Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 15:04
  • Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 15:34

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Pętla zapisana w języku PHP wstawi do tablicy liczby:

$x = 0;
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tabl[$i] = $x;
    $x = $x + 10;
}
A. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100
B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
C. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90
D. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Pętla zaczyna się od $x = 0 i wykonuje się 10 razy ($i od 0 do 9). W każdej rundzie pętli, do tablicy $tabl dodawana jest aktualna wartość $x, a następnie $x jest zwiększane o 10. To jest tzw. pętla for, która jest jednym z najbardziej podstawowych mechanizmów programowania. Dzięki tej pętli możemy kontrolować ilość iteracji, które chcemy wykonać. W tym przypadku, iteracja odbywa się 10 razy, za każdym razem inkrementując $x o 10. Niezależnie od tego, czy korzystasz z PHP, czy innego języka, konstrukcje pętli są niezwykle ważne i warto zrozumieć ich działanie. PHP, jak wiele innych języków programowania, posiada wiele różnych typów pętli - for, while, do-while, each, które mają swoje szczególne zastosowania w zależności od kontekstu.
Pytanie 2

Obraz o rozdzielczości 72 PPI oznacza, że ma 72 piksele na

A. cal.
B. milimetr.
C. megabajt.
D. centymetr.
PPI (Pixels Per Inch) dosłownie oznacza „piksele na cal” i jest standardową jednostką opisującą gęstość pikseli w obrazie rastrowym. Czyli obraz o rozdzielczości 72 PPI ma 72 piksele ułożone w jednym calu długości, zarówno w pionie, jak i w poziomie. Cal to jednostka długości używana głównie w krajach anglosaskich i właśnie ona jest przyjętym standardem w grafice komputerowej, drukarkach, monitorach i specyfikacjach urządzeń. W praktyce, gdy projektujesz grafikę do internetu, bardzo często widzi się właśnie wartość 72 lub 96 PPI, ale trzeba mieć świadomość, że dla wyświetlania na ekranie ważniejsza jest liczba pikseli (np. 1920×1080), a nie sama liczba PPI. PPI ma większe znaczenie, gdy przygotowujesz projekt do druku. Typowa dobra praktyka poligraficzna to 300 PPI dla druku wysokiej jakości (np. ulotki, plakaty, katalogi). Wtedy oznacza to 300 pikseli na jeden cal, czyli znacznie większą szczegółowość niż przy 72 PPI. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć: PPI = piksele na cal (ekran, grafika rastrowa), a DPI (dots per inch) = kropki na cal (drukarka, fizyczne krople tuszu lub punkty tonera). W codziennej pracy te pojęcia są często mylone, ale w profesjonalnym środowisku graficznym dobrze jest je rozróżniać. Podsumowując: poprawna odpowiedź „cal” wynika z samej definicji skrótu PPI i z przyjętych w branży standardów opisu rozdzielczości obrazu.
Pytanie 3

Selektor CSS a:link {color:red} w arkuszach stylów nazywanych kaskadowymi określa

A. pseudoelement.
B. pseudoklasę.
C. identyfikator.
D. klasę.
Pseudoklasa CSS to specjalny rodzaj selektora, który pozwala na stylizację elementów na podstawie ich stanu lub kontekstu w dokumencie HTML. Zapis 'a:link' wskazuje, że stylizacja dotyczy linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone przez użytkownika. Przykładowo, w tym przypadku 'color:red' ustawia kolor tekstu linku na czerwony. Użycie pseudoklas jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na tworzenie bardziej dynamicznych i responsywnych interfejsów użytkownika, poprawiając jednocześnie doświadczenia użytkowników. Warto również zaznaczyć, że w CSS istnieją inne pseudoklasy, takie jak ':hover' czy ':active', które umożliwiają stylizację elementów w różnych interakcjach z użytkownikiem. Dzięki nim możemy na przykład zmieniać kolor linku, gdy użytkownik na niego najedzie myszką, co zwiększa przejrzystość i użyteczność strony. Używanie pseudoklas jest nie tylko praktyczne, ale także zalecane w dokumentacji CSS, co przyczynia się do lepszego zarządzania i organizacji kodu.
Pytanie 4

Efektem wykonania kwerendy dla przedstawionej tabeli rezerwacje jest

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje
GROUP BY sezon;

id_pokliczba_dnsezon
110lato
24zima
15lato
26zima
15lato
39zima
18zima
A. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8
B. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8
C. lato 3, zima 4
D. lato 20, zima 27
Dobrze, że wybrałeś odpowiedź 'lato 20, zima 27'. Jest to poprawne rozwiązanie, ponieważ zapytanie SQL, które wykonujemy na tabeli rezerwacje, grupuje wyniki według sezonu i sumuje liczbę dni dla każdego sezonu. W praktyce, jeżeli mamy tabelę z danymi o rezerwacjach na różne sezony i chcemy zrozumieć, ile łącznie dni zostało zarezerwowanych dla każdego sezonu, musimy użyć takiego zapytania. W tym przypadku, suma dni dla sezonu 'lato' wynosi 20, a dla sezonu 'zima' - 27. Wiedza ta jest niezwykle przydatna, gdy na przykład chcemy zaplanować ilość dostępnych miejsc w hotelu na kolejne sezony, biorąc pod uwagę historię rezerwacji. Zwróć uwagę, że korzystanie z funkcji agregujących jak SUM w SQL jest kluczowe dla przeprowadzania analiz danych. Właściwe zrozumienie i stosowanie tych funkcji pozwoli Ci na przeprowadzanie skomplikowanych analiz i przewidywań na podstawie zgromadzonych danych.
Pytanie 5

Która z poniższych zasad NIE WPŁYNIE pozytywnie na poprawę czytelności kodu?

A. Każda linia kodu powinna zawierać tylko jedną komendę
B. Kod powinien być tworzony bez wcięć oraz zbędnych enterów
C. Warto dodawać komentarze w bardziej skomplikowanych fragmentach kodu
D. Nazwy zmiennych powinny odzwierciedlać ich funkcję
Odpowiedź, że kod powinien być napisany bez wcięć i zbędnych enterów, jest poprawna, ponieważ w rzeczywistości brak wcięć i odpowiedniego formatowania znacząco obniża czytelność kodu. Wcięcia są kluczowe w wielu językach programowania, takich jak Python, gdzie definiują one blok kodu. Dobrze sformatowany kod, który wykorzystuje wcięcia i puste linie, ułatwia zrozumienie struktury programu i jego logiki. Przykładowo, w kodzie Pythona, brak wcięć skutkuje błędami składniowymi. Standardy kodowania, takie jak PEP 8 dla Pythona, jasno wskazują, że stosowanie wcięć jest nie tylko zalecane, ale wręcz wymagane dla utrzymania przejrzystości. Dobrze sformatowany kod zwiększa również jego utrzymywalność, co jest kluczowe w pracy zespołowej, gdzie wiele osób może pracować nad tym samym projektem. W praktyce, programiści często korzystają z narzędzi automatyzujących formatowanie kodu, co dodatkowo podnosi jego jakość i czytelność.
Pytanie 6

W przypadku przedstawionego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">
A. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu
B. wprowadzono nieznany atrybut alt
C. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg
D. nie zamknięto cudzysłowu
Poprawna odpowiedź to nie domknięto cudzysłowu ponieważ w kodzie HTML atrybuty muszą być poprawnie zamknięte aby poprawnie interpretować ich wartości. W przedstawionym fragmencie kodu dla znacznika img brakuje końcowego cudzysłowu po wartości src co stanowi błąd składniowy. Tego typu błędy mogą prowadzić do nieprawidłowego działania strony ponieważ przeglądarka nie jest w stanie jednoznacznie określić końca wartości atrybutu co może skutkować nieprawidłowym renderowaniem danych. Zgodnie z najlepszymi praktykami każde otwarte cudzysłowie powinno być zamknięte aby zapewnić poprawną interpretację kodu. Ponadto stosowanie poprawnego zamykania cudzysłowów zwiększa czytelność kodu co jest istotne przy współpracy zespołowej i ułatwia jego utrzymanie. Warto także korzystać z walidatorów HTML które automatycznie wykrywają takie błędy pomagając w ich szybkim usunięciu. Tego rodzaju narzędzia są kluczowe w procesie tworzenia stron internetowych ponieważ umożliwiają weryfikację zgodności kodu z obowiązującymi standardami co ma bezpośredni wpływ na jego wydajność i kompatybilność z różnymi przeglądarkami.
Pytanie 7

Przyjmując, że użytkownik Adam nie miał dotychczas żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;
A. dodawania i modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep
B. tworzenia oraz modyfikowania struktury w tabeli sklep
C. dodawania i modyfikacji danych w tabeli sklep
D. tworzenia i zmiany struktury wszystkich tabel w bazie sklep
To, co zaznaczyłeś, jest jak najbardziej na miejscu. W tym SQL-u, 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' dajesz użytkownikowi, czyli adamowi, możliwości tworzenia i zmieniania struktury wszystkich tabel w bazie 'sklep'. Słowo 'CREATE' pozwala mu na tworzenie nowych tabel, a 'ALTER' umożliwia mu wprowadzanie zmian w tych istniejących, na przykład dodawanie czy usuwanie kolumn. Ważne, żeby ogarnąć, że 'sklep.*' oznacza wszystkie tabele w danej bazie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych. No bo jakby adam miał ochotę dodać nową tabelę albo zmodyfikować istniejącą, to musi mieć odpowiednie uprawnienia. Przykładem może być sytuacja, gdy administrator daje programiście dostęp do zmian w strukturze tabel, żeby móc dodać nowe funkcje do aplikacji – to naprawdę ważne dla rozwoju systemu.
Pytanie 8

Podczas przygotowywania grafiki do umieszczenia na stronie internetowej konieczne jest wycięcie tylko pewnego fragmentu. Jak nazywa się ta czynność?

A. odwracanie obrazu.
B. zmiana rozmiaru.
C. łączanie warstw.
D. kadrowanie.
Kadrowanie to taka technika, która pomaga nam lepiej uchwycić to, co najważniejsze w obrazie. Wycinając niektóre fragmenty grafiki, skupiamy uwagę na tym, co naprawdę się liczy. Dobrze jest to mieć na uwadze, zwłaszcza przy zdjęciach portretowych, gdzie chcemy, żeby wzrok przyciągała twarz modela, a nie jakieś niepotrzebne tło. Kiedy kadrujemy, warto pamiętać o takich zasadach jak zasada trzecich, bo to pomaga zrobić fajną kompozycję. Można to robić w wielu programach graficznych, jak na przykład Adobe Photoshop czy GIMP. Tak w ogóle, dobrze jest dbać o proporcje i rozdzielczość, żeby obraz nie stracił na jakości. Gadżetem kadrowania można się też posługiwać w projektowaniu stron www, bo odpowiednie wybory graficzne poprawiają estetykę i funkcjonalność strony.
Pytanie 9

Aby zdefiniować stylizację tabeli w języku CSS w sposób, który umożliwi wyróżnienie wiersza, na który aktualnie najeżdża kursor myszy np. innym kolorem, należy użyć

A. pseudoklasy :hover
B. nowego selektora klasy dla wiersza tabeli
C. pseudoklasy :visited
D. pseudoelementu :first-line
Pseudoklasa :hover jest techniką CSS, która pozwala na zastosowanie stylów do elementu, gdy użytkownik na niego najedzie kursorem myszy. Dzięki temu można w prosty sposób wyróżnić wiersze tabeli, co zwiększa interaktywność i czytelność danych. W przypadku tabeli, aby wyróżnić aktualnie wskazywany wiersz, należy użyć reguły CSS, która odnosi się do elementu <tr> (wiersza tabeli) z zastosowaniem pseudoklasy :hover. Przykładowy kod CSS może wyglądać następująco: table tr:hover { background-color: #f0f0f0; } co spowoduje, że tło wiersza zmieni się na jasno szare, gdy kursor myszy znajdzie się nad tym wierszem. Taki sposób formatowania jest szczególnie przydatny w przypadku długich tabel, które mogą być trudne do przeglądania. Pseudoklasa :hover jest powszechnie stosowana w projektowaniu stron internetowych, w zgodności z W3C CSS Specification, co zapewnia jej szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Warto także zauważyć, że można łączyć pseudoklasę :hover z innymi selektorami, aby uzyskać bardziej zaawansowane efekty wizualne.
Pytanie 10

Wskaż równoważną metodę dla instrukcji switch zapisaną w języku PHP?

Ilustracja do pytania
A. D
B. B
C. C
D. A
Switch w PHP to narzędzie, które pomaga kierować działaniem programu w zależności od wartości, i często zamienia się to na wiele if-else, żeby kod był bardziej przejrzysty. Czasami jednak pojawiają się błędne interpretacje logiki warunkowej. W odpowiedzi D, użycie operatora and oznacza, że oba warunki muszą być spełnione naraz, co jest trochę mylące, bo dla zmiennej $liczba przy wartościach 10 i 20 to nie jest za bardzo możliwe. W odpowiedzi A jest po prostu porównanie do 10, co nie pokazuje całego potencjału switch, który może radzić sobie z wieloma przypadkami. Odpowiedź C też ma problem, bo chociaż używa or poprawnie, brakuje jej else, który jest ważny w switch, bo pozwala na zrobienie czegoś, gdy żaden z warunków nie pasuje. Często zapomina się o znaczeniu default w switch, a w if-else to w sumie jest to else. Zrozumienie tych rzeczy jest ważne, żeby pisać czytelny i efektywny kod PHP, szczególnie gdy tworzymy większe aplikacje, bo bez jasnej struktury może to być naprawdę wyzwanie.
Pytanie 11

Tabela gory zawiera dane o polskich wzniesieniach oraz łańcuchach górskich, w których te wzniesienia się znajdują. Aby uzyskać Koronę Gór Polskich, czyli najwyższe wzniesienie w każdym z łańcuchów górskich, należy wykonać kwerendę

A. SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory
B. SELECT pasmo, szczyt, wysokosc FROM gory
C. SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo
D. SELECT pasmo, szczyt FROM gory GROUP BY wysokosc
Odpowiedź SELECT pasmo, szczyt, MAX(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję agregującą MAX, która pozwala na wybranie najwyższego szczytu w każdym paśmie górskim. Grupa pasm górskich jest tworzona za pomocą klauzuli GROUP BY, co jest kluczowe w tym kontekście, ponieważ chcemy uzyskać najwyższy szczyt dla każdej grupy, a nie tylko globalny najwyższy szczyt. W praktyce, takie podejście jest niezwykle użyteczne w analizach geograficznych i tworzeniu raportów, gdzie grupowanie danych według określonych kryteriów pozwala na lepsze zrozumienie struktury danych. W kontekście baz danych, stosowanie funkcji agregujących w połączeniu z klauzulą GROUP BY jest standardową praktyką, co zwiększa efektywność zapytań oraz pozwala na uzyskanie bardziej precyzyjnych wyników. Przykładowo, podobne zapytania mogą być używane w analizach sprzedażowych, gdzie chcemy zobaczyć maksymalną sprzedaż w każdym regionie, co również wymaga grupowania danych według regionów.
Pytanie 12

W języku HTML, aby stworzyć pole do wprowadzania hasła, w którym wpisywany tekst będzie ukrywany (zastępowany kropkami), należy zastosować znacznik

A. <input type="password" />
B. <form="password" type="password" />
C. <input name="password" />
D. <form input type="password" />
W przypadku odpowiedzi <input name="password" /> brakuje kluczowego atrybutu 'type', co uniemożliwia prawidłowe zdefiniowanie pola do wprowadzania hasła. Standard HTML wymaga, aby każdy input miał określony typ, aby przeglądarka wiedziała, jak ma obsługiwać dane wejściowe. Użycie tylko 'name' bez 'type' sprawia, że przeglądarka interpretuje to pole jako standardowe pole tekstowe, co nie maskuje wprowadzanych danych i naraża hasło na nieautoryzowany dostęp. W przypadku zastosowania <form="password" type="password" /> oraz <form input type="password" /> zawężamy logikę do niewłaściwego użycia znaczników formularzy. 'form' jest elementem kontenerowym dla grupy inputów, a jego atrybuty powinny odnosić się do dodatkowych informacji, ale nie pozwalają na umieszczenie inputa wewnątrz samego formularza w taki sposób. Te błędne konstrukcje mogą prowadzić do nieczytelności kodu i problemów z interpretacją przez przeglądarki, co jest szczególnie niekorzystne w kontekście dostępności i użyteczności. Warto przy projektowaniu formularzy przestrzegać standardów HTML oraz praktyk takich jak semantyczne użycie elementów, aby poprawić zarówno SEO, jak i UX.
Pytanie 13

W bazie danych dotyczącej sklepu znajduje się tabela artykuły, która posiada pole o nazwie nowy. Jak można zaktualizować to pole, aby dla każdego rekordu wprowadzić wartość TRUE, stosując odpowiednią kwerendę?

A. UPDATE artykuły SET nowy=TRUE
B. UPDATE nowy FROM artykuły VALUE TRUE
C. INSERT INTO artykuły VALUE nowy=TRUE
D. INSERT INTO nowy FROM artykuły SET TRUE
Zastosowane w niepoprawnych odpowiedziach metody są błędne z kilku powodów, które warto przeanalizować. W pierwszym przypadku, INSERT INTO artykuły VALUE nowy=TRUE; próbuje wykorzystać instrukcję INSERT do wstawienia nowych danych, co jest nieodpowiednie w kontekście aktualizacji istniejących rekordów. INSERT służy do dodawania nowych wierszy, a nie do modyfikacji istniejących, co skutkuje nieadekwatnością do przedstawionego problemu. W drugim przykładzie, UPDATE nowy FROM artykuły VALUE TRUE; nie ma poprawnej składni SQL. Konstrukcja ta nie uwzględnia prawidłowego użycia klauzuli SET, co powoduje, że kwerenda byłaby nieefektywna. Trzeci wariant, INSERT INTO nowy FROM artykuły SET TRUE;, nie ma też sensu, ponieważ pole 'nowy' nie powinno być wstawiane jako nowy rekord. Tego typu błędy często wynikają z nieznajomości i źle zrozumianej składni SQL. Ponadto, nieodpowiednie użycie instrukcji INSERT oraz błędne koncepcje dotyczące aktualizacji danych w bazie mogą prowadzić do poważnych zniekształceń danych. W kontekście dobrych praktyk, kluczowe jest zrozumienie różnicy między operacjami INSERT i UPDATE oraz ich właściwym zastosowaniem w praktyce dla zapewnienia spójności oraz prawidłowego zarządzania danymi.
Pytanie 14

W CSS właściwość font-size może przyjmować wartości według słów kluczowych

A. z zestawu xx-small, x-small, smali, medium, large, x-large, xx-large
B. jedynie big i smali
C. tylko smali, smaller, large, larger
D. wyłącznie smali, medium, large
Zrozumienie różnych wartości, które mogą być zastosowane w właściwości font-size, jest kluczowe dla efektywnego stylizowania tekstu w CSS. Pierwsza z nieprawidłowych odpowiedzi ogranicza się do zaledwie czterech terminów: smali, smaller, large oraz larger, co jest niewłaściwe, ponieważ właściwość font-size posiada znacznie szerszy zestaw wartości. Warto zauważyć, że 'smaller' oraz 'larger' są względnymi jednostkami, które odnoszą się do rozmiaru czcionki elementu nadrzędnego, a nie są one samodzielnymi wartościami słownikowymi. Dodatkowo, w odpowiedzi mowa jest o 'medium' i 'large', ale pomija się inne ważne terminy. Utrata kontekstu tych wartości prowadzi do ograniczonego zrozumienia typografii w web designie. Następna błędna odpowiedź zawiera jedynie trzy wartości: smali, medium i large, co nie pokrywa pełnego zestawu opcji dostępnych w CSS. Można zauważyć, że brak uwzględnienia pozostałych terminów, takich jak xx-small czy x-large, ogranicza możliwości projektanta w zakresie elastyczności i precyzji stylizacji tekstu. Tego rodzaju niedopatrzenie może prowadzić do niejednolitego wyglądu tekstów na różnych urządzeniach. Ostatnia fałszywa odpowiedź, która sugeruje, że font-size może przyjmować tylko wartości big i smali, jest całkowicie błędna. 'Big' nie jest uznawane za standardową wartość w CSS, co pokazuje brak zrozumienia podstawowych zasad dotyczących typografii. Przykłady te ilustrują, jak ważne jest zapoznanie się z pełnym zakresem opcji dostępnych w CSS oraz jak niewłaściwe interpretacje mogą prowadzić do nieefektywnego stylizowania elementów tekstowych.
Pytanie 15

Aby przekształcić tekst "ala ma psa" na "ALA MA PSA", konieczne jest zastosowanie funkcji w PHP

A. strtolower('ala ma psa')
B. ucfirst('ala ma psa')
C. strtoupper('ala ma psa')
D. strstr('ala ma psa')
Funkcja strtoupper() w PHP jest naprawdę przydatna do zamiany wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. Na przykład, kiedy mamy tekst 'ala ma psa' i użyjemy strtoupper('ala ma psa'), to dostaniemy 'ALA MA PSA'. To bardzo fajny trik, zwłaszcza gdy musimy ujednolicić format tekstu, na przykład jak ktoś wprowadza dane w różny sposób. Moim zdaniem, to jest ważne, bo różnice w wielkości liter mogą zepsuć nasze porównania. Weźmy pod uwagę sytuację, gdy użytkownik wpisuje różne rzeczy i chcemy, żeby wszystko było w jednym formacie przed dalszym przetwarzaniem, np. w bazach danych. To dobra funkcja, bo działa z różnymi zestawami znaków, więc jest świetnym narzędziem w PHP, nie tylko w aplikacjach webowych, ale też przy przetwarzaniu tekstów.
Pytanie 16

Najprostszy sposób przekształcenia obiektu oznaczonego cyfrą 1 w obiekt oznaczony cyfrą 2 to

Ilustracja do pytania
A. geometryczne transformowanie obiektu
B. animowanie obiektu
C. zmiana warstwy obiektu
D. narysowanie docelowego obiektu
Geometria transformacji to niezwykle ważne pojęcie w dziedzinie grafiki komputerowej i projektowania. Polega na zmianie kształtu obiektu za pomocą operacji takich jak skalowanie, obracanie, przesuwanie czy odkształcanie. W kontekście pytania, geometria transformacji umożliwia przekształcenie obiektu oznaczonego cyfrą 1 w obiekt oznaczony cyfrą 2 poprzez zmianę jego kształtu i wielkości. Praktyczne zastosowanie transformacji geometrycznych obejmuje m.in. skalowanie w celu dostosowania rozmiarów obiektów do różnych nośników lub kontekstu wyświetlania. Obracanie jest używane do orientacji obiektów w przestrzeni, co jest niezwykle przydatne w modelowaniu 3D czy animacjach. Dobre praktyki projektowania graficznego zalecają korzystanie z transformacji geometrycznych, aby uzyskać spójną i estetyczną kompozycję. Standardy branżowe często definiują konkretne algorytmy i formaty danych dla transformacji, jak na przykład macierze przekształceń w grafice trójwymiarowej. Zrozumienie i umiejętne zastosowanie tych pojęć pozwala na efektywne tworzenie złożonych struktur wizualnych oraz interaktywnych aplikacji.
Pytanie 17

Kod języka CSS można umieścić wewnątrz kodu HTML, posługując się znacznikiem

A. <style>
B. <meta>
C. <body>
D. <head>
Element <style> umożliwia osadzenie stylów CSS bezpośrednio w dokumencie HTML. Jest on umieszczany w sekcji <head> strony, co pozwala na łatwe zarządzanie wyglądem strony bez potrzeby korzystania z zewnętrznych plików CSS. Przykładowo, aby ustawić kolor tła i czcionki dla całej strony, można użyć następującego kodu:<style>body { background-color: lightblue; color: darkblue; }</style>. W ten sposób można szybko zmieniać styl elementów, co jest szczególnie przydatne w prototypowaniu i tworzeniu małych projektów, gdzie nie jest konieczne segregowanie stylów w osobnych plikach. Z punktu widzenia standardów W3C, umieszczanie CSS w sekcji <style> jest zgodne z dobrymi praktykami, zwłaszcza w kontekście wydajności ładowania strony. Należy jednak pamiętać, że dla większych projektów zaleca się korzystanie z zewnętrznych plików CSS, co umożliwia lepszą organizację kodu oraz ponowne użycie stylów w różnych stronach.
Pytanie 18

Jaka funkcja w PHP pozwala na wyświetlenie ciągu n znaków @?

function znaki($znak,$i++){
  for($i=0;$i<$n;$i++)
    print($znak);
}
znaki(@,$n);
A
function znaki($i){
  for($i=0;$i<$n;$i++)
    print("@");
}
znaki($i);
B
function znaki($znak,$i++){
  for($i=0;$i<$n;$i++)
    print($znak);
}
znaki($n);
C
function znaki($znak,$n){
  for($i=0;$i<$n;$i++)
    print($znak);
}
znaki("@",$n);
D
A. A
B. B
C. D
D. C
Odpowiedź D jest prawidłowa ponieważ pokazuje właściwe zastosowanie funkcji w języku PHP aby wyświetlić ciąg n znaków @. W tej funkcji znaki podajemy dwa parametry: pierwszy określa znak do wyświetlenia w tym przypadku @ drugi liczbę powtórzeń czyli n. Funkcja wykorzystuje pętlę for aby iteracyjnie wyświetlać zadany znak dopóki licznik iteracji nie osiągnie wartości n. Przekazanie @ jako pierwszego argumentu i n jako drugiego umożliwia elastyczne i dynamiczne generowanie ciągów o żądanej długości co jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu PHP. Taki sposób pisania kodu sprzyja czytelności i łatwości utrzymania co jest kluczowe w większych projektach gdzie często wymagana jest elastyczność i możliwość ponownego użycia kodu. Ponadto funkcja ta ilustruje podstawowe zasady programowania obiektowego takie jak enkapsulacja i modularność dzięki czemu kod jest łatwiejszy do zrozumienia i modyfikacji gdy zachodzi taka potrzeba. Pamiętaj że w praktycznych zastosowaniach warto używać funkcji bibliotecznych jak str_repeat które oferują podobną funkcjonalność z większą optymalizacją. Takie podejście zapewnia nie tylko poprawność działania ale także optymalizację wydajności co jest istotne szczególnie w aplikacjach o dużym obciążeniu i skali. Poprawne użycie odpowiednich funkcji i struktur danych jest kluczem do utrzymania wysokiej jakości kodu w projektach PHP.
Pytanie 19

W tabeli zwierzeta znajdują się kolumny nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia. Aby uzyskać listę nazw zwierząt, które dożywają przynajmniej 20 lat oraz są ssakami, jakie zapytanie należy wykonać?

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';
B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';
C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;
D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';
Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ spełnia wymagania określone w pytaniu, które dotyczą zarówno długości życia zwierząt, jak i ich przynależności do grupy ssaków. Zapytanie SQL 'SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = ‘ssak‘;' precyzyjnie definiuje warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać oczekiwane wyniki. Warunek 'dlugosc_zycia >=20' zapewnia, że tylko zwierzęta o długości życia wynoszącej co najmniej 20 lat będą uwzględnione w rezultatach, co jest kluczowe dla osiągnięcia zamierzonego celu. Dodatkowo, użycie operatora 'AND' łączy oba kryteria, co oznacza, że obie zasady muszą być spełnione jednocześnie. Dzięki temu zapytanie jest zwięzłe i efektywne, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie baz danych, gdzie ważne jest, aby unikać zbędnych danych w wynikach, co usprawnia proces przetwarzania informacji. Ta metoda jest szczególnie przydatna w kontekście analizy danych i raportowania, gdzie precyzyjne filtry pomagają w uzyskaniu istotnych informacji.
Pytanie 20

Po zrealizowaniu polecenia użytkownik Jacek będzie miał możliwość

GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost';
A. modyfikować strukturę tabeli oraz dodawać nowe dane
B. usuwać rekordy z tabeli i przeglądać informacje
C. usuwać tabelę i zakładać nową
D. przeglądać dane w tabeli i wstawiać nowe dane
Polecenie GRANT SELECT, INSERT ON baza1.mojaTabela TO 'Jacek'@'localhost'; przyznaje użytkownikowi Jacek uprawnienia do przeglądania danych (SELECT) oraz wstawiania nowych danych (INSERT) do tabeli mojaTabela w bazie danych baza1. To oznacza, że Jacek nie ma możliwości usuwania tabeli ani zmiany jej struktury, co jest zarezerwowane dla uprawnień takich jak ALTER czy DROP. Zastosowanie tych uprawnień jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i zarządzania danymi, ponieważ pozwala na kontrolowanie, kto może wykonywać określone operacje w bazie danych. Przykładem praktycznego zastosowania może być sytuacja, w której zespół programistów musi umożliwić pracownikom działu sprzedaży dostęp do danych klientów w tabeli, ale jednocześnie chce zapobiec przypadkowemu usunięciu lub modyfikacji struktury tabeli. W ten sposób, przyznając tylko uprawnienia SELECT i INSERT, administracja bazy danych może zapewnić odpowiedni poziom kontroli nad danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi i zabezpieczeń.
Pytanie 21

Dla strony internetowej stworzono styl, który będzie stosowany tylko do wybranych znaczników, takich jak niektóre nagłówki oraz kilka akapitów. W tej sytuacji, aby przypisać styl do konkretnych znaczników, najodpowiedniejsze będzie użycie

Ilustracja do pytania
A. pseudoklasy
B. selektora akapitu
C. klasy
D. identyfikatora
Pseudoklasy w CSS są używane do stylizowania elementów w określonym stanie, np. :hover dla zmiany stylu po najechaniu myszą. Nie są odpowiednie do przypisywania unikalnych stylów do konkretnych elementów. Identyfikator w CSS, oznaczany przez #, jest używany do stylizowania jednego unikalnego elementu na stronie. Jego użycie jest ograniczone do jednego elementu, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Nie nadaje się do sytuacji, gdy ten sam styl ma być stosowany do wielu elementów, ponieważ zmuszałoby to do definiowania i przypisywania wielu unikalnych identyfikatorów do każdego z nich, co jest przeciwieństwem DRY (Don't Repeat Yourself). Selektor akapitu bezpośrednio odnosi się do wszystkich elementów danego typu, np. p dla wszystkich akapitów. Nie jest on elastyczny, gdy chcemy zastosować styl tylko do niektórych elementów danego typu. Klasy oferują większą elastyczność w zarządzaniu stylami wielu elementów, ponieważ mogą być stosowane do różnych typów elementów w różnych miejscach dokumentu HTML. Ponadto, klasy są bardziej czytelne i ułatwiają utrzymanie kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu front-endowym. Użycie klas wspiera również lepszą strukturę i modularność kodu CSS, co jest istotne w kontekście pracy zespołowej oraz skalowalności projektu.
Pytanie 22

Który z parametrów obiektu graficznego zmieni się po zmianie wartości kanału alfa?

A. Przezroczystość
B. Nasycenie barw
C. Kolejność wyświetlenia pikseli
D. Ostrość krawędzi
Kanał alfa jest kluczowym parametrem w zarządzaniu przezroczystością obiektów graficznych. Przezroczystość definiuje, w jakim stopniu dany obiekt jest widoczny na tle innych elementów graficznych. W systemach graficznych, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, kanał alfa może przyjmować wartości od 0 (całkowicie przezroczysty) do 255 (całkowicie nieprzezroczysty). Kiedy zmieniamy wartość kanału alfa, manipuluje to stopniem przezroczystości danego obiektu, co ma kluczowe znaczenie w projektowaniu graficznym oraz w tworzeniu efektów wizualnych. Przykładowo, w projektowaniu interfejsów użytkownika często stosuje się przezroczystość do uzyskania efektów wizualnych, które poprawiają estetykę oraz funkcjonalność. Dobrą praktyką jest używanie przezroczystości w celu tworzenia głębi i warstwowości w grafice, co może być przydatne w animacjach oraz w aplikacjach mobilnych, gdzie przejrzystość elementów interfejsu wpływa na użyteczność i doświadczenie użytkownika. Warto pamiętać, że manipulowanie kanałem alfa powinno być wcześniej przemyślane, aby osiągnąć zamierzony efekt wizualny bez negatywnego wpływu na czytelność i odbiór projektu.
Pytanie 23

Który z czterech głównych kolorów w modelu barw CMYK jest

A. pomarańczowy
B. brązowy
C. czarny
D. zielony
Model barw CMYK, który jest stosowany głównie w druku, opiera się na czterech podstawowych kolorach: cyjan (C), magenta (M), żółty (Y) oraz czarny (K). Kolor czarny w tym modelu jest kluczowy, ponieważ pozwala na uzyskanie głębszych odcieni i kontrastów, które są trudne do osiągnięcia tylko przy użyciu pozostałych trzech kolorów. W praktyce, stosowanie czarnego tuszu umożliwia również oszczędność na kosztach, gdyż zamiast mieszać kolory, można po prostu nałożyć czarny tusz. Czarny kolor pełni również rolę tzw. "kontrastu" w projektach graficznych, co czyni go niezastąpionym w procesach drukarskich, szczególnie w kontekście druku tekstu oraz wyraźnych detali. Standardy ISO oraz różne normy drukarskie podkreślają znaczenie czarnego tuszu w procesach produkcji, co czyni go fundamentalnym elementem każdej pracy graficznej, która ma być drukowana. Dodatkowo, czarny kolor w modelu CMYK jest także używany do stworzenia ciemniejszych odcieni poprzez nakładanie go na inne kolory, co daje szeroki zakres możliwości twórczych."
Pytanie 24

W języku CSS określono formatowanie znacznika h1 według poniższego wzoru. Zakładając, że do znacznika h1 nie dodano żadnego innego formatowania, wskaż sposób formatowania tego znacznika.

h1 {
    font-style: oblique;
    font-variant: small-caps;
    text-align: right;
}
Ilustracja do pytania
A. C.
B. A.
C. D.
D. B.
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W CSS określono, że znacznik h1 ma być wyświetlany z pochyłą czcionką, co jest osiągane za pomocą właściwości 'font-style: oblique'. Dodatkowo, małe wielkie litery są realizowane przez 'font-variant: small-caps', które zmieniają wszystkie małe litery na wielkie litery, ale z zachowaniem mniejszego rozmiaru. Wreszcie, do wyrównania tekstu do prawej strony służy 'text-align: right'. Wszystko to razem składa się na formatowanie znacznika h1, które zostało zdefiniowane w CSS. To jest dobra praktyka, aby zrozumieć i zapamiętać różne właściwości CSS, ponieważ pozwalają one na bardzo szczegółowe kontrolowanie wyglądu i układu elementów na stronie. Pamiętaj, że CSS jest niezwykle potężnym narzędziem w rękach doświadczonego programisty front-end i pozwala na tworzenie estetycznych, responsywnych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów.
Pytanie 25

Jak można opisać przedstawiony obiekt w JavaScript?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { ... }
}
A. trzema właściwościami
B. dwiema metodami i jedną właściwością
C. trzema metodami
D. dwiema właściwościami i jedną metodą
Obiekt w języku JavaScript to struktura danych, która przechowuje zbiór właściwości, gdzie każda właściwość jest parą klucz-wartość. W podanym przykładzie mamy obiekt o nazwie 'obiekt1' zdefiniowany za pomocą literału obiektowego. Składa się on z dwóch właściwości 'x' i 'y', które mają przypisane wartości liczby całkowitej zero oraz jednej metody 'wsp', która jest funkcją. Właściwości 'x' i 'y' są prostymi wartościami liczbowymi, a metoda 'wsp' jest zdefiniowana jako funkcja, co oznacza, że można ją wywoływać, aby wykonywać pewne operacje. Tego typu struktury są często używane w JavaScript do tworzenia obiektów reprezentujących dane, jak współrzędne punktów na płaszczyźnie. Dzięki możliwości definiowania metod, obiekty mogą wykonywać operacje na swoich danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki zrozumieniu tej struktury, programista może efektywnie zarządzać danymi i logiką aplikacji, stosując dobre praktyki takie jak enkapsulacja i modularność kodu.
Pytanie 26

Proces zmierzający do osiągnięcia przez stronę internetową jak najwyższych pozycji w rankingach wyszukiwarek internetowych nosi nazwę

A. responsywności.
B. walidacji HTML.
C. pozycjonowania.
D. optymalizacji wydajności.
Prawidłowa odpowiedź to „pozycjonowanie”, bo właśnie tak w branży nazywa się proces działań mających na celu osiąganie jak najwyższych pozycji strony w wynikach wyszukiwarek (głównie Google). W praktyce pozycjonowanie obejmuje zarówno SEO on‑page, jak i SEO off‑page. On‑page to m.in. poprawna struktura HTML, nagłówki H1–H3, sensowne tytuły stron (tag title), opisy meta description, przyjazne adresy URL, szybkość ładowania, mobile‑friendly design. Off‑page to głównie link building, czyli zdobywanie wartościowych odnośników z innych serwisów, obecność w katalogach branżowych, artykuły sponsorowane, a także ogólna reputacja domeny. Z mojego doświadczenia pozycjonowanie to nie jednorazowa akcja, tylko stały proces optymalizacji, analizy słów kluczowych, śledzenia statystyk w Google Search Console i Google Analytics, dopasowywania treści do intencji użytkownika. Dobre praktyki mówią, żeby unikać technik black‑hat SEO (np. kupowanie tysięcy spamowych linków, ukryty tekst, keyword stuffing), bo algorytmy wyszukiwarek szybko to wychwytują i mogą nałożyć filtr lub karę. Moim zdaniem kluczowe w pozycjonowaniu jest połączenie technicznie poprawnej strony (wydajność, responsywność, poprawny HTML) z wartościową treścią i rozsądną strategią linków. To właśnie cały ten zestaw działań nazywamy pozycjonowaniem strony w wyszukiwarkach.
Pytanie 27

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na 'toshiba.pl' dla wszystkich rekordów, gdzie pole producent to TOSHIBA. W języku SQL ta zmiana będzie wyglądała następująco

A. UPDATE producent='TOSHIBA' SET URL='toshiba.pl';
B. UPDATE podzespoly.producent='TOSHIBA' SET URL='toshiba.pl';
C. UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl';
D. UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA';
Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ poprawnie wykorzystuje składnię języka SQL do aktualizacji danych w tabeli. W instrukcji UPDATE podzespoly SET URL='toshiba.pl' WHERE producent='TOSHIBA'; najpierw wskazujemy tabelę, w której chcemy dokonać zmian, czyli 'podzespoly'. Następnie używamy klauzuli SET, aby zdefiniować nową wartość pola URL, a klauzula WHERE precyzuje, które rekordy mają zostać zaktualizowane, w tym przypadku te, gdzie producent to 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ stosowanie klauzuli WHERE zapobiega masowym aktualizacjom, które mogą prowadzić do niezamierzonych zmian w danych. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zaktualizować tylko określoną grupę produktów, klauzula WHERE pozwala na precyzyjne określenie zakresu zmian. Wprowadzenie takiej modyfikacji w bazie danych, z uwzględnieniem warunków, minimalizuje ryzyko błędów i poprawia integralność danych.
Pytanie 28

Dostosowanie wyglądu witryny do indywidualnych preferencji użytkownika oraz jego identyfikacja w systemie są możliwe dzięki mechanizmowi

A. cookie
B. obiektów DOM
C. formularzy
D. łączenia z bazą
Odpowiedź dotycząca cookies jest dobra. To ważny element, bo dzięki nim można lepiej dopasować serwis do użytkowników. Cookies to takie małe pliki, które przeglądarka zapisuje na naszym urządzeniu. Pozwalają na zbieranie różnych informacji, jak na przykład co użytkownik lubi, co robi na stronie czy jego dane do logowania. Dzięki temu, gdy wracasz na stronę, serwis może sam dostosować, co widzisz, do tego, co robiłeś wcześniej. Przykłady to zapamiętywanie języka, zawartości koszyka w sklepach online czy automatyczne logowanie. Ważne jest, żeby serwisy informowały użytkowników o cookies i prosiły o zgodę, zwłaszcza w kontekście RODO. Znanie tych zasad jest istotne, jeśli myślisz o pracy w tworzeniu aplikacji webowych, bo to pomaga w lepszym zrozumieniu potrzeb użytkowników.
Pytanie 29

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wizualizację w odcieniach szarości. W tym celu można zastosować funkcję

A. desaturacji
B. kadrowania
C. szumu RGB
D. filtru rozmycia
Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem jego wersji w odcieniach szarości. W kontekście edytorów grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop lub GIMP, desaturacja jest kluczową funkcją, umożliwiającą szybkie przekształcenie zdjęcia kolorowego w monochromatyczne. Tego typu operacje są szczególnie przydatne w fotografii czarno-białej, w grafice artystycznej oraz w projektowaniu, gdzie kolor może odwracać uwagę od kompozycji lub detali. Aby wykonać desaturację, wystarczy zastosować odpowiednią funkcję menu, co pozwala na łatwe i efektywne pozbycie się kolorów. Dobrą praktyką jest również eksploracja różnych metod desaturacji, takich jak konwersja do skali szarości lub użycie filtrów, które mogą dać różne efekty wizualne. Warto również zaznaczyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości, gdyż może zachować pewne informacje o luminancji, które są istotne w kontekście dalszej obróbki obrazu.
Pytanie 30

Wskaż poprawny warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if (mysql_connect_error()}{
B. if (mysql_connect_errno()){}
C. if (mysql_connect_error())()
D. if (mysql_connect_errno()}{
Poprawna odpowiedź, czyli 'if (mysql_connect_errno()){}', jest zgodna z obowiązującymi standardami PHP i umożliwia prawidłowe sprawdzenie błędów połączenia z bazą danych MySQL. Funkcja 'mysql_connect_errno()' zwraca kod błędu, jeżeli wystąpił problem podczas nawiązywania połączenia z bazą danych. Jej użycie w warunku 'if' pozwala na przeprowadzenie odpowiednich operacji, gdy połączenie nie jest możliwe, co jest dobrą praktyką w programowaniu. Warto także zauważyć, że w przypadku, gdy wystąpi błąd, można wykorzystać funkcję 'mysql_connect_error()', aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje na temat problemu. Przykład praktyczny zastosowania: 'if (mysql_connect_errno()) { echo "Błąd połączenia: " . mysql_connect_error(); }' pozwala na wyświetlenie komunikatu o błędzie. Takie podejście nie tylko wprowadza porządek w kodzie, ale także zapewnia lepszą kontrolę nad błędami, co jest kluczowe w tworzeniu stabilnych aplikacji webowych.
Pytanie 31

Jak nazywa się domyślny plik konfiguracyjny dla serwera Apache?

A. .htaccess
B. .configuration
C. configuration.php
D. htaccess.cnf
Plik htaccess.cnf nie jest standardowym plikiem konfiguracyjnym serwera Apache i nie ma on znaczenia w kontekście zarządzania ustawieniami serwera. Często używana jest konwencja .cnf dla plików konfiguracyjnych w innych aplikacjach, jednak nie w przypadku Apache, który do lokalnych ustawień używa właśnie pliku .htaccess. Nazwa .configuration również jest niepoprawna, ponieważ nie odpowiada żadnemu uznanemu formatowi pliku konfiguracyjnego w ekosystemie Apache. Plik konfiguracyjny serwera Apache znajduje się zazwyczaj w lokalizacji /etc/httpd/conf/httpd.conf lub /etc/apache2/apache2.conf, a nie w formie pliku ukrytego z kropką na początku. Trzecią niepoprawną odpowiedzią jest configuration.php, która jest typowa dla aplikacji opartych na PHP, takich jak WordPress czy Joomla, ale nie ma zastosowania w kontekście konfiguracji samego serwera Apache. Tego typu pliki PHP są używane do przechowywania ustawień specyficznych dla aplikacji, a nie serwera. Użycie niepoprawnych nazw plików konfiguracyjnych może prowadzić do nieprawidłowego działania serwera, w tym błędów konfiguracyjnych czy problemów z dostępem i bezpieczeństwem strony. Dlatego ważne jest, aby administratorzy serwerów stosowali się do uznawanych standardów i konwencji w konfiguracji Apache.
Pytanie 32

Tablica tab[] jest wypełniona dowolnymi liczbami całkowitymi. Jaka wartość znajdzie się w zmiennej zm2 po wykonaniu prezentowanego fragmentu kodu?

int tab[10];
int zm1 = 0;
double zm2 = 0;
…
for (int i=0; i < 10; i++)
{
  zm1 = zm1 + tab[i];
}
zm2 = zm1 / 10;
A. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9.
B. Suma elementów tablicy.
C. Suma liczb od 1 do 10.
D. Średnia arytmetyczna elementów tablicy.
Wynik zmiennej zm2 w przedstawionym kodzie to średnia arytmetyczna wartości znajdujących się w tablicy tab. Proces obliczania średniej arytmetycznej polega na zsumowaniu wszystkich elementów tablicy i podzieleniu tej sumy przez liczbę elementów. W tym przypadku zmienna zm1 akumuluje sumę wszystkich wartości tablicy tab, a następnie zmienna zm2 jest obliczana jako zm1 podzielone przez 10, co odpowiada liczbie elementów w tablicy. To podejście jest zgodne z dobrą praktyką programistyczną, ponieważ umożliwia efektywne obliczenie średniej, co jest powszechnie stosowane w analizie danych. W praktycznych zastosowaniach, takich jak przetwarzanie danych finansowych czy naukowych, umiejętność obliczania średnich jest kluczowa, umożliwiając podejmowanie świadomych decyzji na podstawie statystyk. Dodatkowo, warto zauważyć, że dla tablicy różnych typów danych, takich jak float czy double, technika obliczania średniej pozostaje taka sama, aczkolwiek wymaga uwzględnienia precyzji obliczeń.
Pytanie 33

Istnieje tabela o nazwie wycieczki z kolumnami: nazwa, cena oraz miejsca (reprezentujące liczbę dostępnych miejsc). Aby wyświetlić tylko nazwy wycieczek, których cena jest mniejsza od 2000 zł oraz mają co najmniej cztery wolne miejsca, należy użyć zapytania

A. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4
B. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4
C. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3
D. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3
Wszystkie inne odpowiedzi są po prostu błędne i prowadzą do złych wyników w kontekście pytania. Na przykład zapytanie z operatorem OR, czyli 'SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4', pozwala na zwrócenie wycieczek, które spełniają tylko jeden z warunków. To oznacza, że mogą być pokazywane wycieczki droższe, które mają wystarczająco dużo miejsc, co jest niezgodne z wymaganiami. Jeszcze innym błędnym przypadkiem jest użycie operatora AND w 'SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3', gdzie ten drugi warunek jest zbyt ogólny. Powinien precyzować, że miejsc musi być co najmniej cztery, a nie tylko więcej niż trzy. Co więcej, zapytanie 'SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4' zwróci wszystkie kolumny, a nie tylko nazwy wycieczek, co też nie jest tym, czego potrzebujemy. Typowe błędy w myśleniu, które prowadzą do tych błędnych wniosków, to złe łączenie warunków i niewłaściwe zrozumienie, co jest ważne w kontekście wymagań. Aby dobrze pisać zapytania SQL, kluczowe jest zrozumienie struktury danych i logiki, która pozwala na wybranie odpowiednich rekordów.
Pytanie 34

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;
A. PHP
B. JavaScript
C. Python
D. C#
Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.
Pytanie 35

Do grupowania elementów w blok, można użyć znacznika

A. <param>
B. <div>
C. <p>
D. <span>
W tym pytaniu chodziło konkretnie o grupowanie elementów w jeden blok, czyli o wybór typowego elementu blokowego, który pełni rolę ogólnego kontenera. Bardzo łatwo tu pomylić różne znaczniki, bo większość z nich po prostu „coś wyświetla”, ale ich rola w strukturze dokumentu HTML jest zupełnie inna. Znacznik <p> tworzy akapit, czyli logiczny fragment tekstu. Jest również elementem blokowym, ale jego przeznaczenie jest ściśle semantyczne: ma zawierać treść akapitu, a nie dowolne grupy elementów. Wrzucanie tam divów, formularzy czy skomplikowanych struktur to zła praktyka i często prowadzi do błędnego DOM oraz dziwnych efektów w różnych przeglądarkach. Z punktu widzenia standardów HTML <p> nie jest neutralnym kontenerem, tylko konkretnym elementem tekstowym. Z kolei <span> to przeciwieństwo tego, czego szukamy: jest elementem liniowym (inline). Używa się go do zaznaczania fragmentów tekstu lub małych kawałków treści wewnątrz innych elementów, właśnie bez łamania linii, np. do nadania koloru jednemu słowu albo do oznaczenia krótkiego fragmentu dla JavaScriptu. Typowy błąd to traktowanie <span> jak „mini-diva” i próba budowania na nim całych układów strony. Da się to czasem wymusić przez display:block w CSS, ale to obejście, a nie zgodne z ideą HTML rozwiązanie. Natomiast <param> w ogóle nie służy do prezentacji treści ani układu. To znacznik używany historycznie wewnątrz <object> do przekazywania parametrów obiektom osadzanym na stronie (np. wtyczkom, apletem). Dzisiaj praktycznie się go nie używa w nowoczesnym webdevie, a już na pewno nie do grupowania czegokolwiek. Typowe błędne myślenie przy takich pytaniach polega na patrzeniu tylko na efekty wizualne („to też robi nową linię” albo „to też coś grupuje”) zamiast na semantykę i przeznaczenie znacznika. Do neutralnego, blokowego grupowania elementów, które potem stylujemy w CSS albo manipulujemy w JavaScript, standardowo używa się <div> i to jest zgodne zarówno z dokumentacją, jak i z praktyką w realnych projektach.
Pytanie 36

W języku CSS zapis

p::first-line {font-size: 150%;}
zastosowany na stronie z wieloma paragrafami, z których każdy zawiera kilka linii, spowoduje, że
A. cały tekst paragrafu zostanie powiększony o 150%
B. pierwszy paragraf na stronie w całości będzie miał powiększoną czcionkę
C. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie
D. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała mniejszą czcionkę niż pozostałe linie
Odpowiedź jest trafna, bo selektor CSS 'p::first-line' służy do stylizowania wyłącznie pierwszej linii każdego paragrafu. Kiedy przypisujesz styl 'font-size: 150%', to znaczy, że czcionka tej pierwszej linii będzie większa o 50% od standardowego rozmiaru ustalonego w CSS. To dobra praktyka w web designie, bo pomaga w czytelności i nadawaniu hierarchii informacjom. Na przykład, fajnie jest wyróżnić rozpoczęcie tekstu albo zaakcentować ważne dane. Pamiętaj tylko, że efekt będzie widoczny tylko, gdy tekst ma więcej niż jedną linię, bo w przeciwnym razie powiększenie się nie ujawni. Dodatkowo, korzystanie z pseudo-elementów, jak '::first-line', to coś, co jest w standardach CSS i jest naprawdę cenione w branży.
Pytanie 37

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu Java Script, należy wykonać przed pętlą?

var text;
for ( var i = 0; i < tab.length; i++ ) {
  text += tab[i] + "<br>";
}
A. Sprawdzić czy text j est typu znakowego.
B. Zadeklarować zmienną i.
C. Sprawdzić rozmiar tabeli tab.
D. Zainicjować zmienną text.
Wygląda na to, że odpowiedź nie była poprawna. Pozostałe opcje, tj. 'Sprawdzić czy text j est typu znakowego', 'Zadeklarować zmienną i', 'Sprawdzić rozmiar tabeli tab', nie są bezpośrednio związane z poprawnym wykonaniem kodu przedstawionego w pętli. Chociaż wszystkie te działania mogą być istotne w różnych kontekstach programowania, w tym przypadku żadne z nich nie gwarantuje poprawnego wykonania kodu. Deklaracja zmiennej 'i' czy sprawdzenie rozmiaru tabeli 'tab' jest często stosowane w pętlach, jednak nie gwarantują one poprawnego działania kodu w pętli bez odpowiedniego zainicjowania zmiennej 'text'. Zrozumienie tego aspektu jest kluczowe dla efektywnego programowania, zarówno w JavaScript, jak i w innych językach programowania.
Pytanie 38

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.
B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
D. Zmiana jasności zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.
Pytanie 39

Co wpływa na wysokość dźwięku?

A. czas trwania drgań źródła dźwięku
B. metoda pobudzenia drgań
C. częstotliwość drgań fali akustycznej
D. intensywność wzbudzenia drgań
Wysokość dźwięku, nazywana również tonem, jest bezpośrednio związana z częstotliwością drgań fali akustycznej. Częstotliwość to liczba drgań na jednostkę czasu, zazwyczaj mierzona w hercach (Hz). Im wyższa częstotliwość, tym wyższy ton w odbiorze ludzkim. Na przykład, dźwięk o częstotliwości 440 Hz jest powszechnie uznawany za ton A w muzyce, podczas gdy dźwięk o częstotliwości 880 Hz jest jego o oktawę wyższym odpowiednikiem. W praktyce, instrumenty muzyczne są strojone na określone częstotliwości, co pozwala na osiągnięcie harmonii i spójności dźwiękowej. Zgodnie z normami akustycznymi, takie jak ISO 226, istnieją standardy dotyczące postrzegania dźwięku przez ludzi, które potwierdzają, że wysokość dźwięku jest właściwie mierzona poprzez częstotliwość drgań. Warto również zauważyć, że wokaliści i muzycy wykorzystują różne techniki, aby manipulować częstotliwością drgań, co wpływa na ich styl i brzmienie.
Pytanie 40

Po awarii serwera bazy danych, aby jak najszybciej przywrócić pełne działanie bazy, konieczne jest wykorzystanie

A. kompletnej listy użytkowników serwera
B. najświeższej wersji instalacyjnej serwera
C. opisu struktur danych w tabelach
D. aktualnej wersji kopii zapasowej
Aby skutecznie przywrócić działanie bazy danych po jej uszkodzeniu, kluczowe jest wykorzystanie aktualnej wersji kopii zapasowej. Kopie zapasowe są fundamentem każdego planu odzyskiwania danych i powinny być regularnie tworzone zgodnie z polityką zarządzania danymi. Przykładowo, jeśli korzystamy z bazy danych w środowisku produkcyjnym, zaleca się wykonywanie codziennych kopii zapasowych oraz pełnych kopii co tydzień. W przypadku awarii, przywrócenie systemu do stanu sprzed incydentu za pomocą najnowszej kopii zapasowej minimalizuje utratę danych i przestoje. Praktyki takie jak backup w czasie rzeczywistym (real-time backup) mogą być również rozważane, aby ograniczyć ryzyko utraty danych. W kontekście standardów branżowych, organizacje powinny stosować zasady RTO (Recovery Time Objective) i RPO (Recovery Point Objective), które pomogą w określeniu najodpowiedniejszej strategii tworzenia kopii zapasowych i ich przechowywania. Zastosowanie aktualnych kopii zapasowych jest zatem najskuteczniejszym sposobem na przywrócenie funkcjonalności bazy danych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej