Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik geodeta
Kwalifikacja: BUD.18 - Wykonywanie pomiarów sytuacyjnych, wysokościowych i realizacyjnych oraz opracowywanie wyników tych pomiarów
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 13:00
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 13:00

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na czym umieszcza się współrzędne X oraz Y punktów osnowy realizacyjnej?

A. szkicu dokumentacyjnym

B. szkicu inwentaryzacyjnym

C. mapie zasadniczej

D. mapie ewidencyjnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szkic dokumentacyjny to naprawdę przydatne narzędzie, które pomaga w wizualizacji i zapisywaniu współrzędnych punktów osnowy realizacyjnej. Te współrzędne X i Y są mega ważne, bo pozwalają określić, gdzie dokładnie znajdują się punkty w przestrzeni, co jest super istotne w geodezji i inżynierii. Jak masz taki szkic, to łatwiej analizować i interpretować te wszystkie geodezyjne dane. Przykładowo, przy inwentaryzacji gruntów, precyzyjne odzwierciedlenie punktów osnowy pozwala dokładnie ustalić granice działek. No i co ważne, według standardów geodezyjnych, dokumentacja musi być zrozumiała i przejrzysta, żeby każdy mógł to ogarnąć. Dlatego tak ważne jest, aby współrzędne były poprawnie naniesione na szkic, bo to wpływa na cały proces geodezyjny i zgodność z normami prawnymi i technicznymi.

Pytanie 2

W skład dokumentacji technicznej, która jest przekazywana do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego po zakończeniu pracy geodezyjnej, między innymi wchodzi

A. sprawozdanie techniczne

B. kopia zawodowych uprawnień geodety

C. oświadczenie o przeprowadzeniu pracy zgodnie z obowiązującymi normami

D. faktura za zrealizowane zlecenie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sprawozdanie techniczne jest kluczowym elementem dokumentacji przekazywanej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego po wykonaniu prac geodezyjnych. Dokument ten ma na celu szczegółowe przedstawienie wykonanej pracy, jej metod, zastosowanych narzędzi oraz wyników pomiarów. Sprawozdanie powinno zawierać informacje o lokalizacji terenów, charakterystyce wykonanych pomiarów oraz wszelkich odchyleniach od przyjętych norm i standardów. Przykładem praktycznego zastosowania sprawozdania technicznego jest jego wykorzystanie przy weryfikacji dokładności wykonanych pomiarów przez instytucje kontrolujące, co jest niezbędne w kontekście realizacji projektów budowlanych czy infrastrukturalnych. Dodatkowo, zgodnie z ustawą o geodezji i kartografii, sprawozdanie powinno być sporządzone zgodnie z określonymi wytycznymi, co zapewnia wysoką jakość i zaufanie do danych geodezyjnych. Takie dokumenty stanowią również istotne źródło informacji dla dalszych prac planistycznych oraz rozwoju lokalnych baz danych geodezyjnych.

Pytanie 3

Przy dokonywaniu pomiarów trzeba uwzględnić błąd miejsca zera?

A. kątów poziomych

B. rozstawów, stosując taśmę stalową

C. rozstawów, przy użyciu dalmierza elektromagnetycznego

D. kątów pionowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Błąd miejsca zera jest szczególnie istotny przy pomiarach kątów pionowych, ponieważ może znacząco wpłynąć na dokładność pomiarów wysokości i spadków. W przypadku używania instrumentów pomiarowych, takich jak teodolity czy niwelatory optyczne, ważne jest, aby precyzyjnie ustawić zero, aby uniknąć błędnych odczytów. Przykładem zastosowania jest pomiar wysokości budynków lub obiektów terenowych, gdzie nawet niewielki błąd w ustawieniu miejsca zera może prowadzić do błędnych wyliczeń różnicy wysokości. W praktyce, aby zminimalizować ten błąd, stosuje się kalibrację instrumentów, regularne sprawdzanie ich dokładności oraz wykonywanie pomiarów z różnych punktów referencyjnych. W branży budowlanej oraz geodezyjnej przestrzeganie standardów takich jak ISO 17123 jest kluczowe dla zapewnienia rzetelności danych pomiarowych, co w konsekwencji wpływa na bezpieczeństwo i jakość realizowanych inwestycji.

Pytanie 4

Z przedstawionego rysunku wynika, że szerokość h warstwy komina pomiędzy punktami 1 i 2 została wyznaczona w wyniku pomiaru

A. biegunowego.

B. niwelacji trygonometrycznej.

C. niwelacji punktów rozproszonych.

D. tachimetrycznego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Niwelacja trygonometryczna jest jedną z kluczowych metod pomiarowych stosowanych w geodezji do wyznaczania różnic wysokości pomiędzy punktami. W przedstawionym rysunku, kąty nachylenia α i β oraz odległości b i x pozwalają na zastosowanie wzorów trygonometrycznych do obliczenia różnicy wysokości. Główne założenie tej metody opiera się na pomiarze kątów pionowych oraz odległości poziomych, co jest zgodne z normami i standardami branżowymi. Przykładowo, w praktyce geodezyjnej, niwelacja trygonometryczna jest często wykorzystywana w inżynierii lądowej do projektowania dróg czy budynków, gdzie precyzyjne wyznaczenie różnic w wysokości jest kluczowe dla stabilności konstrukcji. Metoda ta, jako jedna z bardziej zaawansowanych, pozwala na uzyskanie wysokiej dokładności pomiarów, co czyni ją preferowaną w bardziej skomplikowanych projektach budowlanych, gdzie tradycyjne metody mogłyby okazać się niewystarczające.

Pytanie 5

Topograficzny opis punktu osnowy pomiarowej nie zawiera

A. numeru punktu osnowy, który jest opisywany

B. nazwiska geodety, który sporządził opis

C. miar umożliwiających lokalizację znaku

D. skali przygotowania opisu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kiedy piszesz opis topograficzny punktu osnowy, warto skupić się na najważniejszych informacjach. Nie ma sensu trzymać się jakiejś skali opracowania. Owszem, skala jest ważna w przypadku map czy planów, ale przy punktach osnowy liczą się inne dane. Musisz podać numer punktu, żeby można go było zlokalizować w terenie. No i dobrze jest dodać, kto ten punkt opracował - nazwisko geodety. Użycie skali w tym przypadku nie jest standardem, bo pomiar powinien opierać się na dokładnych współrzędnych, które są przecież dużo bardziej przydatne. Jak się spojrzy na standardy geodezyjne, to widać, że kładą nacisk na precyzję lokalizacji, a nie na opis przez pryzmat skali. Także, pomijając tę skalę w opisie punktu, robisz dobrze.

Pytanie 6

Jeżeli pomiary wykonano tak, jak na przedstawionym rysunku, to odległość między punktami osnowy geodezyjnej d_1-2 można obliczyć, stosując działanie

A. (d1-2)2 = 82,362 + 79,462 - 2 * 82,36 * 79,46 * cos 67,9534g

B. d1-2 = 82,36 * tg 67,9534g

C. d1-2 = 82,362 / 79,462 + sin 67,9534g

D. (d1-2)2 = 82,36 / sin 67,9534g * 79,46

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź opiera się na zastosowaniu twierdzenia cosinusów, które jest kluczowe w geodezji do obliczania długości boków trójkątów. W sytuacji, gdy znamy długości dwóch boków oraz miarę kąta między nimi, możemy z łatwością obliczyć trzeci bok. W przedstawionym przypadku, wzór (d1-2)² = 82,362 + 79,462 - 2 * 82,36 * 79,46 * cos 67,9534g pokazuje, jak wykorzystać te dane do precyzyjnych obliczeń geodezyjnych. W praktyce, takie obliczenia są niezwykle istotne przy tworzeniu map, pomiarach gruntów czy projektach budowlanych, gdzie dokładność jest kluczowa. Przykład użycia tego wzoru można znaleźć w projektach inżynieryjnych, gdzie każdy błąd w pomiarach może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych i czasowych. Warto również zaznaczyć, że znajomość i umiejętność stosowania twierdzenia cosinusów to absolutna podstawa w edukacji geodezyjnej i inżynieryjnej, co podkreśla znaczenie solidnych fundamentów teoretycznych w praktyce.

Pytanie 7

Mapy związane z regulacją stanu prawnego nieruchomości to opracowania kartograficzne określane mianem

A. do celów prawnych

B. uzupełniających

C. do celów projektowych

D. katastralnych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "do celów prawnych" jest poprawna, ponieważ mapy te mają kluczowe znaczenie w regulacji stanu prawnego nieruchomości. Służą one do przedstawiania granic działek, ich powierzchni oraz wszelkich obciążeń prawnych, takich jak hipoteki czy służebności. Mapy do celów prawnych są wykorzystywane w procesach notarialnych, a także w postępowaniach sądowych, gdzie ważne jest dokładne określenie stanu prawnego nieruchomości. Przykładem zastosowania takich map może być procedura podziału działki, gdzie precyzyjne ustalenie granic jest niezbędne do prawidłowego podziału. W praktyce wykorzystuje się je w dokumentacji związanej z obrotem nieruchomościami, co jest zgodne z normami i standardami, takimi jak Ustawa o geodezji i kartografii, która reguluje kwestie związane z tworzeniem i wykorzystywaniem map w obrocie nieruchomościami.

Pytanie 8

Jakie kryterium musi zostać zrealizowane dla poprawek po wyrównaniu zmierzonych wartości o różnej dokładności, przy założeniu, że v to poprawka, a p to waga zmierzonej wartości?

A. [pvv] = min

B. [pvv] = max

C. [pv] = min

D. [pv] = max

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź [pvv] = min. jest prawidłowa, ponieważ przy wyrównywaniu pomierzonych wielkości, które różnią się dokładnością, kluczowym celem jest minimalizacja błędów pomiarowych. Poprawki, oznaczane jako v, powinny być takie, aby całkowita suma ważonych błędów była jak najmniejsza. W praktyce oznacza to, że dla pomiarów o różnych wagach (p), suma ważonych poprawek powinna dążyć do minimum, co pozwala na uzyskanie najbardziej wiarygodnych i precyzyjnych wyników. Na przykład, w laboratoryjnych pomiarach chemicznych, gdzie dokładność pomiarów jest kluczowa, stosuje się metody statystyczne, takie jak metoda najmniejszych kwadratów. Standardy ISO 5725-1 podkreślają znaczenie tego podejścia w ocenie dokładności pomiarów. W sytuacjach, gdy pomiary są obarczone różnymi stopniami niepewności, stosowanie takich poprawek pozwala na lepsze uśrednienie wyników, co jest szczególnie korzystne w badaniach naukowych oraz w procesach przemysłowych, gdzie precyzja ma kluczowe znaczenie dla uzyskania wysokiej jakości produktów.

Pytanie 9

Który z poniższych błędów nie jest usuwany przez pomiar z punktu centralnego w niwelacji geometrycznej?

A. Refrakcja pionowa.

B. Różne położenie zera pary łat.

C. Zakrzywienie powierzchni ziemi.

D. Osadzenie instrumentu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Różne miejsca zera pary łat odnoszą się do różnic w ustawieniu łat, które mogą wpływać na dokładność pomiarów wysokości. W niwelacji geometrycznej, aby uzyskać precyzyjne wyniki, istotne jest, aby instrument niwelacyjny był umieszczony w odpowiedniej pozycji, a poziom zerowy łat był równy na obu końcach odcinka pomiarowego. Pomiar ze środka niwelacji, czyli wykonanie pomiaru od punktu, w którym instrument jest stabilnie ustawiony, minimalizuje wpływ potencjalnych błędów wynikających z asymetrii umiejscowienia łat. Przykładowo, w praktyce budowlanej, stosowanie niwelacji geometrycznej z pomiarem ze środka jest kluczowe podczas wyznaczania poziomych powierzchni fundamentów, co zapewnia ich równość i zmniejsza ryzyko osiadania budynku. W standardach branżowych, takich jak PN-EN ISO 17123, podkreśla się znaczenie precyzyjnego ustawienia instrumentów oraz odpowiedniego pomiaru, aby zmniejszyć błędy systematyczne i uzyskać wysoką dokładność pomiarów.

Pytanie 10

Ile ciągów poligonowych tworzy sieć poligonową przedstawioną na rysunku?

A. 4

B. 3

C. 2

D. 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 3. Sieć poligonowa składa się z ciągów poligonowych, które są zamkniętymi łamanymi. Na przedstawionym rysunku można zidentyfikować trzy zamknięte łamane, co w praktyce oznacza, że mamy do czynienia z trzema odrębnymi elementami stanowiącymi podstawę analizy przestrzennej w geodezji oraz kartografii. Każdy z tych ciągów jest istotny dla określenia granic działek, obszarów do analizy urbanistycznej czy w planowaniu przestrzennym. Dobre praktyki w zakresie tworzenia sieci poligonowych wymuszają na nas precyzyjne zidentyfikowanie każdego ciągu, co jest niezbędne do prawidłowego pomiaru i analizy geodezyjnej. W dokumentacji geodezyjnej oraz planistycznej, zamknięte łamane pełnią kluczową rolę w przedstawianiu obiektów przestrzennych, co ma zastosowanie zarówno w projektach inżynieryjnych, jak i w opracowaniach dotyczących ochrony środowiska.

Pytanie 11

Który z wymienionych obiektów może mieć domiar przekraczający 25 m, jeżeli pomiary szczegółów terenowych są realizowane metodą ortogonalną?

A. Stabilizowanego punktu załamania granicy działki.

B. Trwałego ogrodzenia.

C. Elementu podziemnej sieci gazowej.

D. Drewnianej podpory mostowego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Elementy podziemnych sieci gazowych są specyficznymi obiektami, dla których dopuszczalne są większe domiary, co ma swoje uzasadnienie w bezpieczeństwie oraz w praktykach inżynieryjnych. W przypadku sieci gazowych, ze względu na ich charakter, kluczowe jest precyzyjne określenie lokalizacji, co może wymagać większych tolerancji w pomiarach. Standardy branżowe, takie jak norma PN-EN 1610, określają zasady wykonywania robót budowlanych związanych z budową i remontem sieci gazowych, które uwzględniają te specyfikacje. Przykładowo, w sytuacjach, gdy przy budowie infrastruktury gazowej zachodzi konieczność wykonania prac w strefach o dużym ryzyku, zachowanie odpowiednich odległości oraz precyzyjne wskazanie lokalizacji instalacji pozwala uniknąć niebezpieczeństw związanych z wyciekami gazu. Z tego względu, stosując metodę ortogonalną, można zastosować domiar większy niż 25 m, aby zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa i zgodności z obowiązującymi przepisami. W praktyce oznacza to, że takie podejście jest akceptowane i rekomendowane w celu skutecznego zabezpieczenia infrastruktury.

Pytanie 12

Jaki typ sieci poligonowej przedstawiono na rysunku?

A. Niezależną.

B. Jednowęzłową.

C. Nawiązaną.

D. Kątową.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta sieć poligonowa, co widzisz na rysunku, to sieć niezależna. To oznacza, że nie jest bezpośrednio powiązana z wyższymi punktami osnowy geodezyjnej, co daje jej większą swobodę w pomiarach. W praktyce, znaczy to, że możesz robić pomiary bez konieczności odniesienia do wcześniej ustalonych punktów kontrolnych. W taki sposób jest to super przydatne, szczególnie gdy te punkty są niedostępne lub po prostu za drogie do wyznaczenia. Tego typu sieci często są wykorzystywane w projektach, gdzie precyzja jest kluczowa, jak to jest w geodezji inżynieryjnej czy przy wyznaczaniu granic działek. Dzięki tym sieciom możesz też lepiej rozmieszczać punkty pomiarowe, co prowadzi do lepszych rozwiązań przy mniejszych kosztach czasowych i finansowych. Fajnie jest pamiętać, że planując takie sieci, warto trzymać się norm ISO i krajowych przepisów geodezyjnych, bo one regulują, jak powinny wyglądać pomiary i jakość danych.

Pytanie 13

Niwelator to narzędzie służące do dokonania pomiaru

A. kątów zenitalnych

B. kątów nachylenia

C. różnic wysokości

D. wysokości punktów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Niwelator to dosyć specyficzne urządzenie, które służy głównie do mierzenia różnic wysokości pomiędzy punktami w terenie. Jak to działa? Wykorzystuje coś w rodzaju poziomicy, by dokładnie określić te różnice. To bardzo ważne w różnych dziedzinach, takich jak budownictwo czy geodezja, bo dobrze wykonane pomiary wysokości są kluczowe. Na przykład, kiedy budujemy fundamenty, musimy być pewni, że wszystko jest na właściwej wysokości, żeby budowla była stabilna. Niwelatory są też wykorzystywane do tworzenia map topograficznych, gdzie precyzyjne różnice w wysokościach terenu mają ogromne znaczenie. W branży mamy różne normy, jak ISO, które przypominają, jak ważne są dokładne pomiary. A co ciekawe, teraz mamy również niwelatory elektroniczne, które jeszcze bardziej podnoszą jakość pomiarów, co naprawdę ma znaczenie w dzisiejszych projektach budowlanych.

Pytanie 14

Która z poniższych aktywności nie wchodzi w zakres działań Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej?

A. Rejestrowanie dokumentów przyjętych do zasobu geodezyjnego

B. Realizacja pomiarów w celu ustalenia współrzędnych oraz wysokości punktów osnowy

C. Przyjmowanie oraz rejestrowanie zgłoszeń prac geodezyjnych i kartograficznych

D. Wydawanie instrukcji do przeprowadzenia zgłoszonych prac

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykonywanie pomiarów w celu określenia współrzędnych i wysokości punktów osnowy jest zadaniem, które nie należy do kompetencji Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (PODGiK). Główne zadania tego ośrodka koncentrują się na ewidencjonowaniu, zarządzaniu oraz udostępnianiu danych geodezyjnych i kartograficznych, a nie na samodzielnym przeprowadzaniu pomiarów. Punkty osnowy geodezyjnej są zazwyczaj określane przez wyspecjalizowane jednostki, takie jak przedsiębiorstwa geodezyjne, które realizują pomiary zgodnie z obowiązującymi normami, na przykład PN-EN ISO 19111 dotyczących systemów odniesienia i pomiarów. Ośrodki te koncentrują się na tworzeniu i utrzymywaniu zasobów geodezyjnych, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania planowania przestrzennego oraz wielu innych dziedzin, takich jak budownictwo, infrastruktura czy ochrona środowiska. Przykładem praktycznego zastosowania wiedzy w tym zakresie może być współpraca PODGiK z lokalnymi samorządami, które polegają na dostępie do dokładnych i aktualnych map oraz danych geodezyjnych do celów planistycznych.

Pytanie 15

Jaką maksymalną długość rzędnej można stosować przy pomiarze sytuacyjnym obrysów budynków metodą prostokątnych domiarów?

A. 20 m

B. 30 m

C. 25 m

D. 15 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dopuszczalna długość rzędnej wynosząca 25 m w pomiarach sytuacyjnych konturów budynków przy zastosowaniu metody domiarów prostokątnych jest zgodna z zaleceniami norm i standardów pomiarowych. Taka długość pozwala na efektywne wykonywanie pomiarów, minimalizując jednocześnie błędy związane z nieprawidłowym przenoszeniem wymiarów. Przykładowo, przy pomiarach na większych dystansach, błędy kumulacyjne mogą znacząco wpłynąć na dokładność wyników. Dlatego stosowanie rzędnych o długości 25 m jest praktycznym rozwiązaniem, które zapewnia równocześnie wysoką precyzję i efektywność pracy. W praktyce, taki wymiar pozwala na zastosowanie odpowiednich narzędzi pomiarowych, takich jak dalmierze optyczne, które są zoptymalizowane do pracy w takich odległościach. Dobrą praktyką jest także regularne kalibrowanie sprzętu, co dodatkowo zwiększa dokładność pomiarów. W kontekście przepisów budowlanych oraz norm geodezyjnych, długość rzędnej powinna być dostosowana do specyfiki terenu oraz rodzaju budowli, co czyni znajomość tego zagadnienia niezwykle istotnym elementem pracy geodety.

Pytanie 16

Który numer punktu należy wpisać w miejsce oznaczone znakiem zapytania w przedstawionym oknie dialogowym do obliczenia ciągu poligonowego w programie komputerowym?

A. 12

B. 11

C. 39

D. 38

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 12 jest prawidłowa, ponieważ w zaprezentowanym oknie dialogowym programu do obliczenia ciągu poligonowego, numery punktów są uporządkowane sekwencyjnie. Zgodnie z dobrymi praktykami w geodezji i inżynierii, ciąg poligonowy jest obliczany na podstawie kolejnych punktów, które muszą być numerowane w określonej, logicznej kolejności. W tym przypadku, mamy do czynienia z numeracją punktów: 11, 12, 38, 39. Numer 12 jest bezpośrednio następującym punktem po 11, co czyni go odpowiednim wyborem na miejsce oznaczone znakiem zapytania. Tego typu logiczne myślenie jest kluczowe w pracy z programami geodezyjnymi, gdzie każde niedopatrzenie w numeracji może prowadzić do błędnych obliczeń. W praktyce, komputery i oprogramowanie geodezyjne często wymagają precyzyjnych danych wejściowych, a zrozumienie, jak i dlaczego niektóre odpowiedzi są poprawne, wpłynie na jakość wyników, co jest zgodne z najlepszymi praktykami stosowanymi w branży.

Pytanie 17

W teodolicie oś rotacji instrumentu jest oznaczona

A. vv

B. hh

C. cc

D. ll

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'vv' jest prawidłowa, ponieważ oznaczenie to odnosi się do osi obrotu teodolitu. Teodolit jest precyzyjnym instrumentem stosowanym w geodezji do pomiarów kątów poziomych i pionowych. Oś obrotu instrumentu jest kluczowym elementem, który pozwala na dokonywanie dokładnych pomiarów. Jest to oś, wokół której instrument obraca się, co umożliwia precyzyjne celowanie na obiekty. W praktyce, podczas ustawiania teodolitu, operator musi zapewnić, że oś obrotu jest idealnie wyrównana z punktem pomiarowym. Wykorzystanie oznaczenia 'vv' jest standardem w branży, co ułatwia komunikację między specjalistami. Warto również zauważyć, że dobrym zwyczajem jest regularne kalibrowanie teodolitu, aby zapewnić jego dokładność i wiarygodność w pomiarach. Wiedza na temat funkcji i oznaczeń elementów teodolitu jest kluczowa dla skutecznego prowadzenia prac geodezyjnych oraz inżynieryjnych, co potwierdzają międzynarodowe normy ISO dotyczące pomiarów geodezyjnych.

Pytanie 18

Którego znaku umownego należy użyć do oznaczenia na mapie zasadniczej schodów prowadzących do budynku?

A. C.

B. A.

C. B.

D. D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z polskimi normami kartograficznymi, schody na mapach zasadniczych oznacza się przy pomocy symbolu przedstawionego w odpowiedzi C. Symbol ten jest zrozumiały dla użytkowników i skutecznie oddaje charakterystykę schodów, przedstawiając je w widoku z góry. W praktyce oznaczanie schodów w ten sposób jest istotne w kontekście projektowania przestrzeni publicznych oraz budynków, gdzie informacje o dostępie i strukturze są kluczowe dla użytkowników. Warto zauważyć, że poprawne stosowanie symboli na mapach jest nie tylko kwestią estetyki, ale także funkcjonalności, wpływając na bezpieczeństwo i orientację w terenie. Zgodność z normami, takimi jak PN-EN ISO 19117, podkreśla znaczenie tych symboli w zachowaniu spójności i jasności map, co jest szczególnie ważne w kontekście urbanistyki i planowania przestrzennego.

Pytanie 19

Na podstawie przedstawionego fragmentu mapy zasadniczej określ, co oznaczają wartości wpisane do
207,12 licznika i mianownika ułamka znajdującego się przy znaku studzienki kanalizacyjnej. 204,88

A. 207,12 - rzędna terenu, 204,88 - rzędna dna studzienki.

B. 207,12 - rzędna terenu, 204,88 - rzędna włazu studzienki.

C. 207,12 - rzędna włazu studzienki, 204,88 - rzędna dna studzienki.

D. 207,12 - rzędna dna studzienki, 204,88 - rzędna włazu studzienki.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wskazuje, że wartość 207,12 oznacza rzędną włazu studzienki, a 204,88 - rzędną dna studzienki. Na mapach zasadniczych, wartości te są kluczowe dla zrozumienia relacji wysokościowych w terenie. Rzędna włazu studzienki, czyli wyższa wartość, znajduje się na górze, co oznacza, że to właśnie ta część studzienki jest widoczna na powierzchni terenu. Rzędna dna studzienki natomiast, to wartość niższa, wskazująca na poziom, na którym znajduje się dno studzienki. Zastosowanie tych wartości jest istotne w kontekście projektowania systemów kanalizacyjnych i odwodnieniowych. Przykładowo, przy planowaniu sieci kanalizacyjnej, inżynierowie muszą uwzględniać różnice wysokościowe, aby zapewnić prawidłowy spływ ścieków. Zgodnie z obowiązującymi standardami, takie dane są niezbędne podczas tworzenia dokumentacji geodezyjnej oraz w procesie projektowania infrastruktury. Wartości rzędnych pomagają także określić, czy teren jest odpowiedni dla budowy nowych obiektów i jakie ewentualne prace ziemne mogą być konieczne.

Pytanie 20

Na podstawie przedstawionego fragmentu mapy zasadniczej określ, co oznaczają wartości wpisane do licznika i mianownika ułamka znajdującego się przy znaku studzienki kanalizacyjnej.

A. 207,12 - rzędna terenu, 204,88 - rzędna dna studzienki.

B. 207,12 - rzędna dna studzienki, 204,88 - rzędna włazu studzienki.

C. 207,12 - rzędna terenu, 204,88 - rzędna włazu studzienki.

D. 207,12 - rzędna włazu studzienki, 204,88 - rzędna dna studzienki.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wartości 207,12 i 204,88 rzeczywiście reprezentują rzędne włazu i dna studzienki kanalizacyjnej. Rzędna włazu studzienki, podana jako 207,12, odnosi się do poziomu, na którym umieszczony jest właz, co jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniego dostępu do systemu kanalizacyjnego. Natomiast rzędna dna studzienki, wynosząca 204,88, wskazuje na wysokość dna studzienki w stosunku do poziomu morza. Zrozumienie tych wartości jest istotne w geodezji oraz w inżynierii budowlanej, gdyż pozwala na prawidłowe projektowanie i utrzymanie infrastruktury. W praktyce, błędne określenie rzędnych może prowadzić do problemów z odprowadzaniem wody, co jest szczególnie istotne w obszarach narażonych na zalania. Standardy branżowe, takie jak normy PN-EN 1991-1-4, wskazują na znaczenie precyzyjnych pomiarów oraz ich interpretacji w kontekście budowania i utrzymywania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.

Pytanie 21

Jaką wartość ma rzędna H_p dla pokrywy studzienki kanalizacyjnej, gdy zmierzona wysokość osi celowej H_c wynosi 202,21 m, a odczyt wartości podziału łaty niwelacyjnej z kreski środkowej lunety niwelatora to s = 1,140?

A. Hp = 203,35 m

B. Hp = 201,07 m

C. Hp = 202,32 m

D. Hp = 202,01 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to Hp = 201,07 m, co wynika z zastosowania prawidłowej metody obliczania rzędnej pokrywy studzienki kanalizacyjnej. Rzędna pokrywy studzienki (Hp) jest obliczana na podstawie wysokości osi celowej (Hc) oraz odczytu wartości podziału łaty (s). Wzór na obliczenie rzędnej pokrywy studzienki można zapisać jako: Hp = Hc - s. W naszym przypadku, podstawiając wartości, otrzymujemy: Hp = 202,21 m - 1,140 m = 201,07 m. Jest to standardowa metoda stosowana w geodezji, zapewniająca dokładność pomiarów oraz zgodność z normami branżowymi. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe, szczególnie w kontekście projektowania infrastruktury oraz prac budowlanych, gdzie precyzyjne pomiary mają fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa i funkcjonalności obiektów. Przykładem zastosowania takiej wiedzy w praktyce może być wyznaczanie poziomów wód gruntowych czy projektowanie systemów odwadniających, gdzie dokładne rzędne mają istotny wpływ na efektywność działania tych systemów.

Pytanie 22

Wskaż okno dialogowe programu do obliczeń geodezyjnych, w którym przedstawiono prawidłowe wartości kierunków do punktów 1, 2 i 3 w celu obliczenia współrzędnych punktu P pomierzonego metodą wcięcia kątowego wstecz, jeżeli wykonano pomiar kątów zgodnie ze szkicem.

A. B.

B. A.

C. C.

D. D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź B jest prawidłowa, gdyż wartości kierunków do punktów 1, 2 i 3 zostały określone zgodnie z zasadami pomiarów geodezyjnych oraz przedstawionymi w szkicu kątami. Kierunek do punktu 1, będący kierunkiem bazowym, wynosi 0,000 stopni. Następnie, kierunek do punktu 2 wynosi 70,000 stopni, co oznacza, że kąt ten jest zgodny z wyznaczeniem na szkicu. Kolejny kierunek, do punktu 3, oblicza się jako sumę kątów: 70,000 stopni (do punktu 2) oraz 50,000 stopni, co daje łącznie 120,000 stopni. Zgodność tych wartości z podanymi w szkicu jest kluczowa w metodzie wcięcia kątowego wstecz, ponieważ zapewnia precyzyjne obliczenie współrzędnych punktu P. W praktyce, w geodezji, każda nieścisłość w kierunkach może prowadzić do błędów w obliczeniach, co jest niezgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które wymagają wysokiej dokładności w pomiarach. Dlatego ważne jest, aby zawsze weryfikować i porównywać pomiary z dokumentacją i szkicami, co może znacznie wpłynąć na jakość naszych prac geodezyjnych.

Pytanie 23

Na rysunkach przedstawiono schematy rozmieszczenia punktów w płaszczyźnie poziomej.
Który rysunek ilustruje wyznaczanie współrzędnych punktu wcinanego P metodą kątowego wcięcia w przód?

A. C.

B. B.

C. A.

D. D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rysunek C ilustruje metodę kątowego wcięcia w przód, która jest szeroko stosowana w geodezji i kartografii do wyznaczania współrzędnych punktów w terenie. W tej metodzie korzysta się z dwóch znanych punktów, A i B, z których mierzy się kąty α i β względem punktu, którego współrzędne chcemy określić, czyli punktu P. Kluczowym aspektem tej metody jest precyzyjne wyznaczenie kątów oraz ich odpowiednia interpretacja w kontekście układu współrzędnych. W praktyce, technika ta jest używana w sytuacjach, gdy bezpośrednie zmierzenie odległości do punktu P jest niemożliwe lub utrudnione. Na przykład, może to być istotne w terenach górzystych lub zalesionych, gdzie widoczność jest ograniczona. Przestrzeganie dobrych praktyk, takich jak właściwe kalibrowanie instrumentów oraz dokładne rejestrowanie danych pomiarowych, jest kluczowe dla uzyskania wiarygodnych wyników. Zrozumienie metody kątowego wcięcia w przód pozwala na skuteczniejsze podejście do pomiarów i analizy danych geodezyjnych.

Pytanie 24

Jaki typ błędu mógł wystąpić podczas pomiaru długości w kierunku powrotnym, jeśli osoba dokonująca pomiaru niepoprawnie określiła liczbę pełnych odłożeń taśmy, ponieważ zgubiła jedną szpilkę?

A. Losowy

B. Systematyczny

C. Gruby

D. Przypadkowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "gruby" jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do błędu, który wynika z nieprawidłowego określenia liczby pełnych odłożeń taśmy pomiarowej. W sytuacji, gdy pomiar wykonuje osoba, która zgubiła szpilkę, może to prowadzić do pomyłek w odczycie długości, co skutkuje błędem grubościowym. Taki błąd systematycznie wpływa na wyniki pomiaru, ponieważ nieprawidłowe zarejestrowanie jednego z odłożeń może powodować stałe zaniżenie lub zawyżenie uzyskane wyniki. Przykładowo, w branży budowlanej, dokładność pomiarów jest kluczowa do zapewnienia precyzyjnego wymiarowania materiałów, co ma bezpośredni wpływ na jakość konstrukcji. Dobre praktyki w zakresie pomiarów zalecają stosowanie kalibracji narzędzi oraz regularne sprawdzanie ich stanu technicznego, co pozwala na minimalizację występowania błędów grubościowych.

Pytanie 25

Cyfra 2 w oznaczeniu ₂/₅, użytym przy oznaczaniu w terenie punktów hektometrowych utworzonych podczas wytyczania w terenie linii profilu podłużnego, wskazuje na

A. całkowitą liczbę metrów w jednym odcinku trasy

B. liczbę hektometrów w danym kilometrze trasy

C. numer hektometra w konkretnej sekcji kilometra

D. kompletną liczbę kilometrów od startu trasy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ cyfra 2 w symbolu 2/5 odnosi się do pełnej liczby kilometrów od początku trasy. W systemie oznaczania tras, szczególnie w kontekście budowy i utrzymania infrastruktury drogowej czy kolejowej, stosuje się taki zapis, aby jednoznacznie określić lokalizację punktu w odniesieniu do całej długości trasy. Przykładowo, jeśli mamy trasę o długości 5 km, to zapis 2/5 wskazuje, że dany punkt znajduje się na 2 km od początku trasy. Z perspektywy praktycznej, takie oznaczenia są kluczowe w zarządzaniu projektami budowlanymi, gdzie dokładne lokalizacje punktów pomiarowych są niezbędne do precyzyjnego planowania i realizacji robót. Standardy branżowe, takie jak normy PN-EN 13450, podkreślają znaczenie precyzyjnego oznaczania punktów w terenie dla celów geodezyjnych oraz budowlanych, co ułatwia komunikację między różnymi zespołami pracującymi nad realizacją projektu.

Pytanie 26

Pierwszy rysunek mapy zasadniczej wykonuje się w kolorze

A. brązowym

B. żółtym

C. czarnym

D. niebieskim

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykreślanie pierworysu mapy zasadniczej kolorem czarnym jest zgodne z ustalonymi standardami kartograficznymi. Kolor czarny jest używany do przedstawiania elementów trwałych, takich jak granice działek, budynki oraz drogi. Użycie czerni w tym kontekście zapewnia klarowność i czytelność mapy, co jest kluczowe dla jej użytkowników. Przykładem zastosowania tej zasady może być przygotowanie mapy do celów planowania przestrzennego, gdzie precyzyjne oznaczenie granic działek jest niezbędne do podejmowania decyzji inwestycyjnych. W praktyce oznacza to, że podczas tworzenia mapy zasadniczej należy stosować się do wytycznych zawartych w normach PN-EN ISO 19115 dotyczących metadanych i PN-EN ISO 19117 dotyczących wizualizacji geografii. Zastosowanie odpowiednich kolorów oraz symboli ma kluczowe znaczenie w kontekście komunikacji przestrzennej oraz interpretacji danych geograficznych przez różne grupy odbiorców.

Pytanie 27

Jeśli pomiar na łacie niwelacyjnej w kierunku wstecznym wyniósł 3549, a na łacie w kierunku przednim 0506, jaka jest różnica wysokości na pozycji niwelatora?

A. +4,055 m

B. -4,055 m

C. +3,043 m

D. -3,043 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź +3,043 m jest poprawna, ponieważ obliczenie różnicy wysokości na stanowisku niwelatora opiera się na zasadzie, że różnica ta jest równa odczytowi na łacie wstecz minus odczytowi na łacie w przód. W tym przypadku, mamy 3549 mm (odczyt wstecz) minus 0506 mm (odczyt w przód). Wykonując to obliczenie: 3549 - 506 = 3043 mm. Przekształcając milimetry na metry, otrzymujemy 3,043 m, co oznacza, że niwelator znajdował się na wyższej wysokości względem łaty w przód. W praktyce, takie obliczenia są kluczowe w geodezji i budownictwie, gdyż pozwalają na precyzyjne ustalanie różnic wysokości, co jest niezbędne przy wyznaczaniu poziomów budynków, dróg czy innych konstrukcji. Zgodnie z zaleceniami branżowymi, ważne jest również, aby przed przystąpieniem do pomiarów sprawdzić kalibrację sprzętu, aby zapewnić dokładność wyników pomiarów.

Pytanie 28

Na precyzję pomiarów niwelacyjnych nie wpływa

A. odległość między niwelatorem a łatami

B. wyważenie łat niwelacyjnych

C. poziomowanie libelli niwelacyjnej

D. kolejność dokonywanych pomiarów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kolejność wykonywanych odczytów w niwelacji nie ma wpływu na dokładność pomiarów, ponieważ kluczowe są inne aspekty techniczne, takie jak poziomowanie i spionizowanie instrumentu oraz prawidłowe ustawienie łat. W praktyce niwelacyjnym, jeżeli wszystkie pomiary są wykonywane zgodnie z wymaganiami i standardami, to niezależnie od kolejności odczytów wynik końcowy będzie taki sam, pod warunkiem, że nie popełniono błędów w innych etapach procesu. Standardy takie jak PN-EN 17123-1:2018 określają procedury, które minimalizują błędy pomiarowe. Przykładowo, jeżeli niwelator jest starannie spoziomowany, a łatka jest poprawnie ustawiona w pionie, uzyskane wyniki będą wiarygodne niezależnie od tego, w jakiej kolejności zrealizujemy pomiary. To podejście może być stosowane w różnych projektach budowlanych i inżynieryjnych, co podkreśla znaczenie rzetelności technicznej nad subiektywną interpretacją kolejności działań.

Pytanie 29

Na podstawie informacji zawartych w dzienniku oblicz wysokość osi celowej na stanowisku drugim (w kolumnie 8).

A. 303,919 m

B. 303,946 m

C. 303,387 m

D. 303,971 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 303,919 m jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odpowiada na wymagania związane z pomiarem wysokości osi celowej na stanowisku drugim, które zostały określone w dokumentacji projektu. Wysokość osi celowej jest jednym z kluczowych parametrów w geodezji i inżynierii lądowej, który ma bezpośredni wpływ na precyzję dalszych pomiarów oraz obliczeń związanych z tworzeniem map i planów. W praktyce, wysokość ta powinna być ustalana z uwzględnieniem lokalnych warunków geodezyjnych oraz standardów takich jak norma PN-EN ISO 19111 dotycząca geoinformacji. Wysokość osi celowej jest również istotna w kontekście przepisów budowlanych, gdyż błędy w jej pomiarach mogą prowadzić do poważnych konsekwencji w procesie budowy. Przykładowo, jeśli wysokość osi celowej zostanie błędnie oszacowana, może to skutkować nierównym fundamentem lub źle zaprojektowanym systemem odwodnienia. Dlatego tak ważne jest, aby pomiary były przeprowadzane zgodnie z najlepszymi praktykami i z użyciem odpowiednich narzędzi geodezyjnych.

Pytanie 30

Ile punktów o wysokościach odpowiadających cechom warstwic, które je przecinają, należy ustalić przeprowadzając interpolację warstwic o cięciu warstwicowym wynoszącym 0,25 m pomiędzy sąsiednimi pikietami o wysokościach 213,20 m i 214,49 m?

A. 4 punkty

B. 3 punkty

C. 2 punkty

D. 5 punktów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest na pewno ok! Przy interpolacji warstwic, kiedy mamy cięcie 0,25 m i od wysokości 213,20 m do 214,49 m, trzeba najpierw obliczyć różnicę wysokości. Wychodzi 1,29 m. Jak podzielisz to przez 0,25 m, dostaniesz prawie 5,16. To znaczy, że powinieneś wyznaczyć pięć punktów na wysokościach: 213,25 m, 213,50 m, 213,75 m, 214,00 m i 214,25 m. Ten sposób interpolacji to standard w geodezji i inżynierii lądowej, bo precyzyjne wysokości są mega ważne, zwłaszcza przy budowach czy tworzeniu map. Dzięki takiemu podejściu masz lepsze dane terenowe, co z kolei wpływa na jakość projektów i efektywność pomiarów.

Pytanie 31

Dlaczego w geodezji ważna jest kalibracja przyrządów pomiarowych?

A. Aby zapewnić dokładność i wiarygodność pomiarów.

B. Aby ułatwić transport sprzętu na miejsce pomiaru.

C. Aby przyspieszyć proces wykonywania pomiarów.

D. Aby zredukować zużycie materiałów pomiarowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kalibracja przyrządów pomiarowych jest kluczowa w geodezji, ponieważ zapewnia dokładność i wiarygodność wyników pomiarów. W geodezji precyzja pomiarów jest fundamentalna, gdyż nawet najmniejsze błędy mogą prowadzić do znaczących nieścisłości w odwzorowaniu terenu czy projektowaniu infrastruktury. Regularna kalibracja gwarantuje, że instrumenty pomiarowe działają zgodnie z ich specyfikacjami i są w stanie generować wyniki zgodne z wymaganiami projektowymi oraz normami branżowymi. Bez kalibracji, sprzęt mógłby generować błędne odczyty z powodu zużycia, zmian w warunkach środowiskowych czy niewłaściwej obsługi. Praktyczne zastosowanie kalibracji widoczne jest na przykład w budownictwie, gdzie precyzyjne pomiary są niezbędne do prawidłowego wykonania konstrukcji. Ponadto, kalibracja jest zgodna z dobrymi praktykami branżowymi i standardami ISO, które wymagają, by wszystkie urządzenia pomiarowe były regularnie kontrolowane i kalibrowane. Dzięki temu geodeci mogą być pewni, że ich praca jest dokładna i zgodna z oczekiwaniami klientów oraz przepisami prawa.

Pytanie 32

Pole powierzchni działki przedstawionej na rysunku wynosi

A. 0 ha 35 a 50 m2

B. 0 ha 30 a 50 m2

C. 0 ha 30 a 00 m2

D. 0 ha 35 a 00 m2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 0 ha 35 a 00 m2, co oznacza, że pole powierzchni działki wynosi 35 arów. Aby obliczyć pole powierzchni trójkąta, wykorzystuje się wzór: P = 1/2 * a * h, gdzie 'a' to długość podstawy, a 'h' to wysokość. W tym przypadku podstawa wynosi 70 m, a wysokość 100 m. Po podstawieniu wartości do wzoru otrzymujemy: P = 1/2 * 70 m * 100 m = 3500 m2. Następnie przeliczamy te metry kwadratowe na hektary i ary, mając na uwadze, że 1 ha to 10 000 m2, a 1 a to 100 m2. W tym przypadku 3500 m2 to 0,35 ha, co odpowiada 35 a. Jest to ważna umiejętność w geodezji i planowaniu przestrzennym, ponieważ znajomość obliczeń powierzchni działek jest kluczowa przy kupnie, sprzedaży i zagospodarowywaniu gruntów. Takie obliczenia są również istotne w kontekście ustalania wartości nieruchomości oraz w projektowaniu budynków i infrastruktury.

Pytanie 33

Jakie prace geodezyjno-kartograficzne nie wymagają zgłoszenia ani przekazania dokumentacji do Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego?

A. Odniesione do pomiarów sytuacyjno-wysokościowych

B. Dotyczące aktualizacji mapy w celach projektowych

C. Realizowane w celu określenia objętości mas ziemnych

D. Powiązane z inwentaryzacją powykonawczą budynków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź o pracach geodezyjno-kartograficznych, które mają na celu ustalenie objętości mas ziemnych, jest absolutnie trafna. Takie działania zazwyczaj nie wymagają żadnych formalności, jak zgłoszenia czy przekazywania dokumentacji do Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. W praktyce te prace często są częścią różnych procesów budowlanych, na przykład przy ocenie, ile ziemi musimy wykopać albo nasypać. Myślę, że ustalanie objętości tych mas to naprawdę istotne zadanie, które można robić na podstawie prostych pomiarów w terenie i obliczeń matematycznych. Przy większych projektach budowlanych korzysta się też z nowoczesnych technologii, jak skanowanie 3D czy fotogrametria, co znacznie poprawia dokładność wyników. Dodatkowo, wszystkie te prace są zgodne z aktualnymi normami branżowymi, co zapewnia ich jakość i zgodność z przepisami. Co więcej, ustalanie objętości mas ziemnych jest ważne nie tylko w budownictwie, ale też w gospodarce przestrzennej oraz w ochronie środowiska, gdzie zarządzanie odpadami ziemnymi jest bardzo istotne.

Pytanie 34

Przyjmując pomiarową osnowę sytuacyjną, należy zrealizować pomiary liniowe z przeciętnym błędem pomiaru odległości

A. md ≤ 0,01 m + 0,02 m/km

B. md ≤ 0,07 m + 50 mm/km

C. md ≤ 0,05 m + 70 mm/km

D. md ≤ 0,01 m + 0,01 m/km

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź md ≤ 0,01 m + 0,01 m/km jest poprawna, ponieważ spełnia wymogi dotyczące precyzji pomiarów liniowych w osnowach geodezyjnych. Średni błąd pomiaru odległości określa granice dopuszczalnej dokładności pomiarów, które są kluczowe w geodezji. W przypadku tej odpowiedzi, błąd systematyczny wynosi tylko 1 cm, co jest na poziomie zalecanym dla pomiarów precyzyjnych, a dodatkowy błąd na jednostkę długości wynosi 1 cm na każdy kilometr, co również jest akceptowalne w praktyce. Takie wartości są zgodne z normami geodezyjnymi, takimi jak PN-EN ISO 17123, które regulują metody pomiarów i wymagania dotyczące ich jakości. Przy pomiarach w warunkach terenowych, uzyskanie takiej dokładności jest osiągalne przy zastosowaniu nowoczesnych instrumentów geodezyjnych, jak tachymetry czy teodolity z automatyczną korekcją. Przykładem zastosowania są prace związane z budową dróg czy mostów, gdzie precyzyjne pomiary mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i jakości realizacji inwestycji.

Pytanie 35

Podczas opracowania mapy zasadniczej przy użyciu oprogramowania kartograficznego punkty osnowy geodezyjnej zostaną domyślnie opisane czcionką o rozmiarze

A. 1,8 mm

B. 2,0 mm

C. 1,0 mm

D. 2,5 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1,8 mm jest prawidłowa, ponieważ w większości nowoczesnych programów kartograficznych, takich jak QGIS czy ArcGIS, domyślny rozmiar czcionki dla opisu punktów osnowy geodezyjnej wynosi właśnie 1,8 mm. Wybór odpowiedniego rozmiaru czcionki jest kluczowy dla czytelności mapy, szczególnie w kontekście dostosowania do wymogów standardów kartograficznych takich jak norma ISO 19117 dotycząca wizualizacji informacji geograficznej. Użycie 1,8 mm zapewnia odpowiednią widoczność opisów, co jest niezbędne w pracy geodetów i kartografów, którzy muszą precyzyjnie przekazywać informacje na mapach. Na przykład, w przypadku tworzenia map zasadniczych, które są wykorzystywane do celów prawnych lub administracyjnych, czytelność i dokładność opisu punktów osnowy geodezyjnej mają kluczowe znaczenie. Warto również zwrócić uwagę, że w różnych typach map, w zależności od skali, wielkość czcionki może być dostosowywana, ale 1,8 mm stanowi powszechną praktykę w wielu sytuacjach kartograficznych.

Pytanie 36

W jakiej skali sporządza się mapy zasadnicze dla niewielkich miejscowości, obszarów metropolitalnych i stref przemysłowych?

A. 1 : 5000

B. 1 : 500

C. 1 : 2000

D. 1 : 1000

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1 : 1000 jest poprawna, ponieważ mapy zasadnicze małych miast, aglomeracji miejskich i obszarów przemysłowych sporządzane są w skali 1 : 1000, co oznacza, że 1 jednostka na mapie odpowiada 1000 jednostkom w rzeczywistości. Przykładowo, jeśli na mapie widoczna jest odległość 1 cm, w rzeczywistości jest to 1000 cm, czyli 10 m. Taka skala pozwala na szczegółowe odwzorowanie urbanistycznych i przestrzennych aspektów obszarów miejskich, co jest niezwykle istotne w planowaniu przestrzennym oraz zarządzaniu infrastrukturą. Przykłady zastosowania obejmują analizy gęstości zabudowy, lokalizację nowych inwestycji, a także ochronę środowiska. Zgodnie z obowiązującymi standardami, mapy zasadnicze powinny być aktualizowane regularnie, aby odzwierciedlały zmiany w zagospodarowaniu przestrzennym, co zwiększa ich użyteczność w praktyce.

Pytanie 37

Geodezyjne pomiary sytuacyjne w terenie nie mogą być realizowane za pomocą metod

A. ortogonalną (domiarów prostokątnych).

B. wcięć kątowych, liniowych i kątowo-liniowych.

C. skaningu laserowego.

D. biegunowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skaning laserowy to naprawdę fajna technika pomiarowa. Działa na zasadzie zbierania danych za pomocą skanera laserowego, co sprawia, że jest bardzo efektywna, zwłaszcza w geodezyjnych pomiarach terenowych. Choć nie jest to typowa metoda, to pozwala na zbieranie ogromnej ilości punktów danych w krótkim czasie. Dzięki temu możemy stworzyć bardzo szczegółowy model 3D terenu. W projektach budowlanych to może być super przydatne, bo pozwala szybko i dokładnie dokumentować istniejące budynki czy inne obiekty. To jest mega ważne, gdy planujemy coś nowego. Ważne jest, aby pamiętać, że skanowanie laserowe powinno być robione w odpowiednich warunkach, a wyniki warto sprawdzić tradycyjnymi metodami, żeby mieć pewność co do jakości tych danych.

Pytanie 38

Przedstawione okno dialogowe z programu do obliczeń geodezyjnych, wskazuje na obliczenia współrzędnych i wysokości punktów pomierzonych metodą niwelacji

A. trygonometrycznej.

B. profilów.

C. punktów rozproszonych.

D. siatkowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "punktów rozproszonych." jest poprawna, ponieważ metoda niwelacji jest kluczowym procesem używanym w geodezji do ustalania wysokości punktów w terenie, które nie są uporządkowane w regularny sposób. W kontekście obliczeń geodezyjnych, niwelacja polega na pomiarze różnic wysokości między punktami, co jest niezbędne do precyzyjnego określenia ich lokalizacji w trójwymiarowej przestrzeni. Praktycznym zastosowaniem tej metody jest na przykład określanie poziomu gruntu na budowach, w projektach hydrologicznych czy w inżynierii lądowej. W standardach branżowych podkreśla się, że pomiary niwelacyjne powinny być wykonywane zgodnie z wytycznymi miejscowych przepisów oraz normami takimi jak ISO 17123, które definiują metody pomiaru i wymagania dotyczące dokładności. W związku z tym, niwelacja punktów rozproszonych jest nie tylko praktyką, ale także spełnia ścisłe wymagania regulacyjne, co czyni tę odpowiedź właściwą.

Pytanie 39

Na przedstawionym fragmencie mapy zasadniczej strzałka wskazuje

A. hydrant.

B. przykanaliki.

C. fontannę.

D. studnię.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na przedstawionym fragmencie mapy zasadniczej strzałka wskazuje na hydrant, co jest zgodne z powszechnie przyjętymi symbolami stosowanymi w kartografii. Hydranty są kluczowymi elementami infrastruktury przeciwpożarowej, a ich umiejscowienie na mapach zasadniczych ma na celu umożliwienie szybkiego dostępu do wody w sytuacjach awaryjnych. Zgodnie z Polskim Standardem PN-EN 14339, hydranty muszą być oznaczone w sposób jednoznaczny, aby służby ratownicze mogły je łatwo zlokalizować. Oznaczenie hydrantu na mapie może również zawierać dodatkowe informacje, takie jak typ hydrantu czy jego średnica. W praktyce, znajomość lokalizacji hydrantów jest niezbędna dla strażaków, którzy muszą szybko reagować na pożary i inne sytuacje kryzysowe. Dlatego umiejętność interpretacji map zasadniczych oraz znajomość symboliki na nich jest niezwykle ważna w kontekście bezpieczeństwa publicznego i efektywności działań ratunkowych.

Pytanie 40

Znając, że kontrola pomiarów z łaty w tachimetrii klasycznej wyrażona jest równaniem 2s = g + d, oblicz wartość odczytu z łaty kreski środkowej, jeśli odczyt z łaty kreski górnej wynosi g = 2 200 mm, a odczyt z łaty kreski dolnej to d = 1 600 mm?

A. s = 1,8 m

B. s = 1,9 m

C. s = 1,7 m

D. s = 2,0 m

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź s = 1,9 m jest poprawna i wynika z zastosowania wzoru 2s = g + d, gdzie g to odczyt z łaty kreski górnej, a d to odczyt z łaty kreski dolnej. W tym przypadku mamy g = 2200 mm i d = 1600 mm. Podstawiając te wartości do wzoru, otrzymujemy: 2s = 2200 mm + 1600 mm, co daje 2s = 3800 mm. Dzieląc przez 2, uzyskujemy s = 1900 mm, co po przeliczeniu na metry daje 1,9 m. Takie obliczenia są kluczowe w tachimetrii, gdzie precyzyjne pomiary wysokości są niezbędne do określenia różnic terenu oraz do tworzenia dokładnych modeli topograficznych. Zastosowanie tego wzoru jest szerokie, od prac inżynieryjnych po geodezję, gdzie precyzja jest kluczowa dla sukcesu projektów budowlanych i infrastrukturalnych. Dobre praktyki w tej dziedzinie wymagają również odpowiedniej kalibracji sprzętu oraz uwzględnienia czynników atmosferycznych, które mogą wpływać na pomiary.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej