Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 13 kwietnia 2026 09:43
Data zakończenia: 13 kwietnia 2026 10:02

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Tabela o nazwie naprawy zawiera kolumny: klient, czyNaprawione. Jakie polecenie należy użyć, aby wykasować rekordy, w których pole czyNaprawione ma wartość prawdziwą?

A. DELETE FROM naprawy;

B. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

C. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

D. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

W przypadku drugiej odpowiedzi, 'DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;', brak jest kluczowego słowa 'FROM', co jest niezgodne z syntaksą SQL. W standardzie SQL polecenie DELETE zawsze wymaga określenia tabeli, z której mają zostać usunięte dane, za pomocą słowa kluczowego 'FROM'. Bez tego, zapytanie będzie generować błąd. Kolejna odpowiedź, 'DELETE FROM naprawy;', jest niepoprawna, ponieważ usuwa wszystkie rekordy z tabeli 'naprawy', co zwykle nie jest pożądanym działaniem. To podejście może prowadzić do utraty wszystkich zapisów, co w praktyce jest katastrofalne, jeśli nie wykonano wcześniej kopii zapasowej. Czwarta odpowiedź, 'DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;', błędnie sugeruje, że można wskazać konkretne kolumny do usunięcia, co jest także niezgodne z zasadami SQL. W SQL nie można wskazać pojedynczych kolumn do usunięcia, to całe rekordy są usuwane. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, to brak znajomości podstawowych zasad działania zapytań SQL oraz mylenie koncepcji usuwania danych z modyfikowaniem ich zawartości.

Pytanie 2

Które rozszerzenie pliku jest związane z formatem wideo?

A. *.bmp

B. *.jpg

C. *.avi

D. *.png

Poprawna odpowiedź to *.avi, ponieważ jest to klasyczne rozszerzenie pliku wideo opartego na formacie AVI (Audio Video Interleave), opracowanym przez firmę Microsoft. Ten format pozwala na przechowywanie zarówno strumienia obrazu, jak i dźwięku w jednym kontenerze, co jest typowe dla plików wideo. W praktyce oznacza to, że plik .avi może zawierać w sobie różne kodeki wideo (np. DivX, Xvid) i różne kodeki audio. Z punktu widzenia użytkownika – klikasz plik .avi i od razu odtwarzacz multimedialny uruchamia film, a nie pojedynczy obrazek. W branży multimedialnej przyjęło się, że rozszerzenie musi jasno sugerować typ zawartości. Dobre praktyki mówią, żeby nie mieszać formatów graficznych z wideo, bo potem powstaje chaos w projektach, katalogach i na serwerach. Jeżeli tworzysz stronę WWW i chcesz osadzić film, stosujesz formaty wideo, np. .mp4, .webm, .avi (choć dzisiaj na web .avi raczej się nie używa, ale nadal możesz się z nim spotkać w starszych materiałach). Natomiast .jpg, .png, .bmp to formaty grafiki statycznej. One nie mają strumienia czasu, klatek na sekundę, ścieżki audio itd. Moim zdaniem warto też pamiętać, że AVI jest formatem kontenerowym, a nie samym kodekiem. To znaczy, że jakość, rozmiar i kompatybilność pliku zależą nie tylko od .avi jako rozszerzenia, ale głównie od tego, jakim kodekiem zakodowano obraz i dźwięk. W praktyce, przy pracy z multimediami, zawsze zwraca się uwagę na trzy rzeczy: rozszerzenie (typ kontenera), kodek (np. H.264, MPEG-4) oraz docelową platformę (przeglądarka, odtwarzacz, telewizor Smart TV). W projektach webowych i e-learningowych standardem jest raczej .mp4 (H.264/AAC), ale znajomość .avi nadal jest potrzebna, choćby po to, żeby wiedzieć, jak konwertować stare materiały wideo do nowszych, bardziej wydajnych formatów.

Pytanie 3

Którą kwerendę należy wykonać, aby zaktualizować wszystkim rekordom z tabeli pracownicy wartość w kolumnie plec na K, przyjmując na potrzeby zadania, że każde imię żeńskie kończy się literą a?

A. UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie='%a';

B. UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';

C. ALTER TABLE pracownicy SET plec='K' WHERE imie='%a';

D. ALTER TABLE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';

Poprawna jest kwerenda: UPDATE pracownicy SET plec='K' WHERE imie LIKE '%a';. Po pierwsze użyty jest właściwy typ polecenia SQL do modyfikacji danych w tabeli. Do zmiany wartości w istniejących rekordach zawsze używamy instrukcji UPDATE, a nie ALTER TABLE. ALTER TABLE służy do zmiany struktury tabeli (np. dodanie kolumny, zmiana typu danych, usunięcie kolumny), a nie do operowania na danych w wierszach. To jest taki podstawowy podział: DDL (Data Definition Language) – np. ALTER TABLE, CREATE, DROP – do definicji struktury; DML (Data Manipulation Language) – np. SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE – do pracy na rekordach. W tym zadaniu ewidentnie potrzebna jest operacja DML. Druga ważna rzecz to warunek WHERE imie LIKE '%a'. Operator LIKE służy do porównywania tekstów z wykorzystaniem wzorców. Symbol % oznacza „dowolny ciąg znaków (również pusty)”, więc wzorzec '%a' oznacza: dowolny ciąg znaków zakończony literą „a”. Dokładnie o to chodzi w zadaniu: przyjmujemy założenie, że każde imię żeńskie kończy się na „a”, więc chcemy zaktualizować wszystkie rekordy, gdzie kolumna imie kończy się na „a”. Gdybyśmy chcieli szukać imion zaczynających się na „A”, używalibyśmy 'A%'. Moim zdaniem warto zapamiętać ten schemat, bo w praktyce bardzo często stosuje się LIKE do prostych filtrów tekstowych: wyszukiwanie użytkowników po fragmencie loginu, znajdowanie produktów po części nazwy, filtrowanie adresów e-mail po domenie itp. Przykład: UPDATE klienci SET status='VIP' WHERE nazwisko LIKE 'Nowak%'; – zaktualizuje wszystkich Nowaków. Albo: UPDATE produkty SET promocja=1 WHERE nazwa LIKE '%kabel%'; – zaznaczy jako promocyjne wszystkie produkty, których nazwa zawiera słowo „kabel”. W dobrych praktykach zaleca się uważać z aktualizacjami bez WHERE, bo wtedy zmieniamy wszystkie rekordy w tabeli. Tutaj warunek LIKE '%a' pełni rolę bezpiecznego filtra. W wielu systemach bazodanowych warto też pamiętać, że domyślnie porównania tekstowe mogą być niewrażliwe na wielkość liter (collation), więc 'a' i 'A' mogą być traktowane tak samo, ale to już zależy od konfiguracji bazy. W kontekście egzaminów zawodowych i pracy z SQL-em takie zadanie to klasyk – łączy poprawne użycie UPDATE z właściwym użyciem LIKE i symbolu % jako wieloznakowego wildcarda.

Pytanie 4

Gdzie w dokumencie HTML powinien być umieszczony wewnętrzny arkusz stylów?

A. W sekcji treści strony

B. W obrębie znacznika, którego dotyczy styl

C. W skrypcie dołączonym do dokumentu

D. W sekcji nagłówkowej dokumentu

Umieszczanie wewnętrznego arkusza stylów w ciele strony jest niepoprawną praktyką, ponieważ skutkuje opóźnieniem w załadowaniu i renderowaniu CSS. Przeglądarki interpretują HTML od góry do dołu, co oznacza, że style zdefiniowane w ciele strony mogą nie być zastosowane, zanim przeglądarka dotrze do odpowiedniego miejsca, co prowadzi do niepożądanego efektu wizualnego, nazywanego 'flash of unstyled content' (FOUC). Kolejnym błędnym podejściem jest umieszczanie arkusza stylów wewnątrz skryptu dołączonego do strony. Takie działanie jest sprzeczne z semantyką HTML i może powodować trudności w utrzymaniu oraz błędy w interpretacji przez przeglądarki. Skrypty powinny być odpowiedzialne za logikę i interaktywność, natomiast arkusze stylów powinny być wyraźnie oddzielone jako elementy zarządzające wyglądem. Ostatnia niepoprawna odpowiedź dotyczy umieszczania stylów wewnątrz znacznika, którego styl dotyczy. Choć technicznie jest to możliwe, nie jest to zalecana praktyka, ponieważ wprowadza chaos w strukturze dokumentu HTML i utrudnia jego późniejsze modyfikacje. Tego rodzaju podejście prowadzi do problemów z zarządzaniem kodem i obniża jego przejrzystość, szczególnie w większych projektach, gdzie lepszym rozwiązaniem jest stosowanie dedykowanych arkuszy stylów.

Pytanie 5

Jakim poleceniem SQL można zlikwidować z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%"

B. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%"

C. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%"

D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%"

Wybór odpowiedzi "DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = '%sto%';" jest po prostu zły z paru powodów. Po pierwsze, w SQL nie używamy znaku '*' przy DELETE. Jak chcemy usunąć wiersze, to piszemy tylko "DELETE FROM nazwa_tabeli". To '*' sugeruje, że chcesz usunąć jakieś konkretne kolumny, a to w SQL się nie sprawdzi. Druga sprawa to operator '=' zamiast 'LIKE'. '=' używamy do porównania wartości, nie do wyszukiwania wzorców, a tu właśnie szukamy wystąpienia słowa 'sto' w dłuższym tekście. Dlatego operator LIKE z wildcardami jest tu konieczny, by znaleźć i usunąć te wiersze, które mają 'sto' gdziekolwiek. Często ludzie mylą te operatory w SQL, co prowadzi do problemów i nieefektywnego wyszukiwania.

Pytanie 6

Kod źródłowy przedstawiony poniżej ma na celu wyświetlenie

A. liczb wprowadzonych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości 0

B. wylosowanych liczb z zakresu od 1 do 99

C. ciągu liczb od 1 do 100

D. losowych liczb od 0 do 100, aż do wylosowania wartości 0

Programowanie wymaga precyzyjnego zrozumienia działania każdej instrukcji oraz wpływu na końcowy wynik. W przypadku omawianego pytania kilka błędnych koncepcji mogło wprowadzić w błąd. Po pierwsze założenie że kod wyświetla wylosowane liczby od 1 do 99 jest nieprawidłowe ponieważ używana funkcja rand(0 100) pozwala na losowanie liczb od 0 do 100 włącznie. Należy zauważyć że zrozumienie zakresu generowanych wartości przez funkcje losujące jest kluczowe zwłaszcza w aplikacjach wymagających precyzyjnego sterowania zakresem danych wejściowych. Druga potencjalna pomyłka to przypisanie kodowi zadania wyświetlania kolejnych liczb od 1 do 100 co w rzeczywistości wymagałoby zupełnie innej konstrukcji pętli najlepiej for z precyzyjnie określonym zakresem liczbowym. Trzecim nieporozumieniem mogłoby być przyjęcie że program wczytuje liczby z klawiatury dopóki nie zostanie wpisane zero co sugerowałoby użycie funkcji pobierającej dane od użytkownika jak np. scanf w języku C lub input w Pythonie. Zrozumienie różnicy między pobieraniem danych od użytkownika a losowaniem z automatycznie generowanego przedziału jest istotne przy tworzeniu interaktywnych aplikacji. Rozróżnienie tych mechanizmów umożliwia tworzenie bardziej złożonych i elastycznych programów które mogą reagować na różne źródła danych oraz zmieniające się warunki w środowisku uruchomieniowym. Poprawne rozumienie i wykorzystanie tych koncepcji jest fundamentalne dla efektywnego tworzenia oprogramowania i optymalizacji procesów programistycznych.

Pytanie 7

Jakie wyjście zostanie pokazane po zrealizowaniu podanego kodu HTML?

A. Rys. B

B. Rys. C

C. Rys. D

D. Rys.A

Poprawna odpowiedź to Rys. D ponieważ przedstawiony kod HTML zawiera dwie listy. Pierwsza lista to lista uporządkowana <ol> z trzema elementami <li> gdzie drugi element zawiera listę nieuporządkowaną <ul> z dwoma elementami. Lista zagnieżdżona używa standardowego symbolu kropki jako punktora. Druga lista <ol> zaczyna się od litery D dzięki atrybutowi type="A" i start="4". To powoduje że ostatni element wyświetlany jest jako D. punkt. Ta właściwość HTML jest używana do personalizacji wyglądu list aby dopasować je do wymagań projektowych lub edytorskich. Stosowanie atrybutów takich jak type i start pozwala na większą kontrolę nad sposobem wyświetlania list co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu przejrzystych i spójnych interfejsów użytkownika. Personalizacja list może być użyteczna w dokumentach technicznych raportach czy aplikacjach które wymagają dokładnego odwzorowania struktury danych.

Pytanie 8

Określ właściwą hierarchię stylów CSS biorąc pod uwagę ich priorytet w stylizacji elementów strony WWW?

A. Zewnętrzny, Wydzielone bloki, Lokalny

B. Wewnętrzny, Zewnętrzny, Rozciąganie stylu

C. Rozciąganie stylu, Zewnętrzny, Lokalny

D. Lokalny, Wewnętrzny, Zewnętrzny

Wszystkie błędne odpowiedzi zawierają istotne nieporozumienia dotyczące priorytetów stylów CSS oraz sposobu, w jaki są one stosowane na stronach internetowych. Porządek stylów jest kluczowy dla efektywnego projektowania stron, a zrozumienie, które style mają pierwszeństwo, jest fundamentalne. Wewnętrzny styl nie powinien być uznawany za wyższy niż zewnętrzny, co sugeruje jedna z niepoprawnych odpowiedzi. Zewnętrzne arkusze stylów, będące najlepszym rozwiązaniem do zarządzania stylami w aplikacjach webowych, są ładowane na początku, co oznacza, że mają niższy priorytet niż style zdefiniowane lokalnie. Natomiast odpowiedzi, które sugerują, że styl zewnętrzny może mieć wyższy priorytet niż lokalny, są szczególnie mylące, gdyż mogą prowadzić do sytuacji, w której zmiany w stylach lokalnych są ignorowane. Dodatkowe błędne koncepcje dotyczą możliwości stosowania tzw. rozciągania stylu, co nie jest terminem uznawanym w kontekście CSS, co jeszcze bardziej potęguje nieporozumienia. W praktyce, nieprzestrzeganie zasad priorytetów stylów CSS może skutkować nieczytelnym kodem i chaotycznym stylem strony, co jest sprzeczne z dobrymi praktykami tworzenia stron internetowych, takimi jak stosowanie zunifikowanych arkuszy stylów i unikanie nadmiarowych deklaracji stylów.

Pytanie 9

Poniższe zapytanie SQL ma na celu:

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustawić wartość pola Uczen na 1

B. zwiększyć o jeden wartość pola Uczen

C. przypisać wartość kolumny id_klasy jako 1 dla wszystkich wpisów w tabeli Uczen

D. zwiększyć o jeden wartość kolumny id_klasy dla wszystkich wpisów w tabeli Uczen

Polecenie SQL "UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;" jest poprawne, ponieważ wskazuje na aktualizację kolumny 'id_klasy' w tabeli 'Uczen'. Wartość kolumny dla każdego rekordu w tabeli zostanie zwiększona o jeden. Działanie to jest przydatne w sytuacjach, gdy chcemy zaktualizować dane, na przykład po przesunięciu uczniów do wyższej klasy w systemie edukacyjnym. Przy takim podejściu, wszyscy uczniowie w danym roku szkolnym mogą zostać automatycznie przeniesieni do następnej klasy bez konieczności edytowania rekordów pojedynczo, co zwiększa efektywność i zmniejsza ryzyko błędów. Ta praktyka jest zgodna z zasadami optymalizacji baz danych, gdzie operacje masowe są preferowane dla ich wydajności. Ponadto, dobrym nawykiem jest tworzenie kopii zapasowych przed przeprowadzeniem masowych aktualizacji, aby uniknąć nieodwracalnych zmian w przypadku błędów.

Pytanie 10

Jak wygląda instrukcja przypisania wartości do elementu tablicy w języku JavaScript względem tablicy? ```Tablica['technik'] = 'informatyk';```

A. numerycznej

B. asocjacyjnej

C. statycznej

D. wielowymiarowej

W języku JavaScript tablice mogą być traktowane jako obiekty, a więc wykazują cechy struktur asocjacyjnych. Przypisując wartość do tablicy za pomocą notacji z nawiasami kwadratowymi, jak w przykładzie 'Tablica[\'technik\'] = \'informatyk\';', tworzymy nowy element o kluczu 'technik', co jest charakterystyczne dla obiektów asocjacyjnych. W JavaScript tablice są dynamiczne, co oznacza, że możemy dodawać elementy w dowolny sposób, a ich rozmiar nie jest ustalony z góry. Standard ECMAScript definiuje tablice jako obiekty, gdzie klucze są indeksami liczb całkowitych, ale można również używać stringów jako kluczy, co czyni tablice asocjacyjnymi. Przykładem może być obiekt, który przechowuje różne informacje, a elementy są dostępne zarówno za pomocą indeksów numerycznych, jak i stringów. Warto zaznaczyć, że użycie tablicy jako obiektu asocjacyjnego może być praktyczne w wielu zastosowaniach, np. w przechowywaniu konfiguracji czy zestawów danych. Dobrą praktyką jest jednak ograniczać użycie takich technik dla przejrzystości kodu."

Pytanie 11

Algorytm przedstawiony na rysunku można zapisać w języku JavaScript za pomocą instrukcji

A. for(i = 0; i > 10; i++)

B. var i = 0;
   while(i <= 10)
     i += 2;

C. var i = 0;
   do
     i++;
   while(i > 10);

D. var i = 0;
   do
     i = i + 2;
   while(i < 10);

A. C.

B. D.

C. A.

D. B.

Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź B. Biorąc pod uwagę wykres przepływu, zmienna 'i' jest inicjalizowana wartością 0 i następnie w pętli zwiększana o 2, dopóki jej wartość nie przekroczy 10. Wprowadzona instrukcja w JavaScript (var i = 0; while(i <= 10) { i += 2; }) idealnie odzwierciedla proces przedstawiony na diagramie. Inicjalizacja zmiennej jest ważnym krokiem w programowaniu, który pozwala na użycie zmiennej w kodzie, a pętla 'while' jest często stosowana do wykonywania części kodu wielokrotnie do momentu, aż warunek przestanie być spełniony. W tym przypadku, warunkiem jest 'i' mniejsze lub równe 10, a kod wewnątrz pętli zwiększa wartość 'i' o 2 za każdym razem, gdy jest wykonywany. Jest to typowy przykład użycia pętli i operatorów w języku JavaScript.

Pytanie 12

Funkcja
fun1(a,b) {
if(a % 2 != 0) a++;
for(let n = a; n <= b; n+=2) document.write(n);
}
ma na celu

A. wypisanie wszystkich liczb w przedziale od a do b

B. wypisanie liczb parzystych w zakresie od a do b

C. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku pozytywnej odpowiedzi, jej wypisanie

D. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

Funkcja fun1 w JavaScript ma za zadanie wypisać liczby parzyste w przedziale od a do b. Na początku sprawdzamy, czy a jest liczbą nieparzystą, korzystając z operatora modulo. Jeśli a jest nieparzysta, to ją zwiększamy o 1, tym samym przekształcając ją w liczbę parzystą. Potem mamy pętlę for, która zaczyna od a i w każdym kroku zwiększa n o 2, co gwarantuje, że będziemy wypisywać tylko liczby parzyste. Pętla działa dopóki n jest mniejsze lub równe b. Wyniki są pokazywane na stronie dzięki document.write(). To się zgadza z tym, co ma robić ta funkcja, bo faktycznie wypisuje liczby parzyste. Na przykład, kiedy mamy a=3 i b=9, to wypisze 4, 6 i 8.

Pytanie 13

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

A. A

B. B

C. C

D. D

Odpowiedź C jest poprawna ponieważ przedstawiony fragment kodu HTML definiuje uporządkowaną listę zagnieżdżoną W tym kodzie zauważamy że główna lista jest uporządkowana oznaczona jako ol co definiuje elementy listy jako numerowane po kolei Elementy li w tej liście to punkty jeden dwa i trzy Na szczególną uwagę zasługuje fakt że drugi element li zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę ul co jest zgodne ze standardami HTML dotyczącymi zagnieżdżania list Zgodnie z dobrymi praktykami zagnieżdżanie list w HTML powinno być stosowane w sposób przejrzysty i logiczny co ułatwia czytelność i zrozumienie kodu oraz jego późniejsze modyfikacje Praktycznym zastosowaniem takich struktur jest organizowanie treści w dokumentach internetowych w sposób hierarchiczny co ułatwia zarówno użytkownikom przeglądanie zawartości jak i programistom zarządzanie kodem Zrozumienie zagnieżdżania list jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych które są nie tylko estetyczne ale także funkcjonalne i dostępne dla szerokiej grupy odbiorców

Pytanie 14

Która z poniższych zasad nie przyczyni się pozytywnie do poprawy czytelności kodu?

A. Należy dodawać komentarze w bardziej skomplikowanych fragmentach kodu

B. Każda linia kodu powinna zawierać jedynie jedną instrukcję

C. Kod powinien być napisany bez wcięć i zbędnych przejść do nowej linii

D. Nazwy zmiennych muszą odzwierciedlać ich funkcję

Sugerowanie, że kod powinien być napisany bez wcięć i zbędnych enterów prowadzi do poważnych problemów w zakresie czytelności i zrozumienia kodu. Zasady dotyczące dobrego formatowania kodu, w tym odpowiednie wcięcia, są fundamentem dobrej praktyki programistycznej. Bez wcięć, struktura kodu staje się chaotyczna, a jego logika trudna do śledzenia, co może prowadzić do błędów w obliczeniach lub nieprawidłowego działania programów. Ponadto, programiści często współpracują w zespołach, gdzie zrozumienie kodu przez innych członków zespołu jest kluczowe. Wprowadzenie wcięć oraz użycie zbędnych enterów do oddzielania funkcji czy bloków kodu zwiększa przejrzystość, co jest zgodne z najlepszymi praktykami, takimi jak Clean Code. Dobre nazewnictwo zmiennych i wprowadzanie komentarzy to ważne aspekty, ale nie wystarczą one do zapewnienia pełnej czytelności bez odpowiedniego formatowania. W praktyce, kod, który wygląda na chaotyczny i nieposortowany, może odstraszać innych programistów i prowadzić do błędów podczas dalszej pracy nad projektem. Dlatego należy unikać praktyk, które mogą podważać fundamenty czytelności kodu.

Pytanie 15

Wskaż najefektywniejszą metodę wyczyszczenia wszystkich danych z tabeli adresy, nie wpływając na jej strukturę

A. DELETE TABLE adresy;

B. DROP TABLE adresy;

C. TRUNCATE TABLE adresy;

D. DELETE * FROM adresy;

Usunięcie wszystkich rekordów z tabeli adresy bez usuwania jej struktury można zrealizować na wiele sposobów, jednak nie wszystkie z nich są właściwe. DROP TABLE adresy; jest komendą, która usuwa całą tabelę wraz z jej strukturą oraz danymi, co jest całkowicie sprzeczne z założeniem pytania. Takie podejście może prowadzić do poważnych problemów w aplikacjach, które polegają na istnieniu tabeli, ponieważ po wykonaniu tej komendy tabela przestaje istnieć, co uniemożliwia dalsze operacje na niej. DELETE * FROM adresy; wydaje się być poprawną próbą usunięcia danych, ale składnia ta jest błędna, ponieważ w SQL nie używa się znaku „*” w kontekście polecenia DELETE. Poprawna składnia powinna być DELETE FROM adresy;, co z kolei prowadzi do przetwarzania każdego rekordu w tabeli i może być znacznie wolniejsze w przypadku dużych zbiorów danych. DELETE również nie resetuje identyfikatorów autoinkrementacyjnych, co może być niepożądanym efektem. Z kolei DELETE TABLE adresy; to niewłaściwe wyrażenie, ponieważ SQL nie rozpoznaje komendy DELETE TABLE. W rzeczywistości, by usunąć tabelę, musielibyśmy użyć DROP TABLE. Zasadniczo, błędne odpowiedzi wskazują na niepełne zrozumienie zasadności i syntaktyki SQL oraz różnic pomiędzy operacjami na danych. Warto zatem przywiązywać wagę do detali, aby unikać nieefektywnych i błędnych rozwiązań, szczególnie w pracy z bazami danych, gdzie każdy błąd może prowadzić do utraty cennych danych.

Pytanie 16

W CSS określono styl dla paragrafu, który nada mu poniższe cechy:

background-color: red;
color: blue;
margin: 40px;

A. tło w kolorze niebieskim, tekst w kolorze czerwonym, marginesy wewnętrzne o wartości 40px

B. tło w kolorze czerwonym, tekst w kolorze niebieskim, marginesy wewnętrzne o wartości 40px

C. tło w kolorze niebieskim, tekst w kolorze czerwonym, marginesy zewnętrzne o wartości 40px

D. tło w kolorze czerwonym, tekst w kolorze niebieskim, marginesy zewnętrzne o wartości 40px

W podanym przykładzie z CSS zastosowano trzy kluczowe właściwości stylizujące element HTML: background-color color oraz margin. Właściwość background-color określa kolor tła danego elementu tutaj przyjęto wartość red co oznacza czerwone tło. Właściwość color definiuje kolor tekstu w elemencie który w tym przypadku jest ustawiony na blue czyli niebieski. Ostatnią właściwością jest margin która odpowiada za marginesy zewnętrzne elementu. Marginesy zewnętrzne to przestrzeń wokół elementu od jego krawędzi do sąsiadujących elementów i w tym przykładzie mają wartość 40px. Takie ustawienia są często używane w praktyce aby zapewnić czytelność i estetykę projektu. Używanie marginesów zewnętrznych to dobra praktyka w celu zachowania odpowiednich odstępów w układzie strony. Warto podkreślić że użycie tych właściwości jest zgodne ze standardami CSS zapewniając kompatybilność z większością przeglądarek. Właściwe stosowanie kolorów i marginesów jest kluczowe w projektowaniu przyjaznym dla użytkownika UX oraz estetycznie spójnych interfejsów graficznych.

Pytanie 17

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) && ($x < 5)

B. ($x < -2) || ($x > 5)

C. ($x == -2) && ($x < 5)

D. ($x > -2) || ($x > 5)

Prawidłowa odpowiedź, czyli ($x > -2) && ($x < 5), odzwierciedla logiczny warunek, który jest zgodny z opisanym przedziałem otwartym (-2, 5). Pętla while w języku PHP powinna wykonywać blok kodu, dopóki wartość zmiennej x jest większa od -2 oraz jednocześnie mniejsza od 5. Tego rodzaju warunek jest kluczowy w programowaniu, gdyż pozwala na przeprowadzanie iteracji, które są ograniczone do konkretnego zakresu wartości. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zrealizować program, który przetwarza dane tylko w tym przedziale, taki warunek umożliwiłby nam uniknięcie obliczeń dla wartości spoza tego zakresu, co może być istotne w kontekście optymalizacji wydajności. Praktycznym zastosowaniem byłoby zrealizowanie algorytmu, który zbiera dane pomiarowe w zadanym zakresie, co jest częstym przypadkiem w analizie danych. Dobrą praktyką jest także stosowanie odpowiednich komentarzy w kodzie, które wyjaśniają logikę warunków, co sprzyja późniejszej konserwacji; w tym przypadku komentarz mógłby brzmieć "Iteruj, gdy x jest w przedziale (-2, 5)".

Pytanie 18

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);

A. 12,4

B. 15,5

C. 12,5

D. 15,4

W tym skrypcie JavaScript mamy operator dekrementacji a--, gdzie najpierw wartość zmiennej a jest przypisana do zmiennej b, a dekrementacja następuje później. Jeśli tego nie rozumiesz, może to prowadzić do różnych nieporozumień co do wynikowych wartości. Czyli po a-- b przyjmuje pierwotną wartość a, która wynosi 5. Warto zrozumieć kolejność operacji, bo przy operatorze postfix zmiana wartości następuje po przypisaniu. Później, po dekrementacji, a staje się 4, co czasem jest źle interpretowane, bo ludzie myślą, że b też by się zmieniło. Potem jest a *= 3, gdzie 4 mnożymy przez 3 i dostajemy 12. Często ludzie popełniają błąd, zakładając, że operatory działają równocześnie w jednym wierszu kodu. Ważne jest, żeby znać te subtelności, bo pomaga to w lepszym programowaniu i kontrolowaniu, jak zmienne się zmieniają.

Pytanie 19

Polecenie DROP w języku SQL ma na celu

A. wprowadzić nowy obiekt

B. usunąć istniejący obiekt

C. zmodyfikować parametry obiektu

D. zaktualizować dane obiektu

Instrukcja DROP w języku SQL jest używana do usuwania istniejących obiektów z bazy danych, takich jak tabele, widoki, procedury składowane czy indeksy. Użycie tej komendy powoduje, że wszystkie dane przechowywane w danym obiekcie zostają trwale usunięte, co oznacza, że nie można ich odzyskać, chyba że wcześniej wykonano kopię zapasową. Przykładowa składnia polecenia DROP TABLE nazwa_tabeli usuwa całkowicie tabelę wraz z jej strukturą oraz danymi. W SQL standardowym oraz w jego implementacjach, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, instrukcja ta jest kluczowym narzędziem dla administratorów baz danych, pozwalającym na efektywne zarządzanie obiektami w bazach. Należy jednak stosować ją ostrożnie, ponieważ skutki wykonania tego polecenia są nieodwracalne. Rekomenduje się również, przed usunięciem obiektu, sprawdzenie, czy nie ma on powiązań z innymi obiektami, aby uniknąć błędów w aplikacjach korzystających z tych danych.

Pytanie 20

W języku HTML kolor biały można przedstawić przy użyciu wartości

A. rgb(FFFF,FF)

B. #000000

C. rgb(255,255,255)

D. #255255

Kolory w HTML można zapisać na kilka sposobów, ale nie każda opcja jest dobra. Zobaczmy błędne odpowiedzi. Pierwsza, #255255, jest zła, bo w systemie szesnastkowym (hex) kolory powinno się zapisywać w formacie #RRGGBB. Tutaj brakuje cyfr, więc to jest błędny zapis. Druga opcja, #000000, to kolor czarny. Wszędzie mamy 0, czyli brak światła w trzech kanałach RGB, co daje nam czarny, a nie biały. Ostatnia odpowiedź, rgb(FFFF,FF), też jest niepoprawna, ponieważ w rgb muszą być liczby całkowite od 0 do 255. Używanie szesnastkowych wartości tutaj to zły pomysł. Generalnie, zrozumienie jak poprawnie zapisywać kolory w HTML jest kluczowe, jeśli chcesz robić fajne i funkcjonalne projekty w sieci.

Pytanie 21

Które spośród poniższych zdań dotyczących definicji funkcji umieszczonej w ramce jest prawidłowe?

function czytajImie(){
 var imie=null;
 do{
 imie=prompt("podaj imie: ");
 if(imie.length<3) alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
 }while(imie.length<3);
 }

A. Wczytywanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie się składał przynajmniej z 3 znaków

B. Tekst będzie odczytywany do chwili, gdy podana zostanie liczba większa niż 3

C. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

D. Pętla wykona się tylko jeden raz

Prawidłowa odpowiedź odnosi się do warunku zakończenia pętli do while w języku JavaScript. Pętla ta wykonuje się co najmniej raz, ponieważ najpierw wykonuje blok kodu, a dopiero potem sprawdza warunek. W tym przypadku, użytkownik jest proszony o wprowadzenie tekstu reprezentującego imię. Instrukcja if sprawdza, czy wprowadzone imię ma mniej niż 3 znaki. Jeśli tak, pojawia się komunikat, że tekst jest nieprawidłowy, a pętla ponownie prosi o podanie imienia. Proces ten powtarza się, dopóki użytkownik nie wprowadzi imienia o długości co najmniej 3 znaków. Jest to typowa technika walidacji danych wejściowych, zapewniająca, że użytkownik wprowadzi wartości spełniające określone kryteria. Taki sposób walidacji jest stosowany w aplikacjach wymagających dokładności danych wejściowych, zwłaszcza w formularzach internetowych, gdzie poprawność danych jest kluczowa. Praktyka ta pomaga w zapewnieniu, że dane są kompletne i zgodne z wymaganiami biznesowymi, co jest istotne w programowaniu front-end.

Pytanie 22

Proces układania danych w bazie, który obejmuje tworzenie tabel, definiowanie relacji pomiędzy nimi oraz eliminację zbędnych danych i niespójnych powiązań, nazywany jest

A. normalizacją

B. nadmiarowością

C. sprawdzaniem integralności referencyjnej

D. sprawdzaniem spójności danych

Normalizacja to super ważny krok w robieniu baz danych. Chodzi o to, żeby uporządkować dane i pozbyć się zbędnych powtórzeń. Na przykład, jak mamy tabelę 'Klienci' i 'Zamówienia', to normalizacja pozwala połączyć te tabele tak, żeby info o klientach było tylko w jednym miejscu. Dzięki temu, każde zamówienie będzie przypisane do odpowiedniego klienta, co zmniejsza ryzyko zamieszania z danymi. Jak się stosuje zasady normalizacji, takie jak 1NF czy 2NF, to można uniknąć problemów, które mogą się pojawić przy aktualizowaniu, usuwaniu czy dodawaniu danych. Dobrze jest też regularnie sprawdzać, jak ma się struktura bazy, żeby była dostosowana do tego, co w danej chwili potrzebujemy. Tak naprawdę, normalizacja nie tylko dba o prawidłowość danych, ale też sprawia, że wszystko działa sprawniej.

Pytanie 23

W CSS, aby ustalić nietypowe odległości między słowami, używa się właściwości

A. white-space

B. word-spacing

C. letter-space

D. line-spacing

W języku CSS właściwość word-spacing jest używana do definiowania odstępu między wyrazami w elemencie tekstowym. Zwiększenie lub zmniejszenie odstępu między wyrazami może znacznie wpłynąć na czytelność i estetykę tekstu. Wartość tej właściwości można ustawić w jednostkach długości, takich jak piksele (px), em, rem lub procenty. Na przykład, zastosowanie word-spacing: 5px; w kodzie CSS spowoduje zwiększenie odstępu między wyrazami o 5 pikseli. Wartością domyślną tej właściwości jest 0, co oznacza, że odstępy są ustalane przez przeglądarkę na podstawie czcionki i innych parametrów tekstu. Użycie word-spacing może być szczególnie przydatne w przypadku projektowania stron internetowych, gdzie estetyka tekstu ma kluczowe znaczenie dla doświadczeń użytkownika. Dlatego, aby osiągnąć pożądany efekt wizualny, projektanci często manipulują odstępami między wyrazami w swoich stylach CSS, co jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi dostępności i czytelności treści na stronach internetowych.

Pytanie 24

Jaką wartość w systemie RGB uzyskamy dla koloru zapisanego w kodzie heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(15,10,FE)

B. rgb(21,16,FE)

C. rgb(21,16,254)

D. rgb(21,16,255)

Odpowiedź rgb(21,16,254) jest poprawna, ponieważ kolor zapisany w systemie heksadecymalnym #1510FE można rozłożyć na składowe RGB. W kodzie heksadecymalnym każdy z trzech kolorów (czerwony, zielony, niebieski) jest reprezentowany przez dwie cyfry. W przypadku #1510FE, pierwsze dwie cyfry (15) odnoszą się do wartości czerwonej, drugie dwie (10) do wartości zielonej, a ostatnie dwie (FE) do wartości niebieskiej. Te wartości musimy przeliczyć na system dziesiętny: czerwony to 21 (15 w systemie szesnastkowym to 21 w dziesiętnym), zielony to 16 (10 w szesnastkowym to 16 w dziesiętnym), a niebieski to 254 (FE w szesnastkowym to 254 w dziesiętnym). Tak więc końcowy wynik to rgb(21,16,254). W praktyce, znajomość konwersji kolorów jest kluczowa w projektowaniu graficznym, stron internetowych oraz aplikacji, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest niezbędne dla uzyskania poprawnej estetyki i spójności wizualnej. Warto zaznaczyć, że standardy takie jak sRGB są powszechnie stosowane do definiowania kolorów w cyfrowych mediach, co zapewnia zgodność i przewidywalność w różnych urządzeniach wyświetlających te kolory.

Pytanie 25

Dla dowolnego a z zakresu (0,99) celem funkcji napisanej w języku JavaScript jest
function fun(a)
{
    for(n=a; n <=100; n++)
    document.write(n);
    return(n);
}

A. zwrócenie liczb z zakresu a .. 99

B. wypisanie liczb z zakresu a .. 99 oraz zwrócenie wartości 100

C. wypisanie liczb z zakresu a .. 100 oraz zwrócenie wartości zmiennej n

D. wypisanie wartości zmiennej a i zwrócenie wartości zmiennej n

Funkcja napisana w JavaScript przewiduje iterację w celu wypisania liczb z przedziału ustalonego przez zmienną 'a' do 100. W kodzie zastosowano pętlę for, która zaczyna się od wartości a, a kończy na 100. Wartość zmiennej 'n' jest używana jako iterator, zaczynając od 'a' i zwiększając się o 1 w każdym obiegu pętli, aż osiągnie 100. Warto zauważyć, że funkcja wykorzystuje metodę 'document.write()', która służy do zapisywania danych na stronie internetowej. Po zakończeniu iteracji funkcja zwraca wartość zmiennej 'n', co w kontekście tego zadania oznacza, że zwróci ona wartość 101, ponieważ po ostatniej iteracji n przekroczy wartość 100. Przykład użycia tej funkcji w praktyce może obejmować generowanie dynamicznych treści na stronach internetowych, które wymagają wyświetlenia zakresu wartości liczbowych. Warto również dodać, że zgodnie z aktualnymi standardami JavaScript, kod mógłby być bardziej elegancko zapisany, wykorzystując np. funkcję 'console.log()' zamiast 'document.write()', co jest bardziej zalecane w nowoczesnym podejściu do programowania w JavaScript.

Pytanie 26

Jak nazywa się element systemu zarządzania treścią, który jest bezpośrednio odpowiedzialny za wygląd strony internetowej?

A. Kokpit w systemie WordPress lub panel administracyjny w systemie Joomla!

B. Widżet w systemie WordPress lub moduł w systemie Joomla!

C. Motyw w systemie WordPress lub szablon w systemie Joomla!

D. Wtyczka w systemie WordPress lub dodatek w systemie Joomla!

Motyw w systemie WordPress oraz szablon w systemie Joomla! odgrywają kluczową rolę w kreowaniu wizualnej tożsamości witryny internetowej. To właśnie one determinują, jak treści są prezentowane użytkownikom - od układu graficznego, przez kolory, czcionki, aż po elementy interaktywne. Dzięki motywom użytkownicy mogą wykorzystywać gotowe rozwiązania, co znacząco przyspiesza proces tworzenia strony. W przypadku WordPressa, motyw można łatwo zmieniać, co pozwala na dynamiczne dostosowywanie wyglądu witryny do zmieniających się trendów i potrzeb. Z kolei w Joomla!, szablony zapewniają elastyczność i możliwość personalizacji, co jest kluczowe dla dostosowania się do różnych grup docelowych. Dobrze zaprojektowane motywy i szablony powinny być zgodne z zasadami responsywnego web designu, co oznacza, że strona powinna wyglądać dobrze na różnych urządzeniach i rozdzielczościach ekranu. Warto również zwrócić uwagę na optymalizację SEO, która może być wpływana przez wybór motywu. Właściwy wybór oraz umiejętne wykorzystanie motywów i szablonów jest fundamentem skutecznego zarządzania treścią w sieci.

Pytanie 27

Zademonstrowano fragment kodu JavaScript. Po jego uruchomieniu zmienna str2 otrzyma wartość. ```var str1 = "JavaScript"; var str2 = str1.substring(2, 6);```

A. avaS

B. vaScri

C. vaSc

D. avaScr

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi 'avaS' sugeruje, że odczytujemy znaki zaczynając od drugiego indeksu, jednak końcowy indeks 6 zmienia sposób odczytu. Możliwe, że ktoś mógł pomylić kolejność lub sposób, w jaki substring działa, co jest częstym błędem w zrozumieniu tej metody. Druga odpowiedź 'vaScri' wydaje się sugerować, że ktoś zrozumiał, jak działa substring, ale błędnie wyznaczył końcowy indeks, co prowadzi do wyodrębnienia znacznie większej ilości znaków. W rzeczywistości, aby uzyskać 'vaScri', należałoby użyć indeksów 2 i 8, co również jest nieprawidłowe. Ostatnia niepoprawna odpowiedź 'avaScr' wskazuje na błędne wyznaczenie pierwszego znaku. Użytkownik mógł pomylić interpretację indeksu zaczynając od 0, co w JavaScript jest istotne. W kontekście całego łańcucha, odpowiedzi te pokazują, jak ważne jest zrozumienie indeksowania i prawidłowego użycia metod do manipulacji tekstem, aby unikać błędów w kodzie. Rozwój umiejętności w pracy z łańcuchami tekstowymi jest kluczowy dla efektywnego programowania w JavaScript.

Pytanie 28

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. FTP

B. ICMP

C. SMTP

D. NNTP

FTP, czyli File Transfer Protocol, to taki standard, który pozwala na przesyłanie plików między komputerami w sieci. Jest to dość ważne, bo bez FTP nie moglibyśmy publikować stron w internecie. Dzięki temu protokołowi można wysyłać różne pliki, jak HTML, CSS, JavaScript czy nawet grafiki i filmy, na serwery WWW. Z perspektywy praktycznej, to przy publikacji nowej strony wchodzi w grę użycie klienta FTP, na przykład FileZilla. Łączysz się z serwerem, logujesz się swoimi danymi i przesyłasz pliki do odpowiednich folderów. No i nie zapomnij o portach - standardowy port dla FTP to 21. A jeśli zależy Ci na bezpieczeństwie, warto pomyśleć o SFTP albo FTPS, bo to też istotne w kontekście ochrony danych. Jak dla mnie, dobrze jest znać te praktyki, żeby nie martwić się o swoje pliki podczas przesyłania.

Pytanie 29

Jak kwerenda SQL przedstawiona w ramce wpłynie na tabelę pracownicy?

ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9);

A. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o zmiennej długości 9

B. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o stałej długości 9

C. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o zmiennej długości 9

D. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o stałej długości 9

Inne odpowiedzi, które podałeś, dotyczą różnych operacji SQL, które nie mają związku z tym, co robi ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9). Musisz zrozumieć, że różnica między CHAR a VARCHAR jest dość istotna. CHAR ma stałą długość, to znaczy, że każda wartość w kolumnie zawsze ma tę samą liczbę znaków, uzupełnianą spacjami. Z kolei VARCHAR przechowuje dane o zmiennej długości, co może oszczędzać miejsce, ale wymaga więcej uwagi w zarządzaniu długością. Dodatkowo, jeśli chciałbyś dodać nową kolumnę, musiałbyś użyć polecenia ADD, a nie MODIFY. Ta różnica między dodawaniem a modyfikowaniem często myli początkujących w projektowaniu baz danych. Z mojego doświadczenia, wybór odpowiedniego typu danych i operacji jest kluczowy, bo źle przypisane polecenie może prowadzić do problemów z aplikacjami i zarządzaniem danymi. Tak że kluczowe jest zrozumienie, jak działają te polecenia SQL, żeby dobrze projektować efektywne bazy danych.

Pytanie 30

Przedstawiony kod PHP nawiązuje połączenie z serwerem bazy danych. Jakiego typu operacje powinny się znaleźć w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost", "root", "qwerty", "baza1");
if (!$db) {
...
}

A. Obsługa błędu przy nawiązywaniu połączenia

B. Przetwarzanie danych uzyskanych z bazy

C. Zamknięcie połączenia z bazą danych

D. Informacja o pomyślnym nawiązaniu połączenia z bazą

Obsługa błędu połączenia jest kluczowym elementem przy nawiązywaniu połączenia z bazą danych w PHP. Gdy używamy funkcji mysqli_connect, istotne jest, aby sprawdzić, czy połączenie zostało nawiązane poprawnie. W przypadku, gdy połączenie nie powiedzie się, funkcja mysqli_connect zwraca fałsz. W takich sytuacjach warto zaimplementować odpowiednią obsługę błędów, aby zrozumieć, co poszło nie tak, oraz działania, które powinny być podjęte. Dobrą praktyką jest wykorzystanie funkcji mysqli_connect_errno oraz mysqli_connect_error, które dostarczają szczegółowych informacji o błędzie. Na przykład, można wyświetlić komunikat o błędzie lub zalogować go do pliku w celu dalszej analizy. W ten sposób programista może szybko zidentyfikować problem, czy to związany z błędnym loginem, hasłem, czy problemami z serwerem bazy danych. Implementacja takiej obsługi błędów zwiększa stabilność aplikacji oraz ułatwia późniejsze diagnozowanie problemów, co jest istotne w profesjonalnym środowisku programistycznym.

Pytanie 31

Na ilustracji przedstawiono dwie tabele. Aby ustanowić między nimi relację jeden do wielu, gdzie jedna strona to Klienci, a druga strona to Zamowienia, należy

A. dodać pole klucza obcego do tabeli Klienci i powiązać je z ID tabeli Zamowienia.

B. stworzyć trzecią tabelę z dwoma kluczami obcymi. Jeden klucz połączyć z ID tabeli Klienci, a drugi klucz połączyć z ID tabeli Zamowienia.

C. wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Zamowienia i powiązać je z ID tabeli Klienci.

D. powiązać relacją pola ID z obu tabel.

Tworzenie relacji jeden do wielu między tabelami w bazie danych wymaga zrozumienia, jak działa klucz podstawowy i klucz obcy. W tym przypadku tabela Klienci posiada pole ID, które jest kluczem podstawowym. Aby utworzyć relację jeden do wielu, należy dodać do tabeli Zamowienia pole klucza obcego, które będzie połączone z polem ID z tabeli Klienci. Dzięki temu każdy rekord w tabeli Zamowienia będzie mógł być przypisany do jednego klienta, ale jeden klient może mieć wiele zamówień. Taka struktura jest zgodna z normalizacją baz danych, która ma na celu eliminację redundancji danych i zapewnienie integralności danych. W praktyce, w systemach takich jak SQL, relacje te są wykorzystywane do wykonywania operacji takich jak wyszukiwanie wszystkich zamówień dla konkretnego klienta, co jest wykonywane przez dołączenie tabel za pomocą klucza obcego. Implementacja kluczy obcych w bazach danych jest standardową praktyką, która zwiększa spójność i bezpieczeństwo danych, minimalizując ryzyko błędów podczas operacji CRUD (Create Read Update Delete).

Pytanie 32

Która z funkcji agregujących wbudowanych w język SQL służy do obliczania średniej wartości w określonej kolumnie?

A. SUM

B. AVG

C. MIN

D. COUNT

Funkcja AVG w języku SQL jest jedną z kluczowych funkcji agregujących, która pozwala na obliczenie średniej wartości w określonej kolumnie zestawienia danych. Użycie tej funkcji jest szczególnie istotne w analizie statystycznej, gdyż pozwala uzyskać bardziej reprezentatywny wynik, eliminując wpływ skrajnych wartości, które mogą zniekształcać obraz danych. Na przykład, gdy mamy tabelę "sprzedaż" z kolumną "kwota", można użyć zapytania SELECT AVG(kwota) FROM sprzedaż, aby uzyskać średnią wartość sprzedaży. Funkcja ta jest nie tylko przydatna w kontekście analizy, ale także stanowi standardową praktykę w raportowaniu wyników finansowych, co może pomóc w podejmowaniu decyzji biznesowych. Warto również zauważyć, że AVG jest funkcją, która ignoruje wartości NULL, co jest ważne w kontekście danych, które mogą nie być pełne. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze sprawdzać dane wejściowe przed stosowaniem funkcji agregujących, aby zapewnić ich jakość i dokładność wyników.

Pytanie 33

Jakie zadania programistyczne mogą być realizowane wyłącznie po stronie klienta w przeglądarce?

A. Bezpieczne wyświetlenie spersonalizowanej treści strony na podstawie uprawnień użytkownika aplikacji

B. Weryfikacja danych wprowadzanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym

C. Weryfikacja hasła użytkownika w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową

D. Zapis danych z formularza w bazie danych związanej z aplikacją internetową

Wszystkie pozostałe zadania wymagają interakcji z serwerem, co czyni je niewykonalnymi po stronie klienta. Bezpieczne wyświetlenie personalizowanej zawartości strony zgodnie z prawami użytkownika aplikacji wiąże się z koniecznością weryfikacji danych na serwerze. Ta operacja wymaga zrozumienia roli serwera w kontekście bezpieczeństwa i autoryzacji, ponieważ każdy użytkownik może mieć różne uprawnienia do przeglądania zawartości. Zapisanie danych pobranych z formularza w bazie danych również odbywa się po stronie serwera, gdzie następuje walidacja i przetwarzanie danych. Bazy danych są złożonymi systemami, które zapewniają integralność i bezpieczeństwo, a ich użycie wymaga odpowiednich zapytań SQL, które są wykonywane na serwerze. Podobnie, sprawdzenie hasła użytkownika w bazie danych wymaga komunikacji z serwerem, gdzie hasło jest porównywane z zapisanym hasłem w sposób bezpieczny, zazwyczaj poprzez haszowanie. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa aplikacji webowych, a wszelkie operacje dotyczące integralności danych powinny być wykonywane w środowisku serwerowym, aby zapobiec potencjalnym atakom, takim jak SQL Injection. Właściwe zrozumienie rozróżnienia między operacjami po stronie klienta i serwera jest kluczowe dla tworzenia wydajnych, bezpiecznych aplikacji internetowych.

Pytanie 34

Aby wprowadzić dane do bazy przy użyciu polecenia PHP, konieczne jest przekazanie do jego parametrów

A. identyfikator połączenia z bazą danych w $zm1 i zapytanie SELECT w $zm2

B. id wiersza w $zm1 i zapytanie INSERT INTO w $zm2

C. NULL w $zm1, aby baza mogła zapisać kod błędu i zapytanie SELECT w $zm2

D. identyfikator połączenia z bazą danych w $zm1 i zapytanie INSERT INTO w $zm2

Poprawna odpowiedź wskazuje, że w parametrze $zm1 należy przekazać identyfikator połączenia z bazą danych, a w $zm2 zapytanie INSERT INTO. To podejście jest zgodne z zasadami korzystania z funkcji mysqli_query w PHP, która jest używana do wykonywania zapytań SQL na bazie danych. Identyfikator połączenia jest niezbędny, ponieważ pozwala PHP zidentyfikować, z którą bazą danych będzie nawiązywało interakcję. Zapytanie INSERT INTO umożliwia dodawanie nowych rekordów do określonej tabeli. Na przykład, jeśli chcemy dodać nowego użytkownika do tabeli 'users', możemy użyć polecenia: mysqli_query($connection, "INSERT INTO users (name, email) VALUES ('Jan Kowalski', '[email protected]')"). Przestrzeganie tych zasad jest zgodne z praktykami bezpieczeństwa, takimi jak unikanie SQL Injection, które można osiągnąć poprzez odpowiednie przygotowywanie zapytań oraz walidację danych przed ich wstawieniem.

Pytanie 35

W języku CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli przestrzeń pomiędzy elementem a jego otaczającym obramowaniem, należy zastosować komendę

A. padding-top

B. border-top

C. outline-top

D. local-top

W języku CSS, aby zdefiniować wewnętrzny górny margines elementu, należy użyć właściwości padding-top. Marginesy wewnętrzne (padding) to przestrzeń, która znajduje się pomiędzy zawartością elementu a jego obramowaniem, co pozwala na stworzenie efektu oddzielenia treści od krawędzi. Wartości padding-top można ustalać w jednostkach takich jak px, em, rem czy %. Na przykład, kod CSS 'padding-top: 20px;' doda 20 pikseli odstępu od górnej krawędzi obramowania do zawartości elementu. Właściwość ta jest standardowo wspierana we wszystkich nowoczesnych przeglądarkach i jest częścią specyfikacji CSS Box Model, która określa, jak przestrzeń jest zorganizowana w obrębie elementów HTML. Użycie padding-top jest kluczowe, gdy chcemy, aby nasza strona była estetyczna i czytelna, co ma istotne znaczenie w projektowaniu responsywnym, gdzie różne urządzenia mogą wymagać różnych wartości paddingu, aby utrzymać spójność wizualną. Poprawne stosowanie padding-top przyczynia się również do lepszej dostępności strony, co jest istotnym aspektem w nowoczesnym web designie.

Pytanie 36

W PHP typ float oznacza

A. typ logiczny

B. typ zmiennoprzecinkowy

C. typ całkowity

D. typ łańcuchowy

W języku PHP typ 'float' jest używany do reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza, że może on przechowywać liczby z częścią dziesiętną. Jest to kluczowy element programowania, ponieważ pozwala na bardziej precyzyjne obliczenia, które są niezbędne w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe czy analizy naukowe. Dzięki użyciu typu float, programiści mogą używać skomplikowanych algorytmów, które wymagają operacji na liczbach niecałkowitych. W praktyce, kiedy potrzebujemy obliczyć ceny z podatkiem lub odsetkami, użycie float pozwala na dokładniejsze wyniki niż w przypadku typów całkowitych. Należy również pamiętać, że przy pracy z typem float warto stosować funkcje takie jak round(), aby uniknąć problemów z precyzją wyników, które mogą wynikać z ograniczeń reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych w pamięci komputera. Warto także zaznaczyć, że zgodnie z dokumentacją PHP, float jest zgodny z standardem IEEE 754, co zapewnia jego szeroką kompatybilność z innymi systemami oraz językami programowania.

Pytanie 37

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. wykluczenia.

C. sumy.

D. części wspólnej.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 38

Dokument HTML określa akapit oraz grafikę. Aby grafika była umieszczona przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit po jego lewej stronie, w stylu CSS grafiki należy ustawić właściwość

A. style:left;

B. float:left;

C. alt:left;

D. align:left;

Właściwość CSS 'float:left;' jest kluczowa dla umieszczania elementów w linii obok siebie. Umożliwia ona 'wypływanie' elementu, jakim jest obrazek, w lewo, co skutkuje tym, że tekst w akapicie będzie go otaczał od prawej strony. Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu responsywnych układów stron internetowych, gdzie zachowanie porządku w rozmieszczeniu elementów jest istotne zarówno na desktopach, jak i urządzeniach mobilnych. Przykładowo, jeśli mamy akapit z opisem produktu, który chcemy wizualnie wzbogacić odpowiednim zdjęciem z jego lewej strony, zastosowanie 'float:left;' w stylach CSS sprawi, że tekst będzie płynnie dostosowywał się do rozmiaru obrazka. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto również pamiętać o zastosowaniu 'clear:both;' w przypadku elementów, które mają pojawić się poniżej zaganianych elementów, aby uniknąć problemów z układem. Dodatkowo, warto zadbać o odpowiednie wymiary obrazka oraz użycie atrybutu 'alt' w tagu <img>, aby poprawić dostępność strony oraz jej SEO.

Pytanie 39

Jakie jest poprawne zapisanie tagu HTML?

<a href="#hobby">przejdź</a>

A. jest prawidłowy, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona pod adresem "hobby"

B. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku # w atrybucie href

C. jest błędny, w atrybucie href powinien być podany adres URL

D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"

W znaczniku HTML a z atrybutem href='#hobby' zastosowano tzw. kotwicę fragmentu strony. Jest to popularna technika używana do bezpośredniego przenoszenia użytkownika do określonej części strony internetowej. Znak hash (#) wskazuje, że link odwołuje się do elementu o identyfikatorze hobby w obrębie tej samej strony. Tego rodzaju odnośniki są szeroko stosowane w długich dokumentach gdzie szybka nawigacja między sekcjami poprawia doświadczenie użytkownika. Aby kod działał poprawnie na stronie musi istnieć element z atrybutem id='hobby'. To działanie jest zgodne ze standardami HTML i jest zalecane w projektowaniu dostępnych i przyjaznych dla użytkownika aplikacji internetowych. Warto także pamiętać o stosowaniu opisowych identyfikatorów co ułatwia czytelność kodu i jego późniejsze utrzymanie. Praktyka ta jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie użyteczności i dostępności stron internetowych co może również wpłynąć pozytywnie na SEO poprzez poprawę struktury strony.

Pytanie 40

Który selektor stosuje formatowanie dla akapitów tekstu z klasą tekst oraz dla elementu blokowego o ID obrazki?

A. p.tekst, div#obrazki

B. p#tekst + div.obrazki

C. p#tekst, div.obrazki

D. p.tekst + div#obrazki

Odpowiedź 'p.tekst, div#obrazki' jest poprawna, ponieważ selektor 'p.tekst' odnosi się do elementów <p> z klasą 'tekst', a selektor 'div#obrazki' odnosi się do elementu <div> z identyfikatorem 'obrazki'. Oba selektory są zgodne z zasadami CSS, które pozwalają na stylizację elementów na podstawie ich klas i ID. Na przykład, jeśli chcemy zmienić kolor tekstu w akapitach oraz dodać ramkę do elementu div, możemy zastosować następujący kod: css p.tekst { color: blue; } div#obrazki { border: 1px solid black; } Praktyczne zastosowanie selektorów klas i ID w CSS pozwala na precyzyjne dostosowanie stylu poszczególnych elementów na stronie. Zgodność z najlepszymi praktykami oznacza, że stosujemy jednoznaczne i czytelne nazwy klas oraz ID, co ułatwia późniejszą konserwację kodu oraz współpracę z innymi deweloperami. Warto także pamiętać, że wyższej specyfiki selektory, takie jak ID, mają pierwszeństwo wobec klas, co może wpłynąć na końcowy wygląd elementów na stronie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej