Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 23 czerwca 2026 12:37
Data zakończenia: 23 czerwca 2026 12:56

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące polecenia:

CREATE TABLE IF NOT EXISTS adres (ulica VARCHAR(70) CHARACTER SET utf8);

A. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest obowiązkowa.

B. Rekordem tabeli nie może być '3 MAJA'.

C. IF NOT EXISTS stosuje się opcjonalnie, aby upewnić się, że w bazie danych nie istnieje już taka tabela.

D. Do tabeli nie można wprowadzać nazw ulic zawierających polskie znaki.

Dobrze, że wybrałeś właściwą odpowiedź! Polecenie CREATE TABLE IF NOT EXISTS jest rzeczywiście używane w SQL, aby stworzyć tabelę tylko wtedy, gdy nie istnieje ona już w bazie danych. To jest bardzo praktyczne narzędzie, które pozwala uniknąć błędów, gdy próbujemy stworzyć tabelę, która już istnieje. Jest to zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi i jest oparte na standardach SQL. Dodatkowo, warto pamiętać, że klauzula CHARACTER SET utf8, chociaż nie jest obowiązkowa, pozwala na przechowywanie znaków specjalnych, w tym polskich. Jest to ważne, gdy pracujemy z danymi, które zawierają różne zestawy znaków. Dlatego, nawet jeśli nie jest to wymagane, często jest to dobra praktyka. Podobnie, warto pamiętać, że typ danych VARCHAR(70) pozwala na przechowywanie dowolnych ciągów znaków, w tym dat i nazw, więc nie ma żadnych ograniczeń co do tego, jakie informacje mogą być przechowywane w tabeli.

Pytanie 2

Do usuwania czego stosuje się w MySQL polecenie TRUNCATE TABLE?

A. baz danych

B. tabel

C. wierszy tabeli

D. kolumn

Polecenie TRUNCATE TABLE usuwa z tabeli WSZYSTKIE wiersze naraz, zostawiając jej strukturę (kolumny, definicję) nienaruszoną. Działa szybciej niż DELETE bez warunku, bo nie kasuje wiersz po wierszu. Dlatego TRUNCATE TABLE usuwa wiersze tabeli.

Pytanie 3

Wskaż właściwą sekwencję kroków w procesie projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych

B. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie relacji

C. Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji

D. Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Selekcja, Określenie zbioru danych

Poprawna odpowiedź to 'Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie relacji'. Ta kolejność pokazuje, jak działa projektowanie relacyjnej bazy danych. Na początku trzeba określić, jakie dane będą przechowywane, czyli stworzyć zbiór danych. Potem trzeba wybrać, które z tych informacji są ważne i jak je ułożyć. Następnie ustalamy klucze podstawowe dla tabel. To ważne, żeby dane były unikalne i łatwe do zidentyfikowania. Na końcu definiujemy relacje między tabelami, co pozwala zrozumieć, jak dane ze sobą współpracują. Na przykład, kiedy projektujemy bazę danych dla szkoły, zbór danych może obejmować uczniów, nauczycieli i przedmioty. Wybierając dane, możemy zdecydować, że potrzebujemy imienia, nazwiska i przedmiotów, które uczniowie uczą się. Klucze podstawowe są wtedy używane do identyfikacji uczniów, a relacje pokazują, jak uczniowie są powiązani z nauczycielami i przedmiotami.

Pytanie 4

Aby osiągnąć efekt przedstawiony na ilustracji, w kodzie HTML należy zastosować znacznik skrótu <abbr> z atrybutem

A. title

B. dfn

C. alt

D. name

Znacznik <abbr> w HTML służy do opisywania skrótów i akronimów. Atrybut title jest kluczowy, ponieważ dostarcza rozwinięcie skrótu jako podpowiedź tekstową, która pojawia się, gdy użytkownik najedzie kursorem na element. Jest to zgodne z dobrymi praktykami dostępności, umożliwiając użytkownikom lepsze zrozumienie treści. Przykładowo, kod <abbr title='inżynier'>inz.</abbr> spowoduje, że po najechaniu kursorem na skrót 'inz.', pojawi się rozwinięcie 'inżynier'. Takie podejście jest szczególnie istotne w przypadku dokumentów technicznych czy naukowych, gdzie użycie skrótów jest powszechne a pełne rozwinięcie może być niezbędne dla pełnego zrozumienia treści. Atrybut title jest również używany w innych znacznikach HTML, np. <img> do opisania obrazów, co wzbogaca semantykę strony. Zastosowanie <abbr> z atrybutem title wspiera również działanie technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranowe, które mogą odczytać pełne rozwinięcie skrótu, podnosząc poziom dostępności strony.

Pytanie 5

Podaj zapis w języku JavaScript, który sprawdzi, czy spełniony jest przynajmniej jeden z następujących warunków: 1) dowolna liczba naturalna a jest liczbą trzycyfrową, 2) dowolna liczba całkowita b jest liczbą ujemną?

A. ((a>99) && (a<1000)) || (b<0)

B. ((a>99) && (a<1000)) && (b<0)

C. ((a>99) || (a<1000)) && (b<0)

D. ((a>99) || (a<1000)) || (b<0)

Odpowiedź ((a>99) && (a<1000)) || (b<0) jest prawidłowa, ponieważ warunek ten skutecznie sprawdza, czy dowolna naturalna liczba a jest trzycyfrowa lub czy dowolna całkowita liczba b jest ujemna. Część wyrażenia (a>99) && (a<1000) weryfikuje, czy liczba a jest w przedziale od 100 do 999, co definiuje liczby trzycyfrowe. Z kolei druga część (b<0) sprawdza, czy liczba b jest mniejsza od zera. Całość połączona jest operatorem OR (||), co oznacza, że wystarczy spełnienie jednego z tych warunków, aby cały warunek był spełniony. W praktyce, takie wyrażenia są powszechnie stosowane w programowaniu, szczególnie w formularzach walidacyjnych, gdzie ważne jest, aby dane wprowadzone przez użytkowników spełniały określone kryteria. Dobrą praktyką jest dbałość o czytelność kodu i stosowanie odpowiednich nazw zmiennych, co ułatwia zrozumienie logiki działania aplikacji. Warto również pamiętać o testowaniu różnych przypadków, aby upewnić się, że warunki działają zgodnie z zamierzeniami, co jest kluczowe w zapewnieniu wysokiej jakości oprogramowania.

Pytanie 6

W języku HTML zdefiniowano listę:

<ol>
  <li>biały</li>
  <li>czerwony
    <ul>
      <li>różowy</li>
      <li>pomarańczowy</li>
    </ul></li>
  <li>niebieski</li>
</ol>

A. Jest to lista numerowana z zagłębioną listą punktowaną.

B. Nie ma zagłębień i jest numerowana, słowo "niebieski" ma przyporządkowany numer 5.

C. Jest to lista punktowana z zagłębioną listą numerowaną.

D. Nie ma zagłębień i jest punktowana, wyświetla 5 punktów.

Dobra robota! Twoja odpowiedź jest na miejscu. Ta lista HTML, co widziałeś na obrazku, to faktycznie lista uporządkowana, stworzona przy pomocy znacznika <ol>. Takie listy są numerowane, co sprawia, że łatwiej je śledzić. W HTML mamy dwa rodzaje list: uporządkowane, czyli numerowane z <ol>, i nieuporządkowane, które robimy z <ul> i one są punktowane. Fajnie, że pamiętasz o CSS, bo dzięki niemu możemy dostosować wygląd tych list. Ogólnie, lista numerowana zaczyna od 1 i idzie dalej (1, 2, 3 itd.), a punktowana pokazuje kropki. Co ciekawe, można też zagnieżdżać listy, co daje nam takie wielopoziomowe struktury. Dlatego w tej liście mamy wewnątrz punktowaną, która jest stworzona z <ul>. I pamiętaj, że używanie właściwych znaczników ma znaczenie – szczególnie dla osób korzystających z czytników ekranu.

Pytanie 7

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu podanych poleceń?

bool gotowe = true;
cout << gotowe;

A. tak

B. 0

C. nie

D. 1

W języku C++ zmienne typu bool mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true i false. Gdy zmienna typu bool zostanie wypisana przy użyciu standardowego strumienia wyjściowego cout, to domyślnie wartości true i false są konwertowane na liczby całkowite 1 i 0 odpowiednio. Dlatego w zaprezentowanym fragmencie kodu zmiennej gotowe przypisano wartość true, a następnie jej zawartość została wypisana przy użyciu cout. Wynikiem tego działania będzie wyświetlenie liczby 1 na ekranie. Jest to zgodne z domyślnym zachowaniem cout w przypadku zmiennych typu bool w C++. Aby modyfikować to zachowanie i bezpośrednio wypisywać słowa true lub false, można użyć specjalnej flagi boolalpha, która sprawia, że wartości logiczne są reprezentowane jako tekst. Jednak w podanym przykładzie nie użyto tej flagi, co prowadzi do wypisania wartości liczbowej. Takie podejście jest powszechne w wielu aplikacjach, gdzie wartości logiczne muszą być szybko zamieniane na wartości liczbowe, na przykład w obliczeniach binarnych czy przy operacjach bitowych. Poprawne zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla programistów tworzących efektywne i czytelne aplikacje w C++.

Pytanie 8

Jakie informacje z ośmiu wpisanych rekordów w tabeli zwierzęta zostaną przedstawione w wyniku wykonania wskazanej instrukcji SQL?

A. Anna Kowalska, Jan Nowak

B. Fafik, Brutus, Dika, Fuks

C. Figaro, Dika, Fuks

D. Dika, Fuks

Zapytanie SQL SELECT imie FROM zwierzeta WHERE rodzaj = 2 AND szczepienie = 2016; filtruje wyniki według dwóch kryteriów: rodzaj musi być równy 2 i rok szczepienia musi być 2016. W danych mamy kilka zwierząt, ale tylko Dika i Fuks spełniają oba te warunki. Dika i Fuks mają rodzaj równy 2 oraz rok szczepienia 2016, co czyni je jedynymi zwierzętami w tabeli spełniającymi te kryteria. Zrozumienie tego typu zapytań wymaga znajomości składni SQL oraz logiki warunkowej. W praktyce stosowanie filtrów WHERE to jedna z podstawowych technik selekcji danych umożliwiająca precyzyjne wyciąganie rekordów z dużych zbiorów danych. Warto również zaznaczyć, że poprawne używanie takich zapytań w pracy zawodowej jest niezbędne dla zapewnienia jakości i wydajności procesów związanych z bazami danych. Wiedza ta jest kluczowa w wielu branżach, w których przetwarzanie dużych ilości danych jest codziennością.

Pytanie 9

Edytor, który spełnia kryteria WYSIWYG, powinien umożliwiać

A. tworzenie podstawowych grafik wektorowych

B. przygotowanie plików dźwiękowych przed ich umieszczeniem na stronie internetowej

C. osiągnięcie zbliżonego rezultatu tworzonej strony do jej wyglądu w przeglądarce internetowej

D. publikację strony na serwerze za pomocą wbudowanego klienta FTP

Odpowiedzi dotyczące obróbki plików dźwiękowych, publikacji na serwerze FTP oraz tworzenia podstawowej grafiki wektorowej nie są zgodne z podstawowymi funkcjonalnościami edytorów WYSIWYG. Edytory te koncentrują się na treści wizualnej i układzie strony, a nie na specyficznych zadaniach związanych z multimediami czy publikacją. Obróbka plików dźwiękowych wymaga zaawansowanych narzędzi audio, które są poza zakresem WYSIWYG. Takie programy są projektowane do edycji treści tekstowych i graficznych w kontekście układu, a nie jako kompleksowe środowiska do pracy z dźwiękiem. Publikacja stron internetowych na serwerze FTP jest aspektem bardziej związanym z hostingiem i zarządzaniem plikami, a nie z samym tworzeniem treści. Ponadto, tworzenie grafiki wektorowej wymaga wyspecjalizowanych narzędzi graficznych, takich jak Adobe Illustrator, które są dedykowane do grafiki wektorowej, a nie funkcji edytorów WYSIWYG. Błędne wnioski wynikają często z mylnego postrzegania roli edytora WYSIWYG, który nie powinien być traktowany jako uniwersalne narzędzie do wszelkich aspektów tworzenia stron internetowych. Właściwe zrozumienie jego funkcji pozwala na efektywne wykorzystanie edytorów do projektowania stron, a nie do zadań, do których nie zostały zaprojektowane.

Pytanie 10

Na przedstawionej grafice widać fragment bazy danych. Jakie kwerendę należy zastosować, aby uzyskać nazwy produktów zakupionych przez klienta o id = 1?

A. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) JOIN transakcje USING(nr_transakcji) WHERE nr_klienta = 1

B. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) WHERE nr_klienta = 1

C. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje ON nr_produktu = nr_klienta WHERE nr_klienta = 1

D. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty JOIN transakcje WHERE nr_klienta = 1

Prawidłowa odpowiedź używa właściwego połączenia tabel baz danych aby otrzymać nazwy produktów zakupionych przez klienta o konkretnym identyfikatorze. W SQL kwerenda z JOIN umożliwia łączenie danych z więcej niż jednej tabeli na podstawie wspólnego pola. W tym przypadku tabela produkty jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_produktu oraz tabela transakcje jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_transakcji. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie pełnego obrazu transakcji dla klienta o id = 1. Zastosowanie USING(nr_produktu) i USING(nr_transakcji) upraszcza kwerendę eliminując konieczność jawnego określania kolumn po obu stronach klauzuli ON. Praktyczne zastosowanie takich kwerend jest podstawą w analizie danych sprzedażowych gdzie analiza historii zakupów klientów może dostarczyć cennych informacji dla działów marketingu oraz logistyki. Dobre praktyki obejmują również optymalizację zapytań SQL aby były jak najbardziej efektywne co jest kluczowe przy pracy z dużymi zbiorami danych.

Pytanie 11

Zakładając, że zmienna tablicowa $tab jest wypełniona liczbami naturalnymi, wynikiem programu będzie wypisanie

$liczba = $tab[0];
 foreach ($tab as $element)
 {
     if ($element > $liczba)
         $liczba = $element;
 }
 echo $liczba;

A. elementu tablicy, który jest równy wartości $tab[0].

B. najmniejszego elementu tablicy.

C. tych elementów, które są większe od zmiennej $liczba.

D. największego elementu tablicy.

Poprawna odpowiedź sugeruje, że wynikiem programu będzie wypisanie największego elementu tablicy. To jest prawidłowe, ponieważ program używa techniki znanej jako pętla iteracyjna, aby przejść przez każdy element tablicy i porównać go z aktualnie największą znaną wartością. Na początku, największa znana wartość jest ustawiona na pierwszy element tablicy. Następnie, dla każdego elementu tablicy, program sprawdza, czy element jest większy od największej znanej wartości. Jeśli tak, to ta wartość staje się nową największą znaną wartością. Po przejściu przez wszystkie elementy, program wypisuje największą znaną wartość. Jest to standardowa technika stosowana w programowaniu, aby znaleźć największy element w tablicy lub liście.

Pytanie 12

DOM udostępnia metody i właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają:

A. pobieranie i modyfikowanie elementów wyświetlonej strony

B. wykonywanie operacji na zmiennych liczbowych

C. manipulowanie łańcuchami znaków zadeklarowanymi w kodzie

D. wysłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych

DOM (Document Object Model) to drzewiasta reprezentacja dokumentu HTML, którą przeglądarka udostępnia skryptom. Dzięki niej JavaScript może pobierać elementy strony (np. document.getElementById("x")), zmieniać ich treść (innerHTML), atrybuty i style, a także dodawać lub usuwać elementy oraz reagować na zdarzenia. To podstawa interaktywności stron - bez przeładowania zmienia się ich zawartość i wygląd. Dlatego DOM umożliwia pobieranie i modyfikowanie elementów wyświetlonej strony.

Pytanie 13

W tej definicji obiektu JavaScript która składowa jest METODĄ?

var obj1 = {
  czescUlamkowa: 10,
  czescCalkowita: 20,
  oblicz: function() {...}
}

oblicz

czescUlamkowa

czescCalkowita

obj1

czescUlamkowa i czescCalkowita mają przypisane LICZBY, więc to właściwości (pola), a nie metody. obj1 to nazwa całego obiektu. Metodą - bo przechowuje funkcję - jest oblicz.

Pytanie 14

W CSS zapis selektora

p > i { color: red;}

wskazuje, że kolorem czerwonym będzie wyróżniony

A. każdy tekst w znaczniku z wyjątkiem tych w znaczniku

B. tylko ten tekst znacznika , który ma przypisaną klasę o nazwie i

C. wszystkie teksty w znaczniku lub każdy tekst w znaczniku

D. jedynie tekst w znaczniku , który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika

Odpowiedzi, które nie uznają znaczenia operatora > oraz kontekstu, w jakim elementy są umieszczone, mogą prowadzić do błędnych wniosków. Przykładowo, stwierdzenie, że każdy tekst w znaczniku za wyjątkiem tych w znaczniku zostanie sformatowany, jest niezgodne z zasadami działania CSS, ponieważ selektor ten nie wyklucza jedynie , lecz odnosi się do hierarchii struktury DOM. W praktyce, jeśli nie jest bezpośrednim dzieckiem , to nie będzie objęte regułą. Z kolei pomylenie selektorów może skutkować tym, że nie osiągniemy zamierzonych efektów stylizacji, co jest częstym problemem w projektach webowych. Ponadto, odpowiedzi sugerujące, że selektor dotyczy wszystkich elementów lub że dotyczy on klasy , wynikają z niepełnego zrozumienia podstaw CSS. Należy pamiętać, że klasy są definiowane w osnowie HTML, a nie w kontekście selektorów bezpośrednich. Właściwe zrozumienie selektorów jest kluczowe dla efektywnego stylizowania i organizacji kodu, a także dla osiągnięcia zamierzonych efektów wizualnych na stronach internetowych.

Pytanie 15

Dodanie ograniczenia klucza obcego w taki sposób, aby kolumna Klasy_id z tabeli Uczniowie była powiązana z kolumną id w tabeli Klasy zostanie wykonane przy użyciu polecenia

A. ALTER TABLE Uczniowie ADD FOREIGN KEY FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

B. ALTER TABLE Uczniowie ADD CONSTRAINT FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

C. ALTER TABLE Uczniowie DROP FOREIGN KEY FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

D. ALTER TABLE Uczniowie DROP CONSTRAINT FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

Poprawnie wskazana składnia polecenia `ALTER TABLE Uczniowie ADD CONSTRAINT FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);` dokładnie odpowiada temu, co chcemy osiągnąć: dodać ograniczenie klucza obcego do już istniejącej tabeli. W SQL (np. w standardowym podejściu stosowanym w SQL Server, Oracle, wielu innych systemach) dodawanie klucza obcego odbywa się właśnie przez `ALTER TABLE ... ADD CONSTRAINT ... FOREIGN KEY ... REFERENCES ...`. Najpierw wskazujemy modyfikowaną tabelę (`Uczniowie`), potem nazwę nowego ograniczenia (`FKKlasy`), następnie kolumnę w tabeli podrzędnej (`Klasy_id`), a na końcu tabelę oraz kolumnę, do której się odwołujemy (`Klasy(id)`). Dzięki temu silnik bazy danych wie, że każda wartość w `Uczniowie.Klasy_id` musi mieć odpowiadający rekord w `Klasy.id`. To jest właśnie istota referencyjnej integralności danych. W praktyce takie powiązanie uniemożliwia np. dopisanie ucznia do nieistniejącej klasy albo usunięcie klasy, do której nadal przypisani są uczniowie (chyba że jawnie zdefiniujemy `ON DELETE CASCADE` czy inne zachowanie). Moim zdaniem warto też zwracać uwagę na nazewnictwo: prefiks `FK` w nazwie ograniczenia (`FKKlasy`) to dobra praktyka, bo od razu widać, że to klucz obcy, a nie np. unikalny indeks. W większych projektach przyjęcie spójnej konwencji, typu `FK_Uczniowie_Klasy`, bardzo ułatwia debugowanie błędów i analizę schematu. W codziennej pracy z bazami danych takie polecenie wykorzystuje się często po wczytaniu danych testowych albo po przebudowie tabel, gdy chcemy najpierw stworzyć strukturę bez ograniczeń, a potem krok po kroku dokładać klucze główne i obce. Warto też pamiętać, że przed dodaniem klucza obcego kolumna `Klasy_id` powinna mieć ten sam lub kompatybilny typ co `Klasy.id` (np. oba `INT`) i nie może zawierać wartości, które nie istnieją w tabeli `Klasy`, bo wtedy polecenie zakończy się błędem i klucz obcy nie zostanie utworzony.

Pytanie 16

W systemie kolorów RGB kolor żółty uzyskuje się przez zmieszanie dwóch barw: zielonej i czerwonej. Jaki kod szesnastkowy reprezentuje kolor żółty?

A. #FF00FF

B. #F0F0F0

C. #00FFFF

D. #FFFF00

Kolor żółty w palecie RGB jest uzyskiwany przez połączenie maksymalnej wartości czerwonego (FF) oraz maksymalnej wartości zielonego (FF), przy zerowej wartości niebieskiego (00). Kod szesnastkowy #FFFF00 oznacza, że czerwony ma wartość 255 (FF), zielony również ma wartość 255 (FF), a niebieski ma wartość 0 (00). Przykładowe zastosowanie koloru żółtego znajduje się w projektowaniu graficznym, gdzie jest on często wykorzystywany do wyróżniania istotnych elementów, takich jak przyciski lub informacje, które mają przyciągnąć uwagę użytkownika. W kontekście aplikacji internetowych, stosowanie barw RGB zgodnie z ich reprezentacją szesnastkową jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie UX/UI, zapewniając spójność i czytelność interfejsów. Standardy dotyczące kolorów, takie jak WCAG, również zalecają odpowiednie kontrasty, które można osiągnąć przy użyciu kolorów takich jak żółty. Poznanie różnych kodów kolorów oraz ich zastosowań jest kluczowe dla skutecznego projektowania wizualnego, co przyczynia się do lepszej interakcji użytkownika z aplikacjami i stronami internetowymi.

Pytanie 17

W formularzu umieszczono kontrolki do podania imienia oraz nazwiska. Który z atrybutów odpowiada za wyświetlanie sugestii w polu kontrolki, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label> 
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label> 
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">

A. placeholder

B. for

C. title

D. value

Atrybut "placeholder" jest kluczowym elementem w formularzach HTML, który definiuje tekst podpowiedzi umieszczony w polu kontrolki. Tekst ten zniknie, gdy użytkownik zacznie wpisywać dane, co pozwala na zapewnienie bardziej intuicyjnego interfejsu. W przypadku przykładowego formularza, atrybut "placeholder" jest użyty w polu nazwiska, co stanowi doskonały przykład jego praktycznego zastosowania. Dobrą praktyką jest stosowanie atrybutu "placeholder" w formularzach, ponieważ wprowadza on klarowność i ułatwia użytkownikom wypełnianie formularzy, jednocześnie zmniejszając ryzyko błędów. Atrybut ten nie tylko poprawia doświadczenia użytkownika, ale także zwiększa dostępność formularzy, ponieważ pozwala osobom korzystającym z czytników ekranu lepiej zrozumieć, jakie dane są wymagane. Warto również zauważyć, że "placeholder" nie powinien być używany jako substytut etykiety, która jest niezbędna do poprawnej dostępności i użyteczności. Etykiety powinny być zawsze stosowane, a "placeholder" powinien pełnić jedynie funkcję pomocniczą.

Pytanie 18

Obiekt Samochod ma metodę spalanie. Jak ją WYWOŁAĆ?

Samochod()

Samochod.spalanie_na100

Samochod.kolor

Samochod.spalanie()

Metodę obiektu wywołuje się przez nazwę obiektu, kropkę, nazwę metody i NAWIASY: Samochod.spalanie(). Nawiasy oznaczają wykonanie metody (i miejsce na ewentualne argumenty). Dlatego poprawne jest Samochod.spalanie().

Pytanie 19

Tabela zwierzeta ma m.in. nazwa, gromada, dlugosc_zycia. Która kwerenda zwróci nazwy zwierząt żyjących min. 20 lat ORAZ będących ssakami?

SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

Zadanie wymaga, by oba warunki zachodziły jednocześnie - długość życia min. 20 lat (dlugosc_zycia >= 20) ORAZ przynależność do ssaków (gromada = 'ssak') - dlatego łączy je AND: SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 20

Dany fragment kodu ilustruje składnię danego języka

A. PHP

B. C

C. C#

D. JavaScript

Kod przedstawiony w pytaniu jest napisany w języku PHP który jest popularnym językiem skryptowym stosowanym na serwerach do generowania dynamicznych stron internetowych Zaczyna się od znacznika otwierającego '<?php' co jasno wskazuje na PHP W kodzie użyte są funkcje takie jak file_get_contents fopen fwrite i fclose które są typowe dla PHP i służą do manipulacji plikami Funkcja file_get_contents służy do odczytywania zawartości pliku co jest niezbędne do pobrania aktualnej wartości zmiennej Silosc Następnie zmienna ta jest inkrementowana aby zwiększyć jej wartość o jeden co jest powszechnie stosowane w licznikach odwiedzin stron internetowych PHP jako język skryptowy pozwala na łatwe manipulowanie danymi serwera a także na integrację z bazami danych i szeroką gamę funkcji sieciowych i narzędzi co czyni go jednym z najczęściej używanych języków do tworzenia aplikacji webowych Dobrym standardem jest stosowanie PHP w przypadku gdy potrzebne jest dynamiczne generowanie treści oraz zarządzanie danymi użytkowników

Pytanie 21

W dokumentacji języka PHP znajduje się informacja dotycząca jednej z jego funkcji:
„Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.”.
Zgodnie z tą informacją użycie tej funkcji jest:

A. dostępne w wersjach PHP od 5.5.0 do 7.0.0 (włącznie) i niedostępne w innych wersjach.

B. niemożliwe w wersjach PHP 5.5.0 lub starszych i dostępne dopiero od wersji 7.0.0.

C. niezalecane w wersji PHP 5.5.0 i dostępne od wersji 7.0.0.

D. przestarzałe od wersji PHP 5.5.0 i całkowicie usunięte w wersji 7.0.0.

Komunikat z dokumentacji PHP „Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.” oznacza dwa różne stany w cyklu życia funkcji/rozszerzenia. „Deprecated” od wersji 5.5.0 znaczy, że funkcja nadal działa, ale jej użycie jest oficjalnie niezalecane. Silnik PHP może generować ostrzeżenia (E_DEPRECATED), a autorzy języka jasno sugerują, żeby migrować kod na nowsze, wspierane rozwiązania. „Removed w PHP 7.0.0” oznacza, że od tej wersji funkcja po prostu nie istnieje – próba jej użycia skończy się błędem typu „undefined function” lub „undefined extension”. Z mojego doświadczenia wynika, że taki status to sygnał alarmowy dla programisty: w nowych projektach nie używamy funkcji oznaczonych jako deprecated, a w istniejących aplikacjach planujemy refaktoryzację, zanim wejdziemy na wyższą wersję PHP. Dobrym przykładem jest stare rozszerzenie mysql_* – od PHP 5.5 było oznaczone jako przestarzałe, a w PHP 7 zostało usunięte i trzeba było przejść na mysqli lub PDO. W praktyce, gdy widzisz w dokumentacji „deprecated od wersji X”, powinieneś: sprawdzić zalecaną alternatywę, włączyć raportowanie błędów i ostrzeżeń na środowisku developerskim, usunąć stopniowo wszystkie wywołania danej funkcji. Branżową dobrą praktyką jest też testowanie aplikacji na docelowej wersji PHP przed aktualizacją produkcji, żeby właśnie takie usunięte funkcje wyłapać automatycznie w logach lub podczas testów jednostkowych. Twoja odpowiedź dokładnie to odczytała: od 5.5 funkcja jest przestarzała (deprecated), a w 7.0 całkowicie znika z języka.

Pytanie 22

Wskaż, jaki błąd walidacyjny zawiera przedstawiony fragment kodu w języku HTML 5.

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>

A. Znacznik br nie powinien znajdować się wewnątrz znacznika p

B. Znacznik br nie został prawidłowo zamknięty

C. Znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania

D. Znacznik h6 nie jest używany w HTML5

W analizowanym fragmencie kodu HTML, znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania. W prawidłowej konstrukcji HTML, znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności do ich otwierania — nazywa się to zasadą LIFO (Last In, First Out). W przedstawionym kodzie, znacznik jest otwierany przed znacznikiem , ale zamykany po nim, co jest błędem strukturalnym. Poprawny zapis powinien wyglądać tak: Cascading Style Sheets. Ważne jest, aby zawsze pamiętać o poprawnej strukturze dokumentu HTML, ponieważ nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników renderowania na różnych przeglądarkach. Zasada ta jest kluczowa w zapewnieniu, że znaczniki są zagnieżdżone poprawnie i że style oraz skrypty działają zgodnie z oczekiwaniami. Tego rodzaju błędy mogą również negatywnie wpływać na dostępność strony dla użytkowników korzystających z czytników ekranowych.

Pytanie 23

Aby uzyskać informacje o środowisku pracy serwera obsługującego PHP, należy skorzystać z funkcji

phpinfo()

phpinformation()

php()

phpgetinfo()

Funkcja phpinfo() po wywołaniu generuje gotową stronę z kompletem informacji o środowisku, w którym działa PHP. Znajdziesz tam wersję interpretera, listę załadowanych rozszerzeń, aktywne ustawienia z pliku php.ini, ścieżki i zmienne środowiskowe oraz dane o serwerze HTTP. Dzięki temu szybko sprawdzisz, czy potrzebny moduł jest dostępny i jak skonfigurowane jest środowisko - to podstawowe narzędzie diagnostyczne przy wdrażaniu i uruchamianiu aplikacji. Wystarczy umieścić w skrypcie wywołanie tej funkcji i otworzyć stronę w przeglądarce. Pamiętaj jednak, by nie zostawiać takiego pliku na działającym serwerze publicznie - ujawnia on szczegóły konfiguracji, które mogą pomóc atakującemu.

Pytanie 24

Który protokół jest stosowany do przesyłania plików na serwer WWW?

A. POP3

B. FTP

C. DNS

D. DHCP

FTP, czyli File Transfer Protocol, to protokół używany do przesyłania plików między komputerami w sieci, zwłaszcza w kontekście serwerów WWW. Umożliwia on użytkownikom łatwe przesyłanie, pobieranie, a także zarządzanie plikami na serwerze. FTP działa na bazie modelu klient-serwer, gdzie klient nawiązuje połączenie z serwerem i może przesyłać pliki w obie strony. Protokół ten operuje na portach 20 i 21, co czyni go standardem w dziedzinie przesyłania plików. W praktyce, wiele aplikacji klienckich, takich jak FileZilla czy WinSCP, wykorzystuje FTP do zarządzania plikami na serwerach. FTP wspiera różne metody autoryzacji, w tym logowanie anonimowe, co umożliwia użytkownikom dostęp do publicznych zasobów. Warto również zaznaczyć, że istnieją rozszerzenia, takie jak FTPS czy SFTP, które oferują dodatkowe funkcje zabezpieczeń, umożliwiając szyfrowanie danych podczas transferu. W kontekście standardów, FTP jest definiowany w dokumentach RFC 959 oraz RFC 3659, które określają jego działanie oraz interakcje w sieci. Dzięki swojej wszechstronności i niezawodności, FTP pozostaje jednym z najpopularniejszych protokołów do przesyłania plików w Internecie.

Pytanie 25

Który z elementów jest opcjonalny w kodzie HTML5 i jego pominięcie nie spowoduje wygenerowania błędu lub ostrzeżenia walidatora HTML?

A. <title>Tytuł strony</title>

B. <!DOCTYPE html>

C. <html lang="pl">

D. <meta name="keywords" content="">

Poprawnie – właśnie znacznik meta z atrybutem name="keywords" jest w HTML5 całkowicie opcjonalny i jego brak nie powoduje żadnych błędów walidacji. Ten element był kiedyś używany głównie do pozycjonowania stron w wyszukiwarkach, ale w aktualnych wytycznych SEO praktycznie wszystkie większe wyszukiwarki (Google, Bing itd.) ignorują meta keywords. Z punktu widzenia specyfikacji HTML5 jest to zwykły, opcjonalny metatag: możesz go użyć, ale w żaden sposób nie jest wymagany do poprawnej struktury dokumentu. Validator W3C nie zgłasza ostrzeżeń, jeśli go nie ma, bo nie jest to element strukturalny, tylko dodatkowa informacja opisowa.

W praktyce, w nowoczesnych projektach webowych, meta name="keywords" często się po prostu pomija. Dużo ważniejsze są inne meta tagi, np. meta charset, meta name="viewport" dla responsywności czy meta name="description", która jest używana w wynikach wyszukiwania. Możesz mieć całkowicie poprawny, walidujący się dokument HTML5 zaczynający się od <!DOCTYPE html>, z elementem html z atrybutem lang, poprawnie zdefiniowaną sekcją head z tytułem strony i bez ani jednego meta keywords – i to jest jak najbardziej zgodne ze standardem.

Moim zdaniem dobrze jest znać historię tego znacznika: kiedyś nauczyciele i różne stare kursy mocno go promowały, dlatego wciąż pojawia się w kodzie. Ale w aktualnych projektach lepiej skupić się na semantycznym HTML, dostępności (ARIA, poprawne nagłówki), porządnych opisach w meta description i na poprawnej strukturze dokumentu. Meta keywords możesz traktować jako ciekawostkę z dawnych czasów, a nie obowiązkowy element kodu.

Pytanie 26

Kod przedstawiony poniżej został napisany w języku JavaScript. W zdefiniowanym obiekcie metoda to element o nazwie

 var obj1 = {
    czescUlamkowa: 10,
    czescCalkowita: 20,
    oblicz: function () { ... }
}

A. obj1

B. oblicz

C. czescCalkowita

D. czescUlamkowa

Odpowiedź 'oblicz' jest poprawna, ponieważ w przedstawionym kodzie JavaScript to właśnie ta właściwość jest metodą obiektu 'obj1'. Metoda to funkcja zdefiniowana w kontekście obiektu, która może operować na danych przechowywanych w tym obiekcie. W tym przypadku, 'oblicz' definiuje funkcję, której szczegóły nie zostały pokazane (zaznaczone jako '…'), ale można domyślić się, że jej zadaniem jest wykonanie pewnych operacji na wartościach 'czescUlamkowa' i 'czescCalkowita'. Praktyczne zastosowanie metod obiektowych polega na umożliwieniu organizacji kodu w sposób, który łączy dane i operacje na tych danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki temu kod staje się bardziej czytelny, łatwiejszy w utrzymaniu i rozwoju. Dobre praktyki w JavaScript podkreślają znaczenie metod w obiektach, co pozwala na lepsze modelowanie rzeczywistych problemów, jak na przykład obliczanie wartości matematycznych w aplikacjach webowych, gdzie metody obiektowe zapewniają modularność i reusability kodu.

Pytanie 27

Jakie właściwości stylu CSS poprawnie definiują dla akapitu czcionkę: Arial; jej wielkość: 16 pt; oraz styl czcionki: kursywa?

A. p {font-family: Arial; font-size: 16px; font-variant: normal;}

B. p {font-style: Arial; size: 16px; font-weight: normal;}

C. p {font-style: Arial; font-size: 16pt; font-variant: normal;}

D. p {font-family: Arial; font-size: 16pt; font-style: italic;}

W analizowanych odpowiedziach zawarte są błędy, które wynikają z niepoprawnego użycia właściwości CSS. Przede wszystkim w przypadku pierwszej odpowiedzi, użycie font-style do definiowania kroju czcionki jest całkowicie błędne, ponieważ ta właściwość powinna odnosić się do stylu (np. italic, normal), a nie do krój czcionki, który powinien być definiowany przez font-family. Druga odpowiedź także zawiera podobne niedociągnięcie, w której zamiast font-family podano font-style, co prowadzi do nieprawidłowego zinterpretowania deklaracji. Dodatkowo, właściwość size jest niepoprawna, ponieważ powinna być font-size; użycie size nie jest zgodne z żadnym standardem CSS. Trzecia odpowiedź z kolei posługuje się jednostką px zamiast pt dla rozmiaru czcionki, co może prowadzić do problemów z wyświetlaniem tekstu na różnych urządzeniach. Chociaż px jest popularną jednostką w CSS, nie jest ona zalecana, gdy mamy do czynienia z typografią opartą na punktach, co jest szczególnie istotne w druku. Wreszcie, czwarta odpowiedź również niepoprawnie używa jednostki px oraz font-variant w kontekście stylu czcionki, co świadczy o braku zrozumienia zastosowań tych właściwości. Kluczowe jest, aby rozumieć funkcję każdej z właściwości CSS i stosować je zgodnie z ich przeznaczeniem, co pozwoli na tworzenie estetycznych i funkcjonalnych stylów w projektach webowych.

Pytanie 28

Jakie polecenie umożliwia pokazanie konfiguracji serwera PHP, w tym między innymi informacji o: wersji PHP, systemie operacyjnym serwera oraz wartościach przedefiniowanych zmiennych?

A. phpcredits();

B. print_r(ini_get_all());

C. echo phpversion();

D. phpinfo();

Funkcja phpinfo() jest najczęściej używanym narzędziem w ekosystemie PHP do wyświetlania szczegółowych informacji dotyczących konfiguracji serwera PHP. Umożliwia uzyskanie dostępu do kluczowych danych, takich jak wersja PHP, informacje o systemie operacyjnym, wartości przedefiniowanych zmiennych, a także wiele innych ustawień konfiguracyjnych. Dzięki temu narzędziu deweloperzy mogą szybko zdiagnozować problemy związane z konfiguracją, a także zrozumieć, jakie moduły PHP są zainstalowane i aktywne. Przykładowo, uruchamiając skrypt z tą funkcją na stronie internetowej, automatycznie generowany jest szczegółowy raport w formie HTML, co ułatwia odczyt i zrozumienie. Standardy branżowe wskazują, że korzystanie z phpinfo() powinno być ograniczone do środowisk rozwijających, ponieważ ujawnia to wiele informacji o serwerze, co w kontekście bezpieczeństwa może stanowić ryzyko. W praktyce, dobrze jest również stosować funkcję w lokalnych środowiskach deweloperskich, by monitorować i weryfikować zmiany w konfiguracji serwera podczas pracy nad projektem.

Pytanie 29

Tabela podzespoly ma pola: model, producent, typ, cena. Które zapytanie wyświetli modele pamięci RAM firmy Kingston od najtańszej do najdroższej?

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC;

SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoly ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC;

Pozostałe zapytania zawodzą. OR zwróciłby wszystkie RAM-y oraz wszystkie produkty Kingston (także inne typy), a nie ich część wspólną. Sortowanie malejące (DESC) dałoby kolejność od najdroższej, a FROM producent myli tabelę z kolumną. Poprawne jest połączenie AND z ORDER BY cena rosnąco.

Pytanie 30

Który z wymienionych to rozproszony system kontroli wersji projektu programistycznego?

A. Git

B. Total Commander

C. Eclipse

D. FileZilla

Pozostałe programy to inne narzędzia. Eclipse to środowisko programistyczne (IDE), FileZilla to klient FTP, a Total Commander to menedżer plików. Rozproszonym systemem kontroli wersji jest Git.

Pytanie 31

Jaka forma zabezpieczenia dostępu do tabel i kwerend działa w MS Access?

A. określanie przestrzeni tabel

B. przypisanie uprawnień użytkownikom

C. stosowanie makr

D. limity przestrzeni dyskowej

W MS Access dostęp do obiektów bazy (tabel, kwerend, formularzy) zabezpiecza się, nadając UPRAWNIENIA konkretnym użytkownikom lub grupom - określa się, kto może dany obiekt odczytać, zmienić czy zaprojektować. To typowy dla baz danych mechanizm kontroli dostępu. Dlatego zabezpieczeniem jest przypisanie uprawnień użytkownikom.

Pytanie 32

W HTML-u znacznik tekst będzie prezentowany przez przeglądarkę w sposób identyczny do znacznika

A. <big>tekst</big>

B. <h1>tekst</h1>

C. tekst

D. tekst

Znacznik w HTML jest używany do oznaczania tekstu, który ma być wyróżniony jako ważny. Jego domyślne stylizowanie w przeglądarkach polega na pogrubieniu tekstu, co jest również funkcją znacznika . Oba znaczniki mają podobne zastosowanie, ale niesie dodatkowe znaczenie semantyczne, co oznacza, że informuje przeglądarki i maszyny o tym, że dany tekst jest istotny. Przykładem może być użycie w nagłówkach lub w miejscach, gdzie chcemy zwrócić uwagę na kluczowe informacje, jak np. 'Zamówienie pilne musi być dostarczone do jutra.' W kontekście dobrych praktyk zaleca się używanie znaku zamiast , gdyż wspiera to dostępność i SEO - wyszukiwarki lepiej interpretują semantykę treści, co może wpłynąć na pozycjonowanie strony. Warto również pamiętać, że zgodnie z W3C, semantyka HTML ma kluczowe znaczenie dla strukturyzacji dokumentów oraz ich dostępności.

Pytanie 33

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. tr:hover { background-color: Pink; }

D. td, th { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 34

Aby zadeklarować pole klasy, do którego dostęp mają jedynie metody tej klasy, a które nie jest dostępne dla klas pochodnych, należy użyć kwalifikatora dostępu

A. prywatny

B. publikowany

C. publiczny

D. chroniony

Kluczem jest tu sformułowanie „dostęp mają jedynie metody tej klasy” oraz wykluczenie klas pochodnych. Modyfikator public robi dokładnie odwrotność - otwiera pole na cały program, więc odwoła się do niego każdy kod, łącznie z obcymi klasami; o żadnym ukryciu danych nie ma mowy. Kuszący bywa protected, bo faktycznie ogranicza dostęp, ale o jeden poziom za mało: pole chronione widzą metody tej klasy oraz wszystkich klas dziedziczących, a w pytaniu klasy pochodne mają być właśnie odcięte. „Publikowany” to z kolei pułapka - taki modyfikator dostępu nie występuje w popularnych językach obiektowych (Java, C#, C++, PHP), więc nie ma czego z nim porównywać. Pozostaje private, który zamyka pole w obrębie jednej klasy i jako jedyny spełnia oba warunki: dostęp tylko z metod tej klasy i brak dostępu dla potomków.

Pytanie 35

Efekt AutoDuck w obróbce dźwięku jest stosowany do

A. ocieplenia głosu i dźwięków pochodzących z tła.

B. ściszenia dźwięku w tle, gdy pojawia się dźwięk pierwszoplanowy.

C. eliminacji szumów pochodzących z dźwięków w tle.

D. wyrównania głośności całej ścieżki dźwiękowej.

W obróbce dźwięku łatwo pomylić różne efekty, bo większość z nich w jakiś sposób wpływa na głośność lub charakter brzmienia. AutoDuck jednak ma bardzo konkretne zastosowanie: automatyczne ściszanie tła, gdy pojawia się dźwięk pierwszoplanowy, najczęściej głos. To nie jest efekt „upiększający” czy „naprawiający” brzmienie, tylko typowo użytkowy mechanizm sterowania poziomem głośności między dwoma ścieżkami. Częsty błąd myślowy polega na tym, że wszystko, co „robi coś z głośnością”, wrzuca się do jednego worka. Ocieplenie głosu kojarzy się raczej z korekcją barwy (equalizer – podbicie niskich i niższych średnich częstotliwości) albo z delikatną kompresją, ewentualnie z efektami typu saturacja czy emulacja lampowa. AutoDuck niczego nie „ociepla”, on tylko zmniejsza poziom innej ścieżki, reagując na sygnał pierwszoplanowy. Podobnie z wyrównywaniem głośności całej ścieżki – od tego są kompresory, limitery, normalizacja czy tzw. loudness matching zgodny z normami EBU R128 lub ITU-R BS.1770. Te narzędzia analizują lub przetwarzają pojedynczą ścieżkę, żeby jej poziom był bardziej równy w czasie. AutoDuck działa relacyjnie: jedna ścieżka kontroluje głośność drugiej. Jeśli chodzi o eliminację szumów, tym zajmują się zupełnie inne algorytmy: redukcja szumów, bramki szumów (noise gate), filtry dolno- lub górnoprzepustowe, narzędzia typu DeNoise. Szum się tam analizuje i usuwa lub tłumi, najczęściej w oparciu o profil szumu albo próg głośności. AutoDuck nie rozpoznaje szumu ani nie czyści nagrania, tylko mechanicznie ścisza tło, gdy pojawia się ważniejszy sygnał. W produkcji multimediów na strony WWW czy do e-learningu dobrą praktyką jest łączenie kilku technik: najpierw oczyszczenie głosu z szumów i ustawienie jego stałego poziomu kompresją, a dopiero potem zastosowanie duckingu na muzyce w tle. Dzięki temu materiał brzmi profesjonalnie, a słuchacz nie musi walczyć z niedosłyszalnym komentarzem przykrytym za głośną muzyką.

Pytanie 36

W języku PHP, aby wyeliminować białe znaki na początku i końcu łańcucha znaków, należy zastosować funkcję

A. strlen( )

B. sort( )

C. trim( )

D. time( )

Funkcja trim() w języku PHP jest kluczowym narzędziem do usuwania zbędnych spacji oraz innych białych znaków z początku i końca ciągu znaków. Jest to istotne, gdyż nieprawidłowe białe znaki mogą prowadzić do błędów w przetwarzaniu danych wejściowych, np. przy porównywaniu czy zapisywaniu do bazy danych. Przykład użycia funkcji trim() może wyglądać następująco: $str = ' Hello World! '; $result = trim($str); echo $result; // Wyświetli 'Hello World!'. Warto zauważyć, że funkcja trim() działa nie tylko na spacji, ale również na tabulatorach i innych znakach białych. Z perspektywy dobrych praktyk, warto stosować trim() przed zapisem danych użytkownika w celu uniknięcia nieprzewidzianych błędów w aplikacji. W kontekście bezpieczeństwa, usuwanie niepotrzebnych spacji pomoże również w walidacji i sanitizacji danych, co jest kluczowe w kontekście ochrony przed atakami typu injection.

Pytanie 37

Którym słowem kluczowym połączyć wyniki dwóch zapytań SELECT w jeden zbiór?

DISTINCT

JOIN

AS

UNION

Słowo UNION łączy wyniki dwóch (lub więcej) zapytań SELECT w jeden zbiór wierszy - pod warunkiem, że mają zgodną liczbę i typy kolumn. Domyślnie usuwa też duplikaty. Dlatego do scalenia wyników służy UNION.

Pytanie 38

W języku PHP wyniki zapytania z bazy danych zostały pobrane przy użyciu polecenia mysql_query(). Aby uzyskać dane w postaci wierszy z tej zwróconej kwerendy, należy użyć polecenia:

A. mysql_list_fields()

B. mysql_field_len()

C. mysql_fetch_row()

D. mysql_fetch_lengths()

Funkcja mysql_fetch_row() to naprawdę ważne narzędzie w PHP, które pomaga w pracy z wynikami zapytań SQL. Kiedy wykonasz zapytanie za pomocą mysql_query(), dostajesz zestaw wyników, który można traktować jak tablicę. Używając mysql_fetch_row(), możesz pobrać jeden wiersz danych z tego zestawu, a to przychodzi w formie tablicy numerycznej. To bardzo przydatne, szczególnie gdy chcesz przejść przez wszystkie wiersze, które zwraca zapytanie. Na przykład, przy wyświetlaniu danych w HTML. Super jest to, że ta funkcja jest prosta w użyciu i działa efektywnie, dlatego tak wielu programistów ją ceni. Pamiętaj, żeby zawsze zabezpieczać zapytania przed SQL Injection. Możesz to zrobić, stosując przygotowane zapytania (prepared statements) albo funkcje, jak mysqli_query() z mysqli_fetch_row(). Warto też wiedzieć, że jeśli nie ma już więcej wierszy do pobrania, to mysql_fetch_row() zwróci false. Można to wykorzystać do kontrolowania pętli w kodzie, co jest przydatne.

Pytanie 39

Co daje użytkownikowi nadanie w MySQL roli DBManager?

A. możliwość monitorowania serwera

B. tworzenie kont użytkowników i ustawianie haseł

C. wszystkie operacje na bazach i na użytkownikach serwera

D. wszystkie operacje na bazach danych

Rola DBManager w MySQL daje użytkownikowi prawo do WSZYSTKICH operacji na BAZACH danych (tworzenie, modyfikowanie, usuwanie baz i ich zawartości) - to rola zarządzania danymi, lecz nie kontami innych użytkowników. Zapamiętaj: DBManager rządzi bazami, ale nie zarządza użytkownikami serwera.

Pytanie 40

Na przedstawionej grafice znajduje się struktura sekcji dla witryny internetowej. Przyjmując, że blok5 nie ma przypisanej szerokości, a bloki są określone w dokumencie HTML w kolejności ich numeracji, jak powinno wyglądać zdefiniowanie opływania?

A. blok 1 float: left; bloki 2, 4 float: center; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

B. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3, 5 float: right;

C. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

D. bloki 1, 2, 3, 4 float: right; blok 5 clear: right;

Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ odpowiada układowi bloków na stronie i ich pozycjonowaniu. Użycie właściwości CSS float: left; dla bloków 1, 2 i 4 pozwala im ułożyć się w linii po lewej stronie. Blok 3 z float: right; zostanie umieszczony po prawej stronie, co jest zgodne z przedstawionym układem. Blok 5 natomiast, znajdujący się na dole i rozciągający się na całą szerokość, wymaga użycia clear: both;, aby nie opływały go inne bloki i mógł zająć całą dostępną przestrzeń poziomą. Takie zastosowanie float i clear jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu układów stron internetowych. Stylowanie za pomocą float jest powszechnie używane w CSS do tworzenia dynamicznych układów, a właściwość clear zapewnia, że element nie będzie opływany przez poprzedzające elementy pływające, co jest szczególnie istotne dla elementów podsumowujących lub końcowych na stronie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej