Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 22:01
  • Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 22:01

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Przedstawiony kod PHP nawiązuje połączenie z serwerem bazy danych. Jakiego typu operacje powinny się znaleźć w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?
$db = mysqli_connect("localhost", "root", "qwerty", "baza1");
if (!$db) {
...
}

A. Obsługa danych uzyskanych z bazy
B. Informacja o udanym połączeniu z bazą
C. Zamknięcie połączenia z bazą danych
D. Obsługa błędu połączenia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór obsługi błędu połączenia jako prawidłowej odpowiedzi jest zgodny z najlepszymi praktykami programistycznymi w zakresie zarządzania połączeniami z bazą danych. W sytuacji, gdy połączenie nie zostanie nawiązane, ważne jest, aby skutecznie obsłużyć ten błąd. Tylko w ten sposób programista może zrozumieć, co poszło nie tak, a także podjąć odpowiednie kroki w celu skorygowania problemu. Na przykład można wyświetlić komunikat informujący o błędzie, logować go w systemie lub wysłać powiadomienie do administratora. Dobrą praktyką jest również implementacja mechanizmów ponownego łączenia lub alternatywnych metod połączenia, jeśli to możliwe. Warto również zaznaczyć, że niewłaściwe zarządzanie połączeniem z bazą danych może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak utrata danych, a nawet awarie aplikacji. Dlatego, umieszczając kod do obsługi błędów w instrukcji warunkowej, programista wykazuje się odpowiedzialnością oraz dbałością o jakość kodu.

Pytanie 2

Poniżej przedstawiono fragment kodu obsługującego

<?php
if ( !isset($_COOKIE[$nazwa]) )
  echo "nie ustawiono!";
else
  echo "ustawiono, wartość: " . $_COOKIE[$nazwa];
?>
A. baz danych
B. sesji
C. ciasteczek
D. zmiennych tekstowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "ciasteczek" jest poprawna, ponieważ kod PHP przedstawiony w pytaniu zajmuje się obsługą ciasteczek HTTP. Ciasteczka są to małe pliki przechowywane na urządzeniu użytkownika, które pozwalają na zachowanie stanu sesji oraz przechowywanie danych o użytkowniku. W tym przypadku, kod sprawdza, czy ciasteczko o danej nazwie (przechowywane w zmiennej $nazwa) zostało ustawione. Jeśli nie, wyświetla komunikat "nie ustawiono!", a jeśli tak, wyświetla jego wartość. Przykład zastosowania ciasteczek obejmuje przechowywanie preferencji użytkowników na stronach internetowych, takich jak wybór języka czy ostatnio przeglądane produkty w sklepie internetowym. Ważne jest, aby pamiętać o dobrych praktykach dotyczących bezpieczeństwa ciasteczek, takich jak ustalanie odpowiednich flag (np. HttpOnly, Secure), aby chronić je przed atakami typu XSS oraz CSRF. Ciasteczka pozwalają również na śledzenie sesji, co jest istotne dla personalizacji treści i analizy zachowań użytkowników. Zgodnie z RODO, należy również informować użytkowników o używaniu ciasteczek oraz uzyskać ich zgodę na ich przetwarzanie.

Pytanie 3

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;
Wynikiem uruchomienia przedstawionego zapytania SQL jest:
A. Liczba wszystkich uczniów.
B. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.
C. Średnia ocen wszystkich uczniów.
D. Liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – to zapytanie zwraca liczbę uczniów, których kolumna „srednia” ma wartość równą dokładnie 5. Funkcja agregująca COUNT(*) w SQL nie liczy sumy ani średniej, tylko po prostu zlicza wiersze spełniające warunek w klauzuli WHERE. W tym przypadku tabela Uczniowie jest filtrowana warunkiem srednia = 5, więc do liczenia trafiają wyłącznie rekordy uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5. Dopiero na takim przefiltrowanym zbiorze wykonywany jest COUNT(*), który zwraca jedną liczbę – ile takich rekordów istnieje. Moim zdaniem to jedno z najczęściej używanych połączeń: WHERE + COUNT(*), bo w praktyce non stop chcemy wiedzieć „ile jest elementów spełniających warunek”. W raportach, panelach administracyjnych, dashboardach – np. ile jest klientów z określonym statusem, ilu użytkowników ma aktywne konto, ilu pracowników ma premię powyżej jakiegoś progu itd. Warto też zauważyć, że COUNT(*) liczy wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy jakieś inne kolumny są NULL, a kluczowe jest tylko to, że warunek WHERE jest spełniony. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne określanie warunku filtrowania, bo drobna zmiana, np. srednia >= 5 zamiast srednia = 5, całkowicie zmienia znaczenie zapytania. W projektowaniu baz danych i zapytań SQL takie precyzyjne myślenie o warunkach i funkcjach agregujących jest absolutną podstawą profesjonalnej pracy z danymi.

Pytanie 4

Jakie zapytanie należy użyć, aby wyświetlić tylko imię, nazwisko oraz ulicę wszystkich mieszkańców?

Ilustracja do pytania
A. SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id
B. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id
C. SELECT * FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id
D. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź SELECT imie nazwisko ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id jest trafna, bo korzysta z dobrej składni dołączenia tabel w SQL. Dzięki temu wyciągasz tylko te kolumny, które są Ci potrzebne. W tym przypadku, używając JOIN, łączysz tabele Mieszkancy i Adresy na podstawie odpowiednich kluczy, co dobrze odpowiada zasadom baz danych. Klucz obcy Adresy_id w tabeli Mieszkancy wskazuje na id w tabeli Adresy, co jest super ważne, bo zapewnia, że dane są spójne. To zapytanie pokazuje, jak optymalizować SQL, bo ogranicza wybór do niezbędnych kolumn (imie, nazwisko, ulica), co zmniejsza obciążenie bazy i przyspiesza wyrzucanie wyników. W praktyce takie podejście jest fajne do efektywnego zarządzania danymi w relacyjnych bazach. Dobrze jest mieć w głowie, jak używać JOIN oraz wybierać konkretne kolumny, bo to naprawdę pomaga w pisaniu bardziej zrozumiałych i wydajnych zapytań, co jest przydatne w pracy zawodowej.

Pytanie 5

Najprostszy sposób przekształcenia obiektu oznaczonego cyfrą 1 w obiekt oznaczony cyfrą 2 to

Ilustracja do pytania
A. narysowanie docelowego obiektu
B. animowanie obiektu
C. zmiana warstwy obiektu
D. geometryczne transformowanie obiektu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Geometria transformacji to niezwykle ważne pojęcie w dziedzinie grafiki komputerowej i projektowania. Polega na zmianie kształtu obiektu za pomocą operacji takich jak skalowanie, obracanie, przesuwanie czy odkształcanie. W kontekście pytania, geometria transformacji umożliwia przekształcenie obiektu oznaczonego cyfrą 1 w obiekt oznaczony cyfrą 2 poprzez zmianę jego kształtu i wielkości. Praktyczne zastosowanie transformacji geometrycznych obejmuje m.in. skalowanie w celu dostosowania rozmiarów obiektów do różnych nośników lub kontekstu wyświetlania. Obracanie jest używane do orientacji obiektów w przestrzeni, co jest niezwykle przydatne w modelowaniu 3D czy animacjach. Dobre praktyki projektowania graficznego zalecają korzystanie z transformacji geometrycznych, aby uzyskać spójną i estetyczną kompozycję. Standardy branżowe często definiują konkretne algorytmy i formaty danych dla transformacji, jak na przykład macierze przekształceń w grafice trójwymiarowej. Zrozumienie i umiejętne zastosowanie tych pojęć pozwala na efektywne tworzenie złożonych struktur wizualnych oraz interaktywnych aplikacji.

Pytanie 6

<?php
$dane = fread(fopen("plik.txt", "r"), filesize("plik.txt"));
?>
Przedstawiony kod zapisany w języku PHP ma za zadanie
A. zapisać do pliku plik.txt wartość zmiennej dane
B. otworzyć plik plik.txt i jako wartość zmiennej dane przypisać rozmiar pliku
C. zmiennej dane przypisać wielkość pliku plik.txt
D. zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym fragmencie kodu PHP wykonywana jest bardzo klasyczna operacja: odczyt całej zawartości pliku tekstowego do zmiennej. Funkcja fopen("plik.txt", "r") otwiera plik w trybie tylko do odczytu (read). Zwraca tzw. uchwyt do pliku, czyli zasób, którego potem używa fread. Następnie filesize("plik.txt") zwraca rozmiar pliku w bajtach. Ten rozmiar jest przekazywany jako drugi argument do fread, więc fread odczytuje dokładnie tyle bajtów z otwartego pliku i zwraca je jako ciąg znaków (string). Wynik trafia do zmiennej $dane. Czyli po wykonaniu tego skryptu w $dane znajduje się pełna zawartość pliku plik.txt. To dokładnie odpowiada treści poprawnej odpowiedzi: zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt. Z praktycznego punktu widzenia taki kod przydaje się, gdy chcemy np. przetworzyć plik tekstowy w pamięci: wyszukać w nim jakieś frazy, podmienić tekst, wygenerować podgląd, przesłać jego zawartość dalej przez sieć HTTP itd. W realnych projektach, zwłaszcza przy większych plikach, częściej stosuje się odczyt w kawałkach (pętlą), żeby nie ładować całego pliku naraz do pamięci, ale przy małych plikach podejście z fread + filesize jest jak najbardziej poprawne. Moim zdaniem warto też wiedzieć, że w nowszym PHP w prostszych przypadkach wygodniej użyć funkcji file_get_contents("plik.txt"), która robi praktycznie to samo, tylko krócej i czytelniej. Natomiast rozumienie mechanizmu fopen/fread jest ważne, bo to jest fundament pracy z plikami: otwarcie, odczyt/zapis, zamknięcie. Dobrą praktyką jest również domykanie uchwytu funkcją fclose, choć w tym przykładzie jej nie ma. W środowiskach produkcyjnych dodaje się jeszcze obsługę błędów (sprawdzanie, czy fopen się udało, czy plik istnieje, czy mamy uprawnienia). Mimo to, z punktu widzenia logiki pytania, sedno jest jedno: ten kod odczytuje zawartość pliku i przypisuje ją do zmiennej $dane.

Pytanie 7

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w polu RokStudiów w tabeli Studenci dla tych studentów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5
B. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5
C. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5
D. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;' jest poprawna, ponieważ stosuje właściwą składnię SQL do aktualizacji wartości w kolumnie RokStudiow w tabeli Studenci. Użycie słowa kluczowego 'SET' pozwala na przypisanie nowej wartości do atrybutu, a 'WHERE RokStudiow < 5' zapewnia, że tylko studenci z rokiem studiów od 1 do 4 zostaną zaktualizowani. Przykładowo, jeśli mamy studentów na roku 1, 2, 3 oraz 4, po wykonaniu tego polecenia ich rok studiów wzrośnie o 1, co jest zgodne z praktyką zwiększania roku studiów po zakończeniu danego etapu edukacji. W kontekście dobrych praktyk w programowaniu, warto również dbać o to, aby zapytania były jasne i zrozumiałe, a operacje aktualizacji mogły być łatwo śledzone i analizowane w przyszłości. Odpowiednie użycie komentarzy oraz testowanie zapytań w warunkach niskiego obciążenia bazy danych przed ich wdrożeniem w środowisku produkcyjnym to kluczowe aspekty zapewnienia bezpieczeństwa i integralności danych.

Pytanie 8

Jakie polecenie jest poprawne w kontekście walidacji HTML5?

A. <img src = mojPiesek.jpg alt = pies>
B. <img src = "mojPiesek.jpg" >
C. <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies">
D. <img src = mojPiesek.jpg" alt = "pies>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies"> jest poprawna zgodnie z zasadami walidacji HTML5. W tej konstrukcji atrybut 'src' jest prawidłowo sformatowany, z odpowiednimi cudzysłowami otaczającymi wartość, co jest wymagane przez standardy HTML. Dodatkowo atrybut 'alt' również jest poprawnie użyty, co jest kluczowe z perspektywy dostępności. Atrybut 'alt' zapewnia tekst alternatywny, który jest istotny dla osób korzystających z czytników ekranu oraz w sytuacjach, gdy obrazek nie może zostać załadowany. Odpowiednia walidacja kodu HTML jest nie tylko wymagana dla poprawnego działania strony, ale także wpływa na SEO i ogólną użyteczność witryny. Przykład ten pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie standardów, aby zapewnić lepsze doświadczenia użytkowników oraz uniwersalność strony internetowej. W praktyce, stosowanie właściwych atrybutów i ich wartości powinno być zawsze brane pod uwagę podczas tworzenia treści webowych.

Pytanie 9

Walidacja strony internetowej polega na

A. sprawdzeniu jej w celu usunięcia błędów
B. reklamie strony
C. zestawie działań mających na celu podniesienie liczby odwiedzin
D. udostępnianiu w Internecie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Proces walidacji strony internetowej to kluczowy etap w cyklu życia witryny, który ma na celu identyfikację i eliminację błędów technicznych oraz zgodność z określonymi standardami. Walidacja obejmuje sprawdzenie struktury HTML, CSS oraz JavaScript, co pozwala na upewnienie się, że strona działa poprawnie na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Techniki walidacji mogą obejmować użycie narzędzi online, takich jak W3C Validator, który ocenia zgodność kodu z aktualnymi standardami W3C. Przykładowo, błędy w składni HTML mogą prowadzić do niepoprawnego renderowania strony, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników. Dodatkowo, walidacja może obejmować testy funkcjonalności oraz bezpieczeństwa, co jest szczególnie istotne w kontekście przetwarzania danych osobowych. Niezależnie od celu witryny - czy to e-commerce, blog, czy portal informacyjny - regularna walidacja pozwala na ich optymalizację oraz zwiększenie efektywności SEO. Przestrzeganie standardów nie tylko poprawia jakość strony, ale także może wpływać na jej pozycjonowanie w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 10

Dana jest tabela uczniowie, do której wpisano rekordy jak na rysunku. Co będzie wynikiem działania przedstawionego zapytania SQL?

SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;

NazwiskoImieocena
KowalskiSebastian4
KaczmarekMarta3
BaryłaZenon4
GotaAnna3
A. Suma ocen równa 14
B. Dane 4, 3, 4, 3
C. Wartość 3.5
D. Liczba wierszy równa 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tak, poprawna odpowiedź to 'Wartość 3.5'. W zapytaniu SQL 'SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;' używamy funkcji AVG, żeby obliczyć średnią. W tym przypadku ona bierze oceny z tabeli 'uczniowie' i liczy, ile wynosi średnia. Jak to działa? Suma wszystkich ocen to 14 (3 + 4 + 3 + 4), a mamy cztery oceny, więc dzielimy 14 przez 4 i wychodzi nam 3.5. To jest super przykład, jak można wykorzystać funkcję AVG w SQL, co jest naprawdę przydatne, szczególnie, gdy mamy dużą ilość danych do przeanalizowania. Dobrze jest znać takie funkcje agregujące jak AVG, SUM, MAX czy MIN, bo ułatwiają one analizę danych.

Pytanie 11

W diagramie ER powiązanie między dwoma zbiorami encji nazywamy

A. dziedziną.
B. związkiem.
C. atrybutem.
D. krotką.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to „związek”, bo w diagramie ER (Entity-Relationship) właśnie tak nazywamy powiązanie między dwoma zbiorami encji. Mamy encje, czyli zbiory obiektów z rzeczywistości, na przykład „Klient” i „Zamówienie”, a pomiędzy nimi rysujemy relację: „Klient składa Zamówienie”. Ta linia, często z nazwą i krotnością (1:1, 1:N, N:M), to właśnie związek. W notacji Chen’a czy notacji Crow’s Foot zawsze chodzi o to samo: formalne opisanie, jak dane z jednego zbioru encji są powiązane z danymi z innego zbioru. W praktyce projektowania baz danych związek w diagramie ER prawie zawsze przekłada się na relację w modelu relacyjnym: albo na klucz obcy (np. tabela zamówienia ma kolumnę klient_id), albo na dodatkową tabelę asocjacyjną przy relacjach wiele‑do‑wielu (np. tabela produkt_zamówienie). Moim zdaniem ważne jest, żeby od początku myśleć o związku nie tylko jako o kresce na diagramie, ale jako o czymś, co później będzie miało konkretne odwzorowanie w SQL, w kluczach obcych, indeksach i ograniczeniach integralności. Z punktu widzenia dobrych praktyk branżowych, poprawne modelowanie związków to podstawa: pozwala zadbać o integralność referencyjną, unikać duplikacji danych i poprawnie odzwierciedlić reguły biznesowe. Na przykład relacja 1:N między Klientem a Zamówieniem jasno mówi, że jedno zamówienie należy do dokładnie jednego klienta, ale klient może mieć wiele zamówień. Dzięki temu, gdy później piszesz kwerendy SQL, dokładnie wiesz, jak łączyć tabele za pomocą JOIN i które klucze obce są obowiązkowe. W praktyce w firmach, które poważnie podchodzą do projektowania baz, diagram ER z dobrze opisanymi związkami jest normalnym elementem dokumentacji technicznej i ułatwia współpracę między programistami, analitykami i administratorami baz danych.

Pytanie 12

Definicja obiektu została zapisana w języku JavaScript jako var osoba={imie:"Anna", nazwisko:"Kowalska", rok_urodzenia:1985}; Jak można odwołać się do właściwości nazwisko?

A. osoba[2]
B. osoba[1]
C. osoba::nazwisko
D. osoba.nazwisko

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript obiekty są kluczowymi strukturami danych, które pozwalają na grupowanie danych w formie par klucz-wartość. W omawianym przypadku mamy obiekt osoba, który zawiera trzy właściwości: imie, nazwisko oraz rok_urodzenia. Aby uzyskać dostęp do właściwości nazwisko, należy użyć notacji kropkowej, co jest standardową metodą w JavaScript. Notacja kropkowa jest czytelna i intuicyjna, co czyni ją preferowanym sposobem odwołania się do właściwości obiektu. Przykładowo, aby wyświetlić nazwisko, możemy użyć polecenia console.log(osoba.nazwisko), co zwróci wartość 'Kowalska'. Inna metoda dostępu do właściwości obiektu to notacja z nawiasami kwadratowymi, na przykład osoba['nazwisko'], która również zadziała, ale jest mniej czytelna, zwłaszcza w przypadku kluczy, które zawierają znaki specjalne. Warto podkreślić, że zgodnie z ECMAScript, standardem, na którym bazuje JavaScript, obiekty są fundamentalnym elementem języka, a umiejętność ich wykorzystania jest kluczowa dla każdego programisty.

Pytanie 13

Który z przedstawionych ciągów znaków nie pasuje do wzorca wyrażenia regularnego określonego poniżej?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)
A. Kasprowicza
B. Jelenia Góra
C. Kowalski
D. Nowakowska-Kowalska

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyrażenie regularne jest narzędziem do precyzyjnego przeszukiwania i manipulowania tekstem zgodnie z określonymi wzorcami. W podanym wzorcu, (([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)?, szukamy ciągów rozpoczynających się dużą literą, następujących po niej przynajmniej dwóch małych liter, z możliwością oddzielenia myślnikiem i kolejną sekwencją podobnego formatu. Odpowiedź Jelenia Góra nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, co łamie ciągłość wzorca. Wyrażenia regularne są kluczowe w przetwarzaniu danych tekstowych i walidacji, ponieważ pozwalają na dynamiczne określanie struktury danych. Przykłady zastosowania obejmują filtrowanie danych wejściowych w formularzach czy analizowanie logów serwerowych. W praktyce, stosując wyrażenia regularne, można skutecznie odróżniać i przetwarzać skomplikowane struktury tekstowe zgodnie z wymaganymi kryteriami, co jest standardem w branżach opartych na danych. Zrozumienie, jak działa taki wzorzec, pomaga w wielu zadaniach związanych z przetwarzaniem tekstu, w tym w programowaniu i analizie danych.

Pytanie 14

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.
B. Krzywe.
C. Progowanie.
D. Barwienie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 15

W języku PHPnie ma możliwości

A. obróbka informacji przechowywanych w bazie danych
B. zmienianie dynamiczne treści strony HTML w przeglądarce
C. przetwarzanie danych z formularzy
D. tworzenie dynamicznej zawartości strony internetowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca zmieniania dynamicznej zawartości strony HTML w przeglądarce jest poprawna, ponieważ PHP jest językiem skryptowym działającym po stronie serwera. Oznacza to, że PHP nie jest w stanie bezpośrednio modyfikować zawartości strony HTML po jej załadowaniu w przeglądarce użytkownika. Zamiast tego, PHP generuje HTML, który następnie jest przesyłany do przeglądarki. Dynamiczna zawartość strony może być generowana na podstawie danych z bazy danych lub formularzy, ale wszelkie zmiany w HTML po stronie klienta wymagają użycia języków, które działają po stronie przeglądarki, takich jak JavaScript. Przykładem może być sytuacja, w której użytkownik wypełnia formularz, a dane są przetwarzane przez PHP, które zwraca zaktualizowaną stronę. W przypadku potrzeby dynamicznych zmian, JavaScript może być użyty do manipulacji DOM po załadowaniu strony. Warto również zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się oddzielać logikę serwerową (PHP) od logiki klienckiej (JavaScript), co przyczynia się do lepszej struktury kodu i ułatwia jego utrzymanie.

Pytanie 16

Rozmiary ekranu w formacie 16:9 (zakładając, że piksel jest kwadratem) można osiągnąć przy rozdzielczości

A. 320 na 240 pikseli
B. 800 na 480 pikseli
C. 1366 na 768 pikseli
D. 2560 na 2048 pikseli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1366 na 768 pikseli jest poprawna, ponieważ proporcja szerokości do wysokości wynosi dokładnie 16:9. Aby to obliczyć, dzielimy szerokość przez wysokość: 1366 / 768 = 1,78, co jest bliskie wartości 1,77 (16:9). Proporcje 16:9 stały się standardem w telewizji wysokiej rozdzielczości oraz w produkcji wideo, co oznacza, że są szeroko stosowane w przemysłach związanych z mediami i technologią. Przykładem zastosowania tej rozdzielczości może być wyświetlanie filmów na nowoczesnych telewizorach, gdzie forma obrazu 16:9 pozwala na pełne wykorzystanie ekranu bez czarnych pasków po bokach. Stosując to w projektach multimedialnych, warto zawsze dążyć do zgodności z tymi standardami, aby zapewnić optymalne wrażenia wizualne dla użytkowników. Zrozumienie tych proporcji jest kluczowe dla profesjonalistów zajmujących się grafiką, filmem i projektowaniem UX/UI.

Pytanie 17

Jak określa się proces przedstawiania informacji zawartych w dokumencie elektronicznym w formie odpowiedniej dla konkretnego środowiska?

A. Mapowanie
B. Renderowanie
C. Teksturowanie
D. Rasteryzacja

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Renderowanie to proces, w którym dane zawarte w dokumencie elektronicznym są przekształcane w formę wizualną, która jest zrozumiała dla użytkownika. W praktyce oznacza to przekształcenie informacji na ekranie w sposób odpowiedni do kontekstu, w jakim są prezentowane. Renderowanie jest kluczowe w takich technologiach jak HTML, CSS oraz JavaScript, gdzie przetwarzane są dokumenty webowe, a ich wygląd oraz interaktywność są dostosowywane do możliwości przeglądarek. Przykładem zastosowania renderowania może być proces wyświetlania stron internetowych, gdzie przeglądarka interpretując kod HTML, CSS i JavaScript, renderuje dynamiczne treści, obrazy oraz elementy interaktywne. Rekomendowane praktyki branżowe dotyczące renderowania obejmują optymalizację czasu ładowania stron poprzez techniki, takie jak lazy loading, a także zapewnienie dostępności poprzez poprawne użycie znaczników semantycznych. W kontekście grafiki komputerowej, renderowanie jest również używane do generowania obrazów z modeli 3D, gdzie zaawansowane algorytmy renderujące tworzą realistyczne obrazy w grach komputerowych czy symulacjach wizualnych. Zrozumienie procesu renderowania jest kluczowe dla twórców treści cyfrowych, programistów oraz specjalistów od UX/UI.

Pytanie 18

W SQL klauzula DISTINCT w poleceniu SELECT zapewnia, że zwrócone wyniki

A. będą spełniały dany warunek.
B. nie zawiera będą duplikatów.
C. będą uporządkowane.
D. będą zgrupowane według wskazanego pola.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klauzula DISTINCT w języku SQL jest używana w instrukcji SELECT do eliminacji duplikatów w zwracanych wynikach zapytania. Gdy zapytanie wykorzystuje DISTINCT, zwracane są tylko unikalne rekordy, co oznacza, że identyczne wiersze występujące w zestawie wyników są redukowane do jednego wystąpienia. Działa to poprzez porównywanie wszystkich kolumn wymienionych w SELECT, co oznacza, że różnice w jakiejkolwiek kolumnie będą skutkować zwróceniem oddzielnych wierszy. Przykładowe zapytanie: SELECT DISTINCT nazwisko FROM pracownicy; zwróci listę unikalnych nazwisk pracowników, eliminując wszelkie powtórzenia. Klauzula DISTINCT jest szczególnie przydatna w raportach i analizach danych, gdyż pozwala na zrozumienie częstotliwości występowania różnych wartości. Zgodnie z SQL ANSI, użycie DISTINCT jest standardem, co oznacza, że jest obsługiwane przez wszystkie główne systemy zarządzania bazami danych, takie jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle. Warto jednak pamiętać, że dodanie DISTINCT do zapytania może wpływać na wydajność, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych, ponieważ wymaga dodatkowych operacji przetwarzania, aby zidentyfikować i usunąć duplikaty.

Pytanie 19

Klucz obcy w tabeli jest używany w celu

A. zdefiniowania relacji 1..n łączącej go z kluczem głównym innej tabeli
B. połączenia go z innymi kluczami obcymi w tabeli
C. umożliwienia jednoznacznej identyfikacji rekordu w danej tabeli
D. opracowania formularza do wprowadzania danych do tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz obcy w tabeli pełni kluczową rolę w definiowaniu relacji między tabelami w bazach danych. Dzięki zastosowaniu klucza obcego możliwe jest określenie relacji 1..n, co oznacza, że jeden rekord w tabeli głównej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. Przykładem może być tabela 'Klienci' i tabela 'Zamówienia', gdzie klucz obcy w tabeli 'Zamówienia' wskazuje na klucz główny w tabeli 'Klienci'. To pozwala na gromadzenie wielu zamówień dla jednego klienta, co jest niezbędne w systemach e-commerce. Praktyczne wdrożenie kluczy obcych wspiera integralność danych oraz zapobiega ich duplikacji. Właściwe projektowanie relacji w bazach danych zgodnie z zasadami normalizacji wprowadza przejrzystość i efektywność w zarządzaniu danymi, a także ułatwia ich późniejszą analizę i raportowanie. W branży IT standardem jest stosowanie kluczy obcych w celu zapewnienia spójności i relacyjności danych, co jest istotne dla każdej aplikacji opierającej się na bazach danych.

Pytanie 20

Które z poniższych formatowań nie jest zapisane w języku CSS?

A. Fragment pliku formatowanie.css: body {background-color: yellow;}
B. Fragment pliku strona.html: <body bgcolor="yellow">
C. Fragment pliku strona.html: <body style="background-color:yellow;">
D. Fragment pliku strona.html: <style> body {background-color: yellow;} </style>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fragment <body bgcolor="yellow"> nie jest wyrażony w języku CSS, lecz w przestarzałym atrybucie HTML, który został uznany za niezalecany w nowoczesnych praktykach webowych. CSS (Cascading Style Sheets) to język służący do stylizacji dokumentów HTML i definiuje wizualne aspekty strony internetowej niezależnie od jej struktury. Atrybut 'bgcolor' był popularny w starszych wersjach HTML, jednak obecnie powinno się go unikać z uwagi na separację treści od prezentacji. Zastosowanie CSS w stylach wewnętrznych lub zewnętrznych, takich jak body {background-color: yellow;} pozwala na bardziej elastyczne i wydajne zarządzanie stylami strony. Warto również zauważyć, że zgodnie z aktualnymi standardami W3C, zaleca się używanie CSS do stylizacji, co pozwala na lepszą responsywność i łatwiejsze utrzymanie kodu. Przykłady zastosowania CSS w praktyce pokazują, jak można w prosty sposób zmieniać wygląd elementów na stronie, co jest kluczowe w nowoczesnym web designie, zwłaszcza w kontekście tworzenia stron mobilnych.

Pytanie 21

Która zasada dotyczy programowania strukturalnego? 

A. W kodzie programu należy często korzystać z instrukcji skoku goto.
B. Można tworzyć obiekty składające się z pól i metod.
C. Dla powtarzających się sekwencji instrukcji należy tworzyć procedury i funkcje.
D. Nie można korzystać z instrukcji warunkowych if. 

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź dobrze oddaje jedną z kluczowych zasad programowania strukturalnego: jeśli w programie pojawiają się powtarzające się sekwencje instrukcji, należy je wydzielać do osobnych procedur i funkcji. Chodzi o to, żeby kod był podzielony na logiczne bloki, które coś konkretnego robią i można je wielokrotnie wywoływać. Z mojego doświadczenia to właśnie ten nawyk najmocniej odróżnia „klepanie kodu” od świadomego programowania. Programowanie strukturalne opiera się na trzech podstawowych strukturach sterujących: sekwencji, selekcji (if, switch) i iteracji (pętle). Z tych klocków buduje się całe algorytmy, bez potrzeby używania chaotycznych skoków typu goto. Funkcje i procedury są naturalnym rozszerzeniem tej idei: pozwalają zamknąć fragment algorytmu w jednym miejscu, nadać mu nazwę i parametry. W praktyce, gdy masz np. fragment kodu liczący średnią z tablicy, walidujący formularz lub generujący fragment HTML, nie powtarzasz go w dziesięciu miejscach, tylko robisz funkcję, np. validateForm(), calculateAverage(), renderMenu(). To podejście daje kilka konkretnych korzyści: po pierwsze, kod jest krótszy i czytelniejszy, bo zamiast ściany instrukcji widzisz wywołania dobrze nazwanych funkcji. Po drugie, łatwiej się go testuje i debugguje, bo możesz sprawdzać działanie pojedynczych procedur. Po trzecie, zmiany w logice wprowadzasz w jednym miejscu – mniejsze ryzyko, że coś przeoczysz. W praktyce wszystkie współczesne języki używane w web devie (C, PHP, JavaScript, Python i inne) promują takie podejście jako absolutny standard. Moim zdaniem, jeśli ktoś potrafi z każdego większego problemu „wyciągnąć” sensowne funkcje i procedury, to ma już bardzo solidny fundament pod dalszą naukę programowania, także obiektowego.

Pytanie 22

Które tabele będą analizowane w wyniku tego polecenia?

CHECK TABLE pracownicy CHANGED;
A. Tabele, które zostały zmodyfikowane w bieżącej sesji
B. Wyłącznie tabele, które nie zostały poprawnie zamknięte
C. Tabele, które zmieniły się od poprzedniej weryfikacji lub nie zostały poprawnie zamknięte
D. Jedynie tabele odwołujące się do innych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie CHECK TABLE z opcją CHANGED służy do weryfikacji integralności danych w tabelach, które zmieniły się od ostatniej kontroli lub nie zostały poprawnie zamknięte. Jest to kluczowe w kontekście baz danych opartych na systemach takich jak MySQL, gdzie stabilność i poprawność danych są priorytetem. Tabele mogą ulec zmianom w wyniku różnych operacji, takich jak aktualizacje, usunięcia czy wstawienia nowych wierszy. Ponadto, nieprawidłowe zamknięcie serwera bazy danych może prowadzić do sytuacji, w której tabele nie zostaną poprawnie wyczyszczone, co wymaga ich weryfikacji. Praktyczne zastosowanie tego polecenia pozwala na szybką diagnostykę problemów oraz zapewnia stabilność działania aplikacji korzystających z danej bazy danych. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne wykonywanie takich kontroli zwłaszcza po operacjach masowych na danych, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia błędów logicznych i zapewnić spójność informacji. Wiedza ta jest niezbędna dla administratorów dbających o bezpieczeństwo i sprawność działania systemów bazodanowych.

Pytanie 23

W zaprezentowanym schemacie bazy danych o nazwie biblioteka, składniki: czytelnik, wypożyczenie oraz książka są

Ilustracja do pytania
A. encjami
B. krotkami
C. atrybutami
D. polami

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W modelowaniu relacyjnych baz danych encje są kluczowymi elementami, które reprezentują obiekty rzeczywistego świata, wokół których zbudowana jest struktura bazy. W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteki encjami są czytelnik wypozyczenie i ksiazka. Każda z tych encji posiada swoje własne atrybuty, które opisują jej właściwości na przykład encja czytelnik ma takie atrybuty jak imię nazwisko i adres. W kontekście praktycznym encje są odwzorowywane na tabele w bazie danych gdzie wiersze tabeli reprezentują poszczególne instancje encji a kolumny reprezentują atrybuty. Rozumienie różnicy między encjami a atrybutami jest istotne dla efektywnego projektowania baz danych zgodnie z dobrymi praktykami takimi jak normalizacja, która pomaga unikać redundancji danych. W związku z tym prawidłowe zrozumienie i identyfikacja encji ma kluczowe znaczenie w budowaniu skalowalnych i wydajnych baz danych. W praktyce analizy danych encje są podstawą do tworzenia modeli relacyjnych które umożliwiają generowanie raportów i analizowanie danych w sposób zorganizowany i logiczny

Pytanie 24

Atrybut colspan służy do poziomego łączenia komórek tabeli, natomiast rowspan pozwala na łączenie ich w pionie. Którą z poniższych tabel ukazuje fragment kodu napisany w języku HTML?
<table border="1" cellspaing="0" cellpadding="10" >
<tr> <td rowspan="2"> </td> <td> </td> </tr>
<tr> <td> </td> </tr>
</table>

Ilustracja do pytania
A. rys. D
B. rys. A
C. rys. C
D. rys. B

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku HTML atrybut rowspan w znaczniku <td> pozwala na scalanie komórek w pionie co oznacza że dana komórka zajmuje miejsce w kilku wierszach tabeli W podanym kodzie pierwsza komórka w pierwszym wierszu posiada atrybut rowspan z wartością 2 co sprawia że zajmuje ona miejsce w dwóch wierszach Pierwszy wiersz zawiera dwie komórki z czego pierwsza jest połączona pionowo z komórką w drugim wierszu Druga komórka w pierwszym wierszu oraz jedyna komórka w drugim wierszu nie posiadają atrybutu rowspan ani colspan dlatego nie są połączone z innymi komórkami Takie użycie rowspan jest zgodne z praktykami HTML które umożliwiają tworzenie bardziej złożonych układów tabeli dzięki czemu można lepiej zarządzać przestrzenią w interfejsie użytkownika Jako że kod tworzy tabelę z dwiema kolumnami i dwoma wierszami gdzie pierwsza komórka po lewej stronie zajmuje dwa wiersze przedstawia to układ jak na rysunku B Możliwości jakie daje rowspan są niezwykle przydatne w sytuacjach gdy chcemy aby dane w tabeli były czytelniejsze i bardziej zorganizowane szczególnie w raportach czy formularzach gdzie różne kategorie danych muszą być jasno oddzielone

Pytanie 25

Interpreter PHP zgłosi błąd i nie zrealizuje kodu, jeśli programista

A. pobierze wartość z formularza, w którym pole input nie zostało wypełnione
B. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, jeśli po nim występuje sekcja else
C. będzie pisał kod bez odpowiednich wcięć
D. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku PHP, średnik jest traktowany jako znak końca instrukcji. W przypadku, gdy po wyrażeniu w instrukcji 'if' następuje sekcja 'else', programista musi upewnić się, że poprawnie zakończył instrukcję 'if' średnikiem. W przeciwnym razie, interpreter PHP nie będzie w stanie poprawnie zinterpretować kodu, co prowadzi do błędu składniowego. Przykład: 'if ($a > $b) echo 'a jest większe'; else echo 'b jest większe';' jest poprawny, ponieważ średnik znajduje się po instrukcji 'if'. Jednak, jeśli napiszemy 'if ($a > $b) echo 'a jest większe' else echo 'b jest większe';', to zaowocuje to błędem, ponieważ brak średnika prowadzi do niejednoznaczności w interpretacji. Standardy PHP wymagają, aby każda instrukcja była zakończona średnikiem, co jest kluczowym elementem składni tego języka.

Pytanie 26

Jak, wykorzystując język PHP, można zapisać w ciasteczku wartość znajdującą się w zmiennej dane na okres jednego dnia?

A. setcookie("dane", "dane", 0);
B. setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));
C. setcookie("dane", $dane, time());
D. setcookie("dane", $dane, 0);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to setcookie("dane", $dane, time() + (3600*24));, ponieważ umożliwia ona zapisanie wartości zmiennej $dane w ciasteczku o nazwie "dane" na okres jednego dnia. Funkcja setcookie() w PHP przyjmuje trzy podstawowe argumenty: nazwę ciasteczka, jego wartość oraz czas wygaśnięcia. W tym przypadku, używając time() + (3600*24), ustawiamy czas wygaśnięcia ciasteczka na aktualny czas plus 24 godziny (3600 sekund w godzinie razy 24). Jest to zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sesjami i danymi użytkowników, ponieważ pozwala na przechowywanie informacji, które są dostępne dla użytkownika przez dłuższy czas, co może być przydatne w różnych scenariuszach, takich jak zapamiętywanie preferencji użytkownika lub stanu logowania. Użycie odpowiednich czasów wygaśnięcia wpływa na bezpieczeństwo i prywatność danych. Dobre praktyki sugerują także, aby ciasteczka były używane w sposób przemyślany, aby nie obniżać wydajności aplikacji ani nie narażać danych użytkowników na nieautoryzowany dostęp.

Pytanie 27

W programie do edytowania grafiki rastrowej zmieniono krzywe kolorów w sposób zaznaczony ramką na pokazanym obrazie. Jakie jest to działanie?

Ilustracja do pytania
A. rozjaśnienie całego obrazu
B. modyfikację najjaśniejszych i najciemniejszych kolorów obrazu
C. przyciemnienie całego obrazu
D. wygładzenie krawędzi na obrazie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Modyfikacja krzywych kolorów w programach do obróbki grafiki rastrowej jest zaawansowanym narzędziem służącym do precyzyjnej regulacji tonalnej obrazu. Krzywe pozwalają na kontrolę nad najjaśniejszymi i najciemniejszymi partiami obrazu poprzez modyfikację kanałów RGB lub wartości jasności. W zaznaczonej na obrazku ramce widać, że punkty kontrolne krzywej zostały przesunięte, co wskazuje na zmianę tonacji skrajnych wartości jasności. Tego typu operacja jest często stosowana w celu poprawy kontrastu i ogólnego wyglądu zdjęcia. Standardową praktyką jest tu podnoszenie i opuszczanie punktów na krzywej, co daje możliwość uwydatnienia szczegółów w cieniach oraz światłach bez wpływu na średnie tony. Modyfikacja krzywych jest zgodna z profesjonalnymi standardami edycji, ponieważ umożliwia uzyskanie efektów niedostępnych przy użyciu prostych suwaków jasności lub kontrastu. Praktyczne zastosowanie znajduje m.in. w fotografii portretowej, gdzie często konieczne jest subtelne dostosowanie tonacji skóry oraz w krajobrazach, gdzie ważne jest zachowanie detali w jasnych niebie i ciemnych cieniach ziemi. Stosując krzywe, można precyzyjnie regulować każdy aspekt tonalny obrazu, co jest kluczowe w profesjonalnej edycji graficznej.

Pytanie 28

Który zbiór znaczników, określających projekt strony internetowej w sposób semantyczny, jest zgodny z normą HTML 5?

Ilustracja do pytania
A. Zbiór 2
B. Zbiór 4
C. Zbiór 1
D. Zbiór 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wykaz 4 jest zgodny ze standardem HTML 5, ponieważ poprawnie używa semantycznych znaczników do strukturyzacji zawartości strony. <header> jest używany do definiowania nagłówka dokumentu lub sekcji, co jest poprawne dla Bloku 1. Znacznik <main> w Bloku 2 wskazuje na główną treść strony, co jest zgodne z jego przeznaczeniem. <aside> w Bloku 3 jest trafnie używany do treści pobocznych, które są związane, ale niekonieczne dla głównego wątku treści, co odpowiada typowej strukturze witryny, gdzie treści poboczne są często wyświetlane obok głównej treści. Na koniec, <footer> w Bloku 4 jest poprawnie przypisany, gdyż zamyka i podsumowuje zawartość strony. HTML5 kładzie duży nacisk na semantykę, co pomaga w optymalizacji pod kątem SEO oraz ułatwia rozumienie struktury strony zarówno przez ludzi, jak i maszyny. Takie podejście poprawia dostępność, ułatwia stylizowanie za pomocą CSS oraz wspiera lepsze praktyki w zakresie zgodności z przyszłymi standardami.

Pytanie 29

Czy poniższy kod PHP działa poprawnie, wyświetlając na stronie dane pobrane z bazy danych? Ile pól zostanie zaprezentowanych?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie);
  echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}
A. Z dwóch pól
B. Z jednego pola
C. Z trzech pól
D. Z czterech pól

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod PHP wykorzystuje funkcję mysqli_fetch_row aby pobrać dane z bazy danych które są następnie wyświetlane. W funkcji tej każda wiersz z wyników zapytania jest reprezentowany jako tablica indeksowana liczbowo. W zaprezentowanym fragmencie kodu mamy dostęp do trzech indeksów: $wiersz[0] $wiersz[1] oraz $wiersz[2]. Oznacza to że z każdego wiersza wyniku kwerendy pobierane są trzy pola. Kod ten wyświetla dane w formacie paragrafu HTML zawierającego imię i nazwisko klienta oraz jego adres. W praktyce taka konstrukcja jest często wykorzystywana do generowania dynamicznych treści na stronie internetowej. Należy jednak pamiętać o zabezpieczeniach takich jak filtrowanie danych wejściowych aby uniknąć zagrożeń związanych z SQL injection. Warto również rozważyć wykorzystanie bardziej złożonych struktur danych jak tablice asocjacyjne które pozwalają na bardziej czytelne i zrozumiałe odwoływanie się do poszczególnych pól wiersza danych zwłaszcza w przypadku większych projektów. Użycie mysqli_fetch_row jest zgodne z dobrą praktyką jeśli chcemy uzyskać dostęp do danych w sposób sekwencyjny i wydajny

Pytanie 30

Funkcja PHP var_dump() prezentuje dane na temat zmiennej, w tym jej typ oraz wartość. Jakim wynikiem zakończy się poniższy fragment kodu?

$x = 59.85; var_dump($x);
A. array(2) { [0]=> int(59) [1]=> int(85) }
B. int(59)
C. string(5) "59.85"
D. float(59.85)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "float(59.85)" jest poprawna, ponieważ funkcja var_dump() w PHP wyświetla szczegółowe informacje o typie i wartości zmiennej. W tym przypadku zmienna $x przypisuje wartość 59.85, która jest liczbą zmiennoprzecinkową (float). Zgodnie z dokumentacją PHP, typ float odnosi się do wartości liczbowych zawierających część dziesiętną, co jest dokładnie tym, co przedstawia nasza zmienna. Przykładowo, w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe, jest kluczowe prawidłowe rozróżnienie między liczbami całkowitymi a zmiennoprzecinkowymi, ponieważ mogą one znacząco wpływać na dokładność wyników. Przestrzeganie dobrych praktyk programistycznych w PHP obejmuje umiejętne korzystanie z var_dump() w celu diagnozowania typów danych i wartości w czasie rzeczywistym. Umożliwia to programistom lepsze zrozumienie, jakie dane są przetwarzane w aplikacji, co jest szczególnie przydatne podczas debugowania lub rozwijania skomplikowanych projektów.

Pytanie 31

Wskaż zapytanie, które z tabeli klienci wybierze tylko nazwiska trzech najlepszych klientów, czyli tych, którzy mają najwięcej punktów na swoim koncie (pole całkowite punkty)?

A. SELECT LIMIT 3 nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC
B. SELECT nazwisko FROM klienci LIMIT 3
C. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3
D. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC LIMIT 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór kwerendy SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3 jest poprawny, ponieważ wykorzystuje klauzulę ORDER BY w celu posortowania wyników na podstawie kolumny 'punkty' w porządku malejącym. Dzięki temu, najpierw wyświetlone zostaną rekordy z najwyższą liczbą punktów. Zastosowanie LIMIT 3 oznacza, że z całej posortowanej listy, wybierane są jedynie trzy rekordy, co idealnie odpowiada wymaganiu znalezienia trzech najlepszych klientów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu SQL, ponieważ pozwala na precyzyjne wydobycie danych z bazy, a także na efektywne zarządzanie wynikami zapytań. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy firma chce nagrodzić swoich najlepszych klientów na podstawie ich aktywności, co może przyczynić się do zwiększenia ich lojalności. W kontekście analizy danych, zrozumienie, jak korzystać z klauzul ORDER BY i LIMIT, jest kluczowe dla optymalizacji zapytań oraz interpretacji wyników.

Pytanie 32

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie przypisany

a:hover { font-weight: bold; }
A. wszystkim odnośnikom, które nie były odwiedzane
B. każdemu odnośnikowi bez względu na jego bieżący stan
C. odnośnikowi, gdy kursor myszy na niego najedzie
D. wszystkim odnośnikom, które były wcześniej odwiedzane

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pseudoklasa hover jest jedną z najczęściej używanych pseudoklas w CSS stosowaną do stylizacji elementów HTML w momencie, gdy użytkownik najeżdża kursorem myszy na dany element. W podanym przykładzie kodu CSS zastosowano pseudoklasę hover dla elementów a czyli odnośników. Oznacza to, że gdy kursor myszy znajdzie się nad jakimkolwiek odnośnikiem, jego styl zmieni się na pogrubiony dzięki właściwości font-weight: bold. Jest to bardzo przydatne w interaktywnej stylizacji stron internetowych, ponieważ pozwala użytkownikom na wizualne odróżnienie elementów, z którymi mogą wchodzić w interakcję. Praktycznym zastosowaniem tej pseudoklasy jest zwiększenie użyteczności i estetyki strony poprzez subtelne wskazanie elementów interaktywnych, takich jak menu nawigacyjne czy linki w treści. Warto pamiętać o zachowaniu spójności stylizacji dla wszystkich stanów odnośników, co jest zalecane jako dobra praktyka w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika. Pseudoklasa hover, jako część kaskadowego arkusza stylów, pozwala na dynamiczną interakcję z elementami strony, co znacząco wpływa na doświadczenia użytkownika.

Pytanie 33

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń dotyczący uruchamiania aplikacji jest obecny w środowisku wykonawczym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)
B. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas
C. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez frameworki aplikacji internetowych (ASP.NET)
D. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca mechanizmu bezpieczeństwa opartego na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz na rolach (RBS - Role-Based Security) jest prawidłowa, ponieważ stanowi kluczowy element architektury zabezpieczeń w platformie .NET Framework. CAS pozwala na precyzyjne definiowanie uprawnień, jakie aplikacje mają w swoim działaniu, co jest niezwykle istotne w kontekście ochrony zasobów systemowych i danych użytkowników. Mechanizm ten umożliwia ograniczenie dostępu do operacji, takich jak zapis do plików, dostęp do sieci czy zmiana ustawień systemowych, co jest szczególnie ważne w aplikacjach działających w niezaufanym środowisku. RBS natomiast pozwala na przypisywanie uprawnień na podstawie ról użytkowników, co czyni zarządzanie dostępem bardziej elastycznym i zgodnym z dobrymi praktykami bezpieczeństwa. Przykładem zastosowania tych mechanizmów jest rozwijanie aplikacji webowych, które muszą działać w warunkach silnych ograniczeń bezpieczeństwa, na przykład w chmurze. W takich przypadkach możliwość precyzyjnego zarządzania uprawnieniami staje się kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa danych i integralności systemu.

Pytanie 34

W JavaScript, wynik operacji przyjmuje wartość NaN, gdy skrypt usiłuje przeprowadzić

A. funkcję, która sprawdza długość stringa, a zawartość zmiennej była liczba
B. operację arytmetyczną na dwóch dodatnich zmiennych liczbowych
C. operację arytmetyczną, a zawartość zmiennej była tekstem
D. funkcję parseInt zamiast parseFloat na zmiennej numerycznej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript, wartość NaN (Not-a-Number) jest wynikiem nieudanej operacji arytmetycznej, szczególnie gdy jedna z operandów jest napisem, a nie liczbą. Przykładem może być sytuacja, gdy próbujemy dodać liczbę do napisu: let result = 5 + 'abc';. W tym przypadku, JavaScript nie może przeprowadzić operacji arytmetycznej na liczbie i napisie, co skutkuje wartością NaN. Konwersja napisu na liczbę w kontekście arytmetyki jest kluczowa; funkcje takie jak parseFloat lub parseInt mogą być użyte do uzyskania liczby z napisu. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze sprawdzać typ danych przed wykonaniem operacji arytmetycznych, co można osiągnąć za pomocą operatora typeof lub funkcji Number.isNaN(). W ten sposób unika się nieprzewidzianych rezultatów i poprawia się stabilność kodu. Zrozumienie, jak JavaScript radzi sobie z różnymi typami danych, jest fundamentalne dla każdego programisty, ponieważ błędy związane z typami danych mogą prowadzić do poważnych problemów w aplikacjach.

Pytanie 35

W CSS wprowadzono formatowanie

p > i {color: blue} 

Co oznacza, że tekst zapisany będzie w kolorze niebieskim

A. cały tekst nagłówków bez względu na ich formatowanie
B. cały tekst akapitu bez względu na jego formatowanie
C. pochylony tekst akapitu
D. pogrubiony tekst akapitu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W podanym przypadku, zapis CSS <code>p > i {color: blue}</code> odnosi się do selektora, który aplikuje kolor niebieski do elementu <code><i></code> znajdującego się bezpośrednio wewnątrz elementu <code><p></code>. Oznacza to, że tylko tekst, który jest otoczony znacznikiem <code><i></code> w danym paragrafie, zostanie wyróżniony kolorem niebieskim. Ten sposób selekcji jest zgodny z zasadą kaskadowości i specyficzności CSS, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu stylem dokumentów HTML. W praktyce, używanie takich selektorów pozwala na precyzyjne formatowanie tekstu w obrębie większych struktur, co jest szczególnie ważne w skomplikowanych projektach webowych. Dobrym przykładem zastosowania tego stylu może być sytuacja, gdy chcemy wyróżnić cytaty lub słowa kluczowe w tekście paragrafu, stosując odpowiednie znaczniki HTML oraz style CSS, co zwiększa czytelność i estetykę treści.

Pytanie 36

Kaskadowe arkusze stylów są tworzone w celu

A. ułatwienia formatowania strony
B. nadpisywania wartości znaczników, które już funkcjonują na stronie
C. połączenia struktury dokumentu strony z odpowiednią formą jego wyświetlania
D. blokowania wszelkich zmian w wartościach znaczników już przypisanych w pliku CSS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kaskadowe arkusze stylów (CSS) są kluczowym narzędziem w tworzeniu i zarządzaniu wyglądem stron internetowych. Głównym celem CSS jest ułatwienie formatowania strony, co oznacza, że pozwala to deweloperom na oddzielenie treści od prezentacji. Dzięki zastosowaniu CSS, programiści mogą stosować style do wielu elementów jednocześnie, co znacząco przyspiesza proces tworzenia stron. Na przykład, zamiast dodawać atrybuty stylów bezpośrednio do każdego znacznika HTML, można zdefiniować klasy i identyfikatory w arkuszu stylów, co czyni kod bardziej zorganizowanym i łatwiejszym w utrzymaniu. Dodatkowo, CSS umożliwia stosowanie reguł kaskadowych, co oznacza, że style mogą być dziedziczone, a ich kolejność może wpływać na sposób ich zastosowania. Odwołując się do standardów, CSS jest definiowany przez W3C, co zapewnia jego uniwersalność i możliwość szerokiego użycia w różnych przeglądarkach oraz na różnych urządzeniach. Przykładami z praktyki mogą być zmiana koloru tekstu, rozmiaru czcionki czy rozmieszczenia elementów, co jest realizowane w prosty sposób poprzez zmiany w CSS, zamiast modyfikacji samego HTML.

Pytanie 37

W danym środowisku programistycznym, aby uzyskać dostęp do listy błędów składniowych po nieudanej kompilacji, należy użyć kombinacji klawiszy

Ilustracja do pytania
A. Ctrl+W, N
B. Ctrl+W, T
C. Ctrl+W, E
D. Ctrl+W, O

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W środowisku Visual Studio, które jest jednym z najpopularniejszych zintegrowanych środowisk programistycznych (IDE) dla języków takich jak C# czy C++, kombinacja klawiszy Ctrl+W, E pozwala na szybkie wyświetlenie listy błędów składniowych i innych problemów związanych z kodem. Lista błędów Error List jest kluczowym narzędziem w codziennej pracy programisty, ponieważ pozwala na szybkie zidentyfikowanie i naprawienie błędów bez konieczności przeszukiwania całego kodu. Dzięki temu programista może skupić się na poprawianiu najważniejszych błędów i optymalizacji kodu. Standardy i dobre praktyki w programowaniu zalecają regularne monitorowanie listy błędów w celu utrzymania wysokiej jakości kodu i minimalizacji ryzyka wystąpienia błędów w działającej aplikacji. To narzędzie jest nieocenione podczas procesu debugowania, gdyż pozwala na szybkie zlokalizowanie i zrozumienie problemów składniowych oraz logicznych wpływających na działanie aplikacji. Używanie skrótów klawiszowych do nawigacji w IDE jest również zalecane jako dobra praktyka, która zwiększa efektywność pracy.

Pytanie 38

W języku JavaScript następujący zapis: var napis1 = new napisy); ma na celu

A. stworzenie nowej klasy napis1
B. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz wywołanie funkcji, w której argumentem jest napis1
C. wywołanie metody dla obiektu napisy
D. stworzenie instancji obiektu napis1 klasy napisy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W podanym kodzie JavaScript mamy do czynienia z próbą utworzenia obiektu klasy 'napisy'. Operacja 'new' w JavaScript jest używana do instancjowania obiektów z funkcji konstrukcyjnych, które pełnią rolę klas. Przykład działania: jeśli mamy zdefiniowaną funkcję konstrukcyjną 'function napisy() { this.text = ''; }', to użycie 'var napis1 = new napisy();' stworzy nowy obiekt 'napis1', który będzie posiadał właściwość 'text'. Warto zwrócić uwagę, że 'napisy' musi być zdefiniowane jako funkcja konstrukcyjna, aby mogło być użyte w kontekście 'new'. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe w programowaniu obiektowym w JavaScript, gdzie klasy i obiekty odgrywają fundamentalną rolę w organizacji kodu. Aby lepiej zrozumieć działanie tego fragmentu, warto zapoznać się z dokumentacją dotyczącą obiektów i funkcji w JavaScript, co znajduje się w standardzie ECMAScript. Przykładowy kod ilustrujący tworzenie obiektu mógłby wyglądać tak: 'var napis1 = new napisy(); console.log(napis1.text);'.

Pytanie 39

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki, należy w znaczniku <script> umieścić kod

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
    następnie po zatwierdzeniu

2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
    wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."
A. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
B. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
D. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, wybrałeś prawidłową odpowiedź! Kiedy chcemy wykonać interakcje z użytkownikiem poprzez okno dialogowe w JavaScript, używamy funkcji 'prompt()'. Ta funkcja wyświetla okno dialogowe z komunikatem tekstowym, polem do wprowadzania danych i przyciskami OK / Anuluj. Wartość wprowadzona przez użytkownika jest następnie zwracana przez funkcję 'prompt()'. W tym przypadku, używamy funkcji 'prompt()' do pobrania kwalifikacji od użytkownika. Następnie, używamy funkcji 'document.write()' do wyświetlenia zdobytej kwalifikacji na stronie internetowej. Operator '+' jest używany do łączenia łańcuchów znaków (stringów) w JavaScript, co pozwala na połączenie wartości wprowadzonej przez użytkownika z komunikatem 'Kwalifikacja: '. Pamiętaj, że choć 'document.write()' jest łatwym sposobem na wyświetlanie wyników na stronie, jest to metoda zarezerwowana głównie do testowania i debugowania, a nie do użytku produkcyjnego, ze względu na możliwość nadpisania zawartości strony.

Pytanie 40

Która z poniższych funkcji sortujących, stosowanych w języku PHP, porządkuje tablicę asocjacyjną według kluczy?

A. rsort()
B. asort()
C. ksort()
D. sort()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja ksort() w PHP sortuje tablice asocjacyjne według ich kluczy, co oznacza, że klucze będą posortowane w naturalnej kolejności, a wartości pozostaną przypisane do swoich oryginalnych kluczy. Przykładowo, jeśli masz tablicę, powiedzmy $arr = array('b' => 2, 'a' => 1, 'c' => 3); to po użyciu ksort($arr), dostaniesz $arr = array('a' => 1, 'b' => 2, 'c' => 3). To naprawdę przydatna funkcja, bo dzięki niej można łatwo zorganizować i uporządkować dane. Kiedy korzystasz z ksort(), poprawiasz przejrzystość tablicy, a to na pewno zwiększa efektywność w pracy z danymi. No i warto dodać, że ksort() jest standardową funkcją w dokumentacji PHP, więc jest dość stabilna i popularna wśród programistów.