Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik spedytor
Kwalifikacja: SPL.05 - Organizacja transportu oraz obsługa klientów i kontrahentów
Data rozpoczęcia: 2 stycznia 2026 15:23
Data zakończenia: 2 stycznia 2026 15:52

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W propozycji ofertowej firmy spedycyjnej powinny być zawarte dane dotyczące

A. usług realizowanych w ostatnim czasie

B. klientów korzystających z usług

C. zakresu oferowanych usług

D. numerów kontaktowych do współpracujących kierowców

Zakres świadczonych usług to kluczowy element oferty handlowej przedsiębiorstwa spedycyjnego, ponieważ pozwala potencjalnym klientom zrozumieć, jakie dokładnie usługi mogą oczekiwać od dostawcy. W kontekście branży logistycznej, zakres usług może obejmować m.in. transport krajowy i międzynarodowy, magazynowanie, obsługę celną, czy transport specjalistyczny. Oferując szczegółowe informacje na temat zakresu usług, firma spedycyjna może lepiej dostosować swoją ofertę do potrzeb klientów, a także wyróżnić się na tle konkurencji. Na przykład, przedsiębiorstwo, które specjalizuje się w przewozie towarów chłodniczych, powinno jasno komunikować tę specjalizację, aby przyciągnąć klientów poszukujących takiej usługi. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, oferta powinna także zawierać informacje o stosowanych technologiach, standardach jakości oraz doświadczeniu zespołu, co dodatkowo podnosi jej wartość w oczach klienta.

Pytanie 2

Na podstawie zamieszczonego w tabeli cennika firmy transportowej oblicz całkowity koszt (netto) załadunku i przewozu 25 pjł na odległość 285 km.

Cennik firmy transportowej - netto
	Za pierwsze 150 km	Za każdy następny kilometr ponad 150 km
Od 1 do 5 pij	150,00 zł	3,50 zł
Od 6 do 10 pij	130,00 zł	2,50 zł
Od 11 do 20 pij	100,00 zł	2,00 zł
Od 21 do 30 pij	95,00 zł	1,50 zł
Ponadto firma dolicza 1,50 zł za załadunek każdej pij

A. 335,00 zł

B. 297,00 zł

C. 430,00 zł

D. 202,00 zł

Koszt załadunku i przewozu 25 pjł na odległość 285 km wynosi 335,00 zł, co potwierdza poprawność Twojego obliczenia. W analizowanym przypadku, stawka za transport obejmowała dwa elementy: koszt za pierwsze 150 km oraz dodatkowy koszt za pozostałe 135 km. Zgodnie z cennikiem, koszt za pierwsze 150 km wynosi 95,00 zł, co jest standardowym podejściem w branży transportowej, gdzie wprowadza się opłaty za podstawowe dystanse. Następnie dla pozostałych kilometrów zastosowano stawkę 1,50 zł za każdy kilometr, co w przypadku 135 km daje dodatkowe 202,50 zł. Do całkowitych kosztów doliczono również opłatę za załadunek, wynoszącą 37,50 zł. Po zsumowaniu tych wartości 95,00 zł + 202,50 zł + 37,50 zł otrzymujemy całkowity koszt 335,00 zł. W praktyce, takie obliczenia są kluczowe w zarządzaniu kosztami transportu, a znajomość cenników i metod wyceny usługi pozwala na bardziej efektywne planowanie wydatków. Warto także zwrócić uwagę na to, jak prawidłowe obliczenia wpływają na konkurencyjność firmy transportowej.

Pytanie 3

Dokument, który potwierdza przybycie statku trampowego do miejsca załadunku lub wyładunku, a także jego gotowość do przeprowadzenia operacji przeładunkowych, to

A. umowa czarterowa

B. manifest ładunkowy

C. nota gotowości

D. list MAWB

Nota gotowości jest kluczowym dokumentem w procesie transportu morskiego, stwierdzającym, że statek trampowy dotarł do portu i jest gotowy do przeładunku ładunku. Dokument ten potwierdza, że statek przeszedł odpowiednie inspekcje techniczne oraz spełnia normy bezpieczeństwa wymagane przez port i przepisy międzynarodowe. Dzięki temu armatorzy i operatorzy portowi mogą zapewnić efektywność i bezpieczeństwo operacji przeładunkowych. W praktyce, nota gotowości jest często wymaganym dokumentem przy załadunku towarów w portach, a jej brak może prowadzić do opóźnień i dodatkowych kosztów. W kontekście standardów branżowych, nota gotowości wspiera zasady zarządzania jakością w transporcie morskim, takie jak ISO 9001, które kładą nacisk na dokumentację procesów i zgodność z regulacjami. Dodatkowo, dobrze zarządzany proces dostarczania noty gotowości może przyczynić się do zwiększenia zaufania pomiędzy wszystkimi stronami zaangażowanymi w proces transportowy.

Pytanie 4

Ile wóz podnośnikowy potrzebujemy, aby jednocześnie przenieść 60 kontenerów z placu składowego na wagony, jeśli maksymalny czas na przeładunek wynosi 20 minut, a jeden cykl pracy urządzenia trwa 3 minuty?

A. 8 wozów

B. 9 wozów

C. 6 wozów

D. 4 wozy

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć liczne błędy w obliczeniach i założeniach. W przypadku, gdy sugerowana jest mniejsza liczba wozów, jak 4 czy 6, to wychodzi z błędnego założenia, że czas cyklu nie ma wpływu na całkowity czas potrzebny do przeniesienia wszystkich kontenerów. Takie podejście zakłada, że każdy wóz może pracować niezależnie i bez przerw, co jest nierealistyczne w praktyce. W branży logistycznej kluczowe jest zrozumienie, że efektywne zarządzanie czasem oraz synchronizacja pracy wozów są niezbędne do osiągnięcia celów operacyjnych. W przypadku 8 wozów również popełniono błąd, zakładając, że 8 wozów w ciągu 20 minut mogłoby przenieść 60 kontenerów, co nie ma podstaw w rzeczywistych obliczeniach. Ostatecznie, każde podejście, które nie uwzględnia zarówno czasu cyklu, jak i liczby kontenerów, prowadzi do błędnych wniosków. W praktyce, należy także brać pod uwagę czynniki zewnętrzne, takie jak przerwy serwisowe czy awarie, które mogą wpływać na rzeczywistą wydajność, co również nie zostało uwzględnione w tych odpowiedziach.

Pytanie 5

Jaki rodzaj kodu kreskowego przedstawiony jest na rysunku?

A. GS1-128

B. EAN-13

C. EAN-14

D. UPC-A

Kod kreskowy przedstawiony na rysunku to GS1-128, co jest potwierdzone obecnością prefiksów aplikacyjnych w nawiasach okrągłych. Standard GS1-128, znany również jako UCC/EAN-128, jest rozszerzeniem kodu kreskowego EAN-128 i jest powszechnie stosowany w logistyce oraz zarządzaniu łańcuchem dostaw. Umożliwia on przesyłanie dodatkowych informacji o produkcie, takich jak numery partii, daty ważności czy wagi, co jest niezbędne w wielu branżach, w tym spożywczej i farmaceutycznej. Dzięki możliwości kodowania różnych typów danych, GS1-128 jest kluczowym narzędziem w zapewnieniu ścisłej kontroli nad produktami w obiegu. Na przykład, w branży farmaceutycznej, kody GS1-128 mogą zawierać informacje o dacie ważności, co jest niezwykle ważne dla zapewnienia bezpieczeństwa konsumentów. W przeciwieństwie do EAN-13 i UPC-A, które są głównie stosowane do identyfikacji jednostkowej produktu, GS1-128 zapewnia większą elastyczność i użyteczność w zarządzaniu danymi. Zrozumienie zastosowania tego standardu jest kluczowe dla profesjonalistów z branży logistycznej i handlowej.

Pytanie 6

Przepisy Ujednolicone o Umowie Międzynarodowego Przewozu Towarów Kolejami (CIM). Całkowity koszt przewozu i obsługi ładunku nadanego do przewoźnika kolejowego na terenie Polski wynosi 28 000,00 zł. Nadawca, zgodnie z ustaleniami z odbiorcą w Niemczech i zawartą umową pokrywa 50% z opłat za usługi. Jaki zapis musi umieścić nadawca w liście przewozowym?

1.	Nadawca, który bierze na swój rachunek całość lub część należności przewozowych, powinien wskazać to w liście przewozowym, używając jednego z następujących oświadczeń: a. "franko przewoźne", jeżeli bierze na swój rachunek tylko przewoźne, b. "franko przewoźne oraz (...)", jeżeli bierze na swój rachunek oprócz przewoźnego inne należności; powinien on określić dokładnie te należności; uzupełnienia, które mogą dotyczyć tylko opłat dodatkowych lub innych należności, powstałych począwszy od przyjęcia przesyłki do przewozu aż do jej wydania, a także opłat pobieranych przez władze celne lub inne władze administracyjne, nie powinny prowadzić do podziału kwoty ogólnej tej samej kategorii należności (np. kwoty ogólnej ceł i innych opłat należnych władzom celnym, przy czym podatek od wartości dodanej uważa się za oddzielną kategorię należności), c. franko przewoźne do X" (X oznacza nazwę taryfowego punktu stycznego sąsiadujących krajów), jeżeli bierze na swój rachunek przewoźne do X, d. "franko przewoźne oraz (...) do X" (X oznacza nazwę taryfowego punktu stycznego sąsiadujących krajów), jeżeli bierze na swój rachunek, oprócz przewoźnego, inne należności do X, z wyłączeniem wszystkich należności odnoszących się do następnego kraju lub kolei; postanowienia punktu ii stosuje się przez analogię, e. "franko wszystkie należności przewozowe", jeżeli bierze na swój rachunek wszystkie należności przewozowe (przewoźne, opłaty dodatkowe, cło i inne należności), f. "franko (...)", jeżeli bierze na swój rachunek określoną kwotę; kwotę tę należy podać w walucie kraju nadania, gdy postanowienia taryfy nie stanowią inaczej.

Nadawca, który bierze na swój rachunek całość lub część należności przewozowych, powinien wskazać to w liście przewozowym, używając jednego z następujących oświadczeń:
a. "franko przewoźne", jeżeli bierze na swój rachunek tylko przewoźne,
b. "franko przewoźne oraz (...)", jeżeli bierze na swój rachunek oprócz przewoźnego inne należności; powinien on określić dokładnie te należności; uzupełnienia, które mogą dotyczyć tylko opłat dodatkowych lub innych należności, powstałych począwszy od przyjęcia przesyłki do przewozu aż do jej wydania, a także opłat pobieranych przez władze celne lub inne władze administracyjne, nie powinny prowadzić do podziału kwoty ogólnej tej samej kategorii należności (np. kwoty ogólnej ceł i innych opłat należnych władzom celnym, przy czym podatek od wartości dodanej uważa się za oddzielną kategorię należności),
c. franko przewoźne do X" (X oznacza nazwę taryfowego punktu stycznego sąsiadujących krajów), jeżeli bierze na swój rachunek przewoźne do X,
d. "franko przewoźne oraz (...) do X" (X oznacza nazwę taryfowego punktu stycznego sąsiadujących krajów), jeżeli bierze na swój rachunek, oprócz przewoźnego, inne należności do X, z wyłączeniem wszystkich należności odnoszących się do następnego kraju lub kolei; postanowienia punktu ii stosuje się przez analogię,
e. "franko wszystkie należności przewozowe", jeżeli bierze na swój rachunek wszystkie należności przewozowe (przewoźne, opłaty dodatkowe, cło i inne należności),
f. "franko (...)", jeżeli bierze na swój rachunek określoną kwotę; kwotę tę należy podać w walucie kraju nadania, gdy postanowienia taryfy nie stanowią inaczej.

A. Franko 28 000,00 zł.

B. Franko 14 000,00 zł.

C. Franko przewoźne oraz opłata za załadunek.

D. Franko przewoźne do Węgliniec.

Poprawna odpowiedź, "franko 14 000,00 zł", jest zgodna z zasadami określonymi w Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF). Zgodnie z tymi przepisami, nadawca ma obowiązek wskazać w liście przewozowym część kosztów przewozu, które pokrywa samodzielnie. W sytuacji, gdy całkowity koszt przewozu wynosi 28 000,00 zł, a nadawca pokrywa 50% z tej kwoty, oznacza to, że jego zobowiązanie wynosi 14 000,00 zł. Ważne jest, aby odpowiednio oznaczyć tę kwotę w dokumencie przewozowym, co umożliwi prawidłowe rozliczenie kosztów między nadawcą a przewoźnikiem. Przykład zastosowania tej wiedzy może wystąpić w praktyce, gdy firma transportowa musi dokładnie rozliczyć koszty przejazdu oraz obciążyć klientów zgodnie z ustaleniami. Właściwe oznaczenie kosztów w liście przewozowym jest kluczowe dla uniknięcia nieporozumień oraz potencjalnych sporów wynikających z niezgodności w rozliczeniach. Zastosowanie praktycznych przykładów oraz znajomości przepisów COTIF przyczynia się do efektywnego zarządzania kosztami w międzynarodowym przewozie towarów.

Pytanie 7

W tabeli zebrano oferty firm przewozowych. Która z firm oferuje najkorzystniejszą stawkę za przewóz ładunku na odcinku 1 km?

Firma transportowa	Odległość przewozowa	Opłata ogólna za przewóz ładunku
A.	850 km	935 zł
B.	600 km	800 zł
C.	400 km	1 000 zł
D.	1 200 km	1 800 zł

A. C.

B. D.

C. B.

D. A.

Firma A oferuje najkorzystniejszą stawkę za przewóz ładunku na odcinku 1 km, co zostało ustalone na podstawie obliczeń polegających na podzieleniu ogólnej opłaty za przewóz przez odległość. W praktyce, taki sposób analizy stawek jest powszechnie stosowany w branży transportowej, gdyż pozwala na łatwe porównanie ofert różnych firm. Warto również zwrócić uwagę na inne czynniki, takie jak jakość usług, czas realizacji oraz dodatkowe opłaty, które mogą wpłynąć na całkowity koszt transportu. Zastosowanie analizy kosztów per kilometr jest standardem w logistyce, co pozwala menedżerom na podejmowanie lepszych decyzji zakupowych. Wiedza o tym, jak porównywać oferty przewozowe, jest niezbędna dla optymalizacji kosztów w łańcuchu dostaw. Wobec tego, firma A nie tylko oferuje najniższą stawkę, ale również staje się preferowanym partnerem w zakresie transportu, gdzie koszt ma kluczowe znaczenie.

Pytanie 8

Klient zlecił wykonanie pieca o wymiarach 1 200 x 1 180 x 2 340 mm (dł. x szer. x wys.). Jaką paletę należy wybrać, aby stworzyć paletową jednostkę ładunkową z piecem, tak aby ładunek nie wystawał poza granice palety?

A. Paletę przemysłową o wymiarach 1140 x 1 140 x 138 mm

B. Paletę powiększoną o wymiarach 1 200 x 1 200 x 144 mm

C. Paletę o wymiarach 1 200 x 1 000 x 144 mm

D. Paletę o wymiarach 1 200 x 800 x 144 mm

Wybór palety powiększonej o wymiarach 1 200 x 1 200 x 144 mm jest poprawny, ponieważ idealnie odpowiada wymiarom pieca zamówionego przez klienta. Paleta ta zapewnia wystarczającą powierzchnię, aby ładunek nie wystawał poza obrys palety, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa transportu oraz magazynowania. Zgodnie z normami branżowymi, ładunek powinien być stabilny i dobrze podparty, a niewłaściwy dobór palety może prowadzić do uszkodzeń, a nawet wypadków. Przykładem zastosowania tej palety może być transport dużych maszyn przemysłowych, gdzie zachowanie integralności ładunku jest niezbędne. Odpowiedni wybór palety nie tylko ogranicza ryzyko uszkodzeń, ale także optymalizuje przestrzeń ładunkową w pojazdach transportowych, co wpływa na efektywność logistyczną. Zastosowanie standardowych wymiarów palet, takich jak 1 200 x 1 200 mm, jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, co ułatwia zarządzanie ładunkiem w magazynach oraz podczas transportu.

Pytanie 9

Aby realizować przewozy pomiędzy państwami Unii Europejskiej, firma transportowa musi dysponować

A. zezwoleniem z urzędu miasta odpowiedniego dla siedziby firmy

B. upoważnieniem

C. wypisem z karnetu TIR

D. wypisem z licencji wspólnotowej

Wybór dokumentu jakim jest karnet TIR do przewozów międzynarodowych to raczej zła decyzja. Karnet TIR to dokument celny, który wprawdzie ułatwia transport przez granice, ale sam w sobie nie wystarczy, żeby legalnie świadczyć usługi przewozowe w UE. Tak naprawdę karnet TIR ma na celu przyspieszenie procedur celnych, więc nie zwalnia z konieczności posiadania licencji. Te zezwolenia, które wspomniałeś, czyli upoważnienia czy te z urzędu miasta, wcale nie zastąpią licencji wspólnotowej. Upoważnienie może dotyczyć pewnych spraw w twojej firmie, ale nic nie wnosi do transportu międzynarodowego. Zezwolenie z urzędu miasta też nie ma tu znaczenia, bo dotyczy lokalnych przepisów, a nie unijnych regulacji. Więc naprawdę nie ma co myśleć, że te dokumenty załatwią sprawę – to może sporo namieszać i prowadzić do problemów z przepisami związanymi z transportem.

Pytanie 10

Jak długo potrwa transport ładunku na dystansie 570 km przy prędkości 60 km/h, gdy kierowca stosuje standardowe, niedzielone przerwy i ma możliwość wydłużenia czasu jazdy w ciągu dnia?

A. 10 h

B. 9 h 30 min

C. 11 h

D. 10 h 15 min

Aby obliczyć czas dostawy ładunku na odległość 570 km przy prędkości 60 km/h, należy skorzystać z podstawowego wzoru na czas: czas = odległość / prędkość. W tym przypadku, czas wyniesie 570 km / 60 km/h = 9,5 godziny. Jednakże w praktyce kierowcy muszą przestrzegać przepisów dotyczących przerw w prowadzeniu pojazdu. Zgodnie z regulacjami, kierowcy zawodowi muszą stosować odpowiednie przerwy po określonym czasie jazdy, co w efekcie wydłuża czas transportu. W zręcznym zarządzaniu czasem, kierowcy mogą maksymalizować czas jazdy do 10 godzin dziennie, ale muszą również uwzględniać przerwy na odpoczynek. W takim przypadku, przy dobrym rozplanowaniu, czas dostawy w przybliżeniu wyniesie 11 godzin, co obejmuje zarówno czas jazdy, jak i wymagane przerwy. Przykładem praktycznym może być przewóz towarów na długich trasach, gdzie zarządzanie czasem i przestrzeganie przepisów jest kluczowe dla efektywności i bezpieczeństwa operacji transportowych.

Pytanie 11

Podejmując się negocjacji, istotne jest, by cele były:

A. mierzalne, proste, trudne do zrealizowania

B. wymierne, złożone, osiągalne w dłuższej perspektywie

C. określone, mierzalne, wyznaczone w czasie, możliwe do zrealizowania

D. mierzalne, z nieokreślonym terminem realizacji

Odpowiedź określone, mierzalne, sprecyzowane w czasie, możliwe do osiągnięcia jest prawidłowa, ponieważ w negocjacjach kluczowe jest ustalenie jasnych celów. Cele określone oznaczają, że są one jasno zdefiniowane, co pozwala wszystkim uczestnikom negocjacji zrozumieć, co jest przedmiotem dyskusji. Mierzalność celów umożliwia ocenę postępów i sukcesów, co jest istotne w zarządzaniu projektami oraz w nieustannym doskonaleniu procesów. Sprecyzowanie w czasie wprowadza element pilności i pozwala na lepsze planowanie działań. Cele możliwe do osiągnięcia odzwierciedlają realistyczne oczekiwania, co zwiększa motywację do ich realizacji. Na przykład, w negocjacjach handlowych ustalenie celu, jakim jest zwiększenie sprzedaży o 15% w ciągu najbliższych sześciu miesięcy, jest przykładem praktycznego zastosowania tej zasady. Tego rodzaju podejście nie tylko sprzyja efektywności, ale także buduje zaufanie między stronami, co jest fundamentem udanych negocjacji.

Pytanie 12

Czy hydrauliczna platforma załadunkowa o udźwigu 1t zamontowana na ciężarówce podlega obowiązkowej rejestracji w

A. Urzędzie Wojewódzkim

B. Inspekcji Transportu Drogowego

C. Komendzie Miejskiej Policji

D. Urzędzie Dozoru Technicznego

No więc, jeśli chodzi o hydrauliczne platformy załadunkowe, to te, które udźwigną więcej niż tonę, muszą być zarejestrowane w Urzędzie Dozoru Technicznego, czyli UDT. To oni odpowiadają za nadzór nad różnymi urządzeniami, jak dźwigi i platformy, żeby wszystko było bezpieczne i zgodne z normami. Rejestracja to nie tylko formalność, bo UDT przeprowadza kontrole techniczne i inspekcje, które pomagają wychwycić ewentualne usterki. To ważne, bo wyobraź sobie, że firma transportowa ma auta z hydrauliką – regularne sprawdzanie przez UDT zmniejsza ryzyko wypadków związanych z używaniem tych sprzętów. Co więcej, UDT określa, jakie dokumenty są potrzebne i jakie kwalifikacje muszą mieć operatorzy, co podnosi standardy w branży. Dlatego rejestracja w UDT to kluczowa sprawa, jeśli chcemy, żeby te platformy działały bezpiecznie.

Pytanie 13

Kto jest odpowiedzialny za opodatkowanie transakcji przy imporcie towarów?

A. nabywcy towaru

B. przewoźnikowi

C. agentowi spedycyjnemu

D. agencji celnej

Obciążenie obowiązkiem opodatkowania transakcji w imporcie towarów nie leży w gestii spedytora, przewoźnika ani agencji celnej, co prowadzi do powszechnych nieporozumień. Spedytor, mimo że odgrywa kluczową rolę w logistyce i organizacji transportu, nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za zobowiązania podatkowe związane z importem. Jego zadaniem jest przede wszystkim zarządzanie dokumentacją transportową oraz organizacja przewozu. Przewoźnik z kolei odpowiada za fizyczny transport towarów, ale także nie ma obowiązków związanych z opodatkowaniem importu. Pojęcie agencji celnej często mylone jest z odpowiedzialnością za opodatkowanie, lecz jej rola polega na reprezentowaniu nabywcy przed organami celnymi i pomoc w procedurze celnej. To nabywca towaru, który dokonuje zakupu i wprowadza towary do obrotu, jest osobą odpowiedzialną za spełnienie wymogów prawnych dotyczących opodatkowania. Kluczowe jest zrozumienie, iż brak znajomości przepisów celnych i podatkowych może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych, w tym kar za niewłaściwe zgłoszenia, a także opóźnień w dostawach. Dlatego nabywcy powinni stać się aktywnymi uczestnikami procesu importowego, aby uniknąć pułapek związanych z odpowiedzialnością za zobowiązania podatkowe.

Pytanie 14

Styl negocjacji określany jako dominacja charakteryzuje się

A. dążeniem do spełnienia oczekiwań drugiej strony

B. dbałością o relacje między uczestnikami

C. dążeniem do zaspokojenia własnych potrzeb

D. uległością wobec partnera negocjacyjnego

Dominacja w negocjacjach to styl, który koncentruje się na maksymalizacji własnych interesów, często kosztem drugiej strony. Jest to podejście, które może być używane w sytuacjach, gdy jedna strona ma przewagę, na przykład w negocjacjach handlowych, kiedy jedna firma dysponuje lepszymi zasobami lub ofertą. W praktyce, dominujący negocjator może dążyć do osiągnięcia warunków, które są dla niego najbardziej korzystne, nie uwzględniając w wystarczającym stopniu potrzeb drugiej strony. Przykładem może być sytuacja przetargowa, gdzie jedna firma stara się uzyskać kontrakt za jak najniższą cenę, nie oferując dodatkowych wartości, które mogłyby być korzystne dla drugiej strony. Zastosowanie tego stylu może być efektywne w krótkoterminowych negocjacjach, jednak w dłuższej perspektywie może prowadzić do napięć w relacjach, dlatego ważne jest, aby potrafić odpowiednio zbalansować swoje interesy z interesami partnera negocjacyjnego. Warto również pamiętać, że niektóre sytuacje wymagają bardziej współpracy i uwzględnienia perspektywy drugiej strony, co czyni styl dominacji mniej odpowiednim.

Pytanie 15

Ile jednostek ładunku o wymiarach: długość 5,00 m, szerokość 1,80 m, wysokość 1,55 m oraz masie 9 000 kg można przetransportować środkiem transportu drogowego o wymiarach: długość 13,00 m, szerokość 2,40 m, wysokość 2,60 m i ładowności 16 ton?

A. 1 jednostkę

B. 2 jednostki

C. 4 jednostki

D. 3 jednostki

Odpowiedź, że można przewieźć 1 sztukę ładunku jest poprawna z kilku kluczowych powodów. Po pierwsze, aby określić, ile sztuk ładunku można załadować do środka transportu, należy wziąć pod uwagę zarówno wymiary ładunku, jak i dostępne wymiary przestrzeni ładunkowej pojazdu, a także masę ładunku w porównaniu do ładowności. Wymiary ładunku wynoszą 5,00 m x 1,80 m x 1,55 m, co daje objętość 14,01 m³. Z kolei wymiary przestrzeni ładunkowej pojazdu wynoszą 13,00 m x 2,40 m x 2,60 m, co daje objętość 80,76 m³. Zatem pod względem objętości przestrzeń jest wystarczająca na więcej niż jedną sztukę ładunku. Jednak kluczowym ograniczeniem jest masa. Ładowność pojazdu wynosi 16 ton, co oznacza, że może on przewieźć 16 000 kg. Jedna sztuka ładunku waży 9 000 kg, co oznacza, że po załadunku jednej sztuki pozostaje tylko 7 000 kg dostępnej ładowności, co nie pozwala na przewóz kolejnej sztuki ładunku, ponieważ ta również waży 9 000 kg. Dlatego prawidłowa odpowiedź to 1 sztuka, co jest zgodne z zasadami transportu drogowego, które uwzględniają zarówno wymiary, jak i masę przewożonego ładunku.

Pytanie 16

Polisa zabezpieczająca mienie (towar, ładunek) w transporcie drogowym, kolejowym, powietrznym oraz wodnym realizowanym na terenie RP lub poza nim to

A. OPWS

B. ubezpieczenie AC

C. ubezpieczenie CARGO

D. gestia transportowa

Ubezpieczenie CARGO jest specjalistycznym produktem, który chroni mienie, takie jak towar czy ładunek, podczas transportu różnymi środkami lokomocji, w tym drogą, koleją, powietrzem oraz wodami śródlądowymi, zarówno na terenie Polski, jak i poza jej granicami. Ta forma ubezpieczenia jest niezwykle istotna dla przedsiębiorstw zajmujących się logistyką i transportem, ponieważ minimalizuje ryzyko finansowe związane z utratą lub uszkodzeniem ładunku w trakcie przewozu. Ubezpieczenie CARGO może obejmować różnorodne zdarzenia, takie jak kradzież, uszkodzenie podczas transportu, opóźnienia czy straty wynikające z działania siły wyższej. Na przykład, firma transportowa przewożąca elektronikę z Polski do Niemiec może skorzystać z tego ubezpieczenia, aby zabezpieczyć się przed ewentualnymi stratami finansowymi, jakie mogłyby wyniknąć z uszkodzenia towaru w trakcie transportu. Warto także zaznaczyć, że w praktyce, ubezpieczenie CARGO jest zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak Instytutowy Warunki Ubezpieczenia CARGO (Institute Cargo Clauses), które precyzują zakres ochrony oraz wyłączenia odpowiedzialności. Regularne przeglądanie warunków ubezpieczenia oraz dostosowywanie ich do zmieniających się potrzeb biznesowych jest kluczowym elementem zarządzania ryzykiem w transporcie.

Pytanie 17

Podatek, który klasyfikujemy jako pośredni, to

A. CIT

B. podatek od nieruchomości

C. VAT

D. tonażowy

Podatek VAT (Value Added Tax) jest jednym z kluczowych podatków pośrednich, który obciąża konsumpcję. Jako podatek pośredni, VAT jest dodawany na każdym etapie produkcji i dystrybucji, co oznacza, że jest naliczany w momencie sprzedaży towarów i usług. Jego zasady są uregulowane zarówno na poziomie krajowym, jak i unijnym, z Dyrektywą VAT UE stanowiącą podstawę dla krajowych przepisów. Praktyczne zastosowanie VAT obejmuje wiele sektorów gospodarki, w tym handel detaliczny, usługi i przemysł. Przykładem może być sytuacja, kiedy producent sprzedaje towar detalistowi, do ceny towaru doliczany jest VAT, który następnie detalista odprowadza do urzędów skarbowych. Dzięki temu, że VAT jest pobierany w różnych fazach obrotu towarami i usługami, rząd może efektywnie zbierać przychody, a konsumenci płacą go jako część końcowej ceny zakupu. Dobre praktyki w obszarze VAT wymagają od przedsiębiorców dbałości o prawidłowe wystawianie faktur oraz terminowe rozliczanie się z urzędami skarbowymi, co nie tylko zabezpiecza ich interesy, ale także wspiera transparentność i zgodność z przepisami.

Pytanie 18

Przepisy umowy regulują czas pracy kierowców pojazdów towarowych realizujących transport międzynarodowy

A. AETR

B. FIATA

C. CMR

D. CIM

Odpowiedzi dotyczące FIATA, CMR i CIM poruszają różne aspekty transportu, ale nie mówią bezpośrednio o czasie pracy kierowców ciężarówek w międzynarodowych przewozach, co jest bardzo istotne. FIATA to organizacja, która zajmuje się promowaniem działalności spedycyjnej i standaryzacją, ale nie reguluje czasu pracy kierowców. CMR, czyli Konwencja o międzynarodowym przewozie drogowym towarów, dotyczy umowy przewozu i odpowiedzialności przewoźnika, a temat czasu pracy załogi traktuje zupełnie drugorzędnie. CIM jest związany z transportem kolejowym, więc w ogóle nie dotyczy przewozów drogowych. Często ludzie mylą różne regulacje transportowe z zasadami dotyczącymi czasu pracy kierowców. Każdy z tych dokumentów skupia się na innych rzeczach, a właśnie to wprowadza nieporozumienia w temacie czasu pracy. Żeby dobrze zarządzać czasem pracy kierowców, konieczne jest odniesienie się do AETR, bo tam jasno jest napisane, jakie zasady kierowcy muszą przestrzegać w międzynarodowym transporcie.

Pytanie 19

Jakiego rodzaju nadwozia należy użyć do transportu kłód drewna środkami transportu drogowego?

A. skrzyniowe zamknięte

B. izotermiczne

C. kłonicowe

D. uniwersalne

Odpowiedź "kłonicowe" jest prawidłowa, ponieważ nadwozia kłonicowe są specjalnie zaprojektowane do transportu długich ładunków, takich jak kłody drewna. Konstrukcja nadwozia kłonicowego pozwala na łatwe załadunek i rozładunek towarów, które nie mieszczą się w standardowych wymiarach. W praktyce zastosowanie nadwozia kłonicowego umożliwia transport kłód drewna w sposób stabilny i bezpieczny, a także minimalizuje ryzyko uszkodzenia ładunku. Zgodnie z normami branżowymi, nadwozia kłonicowe często wyposażane są w dodatkowe elementy zabezpieczające, takie jak pasy mocujące, co zwiększa bezpieczeństwo transportu. W przypadku przewozu drewna, istotne jest również, aby nadwozie było odpowiednio przystosowane do zachowania odpowiedniej masy i wymiarów ładunku, co jest kluczowe dla zgodności z przepisami drogowymi. Ponadto, nadwozia kłonicowe są często używane w branży leśnej i budowlanej, co świadczy o ich uniwersalności oraz praktyczności w transporcie drewnianym.

Pytanie 20

Colli, miara przeliczeniowa ładunku, oznacza

A. wymiary transportu.

B. jego rzeczywistą masę.

C. sztukę ładunku.

D. jego rzeczywistą objętość.

Colli, jako jednostka przeliczeniowa ładunku, odnosi się do sztuki przewozowej, co jest kluczowym pojęciem w logistyce i transporcie. Termin ten używany jest do określenia pojedynczego elementu ładunku, który może być transportowany jako całość, niezależnie od jego rozmiarów czy wagi. Praktycznie rzecz biorąc, w branży transportowej każda przesyłka, która zawiera jeden lub więcej przedmiotów, jest liczona w collach. Przykładem mogą być paczki, palety czy kontenery, które są transportowane w ramach różnych środków transportu, takich jak ciężarówki, statki czy samoloty. Zarządzanie ilością colli jest istotne dla efektywności operacji logistycznych, ponieważ umożliwia dokładne planowanie przestrzeni ładunkowej oraz zarządzanie kosztami transportu. Ponadto, standardy międzynarodowe, takie jak Incoterms, podkreślają znaczenie właściwego określenia jednostek ładunkowych, co jest niezbędne dla uniknięcia nieporozumień i zapewnienia zgodności z regulacjami prawnymi.

Pytanie 21

Szczegółowym rozszerzeniem ramowego zlecenia spedycyjnego jest

A. routing order

B. dowód dostawy

C. akredytywa handlowa

D. instrukcja wysyłkowa

Instrukcja wysyłkowa jest kluczowym dokumentem w procesie spedycji, który szczegółowo opisuje sposób przygotowania i transportu towarów w ramach zlecenia spedycyjnego. Zawiera istotne informacje dotyczące pakowania, etykietowania, oraz wymagań dotyczących transportu, co pozwala na efektywne zarządzanie procesem logistycznym. Przykładowo, w przypadku wysyłki produktów farmaceutycznych, instrukcja wysyłkowa może zawierać wskazówki dotyczące temperatury przechowywania i transportu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży. Dzięki jasno określonym wymaganiom zawartym w instrukcji wysyłkowej, spedytorzy mogą minimalizować ryzyko uszkodzenia towaru oraz opóźnień w dostawie, co sprzyja utrzymaniu wysokiego poziomu satysfakcji klientów. W praktyce, dokument ten jest często wykorzystywany w ramach systemów zarządzania transportem (TMS), które automatyzują procesy spedycyjne oraz zapewniają zgodność z normami jakościowymi i regulacjami branżowymi.

Pytanie 22

Ubezpieczenie CARGO zapewnia ochronę ubezpieczeniową

A. ładunek

B. pojazdu

C. przewoźnika

D. spedytora

Ubezpieczenie typu CARGO jest specjalistycznym rodzajem polisy, która zapewnia ochronę dla ładunku przewożonego drogą morską, lądową czy powietrzną. Jego celem jest zabezpieczenie wartości towarów przed ryzykiem utraty, uszkodzenia lub zniszczenia w trakcie transportu. Ubezpieczenie to jest kluczowe, ponieważ transport ładunków wiąże się z różnorodnymi zagrożeniami, takimi jak wypadki, kradzieże, pożary, czy zmiany warunków atmosferycznych. W praktyce, ubezpieczenie CARGO może obejmować różne rodzaje towarów, od surowców po gotowe produkty, co czyni je niezwykle użytecznym narzędziem dla przedsiębiorstw handlowych i logistycznych. Warto zaznaczyć, że polisy te są często dostosowywane do specyfiki transportowanych ładunków, co pozwala na optymalizację kosztów oraz zakresu ochrony. Przykładowo, jeśli przewozimy delikatne sprzęty elektroniczne, możemy wykupić dodatkowe opcje ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Współczesne standardy branżowe, takie jak Incoterms, również uwzględniają kwestie ubezpieczenia ładunku, co podkreśla znaczenie tych polis w międzynarodowym obrocie towarowym.

Pytanie 23

W specjalistycznej technologii procesu załadunku należy użyć

A. urządzeń samowyładunkowych

B. wózków jezdnych

C. żurawi samochodowych

D. suwnic bramowych

Urządzenia samowyładunkowe to specjalistyczne maszyny zaprojektowane do automatycznego rozładunku materiałów, co znacząco zwiększa efektywność procesów ładunkowych. W przeciwieństwie do wózków jezdniowych, które wymagają dodatkowej obsługi i manewrowania, urządzenia te samodzielnie przeprowadzają operacje rozładunkowe, co zmniejsza ryzyko błędów i wypadków. W praktyce, takie urządzenia są szczególnie przydatne w transporcie ciężkich ładunków, takich jak kontenery czy surowce budowlane, gdzie czas i bezpieczeństwo są kluczowe. W standardach branżowych, takich jak ISO 9001, podkreśla się znaczenie automatyzacji w podnoszeniu wydajności oraz redukcji ryzyk. Przykładami zastosowania mogą być porty morskie, gdzie urządzenia samowyładunkowe przyspieszają proces rozładunku statków, co jest kluczowe w logistyce. Dodatkowo, ich zastosowanie w magazynach również przyczynia się do optymalizacji przestrzeni i czasu operacji, co jest zgodne z nowoczesnymi praktykami zarządzania łańcuchem dostaw.

Pytanie 24

Ciężarówka o niskim poziomie hałasu oznaczana jest znakiem

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Odpowiedzi, które nie są zgodne z oznaczeniem pojazdów o niskim poziomie hałasu, mogą wprowadzać w błąd i prowadzić do nieefektywnego zarządzania transportem. Wiele osób myli znaki drogowe, przypisując im nieprawidłowe znaczenie. Przykładowo, odpowiedzi B, C i D mogą być postrzegane jako potencjalne oznaczenia innych kategorii pojazdów lub sytuacji, co nie ma związku z regulacjami dotyczącymi hałasu. Typowym błędem jest utożsamianie oznaczeń z funkcjami bezpieczeństwa, jak sygnalizacja świetlna czy ostrzeżenia dotyczące niebezpieczeństw, które są zupełnie innego rodzaju i nie odnoszą się do poziomu hałasu emitowanego przez pojazdy. Zrozumienie różnicy między tymi oznaczeniami jest kluczowe, aby uniknąć sytuacji, w których niewłaściwe oznakowanie mogłoby wpłynąć na decyzje dotyczące transportu i logistyki. Właściwe oznaczenie ciężarówek o niskim poziomie hałasu nie tylko spełnia wymogi prawne, ale również wpływa na postrzeganie firmy jako odpowiedzialnej i dbającej o środowisko. Warto zaznaczyć, że w odpowiedziach, które były niepoprawne, brakowało odniesienia do międzynarodowych standardów emisji hałasu, co może skutkować nieświadomością na temat norm, które regulują transport w obszarach miejskich.

Pytanie 25

Jak określa się obowiązek, który spoczywa na jednej ze stron umowy transportowo-spedycyjnej, polegający na zorganizowaniu przewozu oraz pokryciu związanych z nim kosztów i ryzyka przesyłki na ustalonej trasie?

A. Kongestia transportowa

B. Gestia transportowa

C. Kabotaż

D. Czarter

Gestia transportowa to coś, co ma naprawdę duże znaczenie w logistyce. W skrócie chodzi o to, żeby odpowiedzialnie zorganizować transport i wziąć na siebie koszty oraz ryzyko związane z przesyłką. Spedytorzy muszą dobrze znać przepisy, normy i procedury w branży, bo to ich zadanie to wszystko ogarnąć. W praktyce widać, że to oni planują przewóz towarów, załatwiają różne sprawy z przewoźnikami i negocjują warunki. Ważne jest, żeby wybrać odpowiednią metodę transportu, bo to może wpłynąć na czas dostawy, a i na koszty też. Dobrze zorganizowana gestia transportowa zmniejsza ryzyko wypadków i uszkodzeń towarów, a do tego trzeba pamiętać o przepisach, w tym tych międzynarodowych. Na przykład, przy transporcie międzynarodowym pojawiają się różne kwestie, jak odprawy celne czy dokumentacja, więc nie można tego lekceważyć.

Pytanie 26

Na rysunku przedstawiono

A. zestaw Modalohr.

B. zespół bimodalny.

C. jednostkę trakcyjną.

D. zestaw Piggy Back.

Zespół bimodalny to nowoczesne rozwiązanie logistyczne, które łączy w sobie zalety transportu drogowego i kolejowego. Na przedstawionym rysunku można dostrzec naczepy przystosowane zarówno do transportu po drogach, jak i po torach kolejowych. Główną zaletą zespołów bimodalnych jest ich wszechstronność, co umożliwia przewóz ładunków w sposób efektywny i ekologicznym. Przykładem zastosowania zespołów bimodalnych są transporty intermodalne, które są zgodne z dyrektywami Unii Europejskiej promującymi zrównoważony rozwój oraz redukcję emisji CO2. Dzięki zastosowaniu technologii umożliwiających łatwe przeładunki pomiędzy różnymi środkami transportu, zespoły bimodalne przyczyniają się do skrócenia czasu dostaw, co jest kluczowe w dzisiejszym dynamicznym świecie logistyki. W praktyce, transport bimodalny bywa również stosowany w przewozach towarów wielkogabarytowych, które wymagają specjalnych rozwiązań transportowych. Współczesne standardy przemysłowe, takie jak normy ISO dotyczące transportu intermodalnego, podkreślają znaczenie zespołów bimodalnych w efektywnym zarządzaniu łańcuchem dostaw.

Pytanie 27

Jakim skrótem określa się jednostkę miary pojemności, która w kontekście portów i statków kontenerowych odpowiada objętości kontenera ISO o długości 20 stóp?

A. CTU

B. FEU

C. TEU

D. DME

TEU, czyli Twenty-foot Equivalent Unit, to jednostka miary pojemności używana w transporcie kontenerowym, która odpowiada objętości standardowego kontenera ISO o długości 20 stóp. Jest to powszechnie stosowany wskaźnik w branży logistycznej i morskiej, który umożliwia łatwe porównanie pojemności różnych statków kontenerowych oraz portów. Przykładem praktycznego zastosowania TEU jest obliczanie zdolności przewozowej statków - na przykład, statek, który może pomieścić 2000 TEU, jest w stanie transportować równocześnie 2000 kontenerów o długości 20 stóp. TEU jest również istotnym parametrem przy planowaniu infrastruktury portowej, ponieważ wpływa na organizację przestrzeni oraz zarządzanie ruchem kontenerów. Wszelkie standardy dotyczące transportu kontenerowego, w tym TEU, są opracowywane przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO), co podkreśla ich znaczenie w globalnym handlu i logistyce.

Pytanie 28

Jakie jest zastosowanie worków sztauerskich?

A. do podnoszenia ładunku

B. do zabezpieczania i stabilizowania ładunku

C. do pakowania ładunku

D. do ochrony ładunku przed warunkami atmosferycznymi

Worki sztauerskie są naprawdę przydatne w transporcie i magazynowaniu. Ich głównym zadaniem jest upewnienie się, że ładunek jest dobrze zabezpieczony i stabilny podczas transportu. Dzięki swojej konstrukcji można je wypełnić w wolne miejsca między różnymi elementami ładunku, co zapobiega ich przemieszczaniu i zmniejsza ryzyko uszkodzeń. Jak dobrze wiesz, dobrze zaprojektowane worki sztauerskie są wykonane z materiałów odpornych na różne warunki, co sprawia, że działają efektywnie nawet przy długotrwałym przechowywaniu. Na przykład w transporcie morskim, gdzie ładunki często dostają niezłe wstrząsy, użycie takich worków pozwala utrzymać kontenery stabilnie, a to jest zgodne z wytycznymi IMO. Dodatkowo, w branży logistycznej, mądre użycie worków sztauerskich pomaga w optymalizacji przestrzeni ładunkowej oraz obniża koszty transportu, co wpasowuje się w ideę zrównoważonego rozwoju.

Pytanie 29

Przedsiębiorstwu transportowemu, które dysponuje 4 naczepami do przewozu ładunków, zlecono przewóz 33 sztuk ładunku o wymiarach 1,2 × 0,8 × 1,0 m (dł. × szer. × wys.) na paletach typu EUR o wymiarach 1 200 × 800 × 144 mm (dł. × szer. × wys.). Którą naczepę należy zastosować do przewozu, biorąc pod uwagę najwyższy współczynnik wypełnienia?

Rodzaj	Długość [mm]	Szerokość [mm]	Wysokość [mm]	Pojemność [m³]	Maksymalna liczba pjł w jednej warstwie [szt.]
Naczepa 1	13 620	2 490	2 750	93,26	34
Naczepa 2	13 620	2 440	2 800	93,05	34
Naczepa 3	13 620	2 480	2 750	92,89	34
Naczepa 4	13 950	2 550	2 942	104,65	34

A. Naczepę 2.

B. Naczepę 3.

C. Naczepę 4.

D. Naczepę 1.

Wybór Naczepy 3 jako najbardziej efektywnej do przewozu 33 palet EUR jest poprawny, ponieważ obliczony współczynnik wypełnienia tej naczepy wynosi 0,0491, co oznacza, że przestrzeń ładunkowa jest wykorzystana w sposób najbardziej zbliżony do jej maksymalnej pojemności. W praktyce, przy projektowaniu transportu, kluczowe jest, aby dobierać pojazdy, które nie tylko pomieszczą ładunek, ale także zminimalizują koszty związane z transportem. Współczynnik wypełnienia jest jednym z podstawowych wskaźników efektywności, który pozwala ocenić, jak dużo ładunku jest transportowane w stosunku do dostępnej przestrzeni. W branży logistycznej, efektywne wykorzystanie przestrzeni ładunkowej przekłada się na niższe koszty transportu, co jest istotne w kontekście konkurencyjności rynku. Oprócz tego, dobrym przykładem zastosowania obliczeń współczynnika wypełnienia jest transport towarów wielkogabarytowych, gdzie precyzyjne dopasowanie ładunku do naczepy może zadecydować o sukcesie operacji. Znajomość parametrów technicznych naczep oraz wymiarów ładunków jest niezbędna dla każdego profesjonalisty w branży transportowej. Dodatkowo, w przypadku współpracy z różnymi klientami, umiejętność odpowiedniego doboru środka transportu może wpłynąć na długoterminowe relacje biznesowe.

Pytanie 30

Przedstawiona na rysunku naczepa umożliwia załadunek tylko

A. przez dok załadunkowy lub rampę.

B. tylny i boczny.

C. tylny, boczny i górny.

D. boczny z poziomu "zero".

Wybór odpowiedzi, który ogranicza się do jednego z wymienionych sposobów załadunku, wskazuje na brak zrozumienia cech konstrukcyjnych naczep i ich praktycznego zastosowania w transporcie. Odpowiedzi sugerujące możliwość załadunku tylko od tyłu lub z boku zakładają, że naczepa nie jest przystosowana do elastyczności, co jest sprzeczne z nowoczesnymi standardami projektowania. Naczepy, które umożliwiają załadunek tylko od tyłu, ograniczają operacyjność w sytuacjach, gdzie szybki dostęp do ładunku z różnych kierunków jest niezbędny. Podobnie, odpowiedzi wskazujące na załadunek tylko przez dok załadunkowy lub rampę nie uwzględniają możliwości, jakie dają ruchome elementy konstrukcyjne, takie jak dachy. W praktyce, ograniczenie metod załadunku do jednego kierunku może prowadzić do nieefektywności operacyjnej, wydłużenia czasu załadunku i wyładunku oraz wzrostu kosztów transportu. Właściwa interpretacja zdjęcia naczepy i zrozumienie jej funkcjonalności są kluczowe, aby uniknąć takich nieprawidłowych wniosków. W edukacji na temat logistyki istotne jest znajomość różnych typów naczep oraz ich cech, co pozwala na podejmowanie świadomych decyzji w zakresie transportu towarów.

Pytanie 31

Z rysunku wynika, że w transporcie ładunku o ciężarze 10 000 N należy użyć zabezpieczenia przejmującego siły do wielkości

A. 130% ciężaru ładunku.

B. 100% ciężaru ładunku.

C. 50% ciężaru ładunku.

D. 80% ciężaru ładunku.

Odpowiedzi, które sugerują mniejsze lub większe wartości od 80% ciężaru ładunku, są nieprawidłowe z kilku powodów. Przede wszystkim, zabezpieczenie ładunku nie może być zbyt słabe, aby nie zmniejszyć efektywności transportu ani nie zwiększyć ryzyka uszkodzenia ładunku. Zastosowanie wartości 50% ciężaru ładunku byłoby niewystarczające, ponieważ nie zapewniałoby odpowiedniego wsparcia w trakcie transportu, co może prowadzić do przemieszczenia się ładunku w trakcie jazdy. Z kolei wybór 130% ciężaru ładunku w teorii wydaje się bezpieczniejszy, jednak w praktyce może prowadzić do nadmiernego obciążenia sprzętu transportowego, co z kolei może skutkować uszkodzeniem zarówno ładunku, jak i samego pojazdu. Warto również zauważyć, że każde z tych podejść ignoruje standardy i normy branżowe, które jasno określają minimalne wymagania dotyczące zabezpieczenia ładunków. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych oraz finansowych w przypadku wypadku transportowego. Dlatego tak ważne jest, aby zawsze stosować się do wytycznych dotyczących efektywnego zabezpieczenia ładunków, aby zminimalizować ryzyko i zapewnić bezpieczeństwo. W końcu, właściwe zabezpieczenie ładunku jest kluczowym elementem nie tylko zapewnienia bezpieczeństwa towaru, ale także ochrony zdrowia i życia osób uczestniczących w transporcie.

Pytanie 32

Jaką maksymalną odległość pokona kierowca w standardowym czasie jazdy między codziennymi przerwami, jeśli średnia prędkość samochodu wynosi 80 km/godz?

A. 880 km

B. 700 km

C. 800 km

D. 720 km

Poprawna odpowiedź to 720 km, co wynika z obliczeń opartych na standardowych zasadach dotyczących czasu jazdy i odpoczynku kierowcy. Zakładając, że kierowca jedzie z średnią prędkością 80 km/h, a maksymalny czas jazdy bez odpoczynku wynosi 9 godzin dziennie (zgodnie z przepisami drogowymi w wielu krajach, w tym w Unii Europejskiej), można łatwo obliczyć, że pokonany dystans wyniesie 720 km. Aby to obliczyć, wystarczy pomnożyć prędkość (80 km/h) przez czas jazdy (9 godzin): 80 km/h x 9 h = 720 km. Taka wiedza jest niezbędna dla kierowców zawodowych, którzy muszą zarządzać swoim czasem i dystansem, aby przestrzegać przepisów dotyczących czasu pracy i odpoczynku. Przykładem może być planowanie trasy przez kierowców ciężarówek, którzy muszą uwzględniać maksymalne odległości do przejechania w ciągu dnia, aby uniknąć kar związanych z przekroczeniem dozwolonych limitów czasu jazdy.

Pytanie 33

Przepisy LATA - DGR dotyczące transportu lotniczego określają zasady przewozu

A. owoców

B. towarów łatwo psujących się

C. żywych zwierząt

D. towarów niebezpiecznych

Odpowiedź dotycząca towarów niebezpiecznych jest prawidłowa, ponieważ przepisy LATA - DGR (Dangerous Goods Regulations) regulują transport materiałów, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi, bezpieczeństwa lotów oraz środowiska. W ramach tych regulacji, towary niebezpieczne są klasyfikowane według różnych kategorii, takich jak materiały wybuchowe, gazy, substancje łatwopalne, materiały trujące i wiele innych. Przykłady zastosowania tych przepisów można znaleźć w branżach zajmujących się transportem chemikalii, farmaceutyków czy materiałów przemysłowych. Organizacje transportowe są zobowiązane do przestrzegania tych regulacji poprzez odpowiednie oznakowanie, pakowanie oraz dokumentację przewożonych ładunków, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa w transporcie lotniczym. Zrozumienie i stosowanie przepisów LATA - DGR jest istotne dla specjalistów zajmujących się logistyką, aby uniknąć potencjalnych kar i zagrożeń związanych z niewłaściwym transportem towarów niebezpiecznych.

Pytanie 34

Dokument przesyłany zagranicznemu eksporterowi w celu realizacji transportu towaru importowanego z zarządzaniem transportem nabywcy, zawierający informacje o towarze, koniecznych dokumentach, eksporcie oraz inne notatki dotyczące wysyłki, to

A. bordereau

B. konosament FIATA

C. instrukcja wysyłkowa

D. routing order

Routing order to dokument, który jest kluczowym narzędziem w międzynarodowym obrocie towarami. Jego głównym celem jest przekazanie szczegółowych instrukcji dotyczących wysyłki towarów od kupującego do eksportera, a także do przewoźnika. Dokument ten zawiera informacje o rodzaju towaru, jego ilości, wymaganej dokumentacji oraz wszelkich istotnych danych umożliwiających prawidłowe zrealizowanie transportu. Przykładowo, w przypadku przesyłek drobnicowych, routing order może zawierać instrukcje dotyczące miejsca załadunku, daty wysyłki oraz szczególnych wymagań dotyczących obsługi towaru. Zastosowanie routing order zgodnie z najlepszymi praktykami w branży transportowej pozwala na zminimalizowanie ryzyka błędów oraz opóźnień w dostawie, co jest kluczowe w kontekście globalnej logistyki. Prawidłowe sporządzenie tego dokumentu jest zgodne z międzynarodowymi standardami transportu, takimi jak Incoterms, które precyzują odpowiedzialności i obowiązki stron zaangażowanych w proces transportowy.

Pytanie 35

Jakim skrótem określa się system nawigacji satelitarnej wykorzystywany przez firmy transportowe do śledzenia pojazdów?

A. GLN

B. SSCC

C. EDI

D. GPS

System nawigacji satelitarnej znany jako GPS (Global Positioning System) jest kluczowym narzędziem wykorzystywanym przez firmy transportowe do monitorowania ruchu pojazdów oraz optymalizacji tras. GPS działa w oparciu o sieć satelitów, które emitują sygnały, umożliwiające określenie dokładnej lokalizacji odbiornika na ziemi. Dzięki temu, przedsiębiorstwa transportowe mogą na bieżąco śledzić położenie swoich pojazdów, co zwiększa efektywność operacyjną oraz bezpieczeństwo. Przykładowo, dzięki systemowi GPS firmy mogą automatycznie analizować czas przejazdu, co pozwala na szybsze podejmowanie decyzji dotyczących logistyki. Ponadto, zastosowanie GPS umożliwia integrację z innymi systemami informatycznymi, co sprzyja lepszemu zarządzaniu flotą oraz redukcji kosztów operacyjnych. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, wykorzystanie GPS w transporcie staje się standardem, co znacząco wpływa na poprawę jakości usług.

Pytanie 36

Firma wynajęła wózek widłowy na 2 godziny. Faktura dotycząca wynajmu opiewa na kwotę 369,00 zł brutto. Jak obliczyć cenę jednostkową netto za wynajem wózka na 1 godzinę, gdy usługa podlega 23% stawce VAT?

A. 226,94 zł

B. 184,50 zł

C. 300,00 zł

D. 150,00 zł

Aby obliczyć cenę jednostkową netto za wynajem wózka widłowego na 1 godzinę, należy najpierw ustalić, jaka jest wartość netto całej usługi. Faktura za wynajem wynosi 369,00 zł brutto, co oznacza, że zawiera podatek VAT. Stawka VAT w Polsce wynosi 23%, co możemy obliczyć przy użyciu wzoru: wartość netto = wartość brutto / (1 + stawka VAT). Podstawiając wartości: wartość netto = 369,00 zł / 1,23 = 300,00 zł. Następnie, aby obliczyć cenę jednostkową netto za 1 godzinę wynajmu, dzielimy wartość netto przez liczbę godzin wynajmu: 300,00 zł / 2 godziny = 150,00 zł za godzinę. Taki sposób obliczeń jest zgodny z ogólnie przyjętymi standardami rachunkowości i pozwala na prawidłowe ustalanie kosztów wynajmu sprzętu w kontekście zarządzania finansami w przedsiębiorstwie. Warto wiedzieć, że prawidłowe obliczanie wartości netto jest kluczowe dla ewidencjonowania kosztów oraz prowadzenia dokumentacji podatkowej.

Pytanie 37

Firma zajmująca się spedycją i transportem otrzymała zlecenie na przewozy na dystansie 40 000 km. Koszty realizacji usługi oszacowano na 160 000 zł. Jaka powinna być jednostkowa stawka przewozowa netto, uwzględniając, że firma planuje zysk w wysokości 10%?

A. 4,20 zł/km

B. 4,40 zł/km

C. 5,60 zł/km

D. 5,00 zł/km

Aby obliczyć jednostkową stawkę przewozową netto, należy uwzględnić zarówno koszty wytworzenia usługi, jak i planowany zysk. Koszty wytworzenia wynoszą 160 000 zł, a zysk zaplanowany na poziomie 10% oznacza, że należy obliczyć 10% z tej kwoty, co daje 16 000 zł. Łączne koszty, które muszą być pokryte przez przewoźnika, wynoszą zatem 160 000 zł + 16 000 zł = 176 000 zł. Następnie, aby znaleźć stawkę jednostkową, dzielimy łączną kwotę przez całkowity dystans, czyli 40 000 km. W obliczeniach: 176 000 zł / 40 000 km = 4,40 zł/km. Taka stawka pokrywa zarówno koszty operacyjne, jak i generuje planowany zysk, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży transportowej. Ustalanie stawek przewozowych powinno zawsze uwzględniać zarówno koszty, jak i rentowność, aby zapewnić stabilność finansową przedsiębiorstwa.

Pytanie 38

W przypadku strat lub uszkodzenia towaru, zgodnie z kodeksem cywilnym, roszczenia wynikające z umowy spedycji przedawniają się po upływie

A. dwóch lat od dnia, w którym towar miał być dostarczony zgodnie z umową

B. jednego roku od daty j ego dostarczenia

C. dwóch lat od daty jego dostarczenia

D. jednego roku od dnia, w którym towar miał być dostarczony według umowy

Odpowiedzi sugerujące, że roszczenia przedawniają się w terminie dwóch lat, zarówno od daty dostarczenia, jak i od daty, w której towar miał być dostarczony, są nieprawidłowe. Często błąd ten wynika z mylnych założeń dotyczących okresów przedawnienia w innych kontekstach prawnych, co prowadzi do niedoprecyzowania przepisów odnoszących się do umowy spedycji. Warto zauważyć, że przepisy w Kodeksie cywilnym dotyczące umowy spedycji wyraźnie wskazują, że okres przedawnienia wynosi jeden rok. Użytkownicy mogą mylnie przyjąć, że ogólne przepisy o przedawnieniu, które mogą przewidywać dłuższe terminy, mają zastosowanie do umowy spedycji. Dodatkowo, błędem jest także myślenie, że termin przedawnienia liczony od daty, w której towar miał być dostarczony, jest adekwatny, ponieważ umowa spedycji koncentruje się na rzeczywistym dostarczeniu towaru, a nie na planowanej dacie. W praktyce, błędne zrozumienie tych zasad może prowadzić do utraty możliwości dochodzenia roszczeń, co jest szczególnie istotne w relacjach handlowych, gdzie terminowość i precyzja w zgłaszaniu roszczeń mają kluczowe znaczenie dla ochrony interesów stron.

Pytanie 39

Dokonaj wyboru firmy transportowo-spedycyjnej, przedstawiającej najkorzystniejszą łączną ofertę za obsługę spedycyjną i przewóz ładunku na odległość 230 km.

Czynniki wpływające na wysokość opłat	FIRMA I	FIRMA II	FIRMA III	FIRMA IV
Opłata za przewóz ładunku	zryczałtowana do 300 km - 420 zł	2,00 zł za każdy kilometr	50 zł za pierwsze 100 km oraz 2 zł za każdy kilometr powyżej 100 km	90 zł za pierwsze 50 km oraz 2 zł za każdy kilometr powyżej 50 km
Obsługa spedycyjna	300 zł	200 zł	30% wysokości całkowitej opłaty za przewóz	20% wysokości całkowitej opłaty za przewóz

A. FIRMA I

B. FIRMA III

C. FIRMA II

D. FIRMA IV

Wybór innych firm transportowo-spedycyjnych oparty na niekompletnych lub błędnych założeniach prowadzi do niekorzystnych decyzji. Często zdarza się, że osoby podejmujące decyzje o wyborze dostawcy skupiają się głównie na kosztach przewozu, zaniedbując inne istotne aspekty, takie jak jakość obsługi spedycyjnej, terminowość dostaw oraz dostępność usług dodatkowych. Przykładowo, wybierając FIRMA III lub FIRMA I, można pomylić się, zakładając, że niższa cena przewozu automatycznie oznacza lepszą ofertę. W rzeczywistości, całkowity koszt usług powinien obejmować wszystkie elementy składające się na proces spedycji, w tym wszelkie ukryte opłaty, które mogą znacząco wpłynąć na ostateczną kwotę. Często mylnie zakłada się, że firmy z dłuższym stażem na rynku są zawsze najlepszym wyborem. Należy pamiętać, że innowacyjne firmy mogą oferować bardziej korzystne warunki, dlatego kluczowe jest przeprowadzenie gruntownej analizy ofert. Nie można również zapominać o aspektach reputacyjnych i jakościowych, które mają istotne znaczenie w branży transportowej. Zrozumienie tych zagadnień jest kluczowe, aby podejmować świadome i racjonalne decyzje w zakresie wyboru dostawcy usług transportowych.

Pytanie 40

Jakiego typu marketingu używają sprzedawcy produktów i usług, gdy swoje działania mające na celu dotarcie do konkretnych grup odbiorców opierają na wykorzystaniu takich mediów, jak telewizja, radio czy Internet?

A. Sensorowy

B. Wirusowy

C. Wielopoziomowy

D. Cyfrowy

Odpowiedź 'cyfrowy' jest poprawna, ponieważ marketing cyfrowy odnosi się do wszelkich działań promocyjnych, które wykorzystują media elektroniczne, takie jak telewizja, radio, Internet oraz inne platformy cyfrowe. Główne cechy marketingu cyfrowego to możliwość precyzyjnego targetowania odbiorców oraz analiza wyników w czasie rzeczywistym. Przykłady zastosowań obejmują kampanie reklamowe w mediach społecznościowych, reklamy display w sieci oraz marketing treści. Firmy mogą wykorzystać dane demograficzne, zachowania użytkowników i preferencje, aby skuteczniej docierać do swoich klientów. Dobre praktyki w marketingu cyfrowym obejmują segmentację rynku, personalizację komunikacji oraz ciągłe testowanie i optymalizację kampanii. Kluczowym elementem jest także integracja różnych kanałów komunikacji, co pozwala na spójne doświadczenie dla użytkowników. W dobie rosnącej konkurencji w internecie, skuteczne wykorzystanie marketingu cyfrowego stało się niezbędne dla osiągnięcia sukcesu biznesowego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej