Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 11 czerwca 2026 13:42
Data zakończenia: 11 czerwca 2026 13:59

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Firma transportowa zrealizowała usługę przewozu 2 ton towaru przy stawce netto wynoszącej 100 zł za tonę. Usługa ta podlega 23% podstawowej stawce podatku VAT. Jaką kwotę należy zapłacić za tę usługę?

A. 246 zł

B. 200 zł

C. 264 zł

D. 223 zł

Usługa przewozu ładunku kosztowała 246 zł, co wynika z obliczeń dotyczących stawki netto i podatku VAT. Przewożony ładunek ważył 2 tony, a stawka netto wynosiła 100 zł za tonę. Zatem całkowity koszt usługi przed opodatkowaniem wynosi 2 tony * 100 zł/tona = 200 zł. Następnie, należy obliczyć podatek VAT, który wynosi 23% od wartości netto. Wartość VAT wynosi 200 zł * 0,23 = 46 zł. Całkowity koszt usługi z VAT to 200 zł + 46 zł = 246 zł. W przypadku usług transportowych ważne jest zrozumienie, jak prawidłowo naliczać podatki i jakie stawki obowiązują w danej branży. Takie obliczenia są standardową praktyką w branży transportowej, gdzie rzetelność w naliczaniu kosztów ma kluczowe znaczenie dla utrzymania transparentności finansowej oraz spełnienia wymogów prawnych dotyczących podatków.

Pytanie 2

W kabinie pojazdu ciężarowego transportującego substancje niebezpieczne powinna być dostępna jako pomoc w sytuacjach awaryjnych

A. instrukcja bhp i ppoż

B. informacja o odbiorcy przesyłki

C. informacja o nadawcy przesyłki

D. instrukcja pisemna dla kierowcy

Instrukcja pisemna dla kierowcy jest kluczowym dokumentem, który powinien znajdować się w kabinie pojazdu przewożącego materiały niebezpieczne. Zawiera ona istotne informacje dotyczące postępowania w sytuacjach awaryjnych, co jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa zarówno kierowcy, jak i otoczenia. Na przykład, instrukcja ta może obejmować procedury dotyczące ewakuacji w przypadku wycieku substancji chemicznych, wskazówki dotyczące stosowania sprzętu ochrony osobistej oraz postępowania w razie pożaru. W zgodzie z przepisami ADR (Umowa Europejska dotycząca międzynarodowego przewozu towarów niebezpiecznych drogą lądową), posiadanie takiej instrukcji jest obowiązkowe. Dobre praktyki w branży transportu materiałów niebezpiecznych zalecają także, aby kierowcy byli regularnie szkoleni w zakresie interpretacji i zastosowania tych instrukcji. Oprócz tego, posiadanie pisemnej instrukcji zapewnia, że kierowca ma dostęp do niezbędnych informacji w przypadku nagłych zdarzeń, co może znacznie zwiększyć efektywność działań ratunkowych.

Pytanie 3

Transport zestawów drogowych (pojazd silnikowy z przyczepą) w przewozach kombinowanych (szynowo-drogowych) wymaga użycia wagonów

A. kołyskowych

B. platformowych

C. kieszeniowych

D. bimodalnych

Wybór odpowiednich wagonów do transportu zestawów drogowych w przewozach kombinowanych jest zagadnieniem technicznym, które wymaga odpowiedniego zrozumienia specyfiki każdego z typów wagonów. Wagon bimodalny, mimo swojej nazwy sugerującej możliwość wielomodalnego transportu, nie jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ jego konstrukcja nie jest przystosowana do przewozu pojazdów z przyczepą. Z kolei wagon kołyskowy, który umożliwia przewożenie ładunków o dużej wysokości, nie spełnia wymagań dotyczących stabilności i bezpieczeństwa przewozu sąsiednich pojazdów. Dodatkowo, wagony kieszeniowe są zaprojektowane głównie do transportu kontenerów, co wyklucza ich zastosowanie w przewozie zestawów drogowych. Często błędnym podejściem jest myślenie, że każdy typ wagonu może być użyty do różnych rodzajów transportu, co prowadzi do nieefektywności operacyjnych oraz zwiększenia kosztów. Niezrozumienie specyfiki wagonów i ich konstrukcji może prowadzić do zniszczenia ładunku, a także narażenia bezpieczeństwa transportu. Właściwy wybór wagonów, takich jak platformowe, jest zatem kluczem do efektywnego i bezpiecznego transportu w logistyce kombinowanej.

Pytanie 4

Przedstawiona naczepa jest przystosowana do przewozu masy brutto kontenera z ładunkiem, wynoszącej maksymalnie

A. 30 440 kg

B. 36 000 kg

C. 40 000 kg

D. 41 560 kg

Odpowiedź 30 440 kg jest poprawna, ponieważ odzwierciedla maksymalną masę brutto kontenera z ładunkiem, którą naczepa jest przystosowana do przewozu. Dopuszczalna masa całkowita naczepy, uwzględniająca jej masę własną, jest kluczowym elementem w transporcie drogowym, a jej obliczenie wymaga znajomości specyfikacji technicznych pojazdu. W praktyce, znajomość tych wartości pozwala na bezpieczne i zgodne z przepisami załadunki, co jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa na drodze. W branży transportowej, przestrzeganie maksymalnych mas brutto jest regulowane przez przepisy prawne oraz standardy branżowe, które mają na celu minimalizowanie ryzyka wypadków oraz uszkodzeń ładunków. Na przykład, naczepy powinny być projektowane z uwzględnieniem odpowiednich norm, takich jak normy europejskie dotyczące transportu drogowego, które określają maksymalne dopuszczalne wymiary i masy pojazdów. Wiedza o tych wartościach jest również kluczowa podczas planowania tras transportowych, aby uniknąć kar związanych z przeciążeniem pojazdu.

Pytanie 5

Na której ilustracji jest przedstawiona infrastruktura liniowa transportu kolejowego?

A. Na ilustracji 1.

B. Na ilustracji 4.

C. Na ilustracji 2.

D. Na ilustracji 3.

Poprawna odpowiedź to ilustracja 3, ponieważ przedstawia ona kluczowe elementy infrastruktury liniowej transportu kolejowego, takie jak torowiska i sieci trakcyjne. Infrastruktura ta jest niezwykle istotna w kontekście zapewnienia bezpiecznego i efektywnego transportu kolejowego. Torowiska są fundamentem, po którym poruszają się pociągi, a ich jakość i sposób utrzymania mają bezpośredni wpływ na komfort i bezpieczeństwo podróży. Sieci trakcyjne, które dostarczają energię elektryczną do pociągów elektrycznych, również są częścią infrastruktury liniowej. Przykładem zastosowania dobrych praktyk w tej dziedzinie jest regularne monitorowanie stanu torów oraz sieci trakcyjnych, co pozwala na wczesne wykrywanie usterek i ich skuteczne usuwanie. Właściwe zarządzanie infrastrukturą kolejową jest kluczowe dla zminimalizowania ryzyka awarii i wypadków, a także dla zapewnienia terminowości przewozów.

Pytanie 6

Jaką metodę stosuje się do ustalania ceny za usługę, gdy przewoźnik podaje koszt transportu 1 tony ładunku?

A. Umowna

B. Taryfowa

C. Degresywna

D. Mieszana

Metoda taryfowa jest najczęściej stosowanym podejściem do ustalania cen za przewozy towarowe, szczególnie w kontekście obliczania kosztów transportu ładunków na określonych trasach. Taryfy transportowe są ustalane przez przewoźników na podstawie z góry określonych stawek, które są zależne od różnych czynników, takich jak waga ładunku, rodzaj transportu, odległość oraz dodatkowe usługi. Przykładem zastosowania metody taryfowej może być przewóz 1 tony ładunku z Warszawy do Krakowa, gdzie przewoźnik określa stawkę na podstawie ustalonej taryfy dla danej trasy. Taryfy te mogą być dostosowane do specyfiki ładunków, co pozwala na elastyczność w ustalaniu cen. W praktyce, korzystanie z taryf transportowych zapewnia przejrzystość kosztów oraz umożliwia łatwe porównanie ofert różnych przewoźników. Taryfy są również regulowane przez przepisy prawa, co przyczynia się do zachowania konkurencyjności i sprawiedliwości na rynku transportowym.

Pytanie 7

Do punktowej infrastruktury transportu samochodowego nie wchodzi

A. droga o nawierzchni gruntowej

B. stacja kontroli pojazdów samochodowych

C. centrum przeładunkowe

D. węzeł drogowy

Droga o nawierzchni gruntowej nie jest uważana za infrastrukturę punktową transportu samochodowego, ponieważ infrastruktura punktowa odnosi się do obiektów, które pełnią określone funkcje w systemie transportowym, takich jak centra przeładunkowe, węzły drogowe czy stacje kontroli pojazdów. Droga o nawierzchni gruntowej jest bardziej elementem infrastruktury liniowej, która służy do prowadzenia ruchu pojazdów, a nie do wykonywania konkretnych operacji związanych z transportem. Na przykład, centra przeładunkowe umożliwiają transfer towarów pomiędzy różnymi środkami transportu, co sprawia, że są kluczowe dla efektywności logistycznej. Przykładem może być terminal intermodalny, gdzie ładunki są przekładane z ciężarówek na pociągi, optymalizując czas i koszty transportu. Węzły drogowe z kolei to miejsca, w których krzyżują się różne drogi, co ułatwia zmianę kierunku ruchu. Zatem, rozumienie różnicy pomiędzy infrastrukturą liniową a punktową jest kluczowe w planowaniu i zarządzaniu systemami transportowymi.

Pytanie 8

Który z poniższych przykładów GS1-128 reprezentuje numer identyfikacyjny SSCC?

A. (00)006141411234567890

B. (420)45458(401)541234550127201

C. (01)03123451234569(15)121224(10)LV111

D. (02)05901234567015(17)140202(37)40

Odpowiedź (00)006141411234567890 jest trafna, bo zawiera SSCC, czyli kod identyfikacyjny, który jest mega ważny w systemie GS1. Składa się z 18 cyfr i pomaga w jednoznacznym określeniu całych jednostek transportowych, co potem ułatwia śledzenie i zarządzanie łańcuchem dostaw. Wiesz, ta prefiks (00) po prostu pokazuje, że mamy do czynienia z SSCC. Dodatkowo, w standardzie GS1-128 można wrzucić różne info w jednym kodzie, co sprawia, że operacje logistyczne są bardziej efektywne. Na przykład, w firmach, dzięki SSCC można błyskawicznie skanować przesyłki w magazynach, co znacznie przyspiesza przyjęcia i wydania towarów. Z mojego doświadczenia, znajomość i poprawne użycie numerów SSCC ma duże znaczenie, żeby wszystko zgadzało się z zasadami GS1 i żeby dobrze zarządzać danymi w systemach ERP.

Pytanie 9

Na podstawie cennika oblicz wartość netto usługi przewozu na odległość 100 km materiałów budowlanych o masie 20 t.

Cennik
Rodzaj ładunku	Masa ładunku [kg]	Stawka netto za 1 km [zł]
Neutralny	1 000 ÷ 2 999	3,60
	3 000 ÷ 5 999	3,80
	6 000 ÷ 14 999	4,20
	15 000 ÷ 24 000	4,80
Niebezpieczny	1 000 ÷ 2 999	4,60
	3 000 ÷ 5 999	4,80
	6 000 ÷ 14 999	5,20
	15 000 ÷ 24 000	5,80

A. 480,00 zł

B. 520,00 zł

C. 360,00 zł

D. 580,00 zł

Odpowiedź 480,00 zł to dobra decyzja. Zobacz, to wynika z tego, że obliczenia bazują na stawce netto za kilometr dla ładunku ważącego 20 ton i przewożonego na odległość 100 km. W branży transportowej mamy różne stawki, które zmieniają się w zależności od typu ładunku i jego masy. Na przykład, dla materiałów budowlanych, które są uznawane za neutralne, stawka wynosi 4,80 zł za kilometr. Więc, żeby obliczyć całkowity koszt przewozu, trzeba pomnożyć tę stawkę przez liczbę kilometrów – w tym przypadku 4,80 zł/km razy 100 km daje nam 480,00 zł. To taki standard w transporcie, który pozwala jasno ustalać koszty i pomaga w planowaniu budżetu na transport. Fajnie, że rozumiesz, jak ważne są dokładne obliczenia, bo to pomaga uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 10

Jaki jest wskaźnik użycia taboru, jeśli z 20 pojazdów w trasie średnio 16 jest wykorzystywanych?

A. 1,25

B. 0,60

C. 0,40

D. 0,80

Wskaźnik wykorzystania taboru oblicza się jako stosunek liczby pojazdów w trasie do całkowitej liczby dostępnych pojazdów. W tym przypadku mamy 16 pojazdów w trasie z 20 dostępnych, co daje wskaźnik 16/20 = 0,80. Taki wskaźnik wskazuje na efektywne wykorzystanie zasobów taborowych, co jest kluczowe w logistyce i transporcie. Wysoki wskaźnik wykorzystania taboru sugeruje, że firma efektywnie planuje i zarządza swoimi zasobami, co może przyczynić się do obniżenia kosztów operacyjnych oraz zwiększenia rentowności. Przykładowo, w branży transportowej, wskaźnik ten jest istotny podczas oceny rentowności przewozów, a także w kontekście planowania zakupów nowych pojazdów. W praktyce, wiele firm dąży do utrzymania wskaźnika wykorzystania taboru na poziomie co najmniej 75-80%, co jest zgodne z dobrą praktyką zarządzania flotą.

Pytanie 11

Koszt transportu 1 t towaru na dystansie 1 km wynosi 0,45 zł. Jaką sumę trzeba będzie zapłacić za przewóz 24 t materiałów biurowych na odległość 175 km?

A. 1 811,25 zł

B. 10,80 zł

C. 1 890,00 zł

D. 78,75 zł

Aby obliczyć koszt przewozu 24 ton materiałów biurowych na odległość 175 km, należy zastosować podstawowe zasady kalkulacji kosztów transportu. Cena przewozu 1 tony ładunku na 1 km wynosi 0,45 zł. W pierwszym kroku obliczamy całkowity koszt przewozu dla 1 tony na 175 km: 0,45 zł * 175 km = 78,75 zł. Następnie, aby uzyskać całkowity koszt przewozu 24 ton, mnożymy ten wynik przez 24: 78,75 zł * 24 tony = 1 890,00 zł. Tego rodzaju kalkulacje są standardową praktyką w branży transportowej i logistyce, gdzie precyzyjność obliczeń jest kluczowa dla efektywności kosztowej operacji. Przykładem zastosowania tej wiedzy może być tworzenie ofert dla klientów czy analizowanie rentowności usług transportowych.

Pytanie 12

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 13

Na podstawie fragmentu umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) ustal, kto jest odpowiedzialny za wydanie przewoźnikowi towarów niebezpiecznych dopuszczonych do przewozu zgodnie z ADR.

Dział 1.4
Obowiązki głównych uczestników przewozu

1.1. Nadawca towarów niebezpiecznych zobowiązany jest dostarczyć do przewozu tylko takie przesyłki, które spełniają wymagania ADR, a także:

— upewnić się, że towary niebezpieczne są sklasyfikowane i dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR;

— zaopatrzyć przewoźnika w wymagane dokumenty przewozowe oraz dokumenty towarzyszące (zezwolenia, dopuszczenia, powiadomienia, świadectwa itd.);

— używać wyłącznie opakowań, które są dopuszczone i odpowiednie do przewozu danych materiałów oraz posiadają oznakowanie wymagane przez ADR.

2.1. Przewoźnik powinien w szczególności:

— upewnić się, że towary niebezpieczne przeznaczone do przewozu są dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR;

— sprawdzić wzrokowo, czy pojazdy i ładunek nie mają oczywistych wad oraz czy nie występują wycieki lub nieszczelności, braki w wyposażeniu, itp.;

— sprawdzić, czy pojazdy nie są nadmiernie załadowane;

— upewnić się, że na pojazdach umieszczone zostało wymagane oznakowanie i nalepki ostrzegawcze;

— upewnić się, że w pojeździe znajduje się wyposażenie wymienione w pisemnych instrukcjach dla kierowcy.

3.1. Załadowca powinien w szczególności:

— wydać przewoźnikowi towary niebezpieczne tylko w przypadku, gdy są one dopuszczone do przewozu zgodnie z ADR;

— postępować zgodnie z przepisami szczególnymi dotyczącymi załadunku i manipulowania ładunkiem podczas załadunku towarów niebezpiecznych do pojazdu oraz dużego i małego kontenera;

— po załadunku towarów niebezpiecznych do kontenera, spełnić wymagania dotyczące oznakowania.

4.1. Pakujący powinien stosować się w szczególności do:

— wymagań dotyczących warunków pakowania, w tym pakowania razem; oraz

— wymagań dotyczących oznakowania i stosowania nalepek ostrzegawczych, w przypadku, gdy przygotowuje sztuki przesyłki do przewozu.

A. Załadowca.

B. Przewoźnik.

C. Pakujący.

D. Nadawca.

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego roli poszczególnych podmiotów zaangażowanych w transport towarów niebezpiecznych. Przewoźnik, jako osoba odpowiedzialna za transport, nie jest odpowiedzialny za wydanie towarów; jego zadaniem jest zapewnienie, że towary są transportowane zgodnie z przepisami. Podobnie, nadawca również nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za zgodność towarów z przepisami ADR w kontekście ich wydania przewoźnikowi. Nadawca przygotowuje towary do transportu, ale to załadowca musi potwierdzić, że spełniają one wszystkie wymagania. Pakujący, chociaż ma kluczową rolę w odpowiednim przygotowywaniu towarów do transportu, nie jest odpowiedzialny za ich wydanie przewoźnikowi; ich zadaniem jest zapewnienie, że towary są odpowiednio zapakowane. Zrozumienie tych ról jest kluczowe, aby uniknąć błędnych interpretacji i odpowiedzialności. Każdy z uczestników procesu ma swoje zadania i obowiązki, które są ściśle określone w przepisach, co podkreśla znaczenie współpracy i komunikacji pomiędzy nimi w celu zapewnienia bezpiecznego transportu towarów niebezpiecznych.

Pytanie 14

Który akt prawny określa normy pojazdów ogrzewanych, chłodni oraz izoterm w transporcie samochodowym?

	Akt prawny	Charakterystyka
A.	Konwencja ATP	Umowa międzynarodowa o przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych oraz o środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów.
B.	Konwencja CMR	Umowa regulująca zasady, prawa i obowiązki stron umowy zarobkowego drogowego przewozu międzynarodowego.
C.	Konwencja ADR	Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.
D.	Konwencja AETR	Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe.

A. C.

B. D.

C. A.

D. B.

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ odnosi się do Konwencji ATP, która jest kluczowym dokumentem regulującym wymagania techniczne dla pojazdów transportujących szybko psujące się artykuły żywnościowe. Konwencja ta ustanawia normy dotyczące chłodzenia, ogrzewania oraz izolacji termicznej pojazdów, co jest niezbędne dla zapewnienia jakości i bezpieczeństwa przewożonych produktów. Przykładowo, w przypadku transportu świeżych owoców i warzyw, pojazdy muszą być w stanie utrzymać odpowiednią temperaturę, aby zapobiec ich psuciu się. Dodatkowo, normy te obejmują także wymogi dotyczące certyfikacji pojazdów, co ma istotne znaczenie dla przedsiębiorstw zajmujących się logistyką i transportem. Zrozumienie i przestrzeganie norm ATP jest kluczowe dla zapewnienia zgodności z przepisami prawa oraz dla budowania zaufania w relacjach z klientami, co w szerszej perspektywie wpływa na konkurencyjność na rynku.

Pytanie 15

Naczepa ma pojemność wynoszącą 100 m³, natomiast objętość jednostkowa przewożonego ładunku to 4 m³/t. Jakie jest wypełnienie przestrzeni ładunkowej naczepy, jeśli załadowano w niej ładunek o masie 20 ton?

A. 0,8

B. 0,6

C. 0,5

D. 0,4

Współczynnik wypełnienia przestrzeni ładunkowej naczepy obliczamy, dzieląc objętość ładunku przez pojemność naczepy. W tym przypadku mamy pojemność naczepy równą 100 m3 oraz objętość ładunku, którą możemy obliczyć, mnożąc masę ładunku (20 ton) przez objętość właściwą ładunku (4 m3/t). Zatem objętość ładunku wynosi 20 ton * 4 m3/t = 80 m3. Obliczając współczynnik wypełnienia, otrzymujemy 80 m3 / 100 m3 = 0,8. Taki współczynnik świadczy o tym, że naczepa jest wypełniona w 80%, co jest korzystnym wynikiem, ponieważ oznacza efektywne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej. W transporcie towarów, optymalizacja wypełnienia naczepy ma kluczowe znaczenie dla redukcji kosztów transportu oraz zwiększenia efektywności operacyjnej. W praktyce, współczynnik wypełnienia powinien wynosić co najmniej 0,7 dla uzyskania ekonomicznego transportu. Współczynniki wypełnienia powyżej 0,8 są zazwyczaj uznawane za bardzo dobre, co przekłada się na mniejsze koszty transportu na jednostkę ładunku.

Pytanie 16

Jakie przepisy określają zasady transportu ładunków niebezpiecznych drogą morską?

A. ADR

B. IATA-DGR

C. IMDG-Code

D. RID

IMDG-Code, czyli Międzynarodowy Kodeks dla Transportu Morskiego Towarów Niebezpiecznych, reguluje zasady transportu ładunków niebezpiecznych drogą morską. Kodeks ten został stworzony przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) i ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska podczas przewozu takich towarów. IMDG-Code określa klasyfikację materiałów niebezpiecznych, wymagania dotyczące pakowania, znakowania oraz dokumentacji towarzyszącej transportowi. Przykład zastosowania tego kodeksu można znaleźć w przypadku transportu chemikaliów przez statki, gdzie niezbędne jest przestrzeganie zasad dotyczących ich pakowania w odpowiednie kontenery, aby zminimalizować ryzyko wypadków. Warto również zauważyć, że IMDG-Code jest regularnie aktualizowany, co pozwala na dostosowywanie przepisów do zmieniających się warunków i nowych zagrożeń. W praktyce stosowanie IMDG-Code w połączeniu z innymi regulacjami, takimi jak SOLAS (Międzynarodowa Konwencja o Bezpieczeństwie Żeglugi), stanowi kompleksowy system bezpieczeństwa dla transportu towarów niebezpiecznych na morzu.

Pytanie 17

Opłata podstawowa przewozu jednego kontenera 40-stopowego wynosi 1 200 zł. Na podstawie zamieszczonej tabeli oblicz, jaki będzie koszt przewozu ładunków w dwóch kontenerach 40-stopowych, jeżeli każda załadowana jednostka waży 23 tony?

Kod długości	Długość kontenera w stopach angielskich	Współczynniki korygujące dla UTI
Kod długości	Długość kontenera w stopach angielskich	Ładowna UTI do 22 ton brutto	Ładowna UTI powyżej 22 ton brutto	Próżna UTI
10	20	0,75	0,85	0,50
20	25	0,75	0,85	0,50
30	30	0,90	0,95	0,60
50	40	1,00	1,10	0,80
60	45 i więcej	1,00	1,10	0,80

A. 2 040 zł

B. 2 280 zł

C. 2 400 zł

D. 2 640 zł

Kiedy wybierasz złą odpowiedź, może być kilka powodów, dlaczego tak się dzieje, które warto przemyśleć. Z tego co widzę, dużo ludzi po prostu zapomina o tym współczynniku korygującym dla ładunków, które ważą powyżej 22 ton. W transporcie kontenerów te stawki zazwyczaj zależą od wagi ładunku i to jest standard w branży. Często ludzie biorą tylko podstawową stawkę i zapominają o jej korekcie, co prowadzi do dużych błędów w szacowaniu kosztów przewozu. Czyli, czasem skupiają się na pomnożeniu opłaty za jeden kontener przez 2, ale bez uwzględnienia współczynnika, to strasznie nieprawidłowe. Warto też pomyśleć o praktycznych aspektach tych obliczeń, bo powinny się opierać na danych rynkowych i najlepszych praktykach w branży. Prawidłowe podejście w takich zadaniach wpływa nie tylko na dokładność kosztów, ale też na przyszłe decyzje firmy.

Pytanie 18

Jaką trasę pokona samochód poruszający się z prędkością średnią 45 km/h podczas nieprzerwanej jazdy przez 4 godziny i 12 minut?

A. 189,0 km

B. 180,0 km

C. 199,5 km

D. 185,5 km

Aby obliczyć odległość, jaką pokona pojazd, należy skorzystać ze wzoru: odległość = prędkość × czas. W tym przypadku prędkość wynosi 45 km/h, a czas jazdy to 4 godziny i 12 minut. Najpierw przekształcamy czas na godziny, co daje 4 + 12/60 = 4,2 godziny. Następnie, podstawiając wartości do wzoru, mamy: odległość = 45 km/h × 4,2 h = 189 km. To obliczenie jest zgodne z podstawowymi zasadami fizyki ruchu i jest powszechnie stosowane w motoryzacji oraz logistyce. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy może występować w planowaniu tras transportowych, gdzie czas przejazdu oraz średnia prędkość są kluczowymi elementami efektywności. Znajomość tych podstawowych wzorów umożliwia również lepsze zrozumienie zasad funkcjonowania różnych systemów transportowych oraz planowanie zasobów w branży transportowej.

Pytanie 19

Jaką kwotę należy zapłacić za transport na dystansie 650 km, jeżeli cena przewozu do 300 km wynosi 500 zł, a każdy dodatkowy kilometr powyżej 300 km kosztuje 2 zł?

A. 1 300 zł

B. 700 zł

C. 1 200 zł

D. 1 000 zł

Żeby policzyć całkowity koszt przewozu na trasie 650 km, trzeba zacząć od ustalenia podstawowej opłaty za pierwsze 300 km, która wynosi 500 zł. Potem trzeba dodać dodatkowy koszt za resztę trasy, czyli 350 km. Wiesz, że stawka za każdy kilometr powyżej 300 km to 2 zł? Więc liczymy: 350 km razy 2 zł za kilometr to daje 700 zł. Dodając to do podstawowej kwoty, mamy 500 zł plus 700 zł, co razem daje 1200 zł. Taki sposób liczenia jest normalny w branży, bo zazwyczaj ustala się z góry kwoty do pewnego limitu, a potem się dokłada za dodatkowe kilometry. Pamiętaj, że przejrzystość w ustalaniu cen jest ważna, bo buduje zaufanie między usługodawcą a klientem. Przykład ten pokazuje, jak kluczowe jest zrozumienie zasad obliczeń kosztów transportowych, co przydaje się w wielu dziedzinach, nie tylko w logistyce.

Pytanie 20

Jaki jest współczynnik użycia ładowności pojazdu o maksymalnej ładowności 24 tony, do którego załadowano 72 paletowe jednostki ładunkowe (pjł), gdzie masa jednej pjł wynosi 250 kg?

A. 0,85

B. 0,65

C. 0,75

D. 0,95

Aby obliczyć współczynnik wykorzystania ładowności pojazdu, należy najpierw obliczyć całkowitą masę ładunku. W tym przypadku mamy 72 paletowe jednostki ładunkowe, z których każda waży 250 kg. Zatem całkowita masa ładunku wynosi: 72 pjł * 250 kg = 18 000 kg, co odpowiada 18 ton. Współczynnik wykorzystania ładowności oblicza się jako stosunek masy ładunku do maksymalnej ładowności pojazdu. Dla pojazdu o ładowności 24 ton, obliczenia wyglądają następująco: 18 ton / 24 tony = 0,75. Oznacza to, że pojazd wykorzystuje 75% swojej ładowności, co jest zgodne z dobrymi praktykami transportowymi, które zalecają optymalne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej. Wykorzystanie pojazdu na poziomie 0,75 jest korzystne, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie kosztami transportu oraz redukcję emisji CO2 na jednostkę ładunku, co jest zgodne z najnowszymi trendami w logistyce i zrównoważonym rozwoju.

Pytanie 21

Jaki system transmisji danych jest wykorzystywany do automatycznej rejestracji jednostek logistycznych wychodzących z magazynu i załadowywanych do pojazdów, przy użyciu fal radiowych?

A. GSM

B. GPS

C. EDI

D. RFID

RFID, czyli Radio-Frequency Identification, to technologia, która wykorzystuje fale radiowe do automatycznej identyfikacji i rejestracji obiektów. W przypadku jednostek logistycznych opuszczających magazyn, RFID umożliwia bezdotykowe skanowanie tagów umieszczonych na towarach, co znacznie przyspiesza proces inwentaryzacji i załadunku. Przykładowo, w magazynach automatycznych, systemy RFID są wykorzystywane do śledzenia ruchu produktów w czasie rzeczywistym, co pozwala na efektywne zarządzanie zapasami i minimalizowanie błędów. Dzięki integracji RFID z systemami zarządzania magazynem (WMS), przedsiębiorstwa mogą optymalizować procesy logistyczne, zwiększać dokładność dostaw i poprawiać efektywność operacyjną. Standardy, takie jak ISO/IEC 18000, regulują stosowanie RFID w kontekstach przemysłowych, co zapewnia interoperacyjność systemów oraz bezpieczeństwo danych.

Pytanie 22

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 23

Sprzedawca ma obowiązek udostępnić towar kupującemu w miejscu wydania, nie ponosząc dodatkowych kosztów, zgodnie z formułą

A. DDU

B. FCA

C. EXW

D. CFR

Formuła EXW (Ex Works) oznacza, że sprzedający zaspokaja swoje obowiązki poprzez udostępnienie towaru kupującemu w swoim zakładzie lub w innym wskazanym miejscu (np. magazynie). To oznacza, że kupujący ponosi wszystkie koszty i ryzyko związane z transportem towaru od momentu, gdy sprzedający postawi towar do dyspozycji. Przykładem zastosowania EXW może być sytuacja, w której producent maszyn wystawia swoje produkty na sprzedaż, a kupujący odpowiada za zorganizowanie transportu do swojej fabryki. Warto zauważyć, że w przypadku EXW sprzedający nie jest zobowiązany do załatwienia formalności celnych ani do przewozu towaru, co czyni tę formułę korzystną dla sprzedawców, ale wymaga od kupujących dobrej znajomości logistyki i przepisów celnych. EXW jest często używane w międzynarodowych transakcjach handlowych, ponieważ jasno definiuje odpowiedzialność stron, co jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi. Zrozumienie tej formuły jest kluczowe, aby uniknąć nieporozumień i błędów w procesie zakupowym.

Pytanie 24

Na ilustracji przedstawiony jest druk

A. książki serwisowej pojazdu.

B. dowodu rejestracyjnego pojazdu.

C. prawa jazdy.

D. licencji wspólnotowej.

Prawidłowa odpowiedź to dowód rejestracyjny pojazdu, ponieważ ilustracja rzeczywiście przedstawia wzór dokumentu, który jest zgodny z wyglądem polskiego dowodu rejestracyjnego. Dokument ten zawiera kluczowe informacje dotyczące pojazdu, takie jak marka, model, numer rejestracyjny oraz dane właściciela. Dowód rejestracyjny jest niezbędny do poruszania się pojazdem po drogach publicznych i jego posiadanie jest wymagane przez prawo. Przykładem zastosowania wiedzy na temat dowodu rejestracyjnego jest jego konieczność podczas kontroli drogowej, gdzie policja ma prawo żądać okazania tego dokumentu. Dodatkowo, dowód rejestracyjny jest dokumentem potwierdzającym legalność pojazdu i jego rejestrację w odpowiednim urzędzie. Zgodnie z obowiązującymi normami, każdy pojazd w Polsce musi być zarejestrowany, a jego właściciel zobowiązany jest do posiadania aktualnego dowodu rejestracyjnego, co zwiększa bezpieczeństwo na drogach oraz ułatwia identyfikację pojazdów.

Pytanie 25

Jaką masę ładunku należy wskazać w dokumencie przewozowym, jeśli naczepa została załadowana 98 m³ wełny mineralnej, której objętość właściwa wynosi 7 m³/t?

A. 10,0 t

B. 9,8 t

C. 7,0 t

D. 14,0 t

Aby obliczyć masę przewożonego ładunku, należy skorzystać z pojęcia objętości właściwej. W przypadku wełny mineralnej, objętość właściwa wynosi 7 m³/t. Oznacza to, że jeden ton wełny mineralnej zajmuje 7 m³ przestrzeni. W celu obliczenia masy ładunku w tonach, dzielimy objętość ładunku przez objętość właściwą. W tym przypadku posiadamy 98 m³ wełny mineralnej. Obliczenia przedstawiają się następująco: 98 m³ ÷ 7 m³/t = 14 t. W praktyce, wiedza ta jest niezbędna przy planowaniu transportu, aby zapewnić, że naczepa nie będzie przeładowana, co mogłoby prowadzić do naruszenia przepisów transportowych oraz zwiększenia ryzyka wypadków. Ponadto, przestrzeganie zasad obliczania masy ładunku jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa w transporcie, co jest zgodne z normami branżowymi oraz dobrymi praktykami w logistyce.

Pytanie 26

Sztauowanie ładunku to proces jego

A. ubezpieczenia na czas transportu

B. oznakowania w celu automatycznej identyfikacji w kanale dystrybucji

C. właściwym rozmieszczeniu i umocowaniu na sutku

D. transportu wewnętrznego bez zabezpieczenia przed rozformowaniem

Sztauowanie ładunku to kluczowy proces w logistyce, który polega na odpowiednim rozmieszczeniu i umocowaniu ładunku na środku transportowym, takim jak ciężarówka, statek czy kontener. Celem sztauowania jest zapewnienie stabilności ładunku podczas transportu, co przekłada się na bezpieczeństwo zarówno ładunku, jak i osób znajdujących się w pobliżu. Odpowiednie rozmieszczenie ładunku pozwala na równomierne rozłożenie ciężaru, co minimalizuje ryzyko przewrócenia się pojazdu lub uszkodzenia towaru. Dobre praktyki w sztauowaniu obejmują stosowanie podpór, pasów mocujących oraz innych systemów zabezpieczeń, które pomagają utrzymać ładunek w stabilnej pozycji. Na przykład, w transporcie kontenerowym, zastosowanie tzw. „dunnage” (materiału amortyzującego) jest powszechną praktyką, aby zapobiec ruchom ładunku w kontenerze. Ponadto, przy sztauowaniu należy również uwzględnić przepisy dotyczące maksymalnych obciążeń oraz zasady dotyczące transportu materiałów niebezpiecznych, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i zgodności z normami branżowymi.

Pytanie 27

Gdy cena za realizację określonych usług transportowych jest ustalana za każdym razem pomiędzy dostawcą a klientem, to używany jest system ustalania cen nazywany

A. podstawowym

B. taryfowym

C. umownym

D. mieszanym

Dobra robota z tym wyborem systemu umownego w ustalaniu cen za usługi transportowe! To naprawdę fajne rozwiązanie, bo pozwala na indywidualne negocjacje między tym, kto świadczy usługę, a tym, kto ją zamawia. W praktyce to znaczy, że ceny mogą być ustalane w zależności od konkretnych potrzeb klienta, co daje dużą elastyczność. Na przykład, jeśli mówimy o przewozie towarów niebezpiecznych, każda umowa może różnić się w zależności od takich rzeczy jak rodzaj ładunku czy odległość. To ważne, żeby obie strony jasno określiły warunki, jak ceny czy terminy realizacji, bo to wpływa na jakość usługi. W branży transportowej, gdzie klienci mają przeróżne potrzeby, taki system umowny jest na wagę złota.

Pytanie 28

Przewoźnik zgodnie z umową przewozu powinien dostarczyć odbiorcy przesyłkę 23.04.2022 r. Zgodnie z przedstawionym fragmentem Kodeksu cywilnego zleceniodawcy przysługuje roszczenie z tytułu utraty przesyłki do dnia

Fragment ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
Art. 792. Roszczenia z umowy przewozu rzeczy przedawniają się z upływem roku od dnia dostarczenia przesyłki, a w razie całkowitej utraty przesyłki lub jej dostarczenia z opóźnieniem – od dnia, kiedy przesyłka miała być dostarczona.
Art. 793. Roszczenia przysługujące przewoźnikowi przeciwko innym przewoźnikom, którzy uczestniczyli w przewozie przesyłki, przedawniają się z upływem sześciu miesięcy od dnia, w którym przewoźnik naprawił szkodę, albo od dnia, w którym wytoczono przeciwko niemu powództwo.

A. 22.04.2023 r.

B. 22.10.2022 r.

C. 23.04.2023 r.

D. 23.10.2022 r.

W przypadku odpowiedzi wskazujących daty takie jak 23.04.2023 r., 23.10.2022 r., 22.10.2022 r. lub 22.04.2023 r., kluczowym błędem jest nieprawidłowe zrozumienie terminu przedawnienia roszczeń związanych z utratą przesyłki. Umożliwienie zleceniodawcy dochodzenia roszczenia przez rok od daty planowanego dostarczenia przesyłki jest istotnym elementem ochrony prawnej w umowach przewozu. Zgłoszenie roszczenia w innym terminie, jak np. do 23.10.2022 r., sugeruje niezrozumienie podstawowego mechanizmu, jakim jest liczenie terminu na podstawie daty dostarczenia, co prowadzi do niewłaściwego wyliczenia. Ponadto, odpowiedzi takie jak 22.10.2022 r. czy 22.04.2023 r. ignorują istotny aspekt, iż roszczenie musi zostać zgłoszone na podstawie wyraźnych przepisów Kodeksu cywilnego. W praktyce, nieznajomość tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym braku możliwości dochodzenia swoich praw. Rekomenduje się, aby osoby pracujące w branży transportowej regularnie aktualizowały swoją wiedzę na temat przepisów prawnych dotyczących przewozów, aby uniknąć nieporozumień i potencjalnych strat finansowych.

Pytanie 29

Zgodnie z Umową AETR maksymalny dobowy czas prowadzenia pojazdu może być wydłużony dwa razy w trakcie 6 dobowych cykli prowadzenia do

A. 10 godzin

B. 11 godzin

C. 12 godzin

D. 9 godzin

Zgodnie z Umową AETR, która reguluje czas pracy kierowców w transporcie międzynarodowym, dobowy czas prowadzenia pojazdu może być wydłużony do 10 godzin w określonych warunkach. Dokładniej, kierowca może prowadzić pojazd przez maksymalnie 10 godzin nie więcej niż dwa razy w ciągu sześciu kolejnych dni pracy. Przykładem zastosowania tej zasady jest sytuacja, gdy kierowca wykonuje długą trasę i potrzebuje większej elastyczności w rozkładzie pracy. Pozwala to na efektywniejsze planowanie transportu oraz dostosowanie do nieprzewidzianych okoliczności, takich jak korki czy opóźnienia. Ważne jest również, aby kierowcy byli świadomi, że po wydłużeniu czasu prowadzenia, muszą zagwarantować sobie odpowiednią ilość czasu na odpoczynek, zgodnie z przepisami, aby uniknąć zmęczenia, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze. Ponadto, zachowanie zgodności z tymi regulacjami jest istotne dla uniknięcia kar oraz zapewnienia, że transport przebiega w sposób zgodny z wysokimi standardami branżowymi, w tym z zasadami BHP i ochrony środowiska.

Pytanie 30

Do przeładunku z wagonów kolejowych na statek rur o długości 25 m, średnicy 4 metrów i masie 50 ton, należy zastosować urządzenie typu

reach stacker	suwnica nabrzeżowa	żuraw pływający	przenośnik taśmowy
Udźwig: 40 t Wysokość podnoszenia: 14 m Zasięg ramienia: 6 m Uchwyt: chwytak	Udźwig: 60 t Wysokość podnoszenia: 35 m Zasięg ramienia: 50 m Uchwyt: zawiesie stalowe	Udźwig: 43 t Wysokość podnoszenia: 20 m Zasięg ramienia: 50 m Uchwyt: chwytak	Udźwig: 1 t/1 m długości Wysokość podnoszenia: 2 m Zasięg: 5 m Uchwyt: brak
A.	B.	C.	D.

A. suwnica nabrzeżowa

B. żuraw pływający

C. reach stacker

D. przenośnik taśmowy

Odpowiedź wskazująca na zastosowanie suwnicy nabrzeżowej jest prawidłowa, ponieważ to urządzenie spełnia wymagania związane z przeładunkiem rur o długości 25 metrów, średnicy 4 metrów i masie 50 ton. Reach stacker ma zbyt mały udźwig (40 t) oraz zasięg ramienia (6 m), co uniemożliwia bezpieczny transport tak dużych elementów. Żuraw pływający mimo dużego zasięgu i chwytaka nie posiada wystarczającego udźwigu (43 t), aby przenieść rury o masie 50 ton. Przenośnik taśmowy w ogóle nie nadaje się do transportu tego typu ładunków, ponieważ jego udźwig to jedynie 1 t na metr długości. Suwnica nabrzeżowa ma natomiast udźwig 60 ton, wysokość podnoszenia 35 metrów oraz zasięg ramienia 50 metrów, co pozwala na swobodny przeładunek ciężkich i długich rur z wagonów kolejowych na statek. W praktyce wykorzystanie tego typu urządzeń jest konieczne do zapewnienia bezpieczeństwa oraz efektywności procesu przeładunku w portach morskich. Regularne stosowanie odpowiednich środków technicznych minimalizuje ryzyko uszkodzenia ładunku oraz poprawia organizację pracy w transporcie morskim i kolejowym.

Pytanie 31

Na podstawie informacji podanych w tabeli oblicz wskaźnik terminowości realizacji zleceń.

Liczba zrealizowanych przewozów	Przewozy wykonane nieterminowo	Przewozy w których przesyłka została uszkodzona
250	50	10

A. 0,20

B. 0,45

C. 0,80

D. 0,04

Wskaźnik terminowości realizacji zleceń wynoszący 0,80 oznacza, że 80% przewozów zostało zrealizowanych zgodnie z planem. Obliczenie tego wskaźnika jest kluczowym elementem zarządzania logistyką i efektywnością operacyjną. Aby go obliczyć, odejmujemy liczbę przewozów nieterminowych od całkowitej liczby przewozów, a następnie dzielimy ten wynik przez całkowitą liczbę przewozów. Przykładowo, jeśli w danym okresie zrealizowano 100 przewozów, a 20 z nich było nieterminowych, wskaźnik wynosi 0,80. Taki poziom terminowości jest często uznawany za standard w branży transportowej i logistycznej, co przyczynia się do wysokiej satysfakcji klientów oraz lepszej reputacji firmy. W praktyce, monitorowanie wskaźnika terminowości pozwala na identyfikację obszarów do poprawy w procesach operacyjnych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania jakością, takimi jak Six Sigma czy Lean Management, które mają na celu minimalizację strat i maksymalizację efektywności.

Pytanie 32

Dokumentem, który potwierdza dopuszczenie kontenera do międzynarodowego transportu pod zabezpieczeniem celnym, jest

A. Karnet TIR

B. Świadectwo ADR

C. Świadectwo uznania według typu konstrukcji

D. Certyfikat spełnienia wymogów bezpieczeństwa

Świadectwo uznania według typu konstrukcji jest kluczowym dokumentem w procesie przewozu międzynarodowego kontenerów pod zamknięciem celnym. Dokument ten potwierdza, że dany typ konstrukcji kontenera spełnia określone normy bezpieczeństwa oraz wymagania techniczne, co jest niezbędne w kontekście transportu międzynarodowego. Przykładowo, kontenery transportowe muszą być odpowiednio przystosowane do przewozu towarów, które mogą być niebezpieczne bądź wymagające specjalnego traktowania. Zastosowanie świadectwa uznania zapewnia, że kontener przeszedł odpowiednie testy i inspekcje, co minimalizuje ryzyko wypadków podczas transportu. Standardy, takie jak normy ISO dotyczące kontenerów, stanowią fundament, na którym opiera się proces uznawania typów konstrukcji. W praktyce, brak tego dokumentu mógłby skutkować opóźnieniami w odprawie celnej lub nawet zatrzymaniem transportu, co podkreśla jego znaczenie w logistyce międzynarodowej.

Pytanie 33

Firma zajmująca się transportem uzyskuje zysk jednostkowy wynoszący 0,15 zł/tkm. Aby zrealizować zamierzony zysk całkowity na poziomie 15 000,00 zł, przedsiębiorstwo powinno zrealizować przewozy w wielkości

A. 10 000 tkm

B. l0 000 pkm

C. 100 000 tkm

D. 100000 pkm

Aby obliczyć ilość usług przewozowych potrzebnych do osiągnięcia planowanego zysku ogółem, należy zastosować wzór: Zysk ogółem = Zysk jednostkowy x Ilość przewozów. W naszym przypadku zysk jednostkowy wynosi 0,15 zł/tkm, a planowany zysk ogółem to 15 000,00 zł. Przekształcając wzór, otrzymujemy: Ilość przewozów = Zysk ogółem / Zysk jednostkowy. Po podstawieniu wartości: Ilość przewozów = 15 000,00 zł / 0,15 zł/tkm = 100 000 tkm. Przeanalizowanie tej sytuacji w kontekście branży transportowej pokazuje, jak ważne jest precyzyjne planowanie i kalkulacja kosztów oraz zysków. W praktyce, przedsiębiorstwa transportowe często muszą dostosowywać swoje usługi do zmiennych warunków rynkowych, a zrozumienie, jak zysk jednostkowy wpływa na całkowity zysk, jest kluczowe dla utrzymania rentowności. Takie umiejętności są niezbędne, aby skutecznie zarządzać flotą i optymalizować procesy transportowe, co prowadzi do lepszej efektywności operacyjnej i większej konkurencyjności na rynku.

Pytanie 34

Jaki typ umowy między współpracującymi firmami powinien zostać zastosowany, gdy jedna ze stron zobowiązuje się do zorganizowania, wysłania oraz transportu przesyłki?

A. Umowa przewozu

B. Umowa przechowania

C. Umowa agencyjna

D. Umowa spedycji

Umowa spedycji to idealny wybór, kiedy trzeba zająć się przygotowaniem, wysłaniem i przewozem przesyłki. W tej umowie spedytor w zasadzie działa na rzecz zleceniodawcy, organizując wszystko związane z transportem towaru. Przykład? No, powiedzmy, że jakaś firma handluje towarami międzynarodowo i musi zorganizować ich wysyłkę z kraju do kraju. Wtedy spedytor jest odpowiedzialny za to, jak to wszystko powinno być zorganizowane – wybiera najlepszą trasę, środek transportu i dba o potrzebne dokumenty. Warto pamiętać, że umowa spedycji musi być zgodna z przepisami, jak na przykład Konwencja CMR w transporcie drogowym, która określa, jakie obowiązki mają spedytorzy i jakie prawa przysługują stronom umowy. Przy okazji, korzystanie z umowy spedycji może naprawdę pomóc w obniżeniu kosztów transportu i poprawie efektywności działań logistycznych, co jest mega istotne w biznesie, gdzie konkurencja jest ogromna.

Pytanie 35

Reguły stworzone przez Międzynarodową Izbę Handlową, które odnoszą się do podziału wydatków, obowiązków oraz ryzyk pomiędzy firmami biorącymi udział w transporcie, są określane mianem

A. CLECAT

B. INCOTERMS

C. OPWS

D. IMDGC

INCOTERMS, czyli Międzynarodowe Reguły Handlu, to zestaw standardów opracowanych przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC), które regulują kwestie związane z podziałem kosztów, obowiązków i ryzyka pomiędzy stronami uczestniczącymi w transakcjach handlowych. INCOTERMS są istotnym narzędziem w międzynarodowym handlu, ponieważ ułatwiają zrozumienie odpowiedzialności wobec transportu towarów. Przykładowo, stosując regułę CIF (cost, insurance, freight), sprzedawca ponosi odpowiedzialność za koszty transportu oraz ubezpieczenie towaru do portu przeznaczenia, co staje się korzystne dla kupującego, który ma pewność, że towar dotrze bezpiecznie. W praktyce, dobrze zrozumiane INCOTERMS mogą znacznie zmniejszyć ryzyko nieporozumień i sporów w toku realizacji kontraktów międzynarodowych, co przekłada się na sprawniejsze funkcjonowanie łańcuchów dostaw. Używanie odpowiednich terminów INCOTERMS w dokumentacji przewozowej jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co zwiększa transparentność i efektywność transakcji.

Pytanie 36

Który fragment cyfr w numerze GTIN-14: 0590 0052 00008 5 wskazuje na numer jednostki kodującej (numer przedsiębiorstwa)?

A. 590

B. 0590

C. 00008

D. 0052

Poprawna odpowiedź to 0052, która jest numerem jednostki kodującej w systemie GTIN-14. W kontekście GTIN (Global Trade Item Number), numer ten składa się z pięciu elementów: prefiksu kraju, numeru jednostki kodującej, numeru partii, numeru kontrolnego oraz numeru GTIN. W przypadku GTIN-14, numer jednostki kodującej jest kluczowy dla identyfikacji producentów i ich produktów w łańcuchu dostaw. Numer 0052 jest przypisany do konkretnej firmy, co pozwala na ścisłą identyfikację jej produktów na rynku. Użycie GTIN-14 w praktyce pozwala na łatwe zarządzanie zapasami, monitorowanie sprzedaży oraz analizę rynku, ponieważ każdy produkt z unikalnym GTIN może być szybko zidentyfikowany w systemach informatycznych. Dzięki temu, w branży detalicznej oraz logistycznej, GTIN-14 stanowi standard, który upraszcza procesy związane z zarządzaniem produktami oraz wspomaga automatyzację systemów magazynowych.

Pytanie 37

Przedstawiony fragment dokumentu to

A. instrukcja wysyłkowa.

B. list przewozowy.

C. zlecenie spedycyjne.

D. zaświadczenie spedytorskie.

Wybrana odpowiedź "zlecenie spedycyjne" jest prawidłowa, ponieważ dokument przedstawiony na zdjęciu zawiera kluczowe informacje typowe dla tego rodzaju zlecenia. Zlecenie spedycyjne to dokument, który formalizuje umowę między zleceniodawcą a spedytorem i zawiera istotne dane, takie jak dane kontaktowe obu stron, szczegóły dotyczące przewożonego towaru, jego wymiary, masa oraz ilość. Zawiera także informacje o miejscu i czasie załadunku i rozładunku, co jest niezbędne w procesie logistycznym. Dobrą praktyką w branży spedycyjnej jest, aby zlecenia spedycyjne były dokładnie wypełnione i zawierały wszystkie wymagane informacje, co ułatwia późniejsze procesy transportowe oraz ewentualne reklamacje. Zlecenia spedycyjne są podstawą wielu operacji logistycznych i ich prawidłowe wypełnienie przekłada się na efektywność całego łańcucha dostaw. W kontekście przepisów dotyczących przewozu towarów w Unii Europejskiej, zlecenia spedycyjne muszą również spełniać określone standardy, co zwiększa ich ważność w branży.

Pytanie 38

Z danych przedstawionych w tabeli wynika, że w 2020 r. w stosunku do roku poprzedniego zmniejszyła się liczba zarejestrowanych naczep typu

Zestawienie liczby zarejestrowanych nowych naczep w Polsce w latach 2019 i 2020
Rodzaj naczepy	2019 r.	2020 r.
Skrzynia	12 801	13 365
Wywrotka	3 318	4 245
Furgon	2 993	3 100
Platforma	385	581
Cysterna	678	568

A. skrzynia.

B. cysterna.

C. platforma.

D. wywrotka.

Wybór odpowiedzi cysterna jest poprawny, ponieważ analiza danych przedstawionych w tabeli jednoznacznie wskazuje, że w 2020 roku zarejestrowana liczba naczep tego typu zmniejszyła się z 678 do 568. To spadek o około 16%, co jest istotnym wskaźnikiem dla branży transportowej, ponieważ naczepy cysterny są kluczowe w transporcie płynów. Ich zmniejszona liczba może wpływać na dostępność transportu dla sektorów, takich jak przemysł chemiczny czy petrochemiczny, gdzie cysterna jest niezbędna. Warto zauważyć, że kontrola jakości floty transportowej oraz analizy trendów w rejestracji naczep są częścią dobrych praktyk w zarządzaniu logistyką. Zrozumienie tego typu danych pozwala na lepsze planowanie operacyjne i przewidywanie potrzeb rynku. Wiele firm w branży transportowej korzysta z narzędzi analitycznych, aby na bieżąco monitorować zmiany w rejestracji pojazdów, co pozwala na optymalizację floty oraz dostosowywanie strategii do zmieniających się potrzeb klientów.

Pytanie 39

Operator suwnicy portowej zaczął rozładunek statku o godzinie 6:00. Czas potrzebny na wyładunek jednego kontenera 20 ft wynosi 3 minuty, a kontenera 40 ft 5 minut. Po każdej 4-godzinnej pracy następuje przerwa 15 minut. O której godzinie najwcześniej zakończy się przeładunek 80 kontenerów 20 ft oraz 84 kontenerów 40 ft?

A. O godzinie 17:30

B. O godzinie 17:15

C. O godzinie 17:07

D. O godzinie 17:22

Odpowiedź 17:30 jest naprawdę trafna. Zobacz, rozładunek 80 kontenerów 20 ft zajmuje 240 minut, co daje równo 4 godziny, bo każdy z nich potrzebuje 3 minut. A jeśli chodzi o 84 kontenery 40 ft, to jest 420 minut, czyli 7 godzin, bo tam każdy to 5 minut roboty. Jak to wszystko zsumujesz, wychodzi 660 minut, co się równa 11 godzin. Pamiętaj, że są też te przerwy – po każdej 4-godzinnej pracy masz 15 minut na odpoczynek. W tym przypadku, zmieścisz jedną przerwę po 4 godzinach i jeszcze jedną po 8, więc masz łącznie 30 minut przerwy. Więc razem z przerwami wyjdzie 11 godzin i 30 minut, co prowadzi nas do 17:30 jako czas zakończenia pracy. A te obliczenia są naprawdę istotne w logistyce – trzeba umieć dobrze zaplanować czas, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 40

Na podstawie zamieszczonego fragmentu rozporządzenia, pojazd przekraczający długość 30 m, szerokość
3,60 m, wysokość 4,70 m i masę całkowitą 80 t powinien być pilotowany przy użyciu parametry.

§ 2.1. Pojazd nienormatywny, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:

1) długość pojazdu – 23,00 m,
2) szerokość – 3,20 m,
3) wysokość – 4,50 m,
4) masa całkowita – 60 t
– powinien być pilotowany przez jeden pojazd wykonujący pilotowanie.

2. Pojazd nienormatywny, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:

1) długość pojazdu – 30,00 m,
2) szerokość – 3,60 m,
3) wysokość – 4,70 m,
4) masa całkowita – 80 t
– powinien być pilotowany przy użyciu dwóch pojazdów wykonujących pilotowanie, poruszających się przed i za tym pojazdu.

3. Pojazdy nienormatywne poruszające się w kolumnie powinny być pilotowane przy użyciu dwóch pojazdów wykonujących pilotowanie, poruszających się na początku i końcu kolumny.

§ 3.1. Pojazdem wykonującym pilotowanie może być pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, z wyjątkiem motocykla.

2. Pojazd wykonujący pilotowanie powinien być wyposażony w:

1) tablicę oznakowania pojazdu wykonującego pilotowanie, której wzór określa załącznik do rozporządzenia;
2) dwa światła błyskowe barwy żółtej;
3) środki bezpośredniej łączności radiowej z pojazdami pilotowanymi;
4) urządzenia nagłaśniające.

3. Pojazd wykonujący pilotowanie może być wyposażony w:

1) dodatkowe światło barwy białej lub żółtej samochodowej z napisem „PILOT" barwy czarnej, umieszczone pod tablicą, o której mowa w ust. 2 pkt 1;
2) umieszczone na zewnątrz dodatkowe światło barwy białej lub żółtej selektywnej, umocowane w sposób umożliwiający zmianę kierunku świetlnego (szperacz); światło to powinno być włączane i wyłączane niezależnie od innych

A. dwóch pojazdów poruszających się z przodu i z tyłu pojazdu.

B. jednego pojazdu.

C. dwóch pojazdów poruszających się z przodu i jednego pojazdu z tyłu pojazdu.

D. dwóch pojazdów poruszających się z przodu pojazdu przekraczającego dopuszczalne

Wybór odpowiedzi sugerującej pilotowanie przez jeden pojazd jest niezgodny z wymaganiami prawnymi i praktykami bezpieczeństwa. Pojazdy nienormatywne, ze względu na swoje nadmierne wymiary i masę, wymagają szczególnego traktowania na drogach. Jedno pojazd pilotujący nie jest w stanie zrealizować wszystkich potrzebnych działań zabezpieczających. Pierwszym błędem myślowym jest założenie, że jeden pilot jest wystarczający do monitorowania sytuacji na drodze. W rzeczywistości, podczas przewozu dużych ładunków, niezbędne jest zapewnienie widoczności i kontroli zarówno z przodu, jak i z tyłu, aby zabezpieczyć nie tylko sam pojazd, ale także innych uczestników ruchu. Pilot z przodu ma za zadanie ostrzegać innych kierowców o nadchodzącym pojeździe, co jest niezbędne w przypadku dużych rozmiarów, które mogą ograniczać manewrowość. W przypadku braku odpowiedniego wsparcia z tyłu, może dojść do niebezpiecznych sytuacji, gdy inne pojazdy zbliżają się do nienormatywnego transportu. Nasze przepisy mają na celu minimalizację ryzyka w sytuacjach, gdzie pojazdy przekraczają standardowe wymiary, dlatego kluczowe jest przestrzeganie regulacji dotyczących pilotowania takich transportów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej