Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 1 maja 2026 15:55
Data zakończenia: 1 maja 2026 16:08

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Rośliny cebulowe oraz bulwiaste, które są polecane do tworzenia wiosennych dekoracji florystycznych to

A. mieczyk (Gladiolus sp.), kosaciec syberyjski (Iris sibirica)

B. zimowit jesienny (Colchicum autumnale), tulipan ogrodowy (Tulipa)

C. krokus (Crocus sp.), śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis)

D. czosnek ozdobny (Allium sp.), lilia złotogłów (Lilium martagoń)

Krokus (Crocus sp.) oraz śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) to dwie rośliny cebulowe, które doskonale nadają się do tworzenia dekoracji florystycznych wczesną wiosną. Krokus, znany ze swojej różnorodności kolorystycznej, zaczyna kwitnienie już w lutym i marcu, co czyni go jednym z pierwszych zwiastunów wiosny. Rośliny te preferują słoneczne stanowiska oraz dobrze przepuszczalne gleby, co jest istotne dla ich zdrowego wzrostu i długotrwałego kwitnienia. Śnieżyczka przebiśnieg, z kolei, charakteryzuje się delikatnymi, białymi kwiatami, które również pojawiają się na początku wiosny. Jej umiejętność przetrwania w chłodniejszych warunkach czyni ją idealnym wyborem do wczesnowiosennych kompozycji. W kontekście praktycznych zastosowań, zarówno krokusy, jak i śnieżyczki można z powodzeniem wykorzystywać w aranżacjach ogrodowych, rabatach oraz w bukietach, dodając im świeżości i wiosennego uroku. Stosowanie tych roślin w dekoracjach florystycznych jest zgodne z zasadami zrównoważonego ogrodnictwa, ponieważ są one łatwe w uprawie i wymagają minimalnej pielęgnacji.

Pytanie 2

Nawożenie roślin doniczkowych nie jest wskazane

A. na początku wiosny i lata

B. kiedy są w dobrej kondycji

C. w okresie dynamicznego wzrostu

D. w czasie kwitnienia

Nawożenie roślin doniczkowych na przełomie wiosny i lata, gdy są zdrowe lub w okresie intensywnego wzrostu, może być mylone z optymalnym czasem na dostarczanie składników odżywczych. Jednak zdrowe rośliny wymagają nawożenia w określonych momentach ich cyklu życia, a nie w sytuacjach, gdy nie wykazują zauważalnych niedoborów. Nawożenie w tych okresach, szczególnie w czasie intensywnego wzrostu, może prowadzić do nadmiaru składników odżywczych, co skutkuje przenawożeniem. Przenawożenie objawia się zjawiskami takimi jak żółknięcie liści, ich opadanie, a nawet obumieranie roślin. Ponadto, nawożenie w okresie kwitnienia jest kluczowe, ponieważ rośliny w tym czasie potrzebują zwiększonej ilości potasu i fosforu, co nie jest konieczne w innych fazach wzrostu. Przykładem błędnego podejścia jest stosowanie nawozów uniwersalnych w nadmiarze w czasie, gdy rośliny przygotowują się do kwitnienia. Dlatego, aby zapewnić roślinom optymalne warunki, należy stosować nawozy zgodnie z ich aktualnymi potrzebami, co obejmuje monitorowanie faz wzrostu i dostosowywanie programu nawożenia do specyficznych wymagań roślin.

Pytanie 3

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 4

Pergolę można wykorzystać

A. w ogrodzie skalnym

B. jako osłonę widokową

C. nad fragmentem ścieżki spacerowej

D. jako część wyposażenia placu zabaw dla dzieci

Pergola to struktura architektoniczna, która ma wiele zastosowań, a jej główną funkcją jest zapewnienie zacienienia oraz estetycznego uzupełnienia przestrzeni ogrodowej. Umiejscowienie pergoli nad częścią trasy spacerowej nie tylko chroni przed nadmiernym nasłonecznieniem, ale także tworzy przytulną atmosferę, sprzyjającą relaksowi i odpoczynkowi. Dobrze zaprojektowana pergola może być doskonałym miejscem do odpoczynku, a także do organizowania spotkań towarzyskich. W praktyce, pergola nad trasą spacerową może być osłonięta roślinnością, co zwiększa jej walory estetyczne i funkcjonalne. Zastosowanie pergoli w przestrzeniach publicznych i prywatnych zgodne jest z zasadami projektowania krajobrazu, które kładą nacisk na harmonijną integrację budowli z otoczeniem. Dobrą praktyką jest stosowanie materiałów odpornych na działanie czynników atmosferycznych, co przyczyni się do długowieczności konstrukcji oraz jej estetycznego wyglądu przez wiele lat.

Pytanie 5

Umiejscowienie mas ziemi z wykopu w niewielkiej odległości od drzew oddziałuje na

A. zanieczyszczanie gleby

B. osuszanie terenu

C. przesuszenie systemu korzeniowego tych drzew

D. obumieranie korzeni tych drzew

Składowanie mas ziemi blisko drzew może być naprawdę ryzykowne, bo może to prowadzić do problemów z ich korzeniami. Żeby to zrozumieć, warto wiedzieć, że ciężar, który nakładamy na glebę, może ją zagęścić i przez to korzenie drzew nie mają wystarczająco powietrza. A to jest mega ważne, bo korzenie są na to bardzo wrażliwe. Poza tym, jeśli ziemia się nagromadzi, to może to zmienić, jak woda krąży w glebie. Często to prowadzi do tego, że woda stoi, a to sprzyja rozwojowi różnych grzybów, które mogą uszkodzić korzenie, na przykład Phytophthora. Żeby pomóc drzewom, najlepiej trzymać się z daleka od nich, jeśli chodzi o składowanie ziemi, a można też stosować różne metody, jak mulczowanie czy ochrona systemu korzeniowego. Dobrze jest też przed pracami budowlanymi skonsultować się z arborystą, żeby uniknąć kłopotów.

Pytanie 6

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 7

Jaką cechą charakteryzuje się produkcja szklarniowa?

A. uprawa prowadzona przez cały rok, niezależnie od warunków klimatycznych.

B. wydłużony czas produkcji związany z niekorzystnymi warunkami klimatycznymi.

C. ograniczony wybór roślin.

D. zależność sezonowości upraw od warunków klimatycznych.

Produkcja szklarniowa charakteryzuje się możliwością prowadzenia upraw przez cały rok, co jest możliwe dzięki kontrolowaniu warunków wewnętrznych w szklarni. W przeciwieństwie do tradycyjnych metod upraw, które są w dużym stopniu uzależnione od pór roku i zmiennych warunków klimatycznych, szklarniowe systemy uprawy pozwalają na stabilne środowisko, które sprzyja wzrostowi roślin. Przykładem może być uprawa pomidorów czy ogórków, które mogą być zbierane niezależnie od pory roku w odpowiednio zarządzanych szklarniach. W praktyce oznacza to, że producenci mogą dostarczać świeże warzywa na rynek przez cały rok, co zwiększa ich konkurencyjność oraz pozwala na lepsze zarządzanie popytem. Dobrze zorganizowana produkcja szklarniowa powinna uwzględniać techniki takie jak automatyczne nawadnianie, systemy wentylacji oraz oświetlenia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi w celu maksymalizacji wydajności oraz jakości plonów.

Pytanie 8

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 9

Jakie materiały są potrzebne do przesadzenia rośliny w doniczce?

A. Materiał do ściółkowania, materiał do drenażu, agrowłókninę

B. Agrowłókninę, podłoże, doniczkę z otworami w dnie

C. Podłoże, materiał do ściółkowania, agrowłókninę

D. Doniczka z otworami w dnie, materiał do drenażu, podłoże

Odpowiedź wskazująca na doniczkę z otworami w dnie, materiał na drenaż oraz podłoże jest prawidłowa, ponieważ każdy z tych elementów odgrywa kluczową rolę w procesie przesadzania roślin doniczkowych. Doniczka z otworami w dnie zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza i odprowadzanie nadmiaru wody, co jest niezbędne dla zdrowia korzeni roślin. Zbyt duża ilość wody może prowadzić do gnicia korzeni, dlatego drenaż, zazwyczaj w postaci keramzytu lub żwiru, jest konieczny do stworzenia warstwy, która zatrzyma wodę, jednocześnie umożliwiając jej swobodny odpływ. Podłoże, z kolei, powinno być dobrze dopasowane do specyficznych wymagań danej rośliny; może to być mieszanka torfu, kompostu i piasku, co zapewnia odpowiednią strukturę i składniki odżywcze. Zastosowanie tych trzech elementów zgodnie z najlepszymi praktykami ogrodniczymi może znacznie podnieść jakość uprawy roślin doniczkowych, wpływając na ich wzrost i kondycję.

Pytanie 10

Sadzenie cebul kwiatowych w koszykach z plastiku zabezpiecza je przed

A. pędrakami

B. nornicami

C. skorkami

D. drutowcami

Sadzenie cebul kwiatowych w plastikowych koszykach to praktyka, która skutecznie chroni je przed nornicami, które są szkodnikami znanymi z niszczenia korzeni roślin. Koszyki umożliwiają dobrą cyrkulację powietrza oraz odprowadzają nadmiar wody, co jest kluczowe dla zdrowego wzrostu cebul. Ponadto, ich struktura sprawia, że nornice mają trudności z dotarciem do cebul, co zmniejsza ryzyko ich uszkodzenia. Warto również zwrócić uwagę na dodatkowe korzyści związane z tym sposobem sadzenia: koszyki można stosować do różnych typów cebul, co ułatwia organizację i pielęgnację ogrodu. Zgodnie z zaleceniami ogrodników, stosowanie koszyków jest jedną z najlepszych praktyk w uprawie cebul kwiatowych, pozwalając na lepsze zarządzanie glebą i ograniczenie dostępu do szkodników. To rozwiązanie jest również zgodne z zasadami ekologicznego ogrodnictwa, ponieważ minimalizuje potrzebę stosowania środków chemicznych, co sprzyja bioróżnorodności i zdrowemu ekosystemowi ogrodu.

Pytanie 11

Krzewy, które wytwarzają intensywne odrosty korzeniowe, są szczególnie użyteczne w planowaniu

A. osłon tłumiących hałas

B. nasadzeń przydrożnych

C. nasadzeń umacniających skarpy

D. osłon przeciwpożarowych

Krzewy dające silne odrosty korzeniowe, takie jak wierzba czy topola, są szczególnie przydatne w projektowaniu nasadzeń umacniających skarpy. Ich zdolność do intensywnego rozwoju systemu korzeniowego umożliwia stabilizację gleby, co jest kluczowe w przypadku terenów narażonych na erozję. Korzenie tych roślin penetrują glebę głęboko, tworząc naturalny system wsparcia, który przeciwdziała osuwiskom i umacnia strome zbocza. W praktyce, takie nasadzenia mogą być stosowane wzdłuż dróg, rzek, a także w obszarach górskich. Dobre praktyki wskazują na potrzebę wyboru roślin lokalnych, które będą najlepiej przystosowane do warunków glebowych i klimatycznych, co zwiększa ich skuteczność. Warto również podkreślić, że takie nasadzenia przyczyniają się do poprawy jakości wód gruntowych oraz zwiększają bioróżnorodność w ekosystemie. Przy projektowaniu umacnień należy uwzględnić odpowiednie zagęszczenie roślin oraz ich rozmieszczenie w zależności od kształtu skarpy i warunków lokalnych, aby osiągnąć maksymalną efektywność.

Pytanie 12

Która z wymienionych roślin nie należy do rodziny sosnowatych?

A. świerk pospolity

B. modrzew europejski

C. jodła jednobarwna

D. cis pospolity

Cis pospolity (Taxus baccata) nie należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae), co czyni go poprawną odpowiedzią na to pytanie. Cis jest przedstawicielem rodziny cisoowatych (Taxaceae). Roślina ta jest wiecznie zielona i charakteryzuje się m.in. iglastymi liśćmi, które są płaskie, wąskie i ciemnozielone. Cis pospolity może być stosowany jako roślina ozdobna w ogrodach, gdzie ze względu na swoje właściwości dekoracyjne oraz tolerancję na różne warunki glebowe i klimatyczne, często wykorzystuje się go do formowania żywopłotów. Warto również wspomnieć, że cis pospolity zawiera alkaloidy, które są toksyczne, co czyni go rośliną, z którą należy obchodzić się ostrożnie, szczególnie w obecności dzieci i zwierząt. W kontekście praktycznego zastosowania, cis jest często używany w architekturze krajobrazu, jako roślina osłonowa i do tworzenia kompozycji ogrodowych, co podkreśla jego znaczenie w ogrodnictwie oraz projektowaniu przestrzeni zielonych.

Pytanie 13

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 14

Elementy architektury ogrodowej, które pełnią zarówno funkcje dekoracyjne, jak i praktyczne, w postaci umocnień zapobiegających osuwaniu się ziemi to

A. mostki

B. bramki oraz trejaże

C. murki oporowe i kwiatowe

D. wgłębniki

Murki oporowe i kwiatowe są istotnym elementem architektury ogrodowej, który pełni zarówno funkcje dekoracyjne, jak i praktyczne. Murki oporowe nazywane są również murkami stabilizującymi, ponieważ ich głównym zadaniem jest przeciwdziałanie erozji gleby oraz osuwaniu się ziemi w obszarach o nachylonym terenie. Dzięki swoim właściwościom konstrukcyjnym, mury te zatrzymują ziemię, co zapobiega jej spływaniu podczas intensywnych opadów deszczu. Z kolei murki kwiatowe, które są lżejszą wersją murów oporowych, służą do tworzenia estetycznych rabat kwiatowych, a także mogą pełnić funkcję podziału przestrzeni w ogrodzie. W budowie murków istotne jest stosowanie dobrych praktyk, takich jak właściwe zaopatrzenie w drenaż, aby uniknąć gromadzenia się wody, co może prowadzić do ich destabilizacji. Przykłady zastosowania murków oporowych można znaleźć w ogrodach przydomowych, parkach oraz na terenach rekreacyjnych, gdzie stosowane są one jako elementy krajobrazu oraz jako praktyczne rozwiązania inżynieryjne, które zapewniają zabezpieczenie przed erozją.

Pytanie 15

Jaki zabieg agrotechniczny powinien być przeprowadzony, aby zmniejszyć zasadowy odczyn gleby przeznaczonej do uprawy roślin preferujących kwasne środowisko?

A. Nawożenie podłoża nawozem wapniowym

B. Dodanie torfu wysokiego do gleby

C. Nawożenie gleby nawozem fosforowym

D. Wprowadzenie ziemi kompostowej do gleby

Dodanie do gleby torfu wysokiego jest skuteczną metodą obniżania zasadowego odczynu gleby, co jest szczególnie istotne w kontekście uprawy roślin kwasolubnych, takich jak borówki, rododendrony czy azalie. Torf wysoki charakteryzuje się niskim pH, co wprowadza do gleby kwasowość, a także zwiększa zawartość próchnicy, co poprawia jej strukturę oraz zdolność do zatrzymywania wody. W praktyce, stosując torf, należy uwzględnić jego proporcje w stosunku do objętości gleby, aby zapewnić odpowiednie warunki wzrostu roślin. Dobrą praktyką jest przeprowadzanie analizy gleby przed zastosowaniem torfu, aby dostosować ilość dodawanego materiału do rzeczywistych potrzeb glebowych. Dodatkowo, torf działa jako środek poprawiający mikroflorę glebową, co sprzyja rozwojowi pożytecznych mikroorganizmów. Warto również pamiętać, że obniżenie pH w glebie z wykorzystaniem torfu powinno być częścią szerszej strategii zarządzania glebą, obejmującej rotację upraw, odpowiednie nawożenie oraz ochronę przed erozją.

Pytanie 16

Jaką metodę nawadniania powinno się wdrożyć w przypadku uprawy roślin w wielodoniczkach?

A. Deszczownianą

B. Bruzdową

C. Kroplową

D. Zalewową

Metody nawadniania, jak bruzdowa, kroplowa czy deszczowniana, chociaż bywają używane, nie są najlepsze w przypadku wielodoniczek. Nawadnianie bruzdowe, które polega na robieniu rowków, może prowadzić do tego, że woda nie rozchodzi się równomiernie, a to nie sprzyja dobremu wzrostowi roślin. W niektórych miejscach może być za dużo wody, a w innych za mało, co jest szczególnie złe dla małych sadzonek. Z kolei nawadnianie kroplowe, mimo że w dużych ogrodach działa, w małych doniczkach może być problematyczne, bo kroplowniki mogą się zapychać i ciężko kontrolować, ile wody się podaje. A jeśli chodzi o deszczownię, to ryzyko zbyt dużej wilgoci i chorób grzybowych, to może być prawdziwa katastrofa dla młodych roślin. W praktyce, złe podejście do nawadniania może prowadzić do dużych strat w uprawach, dlatego ważne, żeby wybierać metody odpowiednie do danego systemu i fazy wzrostu roślin.

Pytanie 17

Aby uzyskać formy topiaryczne takie jak bukszpan lub cis, w szkółce powinno się wykonać cięcie

A. sanitarne

B. odmładzające

C. prześwietlające

D. formujące

Odpowiedź 'formujące' jest prawidłowa, ponieważ cięcie formujące to zabieg, który ma na celu nadanie roślinom odpowiedniego kształtu oraz zachowanie ich naturalnej formy. W przypadku roślin topiarnych, takich jak bukszpan czy cis, kluczowe jest regularne formowanie ich poprzez odpowiednie przycinanie. Cięcie formujące powinno być przeprowadzane w odpowiednich terminach, zazwyczaj na wiosnę lub wczesną jesienią, co sprzyja regeneracji i intensywnemu wzrostowi nowych pędów. W praktyce, cięcie formujące polega na usuwaniu nadmiaru pędów, co pobudza rośliny do gęstszego wzrostu oraz ogranicza ich wysokość, co jest kluczowe dla zachowania pożądanych kształtów. Dobrą praktyką jest korzystanie z ostrych narzędzi, aby zminimalizować uszkodzenia roślin i przyspieszyć proces gojenia. Ponadto, podczas formowania warto pamiętać o harmonijnym kształtowaniu bryły korony, co przyczynia się do estetycznego wyglądu roślin oraz ich zdrowia. Zastosowanie cięcia formującego jest niezwykle istotne w projektowaniu ogrodów oraz w uprawie roślin ozdobnych, gdzie regularne formowanie wpływa na atrakcyjność wizualną przestrzeni.

Pytanie 18

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 19

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 20

Do grupy drzew, których nie należy przycinać na początku wiosny z powodu zjawiska tzw. wiosennego płaczu, zaliczają się

A. topole, jarząby

B. dęby, wierzby

C. graby, klony

D. jesiony, lipy

Graby i klony to gatunki drzew, które powinny być pielęgnowane z uwagą, zwłaszcza w kontekście wczesnowiosennego cięcia. Płacz wiosenny, zwany także sokowaniem, występuje, gdy temperatura rośnie, a sok drzewny zaczyna krążyć z korzeni do gałęzi. W przypadku grabów i klonów, cięcie w tym okresie może prowadzić do znacznych strat soku, co wpływa na zdrowie i kondycję drzew. Ponadto, standardy arborystyczne zalecają, aby cięcie drzew odbywało się w odpowiednich porach roku, co ma kluczowe znaczenie dla ich długowieczności. W praktyce, aby zminimalizować straty soku, zaleca się cięcie tych drzew w okresie spoczynku, czyli późną jesienią lub zimą. Takie podejście pozwala na skuteczną regenerację drzew oraz dostosowanie ich do warunków środowiskowych. Wiedza na temat odpowiedniego terminu cięcia jest kluczowa dla arborystów i ogrodników, dbających o zdrowie drzew oraz estetykę przestrzeni zielonych.

Pytanie 21

Jakiej rośliny należy unikać przy projektowaniu placów zabaw dla dzieci?

A. Kosaćca niskiego (Iris pumilla)

B. Tawuły japońskiej (Spirea japonica)

C. Funkii sinej (Hosta glauca)

D. Cisa pospolitego (Taxus baccata)

Cis pospolity (Taxus baccata) jest rośliną, której należy unikać w projektowaniu terenów zabaw dla dzieci z kilku kluczowych powodów. Po pierwsze, cis jest rośliną trującą. Wszystkie części rośliny, z wyjątkiem mięsistej osnówki nasion, zawierają toksyczne alkaloidy, które mogą być niebezpieczne, jeśli zostaną przypadkowo spożyte przez dzieci. Nawet niewielka ilość może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, duszności, a w ekstremalnych przypadkach, nawet do śmierci. Ponadto, cis ma tendencję do tworzenia gęstych, ciemnych zarośli, które mogą stanowić zagrożenie, ponieważ ograniczają widoczność na placu zabaw, co może prowadzić do ułatwienia niebezpiecznych sytuacji. W kontekście norm i standardów dotyczących projektowania przestrzeni dla dzieci, takich jak PN-EN 1176, rośliny trujące są kategorycznie odradzane w przestrzeniach przeznaczonych dla dzieci. Zastosowanie bezpiecznych i przyjaznych roślin może również wpłynąć na doświadczenie zabawy, a także na edukację ekologiczną najmłodszych.

Pytanie 22

Jaki gatunek rośliny zaleca się do stworzenia rabaty z kwiatami, które kwitną pod koniec lata i jesienią?

A. Szafirek drobnokwiatowy (Muscari botryoides)

B. Lilia złocista (Lilium auratum)

C. Zawilec gajowy (Anemone nemorosa)

D. Cebulica syberyjska (Scilla siberica)

Lilia złocista (Lilium auratum) jest idealnym gatunkiem do tworzenia rabat z roślin kwitnących późnym latem i jesienią. Charakteryzuje się pięknymi, dużymi kwiatami o intensywnych kolorach, które przyciągają wzrok i ożywiają przestrzeń ogrodową w okresie, gdy wiele innych roślin już przekwitło. Kwiaty lilii złocistej zaczynają kwitnąć zazwyczaj w sierpniu i mogą kwitnąć aż do września, co czyni je doskonałym elementem rabat letnio-jesiennych. Warto je sadzić w miejscach nasłonecznionych lub półcienistych, w dobrze przepuszczalnej glebie. Lilia złocista wymaga również odpowiedniego nawożenia w okresie wzrostu, co podnosi jej walory dekoracyjne. Zastosowanie tego gatunku w ogrodzie nie tylko wzbogaca jego estetykę, ale także wspiera bioróżnorodność, przyciągając owady zapylające. W kontekście standardów ogrodniczych, lilia złocista jest często rekomendowana w projektach krajobrazowych ze względu na swoje walory wizualne i długi okres kwitnienia.

Pytanie 23

Jaką roślinę warto zasadzić w skrzynkach na balkonie z ekspozycją na słońce?

A. Uczep rózgowaty (Bidens ferulifolia)

B. Plektrantus koleusowaty (Plectranihus forsteri)

C. Niecierpek nowogwinejski (Impatiens hawkeri)

D. Bluszcz pospolity (Hedera helix)

Uczep rózgowaty (Bidens ferulifolia) jest doskonałym wyborem do obsadzania balkonów o wystawie południowej ze względu na swoją odporność na wysokie nasłonecznienie oraz długotrwałe kwitnienie. Ta roślina, znana z intensywnych, złocistych kwiatów, dobrze znosi ciepło i suchość, co czyni ją idealną do warunków panujących na południowych balkonach. Uczep rozwija bujny pokrój, co pozwala na efektowne zasłanianie skrzynek i nadanie im atrakcyjnego wyglądu. W praktyce warto stosować tę roślinę w kompozycjach z innymi gatunkami, aby uzyskać ciekawy efekt kolorystyczny. Dobrze rośnie w różnych typach gleby, ale preferuje podłoża dobrze przepuszczalne. Warto również zauważyć, że jest to roślina jednoroczna, co oznacza, że po zakończeniu sezonu należy ją wymienić. W kontekście standardów pielęgnacji roślin balkonowych, uczep wymaga regularnego podlewania oraz nawożenia, co przyczyni się do jego zdrowego wzrostu i obfitego kwitnienia przez całe lato.

Pytanie 24

Bagno zwyczajne (Ledum palustre) jest rośliną typową dla ekosystemu

A. wilgotnego

B. suchego

C. świeżego

D. bagiennego

Bagno zwyczajne (Ledum palustre) jest rośliną, która idealnie przystosowuje się do warunków panujących w borach bagiennych. Te tereny charakteryzują się wysoką wilgotnością oraz specyficznymi, często ubogimi w składniki odżywcze glebami, które są nasycone wodą przez dłuższy czas. Roślina ta preferuje siedliska, w których gleba jest stale wilgotna, co pozwala jej na prawidłowy rozwój. Bagno zwyczajne odgrywa ważną rolę w ekosystemie, będąc nie tylko źródłem pożywienia dla niektórych owadów, ale także miejscem schronienia dla różnorodnych organizmów. Zastosowanie wiedzy o tej roślinie ma znaczenie praktyczne, zwłaszcza w kontekście ochrony środowiska i zarządzania ekosystemami leśnymi. Właściwe rozpoznawanie siedlisk bagnistych i ich charakterystyka są kluczowe w planowaniu działań konserwatorskich oraz w prowadzeniu badań nad bioróżnorodnością. Warto zwrócić uwagę na to, jak Bagno zwyczajne współtworzy bioróżnorodność typową dla borów bagiennych oraz jak wpływa na cykle biogeochemiczne w tych ekosystemach.

Pytanie 25

Na fotografii przedstawione jest zbiorowisko roślinne z gatunku przywodnego, które nazywamy szuwarem?

A. mannowym

B. oczeretowym

C. wielkoturzycowym

D. trzcinowym

Odpowiedzi wielkoturzycowy, mannowy oraz oczeretowy są niepoprawne, ponieważ nie oddają one głównego charakteru zbiorowiska roślinnego, które przedstawiono na fotografii. Szuwar wielkoturzycowy jest zbiorowiskiem, w którym dominują turzyce, a nie trzcina. Charakteryzuje się on obecnością gatunków takich jak Carex, które preferują kwaśniejsze i ubogie w składniki odżywcze siedliska, co różni go od bogatych w składniki odżywcze środowisk, w których rośnie trzcina. Szuwar mannowy, z kolei, oparty jest na roślinach wodnych takich jak manna (Glyceria), które występują w rzekach i stawach, ale nie są typowe dla zbiorowisk trzcinowych. Szuwar oczeretowy jest zdominowany przez oczeret (Schoenoplectus), który jest blisko spokrewniony z trzciną, ale ma inne wymagania siedliskowe i różni się od niej zarówno wyglądem, jak i ekologiczną rolą. W praktyce, błędne rozpoznawanie typów zbiorowisk roślinnych może prowadzić do nieodpowiedniego zarządzania zasobami wodnymi oraz ich ekosystemami. Umiejętność dokładnego identyfikowania roślinności wodnej jest kluczowa dla ekologów, biologów ochrony oraz praktyków zarządzających terenami podmokłymi, aby właściwie ocenić stan zdrowia tych cennych ekosystemów.

Pytanie 26

Jaką roślinę pnącą można spotkać na pionowych konstrukcjach architektonicznych?

A. Parthenocissus tricuspidata

B. Buxus sempervirens

C. Tilia americana

D. Berberis thunbergii

Parthenocissus tricuspidata, znana również jako winobluszcz trójklapowy, jest popularną rośliną pnącą, która doskonale porasta pionowe powierzchnie, takie jak ściany budynków czy ogrodzenia. Dzięki swojej zdolności do przyczepiania się do podłoża za pomocą przyssawków, jest często wykorzystywana w architekturze krajobrazu do tworzenia zielonych ścian, co korzystnie wpływa na estetykę otoczenia oraz poprawia mikroklimat. Ta roślina, oprócz walorów dekoracyjnych, ma również właściwości poprawiające jakość powietrza, gdyż absorbując zanieczyszczenia, przyczynia się do oczyszczania atmosfery. Oprócz zastosowań dekoracyjnych, winobluszcz może być skutecznie stosowany w projektach ekologicznych, gdzie jego szybki wzrost i zasięg korzeniowy pomagają przeciwdziałać erozji gleby. W praktyce, winobluszcz trójklapowy jest szczególnie ceniony w miejskich ogrodach, gdzie może zastąpić sztuczne materiały, a także w ogrodach botanicznych, gdzie jego różnorodność liści i owoców przyciągają uwagę odwiedzających. Warto także dodać, że roślina ta jest odporna na różne warunki atmosferyczne, co czyni ją idealnym wyborem dla wielu projektów ogrodniczych.

Pytanie 27

Który z zabiegów pielęgnacyjnych jest kluczowy przy dbaniu o rośliny w donicach?

A. Systematyczne usuwanie chwastów

B. Eliminowanie przekwitłych kwiatów

C. Przycinanie gałęzi

D. Regularne podlewanie

Regularne podlewanie to kluczowy zabieg w pielęgnacji nasadzeń w pojemnikach, ponieważ rośliny w takich warunkach są bardziej narażone na stres związany z niedoborem wody. W pojemnikach, ze względu na ograniczoną przestrzeń, gleba szybko wysycha, a korzenie nie mają dostępu do zasobów wody, jak w przypadku nasadzeń w gruncie. Podlewanie powinno być regularne i dostosowane do potrzeb konkretnej rośliny oraz warunków atmosferycznych. Na przykład, latem, gdy temperatura jest wyższa, rośliny potrzebują więcej wody, podczas gdy w chłodniejszych miesiącach ich potrzeby mogą się zmniejszać. Dobrym praktycznym rozwiązaniem jest ustalenie harmonogramu podlewania w zależności od pory roku i monitorowanie wilgotności podłoża. Rekomendowane jest również stosowanie mulczu, który pomoże w zatrzymywaniu wilgoci w glebie. Warto pamiętać, że nadmiar wody może prowadzić do gnicia korzeni, dlatego kluczowe jest również zapewnienie odpowiedniego drenażu w pojemnikach. Zrozumienie wymagań wodnych roślin to fundament efektywnej pielęgnacji i klucz do ich zdrowego wzrostu.

Pytanie 28

Jaką metodą należy wprowadzić krzewy róż z odsłoniętym systemem korzeniowym na rabatę?

A. Ręcznie używając szpadla

B. Mechanicznie za pomocą sadzarki

C. Ręcznie przy zastosowaniu kopaczki

D. Ręcznie z wykorzystaniem łopatki ogrodniczej

Wybór metod mechanicznych, takich jak sadzarka czy kopaczka, może wprowadzać wiele istotnych problemów podczas sadzenia krzewów róż z odkrytym systemem korzeniowym. Przede wszystkim, te narzędzia są zaprojektowane głównie do sadzenia roślin w formie z nawożonymi sadzonkami, gdzie gleba jest już odpowiednio przygotowana, co niekoniecznie jest odpowiednie dla roślin z odkrytymi korzeniami. Sadzenie mechaniczne niesie ryzyko uszkodzenia delikatnych korzeni, które mogą prowadzić do ich obumierania lub słabego przyjęcia się rośliny. Ponadto, mechaniczne narzędzia zazwyczaj nie dają możliwości precyzyjnego dopasowania głębokości sadzenia, co jest kluczowe dla zdrowia roślin róż. W przypadku użycia łopatki ogrodniczej, chociaż może ona być użyteczna w pewnych sytuacjach, jej forma i sposób użytkowania mogą ograniczać precyzję przy wykopywaniu otworów. Ponadto, nie jest to narzędzie idealne do tworzenia odpowiednio szerokich otworów, co jest kluczowe dla prawidłowego umiejscowienia korzeni. Ostatecznie, kluczowym błędem w podejściu do sadzenia krzewów róż jest niedoszacowanie znaczenia techniki ręcznego sadzenia, co wpływa na zdrowie i rozwój rośliny w dłuższej perspektywie.

Pytanie 29

Podczas obsługi urządzenia elektrycznego wystąpił pożar. Jaką czynność powinien w pierwszej kolejności podjąć pracownik?

A. Powiadomić inspektora bhp

B. Wezwać straż pożarną

C. Rozpocząć gaszenie przy pomocy gaśnicy pianowej

D. Odłączyć urządzenie od napięcia zasilającego

Odłączenie urządzenia od napięcia zasilającego jest kluczowym krokiem w sytuacji pożaru, ponieważ natychmiastowe przerwanie zasilania eliminuje ryzyko dalszego wzniecenia ognia lub powiększenia się istniejącego. W sytuacji, gdy ogień pochodzi od urządzenia elektrycznego, zasilanie może być czynnikiem podtrzymującym palenie, dlatego tak istotne jest, aby pierwszym działaniem pracownika było odłączenie sprzętu od źródła energii. W praktyce, pracownicy powinni być przeszkoleni w zakresie lokalizacji wyłączników awaryjnych oraz sposobów ich użycia w sytuacjach kryzysowych. Dodatkowo, zgodnie z normami BHP, takie działania powinny być poparte odpowiednim wyposażeniem w sprzęt gaśniczy i znajomością jego obsługi. Warto również regularnie przeprowadzać ćwiczenia symulacyjne, aby upewnić się, że pracownicy wiedzą, jak reagować w przypadku zagrożenia pożarowego. Bez względu na okoliczności, bezpieczeństwo ludzi powinno być zawsze na pierwszym miejscu, a szybkie odłączenie zasilania jest fundamentem skutecznej reakcji na zagrożenie.

Pytanie 30

Tworząc rabatę bylinową z roślinami o dekoracyjnych liściach, konieczne jest dobranie zestawu roślin, który składa się

A. z pełnika oraz ostróżki

B. z jeżówki oraz zawciąga

C. z bergenii i funkii

D. z pysznogłówki i rudbekii

Odpowiedź z bergenii i funkii jest prawidłowa, ponieważ obie te rośliny charakteryzują się dekoracyjnymi liśćmi oraz są doskonałym wyborem do rabat bylinowych. Bergenia, znana również jako 'wiecznie zielona' ze względu na swoje grube, błyszczące liście, jest idealna do zacienionych miejsc oraz mało wymagających gleb, co czyni ją popularnym wyborem w ogrodnictwie. Funkia, czyli hosta, to kolejna roślina o przepięknych liściach, które mogą mieć różne odcienie zieleni oraz niebieskiego. Oprócz walorów estetycznych, obie rośliny są odporne na choroby oraz szkodniki, co pozwala na długotrwałe ich eksponowanie w ogrodach. Dobrą praktyką jest tworzenie kompozycji, które uwzględniają różne tekstury i kolory liści, co dodatkowo podkreśla atrakcyjność rabaty. Układając rośliny o dekoracyjnych liściach w odpowiednich kombinacjach, można osiągnąć efekt przez cały sezon wegetacyjny, co jest zgodne z zasadami projektowania ogrodów krajobrazowych.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Rysunek przedstawia

A. projekt roboczy rabaty bylinowej.

B. wgłębnik.

C. parter ogrodowy haftowy.

D. projekt koncepcyjny ogrodu.

Rysunek przedstawia parter ogrodowy haftowy, który jest szczególnym przykładem aranżacji przestrzeni ogrodowej. Charakteryzuje się on bogatą ornamentyką oraz symetrycznym układem roślinności, co jest zgodne z zasadami klasycznej kompozycji ogrodowej. W parterze ogrodowym haftowym centralnym punktem zazwyczaj jest element wodny, na przykład fontanna, który pełni nie tylko funkcję estetyczną, ale także akustyczną, tworząc przyjemny dźwięk wody. Roślinność jest starannie dobrana, aby tworzyć harmonijne zestawienia kolorystyczne i teksturalne. W praktyce, projektując parter ogrodowy haftowy, warto kierować się zasadami proporcji, równowagi oraz rytmu, co jest zgodne z zasadami projektowania krajobrazu. Tego typu układ ogrodowy często spotykany jest w stylu francuskim, co potwierdza jego historyczne odniesienia. Zastosowanie takich elementów jak brukowane alejki czy żywopłoty dodatkowo podkreśla estetykę i funkcjonalność przestrzeni.

Pytanie 33

Jakie narzędzia najlepiej zastosować do zmierzenia różnicy wysokości pomiędzy początkiem pochylni dla osób niepełnosprawnych a drzwiami wejściowymi do budynku użyteczności publicznej, gdy długość tej pochylni wynosi 30 m?

A. niwelatora i łaty

B. węgielnicy oraz poziomicy

C. węgielnicy i teodolitu

D. poziomicy oraz taśmy

Wykorzystanie poziomicy i taśmy do pomiaru różnicy wysokości w przypadku pochylni o długości 30 m jest zadaniem, które nie zapewnia odpowiedniej precyzji wymaganej w kontekście budownictwa i dostosowywania obiektów do potrzeb osób niepełnosprawnych. Poziomica, która służy do określania poziomego położenia powierzchni, nie jest odpowiednim narzędziem, gdyż jej skuteczność maleje wraz z wydłużaniem się odcinka. Taśma pomiarowa, choć może być użyteczna do pomiaru odległości, nie jest w stanie określić różnicy wysokości w precyzyjny sposób, co może prowadzić do błędów w obliczeniach i niewłaściwego zaprojektowania nachylenia pochylni. Przy dłuższych odległościach, jak w omawianym przypadku, małe błędy mogą się kumulować, prowadząc do poważnych konsekwencji w użytkowaniu obiektu. Węgielnica i teodolit również nie są odpowiednimi narzędziami do tego typu pomiarów. Węgielnica służy do pomiaru kątów, a teodolit, choć użyteczny w geodezji, wymaga odpowiedniej wiedzy i umiejętności do precyzyjnego pomiaru. Użycie tych narzędzi w opisanej sytuacji pokazuje brak zrozumienia podstawowych zasad pomiarów geodezyjnych, które powinny opierać się na użyciu odpowiednich instrumentów, takich jak niwelator, który zapewnia nie tylko precyzyjne, ale i efektywne pomiary. Dbanie o właściwe standardy w zakresie budownictwa dostępnego jest kluczowe dla zapewnienia komfortu i bezpieczeństwa użytkowników, a wybór odpowiednich narzędzi pomiarowych odgrywa w tym kluczową rolę.

Pytanie 34

Z uwagi na znaczne ryzyko zatrucia się pestycydem podczas przygotowywania cieczy roboczej, jej przygotowanie powinno być realizowane

A. pod wiatami w przestrzeni otwartej

B. na całkowicie otwartej przestrzeni

C. w wentylowanych, osłoniętych od wiatru pomieszczeniach

D. w szczelnie zamkniętych, suchych pomieszczeniach

Sporządzanie cieczy roboczej z wykorzystaniem pestycydów powinno odbywać się w wentylowanych, osłoniętych od wiatru pomieszczeniach, ponieważ zapewnia to odpowiednią cyrkulację powietrza, co zmniejsza ryzyko zatrucia. Właściwa wentylacja pozwala na usunięcie oparów chemikaliów, które mogą być szkodliwe nie tylko dla osoby przygotowującej ciecz, ale także dla osób znajdujących się w pobliżu. Osłonięcie od wiatru minimalizuje ryzyko, że niekontrolowane podmuchy powietrza mogą rozprzestrzeniać opary pestycydów na szerszym obszarze, co stwarza zagrożenie dla ludzi i środowiska. Przykładem zastosowania tej zasady są stacje przygotowawcze, które są zaprojektowane zgodnie z odpowiednimi normami BHP i wyposażone w systemy wentylacyjne, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi bezpiecznego obchodzenia się z substancjami chemicznymi. Należy również pamiętać, że stosowanie odpowiednich środków ochrony osobistej, takich jak maski, rękawice czy odzież ochronna, stanowi istotne uzupełnienie procedur zapewniających bezpieczeństwo podczas pracy z pestycydami.

Pytanie 35

Jak obliczyć cenę brutto usługi ogrodniczej?

A. do wartości kosztorysowej robocizny i materiałów dodać wydatki na sprzęt

B. do kwoty netto doliczyć obowiązującą stawkę VAT

C. do kwoty netto dodać wartość wydatków bezpośrednich

D. do wydatków bezpośrednich doliczyć koszty pośrednie

Aby poprawnie obliczyć cenę brutto usługi ogrodniczej, kluczowym krokiem jest dodanie do kwoty netto obowiązującej stawki VAT. VAT, czyli podatek od towarów i usług, jest podatkiem pośrednim, który nałożony jest na sprzedaż towarów i usług. W Polsce standardowa stawka VAT wynosi 23%, aczkolwiek w niektórych przypadkach mogą obowiązywać stawki obniżone, jak 8% czy 5%. Przykładowo, jeśli wartość netto usługi ogrodniczej wynosi 1000 zł, to po doliczeniu VAT-u całkowity koszt dla klienta wynosi 1230 zł. Wprowadzenie poprawnych stawek VAT jest nie tylko kluczowe dla ustalania ceny, ale także dla zgodności z przepisami prawa podatkowego. Praktyka ta jest standardem w branży, umożliwiającym przedsiębiorcom rzetelne prezentowanie kosztów oraz ułatwiającym kontrolę finansową. Warto również zauważyć, że brak odpowiedniego naliczenia VAT może prowadzić do poważnych konsekwencji podatkowych dla firmy.

Pytanie 36

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 37

Jaką grupę roślin można zalecić do wykorzystania na rabacie bylinowej usytuowanej w cienistym miejscu?

A. Czyściec wełnisty (Stachys byzantina), rogownica kutnerowata (Cerastium tomentosum), karmik ościsty (Sagina subulatd)

B. Aster krzaczasty (Aster dumosus), jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea), malwa różowa (Althea rosea)

C. Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans), konwalia majowa (Convallaria majalis), fiołek wonny (Viola odorata)

D. Szałwia błyszcząca (Salvia splendens), paciorecznik ogrodowy (Canna generalis), aksamitka rozpierzchła (Tagetes patula)

Dąbrówka rozłogowa, konwalia majowa i fiołek wonny to super rośliny do robienia rabat w cieniu. Te gatunki dobrze znoszą cień i wilgoć, co jest mega ważne w takich miejscach. Dąbrówka rozłogowa jest niską byliną i rośnie dość szybko, tworząc gęste dywany, co skutecznie tłumi chwasty. Konwalia majowa ma piękny zapach i też preferuje cień oraz wilgoć, a jej zapach przyciąga pszczoły i inne zapylacze. Fiołek wonny jest śliczny i odporny na chłody, więc idealnie nadaje się do wiosennych kompozycji. W praktyce, przy tworzeniu rabat w cieniu, warto wybierać rośliny o podobnych wymaganiach co do gleby i światła, bo to pomaga im się rozwijać i dobrze wyglądać. Też dobrym pomysłem jest używanie mulczu, żeby gleba była wilgotna, bo w cieniu wysychanie trwa dłużej.

Pytanie 38

Jaką wysokość osiąga pryzma kompostowa?

A. 0,5 m

B. 1,0 m

C. 2,0 m

D. 1,5 m

Pryzmę kompostową usypuje się do wysokości 1,5 m, co jest zgodne z zaleceniami wielu specjalistów zajmujących się kompostowaniem. Utrzymanie tej wysokości pozwala na efektywne przeprowadzanie procesów biodegradacji, ponieważ zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza oraz umożliwia optymalny rozwój mikroorganizmów, które odpowiadają za rozkład materii organicznej. W praktyce, przy takiej wysokości pryzmy, zachowane są idealne warunki termiczne, co sprzyja intensyfikacji procesów kompostowania. Warto zauważyć, że w przypadku zbyt niskich pryzm (np. 0,5 m lub 1,0 m) może dochodzić do nieefektywnego rozkładu materii, co wydłuża czas kompostowania oraz obniża jakość uzyskanego kompostu. Z kolei wyższe pryzmy (takie jak 2,0 m) mogą prowadzić do problemów z wentylacją i podwyższonym ryzykiem gnicia materiału. Dlatego standardowa wysokość pryzmy kompostowej wynosząca 1,5 m jest uznawana za najlepszą praktykę w zakresie kompostowania.

Pytanie 39

Element architektury ogrodowej, stanowiący ścianę do wspierania pnączy, składający się z szeregu drewnianych słupków, drewnianej kraty pomiędzy nimi oraz belki łączącej, to

A. mur.

B. trejaż.

C. bramka.

D. pergola.

Murek to niewłaściwy wybór, ponieważ odnosi się do niskiej, poziomej konstrukcji z bloczków lub cegieł, służącej do wytyczania granic przestrzeni lub zabezpieczania terenu. Murek nie jest przeznaczony do wspierania pnączy, co jest kluczową funkcją trejażu. Z kolei pergola, choć może być mylona z trejażem, to większa i bardziej złożona konstrukcja, która zazwyczaj tworzy zadaszenie z poziomych belek, a nie jedynie pionowych słupków wspierających pnącza. Pergole są często wykorzystywane jako elementy architektoniczne w ogrodach, ale ich funkcja różni się od trejażu, ponieważ są one bardziej przestrzenne i służą do tworzenia cienistej przestrzeni, a nie do wspierania roślin. Bramki natomiast to elementy konstrukcyjne stosowane w ogrodzeniach, które umożliwiają przejście z jednego obszaru do drugiego, a ich zastosowanie w kontekście pnączy jest zgoła nieodpowiednie. Typowe błędy myślowe prowadzące do pomylenia tych terminów polegają na braku zrozumienia podstawowych różnic w funkcji i konstrukcji tych elementów architektonicznych oraz ich zastosowaniach w przestrzeni ogrodowej. Warto zapoznać się z właściwym nazewnictwem i funkcjonalnością różnych elementów architektury ogrodowej, aby uniknąć nieporozumień i skutecznie projektować przestrzenie zielone.

Pytanie 40

Która z podanych roślin dekoracyjnych jest rośliną dwuletnią?

A. Żeniszek meksykański (Ageratum houstonianum)

B. Szafran wiosenny (Crocus vemus)

C. Stokrotka pospolita (Bellis perennis)

D. Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)

Stokrotka pospolita (Bellis perennis) jest rośliną dwuletnią, co oznacza, że jej cykl życia trwa dwa lata. W pierwszym roku roślina tworzy liście i system korzeniowy, a w drugim roku kwitnie i produkuje nasiona. Ta cecha czyni ją idealną do ogrodów, gdzie można ją wykorzystywać do tworzenia efektownych rabat kwiatowych. W praktyce, stokrotki są często sadzone wczesną wiosną, co pozwala im rozwinąć się i zakwitnąć latem. Ponadto, ich zdolność do samosiewu sprawia, że są popularnym wyborem w naturalistycznych aranżacjach ogrodowych. Dobrą praktyką jest także ich wykorzystanie w ogrodach typu cottage, gdzie ich urokliwe kwiaty dodają uroku i koloru. Warto wiedzieć, że kwiaty stokrotek są również jadalne i mogą być używane w sałatkach, co dodatkowo zwiększa ich wartość użytkową w ogrodzie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej