Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik logistyk
  • Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
  • Data rozpoczęcia: 2 maja 2026 10:01
  • Data zakończenia: 2 maja 2026 10:21

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakim skrótem określana jest umowa europejska dotycząca głównych międzynarodowych linii kolejowych, która została podpisana w Genewie w dniu 31 maja 1985 roku?

A. AGTC
B. SMGS
C. AGC
D. CIM
Wybór skrótu CIM, AGTC lub SMGS jako oznaczenia dla umowy z Genewy jest błędny z kilku względów. CIM, czyli Convention Internationale concernant le transport des Marchandises par Chemin de Fer, odnosi się do innej umowy, która reguluje przewóz towarów koleją w międzynarodowym transporcie. Jest to dokument fundamentalny dla transportu kolejowego, jednak jego zakres różni się od AGC, gdzie głównym celem jest transport kombinowany, łączący różne środki transportu. AGTC, czyli Accord général concernant le transport combiné international, odnosi się do kolejnej umowy, która koncentruje się na międzynarodowym transporcie kombinowanym, ale nie jest to ta sama umowa, która została podpisana w Genewie w 1985 roku. SMGS, natomiast, oznacza umowę dotyczącą przewozów towarowych między krajami byłego bloku wschodniego, co również nie jest związane z AGC. Typowym błędem jest mylenie tych umów, co może wynikać z nieznajomości szczegółowych celów każdej z nich. Współczesne podejście do transportu międzynarodowego wymaga precyzyjnej wiedzy na temat regulacji prawnych, aby uniknąć problemów związanych z interpretacją przepisów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że każda z tych umów ma inny zakres i cel, co ma bezpośredni wpływ na sposób organizacji transportu kolejowego oraz kombinowanego.
Pytanie 2

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 3

Do zestawów drogowych należy załadunek 127,8 t ładunku w formie pakietowych jednostek ładunkowych. Masa brutto jednego pakietu wynosi 3 550 kg. Transport będzie przeprowadzany wózkiem, który jednorazowo przemieszcza jedną pakietową jednostkę ładunkową. Czas trwania jednego cyklu pracy wózka to 3,5 minuty. O której godzinie najpóźniej powinien rozpocząć się załadunek zestawów drogowych, aby cały ładunek był załadowany do godziny 9:00?

A. O godzinie 6:59
B. O godzinie 6:50
C. O godzinie 7:06
D. O godzinie 6:54
Odpowiedź o godzinie 6:54 jest prawidłowa, ponieważ aby obliczyć czas rozpoczęcia załadunku, należy najpierw określić całkowitą liczbę pakietów, które muszą zostać załadowane. Masa brutto jednego pakietu wynosi 3 550 kg, a całkowity ładunek to 127,8 t, co oznacza, że 127,8 t = 127800 kg. Dzieląc 127800 kg przez 3550 kg, otrzymujemy około 36 pakietów. Każdy cykl załadunku trwa 3,5 minuty, co przekłada się na 36 pakietów x 3,5 min = 126 minut. 126 minut to 2 godziny i 6 minut. Aby załadunek zakończył się o 9:00, należy rozpocząć go najpóźniej o 9:00 - 2 godziny 6 minut = 6:54. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w logistyce oraz zarządzaniu łańcuchem dostaw, gdzie precyzyjne planowanie i obliczenia czasowe są kluczowe dla efektywności operacyjnej.
Pytanie 4

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 5

Jaką kwotę trzeba zapłacić za wynajem 5 wózków widłowych na 4 dni, jeśli koszt wynajęcia 1 wózka na dzień wynosi 300,00 zł?

A. 1 500,00 zł
B. 1 200,00 zł
C. 8 000,00 zł
D. 6 000,00 zł
Aby obliczyć koszt wynajęcia 5 wózków widłowych na 4 dni, należy najpierw ustalić koszt wynajęcia jednego wózka widłowego przez 4 dni. Koszt wynajęcia jednego wózka na 1 dzień wynosi 300,00 zł, zatem na 4 dni wyniesie 300,00 zł x 4 = 1 200,00 zł. Następnie, aby obliczyć całkowity koszt wynajęcia 5 wózków, mnożymy koszt wynajęcia jednego wózka przez liczbę wózków: 1 200,00 zł x 5 = 6 000,00 zł. Wynajmowanie wózków widłowych na dłuższy okres, jak 4 dni, daje możliwość lepszego planowania kosztów, a także może być korzystniejsze pod względem logistycznym niż wynajmowanie ich na pojedyncze dni. W praktyce wielu przedsiębiorców korzysta z długoterminowego wynajmu wózków widłowych jako sposobu na obniżenie kosztów operacyjnych, zwłaszcza w sezonach wzmożonej produkcji lub w sytuacjach, gdy firma potrzebuje zwiększyć swoje zdolności operacyjne. Warto zaznaczyć, że takie operacje wpisują się w standardy zarządzania flotą i logistyki, które przewidują optymalizację kosztów i zasobów.
Pytanie 6

Pojazd o niskiej prędkości może rozwijać maksymalną prędkość

A. 23 km/h
B. 25 km/h
C. 15 km/h
D. 20 km/h
Odpowiedź 25 km/h jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, pojazdy wolnobieżne to te, które nie mogą poruszać się z prędkością większą niż 25 km/h. Pojazdy te są używane w różnych kontekstach, od transportu rolniczego po pomoc drogową. W praktyce, pojazdy te często napotykają na ograniczenia, takie jak konieczność poruszania się po drogach lokalnych czy w obszarach, gdzie dozwolona prędkość jest niższa. Przykładem mogą być traktory, które z uwagi na swoją konstrukcję i przeznaczenie, ograniczone są do tego poziomu prędkości. Użycie pojazdów wolnobieżnych w systemie transportowym jest regulowane przepisami, co zapewnia bezpieczeństwo na drogach. Dlatego, znajomość tych norm jest istotna, nie tylko dla kierowców pojazdów wolnobieżnych, ale także dla innych uczestników ruchu drogowego oraz organów nadzoru.
Pytanie 7

Tabela przedstawia informacje o naczepach należących do przedsiębiorstwa. Które dwie naczepy nadają się do przewozu 33 palet o wymiarach 1200 mm/800 mm, których nie można piętrzyć?

NaczepaDługość, mmSzerokość, mmWysokość, mm
113 6202 4902 750
213 6202 4802 800
37 2002 4502 450
47 2002 4502 500
A. 2 i 3
B. 1 i 2
C. 2 i 4
D. 1 i 3
Wybór naczep 1 i 2 jako odpowiedzi jest poprawny ze względu na ich zdolność do pomieszczenia 33 palet o wymiarach 1200 mm x 800 mm, które nie mogą być piętrzone. Zgodnie z zasadami transportu, w przypadku palet, których nie można układać jedna na drugą, istotne jest, aby naczepa miała odpowiednią powierzchnię, umożliwiającą ich swobodne ułożenie. Naczepy 1 i 2 są zaprojektowane z wystarczającą powierzchnią załadunkową, co sprawia, że są zgodne z normami transportowymi. Przykładowo, w logistyce transportowej standardowe naczepy do przewozu palet mają wymiary dostosowane do standardów, takich jak ISO, co zapewnia efektywność w transporcie. Zastosowanie naczep 1 i 2 w tym przypadku nie tylko spełnia wymogi wymiarowe, ale także pozwala na optymalne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej, co przekłada się na redukcję kosztów transportu oraz zwiększenie efektywności operacyjnej.
Pytanie 8

Jaką procedurę celną w obrocie gospodarczym należy wybrać przy imporcie towarów spoza obszaru celnego Unii Europejskiej w celu ich montażu?

A. Uszlachetnianie czynne
B. Odprawa czasowa
C. Uszlachetnianie bierne
D. Skład celny
Uszlachetnianie czynne jest procedurą celną, która pozwala na przywóz towarów spoza obszaru celnego Unii Europejskiej w celu ich przetwarzania lub montażu, a następnie ponowny wywóz tych towarów. Ta procedura jest szczególnie korzystna dla przedsiębiorstw zajmujących się produkcją lub montażem, ponieważ pozwala na uniknięcie płacenia ceł na importowane komponenty, które zostaną przetworzone i wywiezione. Przykładem zastosowania uszlachetniania czynnego może być zakład produkcyjny, który importuje elementy do montażu maszyn, a następnie sprzedaje gotowe maszyny na rynkach międzynarodowych. Przemieszczając towary w ramach tej procedury, przedsiębiorstwo może korzystać z preferencyjnych warunków celnych, co wspiera konkurencyjność i innowacyjność. Procedura ta jest zgodna z przepisami Unii Europejskiej, które promują import surowców i półfabrykatów w celu zwiększenia wartości dodanej w produkcji.
Pytanie 9

CIM waybill to dokument używany w transporcie

A. krajowym lotniczym
B. międzynarodowym kolejowym
C. krajowym drogowym
D. międzynarodowym drogowym
List przewozowy CIM (Convention Internationale des Marchandises) jest kluczowym dokumentem stosowanym w międzynarodowym transporcie kolejowym towarów. Stanowi on formalne potwierdzenie zawarcia umowy przewozu pomiędzy nadawcą a przewoźnikiem. Dokument ten jest zgodny z międzynarodowymi standardami, w tym z regulacjami COTIF (Convention concerning International Carriage by Rail), które określają zasady transportu towarów koleją. List CIM zawiera istotne informacje takie jak dane nadawcy, odbiorcy, szczegóły dotyczące ładunku oraz warunki przewozu. Praktyczne zastosowanie listu CIM widoczne jest w transporcie ładunków między różnymi krajami, gdzie kolej jest często najefektywniejszym środkiem transportu, zwłaszcza w przypadku dużych i ciężkich ładunków. Umożliwia on także łatwiejsze śledzenie przesyłek oraz ograniczenie ryzyka błędów w dokumentacji. Warto również zauważyć, że list CIM może być używany jako podstawa do ubiegania się o odszkodowanie w przypadku zagubienia lub uszkodzenia towaru podczas transportu, co czyni go niezwykle istotnym w zarządzaniu ryzykiem w branży logistycznej.
Pytanie 10

Przewóz całego pociągu z kwasem siarkowym w luzie, załadunek u jednego nadawcy oraz z przeznaczeniem dla jednego odbiorcy, określa się jako przewóz

A. całopociągowym
B. niepełnopojazdowym
C. drobnicowym
D. wagonowym
Przewóz całopociągowy odnosi się do transportu, w którym cały skład pociągu jest dedykowany jednej przesyłce i jednemu odbiorcy. Taki sposób transportu jest szczególnie korzystny w przypadku materiałów niebezpiecznych, takich jak kwas siarkowy, ponieważ minimalizuje ryzyko zanieczyszczenia innych ładunków oraz ułatwia zarządzanie procesem logistycznym. W praktyce, przewóz całopociągowy zapewnia większą efektywność, gdyż nie wymaga częstych przesiadek czy przeładunków, co mogłoby zwiększać ryzyko wypadków lub uszkodzenia ładunku. Przykładem zastosowania tego typu transportu może być wysyłka dużych ilości chemikaliów z jednego zakładu produkcyjnego do innego, gdzie cała operacja odbywa się w obrębie jednej linii kolejowej. Dobre praktyki branżowe wskazują, że transport całopociągowy powinien być planowany z uwzględnieniem norm bezpieczeństwa i przepisów dotyczących przewozu materiałów niebezpiecznych, takich jak ADR, co zapewnia bezpieczeństwo zarówno dla przewoźnika, jak i otoczenia.
Pytanie 11

W przedstawionej instrukcji określono niezbędne wyposażenie środków transportu drogowego przewożących

Fragment instrukcji dotyczącej wyposażenia środków transportu drogowego
W jednostce transportowej powinno być przewożone następujące wyposażenie:
- klin pod koła, dla każdego pojazdu, o odpowiednim rozmiarze w stosunku do dopuszczalnej
  masy całkowitej pojazdu oraz średnicy kół;
- dwa stojące znaki ostrzegawcze;
- płyn do płukania oczu;
oraz dla każdego członka załogi pojazdu
- kamizelka ostrzegawcza;
- przenośne urządzenie oświetleniowe;
- para rękawic ochronnych;
- ochrona oczu.
Wyposażenie dodatkowe dla niektórych klas materiałów:
- maska ucieczkowa dla każdego członka załogi pojazdu, powinna być przewożona w jednostce
  transportowej, w przypadku nalepek ostrzegawczych 2.3 lub 6.1;
- łopata;
- osłona otworów kanalizacyjnych;
- pojemnik do zbierania pozostałości.
A. dzieła sztuki.
B. materiały szybko psujące się.
C. żywe zwierzęta.
D. materiały niebezpieczne.
Odpowiedź "materiały niebezpieczne" jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu drogowego, środki transportu przewożące materiały niebezpieczne muszą być wyposażone w specjalne elementy ochronne, które zapewniają bezpieczeństwo załogi oraz otoczenia. W praktyce oznacza to, że pojazdy transportujące substancje chemiczne, takie jak gazy trujące czy substancje toksyczne, są zobowiązane do posiadania wyposażenia, które minimalizuje ryzyko wypadków i chroni przed konsekwencjami ewentualnych wycieków. Przykłady standardów, które regulują te kwestie, to Międzynarodowy Kod Transportu Towarów Niebezpiecznych (IMDG) oraz przepisy krajowe, które często są oparte na unijnych dyrektywach. Wymogi te obejmują m.in. noszenie kamizelek ostrzegawczych przez personel, korzystanie z masek ochronnych oraz zapewnienie odpowiedniego oznakowania pojazdu. Takie środki są kluczowe dla zarządzania ryzykiem i ochrony zdrowia publicznego, co czyni je niezbędnymi w branży transportowej.
Pytanie 12

Nadzór techniczny nad urządzeniami zainstalowanymi m.in. na terenach kolejowych, statkach morskich oraz śródlądowych, w dokach, a także na obszarze portów i przystani należy do

A. Transportowego Dozoru Technicznego
B. Urzędu Dozoru Technicznego
C. Wojskowego Dozoru Technicznego
D. Państwowego Dozoru Technicznego
Odpowiedź wskazująca na Urząd Dozoru Technicznego jest prawidłowa, gdyż instytucja ta odpowiada za nadzór techniczny nad różnorodnymi urządzeniami i instalacjami, w tym tymi zainstalowanymi na terenach kolejowych, statkach oraz w portach. Urząd Dozoru Technicznego jest odpowiedzialny za zapewnienie, że urządzenia te są zgodne z obowiązującymi normami, przepisami i standardami bezpieczeństwa. Przykładowo, przeprowadzają oni regularne kontrole techniczne, które są kluczowe dla bezpieczeństwa operacji transportowych oraz użytkowników. Działania te są zgodne z wymaganiami określonymi w polskich przepisach prawnych, takich jak Ustawa o dozorze technicznym, oraz międzynarodowymi standardami jakości i bezpieczeństwa, które mają na celu minimalizację ryzyka awarii. Dodatkowo, Urząd Dozoru Technicznego współpracuje z innymi instytucjami i organizacjami, aby zapewnić spójność i wysoką jakość procedur dozoru, co ma pozytywny wpływ na ogólną efektywność systemu transportowego.
Pytanie 13

Ustal, biorąc pod uwagę przepisy dotyczące czasu pracy oraz przerw kierowców, najkrótszy czas potrzebny na wykonanie transportu ładunku na dystansie 510 km, jeżeli pojazd porusza się ze średnią prędkością techniczną 60 km/h i jest obsługiwany przez jednego kierowcę?

A. 9 h 35 min
B. 9 h 15 min
C. 8 h 30 min
D. 8 h 50 min
Czas przejazdu 510 km przy średniej prędkości 60 km/h można obliczyć, dzieląc odległość przez prędkość: 510 km / 60 km/h = 8,5 godziny, co odpowiada 8 godzinom i 30 minutom. Jednakże, w przypadku kierowców zawodowych, należy uwzględnić normy dotyczące czasu pracy i przerw. Zgodnie z przepisami, kierowca może prowadzić pojazd maksymalnie przez 9 godzin dziennie, a po każdej 4,5-godzinnej pracy musi zrobić przynajmniej 45-minutową przerwę. W tym przypadku, aby zrealizować całkowity czas jazdy, kierowca mógłby przejechać pierwsze 4,5 godziny (270 km), a następnie zrobić przerwę, co w połączeniu z dalszymi 240 km prowadzi do całkowitego czasu 9 godzin i 15 minut. To pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie norm czasu pracy, które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno kierowców, jak i innych uczestników ruchu drogowego. W praktyce, przy planowaniu transportu, istotne jest uwzględnienie tych przepisów, aby uniknąć naruszeń, które mogą prowadzić do konsekwencji prawnych oraz zagrożenia bezpieczeństwa na drodze.
Pytanie 14

Jaką trasę pokona samochód poruszający się z prędkością średnią 45 km/h podczas nieprzerwanej jazdy przez 4 godziny i 12 minut?

A. 199,5 km
B. 180,0 km
C. 185,5 km
D. 189,0 km
Aby obliczyć odległość, jaką pokona pojazd, należy skorzystać ze wzoru: odległość = prędkość × czas. W tym przypadku prędkość wynosi 45 km/h, a czas jazdy to 4 godziny i 12 minut. Najpierw przekształcamy czas na godziny, co daje 4 + 12/60 = 4,2 godziny. Następnie, podstawiając wartości do wzoru, mamy: odległość = 45 km/h × 4,2 h = 189 km. To obliczenie jest zgodne z podstawowymi zasadami fizyki ruchu i jest powszechnie stosowane w motoryzacji oraz logistyce. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy może występować w planowaniu tras transportowych, gdzie czas przejazdu oraz średnia prędkość są kluczowymi elementami efektywności. Znajomość tych podstawowych wzorów umożliwia również lepsze zrozumienie zasad funkcjonowania różnych systemów transportowych oraz planowanie zasobów w branży transportowej.
Pytanie 15

Jednostką ładunkową w kontenerze o objętości 1 TEU jest kontener

A. o długości 20 ft
B. o szerokości 40 ft
C. o długości 40 ft
D. o szerokości 20 ft
Odpowiedź "o długości 20 ft" jest prawidłowa, ponieważ standardowa jednostka ładunkowa o objętości 1 TEU (Twenty-foot Equivalent Unit) odpowiada kontenerowi o długości 20 stóp. Kontenery te są powszechnie stosowane w transporcie morskim i stanowią podstawę dla określania pojemności statków oraz infrastruktury terminalowej. Zdefiniowanie jednostki TEU jest kluczowe dla operacji logistycznych, gdyż pozwala na łatwe porównywanie różnych wielkości kontenerów. W praktyce, kiedy mówimy o jednostkach TEU, odnosi się to do zdolności załadunkowej statków i terminali, co jest istotne w zarządzaniu łańcuchem dostaw. Warto zwrócić uwagę, że kontenery o długości 40 stóp, które odpowiadają 2 TEU, również są popularne, jednak nie są one miarą 1 TEU. Zrozumienie tych standardów jest niezbędne dla efektywnego zarządzania transportem i logistyką.
Pytanie 16

Pojazd przeznaczony do transportu od 12 do 20 osób to

A. autobus standardowy
B. minibus
C. mikrobus
D. autobus przegubowy
Minibus, mimo że również jest pojazdem przeznaczonym do przewozu osób, różni się od mikrobusu przede wszystkim pojemnością. Typowy minibus może przewozić od 8 do 15 osób, co oznacza, że nie spełnia wymagań dotyczących przewozu większej liczby pasażerów. Wybór niewłaściwego terminu może prowadzić do nieporozumień w kontekście planowania transportu, gdzie liczba pasażerów jest kluczowym czynnikiem. Z kolei autobus standardowy i autobus przegubowy to pojazdy przystosowane do przewozu znacznie większej liczby osób, zazwyczaj od 30 do 100 i więcej, co sprawia, że są one nieodpowiednie w kontekście pytania o przewóz od 12 do 20 osób. Autobus standardowy to pojazd charakteryzujący się stałą konstrukcją, podczas gdy autobus przegubowy, który ma wydłużoną budowę, jest zaprojektowany z myślą o większej przepustowości. W kontekście transportu publicznego, błędne zrozumienie klasyfikacji pojazdów może prowadzić do niewłaściwego doboru środka transportu, co może skutkować nieefektywnym wykorzystaniem zasobów oraz niezadowoleniem pasażerów. Kluczowe jest zrozumienie, jakie są różnice pomiędzy poszczególnymi kategoriami pojazdów, aby skutecznie dostosować ofertę transportową do potrzeb konkretnej grupy pasażerów.
Pytanie 17

Analogowa tarcza tachografu jest używana do rejestrowania

A. średniej prędkości pojazdu
B. czasu pracy kierowcy
C. motogodzin pracy silnika pojazdu
D. średniego zużycia paliwa
Tarcza tachografu analogowego jest kluczowym narzędziem w branży transportowej, które służy do rejestrowania czasu pracy kierowcy. W kontekście regulacji prawnych, zgodnie z europejskim prawodawstwem, kierowcy muszą przestrzegać określonych norm dotyczących czasu prowadzenia pojazdu oraz czasu odpoczynku. Tarcza tachografu zapisuje dane w sposób automatyczny, co zapewnia ich wiarygodność i ułatwia kontrolę ze strony organów nadzorujących. Przykład praktyczny to sytuacja, w której inspektorzy transportu mogą w każdej chwili zanalizować dane z tachografu, aby upewnić się, że kierowca nie przekracza dozwolonych limitów pracy, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drogach. Wiedza na temat funkcji tachografu jest również istotna z punktu widzenia zarządzania flotą pojazdów, gdzie przestrzeganie norm czasu pracy przekłada się na lepsze planowanie tras oraz wydajność operacyjną przedsiębiorstwa. Dobrze jest także znać zasady dotyczące przechowywania i archiwizacji zapisów, które mogą być wymagane w przypadku kontroli lub audytu.
Pytanie 18

Przedsiębiorstwo kupiło nowy samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, który będzie użytkowany do przewozu materiałów niebezpiecznych. Ustal na podstawie fragmentu ustawy Prawo o ruchu drogowym, kiedy należy przeprowadzić jego okresowe badanie techniczne, jeżeli pierwsza rejestracja pojazdu miała miejsce 20 grudnia 2018 r.

n n nn n nn n nn
5. Okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6–10.
6. Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne, taksówki, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego transportu drogowego osób, pojazdu marki „SAM", pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom technicznym.
7. Okresowe badanie techniczne ciągnika rolniczego, przyczepy rolniczej oraz motoroweru przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, a następnie przed upływem każdych kolejnych 2 lat od dnia przeprowadzenia badania.
A. Nie później niż 20 grudnia 2020 roku.
B. Nie później niż w ciągu dwóch lat od dnia pierwszej rejestracji.
C. Nie później niż w ciągu roku od dnia pierwszej rejestracji.
D. Nie później niż 20 grudnia 2021 roku.
Wybrana przez Ciebie odpowiedź niestety nie jest poprawna. Często ludzie myślą, że przepisy dotyczące badań technicznych są takie same dla wszystkich pojazdów, ale to nieprawda. Na przykład te, które przewożą niebezpieczne towary, mają rygorystyczne zasady, które nakładają obowiązek corocznych badań. Jeśli mówisz o pojazdach, które mają być badane co dwa lata albo w jakiejś konkretnej dacie w 2020 roku lub 2021 roku, to jest to błędne. Z tego, co widzę, wielu przygotowujących się do egzaminów zapomina o różnicach w przepisach dla różnych kategorii pojazdów. Zrozumienie tego, co się zmienia, jest kluczowe, żeby dobrze interpretować prawo i zapewnić bezpieczeństwo na drogach.
Pytanie 19

Która forma ubezpieczenia minimalizuje finansowe konsekwencje przewoźnika w przypadku uszkodzenia ładunku w trakcie huraganu?

A. OCS
B. OCP
C. CARGO
D. CASCO
Wybór ubezpieczenia OCP, które oznacza 'Odpowiedzialność Cywilną Przewoźnika', nie jest właściwym rozwiązaniem w kontekście uszkodzenia ładunku podczas huraganu. OCP koncentruje się na ochronie przewoźnika przed roszczeniami o odpowiedzialność cywilną za szkody wyrządzone osobom trzecim, a nie na ochronie samego ładunku. W przypadku huraganu, przewoźnik może być odpowiedzialny za szkody, ale ubezpieczenie OCP nie pokrywa strat związanych z uszkodzeniem lub zniszczeniem ładunku. Kolejnym niepoprawnym wyborem jest ubezpieczenie CASCO. To ubezpieczenie, które odnosi się głównie do ochrony pojazdów mechanicznych przed szkodami, które mogą powstać w wyniku różnych zdarzeń, jednakże nie obejmuje ładunku transportowanego. Ostatnia opcja, OCS, również nie jest odpowiednia w tym kontekście, ponieważ dotyczy odpowiedzialności cywilnej w odniesieniu do innych aspektów działalności firmy, a nie do ochrony ładunku. Wybierając niewłaściwy rodzaj ubezpieczenia, przedsiębiorcy narażają się na poważne straty finansowe, które mogą powstać w wyniku nieprzewidzianych okoliczności, jak huragany, co podkreśla znaczenie posiadania odpowiedniej polisy CARGO, która jest kluczowa dla zabezpieczenia ładunku w transportach międzynarodowych.
Pytanie 20

Jaką wagę ładunku powinno się wpisać w dokumentacji przewozowej, jeśli do naczepy załadowano 98 m3 wełny mineralnej o gęstości 7 m3/t?

A. 7,0 t
B. 10,0 t
C. 14,0 t
D. 9,8 t
Aby obliczyć masę przewożonego ładunku, należy zastosować wzór na masę, który jest wyrażony jako iloczyn objętości i objętości właściwej. W tym przypadku mamy 98 m3 wełny mineralnej o objętości właściwej 7 m3/t. Obliczenia wykonujemy w następujący sposób: Masa = Objętość / Objętość właściwa, co daje 98 m3 / 7 m3/t = 14 t. Jest to poprawny wynik, ponieważ odpowiada rzeczywistej masie ładunku, który został załadowany do naczepy. W praktyce, znajomość objętości właściwej materiałów jest kluczowa w transporcie, ponieważ pozwala na dokładne wyliczenie masy, co z kolei jest istotne dla zapewnienia zgodności z przepisami oraz bezpieczeństwa podczas transportu. Przykładem może być transport towarów budowlanych, gdzie przekroczenie dopuszczalnej masy może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych oraz zwiększonego ryzyka w ruchu drogowym. Wiedza na temat objętości właściwej pomaga także w optymalizacji załadunku, co może prowadzić do oszczędności w kosztach transportu.
Pytanie 21

Jakie urządzenie powinno być wykorzystane do załadunku kontenerów na naczepy podkontenerowe, jeśli plac składowy kontenerów znajduje się w odległości 200 metrów od miejsca, gdzie oczekują pojazdy na załadunek?

A. Przenośnik rolkowy
B. Wóz podsiębierny
C. Stacjonarny żuraw portowy
D. Stacjonarną suwnicę bramową
Wóz podsiębierny to specjalistyczne urządzenie, które idealnie nadaje się do załadunku kontenerów na naczepy podkontenerowe, szczególnie w sytuacjach, gdy zachodzi potrzeba przemieszczania kontenerów na stosunkowo krótkie odległości, jak w przypadku 200 metrów. Jego konstrukcja pozwala na sprawne i efektywne załadunki oraz rozładunki na placu składowym. Wóz podsiębierny charakteryzuje się dużą zwrotnością oraz możliwością pracy w ograniczonych przestrzeniach, co czyni go bardzo praktycznym rozwiązaniem w portach oraz terminalach kontenerowych. Przykład zastosowania to sytuacje, w których kontenery muszą być szybko przetransportowane z placu składowego do naczepy, co jest szczególnie ważne w kontekście efektywności operacyjnej i minimalizacji czasu przestoju. Osoby odpowiedzialne za logistykę powinny również być świadome, że wóz podsiębierny jest zgodny z normami bezpieczeństwa i wydajności, co czyni go standardowym narzędziem w branży transportu kontenerowego.
Pytanie 22

Podstawowa opłata za transport nawozów wynosi 2 400,00 zł, a współczynnik korekcyjny to 0,8. Jakie będą wydatki na przewóz tego ładunku?

A. 2 270 zł
B. 1 900 zł
C. 2 200 zł
D. 1 920 zł
Koszt przewozu ładunku oblicza się poprzez pomnożenie opłaty podstawowej za przewóz nawozów przez współczynnik korygujący. W tym przypadku, opłata podstawowa wynosi 2 400,00 zł, a współczynnik korygujący jest równy 0,8. Zatem, koszt przewozu to 2 400,00 zł * 0,8 = 1 920,00 zł. Taki sposób obliczania kosztów transportu jest powszechnie stosowany w branży logistycznej, gdzie różne czynniki, takie jak rodzaj przewożonego towaru, jego wartość oraz warunki transportu, mogą wpływać na ostateczny koszt. Używanie współczynników korygujących pozwala na elastyczne dostosowywanie cen w odpowiedzi na zmieniające się warunki rynkowe oraz specyfikę przewozu. Warto również zaznaczyć, że znajomość tego typu obliczeń jest niezbędna dla profesjonalistów zajmujących się logistyką, aby mogli efektywnie zarządzać kosztami i optymalizować procesy transportowe.
Pytanie 23

Przedstawiony znak umieszczony na opakowaniu transportowym informuje, że ładunek nie powinien być

Ilustracja do pytania
A. podnoszony.
B. zaczepiany hakami.
C. otwierany.
D. przemieszczany przez toczenie.
Poprawna odpowiedź, czyli "przemieszczany przez toczenie", jest zgodna z oznaczeniem przedstawionym na opakowaniu transportowym. Znak ten informuje o tym, że ładunek nie powinien być toczony, co jest kluczowe dla jego integralności i bezpieczeństwa. Toczenie może prowadzić do uszkodzeń mechanicznych, które mogą nie być widoczne na pierwszy rzut oka, ale mogą znacząco wpłynąć na skuteczność i jakość transportu. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest transport materiałów delikatnych, takich jak szkło czy elektronika, gdzie nawet niewielkie uszkodzenie może skutkować dużymi stratami finansowymi. W branży transportowej kluczowe jest przestrzeganie oznaczeń i standardów, takich jak te określone w normach ISO, które sugerują odpowiednie metody obsługi ładunków. Użycie odpowiednich technik, takich jak podnoszenie z użyciem wózków widłowych, zamiast toczenia, jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi i przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa pracy.
Pytanie 24

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 25

Operator suwnicy portowej zaczął rozładunek statku o godzinie 6:00. Czas potrzebny na wyładunek jednego kontenera 20 ft wynosi 3 minuty, a kontenera 40 ft 5 minut. Po każdej 4-godzinnej pracy następuje przerwa 15 minut. O której godzinie najwcześniej zakończy się przeładunek 80 kontenerów 20 ft oraz 84 kontenerów 40 ft?

A. O godzinie 17:30
B. O godzinie 17:07
C. O godzinie 17:22
D. O godzinie 17:15
Odpowiedź 17:30 jest naprawdę trafna. Zobacz, rozładunek 80 kontenerów 20 ft zajmuje 240 minut, co daje równo 4 godziny, bo każdy z nich potrzebuje 3 minut. A jeśli chodzi o 84 kontenery 40 ft, to jest 420 minut, czyli 7 godzin, bo tam każdy to 5 minut roboty. Jak to wszystko zsumujesz, wychodzi 660 minut, co się równa 11 godzin. Pamiętaj, że są też te przerwy – po każdej 4-godzinnej pracy masz 15 minut na odpoczynek. W tym przypadku, zmieścisz jedną przerwę po 4 godzinach i jeszcze jedną po 8, więc masz łącznie 30 minut przerwy. Więc razem z przerwami wyjdzie 11 godzin i 30 minut, co prowadzi nas do 17:30 jako czas zakończenia pracy. A te obliczenia są naprawdę istotne w logistyce – trzeba umieć dobrze zaplanować czas, żeby wszystko działało jak należy.
Pytanie 26

W międzynarodowym liście przewozowym CMR, w polu oznaczonym Carrier, powinny być wprowadzone dane

A. przewoźnika
B. nadawcy
C. ubezpieczyciela
D. odbiorcy
W międzynarodowym samochodowym liście przewozowym CMR, okienko oznaczone jako <i>Carrier</i> jest dedykowane dla przewoźnika. Przewoźnik to podmiot odpowiedzialny za transport towaru na podstawie umowy przewozu, co jest kluczowym elementem w łańcuchu dostaw. Zgodnie z definicją zawartą w Konwencji CMR, przewoźnik jest osobą fizyczną lub prawną, która wykonuje przewóz lub zleca jego wykonanie innej osobie. Wpisując dane przewoźnika, mamy na celu zapewnienie pełnej identyfikowalności przesyłki oraz odpowiedzialności za jej transport. W praktyce, dane te mogą obejmować nazwę firmy, adres siedziby oraz dane kontaktowe. Właściwe wypełnienie tego pola jest istotne dla dalszych procesów, takich jak dochodzenie roszczeń w przypadku uszkodzenia towaru lub opóźnienia w dostawie. Ponadto, znajomość roli przewoźnika pozwala na lepsze zarządzanie ryzykiem oraz optymalizację kosztów transportu, zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi.
Pytanie 27

Transport specjalnej naczepy samochodowej przy użyciu dedykowanych wózków wagonowych na torach kolejowych nazywa się systemem przewozu

A. ro-ro
B. ruchomej drogi
C. bimodalnego
D. ro-la
Odpowiedź "bimodalnego" jest prawidłowa, ponieważ system przewozu bimodalnego oznacza wykorzystanie dwóch różnych środków transportu, zwykle drogi i kolei, w celu przetransportowania ładunku. W przypadku przewozu naczep samochodowych na specjalnych wózkach wagonowych, ładunek jest transportowany koleją, co jest kluczowe dla efektywności logistycznej, łącząc zalety obu modów transportowych. Przykładem może być transport naczep na trasach o dużym natężeniu ruchu drogowego, gdzie wykorzystanie kolei minimalizuje koszty oraz czas dostawy. W praktyce, systemy bimodalne są zgodne z nowoczesnymi standardami logistycznymi, które zakładają efektywną integrację różnych form transportu. Taki model transportu jest również zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju, redukując emisję CO2, poprzez zmniejszenie zależności od transportu drogowego. Przewozy bimodalne znajdują zastosowanie w transporcie intermodalnym, który jest uznawany za kluczowy element współczesnych strategii transportowych.
Pytanie 28

Jakiego dokumentu przewozowego powinien użyć nadawca, wysyłając towar pociągiem z Polski do Mongolii?

A. AWB
B. MAWB
C. SMGS
D. HAWB
SMGS, czyli 'Smluvní přeprava zboží po železnici', to międzynarodowy dokument przewozowy, który jest stosowany w transporcie kolejowym towarów między krajami, które są sygnatariuszami konwencji SMGS. Jako dokument przewozowy, SMGS reguluje prawa i obowiązki nadawcy, odbiorcy oraz przewoźnika, co zapewnia jasność i bezpieczeństwo w transporcie międzynarodowym. W przypadku transportu z Polski do Mongolii, SMGS jest odpowiednim wyborem, ponieważ obejmuje zarówno kraje Europy, jak i Azji. Dokument ten zawiera szczegółowe informacje o ładunku, w tym jego charakterystykę, wagę oraz dane nadawcy i odbiorcy. Dzięki SMGS nadawca może skorzystać z uproszczonych procedur celnych i zapewnia sobie większą ochronę prawną w razie ewentualnych sporów związanych z przewozem. W praktyce, stosowanie SMGS w transporcie kolejowym przyczynia się do efektywności operacyjnej oraz szybszego przeprowadzenia procedur logistycznych, co jest niezbędne w handlu międzynarodowym.
Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 30

Dokument zawierający informacje o zasadach pakowania towaru do wysyłki, potencjalnym zakresie wymaganej kontroli, a także rodzaju i liczbie potrzebnych dokumentów do transportu to

A. nota bukingowa
B. manifest ładunkowy
C. list przewozowy
D. instrukcja wysyłkowa
Instrukcja wysyłkowa to naprawdę ważny dokument w logistyce. W sumie to ona mówi, jak poprawnie przygotować towar do wysyłki. Wskazuje, co trzeba sprawdzić przed wysłaniem, żeby wszystko było w porządku. Mówi też, jakie dokumenty powinny być dołączone do paczki. To się fajnie wpisuje w te wszystkie zasady Incoterms, które są na pewno ważne w branży. Jeśli wysyłasz coś niebezpiecznego, to w instrukcji znajdziesz szczegółowe info o pakowaniu czy oznakowaniu. Bez tego można narobić bałaganu i mieć problemy z transportem, a tego nikt nie chce. W praktyce dobre przygotowanie wysyłki według instrukcji nie tylko unika problemów, ale w sumie może też trochę zaoszczędzić i zwiększyć efektywność całej logistyki, co zawsze się przydaje.
Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Która z formuł handlowych INCOTERMS 2010 wymaga najmniej działań od sprzedającego?

A. EXW (Ex Works)
B. FOB (Free on Board)
C. DDP (Delivered Duty Paid)
D. CPT (Carriage Paid to)
EXW (Ex Works) to jedna z formuł INCOTERMS 2010, która nakłada na sprzedającego najmniejsze obowiązki. Zgodnie z tą formułą, sprzedający dostarcza towar w ustalonym miejscu (zwykle w swoim zakładzie) i jest odpowiedzialny jedynie za zapewnienie towaru, a wszelkie koszty i ryzyko związane z transportem oraz odprawą celną spoczywają na kupującym. To podejście jest szczególnie korzystne dla sprzedających, którzy chcą ograniczyć swoje zobowiązania transportowe i ryzyko związane z dostawą. Na przykład, w przypadku małych przedsiębiorstw, które produkują lokalnie, mogą one używać EXW, aby sprzedawać swoje produkty klientom z zagranicy bez konieczności organizowania transportu. Z drugiej strony, kupujący w takich sytuacjach powinien być dobrze zaznajomiony z procesem transportu międzynarodowego oraz przepisami celnymi, aby móc sprawnie przejąć odpowiedzialność za towar. Użycie EXW w praktyce wymaga zrozumienia lokalnych regulacji oraz umiejętności organizacyjnych, aby zrealizować cały proces transportu efektywnie.
Pytanie 33

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 34

Kto powinien zdobyć certyfikat kompetencji zawodowych w zakresie przewozów drogowych?

A. przedsiębiorca planujący prowadzenie działalności w zakresie transportu drogowego za pomocą środków transportu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t.
B. przedsiębiorca planujący prowadzenie działalności w sektorze transportu drogowego przy użyciu środków transportu o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t.
C. kierowca pracujący w firmie zajmującej się transportem i spedycją.
D. każdy pracownik zatrudniony w firmie transportowej.
W odpowiedziach, które wskazują na inne grupy osób niż przedsiębiorcy prowadzący działalność transportową, istnieje fundamentalne zrozumienie roli certyfikatu kompetencji zawodowych. Kierowcy zatrudnieni w przedsiębiorstwie transportowo-spedycyjnym nie muszą posiadać tego certyfikatu, gdyż ich kwalifikacje są regulowane innymi przepisami, takimi jak prawo jazdy oraz odpowiednie szkolenia z zakresu transportu. Warto zauważyć, że certyfikat ten dotyczy przede wszystkim osób, które zarządzają przedsiębiorstwem transportowym, a nie bezpośrednio osób wykonujących transport. W przypadku pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwie transportowym, nie każdy z nich wymaga certyfikatu, co może prowadzić do błędnych założeń dotyczących obowiązków w branży. Podobnie, twierdzenie, że przedsiębiorca zamierzający wykonywać transport środkami o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t wymaga certyfikatu, jest mylne. W rzeczywistości, działalność ta jest regulowana przez inne przepisy, a certyfikat kompetencji zawodowych dotyczy jedynie transportu ponad tę masę. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku znajomości specyfiki przepisów dotyczących transportu, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania w tej branży. Właściwe zrozumienie wymogów prawnych oraz ich praktycznych implikacji jest niezbędne dla każdego, kto pragnie prowadzić działalność w sektorze transportu drogowego.
Pytanie 35

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 36

Etykieta logistyczna GS1 ma na celu identyfikację jednostki logistycznej w kontekście uczestników łańcucha dostaw. Jedynym wymaganym składnikiem każdej etykiety logistycznej, niezależnie od tego, czy dotyczy palet jednorodnych, czy niejednorodnych oraz standardowych lub niestandardowych, jest

A. Seryjny Globalny Numer Lokalizacyjny (SGLN)
B. Seryjny Globalny Numer Jednostki Handlowej (SGTIN)
C. Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej (SSCC)
D. Sieć Globalnej Synchronizacji Danych (GDSN)
Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej (SSCC) jest kluczowym elementem w systemie identyfikacji jednostek logistycznych w łańcuchu dostaw. SSCC, zgodnie z standardami GS1, to unikalny numer, który identyfikuje jednostkę wysyłkową, taką jak paleta lub kontener. Jego głównym celem jest umożliwienie śledzenia i zarządzania przepływem towarów w całym łańcuchu dostaw. Przykładowo, gdy towar jest transportowany od dostawcy do odbiorcy, SSCC pozwala uczestnikom łańcucha na bieżąco monitorować status przesyłki oraz jej lokalizację. Zastosowanie SSCC jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają jednoznaczną identyfikację jednostek logistycznych w celu zwiększenia efektywności operacyjnej. W praktyce, wiele firm korzysta z SSCC do automatyzacji procesów magazynowych oraz usprawnienia obiegu dokumentów, co przekłada się na redukcję błędów oraz oszczędności czasowe. Ponadto, SSCC jest częścią szerszego systemu oznaczania towarów, który obejmuje również inne elementy, takie jak kody kreskowe czy etykiety RFID, co umożliwia integrację różnych technologii w zarządzaniu łańcuchem dostaw.
Pytanie 37

Rodzaj środka transportu operuje regularnie, przewożąc naczepy między miejscem załadunku a miejscem wyładunku, bez oczekiwania na załadunek lub wyładunek. Jak określamy ten model transportu?

A. Wahadłowy-ciągły
B. Obwodowy-ciągły
C. Promienisty
D. Obwodowy
Wahadłowy-ciągły to model przewozu, w którym środek transportu regularnie kursuje pomiędzy dwoma punktami, bez przestojów na załadunek czy wyładunek. Taki system jest stosowany w transporcie, gdzie kluczowe jest utrzymanie ciągłości dostaw i efektywność operacyjna. Przykładem mogą być pociągi towarowe, które w regularnych odstępach czasu przewożą ładunki pomiędzy terminalami, eliminując przestoje związane z załadunkiem. Dzięki temu zwiększa się wydajność transportu, a także zmniejsza ryzyko opóźnień. Model wahadłowy-ciągły jest zgodny z zasadami lean management, które promują eliminację zbędnych procesów i maksymalizację wartości dla klienta. W praktyce, model ten przyczynia się do lepszego planowania tras, bardziej przewidywalnego czasu dostawy oraz efektywnego wykorzystania zasobów transportowych, co jest istotne w branży logistycznej.
Pytanie 38

Oblicz netto koszt usługi przeładunku ładunku sypkiego z 15 wagonów na środki transportu drogowego przy użyciu ładowarki, jeśli w każdym z wagonów znajduje się 60 t ładunku, a stawka za usługę przeładunku wynosi 2,50 zł/t?

A. 1 800,00 zł
B. 900,00 zł
C. 1 200,00 zł
D. 2 250,00 zł
Aby obliczyć wartość netto usługi przeładunku ładunku sypkiego, musimy najpierw określić całkowitą masę ładunku, który będzie przeładowywany. W każdym z 15 wagonów znajduje się 60 ton ładunku, co daje łącznie 15 wagonów x 60 ton/wagon = 900 ton. Następnie, znając stawkę usługi przeładunku wynoszącą 2,50 zł za tonę, możemy obliczyć wartość netto usługi. Wartość ta wynosi 900 ton x 2,50 zł/t = 2 250,00 zł. To obliczenie ilustruje praktyczne zastosowanie umiejętności obliczania kosztów transportu i przeładunku, co jest istotne w logistyce i zarządzaniu łańcuchem dostaw. W branży transportowej precyzyjne kalkulacje kosztów są kluczowe dla efektywności operacyjnej oraz optymalizacji wydatków. Przykład ten pokazuje również, jak ważne jest zrozumienie jednostek miary i stawek, co jest istotne w kontekście negocjacji z dostawcami i kontrahentami.
Pytanie 39

Do monitorowania transportu pojazdów oraz ładunków wykorzystuje się technologię opartą na falach radiowych, znaną pod skrótem

A. GTIN
B. ERP
C. RFID
D. SSCC
Technologia RFID (Radio-Frequency Identification) to zaawansowany system identyfikacji, który wykorzystuje fale radiowe do automatycznego rozpoznawania obiektów, takich jak pojazdy czy ładunki. Składa się z tagów RFID, które zawierają unikalne identyfikatory, oraz czytników, które odczytują te dane z odległości. RFID znajduje szerokie zastosowanie w logistyce, gdzie umożliwia efektywne śledzenie przesyłek w czasie rzeczywistym, co pozwala na optymalizację procesów zarządzania łańcuchem dostaw. Przykładem jest stosowanie tagów RFID w magazynach, gdzie ich zastosowanie eliminuje konieczność ręcznego skanowania kodów kreskowych, co przyspiesza proces inwentaryzacji. Dodatkowo, RFID może być wykorzystywane w transporcie publicznym do zautomatyzowanego pobierania opłat. Warto zaznaczyć, że technologia ta jest zgodna z międzynarodowymi standardami, takimi jak ISO 18000, co zapewnia jej powszechną akceptację i stosowanie w różnych branżach.
Pytanie 40

Pojazdem o maksymalnej masie całkowitej (DMC) 20 t przewieziono ładunek o wadze 16 t. Jaki był wskaźnik wykorzystania ładowności, jeśli masa własna pojazdu wynosi 4 t?

A. 0,25
B. 0,80
C. 1,00
D. 0,67
Odpowiedź 1,00 jest poprawna, ponieważ wskaźnik wykorzystania ładowności obliczamy jako stosunek masy ładunku do maksymalnej ładowności pojazdu. W tym przypadku, dopuszczalna masa całkowita (DMC) wynosi 20 ton, a masa własna pojazdu to 4 tony. Zatem maksymalna ładowność wynosi 20 t - 4 t = 16 t. Przewieziony ładunek również ma masę 16 ton, co oznacza, że wykorzystano całą dostępna ładowność. Wzór na wskaźnik wykorzystania ładowności jest następujący: Wskaźnik = Masa ładunku / Maksymalna ładowność. Wstawiając wartości: Wskaźnik = 16 t / 16 t = 1,00. Osiągnięcie wskaźnika 1,00 wskazuje na pełne wykorzystanie możliwości transportowych pojazdu, co jest istotne w kontekście logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw, gdzie optymalizacja załadunku i efektywność transportu są kluczowe.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej