Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik technologii drewna
Kwalifikacja: DRM.04 - Wytwarzanie wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych
Data rozpoczęcia: 31 stycznia 2026 19:00
Data zakończenia: 31 stycznia 2026 19:06

Egzamin niezdany

Wynik: 6/40 punktów (15,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W której z wymienionych metod suszenia drewno jest umieszczane pomiędzy elektrodami zmiennego pola elektrycznego?

A. Pojemnościowej

B. Konwekcyjnej

C. Stykowej

D. Promiennikowej

Metoda pojemnościowa suszenia drewna polega na umieszczaniu materiału między elektrodami generującymi szybkozmienne pole elektryczne, co pozwala na efektywne usuwanie wilgoci z wnętrza drewna. Proces ten wykorzystuje zjawisko dielektryczne, gdzie cząsteczki wody w drewnie stają się dipolami elektrycznymi i poruszają się w odpowiedzi na pole elektryczne. W praktyce, ta metoda jest szczególnie cenna w przemysłach, gdzie szybkość suszenia jest kluczowa, na przykład w produkcji mebli, stolarki budowlanej czy wytwarzaniu paneli drewnianych. Dzięki zastosowaniu tej technologii możliwe jest osiągnięcie niższej wilgotności drewna w krótszym czasie, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka odkształceń i innych wad, które mogą powstać w wyniku nieodpowiedniego suszenia. Warto również zauważyć, że metoda ta jest zgodna z nowoczesnymi standardami zrównoważonego rozwoju, ponieważ pozwala na oszczędność energii i ograniczenie emisji CO2, co jest coraz bardziej cenione w branży.

Pytanie 2

Aby drewno mogło być prawidłowo osuszone w komorze suszarniczej, konieczna jest podwyższona temperatura oraz

A. ciągły przepływ powietrza

B. stała wysoka wilgotność

C. wysoka szczelność komory

D. duża ilość światła

Wysokiej jakości proces suszenia drewna w suszarniach komorowych opiera się na precyzyjnych parametrach, w tym na odpowiedniej wilgotności, temperaturze i wymianie powietrza. Odpowiedź wskazująca na dużą szczelność komory jako kluczowy element procesu nie uwzględnia faktu, że zbyt wysoka szczelność może ograniczać wymianę powietrza. Optymalne suszenie wymaga bowiem stałego ruchu powietrza, który pozwala na efektywne odprowadzanie wilgoci z drewna. Ponadto, utrzymywanie stałej wysokiej wilgotności jest sprzeczne z ideą suszenia, które powinno dążyć do redukcji wilgotności drewna do pożądanego poziomu. Zbyt duża ilość światła również nie jest czynnikiem sprzyjającym procesowi suszenia, ponieważ może prowadzić do nadmiernego ogrzewania powierzchni drewna, co z kolei może prowadzić do szybkiego odparowywania wilgoci z zewnątrz, a w konsekwencji do wewnętrznych pęknięć. Utrzymanie odpowiedniej wilgotności i temperatury jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnej jakości drewna, a ignorowanie tych zasad prowadzi często do nieefektywnego procesu produkcji i wysokich kosztów związanych z reklamacjami oraz naprawami.

Pytanie 3

Przedstawiona na zdjęciu wada drewna to

A. fałszywa twardziel.

B. zgnilizna wewnętrzna.

C. przeżywiczenie twardzieli.

D. biel wewnętrzna.

Zgnilizna wewnętrzna, będąca skutkiem rozwoju grzybów i bakterii, prowadzi do dekompozycji struktury drewna od środka. Na zdjęciu widoczne ciemne, nieregularne plamy są charakterystyczne dla tego zjawiska, które może znacząco obniżyć jakość i wytrzymałość drewna. W praktyce, zgnilizna wewnętrzna jest szczególnie istotna w zakresie budownictwa i produkcji mebli, gdzie zdrowe drewno jest kluczowe dla bezpieczeństwa i trwałości konstrukcji. Standardy branżowe, takie jak norma PN-EN 335, wskazują na różne klasy drewna w zależności od jego odporności na biologiczne czynniki niszczące. Wiedza na temat rozpoznawania zgnilizny wewnętrznej pozwala na szybką interwencję i prewencję dalszych szkód, co jest istotne w procesie konserwacji i eksploatacji obiektów drewnianych. Zrozumienie objawów zgnilizny wewnętrznej oraz jej przyczyn stanowi fundament dla skutecznych działań w zakresie ochrony drewna.

Pytanie 4

Zaraz po wygięciu łaty w giętarce, trzeba ją poddać

A. suszeniu

B. szlifowaniu

C. nawilżaniu

D. parzeniu

Wybór odpowiedzi, która sugeruje parzenie, szlifowanie lub nawilżanie łaty, jest nieuzasadniony w kontekście jej obróbki po gięciu. Parzenie, jako metoda obróbcza, polega na poddawaniu materiału działaniu pary wodnej w celu zwiększenia jego plastyczności przed formowaniem, co w przypadku już wygiętej łaty nie ma sensu. Taki proces nie tylko nie wspiera dalszej obróbki, ale może również prowadzić do osłabienia struktury drewna, co jest sprzeczne z zasadami dobrej praktyki w obróbce materiałów drewnianych. Szlifowanie, z drugiej strony, jest stosowane do wygładzania powierzchni, ale nie rozwiązuje problemu wilgoci, która może powodować pęknięcia lub inne deformacje w przyszłości. Nawilżanie materiału, choć może być przydatne w niektórych kontekstach, w przypadku już wygiętej łaty, może jedynie pogłębiać problemy związane z jej jakością. Kluczowym aspektem obróbki jest zrozumienie, że procesy takie jak suszenie są niezbędne dla zachowania integralności materiału, a ignorowanie ich może prowadzić do poważnych defektów i obniżenia wartości użytkowej wyrobu. Dlatego też, przy wyborze metod obróbczych, należy kierować się sprawdzonymi standardami, aby uniknąć typowych pułapek i błędów w obróbce drewna.

Pytanie 5

Drewno w formie okrągłej o długości 8 m powinno być sklasyfikowane jako

A. wyrzynka

B. walec

C. kłoda

D. dłużyca

Dłużyca to termin używany w przemyśle drzewnym, który odnosi się do drewna okrągłego, które ma długość przekraczającą 6 m. W przypadku drewna o długości 8 m, klasyfikacja jako dłużyca jest zatem w pełni uzasadniona. Dłużyce są często wykorzystywane w różnych aplikacjach budowlanych oraz przemysłowych, na przykład do produkcji belek, słupów czy elementów konstrukcyjnych. W kontekście standardów branżowych, dłużyce powinny spełniać określone normy jakościowe, takie jak minimalna zawartość wilgoci oraz brak istotnych wad, co zapewnia ich wytrzymałość i trwałość. W praktyce, klasyfikacja drewna jako dłużyca ma istotne znaczenie nie tylko dla producentów, ale również dla projektantów i architektów, którzy muszą uwzględniać parametry materiałowe w swoich projektach. Dobrze sklasyfikowane dłużyce mogą być z powodzeniem stosowane w budownictwie, co przyczynia się do efektywności i bezpieczeństwa konstrukcji.

Pytanie 6

Podstawową właściwością powłoki malarskiej, która jest odporna na działanie warunków atmosferycznych, jest

A. elastyczność

B. połysk

C. twardość

D. przepuszczalność

Połysk, elastyczność i przepuszczalność są cechami powłok malarskich, jednak nie są one kluczowe dla ich odporności na warunki atmosferyczne. Połysk, choć wpływa na estetykę i może zwiększać odporność na zabrudzenia, nie determinuje głównych właściwości ochronnych powłok. Wysoki połysk może być atrakcyjny dla niektórych zastosowań, jednak nie zapewnia on wystarczającej ochrony przed mechanicznymi uszkodzeniami czy działaniem chemikaliów. Elastyczność jest istotna w kontekście aplikacji na powierzchniach podatnych na ruch czy odkształcenia, ale sama w sobie nie wystarcza, by powłoka była odporna na długotrwałe działanie warunków atmosferycznych. Przepuszczalność, z kolei, wiąże się z możliwością parowania wilgoci z powierzchni, co w kontekście powłok malarskich może prowadzić do ich łuszczenia się i degradacji. Typowym błędem jest mylenie tych właściwości z twardością, co może prowadzić do wyboru niewłaściwych materiałów w procesie malowania. W praktyce, wybór powłoki powinien być podejmowany na podstawie analiz dotyczących specyficznych warunków pracy, a twardość zawsze powinna być brana pod uwagę jako kluczowy parametr odporności na czynniki atmosferyczne.

Pytanie 7

Okres otwarcia klejów polioctanowinylowych dyspersyjnych podczas klejenia w temperaturze pokojowej wynosi

A. od 120 do 150 minut

B. od 1 do 2 minut

C. od 60 do 90 minut

D. od 6 do 30 minut

Czas otwarty kleju ma kluczowe znaczenie w procesie klejenia, a jego właściwy dobór jest fundamentalny dla uzyskania trwałych i estetycznych połączeń. Czas 60-90 minut wydaje się zbyt długi, co prowadzi do nieefektywności w procesie klejenia, ponieważ przy takim czasie otwartym narzędzie pracy może stracić na precyzji i stabilności. Kleje polioctanowinylowe zostały zaprojektowane w celu szybkiego wiązania i ich zastosowanie w tak długim przedziale czasowym mogłoby wprowadzać wiele niepewności. Z kolei czas 1-2 minut oraz 120-150 minut są również niewłaściwe. Czas 1-2 minut jest zbyt krótki, co może prowadzić do trudności w precyzyjnym ułożeniu elementów, szczególnie w przypadku skomplikowanych konstrukcji, gdzie wymagana jest większa precyzja. Natomiast czas 120-150 minut może wprowadzać w błąd, sugerując, że klej działa w sposób, który nie odpowiada jego rzeczywistym właściwościom. Tego rodzaju nieprawidłowe podejścia mogą wynikać z pomylenia właściwości kleju z innymi typami klejów, które mogą mieć różne parametry czasowe. Praktyka pokazuje, że dobór odpowiedniego czasu otwartego jest kluczowy dla uzyskania trwałego połączenia, a wszelkie odchylenia od norm mogą prowadzić do osłabienia wiązania w dłuższej perspektywie, co jest sprzeczne z zasadami dobrej praktyki w klejeniu.

Pytanie 8

Czynnikiem, który nie spowoduje poluzowania połączeń w meblach, jest

A. starzenie się spoin klejowych

B. częsta zmiana wilgotności powietrza

C. zmiana koloru wybarwienia elementów

D. niewłaściwe i długotrwałe użytkowanie

Zmiana koloru wybarwienia elementów meblowych nie ma bezpośredniego wpływu na stabilność połączeń w meblach. Proces wybarwienia może być spowodowany różnymi czynnikami, takimi jak eksponowanie na światło UV, co powoduje degradację pigmentów, lecz nie wpływa na mechaniczne lub chemiczne właściwości materiałów, z których meble są wykonane. Starzenie się spoin klejowych, zmiany wilgotności powietrza oraz niewłaściwe użytkowanie to czynniki, które mogą doprowadzić do uszkodzenia połączeń. Na przykład, zmiana wilgotności powietrza może powodować pęcznienie lub kurczenie się drewna, co prowadzi do poluzowania połączeń. Dobrą praktyką w produkcji mebli jest użycie wysokiej jakości klejów odpornych na zmiany wilgotności oraz kontrola warunków eksploatacji mebli, aby zminimalizować ryzyko uszkodzeń. Właściwe utrzymanie wilgotności pomieszczenia oraz regularna konserwacja mebli przyczyniają się do ich dłuższej żywotności i stabilności konstrukcji.

Pytanie 9

Do której grupy wad drewna należy zaliczyć pokazaną na rysunku wadę?

A. Wad kształtu.

B. Pęknięć.

C. Sęków.

D. Wad budowy.

Odpowiedź "pęknięć" jest jak najbardziej trafna. Na zdjęciu widać te pęknięcia w drewnie, które mogą powstać z różnych powodów, na przykład przez nierównomierne suszenie czy jakieś mechaniczne działanie. Moim zdaniem, pęknięcia to duży problem w przemyśle drzewnym, bo wpływają na to, jak drewno się zachowuje i jak wygląda. Te pęknięcia mogą osłabić wytrzymałość elementów drewnianych, dlatego ważne, żeby je zauważyć już na etapie obróbki. Warto stosować dobre praktyki, takie jak odpowiednie techniki suszenia i zadbanie o dobre warunki przechowywania drewna, żeby zminimalizować ryzyko ich powstawania. W branży mówi się, że ważne jest monitorowanie jakości drewna oraz korzystanie z metod diagnostycznych, żeby wcześniej wykryć jakieś wady. Wiedza o pęknięciach jest kluczowa, jeśli chcemy dobrze zarządzać zasobami drewnianymi i zapewnić trwałość naszych produktów.

Pytanie 10

Jakie jest zadanie brzegowania płyt wykonanych z tworzyw drzewnych?

A. ustalenie sekwencji rozkroju

B. wyrównanie wąskiej powierzchni arkusza

C. określenie ilości formatek

D. ulepszenie procesu rozkroju

Optymalizacja rozkroju, ustalenie liczby formatek oraz kolejności rozkroju to procesy istotne w produkcji i obróbce płyt z tworzyw drzewnych, ale nie odpowiadają bezpośrednio na pytanie dotyczące brzegowania. Często mylnie zakłada się, że brzegowanie ma na celu zwiększenie efektywności rozkroju poprzez zmniejszenie strat materiałowych lub poprawę procesu planowania produkcji. W rzeczywistości brzegowanie koncentruje się na fizycznym wyrównaniu krawędzi arkusza, co jest fundamentalne dla późniejszej obróbki. W przypadku ustalania liczby formatek, chodzi o planowanie, które polega na określeniu, ile elementów można uzyskać z danego arkusza, co jest odrębnym aspektem od samych krawędzi płyt. Ustalenie kolejności rozkroju to z kolei strategia, która dotyczy sekwencji cięć, mająca na celu efektywne wykorzystanie materiału, co również nie jest bezpośrednio związane z brzegowaniem. W ten sposób, pomyłki w interpretacji tych zagadnień mogą wynikać z mylnego przeświadczenia, że brzegowanie jest częścią większego procesu produkcji, gdy w rzeczywistości stanowi ono kluczowy, ale odrębny etap, który wpływa na jakość i precyzję obróbki produktów drewnopochodnych.

Pytanie 11

Drewno okrągłe, którego średnica bez kory w cieńszym końcu wynosi 15 cm, klasyfikowane jest jako drewno

A. wielkowymiarowe

B. średniowymiarowe

C. małowymiarowe

D. rezonansowe

Drewno małowymiarowe, średniowymiarowe i rezonansowe to terminy, które odnoszą się do różnych kategorii drewna, jednak żaden z nich nie pasuje do opisanego przypadku. Drewno małowymiarowe, definiowane jako drewno o średnicy nieprzekraczającej 10 cm, jest stosunkowo niewielkie i używane głównie w projektach, gdzie istotna jest oszczędność materiału. Typowym błędem myślowym jest mylenie wymiarów, co prowadzi do niewłaściwej klasyfikacji. Drewno średniowymiarowe, z drugiej strony, obejmuje drewno o średnicy od 10 cm do 12 cm, co również nie odnosi się do rozmiarów podanych w pytaniu. Warto zwrócić uwagę na definicje i normy branżowe, które jasno wskazują granice między tymi kategoriami. Drewno rezonansowe to zupełnie inna klasa materiałów, charakteryzująca się specyficznymi właściwościami akustycznymi, które nie są związane z jego wymiarami, lecz z zastosowaniem w instrumentach muzycznych, takich jak fortepiany czy skrzypce. Zrozumienie klasyfikacji drewna oraz specyfiki jego zastosowania jest kluczowe dla prawidłowego wyboru materiału w przemyśle drzewnym. Wnioskując, niepoprawne odpowiedzi są wynikiem nieznajomości standardów oraz mylenia różnych kategorii drewna, co może prowadzić do błędnych decyzji w projektach budowlanych i produkcyjnych.

Pytanie 12

Jaką metodą wykończenia powierzchni drewna z widocznymi siniznami można skutecznie zamaskować tę wadę?

A. Malowanie lakierem akrylowym.

B. Malowanie emalią akrylową.

C. Olejowanie.

D. Polerowanie.

Malowanie emalią akrylową to skuteczna metoda wykończenia powierzchni drewna, która doskonale maskuje wady, takie jak sinizna. Siniak powstaje w wyniku działania grzybów, które powodują przebarwienia drewna. Emalie akrylowe tworzą gęstą, nieprzezroczystą powłokę, która skutecznie zasłania te niedoskonałości zarówno wizualnie, jak i ochronnie. Użycie emalii akrylowej nie tylko pozwala na ukrycie sinizny, ale także zapewnia długotrwałe efekty estetyczne i odporność na czynniki atmosferyczne. W praktyce, przed nałożeniem emalii, należy odpowiednio przygotować powierzchnię drewna, co obejmuje szlifowanie i, jeśli to konieczne, stosowanie podkładu, który zwiększa przyczepność farby. Emalie akrylowe są również bardziej ekologiczne i mniej szkodliwe w porównaniu z innymi typami farb, co sprawia, że są preferowaną opcją w nowoczesnym malowaniu. Dobrą praktyką jest stosowanie kilku warstw emalii, co zapewnia lepsze krycie i trwałość wykończenia. W kontekście standardów branżowych, produkt taki powinien spełniać normy dotyczące emisji lotnych związków organicznych (VOC), co wpływa na zdrowie użytkowników i środowisko.

Pytanie 13

Do wykonania drzwi przedstawionych na rysunku zastosowano konstrukcję

A. płycinową.

B. deskową.

C. płytową.

D. klepkową.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Konstrukcja klepkowa, zastosowana w przedstawionych drzwiach, jest uznawana za jedną z bardziej estetycznych i trwałych metod wykończenia. Charakteryzuje się układem desek, który tworzy efekt jodełki, co nie tylko dodaje walorów estetycznych, ale także zwiększa stabilność całej struktury. Wykorzystanie klepek, czyli wąskich desek, pozwala na efektywne wykorzystanie materiału, ograniczając straty surowca. W praktyce, drzwi wykonane w tej technice są szczególnie polecane do wnętrz stylowych oraz jako elementy wystroju w budynkach zabytkowych. Warto zauważyć, że konstrukcja klepkowa spełnia wysokie standardy jakości, co potwierdzają odpowiednie normy budowlane. Oprócz estetyki, tego typu drzwi wykazują wysoką odporność na zmiany temperatury i wilgotności, co czyni je idealnym rozwiązaniem w polskim klimacie. Wybierając drzwi klepkowe, inwestujemy w produkt, który nie tylko ładnie się prezentuje, ale również długoterminowo spełnia swoje funkcje użytkowe.

Pytanie 14

Która kolejność czynności jest właściwa dla wykonywania montażu wyrobu stolarskiego?

zaciśnięcie w urządzeniu montażowym	kontrola wymiarów elementów łączonych	kontrola wymiarów elementów łączonych	dobór elementów według struktury i koloru drewna
usunięcie kleju wyciśniętego ze złącza	zaciśnięcie w urządzeniu montażowym	dobór elementów według struktury i koloru drewna	kontrola wymiarów elementów łączonych
dobór elementów według struktury i koloru drewna	usunięcie kleju wyciśniętego ze złącza	zaciśnięcie w urządzeniu montażowym	usunięcie kleju wyciśniętego ze złącza
kontrola wymiarów elementów łączonych	dobór elementów według struktury i koloru drewna	usunięcie kleju wyciśniętego ze złącza	zaciśnięcie w urządzeniu montażowym
A	B	C	D

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ przedstawia właściwą sekwencję czynności niezbędnych do prawidłowego montażu wyrobu stolarskiego. Zaczynamy od doboru elementów według struktury i koloru drewna, co jest kluczowe dla estetyki i wytrzymałości finalnego produktu. Użycie odpowiednich materiałów zapewnia, że elementy pasują do siebie pod względem kolorystycznym i teksturalnym, co ma znaczenie zarówno wizualne, jak i funkcjonalne. Następnie usuwamy nadmiar kleju wyciśniętego ze złącza, co jest istotne dla uzyskania czystych i estetycznych połączeń, a także zapobiega osłabieniu spoiny. Kolejnym krokiem jest zaciśnięcie elementów w urządzeniu montażowym, co zapewnia odpowiednie połączenie oraz stabilność konstrukcji podczas schnięcia kleju. Ostatnim krokiem jest kontrola wymiarów elementów łączonych, co pozwala upewnić się, że wszystkie części są prawidłowo dopasowane, co jest zgodne z zasadami jakości w obróbce drewna. Takie postępowanie odpowiada standardom branżowym, dzięki czemu finalny wyrób jest trwały i estetyczny.

Pytanie 15

Jaką ilość lakieru trzeba zakupić, aby trzykrotnie pomalować 75 m² podłogi, mając na uwadze, że 1 litr lakieru pokrywa 15 m² powierzchni?

A. 15 litrów

B. 12 litrów

C. 18 litrów

D. 10 litrów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Żeby policzyć, ile lakieru potrzeba na trzykrotne polakierowanie podłogi o powierzchni 75 m², trzeba przejść przez kilka prostych kroków. Na początku obliczamy całkowitą powierzchnię, która ma być pokryta lakierem. No bo to przecież trzykrotne lakierowanie, więc mamy 3 razy 75 m², co daje nam 225 m². Teraz, skoro wiemy, że 1 litr lakieru pokryje 15 m², to łatwo obliczymy, ile litrów lakieru potrzeba do pokrycia tych 225 m². Dzielimy 225 m² przez 15 m² na litr i wychodzi nam 15 litrów! W praktyce takie obliczenia są mega ważne w budowlance, bo dokładne oszacowanie materiałów wpływa na koszty i terminy prac. Dobre wyliczenia pomagają uniknąć nieprzewidzianych wydatków, co na pewno ułatwia życie. I warto zawsze mieć zapas materiału na wypadek, jakby coś poszło nie tak, na przykład przy aplikacji albo jakby podłoga była nierówna.

Pytanie 16

Zgodnie z pokazanym na rysunku przekrojem cząstkowym mebla do jego wykonania przewidziano zastosowanie drewna litego oraz

A. płyty paździerzowej i płyty pilśniowej.

B. płyty wiórowej i płyty pilśniowej.

C. sklejki i płyty pilśniowej.

D. sklejki i płyty paździerzowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wskazuje na zastosowanie płyty wiórowej oraz płyty pilśniowej, co jest zgodne z analizą rysunku technicznego mebla. Materiały te są powszechnie używane w produkcji mebli, ze względu na swoje właściwości. Płyta wiórowa charakteryzuje się dużą stabilnością i jest doskonałym wyborem na elementy konstrukcyjne, które muszą wytrzymać obciążenia, ale przy tym są stosunkowo lekkie. Z kolei płyta pilśniowa, dzięki swojej gęstej i jednolitej strukturze, doskonale sprawdza się w miejscach, gdzie wymagane jest wygłuszenie lub estetyczne wykończenie. W meblarstwie stosuje się te materiały zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, co jest coraz bardziej doceniane przez konsumentów. Często również stosuje się je w połączeniu z drewnem litym, co wzmacnia konstrukcję mebla, tworząc trwały i estetyczny produkt. Współczesne standardy produkcji mebli uwzględniają nie tylko funkcjonalność, ale także ekologiczne aspekty wyboru materiałów, dlatego wybór tych dwóch typów materiałów jest całkowicie uzasadniony.

Pytanie 17

Termin "miąższość" tarcicy odnosi się do jej

A. objętości

B. wilgotności

C. twardości

D. gęstości

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Określenie "miąższość" tarcicy rzeczywiście odnosi się do jej objętości, co ma kluczowe znaczenie w kontekście przetwarzania drewna oraz jego późniejszego zastosowania w różnych branżach. Miąższość tarcicy to miara ilości drewna, która jest dostępna w danym kawałku, co jest istotne dla producentów, którzy muszą oszacować, ile materiału będą mogli uzyskać z konkretnego kawałka drewna. W praktyce wykorzystuje się tę miarę, aby określić wartość ekonomiczną tarcicy oraz jej zastosowanie w budownictwie, meblarstwie czy w przemyśle papierniczym. W ramach standardów branżowych, takich jak normy ISO dotyczące drewna i produktów drewnianych, miąższość jest często wykorzystywana do klasyfikacji jakości i przydatności drewna do różnych zastosowań. Zrozumienie miąższości jest także kluczowe w kontekście zarządzania zasobami leśnymi, ponieważ pozwala na odpowiednie planowanie wycinki i ochrony zasobów naturalnych.

Pytanie 18

Do łączenia elementów konstrukcyjnych mebli szkieletowych konieczne jest zastosowanie kleju

A. polioctanowinylowego

B. neoprenowego

C. topliwego

D. poliuretanowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klej polioctanowinylowy (PVA) jest najczęściej stosowanym klejem w produkcji mebli szkieletowych, ze względu na swoje doskonałe właściwości adhezyjne, łatwość aplikacji i bezpieczeństwo użytkowania. PVA jest klejem wodnym, co oznacza, że jest nietoksyczny i łatwy do usunięcia po wyschnięciu, co jest istotne w kontekście pracy z meblami, które często są narażone na kontakt z ludźmi. Dodatkowo, klej ten charakteryzuje się wysoką odpornością na rozrywanie oraz doskonałym wypełnieniem szczelin, co pozwala na uzyskanie trwałych i estetycznych połączeń. W praktyce, klej PVA jest używany do łączenia elementów drewnianych, takich jak płyty wiórowe czy sklejki, a także do zgrzewania oklein. Zgodnie z normami branżowymi, stosowanie kleju PVA w meblarstwie wpływa na poprawę jakości i trwałości wyrobów, co czyni go preferowanym wyborem w produkcji konstrukcji meblowych. Warto również zauważyć, że klej ten jest odporny na działanie wysokiej temperatury oraz wilgoci po utwardzeniu, co zwiększa jego zastosowanie w różnych warunkach użytkowania.

Pytanie 19

Aby wzmocnić uszkodzoną przez owady strukturę drewnianych elementów konstrukcyjnych kuchennego stołu oraz uzupełnić wydrążone otwory, najlepszym rozwiązaniem będzie użycie

A. fal elektromagnetycznych

B. środka owadobójczego

C. oleju lnianego

D. żywicy epoksydowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Żywica epoksydowa jest idealnym materiałem do wzmocnienia uszkodzonej struktury drewnianych elementów konstrukcyjnych, takich jak stół kuchenny. Jej właściwości, takie jak wysoka przyczepność, odporność na wodę oraz chemikalia, sprawiają, że jest to skuteczne rozwiązanie do naprawy i wzmocnienia drewna. Żywica epoksydowa penetruje uszkodzone miejsca, wypełniając wydrążone otwory oraz tworząc trwałą, mocną strukturę. Jest często stosowana w przemyśle budowlanym i meblarskim, gdzie standardy jakości wymagają użycia materiałów o wysokiej wytrzymałości. Przykładem zastosowania żywicy epoksydowej może być restauracja starych mebli, gdzie istotne jest przywrócenie ich pierwotnych właściwości mechanicznych i estetycznych. Przy aplikacji żywicy zaleca się stosowanie odpowiednich technik, takich jak szlifowanie i czyszczenie powierzchni, aby zapewnić optymalną adhezję. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, podkreślają znaczenie użycia wysokiej jakości materiałów, co w przypadku żywic epoksydowych jest kluczowe dla zapewnienia długotrwałych efektów naprawczych.

Pytanie 20

Do składowania pakietów z płyt wiórowych laminowanych w zamkniętym magazynie należy zastosować

A. wózka platformowego

B. wózka widłowego

C. przenośnika ślimakowego

D. przenośnika taśmowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wózek widłowy jest najodpowiedniejszym narzędziem do wysokiego składowania pakietów płyty wiórowej laminowanej w magazynie zamkniętym z kilku powodów. Przede wszystkim, wózki widłowe są zaprojektowane z myślą o podnoszeniu i przenoszeniu ciężkich ładunków na znaczne wysokości, co jest kluczowe w przypadku składowania materiałów w regałach wysokiego składowania. Posiadają one odpowiednie widły, które umożliwiają stabilne podnoszenie i transportowanie dużych paczek. Dodatkowo, ich zwrotność i możliwość manewrowania w wąskich korytarzach magazynowych sprawiają, że są niezastąpione w takich środowiskach. W standardach magazynowych, szczególnie w branży drzewnej, korzystanie z wózków widłowych jest zgodne z zasadami efektywności i bezpieczeństwa. Przykłady praktycznego zastosowania obejmują zarówno transport jak i układanie palet z płytami wiórowymi na odpowiednich wysokościach, co jest kluczowe dla optymalizacji przestrzeni magazynowej oraz efektywności operacyjnej.

Pytanie 21

Wilgotność drewna powietrzno-suchego osiąga się

A. w wyniku sezonowania

B. niedługo po przetarciu

C. zaraz po wyjęciu z suszarni

D. w trakcie dłuższego składowania na otwartej przestrzeni

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wilgotność drewna powietrzno-suchego uzyskuje się podczas dłuższego składowania na wolnym powietrzu, co ma kluczowe znaczenie dla wielu branż, w tym budowlanej i meblarskiej. Drewno, które zostało składowane w odpowiednich warunkach, osiąga stabilną wilgotność na poziomie około 12-15%, co jest niezbędne do zapewnienia jego właściwości mechanicznych oraz estetycznych. Proces ten odbywa się dzięki naturalnej wymianie wilgoci z otoczeniem, gdzie drewno absorbuje lub oddaje wodę w zależności od warunków atmosferycznych. Ważne jest, aby składować drewno w miejscach przewiewnych, co pozwala na skuteczną cyrkulację powietrza. Należy również unikać bezpośredniego kontaktu z gruntem oraz zabezpieczać materiał przed nadmiernym nasłonecznieniem i opadami, co mogłoby zaburzyć proces osuszania. Przykłady praktyczne obejmują składowanie desek na paletach w otwartym powietrzu lub w zadaszonych miejscach, co sprzyja uzyskaniu optymalnej wilgotności. Dobre praktyki w zakresie obróbki drewna wskazują, że drewno o odpowiedniej wilgotności jest bardziej odporne na deformacje oraz szkodniki, co przekłada się na jego trwałość i funkcjonalność.

Pytanie 22

Jakie z poniższych kryteriów oceny jakości nie odnosi się do mebli wykonanych z laminowanej płyty wiórowej?

A. Brak widocznych śladów kleju

B. Równomierna powłoka lakieru

C. Brak uszkodzeń i odprysków płyty

D. Obrzeże idealnie przylegające

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obrzeże równo przylegające jest kluczowym kryterium oceny jakości mebli z płyty wiórowej laminowanej, ale w kontekście tego pytania dotyczy to bardziej kwestii estetycznych i nie wpływa na funkcjonalność samego materiału. Płyty wiórowe laminowane są powszechnie stosowane w produkcji mebli, a ich jakość można oceniać na podstawie konkretnych właściwości. Powłoka lakiernicza równomierna, brak śladów kleju oraz brak ubytków-odprysków płyty to kryteria, które mają bezpośredni wpływ na trwałość, estetykę oraz odporność na uszkodzenia. Na przykład, nierównomierna powłoka lakiernicza może prowadzić do szybszego zużycia powierzchni mebla, co nie jest pożądane w kontekście długotrwałego użytkowania. Z kolei obecność ubytków czy odprysków może wpłynąć na konstrukcję mebla, powodując osłabienie jego struktury. Dlatego zwracanie uwagi na te aspekty jest istotne w przemyśle meblarskim.

Pytanie 23

Do szlifowania wstępnego drewna miękkiego należy użyć papieru ściernego oznaczonego symbolem

A. P 20

B. P 100

C. P 80

D. P 60

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Papier ścierny oznaczony symbolem P 20 jest odpowiedni do szlifowania zgrubnego drewna miękkiego, ponieważ charakteryzuje się dużą grubością ziaren, co umożliwia szybkie usuwanie materiału. W przypadku drewna miękkiego, które jest zazwyczaj mniej twarde niż drewno twarde, użycie papieru o niskiej numeracji (np. P 20) pozwala na efektywne i szybkie szlifowanie, zwłaszcza w pierwszych etapach obróbki. Użycie takiego papieru jest zgodne z zaleceniami branżowymi, które sugerują, że do szlifowania wstępnego należy wybierać papier o ziarnistości od P 20 do P 60. Przykładowo, w pracach stolarskich, podczas przygotowywania powierzchni do dalszej obróbki, takiej jak lakierowanie czy malowanie, kluczowe jest zastosowanie odpowiedniego papieru, aby uzyskać gładką i równą powierzchnię, co znacznie podnosi jakość finalnego produktu.

Pytanie 24

W jakiej temperaturze należy przechowywać drewno, aby zminimalizować jego pękanie?

A. 30 – 35°C

B. 15 – 20°C

C. 5 – 10°C

D. 25 – 30°C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przechowywanie drewna w temperaturze 15 – 20°C jest optymalne, ponieważ te warunki zbliżone są do typowych warunków pokojowych, które zapewniają stabilność wilgotnościową materiału. Drewno jest materiałem higroskopijnym, co oznacza, że absorbuje i oddaje wilgoć w zależności od otoczenia. W temperaturze 15 – 20°C drewno będzie miało mniejszą tendencję do pękania, ponieważ nie występują wówczas duże różnice temperatur i wilgotności, które mogłyby prowadzić do naprężeń wewnętrznych. Zachowanie stabilnej wilgotności jest kluczowe, aby uniknąć deformacji oraz pęknięć, które mogą wystąpić przy nagłych zmianach temperatury i wilgotności. Jest to zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które zalecają stabilne warunki przechowywania drewna w celu zachowania jego właściwości fizycznych. Praktyczne zastosowania tej wiedzy obejmują przechowywanie materiałów drewnianych w pomieszczeniach o kontrolowanej temperaturze i wilgotności, co jest standardem w profesjonalnych zakładach stolarskich i magazynach.

Pytanie 25

Z przedstawionego fragmentu rysunku nie można odczytać

A. długości elementu.

B. grubości elementu.

C. rodzaju materiału.

D. szerokości elementu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo wskazano, że z pokazanego fragmentu rysunku nie można odczytać rodzaju materiału. Na rysunku technicznym widzisz tylko wymiarowanie elementu: długość 289 mm, wysokość (w praktyce szerokość płyty w rzucie) 199 mm oraz oznaczenie „x3”, które informuje, że ten sam detal występuje trzy razy. To jest klasyczne, zgodne z normami PN-EN i zasadami rysunku technicznego – na samym widoku gabarytowym podaje się przede wszystkim wymiary i ilość sztuk. Informacja o materiale nie jest tu pokazana, bo zazwyczaj umieszcza się ją w tabelce rysunkowej, w opisie technicznym, ewentualnie w legendzie lub specyfikacji materiałowej. Moim zdaniem to jedno z częstszych nieporozumień na początku nauki: wielu uczniów próbuje „dopowiedzieć sobie” z jakiego materiału jest element, patrząc na kształt lub wymiary, a to jest błąd. Z samego prostokątnego konturu i wymiarów nie da się stwierdzić, czy to płyta wiórowa, MDF, sklejka, lite drewno czy nawet blacha. W praktyce zawodowej stolarza czy technologa meblarstwa zawsze szuka się rodzaju materiału w opisie: np. „płyta wiórowa laminowana 18 mm, biały mat” albo „sklejka liściasta 12 mm”. Na rysunku gabarytowym, takim jak na ilustracji, koncentrujemy się na prawidłowym odczytaniu długości, szerokości, ewentualnie grubości w innym rzucie. Dlatego dobra praktyka jest taka: z widoku odczytujesz wymiary, a z tabelki – materiał, wykończenie, klasę jakości, gatunek drewna. Ten podział informacji bardzo ułatwia produkcję, minimalizuje pomyłki na warsztacie i pozwala zachować porządek w dokumentacji.

Pytanie 26

Ile sztuk jednobarwnej płyty wiórowej laminowanej o wymiarach 1220 x 2500 mm należy przygotować do wykonania 10 regałów, zgodnie z podanym wykazem materiałów?

Wykaz materiałów REGAŁ 738 x 300 x 400 (dł. x szer. x wys.)

Lp.	nazwa elementu	nr rysunku	liczba sztuk	materiał	długość [mm]	szerokość [mm]
1.	Boki	1	2	płyta wiór. lamin. grub. 19 mm	400	300
2.	Półka	2	1	płyta wiór. lamin. grub. 19 mm	700	300

A. 4 szt.

B. 2 szt.

C. 8 szt.

D. 6 szt.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 2 szt. jest prawidłowa, ponieważ obliczenia dotyczące powierzchni potrzebnej do wykonania 10 regałów są zgodne z wymaganiami projektowymi. W przypadku każdego regału potrzebne są dwie półki oraz dwa boki, co łącznie generuje zapotrzebowanie na 6,6 m² materiału. Jedna płyta wiórowa o wymiarach 1220 x 2500 mm ma powierzchnię 3,05 m², co oznacza, że do pokrycia całkowitej powierzchni potrzebnej do budowy regałów konieczne jest przygotowanie 2 płyt. Tego rodzaju obliczenia są kluczowe nie tylko w kontekście oszczędności materiałów, ale także w celu minimalizacji odpadów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży meblarskiej. Przygotowanie odpowiedniej ilości materiału z wyprzedzeniem przyczynia się do zwiększenia efektywności procesu produkcji, co jest szczególnie ważne w złożonych projektach budowlanych i wyposażeniowych, gdzie każdy detal ma znaczenie.

Pytanie 27

Który z wymienionych materiałów jest najczęściej używany do produkcji sklejki?

A. Cedr

B. Brzoza

C. Sosna

D. Dąb

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Brzoza jest jednym z najczęściej używanych materiałów do produkcji sklejki, a to ze względu na swoje właściwości fizyczne i mechaniczne. Drewno brzozowe charakteryzuje się dużą wytrzymałością, elastycznością oraz jednolitą strukturą, co sprawia, że sklejka brzozowa jest wytrzymała i stabilna. Wysoka jakość powierzchni brzozy pozwala na uzyskanie gładkiej i estetycznej powierzchni, co jest istotne w wielu zastosowaniach, takich jak meblarstwo czy wykończenia wnętrz. Dodatkowo, brzoza dobrze przyjmuje kleje i impregnaty, co zwiększa jej trwałość. Sklejka brzozowa jest również popularna w przemyśle budowlanym oraz w produkcji pojazdów i opakowań. Moim zdaniem, wybór brzozy jako materiału do produkcji sklejki wynika z jej dostępności i korzystnych właściwości technicznych, które czynią ją materiałem pierwszego wyboru w wielu projektach.

Pytanie 28

W celu oszczędności materiału płytowego oraz efektywnego zagospodarowania odpadów należy wykorzystywać programy do

A. projektowania i wizualizacji wnętrz.

B. optymalizacji i rozkroju.

C. tworzenia rysunków technicznych.

D. obróbki i edycji tekstu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwa odpowiedź to programy do optymalizacji i rozkroju, bo tylko one są bezpośrednio zaprojektowane do oszczędnego gospodarowania materiałem płytowym i odpadami. Takie oprogramowanie układa formatki elementów meblowych na arkuszach płyt w taki sposób, żeby z jednego formatu płyty uzyskać jak najwięcej detali przy jak najmniejszym odpadzie. Algorytmy uwzględniają grubość piły, kierunek usłojenia, okleinowanie, minimalne wymiary odpadu, a nawet kolejność cięć zgodnie z realnymi możliwościami piły formatowej czy centrum rozkroju. W praktyce w warsztacie czy zakładzie produkcyjnym wygląda to tak, że stolarz lub technolog wprowadza listę elementów do wykonania (formatkę: długość, szerokość, grubość, materiał, kierunek słojów, okleinowanie), a program generuje plan rozkroju dla konkretnych formatów płyt – np. 2800×2070 mm. Dobre programy potrafią policzyć procent wykorzystania płyty, zaplanować wykorzystanie odpadów przy kolejnych zleceniach, a nawet wygenerować etykiety na każdy element z kodem, opisem i informacją o okleinie. W zakładach pracujących według zasad lean manufacturing czy ogólnie nowoczesnej organizacji produkcji optymalizacja rozkroju to standard – ogranicza koszty materiału, zmniejsza ilość odpadów i skraca czas pracy przy pile. Moim zdaniem bez takich narzędzi przy większej produkcji po prostu marnuje się za dużo płyty, bo ręczne planowanie rozkroju jest mało dokładne i bardzo czasochłonne. Dodatkowo programy do rozkroju często współpracują z maszynami CNC lub piłami panelowymi, przekazując im gotowe pliki z planem cięć, co jeszcze bardziej porządkuje proces produkcyjny i zmniejsza ryzyko pomyłek.

Pytanie 29

Do sklejenia elementów na szerokość z drewna egzotycznego klejem zapewniającym najmniej widoczną spoinę jest klej o charakterystyce?

A. Wysoka siła spajania i bardzo szybkie łączenie. Po wyschnięciu półprzezroczysty. Klejenie miękkiego drewna, sklejki, płyt wiórowych, forniru, płyty MDF, HDF.

B. Wysoka siła spajania i doskonała przyczepność do powierzchni porowatych. Po wyschnięciu półprzezroczysty. Klejenie miękkiego drewna, sklejki, płyt wiórowych, forniru klejenie papieru i kartonu.

C. Szybkoschnący o wysokiej sile spajania, odporny na wilgoć w podłożach. Po wyschnięciu matowy. Klejenie drewna średniotwardego, sklejki, forniru.

D. Wysoka siła spajania i podwyższona odporność na wodę. Przeznaczony do klejenia wszystkich rodzajów drewna również drewna egzotycznego, sklejki, płyt wiórowych i forniru. Po wyschnięciu przezroczysty.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź D jest rzeczywiście na miejscu! Kleje o dużej sile spajania i odporności na wodę są kluczowe, gdy pracujemy z drewnem egzotycznym. Te materiały często mają swoje specyficzne cechy. Jak wyschną, to wytwarzają przezroczystą spoinę, co jest mega ważne, gdy mówimy o estetyce mebli z drewna, zwłaszcza takich jak teak czy mahoniowe. Niezauważalne połączenia naprawdę pomagają zachować naturalne piękno drewna. W stolarstwie mamy jakieś standardy, które sugerują, żeby używać klejów poliuretanowych lub epoksydowych, bo dają one świetną trwałość i odporność na wilgoć. Fajnie jest też przetestować klej na próbach drewna przed użyciem w gotowym produkcie, żeby mieć pewność, że wszystko będzie wyglądać dobrze i będzie trwałe.

Pytanie 30

Do drewna o dużych wymiarach kwalifikowane jest drewno okrągłe, które ma minimalną średnicę zmierzoną w cieńszym końcu bez kory równą

A. 15 cm

B. 14 cm

C. 16 cm

D. 13 cm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Drewno wielkowymiarowe to materiał, który odgrywa kluczową rolę w budownictwie oraz przemyśle drzewnym. Definicja drewna wielkowymiarowego wskazuje, że musi ono mieć średnicę minimalną wynoszącą 14 cm mierzona w cieńszym końcu bez kory. Ta wartość jest zgodna z wymaganiami norm europejskich, takich jak EN 14081, które określają standardy dla drewna konstrukcyjnego. Drewno o takiej średnicy jest stosowane w różnych zastosowaniach, w tym w konstrukcjach nośnych, takich jak belki, słupy czy stropodachy. Przykładem zastosowania drewna wielkowymiarowego jest budowa domów jednorodzinnych oraz obiektów przemysłowych, gdzie jego wytrzymałość na obciążenia statyczne i dynamiczne jest kluczowa. Dobrze dobrane drewno wielkowymiarowe może znacząco wpływać na trwałość i stabilność konstrukcji. Znajomość tych standardów oraz umiejętność ich prawidłowego stosowania pozwala na efektywne wykorzystanie drewna w projektach budowlanych.

Pytanie 31

Do ostatecznego wyrównania powierzchni drewnianych elementów dębowych, zgodnie z danymi zawartymi w tabeli należy wybrać papier ścierny oznaczony symbolem

Materiał	Szlifowanie zgrubne	Szlifowanie wykończające
Sklejka Drewno twarde Drewno miękkie Forniry	P 50 – P 60 P 50 – P 60 P 30 – P 60 P 100 – P 120	P 60 – P 120 P 80 – P 120 P 60 – P 120 P 120 – P 240

A. P 30

B. P 180

C. P 100

D. P 60

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór papieru ściernego oznaczonego symbolem P 100 jest prawidłowy w kontekście ostatecznego wyrównania powierzchni drewnianych elementów dębowych. Zgodnie z przyjętymi standardami, do szlifowania wykończeniowego drewna twardego, takiego jak dąb, zaleca się stosowanie papierów ściernych w zakresie od P 80 do P 120. Papier oznaczony P 100 idealnie mieści się w tym zakresie, co sprawia, że jest odpowiedni do uzyskania gładkiej i równej powierzchni. Użycie papieru o tej granulacji pozwala na skuteczne usunięcie wszelkich niedoskonałości bez ryzyka nadmiernego zdzierania materiału, co mogłoby prowadzić do zniekształcenia kształtu elementów drewnianych. Przykładem zastosowania P 100 może być szlifowanie mebli wykonanych z dębu, gdzie ostateczne wygładzenie powierzchni jest kluczowe dla estetyki i trwałości wykończenia. Przy stosowaniu tego papieru warto również pamiętać o technice szlifowania – szlifowanie wzdłuż słojów drewna minimalizuje ryzyko powstawania rys oraz zapewnia lepsze rezultaty wykończeniowe.

Pytanie 32

Aby wykonać imitację hebanu barwionego na czarno do naprawy inkrustacji, jakiego materiału należy użyć?

A. dębu

B. brzozy

C. sosny

D. gruszy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Grusza jest materiałem, który doskonale nadaje się do tworzenia imitacji hebanu zabarwionego na czarno, ze względu na swoją gęstość i strukturę. Drewno gruszy charakteryzuje się atrakcyjnym usłojeniem oraz stosunkowo łatwą obróbką, co czyni je idealnym wyborem do inkrustacji i detali w meblarstwie oraz stolarstwie artystycznym. W praktyce, aby uzyskać efekt imitacji hebanu, należy nałożyć na drewno odpowiedni pigment lub bejcę w kolorze czarnym, co podkreśli naturalne piękno i rzeźbienie gruszy. W branży stolarskiej wykorzystuje się ten materiał nie tylko ze względu na estetykę, ale także na jego właściwości wytrzymałościowe, które są zbliżone do bardziej ekskluzywnych gatunków drewna. Ponadto, grusza jest lekka, co ułatwia transport i montaż gotowych elementów. Dzięki tym właściwościom, grusza staje się preferowanym surowcem przy produkcji mebli stylowych oraz luksusowych akcesoriów dekoracyjnych.

Pytanie 33

Drewno o zawartości wilgoci od 8 do 10% powinno być użyte do produkcji

A. szałówek elewacyjnych

B. drzwi wewnętrznych

C. okien

D. ławek do sauny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Drewno o wilgotności 8 ÷ 10% jest idealnym materiałem do wykonania drzwi wewnętrznych, ponieważ jego wysoka stabilność wymiarowa i odporność na deformacje zapewniają długotrwałe użytkowanie. Wilgotność na poziomie 8 ÷ 10% odpowiada standardom, które rekomendują stosowanie drewna w pomieszczeniach o normalnej wilgotności, co jest typowe dla wnętrz budynków mieszkalnych. W przypadku drzwi wewnętrznych, gdzie minimalizuje się ryzyko narażenia na działanie skrajnych warunków atmosferycznych, drewno w tym przedziale wilgotności skutecznie zapobiega pęknięciom i odkształceniom, które mogą wystąpić przy wyższej wilgotności. Praktycznym przykładem zastosowania są drzwi wykonane z drewna dębowego czy sosnowego, które nie tylko dobrze komponują się estetycznie z wnętrzem, ale również zapewniają znakomite parametry użytkowe. Dodatkowo, stosowanie drewna o odpowiedniej wilgotności wspiera standardy ekologiczne, redukując potrzebę konserwacji i wymiany elementów. Zaleca się także, aby przed montażem drewno było poddane aklimatyzacji w miejscu instalacji, co zapewni optymalne warunki dla jego pracy.

Pytanie 34

Jaką ilość kleju w litrach trzeba przygotować do zimnego klejenia elementów o łącznej powierzchni 50 m2, jeśli zużycie kleju wynosi 150 ml/m2?

A. 8,5 litra

B. 7,5 litra

C. 5,5 litra

D. 9,5 litra

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć ilość kleju potrzebną do klejenia elementów o powierzchni 50 m2 z zużyciem 150 ml/m2, należy wykonać prostą kalkulację. Mnożymy powierzchnię przez zużycie: 50 m2 x 150 ml/m2 = 7500 ml. Przekształcamy mililitry na litry, co daje 7500 ml = 7,5 litra. W praktyce, dokładne obliczenie ilości kleju jest kluczowe w aplikacjach budowlanych i przemysłowych. Zbyt mała ilość kleju może prowadzić do słabego połączenia, co zwiększa ryzyko uszkodzenia klejonych elementów. Z kolei nadmiar kleju może być kosztowny i prowadzić do marnotrawstwa materiału. W branży budowlanej stosuje się także różne standardy dotyczące zużycia kleju w zależności od zastosowanego materiału, dlatego zawsze warto konsultować się z kartą techniczną produktu. Oprócz tego, ważne jest również przestrzeganie zaleceń producenta oraz odpowiednich norm jakościowych, co zapewnia trwałe i efektywne połączenie. Wiedza na temat obliczeń związanych z zużyciem materiałów jest niezbędna dla każdego specjalisty w branży budowlanej.

Pytanie 35

Do łączenia fryzów z drewna iglastego o zwiększonej wilgotności powinno się zastosować klej

A. topliwy

B. mocznikowy

C. neoprenowy

D. poliuretanowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klejenie fryzów z drewna iglastego o podwyższonej wilgotności wymaga zastosowania odpowiednich klejów, które są w stanie skutecznie wiązać w tych warunkach. Kleje poliuretanowe charakteryzują się doskonałą odpornością na wilgoć oraz dużą elastycznością, co czyni je idealnym wyborem do takich zastosowań. Ich właściwości zapewniają trwałe połączenia oraz wysoką odporność na czynniki atmosferyczne, co jest kluczowe w przypadku drewna iglastego, które często może być narażone na zmiany wilgotności. Przykładem praktycznym użycia kleju poliuretanowego jest jego stosowanie w budownictwie do łączenia elementów drewnianych w konstrukcjach narażonych na wilgoć, takich jak belki nośne czy podłogi w wilgotnych pomieszczeniach. Zgodnie z normami branżowymi, do klejenia drewna w takich warunkach należy zastosować kleje, które spełniają wymagania EN 204 dla klejów do użytku wewnętrznego oraz zewnętrznego, co zapewnia ich odpowiednią jakość oraz trwałość.

Pytanie 36

Jaką grupę wad drewna reprezentuje fałszywa twardziel?

A. Pęknięć

B. Wad kształtowych

C. Porażeń wywołanych przez grzyby

D. Budowy drewna i zabarwień

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fałszywa twardziel to typ wady drewna, która jest klasyfikowana w kategorii budowy drewna i zabarwień. W praktyce oznacza to, że fałszywa twardziel jest wynikiem nietypowego rozwoju komórek drewna, które mogą przyjmować różne kolory i tekstury. W przeciwieństwie do naturalnej twardzieli, fałszywa twardziel nie jest efektem procesu starzenia się drewna i nie ma właściwości, które zapewniają odporność na czynniki zewnętrzne. W browarnictwie oraz w produkcji mebli, zrozumienie struktury drewna i jego wad jest kluczowe dla uzyskania trwałych i estetycznych wyrobów. Przykładowo, w procesie selekcji surowca na deski podłogowe, fałszywa twardziel może wpływać na decyzje dotyczące jakości drewna, co jest szczególnie istotne w kontekście norm jakościowych, takich jak PN-EN 1310, które wskazują na akceptowalne wady drewna. Wiedza o wadach budowy drewna, w tym przypadku fałszywej twardzieli, pozwala na lepsze planowanie procesów obróbczych oraz ograniczenie strat materiałowych.

Pytanie 37

Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, do którego sortymentu tarcicy obrzynanej należy zaliczyć tarcicę o wymiarach 100 x 150 mm.

Nazwa sortymentu	Grubość [mm]	Szerokość [mm]
Belki	200÷250	200÷275
Krawędziaki	100÷175	100÷175
Łaty	32÷90	32÷90
Listwy	19÷25	25÷32

A. Belki.

B. Krawędziaki.

C. Listwy.

D. Łaty.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tarcica o wymiarach 100 x 150 mm zalicza się do kategorii krawędziaków, ponieważ jej wymiary mieszczą się w standardowych zakresach dla tego sortymentu. Krawędziaki są to elementy drewniane, których grubość zazwyczaj wynosi od 100 do 150 mm, co czyni je odpowiednimi do zastosowań konstrukcyjnych, takich jak budowa szkieletów, więźb dachowych czy jako elementy nośne. Warto zauważyć, że krawędziaki muszą spełniać odpowiednie normy jakościowe, takie jak PN-EN 14081, które określają wymagania dla drewna stosowanego w budownictwie. Użycie krawędziaków pozwala na uzyskanie stabilnych i trwałych konstrukcji, co jest kluczowe w każdym projekcie budowlanym. W praktyce, znajomość klasyfikacji tarcicy obrzynanej jest istotna dla wykonawców oraz projektantów, którzy muszą dobierać odpowiednie materiały do planowanych konstrukcji, zapewniając ich bezpieczeństwo oraz funkcjonalność.

Pytanie 38

Zbielenie powłoki nitrocelulozowej na drewnie może być spowodowane

A. wysoką wilgotnością lakierowanej powierzchni

B. zbyt grubą warstwą lakieru nałożoną jednorazowo

C. zbyt dużą zawartością plastyfikatora w lakierze

D. zapyloną powierzchnią drewna

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Za duża zawartość plastyfikatora w lakierze nitrocelulozowym może prowadzić do zjawiska zbielenia powłoki na powierzchni drewna. Plastyfikatory są substancjami, które zwiększają elastyczność i przyczepność powłok, co jest istotne w kontekście ochrony drewna. Jednak nadmierna ich ilość może skutkować niepożądanymi efektami, takimi jak mętność czy zbielenie. Dzieje się to z powodu interakcji plastyfikatorów z wilgocią oraz z powłoką lakieru, co prowadzi do tworzenia się drobnych mikroporów, które odbijają światło. W praktyce, aby uniknąć tego problemu, należy przestrzegać zaleceń producentów dotyczących proporcji składników w lakierach oraz stosować odpowiednie metody aplikacji. Należy również pamiętać o właściwym przygotowaniu podłoża, co może znacząco wpłynąć na jakość i trwałość powłok. W branży stosuje się także testy kompatybilności lakierów z różnymi rodzajami drewna oraz ich wilgotnością, co pozwala na precyzyjne dobranie odpowiednich produktów do konkretnego zastosowania.

Pytanie 39

Jaką metodę impregnacji należy zastosować, aby trwale zabezpieczyć drewno przed szkodnikami?

A. Woskowanie

B. Impregnację ciśnieniową

C. Malowanie farbą olejną

D. Lakierowanie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Impregnacja ciśnieniowa to jedna z najskuteczniejszych metod zabezpieczania drewna przed szkodnikami. Polega ona na wprowadzeniu środka impregnującego w głąb struktury drewna pod wysokim ciśnieniem w specjalnych autoklawach. Dzięki temu impregnat wnika głęboko, co zapewnia długotrwałą ochronę przed owadami, grzybami i pleśnią. Proces ten jest powszechnie stosowany w przemyśle budowlanym, szczególnie w przypadku elementów konstrukcyjnych, które są narażone na wilgoć i kontakt z ziemią, takich jak słupy, podkłady kolejowe czy ogrodzenia. Impregnacja ciśnieniowa jest zgodna z normami branżowymi i uznawana za jedną z najlepszych praktyk w ochronie drewna. Ważne jest, aby stosować odpowiednie środki impregnujące, które są bezpieczne dla środowiska i ludzi. Dzięki temu możemy przedłużyć żywotność drewna i zapobiec jego degradacji, co jest szczególnie istotne w przypadku konstrukcji zewnętrznych narażonych na zmienne warunki atmosferyczne.

Pytanie 40

Wilgotność bezwzględna drewna, które ma być użyte do budowy drzwi wewnętrznych, powinna znajdować się w zakresie

A. 30-32%

B. 40-42%

C. 20-22%

D. 10-12%

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wilgotność bezwzględna tarcicy, która ma być użyta do robienia drzwi wewnętrznych, powinna wynosić między 10 a 12%. To ważne, żeby drzwi były stabilne i trwałe, zwłaszcza w różnych warunkach, jakie mogą panować w pomieszczeniach. Takie wartości są zgodne z normą PN-EN 13183-1, która mówi o tym, jaka wilgotność jest odpowiednia dla drewna. Przy takiej wilgotności ryzyko pękania czy wypaczania jest naprawdę minimalne, a to jest istotne dla elementów konstrukcyjnych jak drzwi. Na przykład, jeśli drewno jest zbyt wilgotne, na poziomie 20-22%, może zrobić się pleśń, a to już nie jest najlepsze dla zdrowia mieszkańców i ogólnego wyglądu. Drewno w przedziale 10-12% dobrze sprawdza się w typowych warunkach, co przekłada się na dłuższą żywotność drzwi i ich estetykę.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej