Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 6 kwietnia 2026 12:10
Data zakończenia: 6 kwietnia 2026 12:47

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Gdzie należy umieścić znacznik meta w języku HTML?

A. w stopce strony internetowej

B. w sekcji nagłówkowej strony internetowej

C. między znacznikami paragrafu

D. między znacznikami body

Znacznik meta w języku HTML jest kluczowym elementem, który powinien być umieszczony w części nagłówkowej (head) dokumentu. Znaczniki meta służą do definiowania różnych informacji o stronie, takich jak zestaw znaków, opis, słowa kluczowe, autor oraz inne istotne dane, które nie są bezpośrednio wyświetlane na stronie. Przykładowo, znacznik meta z atrybutem 'charset' informuje przeglądarki, w jaki sposób interpretować znaki na stronie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowego wyświetlania treści w różnych językach. Standardy HTML5 zalecają umieszczanie znaczników meta w nagłówku, aby umożliwić optymalizację SEO, co zwiększa widoczność strony w wynikach wyszukiwania. Dobrą praktyką jest również dodanie opisu strony przy pomocy znacznika meta 'description', co pozwala wyszukiwarkom na lepsze zrozumienie tematyki strony oraz zwiększa klikalność w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 2

Na tabeli Pracownicy, której wiersze są przedstawione na załączonym obrazie, została zrealizowana podana kwerenda SELECT. Jakie dane zostaną zwrócone?

SELECT imie FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowal' OR stanowisko > 2;

id	imie	nazwisko	stanowisko
1	Anna	Kowalska	1
2	Monika	Nowak	2
3	Ewelina	Nowakowska	2
4	Anna	Przybylska	3
5	Maria	Kowal	3
6	Ewa	Nowacka	4

A. Wyłącznie Anna

B. Monika, Ewelina, Maria

C. Wyłącznie Maria

D. Anna, Maria, Ewa

Kwerenda SQL SELECT imie FROM pracownicy WHERE nazwisko = 'Kowal' OR stanowisko > 2 ma na celu wybranie imion pracowników, którzy spełniają przynajmniej jeden z dwóch warunków. Pierwszy warunek to nazwisko równe Kowal. Drugi warunek dotyczy stanowiska większego niż 2. W analizowanej tabeli mamy trzy osoby spełniające te kryteria: Maria, która ma nazwisko Kowal oraz Anna i Ewa, które mają stanowiska odpowiednio 3 i 4. Dobrą praktyką w pisaniu zapytań SQL jest jasne formułowanie warunków w klauzuli WHERE, aby zoptymalizować działanie bazy danych i uniknąć niepotrzebnych wyników. Zrozumienie działania operatora OR jest kluczowe, ponieważ umożliwia filtrowanie rekordów według wielu kryteriów. W rzeczywistych scenariuszach biznesowych umiejętność tworzenia takich złożonych zapytań pozwala na efektywne zarządzanie danymi i wyciąganie istotnych informacji, co jest podstawą podejmowania decyzji opartych na danych. Dodatkowo, znajomość struktury tabeli oraz typów danych ułatwia formułowanie zapytań, co jest kluczowe w profesjonalnym używaniu SQL.

Pytanie 3

Która z list jest interpretacją pokazanego kodu?

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź D

C. Odpowiedź A

D. Odpowiedź C

Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ odpowiada strukturze listy zagnieżdżonej w HTML. W kodzie źródłowym użyto listy uporządkowanej <ol>, co oznacza, że elementy listy będą numerowane. Każdy element <li> w tej liście może zawierać dodatkowe listy nieuporządkowane <ul>, które są oznaczane jako lista punktowana. W przypadku kodu przedstawionego na rysunku mamy dwie główne pozycje 'muzyka' i 'filmy' zawarte w liście uporządkowanej, stąd 1. muzyka i 2. filmy. Pod pozycjami 'muzyka' i 'filmy' znajdują się listy zagnieżdżone nieuporządkowane, zawierające wpisy 'Wpis1', 'Wpis2', 'Wpis3' i 'Wpis4'. Dobre praktyki w projektowaniu stron sugerują użycie list zagnieżdżonych do klarownego przedstawienia hierarchii informacji. Wykorzystanie list uporządkowanych i nieuporządkowanych jest standardem w semantycznym HTML, co wpływa na dostępność stron internetowych oraz ich zgodność z różnymi urządzeniami i technologiami wspomagającymi. Taka struktura ułatwia również nawigację wśród treści dla użytkowników i algorytmów indeksujących wyszukiwarek internetowych.

Pytanie 4

Które z poniższych twierdzeń na temat klucza głównego jest prawdziwe?

A. W przypadku tabeli z danymi osobowymi może to być pole nazwisko

B. Zawiera jedynie jedno pole

C. Jest unikalny w ramach tabeli

D. Może mieć tylko wartości liczbowe

Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem w projektowaniu baz danych. Jego główną funkcją jest zapewnienie unikalności każdego rekordu w tabeli, co oznacza, że nie mogą istnieć dwa identyczne wiersze z tym samym kluczem podstawowym. To jest kluczowe dla zachowania integralności danych i umożliwia efektywne zarządzanie informacjami. Na przykład, w tabeli z danymi klientów klucz podstawowy może stanowić unikalny identyfikator klienta (np. numer ID), który pozwala na szybkie i jednoznaczne zlokalizowanie rekordu. Dobrą praktyką jest używanie kluczy podstawowych, które są długoterminowo stabilne, co oznacza, że nie zmieniają się w czasie. Warto również stosować technologię baz danych, która wspiera mechanizmy zapewniające unikalność kluczy, takie jak indeksy unikalne. Ponadto, klucz podstawowy nie musi być wyłącznie pojedynczym polem; może składać się z kilku pól, co jest powszechnie stosowane w przypadku złożonych relacji między tabelami.

Pytanie 5

W języku CSS atrybut font-size przyjmuje, zgodnie z nazwami, wartości

A. wyłącznie small, medium, large

B. z zestawu xx-small, x-small, medium, large, x-large, xx-large

C. zaledwie big oraz small

D. jedynie small, smaller, large, larger

Właściwość font-size w CSS pozwala na określenie rozmiaru czcionki za pomocą różnych wartości, w tym predefiniowanych słów kluczowych, które umożliwiają łatwe dostosowanie wielkości tekstu w dokumentach HTML. Oprócz typowych wartości takich jak small, medium i large, CSS oferuje również bardziej szczegółowe opcje, takie jak xx-small, x-small, x-large oraz xx-large. Dzięki temu projektanci mogą lepiej dopasować rozmiar tekstu do kontekstu wizualnego strony. Użycie tych wartości pozwala na uniknięcie problemów z uniwersalnością, gdyż są one zrozumiałe i zgodne z różnymi rozdzielczościami ekranów. Na przykład, podczas projektowania responsywnej witryny, zastosowanie wartości xx-large dla nagłówków oraz x-small dla przypisów skutecznie poprawia czytelność i estetykę. Zgodnie z najlepszymi praktykami, warto również rozważyć użycie jednostek względnych, takich jak em czy rem, co pozwala na jeszcze większą elastyczność w dostosowywaniu rozmiarów tekstu do preferencji użytkownika oraz rozmiaru ekranu.

Pytanie 6

W MS SQL Server komenda RESTORE DATABASE jest używana do

A. przywrócenia bazy danych z kopii zapasowej

B. zaktualizowania bazy danych z weryfikacją więzów integralności

C. usunięcia bazy danych z serwera centralnego subskrybenta

D. rekonstrukcji bazy danych na podstawie danych buforowanych

Polecenie RESTORE DATABASE w MS SQL Server jest kluczowe dla procesu zarządzania danymi, gdyż umożliwia odtworzenie bazy danych z wcześniej wykonanej kopii bezpieczeństwa. To fundamentalne działanie zabezpiecza przed utratą danych i zapewnia ciągłość działania aplikacji. W praktyce, gdy następuje awaria systemu lub dane zostały usunięte przez pomyłkę, administratorzy baz danych korzystają z tego polecenia, aby przywrócić bazę do stanu sprzed zdarzenia. W kontekście dobrych praktyk branżowych, regularne tworzenie kopii zapasowych oraz ich właściwe zarządzanie są kluczowe. Warto także zaznaczyć, że przywracanie bazy danych może być realizowane z pełnych kopii, a także z kopii różnicowych i przyrostowych, co daje elastyczność w zarządzaniu danymi. Ponadto, w przypadku dużych baz danych, techniki takie jak 'Point-in-Time Recovery' pozwalają na przywrócenie bazy do precyzyjnego momentu, co jest nieocenione w sytuacjach kryzysowych.

Pytanie 7

Formatem grafiki wektorowej jest

A. PNG

B. SVG

C. GIF

D. JPG

Poprawnie – format SVG to grafika wektorowa. SVG (Scalable Vector Graphics) jest oparty na XML i opisuje obraz za pomocą figur geometrycznych: linii, krzywych, prostokątów, okręgów, wielokątów oraz tekstu. Dzięki temu obraz nie składa się z pikseli, tylko z równań matematycznych, więc można go dowolnie skalować bez utraty jakości – logo w SVG będzie równie ostre na wizytówce, jak i na ogromnym billboardzie czy ekranie 4K. To jest właśnie główna przewaga grafiki wektorowej nad rastrową. Moim zdaniem w świecie webowym SVG to dzisiaj standard dla ikon, logotypów, prostych ilustracji, wykresów czy schematów. Przeglądarki traktują SVG jako natywny format wspierany przez specyfikację W3C, można go osadzać bezpośrednio w kodzie HTML (inline) albo jako zewnętrzny plik. Co ważne, elementy SVG da się stylować za pomocą CSS i animować przy użyciu CSS lub JavaScript, co daje ogromne możliwości w interfejsach użytkownika i nowoczesnych stronach WWW. W praktyce dobrym podejściem jest używanie SVG wszędzie tam, gdzie grafika ma być skalowalna, lekka i ostra na różnych urządzeniach: responsywne ikony menu, grafiki w interfejsie aplikacji webowych, piktogramy, infografiki. Dodatkowo SVG często ma mniejszy rozmiar pliku niż odpowiednik PNG w wysokiej rozdzielczości, zwłaszcza gdy obraz składa się głównie z prostych kształtów. Z mojego doświadczenia to jeden z kluczowych formatów, które warto dobrze ogarnąć, jeśli myśli się poważnie o grafice komputerowej i front-endzie.

Pytanie 8

Przedstawiony kod języka PHP

$dane = array ('imie' => 'Anna', 'nazwisko' => 'Nowak', 'wiek' => 21);

A. definiuje tablicę z trzema wartościami.

B. jest błędny, nieznany operator =>

C. definiuje tablicę z sześcioma wartościami.

D. jest błędny, indeksami tablicy mogą być tylko liczby całkowite.

Dobra robota, wybrałeś właściwą odpowiedź! Ten kod PHP, który analizujesz, rzeczywiście ustawia tablicę asocjacyjną z trzema parami klucz-wartość. Tak naprawdę tablica asocjacyjna to coś w stylu tablicy, gdzie każdemu elementowi przypisujesz unikalny klucz zamiast numeru indeksu. No i ten operator '=>' to typowy element PHP, służy do przypisywania wartości kluczom w tablicach. W twoim przykładzie widzisz, że kluczami mogą być nie tylko liczby, ale też łańcuchy tekstowe. To naprawdę przydatne, szczególnie przy przechowywaniu informacji, które łatwo zidentyfikować – na przykład numery telefonów czy adresy e-mail. Pamiętaj, że w PHP tablica to jedna z podstawowych struktur danych. Może trzymać różne typy danych, takie jak liczby, teksty, obiekty czy inne tablice, a jej rozmiar może się zmieniać w trakcie działania programu.

Pytanie 9

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. tr:hover { background-color: Pink; }

D. tr { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 10

Rezultatem realizacji zaprezentowanego kodu PHP jest wyświetlenie wartości

A. 47

B. 147

C. 14

D. 136

W pytaniu testowym dotyczącym przedstawionego kodu PHP niektóre odpowiedzi mogą wydawać się intuicyjnie poprawne jednak takie podejście często prowadzi do błędów. Kod PHP wykorzystuje pętlę for która jest formą kontrolowanej iteracji. Rozpoczyna się ona od ustalenia pierwszej wartości zmiennej kontrolnej $i na 1 a pętla kontynuuje swoją pracę tak długo jak długo warunek $i <= 7 jest spełniony. Każdorazowo $i zwiększa się o 3. Niewłaściwe zrozumienie tego mechanizmu może prowadzić do niepoprawnych estymacji wyniku zwłaszcza gdy nie analizuje się kolejnych wyrazów ciągu. Pierwsza wartość to 1 następnie 4 i kończy się na 7. Częstym błędem jest przeoczenie faktu że $i zwiększa się o 3 w każdej iteracji co może skutkować błędnym założeniem że pętla iteruje po wszystkich liczbach od 1 do 7 bezpośrednio. Innym częstym błędem jest błędne odczytanie wyników jako sumy wartości co wynika z niepełnej interpretacji działania funkcji print w kontekście pętli. Warto podkreślić że język PHP w kontekście iteracji wymaga szczególnej uwagi w interpretacji warunków sterujących co jest kluczowe dla prawidłowego działania aplikacji w środowisku produkcyjnym. Unikanie tych błędów wymaga zrozumienia podstawowych zasad działania pętli i dokładnego śledzenia logiki programu co jest esencją programowania proceduralnego i imperatywnego w PHP. To podejście zapobiega prostym błędom logicznym które mogą prowadzić do nieoczekiwanych rezultatów w bardziej złożonych aplikacjach webowych i skryptach.

Pytanie 11

Jaką barwę przedstawia kolor określony w modelu RGB (255, 0, 0)?

A. żółta

B. zielona

C. czerwona

D. niebieska

Barwa zapisana w modelu RGB (255, 0, 0) odnosi się do intensywnego koloru czerwonego. Model RGB (Red, Green, Blue) jest standardem używanym w cyfrowym przetwarzaniu obrazu, gdzie natężenie światła w trzech podstawowych kolorach: czerwonym, zielonym i niebieskim, definiuje ostateczny kolor. Wartości w zakresie od 0 do 255 wskazują na poziom intensywności każdego z tych kolorów, gdzie 0 oznacza brak intensywności, a 255 maksymalną intensywność. W przypadku (255, 0, 0) maksymalne natężenie czerwieni (255) i brak zieleni oraz niebieskiego skutkuje czystym kolorem czerwonym. Przykładem zastosowania koloru czerwonego w praktyce są znaki drogowe, sygnały alarmowe oraz elementy graficzne w interfejsach użytkownika, które mają na celu przyciągnięcie uwagi. Standardy związane z kolorem, takie jak sRGB, definiują sposób, w jaki kolory są reprezentowane na różnych urządzeniach, co zapewnia spójność wizualną. Czerwony jest także jednym z kolorów podstawowych w modelu adytywnym, co podkreśla jego fundamentalne znaczenie w szerokim zakresie zastosowań wizualnych.

Pytanie 12

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

A. Odpowiedź B

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź C

Polecenie rowspan w języku HTML służy do łączenia komórek tabeli w pionie. W podanym fragmencie kodu HTML, atrybut rowspan jest użyty z wartością 2 w pierwszej komórce pierwszego wiersza. Oznacza to, że ta komórka będzie się rozciągać na dwa wiersze, co jest widoczne w odpowiedzi B. Tabelę HTML można wykorzystać do tworzenia złożonych struktur danych, gdzie rowspan jest kluczowe w przypadku, gdy chcemy zminimalizować liczbę komórek i lepiej zorganizować dane w pionowe bloki. Użycie rowspan jest zgodne ze standardami HTML5, które zalecają semantyczne i logiczne układanie danych. Praktyczne zastosowanie rowspan można znaleźć w projektach takich jak raporty finansowe czy skomplikowane formularze, gdzie często wymagane jest łączenie komórek w pionie. W projektowaniu stron internetowych zaleca się stosowanie tabel w przypadkach rzeczywistych danych tabelarycznych, a nie do układu strony, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi dostępności WCAG.

Pytanie 13

Przedstawiona jest tabela pracownicy, w której umieszczono rekordy widoczne obok. Jaką wartość zwróci wykonanie umieszczonej w ramce kwerendy SQL?

SELECT MAX(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja < 3000;

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

A. 2200

B. 5400

C. 1300

D. 2600

Kwerenda SQL SELECT MAX(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja < 3000; służy do znalezienia maksymalnej wartości w kolumnie pensja z rekordów spełniających warunek pensja mniejsza niż 3000. Przeszukując tabelę pracownicy widzimy że wartości spełniające ten warunek to 1300 2600 i 2200. Najwyższą z tych wartości jest 2600 co czyni tę odpowiedź poprawną. Zrozumienie tego typu kwerend SQL jest kluczowe w pracy z bazami danych ponieważ pozwala na wyciąganie konkretnych informacji z dużych zbiorów danych. W praktyce takie zapytania mogą być używane do analizowania danych pracowniczych w firmach gdzie na przykład chcemy zidentyfikować pracowników z wynagrodzeniem poniżej określonego progu. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w branży gdzie używa się agregacji danych do celów analitycznych. Zrozumienie jak działa funkcja MAX() w połączeniu z klauzulą WHERE umożliwia efektywne filtrowanie i przetwarzanie danych co jest niezbędne w wielu aplikacjach biznesowych.

Pytanie 14

W tabeli mieszkancy, która zawiera pola id, imie, nazwisko, ulica, numer oraz czynsz (kwota całkowita), należy uzyskać informacje o osobach zamieszkujących ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz nie przekracza 1000 zł. Klauzula WHERE w zapytaniu powinna wyglądać następująco

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000

B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000

D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000

Kiedy piszemy zapytanie SQL, klauzula WHERE powinna wyglądać tak: 'WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000'. Dlaczego to działa? Bo ta klauzula jasno określa, że interesują nas tylko mieszkańcy z ulicy Mickiewicza, mający numery 71, 72 lub 80, i którzy płacą czynsz mniejszy niż 1000 zł. Użycie AND sprawia, że wszystkie te warunki muszą być spełnione naraz, co jest naprawdę ważne. Możemy to sobie wyobrazić w kontekście zarządzania nieruchomościami, gdzie chcemy pokazać tylko wybraną grupę mieszkańców, na przykład do analizy ich sytuacji finansowej. I tak na marginesie – w SQL lepiej unikać OR, gdy chcemy dostąpić do jasno określonych danych, ponieważ może to dać nam za dużo wyników lub takie, których nie chcemy.

Pytanie 15

Która z poniższych funkcji w języku PHP zamienia słowo "kota" na "mysz" w ciągu "ala ma kota"?

A. str_replace( "kota", "mysz", "ala ma kota");

B. str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

C. replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

D. replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

Odpowiedź str_replace( "kota", "mysz", "ala ma kota") jest prawidłowa, ponieważ funkcja str_replace w PHP jest dedykowana do zastępowania określonych ciągów znaków innymi ciągami w danym tekście. W tym przypadku, str_replace przyjmuje trzy argumenty: pierwszy to ciąg, który chcemy zamienić ("kota"), drugi to ciąg, na który chcemy zamienić ("mysz"), a trzeci to tekst, w którym dokonujemy zamiany ("ala ma kota"). Funkcja przeszukuje tekst i zamienia wszystkie wystąpienia pierwszego argumentu na drugi. W praktyce, jeśli potrzebujemy na przykład zmienić fragmenty tekstu w aplikacji internetowej lub podczas przetwarzania danych, stosowanie str_replace jest bardzo efektywne i powszechnie uznawane za najlepszą praktykę w PHP. Dzięki tej funkcji programiści mogą łatwo modyfikować teksty w bazach danych lub na stronach internetowych, co zwiększa ich elastyczność oraz zwiększa wygodę użytkowników. Z tego powodu, zrozumienie działania str_replace jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP.

Pytanie 16

Które z przedstawionych usług są niezbędne w celu udostępnienia strony internetowej pod adresem https://zawodowe.edu.pl?

A. SMTP, FTP

B. serwer WWW, SMTP, POP3

C. DNS, FTP

D. DNS, serwer WWW, certyfikat SSL

Poprawnie wybrałeś zestaw usług, które są faktycznie niezbędne, żeby strona działała pod adresem https://zawodowe.edu.pl. Po pierwsze DNS – bez tej usługi użytkownik musiałby wpisywać w przeglądarce adres IP serwera, a nie przyjazną nazwę domenową. Serwer DNS przechowuje rekordy, np. typu A lub AAAA, które mapują nazwę „zawodowe.edu.pl” na konkretny adres IP. W praktyce konfigurujesz to u rejestratora domeny albo w panelu hostingowym i dopiero wtedy domena zaczyna „wskazywać” na serwer WWW. Drugi element to serwer WWW (HTTP/HTTPS), czyli oprogramowanie typu Apache, Nginx, LiteSpeed czy IIS, które obsługuje żądania HTTP od przeglądarki, zwraca pliki HTML, CSS, JS, grafiki i generuje odpowiedzi dynamiczne (np. z PHP). Bez działającego serwera WWW sama domena byłaby bezużyteczna – przeglądarka po prostu nie miałaby skąd pobrać treści strony. Trzeci składnik, często niedoceniany, to certyfikat SSL/TLS. Ponieważ adres zaczyna się od https://, połączenie musi być szyfrowane zgodnie ze standardem TLS. Certyfikat SSL potwierdza tożsamość serwera i umożliwia nawiązanie bezpiecznego kanału komunikacyjnego (szyfrowanie, integralność, uwierzytelnienie). W praktyce oznacza to brak ostrzeżeń w przeglądarce typu „Połączenie nie jest bezpieczne” oraz spełnienie aktualnych wymogów bezpieczeństwa i RODO, szczególnie jeśli na stronie są formularze logowania czy kontaktowe. Dobre praktyki branżowe mówią dziś jasno: każda strona z logowaniem, danymi użytkowników, a tak naprawdę praktycznie każda publiczna witryna powinna działać wyłącznie w HTTPS, najlepiej z automatycznym odnowieniem certyfikatu (np. Let’s Encrypt). Moim zdaniem warto od razu przyzwyczajać się do poprawnej konfiguracji: DNS ustawiony na właściwe rekordy, serwer WWW skonfigurowany pod daną domenę (VirtualHost/ServerName) oraz poprawnie zainstalowany certyfikat SSL z przekierowaniem z HTTP na HTTPS.

Pytanie 17

Właściwość CSS animation-duration określa

A. liczba powtórzeń animacji.

B. kierunek rozpoczęcia animacji.

C. opóźnienie startu animacji.

D. czas trwania jednego cyklu animacji.

Właściwość CSS `animation-duration` dokładnie określa, ile czasu trwa jeden pełny cykl animacji – od początku do końca zdefiniowanych klatek kluczowych (`@keyframes`). Jeśli ustawisz `animation-duration: 2s;`, to przeglądarka ma 2 sekundy na przejście od stanu początkowego do końcowego w danej animacji. Moim zdaniem warto to sobie wyobrazić jak czas trwania jednego „przejścia” animacji, zanim ewentualnie zacznie się kolejny obrót, jeśli używasz `animation-iteration-count`. Technicznie jest to czas trwania pojedynczej iteracji, zgodnie ze specyfikacją CSS Animations (W3C). W praktyce wygląda to np. tak: `.box { animation-name: fadeIn; animation-duration: 1.5s; }`. Tu element będzie się „pojawiał” przez 1,5 sekundy. Jeśli dodasz `animation-iteration-count: 3;`, to ta 1,5 sekundowa animacja zostanie odtworzona trzy razy, ale sama długość pojedynczego cyklu nadal wynosi 1,5 s. Częsty dobry nawyk w front-endzie to trzymanie się krótkich, płynnych animacji, zwykle w zakresie 150–500 ms dla prostych efektów (hover, focus), a dłuższych, do 1–2 sekund, dla bardziej złożonych przejść, żeby użytkownik nie czuł się znużony. `animation-duration` przyjmuje wartości w sekundach (`s`) lub milisekundach (`ms`), np. `300ms`. Można też ustawiać różne czasy dla wielu animacji naraz, rozdzielając wartości przecinkami. Warto pamiętać, że jeśli nie podasz `animation-duration`, domyślna wartość to `0s`, czyli animacja tak naprawdę się nie odtworzy – to jeden z częstszych powodów, czemu początkującym „nie działa animacja”. Dobrą praktyką jest zawsze jawne ustawianie `animation-duration` oraz spójne używanie jednostek czasu w całym projekcie, żeby interfejs wyglądał konsekwentnie i profesjonalnie.

Pytanie 18

Podczas edytowania grafiki w programie do obróbki grafiki rastrowej należy usunąć kolory z obrazu, aby uzyskać wersję w odcieniach szarości. Do osiągnięcia tego efektu można wykorzystać funkcję

A. szumu RGB

B. kadrowania

C. filtru rozmycia

D. desaturacji

Desaturacja to proces, który polega na usunięciu kolorów z obrazu, co skutkuje uzyskaniem odcieni szarości. Technika ta jest powszechnie wykorzystywana w edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP. Desaturacja obrazu można zrealizować na kilka sposobów, na przykład poprzez zastosowanie odpowiednich filtrów lub narzędzi. W praktyce, desaturując obraz, można uzyskać różne efekty wizualne, które podkreślają fakturę i kształt elementów, a także mogą być użyteczne w kontekście analizy zdjęć medycznych czy archiwalnych. Standardy dotyczące edycji grafiki, takie jak Adobe RGB czy sRGB, również uwzględniają desaturację jako istotny element przetwarzania kolorów. Warto zauważyć, że desaturacja nie jest tym samym co konwersja do odcieni szarości; pierwsza metoda zachowuje wartości jasności kolorów, podczas gdy druga przekształca je w jednolite odcienie szarości, co może prowadzić do utraty detali. Zastosowanie desaturacji jest szczególnie przydatne w przypadku fotografii czarno-białej, gdzie kluczowe jest zachowanie kontrastu i detali w obrazie.

Pytanie 19

Czym jest relacja w bazach danych?

A. algebraicznym powiązaniem tabel

B. kluczem podstawowym w relacji tabel

C. logicznym powiązaniem tabel

D. połączeniem dwóch pól jednej tabeli

Relacje w bazach danych to coś w rodzaju logicznego połączenia tabel. Dzięki nim możemy łączyć dane z różnych miejsc w sposób, który pozwala na bardziej zaawansowane zapytania. Na przykład, w bazie danych do zarządzania zamówieniami, mamy tabelę 'Klienci' i tabelę 'Zamówienia'. I wiesz co? Relacja między nimi często opiera się na identyfikatorze klienta, który działa jak klucz główny w 'Klienci', a jednocześnie jest kluczem obcym w 'Zamówienia'. To ułatwia życie, bo w ten sposób szybko możemy znaleźć wszystkie zamówienia danego klienta. W praktyce, tworzenie relacyjnych baz danych wiąże się też z takimi zasadami jak normalizacja, która pomaga unikać powtarzania danych i dba o ich integralność. Więc tak, zrozumienie relacji w bazach danych to podstawa, jeśli chcemy tworzyć fajne i działające systemy.

Pytanie 20

Która funkcja języka PHP służy do zapisu danych do pliku?

A. readfile()

B. fgets()

C. fwrite()

D. fread()

Poprawna odpowiedź to fwrite(), ponieważ jest to podstawowa funkcja PHP służąca do zapisu danych do pliku. W typowym scenariuszu najpierw otwierasz plik funkcją fopen(), np. w trybie 'w' (zapis, nadpisanie) albo 'a' (dopisywanie na koniec), a dopiero potem używasz fwrite($uchwyt, $dane). Taki schemat: $fp = fopen('log.txt', 'a'); fwrite($fp, "Nowy wpis\n"); fclose($fp); to w praktyce standardowy wzorzec pracy z plikami w PHP. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać sobie nawyk sprawdzania, czy fopen() się udało (czy nie zwróciło false) oraz czy fwrite() nie zwróciło 0 lub false, bo to jedna z podstawowych dobrych praktyk w programowaniu webowym. W kontekście aplikacji internetowych fwrite() często wykorzystuje się do zapisywania logów (np. własny prosty system logowania błędów), przechowywania prostych danych konfiguracyjnych, cache’owania wygenerowanych stron HTML do plików statycznych, a nawet do eksportu danych do plików CSV. W realnych projektach PHP zapis do pliku trzeba łączyć z odpowiednimi uprawnieniami katalogów na serwerze oraz z kontrolą błędów, żeby aplikacja zachowywała się przewidywalnie nawet wtedy, gdy system plików odmawia zapisu. Dobre praktyki mówią też, żeby nie mieszać logiki aplikacji z zapisem do pliku w losowych miejscach kodu, tylko wydzielić osobne funkcje lub klasy (np. Logger, FileStorage). fwrite() jest wtedy używane pod spodem, a reszta aplikacji tylko woła te wyższe warstwy. Warto też pamiętać o kodowaniu znaków (UTF-8) i o tym, żeby przy danych binarnych (np. obrazki, PDF-y) otwierać plik w trybie 'wb' lub 'ab'. To niby drobiazgi, ale w praktyce często decydują o tym, czy program działa stabilnie na różnych serwerach i systemach operacyjnych.

Pytanie 21

W SQL prawo SELECT w poleceniu GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych na

A. tworzenie nowych tabel

B. pobieranie danych z tabeli

C. zmianę danych w tabeli

D. usuwanie danych z tabeli

Przywilej SELECT w poleceniu GRANT w języku SQL jest kluczowym elementem zarządzania dostępem do danych w bazach danych. Umożliwia on użytkownikowi wykonanie operacji odczytu na danych przechowywanych w tabelach. W praktyce oznacza to, że użytkownik, któremu przyznano ten przywilej, może wykonywać zapytania SELECT, aby przeglądać dane, analizować je i generować raporty. Przykładowo, w kontekście systemu zarządzania bazą danych (DBMS) takiego jak MySQL, po przyznaniu przywileju SELECT dla konkretnej tabeli, użytkownik może wywołać zapytanie takie jak 'SELECT * FROM nazwa_tabeli;', co pozwala mu na wyświetlenie wszystkich rekordów z tej tabeli. Praktyka ta jest zgodna z podstawowymi zasadami zarządzania dostępem do danych, które są zdefiniowane w standardzie SQL. Odczytywanie danych jest fundamentalnym zadaniem w analizie danych, a przywilej SELECT jest często pierwszym krokiem w budowaniu bardziej złożonych zapytań, które mogą obejmować agregacje, filtrowanie czy łączenie tabel. W ten sposób przywilej SELECT nie tylko umożliwia dostęp do danych, ale także stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji na danych.

Pytanie 22

Aby przekształcić tekst „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, jaka funkcja PHP powinna być zastosowana?

A. strstr ('ala ma psa');

B. strtolower('ala ma psa');

C. strtoupper('ala ma psa');

D. ucfirst ('ala ma psa');

Funkcja strtoupper w PHP jest używana do konwersji wszystkich liter w danym ciągu znaków na wielkie litery. W kontekście modyfikacji tekstu „ala ma psa” na „ALA MA PSA”, zastosowanie funkcji strtoupper('ala ma psa') jest poprawnym podejściem. Funkcja ta jest częścią standardowej biblioteki PHP i jest szeroko stosowana w projektach, gdzie zachowanie wielkich liter jest kluczowe. Przykład użycia funkcji strtoupper jest prosty: wystarczy przekazać do niej ciąg, który ma zostać przekształcony. Przykładem może być zapis: $text = 'ala ma psa'; $uppercaseText = strtoupper($text); echo $uppercaseText; co wygeneruje wynik ALA MA PSA. Warto zauważyć, że funkcja ta nie zmienia oryginalnego ciągu, lecz zwraca nowy ciąg z przekształconymi literami. Zastosowanie funkcji strtoupper jest szczególnie przydatne w aplikacjach webowych, gdzie formatowanie tekstu może być kluczowe dla zapewnienia spójności danych wyjściowych oraz ich estetyki.

Pytanie 23

Dodanie do tabeli Produkty kolumny data_produkcji zostanie wykonane kwerendą SQL

A. ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;

B. ALTER TABLE Produkty DROP COLUMN data_produkcji DATE;

C. ALTER TABLE Produkty ADD DATE data_produkcji;

D. ALTER TABLE Produkty DROP data_produkcji DATE;

Prawidłowa odpowiedź wykorzystuje dokładną składnię polecenia ALTER TABLE, którą stosuje się w SQL do modyfikowania struktury istniejącej tabeli. Instrukcja `ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;` robi dwie kluczowe rzeczy: wskazuje tabelę, którą zmieniamy (`Produkty`) oraz dodaje nową kolumnę (`data_produkcji`) z określonym typem danych (`DATE`). Taka forma jest zgodna z typową składnią w popularnych systemach bazodanowych, jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle (choć drobne różnice składniowe mogą się pojawiać w innych, bardziej egzotycznych systemach). W praktyce oznacza to, że po wykonaniu tej komendy tabela zyska nową kolumnę, w której można przechowywać datę produkcji każdego produktu. Typ `DATE` służy do przechowywania samej daty (rok, miesiąc, dzień), bez czasu. To jest dobre rozwiązanie, jeśli interesuje nas tylko kiedy produkt został wyprodukowany, a nie konkretna godzina. W wielu projektach w technikum czy w pracy zawodowej taka kolumna przydaje się np. do wyliczania terminu przydatności, raportów wiekowania towaru, filtrowania produktów po dacie produkcji, a nawet do prostych analiz, kiedy dana partia była wytwarzana. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć sobie taką komendę z dobrymi praktykami modelowania danych: nazwa kolumny powinna być czytelna i jednoznaczna (tutaj `data_produkcji` bardzo dobrze opisuje zawartość), typ danych powinien być możliwie najbardziej dopasowany do przechowywanej informacji (tu `DATE`, a nie np. `VARCHAR`), a zmiany struktury tabeli trzeba wykonywać świadomie, najlepiej mając kopię zapasową bazy lub przynajmniej danej tabeli. W realnych systemach produkcyjnych często dodaje się też ograniczenia, np. `NOT NULL` albo domyślną wartość, na przykład: `ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE NOT NULL DEFAULT CURRENT_DATE;` W testach i nauce zaczyna się jednak od prostszej wersji, takiej jak w tym pytaniu, żeby dobrze zapamiętać podstawowy schemat: `ALTER TABLE <nazwa_tabeli> ADD <nazwa_kolumny> <typ_danych>;`.

Pytanie 24

Do zdefiniowania listy nienumerowanej w języku HTML, jaki znacznik należy zastosować?

A. <ol>

B. <dd>

C. <ul>

D. <dt>

Aby zdefiniować w języku HTML listę nienumerowaną, należy użyć znacznika <ul>, co jest standardem w HTML. Znacznik <ul> oznacza "unordered list", czyli listę, w której poszczególne elementy nie są uporządkowane w kolejności numeracyjnej. Elementy tej listy są zazwyczaj wyświetlane z ikoną (punktami) przed każdym elementem, co podkreśla ich nienumerowany charakter. Każdy element listy jest definiowany za pomocą znacznika <li> (list item). Przykładowo, pełna struktura HTML dla listy nienumerowanej może wyglądać następująco: <ul><li>Pierwszy element</li><li>Drugi element</li></ul>. Używanie list nienumerowanych jest szczególnie pomocne w organizowaniu treści w sposób, który nie wymaga hierarchii, ale raczej prezentuje różne elementy na równym poziomie. W standardach W3C HTML5, <ul> jest zalecanym znakiem do tworzenia takich struktur, co czyni go kluczowym elementem w budowie przejrzystych i zrozumiałych stron internetowych. Implementacja list nienumerowanych w HTML jest istotnym krokiem w tworzeniu semantycznie poprawnych dokumentów, co wpływa na dostępność oraz SEO.

Pytanie 25

W dokumencie HTML zdefiniowano pewne elementy w klasie o nazwie "nomargin". W celu przeprowadzenia operacji na tych elementach za pomocą języka JavaScript, można wykorzystać funkcję

A. getElement("nomargin")

B. getElementsByClassName("nomargin")

C. getElementsByTagName("nomargin")

D. getElementById("nomargin")

Funkcja getElementsByClassName("nomargin") jest poprawnym sposobem na uzyskanie dostępu do elementów HTML przypisanych do klasy o nazwie 'nomargin'. Jest to metoda dostępna w obiekcie document, która zwraca kolekcję wszystkich elementów, które mają wskazaną klasę. W przeciwieństwie do getElementById, która zwraca pojedynczy element o podanym identyfikatorze, getElementsByClassName zwraca listę, co jest szczególnie przydatne, gdy mamy do czynienia z wieloma elementami oznaczonymi tą samą klasą. Przykładowo, jeśli mamy kilka divów z klasą 'nomargin', możemy w łatwy sposób iterować przez wszystkie z nich i stosować różne operacje, takie jak zmiana stylów czy dodawanie zdarzeń. Używanie tej metody jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na selekcję grupy elementów, co z kolei wspiera modularność i łatwość zarządzania kodem. Warto również pamiętać, że w przypadku użycia tej metody, zmiany w DOM będą miały wpływ na wszystkie elementy, co może być przydatne w złożonych interfejsach użytkownika.

Pytanie 26

W CSS, co spowoduje poniższy kod z plikiem rysunek.png?

p {background-image: url("rysunek.png");}

A. widoczny, jeśli zastosowany zostanie znacznik img w kodzie

B. tłem całej witryny

C. tłem dla każdego akapitu

D. pokazany obok każdego akapitu

Wybrana odpowiedź jest poprawna ponieważ w arkuszach stylów CSS zastosowanie selektora elementu p z właściwością background-image powoduje że obraz rysunek.png zostanie ustawiony jako tło dla każdego elementu paragrafu na stronie. Jest to przydatna technika gdy chcemy nadać spójny wygląd wszystkim paragrafom w dokumencie. Tło to może być używane do celów estetycznych lub jako część identyfikacji wizualnej strony. Warto pamiętać że w CSS można dodatkowo kontrolować sposób wyświetlania obrazka tła za pomocą właściwości takich jak background-repeat background-size i background-position co pozwala na precyzyjne dostosowanie wyświetlania. Dobre praktyki zalecają aby obrazy tła były odpowiednio zoptymalizowane pod kątem rozmiaru aby nie wpływały negatywnie na szybkość ładowania strony. W praktyce stosowanie obrazów jako tła w paragrafach może wspierać wizualne narracje oraz zwiększać zaangażowanie użytkowników szczególnie gdy są stosowane w przemyślany sposób w kontekście projektowania doświadczeń użytkownika UX.

Pytanie 27

W języku JavaScript należy uzyskać dostęp do elementu w pierwszym akapicie podanego kodu HTML. Jak można to zrobić za pomocą funkcji

<p>pierwszy paragraf</p>
<p>drugi paragraf</p>
<p>trzeci paragraf</p>
...

A. getElementByTagName('p')[0];

B. getElementByClassName('p.1')[0];

C. getElementById('p1');

D. getElement('p');

Metoda getElementsByTagName('p')[0] jest prawidłowym sposobem odwołania się do pierwszego elementu <p> w dokumencie HTML. Funkcja getElementsByTagName zwraca kolekcję wszystkich elementów o określonej nazwie tagu. W przypadku użycia tagu 'p', funkcja zwraca tablicę wszystkich paragrafów. Aby uzyskać dostęp do pierwszego paragrafu, korzystamy z indeksu [0], co jest zgodne z konwencją numerowania od zera w językach programowania. Praktyczne zastosowanie tej metody obejmuje manipulację treścią lub stylami pierwszego paragrafu, na przykład zmiana jego tekstu za pomocą innerHTML lub dodanie klasy CSS w celu zmiany jego wyglądu. Stosowanie getElementsByTagName jest zgodne z powszechnymi standardami i dobrymi praktykami w pracy z DOM (Document Object Model) w JavaScript. Ważne jest zrozumienie tego mechanizmu, aby efektywnie operować na elementach HTML oraz tworzyć dynamiczne i interaktywne strony internetowe. Warto również pamiętać, że metoda ta zwraca dynamiczną kolekcję, co oznacza, że zmiany w DOM automatycznie wpływają na zawartość zwróconej kolekcji.

Pytanie 28

W CSS, stosowanie poniższego kodu na stronie z kilkoma akapitami, gdzie każdy składa się z kilku linijek, spowoduje, że

p::first-line
 {
     font-size: 150%;
 }

A. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie

B. pierwsza linia każdego z paragrafów będzie miała mniejszą wielkość czcionki od pozostałych linii

C. pierwszy paragraf na stronie będzie miał powiększoną czcionkę w całości

D. cały tekst w paragrafie zostanie powiększony o 150%

Zapis CSS p::first-line { font-size: 150%; } używa selektora pseudo-elementu ::first-line który stosuje stylizację do pierwszej linii każdego paragrafu. W tym przypadku zmieniamy rozmiar czcionki pierwszej linii na 150% jej domyślnej wartości co oznacza że będzie ona o 50% większa niż reszta tekstu. Pseudo-element ::first-line jest często stosowany w projektowaniu stron internetowych aby wyróżnić pierwsze zdanie lub akapit co może pomóc w lepszej organizacji treści i zwiększeniu czytelności. Ten sposób formatowania jest zgodny ze standardami CSS i jest wspierany przez większość nowoczesnych przeglądarek internetowych. Takie podejście może być użyteczne w projektach gdzie istotne jest nadanie unikalnego wyglądu nagłówkom sekcji lub wprowadzeniom bez zmieniania struktury HTML. Ważne jest aby pamiętać że ::first-line stosuje się tylko do elementów blokowych takich jak paragrafy co ogranicza jego użycie do tych specyficznych scenariuszy ale jednocześnie pozwala na precyzyjne dostosowanie stylu tekstu w dokumencie.

Pytanie 29

W CSS, aby ustawić wcięcie pierwszej linii akapitu na 30 pikseli, należy użyć następującego zapisu

A. p { text-spacing: 30px; }

B. p { line-height: 30px; }

C. p { text-indent: 30px; }

D. p { line-indent: 30px; }

Odpowiedź p { text-indent: 30px; } jest poprawna, ponieważ właściwość text-indent w CSS służy do definiowania wcięcia pierwszej linii tekstu w elemencie blokowym, takim jak akapit (p). Umożliwia to nadanie tekstowi estetycznego wyglądu oraz zwiększenie czytelności, szczególnie w dłuższych blokach tekstu. Wartość 30px oznacza, że pierwsza linia akapitu zostanie przesunięta o 30 pikseli w prawo względem pozostałych linii. Przykładowo, jeśli mamy długi akapit z tekstem, zastosowanie wcięcia może pomóc w wyodrębnieniu go wizualnie, co sprzyja lepszemu zrozumieniu zawartości przez użytkowników. Warto także dodać, że standardy CSS są regularnie aktualizowane, a stosowanie dobrych praktyk, takich jak odpowiednie formatowanie tekstu, ma kluczowe znaczenie w projektowaniu responsywnych i przyjaznych dla użytkownika stron internetowych. Wykorzystanie text-indent jest jedną z technik, które przyczyniają się do poprawy UX (User Experience).

Pytanie 30

Jakie mogą być źródła rekordów dla raportu?

A. tabela

B. inny raport

C. zapytanie GRANT

D. zapytanie INSERT INTO

Tabela jest podstawowym źródłem danych, które może być wykorzystane do generowania raportów w systemach zarządzania bazami danych (DBMS). Raporty są często tworzone w oparciu o zawartość tabel, które przechowują zorganizowane dane w postaci wierszy i kolumn. Przykładowo, w systemach takich jak SQL Server czy MySQL, można użyć zapytań SELECT, aby pobrać dane z tabel i zaprezentować je w formie raportu. Stosowanie tabel jako źródła informacji jest zgodne z zasadami normalizacji danych, co pozwala na minimalizację redundancji i zwiększa integralność danych. Dobre praktyki w tworzeniu raportów zakładają, że dane powinny być pobierane z tabel skonstruowanych zgodnie z zasadami projektowania baz danych, co zapewnia efektywność i łatwość w zarządzaniu informacjami. Oprócz tego, raporty mogą być wzbogacane o różne agregacje i analizy, co czyni je bardziej użytecznymi w podejmowaniu decyzji biznesowych. W praktyce, programiści i analitycy danych często korzystają z narzędzi do wizualizacji, takich jak Tableau czy Power BI, które łączą się z danymi w tabelach, aby generować interaktywne raporty i dashboardy.

Pytanie 31

Jak powinna wyglądać prawidłowa, zgodna ze standardami języka HTML, forma samozamykającego się znacznika, który odpowiada za łamanie linii?

A. <br/>

B. </br>

C. </ br>

D. <br> </br>

Zapis samozamykającego się znacznika <br/> jest zgodny z aktualnym standardem HTML, który definiuje, jak powinny być tworzone elementy w dokumentach HTML. Znacznik <br/> służy do łamania linii i jest powszechnie stosowany w tekstach, aby wymusić nową linię w obrębie bloku tekstowego. W HTML5, który jest aktualnie przyjętym standardem, znaczniki samozamykające się, takie jak <br/>, nie wymagają dodatkowego zamknięcia. Znak '/' przed '>' wskazuje, że jest to znacznik samozamykający. Przykłady użycia tego znacznika można znaleźć w różnych kontekstach, na przykład w formularzach, gdzie chcemy oddzielić pola tekstowe, czy w treści artykułów, gdzie chcemy kontrolować formatowanie tekstu. Warto również zaznaczyć, że wcześniejsze wersje HTML, takie jak XHTML, wymagały użycia '/' w takich znacznikach, co mogło prowadzić do nieporozumień. Wiedza na temat poprawnego użycia znaczników HTML jest kluczowa dla tworzenia semantycznego i zgodnego kodu, co ma wpływ na dostępność oraz SEO stron internetowych.

Pytanie 32

Cookie stworzony za pomocą polecenia PHP

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time() + (3600 * 24));

A. będzie przechowywany na serwerze przez 24 godziny

B. wygaśnie po dobie od momentu jego utworzenia

C. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę

D. wygaśnie po jednej godzinie od momentu jego utworzenia

Odpowiedź wygaśnie po jednej dobie od jego utworzenia jest prawidłowa, ponieważ w funkcji setcookie() parametr time() + (3600 * 24) ustala czas wygaśnięcia ciasteczka na 24 godziny, licząc od momentu jego utworzenia. W praktyce oznacza to, że ciasteczko będzie dostępne dla przeglądarki przez całą dobę, co jest przydatne w wielu aplikacjach webowych. Ciasteczka są używane do przechowywania informacji o sesji użytkownika, preferencjach oraz stanach aplikacji. Przykładem zastosowania może być pamiętanie, że użytkownik jest zalogowany, co ułatwia korzystanie z serwisu. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zaleca się ustawianie odpowiednich parametrów dla ciasteczek, takich jak HttpOnly i Secure, a także ich właściwe zarządzanie, aby nie narażać danych użytkowników na niebezpieczeństwo. Ponadto, dobrze jest regularnie przeglądać i aktualizować politykę dotycząca ciasteczek, aby spełniać wymogi przepisów o ochronie danych osobowych, takich jak RODO.

Pytanie 33

Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić

A. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

B. <button onclick="return obliczj()">dodaj</button>

C. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

D. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

Wybór innych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie sposobu przypisywania zdarzeń do elementów HTML w kontekście języka JavaScript. Atrybut onselect w HTML nie jest przeznaczony dla przycisków, lecz dla elementów tekstowych, takich jak input czy textarea, gdzie jest wykorzystywany do reagowania na wybór tekstu przez użytkownika. Zastosowanie onselect w kontekście przycisku jest niepoprawne, gdyż nie wywoła żadnej funkcji w odpowiedzi na kliknięcie użytkownika. Z kolei użycie niewłaściwej nazwy funkcji, jak w przypadku onselect="return dodaj()" dla przycisku "oblicz", wskazuje na błąd logiczny. Jeśli funkcja została nazwana dodaj() w kodzie JavaScript, musi być właśnie tak wywoływana. Zasady dobrego projektowania aplikacji webowych wymagają, aby atrybuty HTML odpowiadały zgodnie z ich przeznaczeniem, co zapewnia poprawne działanie i łatwość debugowania. Poprawne przypisanie zdarzeń to kluczowy aspekt w programowaniu interfejsów użytkownika, a błędne użycie atrybutów prowadzi do problemów z funkcjonalnością strony. Dlatego tak istotne jest zrozumienie i stosowanie właściwych atrybutów zdarzeń, co ułatwia rozwój i zarządzanie aplikacjami internetowymi.

Pytanie 34

W języku HTML zdefiniowano znacznik a oraz atrybut rel nofollow.

A. jest wskazówką dla robota wyszukiwarki Google, aby nie śledził tego linku

B. oznacza, że kliknięcie w link otworzy go w nowej karcie przeglądarki

C. oznacza, że kliknięcie w link nie przekieruje na stronę website.com

D. jest poleceniem dla przeglądarki internetowej, aby nie traktowała słowa "link" jako hiperłącza

Atrybut rel z wartością nofollow w znaczniku a w języku HTML jest kluczowym narzędziem w obszarze SEO i zarządzania linkami na stronach internetowych. Jego głównym celem jest wskazanie robotom wyszukiwarek, że nie powinny one śledzić danego linku ani przekazywać mu wartości PageRank, co jest ważnym czynnikiem w rankingach wyszukiwarek. Zastosowanie nofollow jest powszechne w kontekście linków zewnętrznych, aby zapobiec ewentualnym nadużyciom, takim jak spam czy niechciane linki. Przykładowo, jeśli strona internetowa prowadzi do innej witryny, której treść nie jest w pełni zaufana, dodanie atrybutu nofollow zabezpiecza nas przed negatywnym wpływem na naszą własną reputację w oczach wyszukiwarek. Warto także zauważyć, że nofollow nie uniemożliwia użytkownikom kliknięcia w link, a jedynie informuje roboty wyszukiwarek o braku konieczności śledzenia tego linku. Taki mechanizm wpływa na algorytmy indeksowania, co może przyczynić się do lepszej kontroli nad tym, jakie źródła są promowane przez daną stronę.

Pytanie 35

Jaką wartość uzyska zmienna x po wykonaniu kodu PHP zaprezentowanego w ramce?

A. Ilość wierszy w tabeli produkty, gdzie pole status jest większe od zera

B. Ilość wierszy dodanych do tabeli produkty

C. Ilość wierszy w bazie danych

D. Ilość wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM

W przedstawionym kodzie PHP funkcja mysqli_affected_rows() jest używana do uzyskania liczby wierszy zmienionych przez ostatnie zapytanie MySQL. W tym przypadku zapytanie DELETE FROM produkty WHERE status < 0 próbuje usunąć wszystkie rekordy z tabeli produkty, których pole status ma wartość mniejszą od zera. Po wykonaniu tego zapytania funkcja mysqli_affected_rows($db) zwróci liczbę wierszy, które zostały rzeczywiście usunięte. To jest szczególnie przydatne w kontekście sprawdzania wpływu operacji na bazę danych i pozwala na dynamiczne podejmowanie decyzji w aplikacjach bazodanowych. Przykładowo, jeśli po usunięciu chcemy wykonać dodatkowe operacje tylko wtedy, gdy co najmniej jeden rekord został usunięty, możemy użyć tej funkcji. Zgodnie z dobrymi praktykami, korzystanie z mysqli_affected_rows() jest standardem, gdyż pozwala również na obsługę wyjątków i błędów bazy danych. Optymalizacja operacji DELETE poprzez precyzyjne filtrowanie w WHERE, jak w naszym przykładzie, jest kluczowa dla zachowania wydajności bazy danych szczególnie w dużych systemach produkcyjnych.

Pytanie 36

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, konieczne jest umieszczenie w kodzie HTML

A. <link rel="script" href="/skrypt.js" />

B. <script> skrypt.js </script>

C. <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" />

D. <script src="/skrypt.js"></script>

Poprawna odpowiedź to <script src="/skrypt.js"></script>. Wykorzystanie atrybutu src w tagu <script> to standardowa metoda do ładowania zewnętrznych skryptów JavaScript w HTML. Dzięki temu przeglądarka wie, żeby pobrać i uruchomić kod z pliku skrypt.js. To z kolei pozwala na lepszą organizację, bo możemy używać tego samego skryptu w różnych miejscach projektu. No i w praktyce, to przynosi dużo korzyści, jak łatwiejsze utrzymanie czy debugowanie aplikacji. Jak mamy porządnie zorganizowany kod, to strona się szybciej ładuje, a przeglądarka może buforować te skrypty. Na koniec warto dodać, że dobrze osadzone skrypty wpływają też pozytywnie na SEO, bo wyszukiwarki lubią strony, które są zorganizowane i zoptymalizowane. Warto pamiętać, żeby umieszczać tagi <script> na końcu dokumentu HTML, zaraz przed zamknięciem tagu </body>, bo to pozwala na szybsze wyświetlanie zawartości.

Pytanie 37

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku zdecydowano o podwyżce pensji dla wszystkich pracowników o 100 zł. Ta aktualizacja w bazie danych powinna mieć formę

A. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100

B. UPDATE pensja SET 100

C. UPDATE pensja SET +100

D. UPDATE pracownicy SET pensja = 100

Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest właściwa, ponieważ używa standardowej składni SQL do aktualizacji danych w tabeli. W tym przypadku, instruktacja 'SET pensja = pensja + 100' oznacza, że dla każdego rekordu w tabeli 'pracownicy', wartość kolumny 'pensja' zostanie zwiększona o 100 zł. To podejście jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w programowaniu SQL, ponieważ aktualizuje wartość na podstawie jej bieżącej wartości, co pozwala na zachowanie pełnej kontroli nad danymi. Tego rodzaju aktualizacja jest często stosowana w bazach danych, gdy konieczne jest modyfikowanie istniejących danych na podstawie ich aktualnych wartości. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi wynagrodzeniami, każdemu z nich dodamy stałą kwotę, co sprawia, że struktura danych pozostaje spójna. Dodatkowo, takie podejście ma zastosowanie w praktycznych scenariuszach, takich jak coroczne podwyżki wynagrodzeń, co jest powszechną praktyką w wielu organizacjach, a poprawność tej operacji można zweryfikować poprzez zapytania SELECT po aktualizacji.

Pytanie 38

W tabeli artykuly znajduje się pole o nazwie nowy. Aby pole to wypełnić wartościami TRUE dla każdego rekordu, należy zastosować kwerendę

A. UPDATE artykuly SET nowy = TRUE;

B. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE;

C. INSERT INTO artykuly VALUE nowy = TRUE;

D. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE;

Poprawna kwerenda UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; jest klasycznym przykładem instrukcji aktualizacji danych w SQL. Słowo kluczowe UPDATE wskazuje, że modyfikujemy istniejące rekordy, a nie dodajemy nowe. Nazwa tabeli artykuly określa, w której tabeli wykonujemy operację. Następnie część SET nowy = TRUE ustawia dla kolumny nowy wartość logiczną TRUE we wszystkich wierszach, ponieważ w zapytaniu nie ma klauzuli WHERE. I to jest tu kluczowe: brak WHERE oznacza, że aktualizacja dotknie każdego rekordu w tabeli. Moim zdaniem warto zapamiętać schemat: UPDATE nazwa_tabeli SET kolumna = wartość WHERE warunek;. W praktyce bardzo często dodaje się WHERE, np.: UPDATE artykuly SET nowy = TRUE WHERE data_dodania >= '2026-01-01'; – wtedy oznaczamy jako nowe tylko artykuły dodane od konkretnej daty. W zadaniu jednak wyraźnie jest mowa o każdym rekordzie, więc brak WHERE jest jak najbardziej zgodny z treścią. W większości systemów bazodanowych (MySQL, PostgreSQL, SQL Server, MariaDB) ta składnia jest standardowa i zalecana. Dobra praktyka jest taka, żeby przed odpaleniem UPDATE bez WHERE najpierw zrobić SELECT * FROM artykuly; albo SELECT COUNT(*) FROM artykuly;, żeby mieć świadomość, ile rekordów zmienimy. W projektach produkcyjnych często dodaje się też transakcje, np. w PostgreSQL: BEGIN; UPDATE artykuly SET nowy = TRUE; COMMIT; dzięki temu w razie pomyłki można zrobić ROLLBACK. Warto też wiedzieć, że kolumna typu logicznego może przyjmować wartości TRUE, FALSE, czasem 1/0 (np. w MySQL), ale forma z TRUE/FALSE jest czytelniejsza i bardziej zgodna z semantyką. W wielu aplikacjach webowych pole w stylu nowy służy np. do filtrowania artykułów w panelu administracyjnym albo na stronie głównej: SELECT * FROM artykuly WHERE nowy = TRUE;. To dokładnie ten sam atrybut, który przed chwilą masowo ustawiliśmy poleceniem UPDATE.

Pytanie 39

Jaką funkcję SQL można uznać za nieprzyjmującą argumentów?

A. len

B. year

C. upper

D. now

Funkcja 'now' w SQL jest funkcją systemową, która nie wymaga żadnych argumentów, a jej zadaniem jest zwracanie aktualnej daty i godziny w formacie, który jest zgodny z ustawieniami serwera baz danych. Użycie tej funkcji jest szczególnie przydatne w zadaniach związanych z rejestrowaniem daty utworzenia lub ostatniej modyfikacji rekordów w bazie danych. Przykładem zastosowania może być kwerenda, która wstawia nowy rekord do tabeli, a data utworzenia jest automatycznie ustawiana na bieżący czas: 'INSERT INTO tabela (nazwa, data_utworzenia) VALUES ('Przykład', now());'. Ponadto, w wielu systemach baz danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, funkcje takie jak 'now()' są standardem, co oznacza ich szerokie zastosowanie i zgodność w różnych aplikacjach. Dbanie o automatyczne aktualizowanie znaczników czasowych w bazach danych przy użyciu tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi.

Pytanie 40

Zawarty blok ilustruje proces

A. odczytu lub prezentacji danych

B. realizacji zadania w pętli

C. wykorzystania zdefiniowanej procedury lub funkcji

D. podjęcia decyzji

Wczytywanie lub wyświetlanie danych nie jest poprawnie reprezentowane przez romb w diagramach przepływu sterowania ponieważ te procesy zazwyczaj są liniowe i deterministyczne co oznacza że nie wymagają oceny warunków ani podejmowania decyzji W schematach blokowych wczytywanie lub wyświetlanie danych jest często przedstawiane przez inne symbole jak paralelogram który jednoznacznie wskazuje na operacje wejścia-wyjścia Zastosowanie gotowej procedury lub funkcji również nie jest zgodne z ideą rombu ponieważ procedury i funkcje są zazwyczaj wywoływane w sposób bezwarunkowy i nie wymagają oceny warunkowej Proces ten może być reprezentowany przez prostokąt symbolizujący wykonanie bloku kodu Wykonanie zadania w pętli podobnie jak wywołanie funkcji wymaga innego podejścia do symbolizacji Zwykle wykonanie zadania w pętli jest reprezentowane przez połączenie kilku symboli gdzie romb może występować jako część warunku przerywającego pętlę lub określającego jej kontynuację jednak sam fakt wykonania zadania w pętli nie jest bezpośrednio związany z podejmowaniem decyzji podejmowane decyzje są raczej częścią bardziej złożonej logiki kontrolnej Stąd błędne zaklasyfikowanie tych procesów do grupy zadań decyzyjnych wynika z niezrozumienia roli poszczególnych elementów diagramów przepływu sterowania i ich zastosowania w strukturze programu

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej