Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik logistyk
  • Kwalifikacja: SPL.01 - Obsługa magazynów
  • Data rozpoczęcia: 21 czerwca 2026 21:15
  • Data zakończenia: 21 czerwca 2026 21:29

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Na podstawie danych podanych w tabeli oblicz całkowity koszt związany z uzupełnieniem i utrzymaniem zapasów.

KZ250 000 zł
LD365 dni
KU330 000 zł
A. 560 000 zł
B. 250 000 zł
C. 330 000 zł
D. 580 000 zł
Poprawna odpowiedź wynosząca 580 000 zł jest wynikiem prawidłowego zsumowania kosztów zakupu i utrzymania zapasów. Koszt zakupu wynosi 250 000 zł, co jest kwotą, którą przedsiębiorstwo musi wydać na nabycie towarów lub surowców. Koszt utrzymania zapasów, wynoszący 330 000 zł, obejmuje wszelkie wydatki związane z magazynowaniem, ochroną, a także z ewentualnymi stratami związanymi z przestarzałością lub uszkodzeniem zapasów. Warto zauważyć, że zarządzanie zapasami jest kluczowym elementem strategii operacyjnej w wielu przedsiębiorstwach. Odpowiednie zrozumienie tych kosztów pozwala na lepsze planowanie finansowe oraz optymalizację procesów logistycznych. Na przykład, przy zbyt wysokich kosztach utrzymania zapasów, firma może rozważyć zmniejszenie poziomu zapasów lub wprowadzenie bardziej efektywnych metod magazynowania. Dodatkowo, analiza kosztów zapasów jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania łańcuchem dostaw, co pozwala na zwiększenie efektywności operacyjnej i poprawienie rentowności przedsiębiorstwa.

Pytanie 2

Przedstawiony schemat zasad 5R dotyczy

Ilustracja do pytania
A. organizacji transportu.
B. gospodarki odpadami.
C. zarządzania dystrybucją.
D. warunków magazynowania.
Zasady 5R (Reduce, Reuse, Recycle, Recover, Renew) są kluczowe w kontekście gospodarki odpadami. Poprawna odpowiedź odnosi się do hierarchii działań, które mają na celu minimalizację wpływu odpadów na środowisko. W praktyce, zasady te promują podejście, które zaczyna się od redukcji ilości odpadów, co jest najważniejsze, ponieważ ogranicza potrzebę ich dalszego przetwarzania. Na przykład, w przemyśle produkcyjnym można zredukować ilość odpadów poprzez optymalizację procesów produkcyjnych. Reuse, czyli ponowne wykorzystanie, obejmuje działania takie jak oddawanie przedmiotów, które mogą być użyte przez innych, co zmniejsza zapotrzebowanie na nowe produkty. Recykling jest kolejnym kluczowym elementem, polegającym na przetwarzaniu odpadów w celu uzyskania surowców wtórnych. Odzysk energii i odnawianie zasobów to zaawansowane działania, które mogą przynieść korzyści ekologiczne i ekonomiczne. Zasady 5R są zgodne z globalnymi standardami, takimi jak ISO 14001, które promują zrównoważony rozwój i odpowiedzialne zarządzanie środowiskowe.

Pytanie 3

Jakie będą koszty wyładunku dostawy, jeżeli stawka roboczogodziny wózka widłowego wynosi 20 zł, a pracownik jest opłacany kwotą 8 zł za godzinę, i wyładunek potrwa 6 godzin?

A. 488 zł
B. 168 zł
C. 120 zł
D. 480 zł
Wszystkie niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnych kalkulacji, które nie uwzględniają pełnych kosztów związanych z wyładunkiem dostawy. Na przykład, koszt wyładunku nie powinien być analizowany tylko na podstawie stawki pracownika, lecz także należy brać pod uwagę dodatkowe koszty związane z użyciem wózka widłowego, co jest kluczowe dla uzyskania rzetelnych wyników. W przypadku, gdy użytkownik wskazuje na 120 zł, może to wynikać z błędnego założenia, że całkowity koszt wyładunku wynika jedynie z wynagrodzenia pracownika. Dla przypomnienia, koszt roboczogodziny wózka widłowego wynosi 20 zł, co powinno być uwzględnione w kalkulacjach. Z kolei odpowiedzi 488 zł i 480 zł są wynikiem poważnych błędów w dodawaniu lub mnożeniu, co sugeruje nieprawidłowe podejście do obliczeń. Ostatecznie, kluczowe jest zrozumienie, że przy ustalaniu kosztów operacyjnych należy brać pod uwagę wszystkie istotne elementy, w tym sprzęt oraz czas pracy. Takie podejście jest normą w branżach związanych z logistyką i transportem, gdzie precyzyjne obliczenia są niezbędne dla efektywności kosztowej i prawidłowego budżetowania. Częstym błędem jest ograniczenie się do jednego aspektu kosztów, co prowadzi do mylnych wniosków i nieefektywnego zarządzania finansami.

Pytanie 4

Produkty, które są klasyfikowane jako grupa C w analizie ABC zapasów, to

A. produkty o wartości obrotu średniej
B. produkty o niskiej wartości obrotu
C. produkty o wysokiej wartości obrotu
D. produkty bezużyteczne
Grupa C w analizie ABC odnosi się do produktów o niskiej wartości obrotu. W systemie klasyfikacji ABC, który służy do zarządzania zapasami, produkty są klasyfikowane na podstawie ich wartości obrotu, co jest kluczowym wskaźnikiem dla efektywności zarządzania zapasami. Grupa A obejmuje przedmioty o wysokiej wartości obrotu, które generują największy przychód, grupa B to produkty o średniej wartości, a grupa C to te, które mają niski wpływ na całkowity obrót. Klasyfikacja ta pomaga przedsiębiorstwom skoncentrować zasoby i działania na tych przedmiotach, które przynoszą największe korzyści finansowe. Przykładowo, przedsiębiorstwo produkcyjne może potrzebować zoptymalizować poziom zapasów dla produktów grupy C, minimalizując koszty przechowywania, ponieważ nie generują one znaczących przychodów. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania zapasami, które wskazują na konieczność różnicowania strategii w zależności od klasyfikacji produktów.

Pytanie 5

Brak magazynów w łańcuchu dostaw może prowadzić do wydatków

A. zamrożenia kapitału
B. utrzymania zapasu
C. utraconych korzyści
D. nadmiaru zapasu
Brak zapasów w łańcuchu dostaw rzeczywiście może prowadzić do utraconych korzyści, co jest kluczowym zagadnieniem w zarządzaniu łańcuchem dostaw. Utracone korzyści występują, gdy firma nie jest w stanie zaspokoić popytu klientów z powodu braku dostępnych produktów. Przykładowo, gdy producent nie ma wystarczającej ilości materiałów do produkcji, może to prowadzić do opóźnień w realizacji zamówień oraz utraty zaufania klientów. Z perspektywy finansowej, minusy te mogą się objawiać nie tylko spadkiem sprzedaży, ale także kosztami związanymi z pozyskiwaniem nowych klientów, którzy mogą być niezadowoleni z obsługi. W praktyce, firmy stosują narzędzia takie jak prognozowanie popytu i zarządzanie zapasami, aby minimalizować ryzyko wystąpienia takich sytuacji. Standardy zarządzania, jak np. Lean Management, podkreślają znaczenie efektywnego zarządzania zapasami, aby zapewnić ciągłość produkcji i dostaw. W efekcie, brak zapasów nie tylko wpływa na bieżące działalności, ale może również zaszkodzić długoterminowej rentowności firmy.

Pytanie 6

W kodzie EAN-13 zawarte są dane

A. prefiks GS 1, numer jednostki kodującej, numer unikalny produktu, cyfra kontrolna
B. prefiks GS 1, numer unikalny produktu, numer jednostki kodowej, cyfra kontrolna
C. cyfra kontrolna, prefiks GS 1, numer jednostki kodującej, numer unikalny produktu
D. cyfra kontrolna, numer jednostki kodującej, numer unikalny produktu, prefiks GS 1
W kodzie kreskowym EAN-13 zawarte są cztery kluczowe elementy: prefiks GS1, numer jednostki kodującej, numer indywidualny towaru oraz cyfra kontrolna. Prefiks GS1, który składa się z 3 cyfr, identyfikuje organizację odpowiedzialną za dany kod, co umożliwia globalną identyfikację produktów. Numer jednostki kodującej, który ma 4 lub 5 cyfr, jest przypisany przez producenta do konkretnego produktu, co pozwala na jego zidentyfikowanie w systemach handlowych. Numer indywidualny towaru, składający się z 5 lub 6 cyfr, reprezentuje specyficzny produkt oraz jego warianty, takie jak rozmiar czy kolor. Ostatnim elementem jest cyfra kontrolna, która jest obliczana na podstawie pozostałych cyfr kodu, a jej celem jest zapewnienie poprawności skanowania. W praktyce, stosowanie tego standardu pozwala na efektywne zarządzanie zapasami, automatyzację procesów sprzedażowych oraz minimalizację błędów związanych z ręcznym wprowadzaniem danych. Wprowadzenie kodów EAN-13 w systemach logistycznych i handlowych przyczyniło się do znacznej poprawy dokładności i wydajności operacyjnej.

Pytanie 7

Obszar rachunkowości, który zajmuje się analizowaniem oraz dostarczaniem informacji kierownictwu firmy w kontekście organizacji pracy i realizacji działań gospodarczych, określamy mianem

A. finansowa
B. bankowa
C. zarządcza
D. podatkowa
Rachunkowość zarządcza to kluczowy element systemu informacyjnego przedsiębiorstwa, który ma na celu dostarczanie kierownictwu odpowiednich danych dotyczących działalności operacyjnej i finansowej. Jej głównym zadaniem jest wspieranie procesów podejmowania decyzji na różnych szczeblach zarządzania. Rachunkowość zarządcza zajmuje się analizą kosztów, prognozowaniem wyników finansowych oraz przygotowywaniem raportów, które umożliwiają ocenę efektywności działania różnych działów w firmie. Przykładem zastosowania rachunkowości zarządczej może być opracowanie budżetu operacyjnego, które angażuje menedżerów do analizy kosztów i przychodów oraz do planowania przyszłych działań. Praktyczne narzędzia wykorzystywane w rachunkowości zarządczej obejmują analizy rentowności, analizy odchyleń oraz modele kosztów działalności. Warto zauważyć, że standardy rachunkowości zarządczej nie są ściśle regulowane przepisami prawnymi, co daje organizacjom swobodę w dostosowywaniu metod do swoich potrzeb. Dobrą praktyką jest ciągłe monitorowanie i aktualizacja procedur, co pozwala na adaptację do zmieniających się warunków rynkowych i wewnętrznych przedsiębiorstwa.

Pytanie 8

Średni miesięczny popyt w przedsiębiorstwie PXM na asortyment sportowy wyniósł 550 sztuk. Największym zainteresowaniem cieszyło się zapotrzebowanie wynikłe w II tygodniu badanego miesiąca na piłkę siatkową, które wyniosło 650 sztuk, a najmniejszym zainteresowaniem cieszyły się piłki do koszykówki - 80 sztuk w tygodniu IV badanego miesiąca. Ustal wskaźnik sezonowości na tydzień II i IV.

II tydzieńIV tydzień
A.1,180,15
B.1,180,13
C.1,110,11
D.1,100,10
A. B.
B. C.
C. A.
D. D.
Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ wskaźnik sezonowości oblicza się jako stosunek popytu w danym tygodniu do średniego miesięcznego popytu. W przypadku II tygodnia obliczamy wskaźnik jako 650 sztuk (popyt w tygodniu II) podzielone przez 550 sztuk (średni miesięczny popyt). Wynik to 1,18, co wskazuje, że popyt w tym tygodniu był o 18% wyższy niż średni. Dla IV tygodnia dokonujemy podobnego obliczenia: 80 sztuk (popyt w tygodniu IV) podzielone przez 550 sztuk, co daje wskaźnik 0,15. Oznacza to, że popyt w tym tygodniu był o 85% niższy niż średni. Wskaźniki sezonowości są kluczowe w zarządzaniu zapasami i planowaniu produkcji, ponieważ pozwalają przedsiębiorstwom na lepsze dostosowanie się do zmieniających się trendów popytu w różnych okresach. Dzięki tym wskaźnikom można skuteczniej przewidywać potrzeby klientów oraz optymalizować procesy logistyczne, co przekłada się na poprawę efektywności działania firmy. Warto również zauważyć, że analiza sezonowości pozwala na identyfikację potencjalnych okresów wzmożonego zainteresowania określonymi produktami, co może być wykorzystane do lepszego planowania kampanii marketingowych i promocji.

Pytanie 9

Jaką kwotę należy zapłacić spedytorowi morskiemu w przypadku, gdy obsłuży on 2 kontenery 40' oraz 3 kontenery 20', przy stawce 100 USD/TEU (20-stopowa jednostka przeliczeniowa)?

A. 700 USD
B. 500 USD
C. 600 USD
D. 300 USD
Koszt usługi spedytora morskiego oblicza się na podstawie stawki czynnościowej oraz liczby kontenerów, które wymagają obsługi. W tym przypadku stawka wynosi 100 USD za TEU (Twenty-foot Equivalent Unit), co oznacza 20-stopowy kontener. Klient zlecił obsługę 2 kontenerów 40-stopowych oraz 3 kontenerów 20-stopowych. Kontener 40-stopowy jest równoważny 2 TEU, więc 2 kontenery 40-stopowe to 4 TEU. Kontenery 20-stopowe to 3 TEU. Łączna liczba TEU wynosi zatem 4 + 3 = 7 TEU. Koszt usługi spedytora obliczamy, mnożąc liczbę TEU przez stawkę: 7 TEU * 100 USD/TEU = 700 USD. Taka kalkulacja jest standardową praktyką w branży spedycyjnej, uwzględniającą wielkość ładunku, co jest kluczowe dla określenia kosztów transportu morskiego. Warto również zauważyć, że prawidłowe określenie liczby TEU jest kluczowe dla optymalizacji kosztów transportowych.

Pytanie 10

Zaopatrzenie linii produkcyjnej w materiały odbywa się w regularnych cyklach przez

A. w miarę potrzeb bezpośrednio na linię produkcyjną
B. w równych odstępach czasu
C. na żądanie
D. po zakończeniu procesu produkcji
Zaopatrywanie linii produkcyjnej w materiały w miarę potrzeb wydaje się może być elastyczne, ale w praktyce może to prowadzić do wielu problemów. To podejście zwiększa ryzyko opóźnień i przestojów, bo każde zlecenie na dostawę to dodatkowy czas oczekiwania. Potem, kiedy materiały przyjeżdżają po zakończeniu produkcji, to jest po prostu nieefektywne i stwarza niepotrzebne opóźnienia. W efekcie może zdarzyć się, że linie produkcyjne zatrzymują się przez brak kluczowych komponentów, co na pewno wpływa na całą efektywność produkcji. Nie można też zapominać o zarządzaniu ryzykiem związanym ze zmianami popytu. Bez odpowiedniego planowania elastyczność w dostawach może prowadzić do nadwyżek lub niedoborów zapasów. Z mojego doświadczenia wynika, że lepsze podejście to regularne cykle dostaw, które ograniczają te problemy i wspierają stabilność operacyjną w dłuższej perspektywie.

Pytanie 11

W tabeli zamieszczono informacje o zapasie mąki w piekarni w poszczególnych dniach tygodnia. Oblicz średni dzienny zapas dysponowany mąki w piekarni.

Stan magazynowy mąki w piekarni
PoniedziałekWtorekŚrodaCzwartekPiątekSobotaNiedziela
5 t6 t8 t2 t12 t21 t2 t
A. 800 kg
B. 3 500 kg
C. 7 000 kg
D. 8 000 kg
Obliczenie średniego dziennego zapasu mąki w piekarni jest kluczowym aspektem zarządzania zapasami. Aby to zrobić, sumujemy zapasy mąki z każdego dnia tygodnia, co w tym przypadku daje 56 ton lub 56 000 kg. Następnie dzielimy tę wartość przez liczbę dni w tygodniu, czyli 7. W wyniku tego obliczenia otrzymujemy średni dzienny zapas równy 8 ton, co odpowiada 8 000 kg. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu magazynem, które podkreślają konieczność regularnego monitorowania zapasów oraz planowania na podstawie średnich wartości. Zrozumienie, jak obliczać średnie zapasy, pozwala na lepsze prognozowanie potrzeb materiałowych, co z kolei przyczynia się do efektywności operacyjnej piekarni. Oprócz tego, prowadzenie szczegółowych zestawień zapasów umożliwia łatwe identyfikowanie trendów oraz potencjalnych problemów, co jest nieocenione w kontekście optymalizacji procesów produkcyjnych.

Pytanie 12

Producent odpadów opakowaniowych ma obowiązek ich rejestrowania oraz składania stosownych raportów za miniony rok kalendarzowy do marszałka województwa. Do którego dnia w miesiącu w bieżącym roku producent jest zobowiązany przekazać roczne sprawozdania w urzędzie marszałkowskim?

A. Do 31 stycznia
B. Do 30 czerwca
C. Do 30 kwietnia
D. Do 15 marca
Odpowiedź 'Do 15 marca' jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wytwórcy odpadów opakowaniowych mają obowiązek składania rocznych sprawozdań do marszałka województwa do 15 marca roku następującego po roku, którego sprawozdanie dotyczy. Złożenie sprawozdania jest kluczowym elementem systemu gospodarki odpadami, ponieważ pozwala na monitorowanie ilości wytwarzanych odpadów oraz ich efektywnego zarządzania. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce jest konieczność sporządzenia raportu, który zawiera informacje o ilości odpadów wytworzonych w danym roku oraz sposobie ich zagospodarowania. Złożenie sprawozdania w terminie jest istotne także z punktu widzenia ewentualnych kontroli przeprowadzanych przez organy administracji publicznej. Dobre praktyki wskazują, że wytwórcy powinni prowadzić bieżącą ewidencję odpadów, co ułatwia proces zbierania danych potrzebnych do sprawozdań rocznych. Współpraca z wyspecjalizowanymi firmami zajmującymi się gospodarką odpadami może pomóc w realizacji tych obowiązków.

Pytanie 13

Jaką wartość netto osiągną 10-paletowe jednostki ładunkowe, gdy jednostkowa cena brutto wynosi 6,15 zł, a stawka VAT wynosi 23%?

A. 4,74 zł
B. 50,00 zł
C. 5,00 zł
D. 61,50 zł
Wybierając niewłaściwe odpowiedzi, można napotkać kilka typowych pułapek obliczeniowych. Na przykład, odpowiedzi sugerujące wartość 4,74 zł lub 5,00 zł mogą wynikać z błędnego zrozumienia, jak oblicza się wartość netto w kontekście VAT. Odpowiedź wskazująca 4,74 zł może być wynikiem niepoprawnego użycia stawki VAT w obliczeniach, na przykład obliczając wartość netto bez uwzględnienia całkowitego wzoru, który uwzględnia zarówno cenę brutto, jak i stawkę VAT. Z kolei 5,00 zł, choć jest obliczoną wartością netto jednostkową, nie uwzględnia wymaganej ilości 10 jednostek, co prowadzi do błędnych konkluzji. Ważne jest, aby zawsze mieć na uwadze, że przeliczenie wartości brutto na netto wymaga uwzględnienia pełnej formuły oraz wszystkich jednostek ładunkowych. W przypadku 50,00 zł, zastosowanie tego wzoru w kontekście 10 jednostek ładunkowych i 23% VAT jest kluczowe. Dlatego zrozumienie znaczenia dokładnych obliczeń i przeliczeń jest niezbędne, aby uniknąć strat finansowych oraz błędów w prowadzeniu działalności gospodarczej. Kluczowe jest także zrozumienie mechanizmu działania podatku VAT, który wpływa na wszystkie aspekty transakcji handlowych i ma istotne znaczenie w planowaniu finansowym."

Pytanie 14

Zalecana ilość farby potrzebna na pomalowanie jednego stołu wynosi 0,2 litra. Nie planuje się zapasu bezpieczeństwa. Ile litrów farby trzeba zamówić, aby zrealizować zamówienie na 100 sztuk stołów, mając w magazynie: farbę - 3 litry oraz 45 pomalowanych stołów?

A. 8 litrów
B. 11 litrów
C. 20 litrów
D. 9 litrów
Aby prawidłowo obliczyć ilość farby potrzebnej do pomalowania 100 sztuk stołów, należy najpierw ustalić całkowitą ilość farby wymaganej do tego zadania. Norma zużycia farby na jeden stół wynosi 0,2 litra, zatem do pomalowania 100 stołów potrzeba 20 litrów farby (100 sztuk * 0,2 litra/sztukę). Następnie, mając 3 litry farby w magazynie, musimy uwzględnić również stoły, które już zostały pomalowane. Ponieważ 45 stołów jest już gotowych, pozostało do pomalowania tylko 55 stołów (100 - 45). Dla tych 55 stołów potrzebujemy 11 litrów farby (55 sztuk * 0,2 litra/sztukę), ale po odjęciu 3 litrów dostępnych w magazynie, ostateczna ilość farby do zamówienia wynosi 8 litrów. Obliczenia te są zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu zapasami i planowaniu produkcji, co pozwala na efektywne wykorzystanie zasobów.

Pytanie 15

Towary charakteryzujące się wysoką wartością obrotu oraz równomiernym procesem zużycia, według klasyfikacji zapasów ABC/XYZ, przynależą do grupy

A. BY
B. CZ
C. AX
D. BZ
Odpowiedź AX (#3) jest poprawna, ponieważ towary, które charakteryzują się dużą wartością obrotu oraz równomiernym zużyciem, zgodnie z klasyfikacją zapasów ABC/XYZ, znajdują się w grupie AX. Klasyfikacja ta jest fundamentalnym narzędziem w zarządzaniu zapasami, które pozwala na efektywne alokowanie zasobów oraz optymalizację procesów logistycznych. Towary klasy AX to te, które mają wysoki wskaźnik obrotu, co oznacza, że są regularnie sprzedawane i generują znaczące przychody. Dodatkowo ich zużycie jest stabilne i przewidywalne, co ułatwia planowanie zakupów. Przykłady towarów w tej grupie mogą obejmować popularne produkty konsumpcyjne, które są ciągle w obiegu, jak na przykład napoje czy artykuły spożywcze. Zarządzanie takimi zapasami wymaga stałej analizy danych sprzedażowych, co pozwala na utrzymanie optymalnego poziomu zapasów i minimalizację kosztów przechowywania.

Pytanie 16

Pojemnik elastyczny służący do przechowywania piasku określany jest jako pojemnik

A. IBC
B. ACTS
C. big bag
D. tank
Wybór odpowiedzi IBC, tank czy ACTS wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące typów kontenerów oraz ich zastosowania. IBC, czyli Intermediate Bulk Container, jest sztywnym kontenerem stosowanym do transportu płynów i sypkich substancji, ale nie jest on elastyczny. Jego konstrukcja, zazwyczaj metalowa lub plastikowa, ogranicza możliwość formowania się w odpowiedzi na obciążenia, co nie sprawia, że jest on idealnym rozwiązaniem do przechowywania piasku. Podobnie, tank to termin odnoszący się do zbiorników, które również są zaprojektowane do przechowywania cieczy, a nie sypkich materiałów. Tanki nie nadają się do transportu piasku czy innych materiałów sypkich, ponieważ ich konstrukcja nie zapewnia odpowiedniej wentylacji ani elastyczności wymaganej w takich zastosowaniach. ACTS to z kolei skrót, który może odnosić się do różnych systemów transportowych, ale nie ma bezpośredniego związku z elastycznymi kontenerami do sypkich materiałów. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru niepoprawnych odpowiedzi często wynikają z braku zrozumienia różnic pomiędzy różnymi typami kontenerów i ich specyfikacji. Dobrą praktyką jest zapoznanie się ze standardami stosowanymi w branży opakowań oraz ich odpowiednimi zastosowaniami, co może pomóc w lepszym doborze właściwego rodzaju kontenera do danych materiałów.

Pytanie 17

Wyznacz optymalną wielkość dostawy, biorąc pod uwagę planowany roczny popyt na poziomie 40 000 sztuk, koszt realizacji jednego zamówienia wynoszący 500,00 zł, cenę jednostkową równą 100,00 zł oraz wskaźnik rocznego kosztu utrzymania zapasów wynoszący 0,1.

A. 200 szt.
B. 20 000 szt.
C. 2 000 szt.
D. 1 415 szt.
Właściwa odpowiedź wynika z zastosowania modelu zarządzania zapasami znanego jako Ekonomiczna Wielkość Zamówienia (EOQ). W tym przypadku, aby obliczyć EOQ, korzystamy ze wzoru: EOQ = √((2DS)/H), gdzie D to roczny popyt (40 000 szt.), S to koszt obsługi jednego zamówienia (500 zł), a H to roczny koszt utrzymania zapasu na jednostkę (w tym przypadku 10% z ceny jednostkowej 100 zł, co daje 10 zł na sztukę). Po podstawieniu danych do wzoru otrzymujemy EOQ = √((2 * 40000 * 500) / 10) = √(4000000) = 2000 szt. Praktyczne zastosowanie tej metody pozwala na minimalizację całkowitych kosztów związanych z zamówieniami i utrzymywaniem zapasów, co jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu łańcuchem dostaw. Warto zatem wdrażać tę analizę w przedsiębiorstwie, aby zoptymalizować procesy zakupowe i logistyczne, przyczyniając się tym samym do zwiększenia efektywności operacyjnej.

Pytanie 18

Jakie są całkowite wydatki logistyczne firmy przy założeniu, że:
- koszty pracy oraz wykorzystania czynników produkcji wynoszą 1 000 zł
- wydatki finansowe są równe 350 zł
- straty nadzwyczajne wynoszą 210 zł?

A. 2 150 zł
B. 1 560 zł
C. 1 360 zł
D. 2 010 zł
Odpowiedź 1 560 zł jest prawidłowa, ponieważ całkowite koszty logistyczne przedsiębiorstwa oblicza się poprzez zsumowanie wszystkich kosztów związanych z działalnością. W naszym przypadku mamy trzy kategorie kosztów: koszty pracy i zużycia czynników wytwórczych, wydatki finansowe oraz straty nadzwyczajne. Dodając je do siebie, otrzymujemy: 1 000 zł (koszty pracy) + 350 zł (wydatki finansowe) + 210 zł (straty nadzwyczajne) = 1 560 zł. W praktyce, zarządzanie kosztami logistycznymi jest kluczowe dla maksymalizacji efektywności operacyjnej przedsiębiorstwa. Umożliwia to identyfikację obszarów, w których można optymalizować wydatki, np. poprzez renegocjację umów z dostawcami czy automatyzację procesów. Zrozumienie struktury kosztów pozwala również na lepsze planowanie budżetu i prognozowanie zysków. Zastosowanie analizy kosztów w logistyce może prowadzić do zwiększenia konkurencyjności i rentowności firmy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 19

Zasada, która nakazuje wydawanie w pierwszej kolejności jednostek ładunkowych z najkrótszym terminem ważności, określana jest jako

A. LEFO
B. FEFO
C. LIFO
D. FIFO
FEFO, czyli 'First Expired, First Out', to zasada zarządzania zapasami, która koncentruje się na wydawaniu towarów, których termin przydatności upływa najwcześniej. Ta metoda jest szczególnie istotna w branżach, gdzie produkty mają ograniczony czas użycia, takich jak przemysł spożywczy czy farmaceutyczny. Przykładem zastosowania FEFO może być zarządzanie lekami w aptekach, gdzie leki z krótszym terminem ważności są wydawane jako pierwsze, aby zapobiec ich przeterminowaniu. Zastosowanie tej zasady pozwala na minimalizację strat związanych z marnotrawstwem produktów, co jest kluczowe dla utrzymania efektywności operacyjnej oraz zgodności z regulacjami prawnymi. W kontekście dobrych praktyk, FEFO jest wspierane przez systemy informatyczne, które umożliwiają monitorowanie dat ważności na poziomie magazynu oraz automatyzację procesów wydawania, co zwiększa precyzję oraz zmniejsza ryzyko błędów ludzkich. Warto również zaznaczyć, że FEFO często współistnieje z innymi metodami zarządzania zapasami, takimi jak FIFO (First In, First Out), które koncentruje się na czasie przyjęcia towarów, co może prowadzić do zamieszania w przypadku produktów o różnym czasie przydatności.

Pytanie 20

Optymalizacja całkowitych wydatków na zakup oraz utrzymanie zapasów, a także zapewnienie efektywnego przebiegu logistycznych procesów zaopatrzeniowych i produkcyjnych wpływa na wybór

A. dostawcy
B. technologii wytwórczej
C. technologii informacyjnej
D. klienta
Wybór dostawcy odgrywa kluczową rolę w minimalizacji łącznych kosztów zakupu i utrzymania zapasów, ponieważ dostawcy są odpowiedzialni za zapewnienie odpowiednich surowców w odpowiednim czasie i jakości. Efektywna współpraca z dostawcą pozwala na osiągnięcie korzystnych warunków zakupu, co bezpośrednio wpływa na koszty. Przykładowo, długoterminowe umowy z zaufanymi dostawcami mogą prowadzić do obniżenia kosztów jednostkowych oraz zmniejszenia kosztów transportu. Dodatkowo, dostawcy mogą oferować opcje Just-In-Time, co pozwala na redukcję zapasów i związanych z nimi kosztów przechowywania. Dobrym przykładem może być branża produkcyjna, w której efektywne zarządzanie łańcuchem dostaw, przy współpracy z dostawcami, pozwala na optymalizację procesów produkcyjnych i szybkie reagowanie na zmiany popytu. W praktyce, standardy takie jak ISO 9001 podkreślają znaczenie relacji z dostawcami i ich wpływ na jakość produktów i usług, co jest niezbędne dla długotrwałego sukcesu każdej organizacji.

Pytanie 21

Rysunek przedstawia drogę i czas w transporcie kombinowanym. Z rysunku można odczytać, że

Ilustracja do pytania
A. samochód ma większą prędkość przewozu.
B. samochód przewozi większy ładunek.
C. pociąg przewozi większy ładunek.
D. pociąg ma większą prędkość przewozu.
Wybór opcji, że samochód ma większą prędkość przewozu, jest niepoprawny. Na rysunku, który ilustruje drogę i czas w transporcie kombinowanym, widoczna jest wyraźna różnica w nachyleniu linii dla pociągu i samochodu. Mniej stroma linia oznacza, że samochód pokonuje mniejszą odległość w tym samym czasie, co wskazuje, że jego prędkość jest niższa. W praktyce, transport drogowy jest często ograniczany przez czynniki takie jak natężenie ruchu, warunki drogowe oraz przepisy dotyczące prędkości, co ogranicza jego efektywność w porównaniu do transportu kolejowego, który może osiągać większe prędkości na długich dystansach. Również, przy przewozie dużych ładunków, pociąg ma przewagę, ponieważ może przewozić znacznie większe ilości towarów jednocześnie, co zwiększa jego efektywność kosztową. Typowym błędem myślowym prowadzącym do mylnego wniosku o większej prędkości samochodu jest skupianie się na sytuacjach lokalnych, gdzie samochód może wydawać się szybszy, nie uwzględniając długodystansowych perspektyw i ogólnych warunków transportu. Warto również pamiętać o rosnącej roli transportu kolejowego w kontekście zrównoważonego rozwoju, który kładzie nacisk na efektywność energetyczną i mniejsze emisje CO2 w porównaniu do transportu drogowego.

Pytanie 22

Ile należy zapłacić firmie transportowej TRANS za przewóz 24 palet na trasie 180 km?

Cennik firmy transportowej TRANS
Ilości palet
szt.
Cena
zł/km
1 ÷ 103,50
11 ÷ 204,20
21 ÷ 324,50
A. 756,00 zł
B. 610,00 zł
C. 810,00 zł
D. 630,00 zł
Odpowiedź 810,00 zł jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z cennikiem firmy transportowej TRANS, koszt przewozu 24 palet na trasie 180 km oblicza się na podstawie stawki wynoszącej 4,50 zł za kilometr, która obowiązuje dla transportów obejmujących od 21 do 32 palet. W celu obliczenia całkowitego kosztu, mnożymy liczbę kilometrów (180) przez koszt za kilometr (4,50 zł). Takie podejście jest standardem w branży transportowej, gdzie stawki za przewóz są często ustalane w zależności od liczby przewożonych jednostek ładunkowych oraz odległości. Wiedza ta jest kluczowa podczas planowania budżetu na transport i zarządzania kosztami logistycznymi, co ma istotne znaczenie dla efektywności finansowej przedsiębiorstwa. Odpowiednie przeliczenie kosztów transportu pozwala na optymalizację wydatków i lepsze zarządzanie zasobami.

Pytanie 23

W przypadku poważnych oparzeń, które prowadzą do martwicy, czyli całkowitego zniszczenia wszystkich warstw skóry (skóra jest poparzona, czarna lub biała), należy

A. zdezynfekować ranę przy użyciu środków dezynfekujących
B. osłonić odkryte oparzone miejsca jałowymi opatrunkami
C. zdjąć z poszkodowanego ubranie w rejonie poparzenia
D. usunąć martwy, przypalony naskórek oraz pozostałości
Wybór, który polega na używaniu środków dezynfekujących w przypadku poważnych poparzeń, niestety nie jest najlepszy. Gdy mamy do czynienia ze zniszczeniem wszystkich warstw skóry, tradycyjne środki mogą nie tylko nie zadziałać, ale wręcz zaszkodzić. Mogą podrażnić tkanki, co powoduje większy ból i opóźnia gojenie. Kiedy skóra jest martwa, dezynfekcja nie ma sensu, a najważniejsze to chronić ranę przed brudem. Musisz też uważać przy zdejmowaniu ubrań z miejsca poparzenia, jeśli coś się przykleiło, żeby nie uszkodzić skóry jeszcze bardziej. Usuwanie martwego naskórka bez oceny lekarza to również nie najlepszy pomysł. W takich sytuacjach lepiej, żeby zajął się tym specjalista. Stosowanie nieodpowiednich metod może prowadzić do poważnych komplikacji i zwiększonego ryzyka infekcji, więc zawsze lepiej skonsultować się z lekarzem przy poważnych poparzeniach.

Pytanie 24

Zapas surowców w logistycznym łańcuchu dostaw występuje w różnych formach. W odniesieniu do materiałów, które przechodzą przez różne etapy produkcji, mamy do czynienia z zapasem

A. w toku.
B. wyrobów gotowych.
C. w drodze.
D. towarów.
Zapas 'w toku' odnosi się do materiałów, które znajdują się w procesie produkcji, ale nie zostały jeszcze przetworzone na gotowy produkt. To kluczowy element w zarządzaniu łańcuchem dostaw, ponieważ pozwala na śledzenie postępu produkcji i zarządzanie czasem realizacji zamówień. Przykładowo, w branży motoryzacyjnej, komponenty takie jak silniki, skrzynie biegów czy inne części są często wytwarzane w różnych etapach produkcji. Zapas w toku umożliwia producentom ocenę efektywności linii produkcyjnej oraz identyfikację wąskich gardeł. Dobrą praktyką jest wdrażanie systemów ERP (Enterprise Resource Planning), które wspierają monitorowanie stanu zapasu w toku, co z kolei wpływa na optymalizację procesów produkcyjnych oraz minimalizację kosztów związanych z opóźnieniami. Efektywne zarządzanie zapasami w toku jest kluczowe nie tylko dla utrzymania płynności produkcji, ale także dla zapewnienia wysokiej jakości produktów końcowych, co jest zgodne z normami ISO w zakresie zarządzania jakością.

Pytanie 25

Zakład odzieżowy otrzymał zamówienie na 1 000 sztuk ubrań dla dzieci. Aby uszyć jedną sztukę potrzebne jest 2,2 mb materiału. W magazynie dostępne jest 800 mb tkaniny. Ile metrów materiału trzeba zamówić, aby zrealizować to zamówienie?

A. 800 mb
B. 2 200 mb
C. 1 400 mb
D. 1 000 mb
Aby obliczyć ilość tkaniny potrzebnej do zrealizowania zamówienia na 1000 sztuk ubranek dziecięcych, należy pomnożyć liczbę ubranek przez ilość materiału potrzebną do wykonania jednego ubranka. W tym przypadku, jedno ubranko wymaga 2,2 mb tkaniny, zatem całkowite zapotrzebowanie wynosi: 1000 sztuk * 2,2 mb/sztuka = 2200 mb. Ponieważ w magazynie jest tylko 800 mb materiału, konieczne jest zamówienie dodatkowej ilości. Aby określić, ile metrów materiału trzeba zamówić, należy od całkowitego zapotrzebowania odjąć dostępny materiał: 2200 mb - 800 mb = 1400 mb. Takie obliczenia są kluczowe w branży konfekcyjnej, gdzie precyzyjne planowanie zasobów jest niezbędne do efektywnej produkcji i zarządzania kosztami. W praktyce, takie analizy pomagają w uniknięciu opóźnień w realizacji zamówień, co jest ważne dla utrzymania dobrych relacji z klientami oraz optymalizacji procesów produkcyjnych.

Pytanie 26

Planowanie strefy magazynowej powinno uwzględniać między innymi

A. liczbę potencjalnych dostawców produktów
B. liczbę pracowników zatrudnionych w dziale zaopatrzenia
C. sposób płatności za dostarczone towary
D. rodzaj używanych jednostek ładunkowych
Rodzaj stosowanych jednostek ładunkowych jest kluczowym aspektem przy projektowaniu strefy składowania w magazynie, ponieważ wpływa na sposób przechowywania, transportu oraz organizacji przestrzeni. Przykładowo, różne jednostki ładunkowe, takie jak palety, kontenery czy skrzynie, mają różne wymiary i ciężar, co wymaga dostosowania systemów regałowych oraz metod załadunku i rozładunku. Przy wyborze jednostek ładunkowych warto również uwzględnić standardy branżowe, takie jak normy ISO, które definiują wymagania dotyczące wymiarów i nośności tych jednostek. Dobrze zaplanowana strefa składowania powinna umożliwiać efektywne wykorzystanie powierzchni oraz ułatwiać dostęp do towarów, co z kolei przekłada się na wydajność operacyjną magazynu. Przykład zastosowania to wybór wysokich regałów, jeśli dominującą jednostką ładunkową są palety, co pozwala na maksymalne wykorzystanie przestrzeni pionowej magazynu.

Pytanie 27

Przedsiębiorca swoje produkty pakuje do plastikowych kubeczków, które następnie umieszcza w tekturowym pudle. Zgodnie z przedstawionym fragmentem Ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi przedsiębiorca powinien wykazać poziom recyklingu odpadów opakowaniowych na poziomie

Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi
Załącznik nr 1 docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych
Poz.Odpady opakowaniowe powstałe zPoziom w %
rodzaj opakowańodzyskrecykling
1opakowań razem6156
2opakowań z tworzyw sztucznych23,5
3opakowań z aluminium51
4opakowań ze stali, w tym z blachy stalowej51
5opakowań z papieru i tektury61
6opakowań ze szkła61
7opakowań z drewna16
A. 23,5% dla opakowań z plastiku i 61,0% dla opakowań z tektury.
B. 61,0% dla opakowań z plastiku i 51,0% dla opakowań z tektury.
C. 23,5% dla opakowań z plastiku i 51,0% dla opakowań z tektury.
D. 61,0% dla opakowań z plastiku i 16,0% dla opakowań z tektury.
Wybór innych opcji wskazuje na pewne nieporozumienia w zakresie wymogów dotyczących poziomu recyklingu opakowań. Wiele osób błędnie interpretuje dane procentowe, myląc wymagania dla różnych typów materiałów opakowaniowych. Na przykład, odpowiedzi odwołujące się do wyższych wartości recyklingu dla plastiku, jak 61,0%, mogą wynikać z mylnego założenia, że wszystkie materiały opakowaniowe muszą mieć zbliżone standardy recyklingu. W rzeczywistości, legislacja dotycząca recyklingu klarownie określa różne poziomy recyklingu dla odmiennych typów materiałów. Opakowania z plastiku są zazwyczaj trudniejsze do przetworzenia i wymagają bardziej zaawansowanych technologicznie rozwiązań, co przyczynia się do niższych wymagań recyklingowych. Z kolei tektura, jako materiał łatwiejszy w recyklingu, posiada wyższe standardy, które są korzystne dla środowiska. Możliwe, że typowe błędy myślowe związane z tym pytaniem wynikają z niepełnej wiedzy na temat aktualnych przepisów oraz nieznajomości procesu recyklingu, co prowadzi do błędnych wniosków. Warto zatem zaznajomić się z przepisami oraz standardami recyklingu, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób różne materiały opakowaniowe są regulowane.

Pytanie 28

Na początku zmiany stan magazynowy papieru ksero wynosił 600 ryz. W trakcie zmiany otrzymano dostawę papieru w ilości 2 100 ryz, a także dokonano dwóch wydania dla podmiotów zewnętrznych: 250 ryz oraz 310 ryz, oraz jednego wydania na potrzeby własne przedsiębiorstwa w ilości 20 ryz. Jaki poziom stanu magazynowego papieru ksero będzie na koniec zmiany?

A. 920 ryz
B. 2 120 ryz
C. 2 160 ryz
D. 2 040 ryz
Aby policzyć, ile papieru ksero zostało na koniec zmiany, trzeba wziąć pod uwagę wszystkie wpływy i wydania, które miały miejsce w tym czasie. Na początku zmiany mieliśmy 600 ryz. Potem dostaliśmy nową dostawę 2100 ryz, co daje nam razem 2700 ryz. Jednak z tego wydaliśmy 250 ryz dla podmiotów zewnętrznych i 310 ryz, czyli razem 560 ryz. Po tych wydaniach mamy 2700 ryz minus 560 ryz, co daje 2140 ryz. Nie zapominajmy jeszcze, że wydaliśmy też 20 ryz na własne potrzeby, więc stan na koniec to 2140 ryz minus 20 ryz, czyli 2120 ryz. Więc na zakończenie zmiany mamy 2120 ryz papieru ksero. Takie obliczenia są naprawdę ważne w zarządzaniu zapasami, bo dzięki nim możemy lepiej planować, co i kiedy zamawiać oraz dbać o odpowiednią ilość towarów. Z mojego doświadczenia, to ułatwia też monitorowanie efektywności w firmie i planowanie przyszłych zamówień.

Pytanie 29

Na którym rysunku przedstawiono środek transportu wewnętrznego wspomagający w magazynie proces przemieszczania luzem pasz dla zwierząt?

Ilustracja do pytania
A. A.
B. B.
C. D.
D. C.
Odpowiedź D jest trafna, bo pokazuje pojazd, który świetnie nadaje się do transportu luzem. To bardzo ważne, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z paszami dla zwierząt w magazynach. Takie pojazdy z dużą otwartą skrzynią ładunkową są naprawdę idealne do przewożenia sypkich materiałów, które mogą być problematyczne do załadunku i rozładunku innymi wózkami. W praktyce używa się ich na dużą skalę w magazynach, gdzie trzymamy dużo pasz, a więc potrzebujemy czegoś, co szybko i sprawnie przeniesie te materiały. W branży transportu wewnętrznego są różne standardy, jak na przykład ISO 9001, które pokazują, jak ważna jest efektywność. Używanie odpowiednich pojazdów do transportu luzem może mocno zwiększyć wydajność, co z kolei przekłada się na mniejsze straty i lepszą jakość pasz. Tak więc, dobór odpowiedniego transportu to naprawdę kluczowa sprawa w zarządzaniu magazynem.

Pytanie 30

Ułożenie ładunków bezpośrednio na podłodze, gdzie stosy zorganizowano w rzędach lub blokach, znajduje zastosowanie w magazynach

A. wielopoziomowych
B. niskich
C. wysokich
D. specjalistycznych
Jak się ma do magazynów niskich, to fajnie, że ładunki można kłaść prosto na podłodze. To naprawdę pozwala lepiej wykorzystać przestrzeń, bo w takich magazynach wysokość nie jest jakoś specjalnie duża, do 4 metrów. Z własnego doświadczenia widzę, że najlepiej sprawdza się układ blokowy – palety poukładane w rzędach to jest to! Dzięki temu widać dokładnie, co gdzie leży, a dostęp do towarów jest znacznie lepszy. No i tak jak w normach ISO piszą, to wszystko prowadzi do większej wydajności w magazynowaniu. Po prostu, jak można znaleźć bardziej sensowny sposób na rozmieszczenie towarów, to warto z tego skorzystać. Ułożenie jednostek ładunkowych bezpośrednio na posadzce to na pewno dobry wybór w takich przypadkach.

Pytanie 31

Ustal miesięczną strukturę kosztów logistyki w przedsiębiorstwie produkcyjnym.

Rodzaj kosztuKwota kosztów (zł)
Koszty transportu obcego1500,00
Koszty transportu własnego4000,00
Koszty zapasów2500,00
Koszty funkcjonowania magazynów2000,00
A. Koszty transportu obcego 15%, koszty transportu własnego 40%, koszty zapasów 25%, koszty funkcjonowania magazynów 20%.
B. Koszty transportu obcego 15%, koszty transportu własnego 45%, koszty zapasów 35%, koszty funkcjonowania magazynów 20%.
C. Koszty transportu obcego 10%, koszty transportu własnego 40%, koszty zapasów 35%, koszty funkcjonowania magazynów 20%.
D. Koszty transportu obcego 20%, koszty transportu własnego 40%, koszty zapasów 25%, koszty funkcjonowania magazynów 15%.
Poprawna odpowiedź wskazuje na właściwy podział kosztów logistyki w przedsiębiorstwie produkcyjnym, co jest kluczowe dla właściwego zarządzania finansami i efektywności operacyjnej. Koszty transportu obcego, wynoszące 15%, odzwierciedlają wydatki związane z zewnętrznymi dostawcami transportowymi, co pozwala na elastyczność w zarządzaniu flotą i optymalizację kosztów. Koszty transportu własnego na poziomie 40% wskazują na dużą część logistyki realizowanej wewnętrznie, co może być korzystne w przypadku konieczności szybkiej reakcji na zmieniające się potrzeby produkcji. Koszty zapasów na poziomie 25% są niezbędne do utrzymania efektywności produkcji, a ich kontrola jest kluczowa w kontekście minimalizacji strat związanych z przestarzałymi produktami. Koszty funkcjonowania magazynów na poziomie 20% są istotne dla zapewnienia płynności operacyjnej, co wymaga regularnego monitorowania i optymalizacji procesów magazynowych. Takie podejście do struktury kosztów logistyki wpisuje się w najlepsze praktyki zarządzania łańcuchem dostaw, co przekłada się na zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstwa.

Pytanie 32

Rozpoczynając pracę w magazynie meblowym z wysokim składowaniem, pracownik powinien założyć fartuch lub kombinezon roboczy oraz przede wszystkim

A. buty ochronne.
B. rękawice.
C. maskę przeciwpyłową.
D. kask ochronny.
Kask ochronny jest kluczowym elementem wyposażenia osobistego pracownika w magazynie meblowym wysokiego składowania. Jego głównym zadaniem jest ochrona głowy przed urazami spowodowanymi upadającymi przedmiotami oraz w przypadku uderzeń w elementy infrastruktury magazynowej, takie jak regały czy belki nośne. Wysokość składowania mebli oraz intensywność pracy w takich warunkach zwiększają ryzyko wystąpienia niebezpiecznych sytuacji. Zgodnie z normą PN-EN 397, kaski ochronne powinny posiadać odpowiednie certyfikaty potwierdzające ich skuteczność w ochronie. Pracownicy powinni również przechodzić szkolenia dotyczące właściwego użytkowania kasków oraz innych środków ochrony osobistej. Przykładowo, w sytuacji, gdy w magazynie przemieszczane są ciężkie meble za pomocą wózków widłowych, noszenie kasków staje się niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa. Warto również pamiętać, że stosowanie kasków jest powszechnie zalecane nie tylko w magazynach, ale także na placach budowy i w miejscach, gdzie występuje ryzyko urazów głowy.

Pytanie 33

Magazyn stosuje metodę FIFO wydań magazynowych. Z danych zawartych w tabeli wynika, że wartość ewidencyjna 400 szt. cegieł wydanych 16 czerwca wynosi

Obrót magazynowy cegieł
Dzień dostawyDzień wydaniaJednostkowa cena ewidencyjna
[zł/szt.]
Wielkość
dostawy/wydania
[szt.]
19 maja-3,552 500
27 maja-3,502 000
-29 maja3,551 500
10 czerwca-3,603 000
-12 czerwca3,551 000
-12 czerwca3,50800
15 czerwca-3,452 000
A. 1 420,00 zł
B. 1 380,00 zł
C. 1 400,00 zł
D. 1 440,00 zł
Odpowiedź 1 400,00 zł jest prawidłowa, ponieważ w metodzie FIFO (First In, First Out) najpierw wydawane są towary z najwcześniejszych dostaw. W analizowanej sytuacji, do 16 czerwca wszystkie cegły z dostaw 19 i 27 maja zostały wydane, a część z dostawy z 10 czerwca została wykorzystana. Pozostały 400 sztuk cegieł pochodzi właśnie z tej dostawy, która miała cenę ewidencyjną 3,60 zł za sztukę. W związku z tym wartość ewidencyjna wydanych cegieł to 400 sztuk x 3,60 zł = 1 440,00 zł. Odpowiedź 1 400,00 zł w rzeczywistości odnosi się do innej sytuacji, niż ta przedstawiona w danych. W praktyce, znajomość metody FIFO jest kluczowa w zarządzaniu magazynem oraz w prowadzeniu ewidencji towarów, co ma istotne znaczenie dla analizy kosztów oraz efektywności zarządzania zapasami.

Pytanie 34

Wydatki na wynagrodzenia pracowników magazynowych w pierwszym kwartale wyniosły 24 000 zł. Jeśli w styczniu zatrudnionych było 4 pracowników, w lutym 5, a w marcu 3, to jaki był średni miesięczny wskaźnik kosztów zatrudnienia jednego pracownika magazynowego?

A. 8 000 zł/pracownika
B. 2 000 zł/pracownika
C. 4 800 zł/pracownika
D. 6 000 zł/pracownika
Aby obliczyć wskaźnik średnich miesięcznych kosztów zatrudnienia pracownika magazynowego, należy najpierw ustalić całkowite zatrudnienie w każdym z miesięcy w I kwartale. W styczniu zatrudniono 4 pracowników, w lutym 5, a w marcu 3. Łączna liczba pracowników w ciągu trzech miesięcy wynosi więc 4 + 5 + 3 = 12. Koszty osobowe w I kwartale wynoszą 24 000 zł, co należy podzielić przez liczbę miesięcy (3) oraz przez łączną liczbę zatrudnionych pracowników (12). Obliczenia przedstawiają się następująco: (24 000 zł / 3 miesiące) / 12 pracowników = 2 000 zł na pracownika. To oznacza, że średnie miesięczne koszty zatrudnienia jednego pracownika magazynowego wynoszą 2 000 zł. Taki wskaźnik jest użyteczny w analizie kosztów pracy, co pozwala przedsiębiorstwom lepiej planować wydatki oraz optymalizować procesy zatrudnienia zgodnie z potrzebami operacyjnymi. Zrozumienie tych kosztów jest kluczowe w zarządzaniu finansami firmy i efektywnością operacyjną.

Pytanie 35

Zarządzanie dostępnością surowców do produkcji realizowane jest poprzez tworzenie sieci

A. zaopatrzenia przedsiębiorstwa
B. placówek handlowych po stronie zbytu
C. kooperacji produkcji
D. dystrybucji przedsiębiorstw
Odpowiedź "zaopatrzenia przedsiębiorstwa" jest jak najbardziej na miejscu, bo to właśnie zaopatrzenie jest mega ważne w całym procesie produkcyjnym. Firmy muszą dbać o to, żeby surowce i materiały były na czas, żeby produkcja działała sprawnie. Z mojego doświadczenia, świetną praktyką jest współpraca z solidnymi dostawcami i dobre negocjacje umów. Można też pomyśleć o systemie Just-in-Time (JIT), który pomaga ograniczyć zapasy i koszty. Współczesne metody, jak zintegrowane zarządzanie łańcuchem dostaw (SCM), pomagają przedsiębiorstwom lepiej zarządzać zaopatrzeniem i reagować na zmiany w popycie. Efektywne zaopatrzenie to klucz do udanej produkcji, co z kolei prowadzi do lepszej efektywności i niższych kosztów.

Pytanie 36

Zestawienie wszystkich zespołów, podzespołów, części oraz materiałów potrzebnych do wyprodukowania jednej jednostki kompletnego wyrobu, wraz z określeniem zależności pomiędzy nimi, to

A. karta technologiczna
B. KANBAN
C. marszruta produkcyjna
D. BOM
BOM, czyli Bill of Materials, to kluczowy dokument w procesie produkcji, który zawiera szczegółowe zestawienie wszystkich elementów składających się na dany wyrób. W skład BOM wchodzą zespoły, podzespoły, części oraz materiały, a także ich ilości i relacje między nimi. W praktyce, BOM jest używany w zarządzaniu produkcją, planowaniu materiałowym i kontroli kosztów. Na przykład, w branży motoryzacyjnej BOM może zawierać informacje o silniku, skrzyni biegów, układzie hamulcowym i innych komponentach, co pozwala na efektywne planowanie zakupów oraz optymalizację procesów wytwórczych. Standardy takie jak ISO 9001 podkreślają znaczenie dokumentacji procesów produkcyjnych, a BOM jest integralną częścią tego podejścia. Przemyślane zarządzanie BOM pozwala na redukcję błędów, usprawnienie komunikacji między działami oraz poprawę efektywności produkcji, co ma bezpośredni wpływ na rentowność przedsiębiorstwa.

Pytanie 37

W w pełni zautomatyzowanym magazynie wysokiego składowania, ładunki umieszczane są na półkach przy użyciu

A. wózków widłowych
B. automatycznych suwnic
C. układnie regatowych
D. przenośników rolkowych
Układnie regatowe to zaawansowane systemy automatyzacji, które umożliwiają efektywne umieszczanie ładunków na regałach w magazynach wysokiego składowania. Działają one na zasadzie precyzyjnego zarządzania ruchem towarów, wykorzystując zautomatyzowane urządzenia, takie jak roboty i systemy transportowe, które są w stanie samodzielnie poruszać się po magazynie. Przykładem zastosowania układni regatowych mogą być magazyny dużych detalistów, gdzie wymagana jest szybka rotacja towarów oraz minimalizacja błędów w procesie składowania. Wprowadzenie takich systemów zgodnych z normami ISO 9001 pozwala na zwiększenie efektywności operacyjnej oraz ograniczenie kosztów pracy. Co więcej, układnie regatowe mogą współpracować z systemami zarządzania magazynem (WMS), co umożliwia lepsze śledzenie stanu zapasów oraz optymalizację przestrzeni magazynowej. Dlatego układnie regatowe stanowią kluczowy element nowoczesnych magazynów, które dążą do automatyzacji i zwiększenia wydajności.

Pytanie 38

Korzystając z podanego wzoru, oblicz wskaźnik rotacji zapasu w dniach, jeżeli w ciągu roku (360 dni) popyt wyniósł 42 000 kg, a średni zapas wynosił 2 100 kg

Wrzd = Wz / Sp * 360

gdzie:

Wrzd - wskaźnik rotacji zapasu w dniach,

Wz - średni poziom zapasu,

Sp - popyt na zapas.

A. 18 dni.
B. 16 dni.
C. 20 dni.
D. 24 dni.
Licząc wskaźnik rotacji zapasu w dniach, użyliśmy wzoru, który potrzebuje dwóch ważnych rzeczy: średniego poziomu zapasu i popytu na ten zapas. W naszym przypadku średni zapas to 2100 kg, a roczny popyt wynosi 42 000 kg. Żeby obliczyć ten wskaźnik, dzielimy średni zapas przez popyt roczny i mnożymy przez 360 dni. W naszym przykładzie to wychodzi: (2100 kg / 42000 kg) * 360 dni = 18 dni. To znaczy, że zapas odnawia się co 18 dni, co jest ważne, bo pomaga w zarządzaniu zapasami. Wiedza na ten temat może być naprawdę praktyczna w logistyce, bo pozwala lepiej planować zakupy i utrzymywać zapasy na odpowiednim poziomie, co w rezultacie jest dobre dla kosztów i unika przeterminowania towarów.

Pytanie 39

Aby sprostać popytowi na dekoracje świąteczne podczas świąt, stosuje się zapas

A. sezonowy
B. nadmierny
C. zabezpieczający
D. cykliczny
Odpowiedź 'sezonowy' jest poprawna, ponieważ odnosi się do strategii zarządzania zapasami, która jest szczególnie istotna w kontekście sprzedaży produktów związanych z sezonowymi wydarzeniami, takimi jak święta. W okresie świątecznym popyt na ozdoby może znacznie wzrosnąć, co wymaga od firm zwiększenia zapasów tych produktów. Zapas sezonowy jest zaplanowany na określony czas i pozwala przedsiębiorstwom na wykorzystanie okazji, jakie niesie ze sobą sezonowe zwiększenie popytu. Przykładem mogą być sklepy detaliczne, które na kilka tygodni przed Bożym Narodzeniem zamawiają większe ilości ozdób choinkowych, aby zaspokoić oczekiwania klientów. Taki model zarządzania zapasami jest zgodny z dobrymi praktykami w logistyce, które zalecają elastyczne dostosowywanie poziomu zapasów do zmieniającego się popytu. Również w kontekście prognozowania sprzedaży i planowania operacyjnego, strategia ta jest kluczowa dla efektywnego zarządzania zasobami i minimalizowania nadmiaru zapasów po zakończeniu sezonu.

Pytanie 40

Przedstawiony na rysunku znak ostrzegawczy umieszczony na opakowaniu informuje o tym, że przesyłka jest substancją

Ilustracja do pytania
A. bardzo toksyczną.
B. łatwopalną.
C. żrącą.
D. szczególnie łatwopalną.
Wybór innych odpowiedzi, takich jak 'żrącą', 'bardzo toksyczną' czy 'łatwopalną', wynika często z nieporozumień dotyczących klasyfikacji substancji niebezpiecznych. Oznaczenie 'żrącą' odnosi się do substancji mogących powodować uszkodzenia tkanek, co nie ma związku z łatwopalnością. Substancje żrące zazwyczaj mają inną klasyfikację oraz oznakowanie, np. symbol czaszki lub ikona przedstawiająca zniszczenie tkanek. W kontekście 'bardzo toksyczną', oznaczenie to dotyczy substancji, które mogą powodować poważne skutki zdrowotne nawet przy minimalnej ekspozycji, co również nie ma związku z łatwopalnością. Z kolei odpowiedzi wskazujące na 'łatwopalną' nie oddają pełnej skali niebezpieczeństwa substancji oznaczonych jako 'F+', które z definicji są klasyfikowane jako bardzo łatwopalne. Warto zauważyć, że stosując nieodpowiednie klasyfikacje, można wprowadzić zbędne ryzyko, co jest szczególnie problematyczne w kontekście transportu chemikaliów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnych kategorii substancji niebezpiecznych oraz ich właściwego oznakowania, aby móc odpowiednio zarządzać ryzykiem i przestrzegać norm bezpieczeństwa oraz przepisów prawa dotyczących obrotu substancjami chemicznymi.