatną dla organizacji z umiarkowaną ilością urządzeń. W praktyce, w sieciach klasy C, tradycyjnie używa się maski podsieci 255.255.255.0, co pozwala na utworzenie 256 adresów w danej podsieci, z czego 254 mogą być używane dla hostów. Klasa C jest najczęściej stosowana w biurach oraz mniejszych przedsiębiorstwach, gdzie potrzeba jest większa niż w przypadku klas A i B, ale nie na tyle duża, by wymagać bardziej skomplikowanych rozwiązań. Dobrą praktyką jest także wykorzystanie adresów z puli klasy C do tworzenia VLAN-ów, co zwiększa bezpieczeństwo i poprawia zarządzanie ruchem sieciowym.

Pytanie 39

Gdy użytkownik wykonuje w wierszu poleceń komendę ping www.onet.pl, otrzymuje komunikat: "Żądanie polecenia ping nie może znaleźć hosta www.onet.pl Sprawdź nazwę i ponów próbę". Z kolei, po wpisaniu w wierszu poleceń komendy ping 213.180.141.140 (adres IP serwera www.onet.pl), użytkownik otrzymuje odpowiedź z serwera. Jakie mogą być przyczyny tej sytuacji?

A. błędnie skonfigurowana brama domyślna

B. błędnie ustawiona maska podsieci

C. błędny adres IP serwera DNS

D. błędny adres IP hosta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź o niepoprawnym adresie IP serwera DNS jest prawidłowa, ponieważ to właśnie serwer DNS odpowiada za tłumaczenie nazw domen na odpowiednie adresy IP. Kiedy użytkownik wpisuje polecenie 'ping www.onet.pl', system operacyjny wysyła zapytanie do serwera DNS, aby uzyskać adres IP przypisany do tej nazwy. Jeśli serwer DNS nie może odnaleźć odpowiedniej informacji, użytkownik otrzymuje komunikat o błędzie, mówiący o tym, że host nie może zostać znaleziony. W takiej sytuacji, nawet jeśli adres IP serwera (213.180.141.140) jest poprawny i odpowiada, to brak możliwości przetłumaczenia nazwy domeny skutkuje brakiem odpowiedzi na polecenie ping. Warto zainwestować czas w skonfigurowanie stabilnych i niezawodnych serwerów DNS, takich jak Google Public DNS (8.8.8.8) lub Cloudflare DNS (1.1.1.1), co może znacznie poprawić dostępność usług sieciowych oraz zredukować czas odpowiedzi. Dobrą praktyką jest także regularne sprawdzanie i aktualizowanie konfiguracji DNS, aby zapewnić ciągłość działania systemów sieciowych.

Pytanie 40

Wynikiem poprawnego pomnożenia dwóch liczb binarnych 11100110₂ oraz 00011110₂ jest wartość

A. 0110 1001 0000 00002

B. 64400O

C. 6900H

D. 690010

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 690010 jest jak najbardziej trafna. Wynik mnożenia tych dwóch liczb binarnych, czyli 11100110 (to 228 w dziesiętnym) i 00011110 (30 w dziesiętnym), daje 6840, co w systemie szesnastkowym przekłada się na 690010. Mnożenie w binarnym działa podobnie jak w dziesiętnym, musisz tylko pamiętać o dodawaniu i przenoszeniu. W informatyce fajne jest to, że konwersja między systemami liczbowymi to podstawa. Na przykład, system szesnastkowy jest bardziej zwarty, bo każda cyfra to 4 bity, co jest super przy dużych liczbach. Umiejętność zmiany liczby z jednego systemu na inny jest mega ważna, zwłaszcza w programowaniu niskopoziomowym czy tworzeniu algorytmów, więc warto się tego nauczyć.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej