Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 23:03
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 23:12

Egzamin niezdany

Wynik: 8/40 punktów (20,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Które polecenie SQL zmieni w tabeli tab wartość w kolumnie kol z „Ania” na „Zosia”?

A.
UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania';
B.
ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Ania' kol = 'Zosia';
C.
UPDATE tab SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia';
D.
ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Zosia' kol = 'Ania';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do zmiany istniejących danych w tabeli służy polecenie <code><span class="code-keyword">UPDATE</span></code> w postaci <code><span class="code-keyword">UPDATE</span> <span class="code-variable">tabela</span> <span class="code-keyword">SET</span> <span class="code-variable">kolumna</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-variable">nowa_wartość</span> <span class="code-keyword">WHERE</span> <span class="code-variable">warunek</span><span class="code-text">;</span></code>. Klauzula <code><span class="code-keyword">SET</span></code> wskazuje, co ustawić, a <code><span class="code-keyword">WHERE</span></code> - które wiersze zmienić. Tu szukamy wierszy, gdzie <code><span class="code-variable">kol</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-string">'Ania'</span></code>, i ustawiamy w nich <code><span class="code-variable">kol</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-string">'Zosia'</span></code>. Pominięcie <code><span class="code-keyword">WHERE</span></code> zmieniłoby wszystkie wiersze! Dlatego poprawne jest <code><span class="code-keyword">UPDATE</span> <span class="code-variable">tab</span> <span class="code-keyword">SET</span> <span class="code-variable">kol</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-string">'Zosia'</span> <span class="code-keyword">WHERE</span> <span class="code-variable">kol</span> <span class="code-text">=</span> <span class="code-string">'Ania'</span><span class="code-text">;</span></code>.

Pytanie 2

Jakie efekt osiągnie się za pomocą przedstawionego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego poziomu?

Ilustracja do pytania
A. tło będzie pomarańczowe
B. kolor tekstu będzie pomarańczowy
C. tło będzie w odcieniu szarym
D. kolor tekstu będzie szary

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź dotycząca tła pomarańczowego wynika z zasady specyficzności CSS W przedstawionym przykładzie stylu dla elementu h3 zastosowano właściwość background-color przypisując jej wartość orange bezpośrednio w znaczniku HTML co zwiększa specyficzność takiego stylu nad stylem zdefiniowanym w sekcji style w nagłówku strony Specyficzność w CSS to mechanizm określający który styl ma pierwszeństwo w przypadku konfliktu stylów dla tego samego elementu Styl wbudowany inline ma wyższą specyficzność niż style określone w sekcjach style co oznacza że definiując background-color inline jako orange nadpisuje on wcześniej zdefiniowane style Dzięki temu można precyzyjnie kontrolować wygląd poszczególnych elementów na stronie co jest dobrą praktyką w przypadku gdy konieczne są jednorazowe zmiany stylu dla konkretnego elementu Warto jednak pamiętać że nadmierne wykorzystywanie stylów inline może prowadzić do trudności w zarządzaniu wyglądem całej strony dlatego dobrą praktyką jest używanie ich oszczędnie oraz stosowanie zewnętrznych arkuszy stylów CSS tam gdzie to możliwe

Pytanie 3

Jaką formę ma instrukcja w języku PHP, która tworzy obiekt pkt w klasy Punkt zdefiniowanej w klasie?

Ilustracja do pytania
A. pkt= new Punkt();
B. Punkt() pkt;
C. pkt Punkt();
D. pkt Punkt;
W języku PHP każda z podanych niepoprawnych opcji wynika z niewłaściwego zrozumienia konstrukcji obiektowej. Pierwszy błąd polega na próbie inicjalizacji obiektu przy użyciu składni pkt Punkt;, która jest niepoprawna, gdyż nie wykorzystuje słowa kluczowego new obowiązkowego podczas tworzenia instancji klasy. Taka składnia przypomina deklarację zmiennych typów prostych, co nie znajduje zastosowania w kontekście obiektowym. Innym powszechnym nieporozumieniem jest myślenie, że pkt Punkt(); jest poprawne, co sugeruje funkcję, jednakże PHP wymaga jawnego użycia new. Kolejna błędna koncepcja to Punkt() pkt;, która zdaje się używać składni funkcji z przypisaniem, co również jest niezgodne z semantyką PHP dla obiektów. Tego typu błędy często wynikają z prób zastosowania logiki innych języków programowania lub z niewłaściwej interpretacji składni PHP. Zrozumienie różnicy między deklaracją zmiennej a tworzeniem obiektu jest kluczowe dla efektywnego programowania obiektowego. Aby uniknąć takich błędów, warto zwrócić uwagę na dokumentację i praktykować pisanie kodu zgodnie z konwencjami przyjętymi w PHP, co nie tylko zwiększa czytelność kodu, ale także ułatwia późniejsze jego modyfikacje oraz integrację z większymi systemami. Poprawne zrozumienie konstrukcji obiektowej jest fundamentalne dla każdego programisty PHP, szczególnie w kontekście tworzenia aplikacji skalowalnych i łatwych do zarządzania.

Pytanie 4

Aby ułatwić wprowadzanie oraz modyfikację danych w tabeli, konieczne jest zdefiniowanie

A. formularza
B. filtra
C. kwerendy SELECT
D. raportu
Odpowiedzi, które nie obejmują formularza, wskazują na pewne nieporozumienia dotyczące sposobu, w jaki użytkownicy wchodzą w interakcje z danymi w bazie danych. Kwerenda SELECT, mimo że jest fundamentalnym narzędziem do pobierania informacji, nie jest odpowiednia do wprowadzania czy edytowania danych. Kwerendy są stosowane głównie do filtrowania i prezentowania danych istniejących, a nie do ich wprowadzania. W kontekście zarządzania danymi, kwerendy powinny być używane w celu analizy danych, a nie ich modyfikacji. Z kolei filtry są narzędziami, które umożliwiają użytkownikom przeszukiwanie i wyświetlanie określonych zestawów danych, ale również nie są przeznaczone do edytowania danych. Filtry są bardziej funkcjonalne w kontekście przeglądania już wprowadzonych informacji, co nie spełnia wymogu prostoty wprowadzania danych. Raporty natomiast są używane do generowania zestawień i podsumowań danych, co jest zupełnie innym procesem niż ich wprowadzanie. Powszechnym błędem jest zrozumienie tych narzędzi jako równoważnych formularzom, co jest mylne. Właściwe podejście do zarządzania danymi w bazach danych wymaga zrozumienia ról różnych narzędzi i ich zastosowań w praktyce, co jest kluczowe dla efektywnego zbierania i zarządzania informacjami.

Pytanie 5

Który sposób wyświetlenia tekstu NIE istnieje w JavaScript?

A. metoda document.write()
B. funkcja MessageBox()
C. funkcja window.alert()
D. właściwość innerHTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScripcie nie istnieje funkcja <code><span class="code-function">MessageBox</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code> - to konstrukcja z innych środowisk (np. Windows/VBScript). Dlatego sposobem NIEistniejącym jest <code><span class="code-function">MessageBox</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code>.

Pytanie 6

Komenda skierowana do serwera bazy danych, która polega na zbieraniu, wyszukiwaniu lub zmienianiu danych w bazie, nosi nazwę

A. kopii
B. kwerendy
C. kolumny
D. formularza

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda to termin używany w kontekście baz danych, który odnosi się do polecenia wysyłanego do serwera bazy danych w celu wykonywania operacji na danych. Główne funkcje kwerend to zbieranie, modyfikowanie lub wyszukiwanie danych w tabelach bazy danych. Kwerendy są kluczowym elementem języka SQL (Structured Query Language), który jest standardem w zarządzaniu relacyjnymi bazami danych. Na przykład, kwerenda SELECT umożliwia pobieranie danych z określonych kolumn w tabeli, a kwerenda UPDATE pozwala na modyfikację istniejących danych. Dobre praktyki w pisaniu kwerend obejmują optymalizację zapytań, używanie indeksów, a także dbanie o bezpieczeństwo (np. unikanie ataków typu SQL Injection). Zrozumienie, jak działają kwerendy, jest niezbędne dla każdego, kto pracuje z bazami danych, ponieważ pozwala to na efektywne zarządzanie danymi oraz ich analizę.

Pytanie 7

Aby wybrać z bazy danych rekordy spełniające określone kryteria, należy utworzyć:

A. kwerendę (zapytanie)
B. makro
C. formularz
D. raport

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda (zapytanie) to obiekt bazy danych, który wybiera rekordy spełniające zadane warunki - odpowiada zapytaniu <code><span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span> <span class="code-keyword">WHERE</span></code> w SQL. Można w niej wskazać kolumny, kryteria filtrowania i sortowanie, a wynik wykorzystać dalej w formularzu czy raporcie. Dlatego do wybrania danych wg kryteriów tworzy się kwerendę.

Pytanie 8

W PHP typ float oznacza

A. łańcuchowy
B. logiczny
C. zmiennoprzecinkowy
D. całkowity

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ float w PHP to coś w rodzaju magicznego narzędzia do pracy z liczbami, które mają część dziesiętną. Tego typu liczby są niezbędne, kiedy musimy mieć na uwadze detale, na przykład w finansach czy matematyce. Weźmy taki przykład: przy obliczaniu cen w sklepie internetowym często spotykamy się z kwotami jak 19.99 zł. Dzięki PHP możemy wykonywać różne operacje matematyczne na tych liczbach, co daje nam dużą elastyczność w pracy z danymi liczbowymi. Jednak trzeba wiedzieć, że ze względu na to, jak komputery przechowują liczby zmiennoprzecinkowe, zdarzają się problemy z ich dokładnością. W sytuacjach, gdzie to precyzja jest kluczowa, jak w przypadku obliczeń finansowych, dobrze jest skorzystać z takich funkcji jak round(), żeby zaokrąglić wynik do odpowiedniej liczby miejsc po przecinku. Wiedza na temat typu float i jego zastosowania to absolutna podstawa w pracy z programowaniem, zwłaszcza przy tworzeniu aplikacji webowych.

Pytanie 9

Emblemat systemu CMS o nazwie Joomla! to

Ilustracja do pytania
A. Rys. B
B. Rys. D
C. Rys. C
D. Rys. A

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłową odpowiedzią na to pytanie jest Rys. B, który przedstawia logo systemu Joomla!. Joomla! to jeden z najpopularniejszych systemów zarządzania treścią (CMS), używany do tworzenia stron internetowych i aplikacji online. Logo Joomla! składa się z czterech złączonych elementów, które symbolizują społeczność i współpracę, kluczowe wartości tej platformy open source. Joomla! oferuje wiele funkcji takich jak łatwe zarządzanie treścią, rozszerzalność przez moduły i komponenty oraz szerokie wsparcie dla różnych formatów multimedialnych. Platforma ta jest ceniona za elastyczność i możliwość dostosowania do specyficznych potrzeb projektowych, co czyni ją idealnym wyborem dla różnych typów stron, od prostych witryn po skomplikowane portale biznesowe. Wybierając Joomla! zyskujemy dostęp do społeczności deweloperów oraz bogatej bazy zasobów edukacyjnych i wsparcia technicznego. Zrozumienie znaczenia i zastosowania systemów CMS jak Joomla! jest kluczowe dla specjalistów zajmujących się tworzeniem i zarządzaniem stronami internetowymi, ponieważ umożliwia efektywną obsługę i rozwój dynamicznych treści.

Pytanie 10

Przy użyciu polecenia ALTER TABLE można

A. tworzyć nową tabelę
B. usuwać tabelę
C. zmieniać strukturę tabeli
D. zmieniać wartości zapisane w rekordach tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie ALTER TABLE jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych, pozwalającym na modyfikację struktury istniejących tabel. Umożliwia m.in. dodawanie, usuwanie lub modyfikowanie kolumn, a także zmianę ich typów danych. Na przykład, aby dodać nową kolumnę do tabeli, można użyć polecenia: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nowa_kolumna typ_danych. W praktyce, ALTER TABLE jest niezbędne w przypadku zmiany wymagań aplikacji, które mogą wymagać dostosowania struktury bazy danych. Zmiany strukturalne powinny być przeprowadzane zgodnie z zasadami normalizacji, co zapewnia optymalizację bazy danych oraz zapobiega redundancji danych. Kluczowe jest również testowanie wprowadzonych zmian w środowisku testowym przed ich wdrożeniem w produkcji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii oprogramowania. Warto również pamiętać, że podczas modyfikacji struktury tabeli, odpowiednie zrozumienie relacji między tabelami jest istotne dla zachowania integralności danych.

Pytanie 11

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści portalu informacyjnego od jego wyglądu. Taki efekt osiąga się przez generowanie zawartości

A. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu
B. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu za pomocą technologii FLASH
C. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu
D. z bazy danych oraz wyglądu za pomocą atrybutów HTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podstawowym zadaniem systemu CMS (Content Management System) jest efektywne oddzielenie treści od warstwy prezentacyjnej, co znacząco ułatwia zarządzanie stroną internetową. Systemy CMS wykorzystują bazy danych do przechowywania treści, co pozwala na dynamiczne generowanie stron internetowych na podstawie zdefiniowanych szablonów. Przy pomocy szablonów można łatwo zmieniać wygląd i układ strony, co jest kluczowe w dzisiejszym szybko zmieniającym się środowisku online. Przykładowo, w systemach takich jak WordPress, treści są przechowywane w bazie danych MySQL, a szablony w PHP. Dzięki temu możesz zmieniać motyw i dostosowywać wygląd strony bez konieczności modyfikacji poszczególnych elementów treści. Dobre praktyki branżowe wskazują na konieczność stosowania tego typu rozdzielenia, co nie tylko przyspiesza proces aktualizacji serwisu, ale także poprawia jego bezpieczeństwo i ułatwia utrzymanie. Takie podejście jest również korzystne w kontekście SEO, ponieważ pozwala na optymalizację treści bez ryzyka wprowadzenia błędów w kodzie.

Pytanie 12

Jakie zapytanie SQL będzie odpowiednie do odnalezienia w podanej tabeli tylko imion oraz nazwisk pacjentów, którzy przyszli na świat przed rokiem 2002?

Ilustracja do pytania
A. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia <= 2002
B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE data_ostatniej_wizyty < 2002
C. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002
D. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia LIKE 2002
W tym zapytaniu zastosowałeś składnię SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002, co jest super, bo pozwala wyciągnąć tylko te imiona i nazwiska pacjentów, którzy urodzili się przed rokiem 2002. Użycie konkretnych kolumn jak imie i nazwisko zamiast znaku * to niezła sprawa, bo ogranicza wyniki do tego, co naprawdę potrzebujesz. To z kolei może znacząco zwiększyć wydajność przesyłania danych. No i to WHERE rok_urodzenia < 2002 – świetny ruch! Fajnie, że potrafisz filtrować dane według konkretnego warunku. Bez tego miałbyś wszystkie osoby, nie tylko te sprzed 2002 roku. To jest właśnie selekcja warunkowa w SQL, a jej znajomość to podstawa przy analizie danych. Zgadzam się również, że uniknięcie znaków wieloznacznych jak LIKE w tej sytuacji to dobre podejście, bo używasz bezpośrednich porównań liczbowych, co generalnie działa lepiej i daje jaśniejsze wyniki.

Pytanie 13

Co wchodzi w skład standardowego frameworka?

A. domena oraz obsługa błędów
B. zarządzanie komunikacją z bazą danych, system uruchamiania i przetwarzania akcji
C. system uruchamiania i przetwarzania akcji oraz certyfikat http
D. przetwarzanie formularzy oraz wbudowany serwer

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Frameworki aplikacji webowych dostarczają zestawu narzędzi i standardów, które ułatwiają tworzenie oprogramowania. W kontekście tego pytania, zarządzanie komunikacją z bazą danych oraz mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji stanowią kluczowe komponenty każdego frameworka. Zarządzanie komunikacją z bazą danych odnosi się do sposobów, w jakie aplikacja łączy się z bazą danych, wykonuje zapytania i przetwarza wyniki. Przykładowo, w frameworkach takich jak Django czy Ruby on Rails, stosuje się ORM (Object-Relational Mapping), co ułatwia interakcję z bazą danych poprzez obiektowe podejście zamiast pisania surowych zapytań SQL. Mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji opisuje, jak framework interpretuje i obsługuje żądania użytkowników, co obejmuje routing, middleware i obsługę logiki biznesowej. Takie podejście jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself), co zwiększa efektywność i jakość kodu w projektach programistycznych.

Pytanie 14

Aby umieścić plik wideo na stronie internetowej z widocznymi przyciskami sterującymi oraz zapętlonym odtwarzaniem, należy w znaczniku <video> użyć atrybutów

A. controls i loop
B. autoplay i preload
C. loop i muted
D. controls i autoplay

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "controls i loop" jest całkiem dobra, bo te dwa atrybuty są naprawdę istotne, żeby wideo działało jak należy na stronie. Atrybut "controls" dodaje do odtwarzacza przyciski, które pozwalają na zatrzymywanie, odtwarzanie i regulowanie głośności, co jest bardzo wygodne dla ludzi. Z kolei "loop" sprawia, że filmik odtwarza się w kółko, co może być super użyteczne, szczególnie w prezentacjach albo reklamach, które chcemy pokazać kilka razy. Przykładowo, <video src='video.mp4' controls loop> wstawia wideo z przyciskami, które można łatwo obsługiwać, no i od razu się zapętla. W ogóle, korzystanie z tych atrybutów to dobra praktyka, bo sprawia, że strony są bardziej przyjazne dla użytkowników oraz poprawia ich doświadczenia.

Pytanie 15

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do wskazania

A. tekstu, który został dodany
B. tekstu, który został usunięty
C. tekstu o zmienionym formacie
D. cytowanego fragmentu tekstu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który został dodany w stosunku do pierwotnej treści dokumentu. Został wprowadzony w standardzie HTML5, co umożliwia programistom i twórcom stron internetowych wyraźne zaznaczanie zmian w treści. Użycie tego znacznika jest szczególnie przydatne w kontekście dokumentów, które podlegają częstym aktualizacjom lub rewizjom, gdyż pozwala użytkownikom łatwo dostrzegać dodany tekst. Przykładem może być sytuacja, w której wprowadzasz poprawki do artykułu na blogu: tekst oznaczony jako <ins> może być wyświetlany z podkreśleniem, co wizualnie wskazuje na jego nowość. Warto także zwrócić uwagę, że znacznik <ins> może być używany w połączeniu z atrybutem 'cite', który wskazuje źródło zmiany, oraz atrybutem 'datetime', który określa datę i godzinę wprowadzenia zmian. Dzięki tym właściwościom, <ins> przyczynia się do lepszego zarządzania treścią w dokumentach HTML, spełniając wymagania dotyczące dostępności i przejrzystości informacji.

Pytanie 16

Jak wygląda poprawny zapis znaczników, który jest zgodny z normami języka XHTML i odpowiada za łamanie linii?

A. <br/>
B. </ br>
C. </br/>
D. <br/>
Zapis samozamykającego się znacznika <br/> jest poprawny zgodnie z standardem XHTML, który wymaga, aby znaczniki, które nie mają zawartości, były zapisane w sposób, który jednoznacznie wskazuje na ich samozamykającą się naturę. W XHTML każdy znacznik powinien być zamknięty, co oznacza, że nawet tagi samo zamykające się, takie jak <br/>, muszą zawierać ukośnik przed zamknięciem znacznika. Daje to pewność, że parsery XHTML poprawnie interpretują kod, co jest szczególnie ważne w kontekście obsługi różnorodnych przeglądarek, które mogą różnie reagować na błędnie sformatowany kod. Przykładem zastosowania <br/> jest łamanie linii w tekstach, gdzie chcemy uzyskać efekt nowego wiersza bez tworzenia nowego bloku, co jest typowe w celu zachowania struktury dokumentu HTML. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie poprawnych form zapisów zgodnych z obowiązującymi standardami, co nie tylko wpływa na poprawność działania kodu, ale również na jego czytelność i długoterminową utrzymywaność.

Pytanie 17

Dostępna jest tabela ksiazki z kolumnami: tytul (typ tekstowy) oraz cena (typ liczbowy). W celu uzyskania z kwerendy SELECT jedynie tytułów, dla których cena jest mniejsza od 50 zł, należy użyć następującego zapisu:

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena<50;
B. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena<50;
C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena>'50 zł';
D. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena<'50 zł';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ zapytanie SQL "SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena<50;" prawidłowo zwraca tylko kolumnę z tytułami książek, gdzie cena jest mniejsza od 50 zł. W kontekście pracy z bazami danych, kluczowe jest umiejętne formułowanie zapytań, które ograniczają zwracane dane do tych istotnych dla użytkownika. Użycie operatora porównania '<' w klauzuli WHERE jest zgodne z typowymi praktykami w SQL, a przy tym umożliwia precyzyjne filtrowanie danych. Warto również zwrócić uwagę, że w SQL nie potrzebujemy podawać jednostki walutowej, dlatego zapis '50 zł' jest błędny. Właściwa analityka zapytań pozwala na efektywne pozyskiwanie informacji, co ma kluczowe znaczenie w aplikacjach bazodanowych. W praktyce, umiejętność selekcji danych za pomocą zapytań jest podstawą pracy analityka danych oraz programisty.

Pytanie 18

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. przeglądarki internetowej
B. debuggera JavaScript
C. serwera MySQL
D. serwera WWW

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby uruchomić skrypt JavaScript, niezbędne jest posiadanie przeglądarki internetowej, która obsługuje JavaScript. Przeglądarki takie jak Chrome, Firefox, Safari czy Edge zawierają silniki JavaScript, które interpretują i wykonują skrypty na stronach internetowych. Przykładowo, gdy użytkownik wchodzi na stronę internetową, która wykorzystuje JavaScript do dynamicznego ładowania treści lub interakcji z użytkownikiem, przeglądarka przetwarza skrypty w czasie rzeczywistym, co wpływa na doświadczenie użytkownika. Przeglądarki regularnie aktualizują swoje silniki, co przyczynia się do poprawy wydajności i bezpieczeństwa. Dodatkowo, korzystanie z narzędzi deweloperskich w przeglądarkach, takich jak konsola JavaScript, umożliwia programistom testowanie i debugowanie skryptów w łatwy sposób. W kontekście standardów webowych, JavaScript jest kluczowym elementem technologii front-end, współpracując z HTML i CSS, aby zapewnić interaktywność i responsywność stron internetowych. Warto również zauważyć, że niektóre frameworki, takie jak React czy Angular, również opierają się na JavaScript, co podkreśla jego znaczenie w nowoczesnym web developmencie.

Pytanie 19

Określ złożoność obliczeniową algorytmu naiwnego (zwykłego) poszukiwania minimum w kolekcji liczb?

A. O(n3)
B. O(n)
C. O(n2)
D. O(n!)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm naiwnego (zwykłego) wyszukiwania minimum w zbiorze liczb charakteryzuje się złożonością obliczeniową O(n), co oznacza, że jego czas wykonania rośnie liniowo w zależności od liczby elementów w zbiorze. W praktyce oznacza to, że aby znaleźć najmniejszy element w zbiorze liczb, algorytm przeszukuje wszystkie elementy, porównując je ze sobą. W przypadku zbioru zawierającego n elementów, konieczne jest wykonanie n-1 porównań, co skutkuje liniową złożonością. Wyszukiwanie minimum jest użyteczne w wielu aplikacjach, takich jak analiza danych, gdzie może być wykorzystywane do szybkiego lokalizowania najniższej wartości w zestawie wyników. Dobrymi praktykami w tym zakresie są stosowanie tego algorytmu w sytuacjach, gdy zbiór danych jest relatywnie mały lub gdy zależy nam na prostocie i czytelności kodu. Złożoność O(n) jest optymalna dla tego typu operacji, ponieważ nie da się znaleźć minimum bez przeszukania każdego elementu przynajmniej raz, co potwierdza zasadę, że konieczne jest zbadanie wszystkich danych w celu uzyskania poprawnego wyniku.

Pytanie 20

Zapis w języku JavaScript:

x = przedmiot.nazwa();
wskazuje, że
A. nazwa jest polem w klasie przedmiot.
B. Zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot.
C. Zmienna x będzie przechowywać rezultat wykonania metody nazwa.
D. nazwa stanowi właściwość obiektu przedmiot.
W kontekście przedstawionego pytania, niepoprawne odpowiedzi sugerują nieporozumienia dotyczące struktury obiektów w JavaScript oraz różnicy pomiędzy metodami a właściwościami. W szczególności, wskazanie, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, jest mylne, ponieważ w tej konstrukcji 'nazwa' nie jest statycznym atrybutem, lecz metodą, co implikuje, że jest funkcją, a nie prostą wartością. Istotne jest zrozumienie, że właściwości obiektów przechowują dane, ale metody wykonują operacje na tych danych. Dodatkowo, mylenie metody z polem klasy prowadzi do błędnego postrzegania obiektów. W JavaScript, metody są funkcjami przypisanymi do obiektów, podczas gdy pola klasy, nazywane właściwościami, są zupełnie innym bytem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują również nieznajomość pojęcia kontekstu wykonania, który w JavaScript jest kluczowy dla zrozumienia, jak metody działają w odniesieniu do obiektów. Właściwe zrozumienie tych różnic jest fundamentalne dla efektywnego programowania obiektowego. Używanie obiektów w JavaScript powinno opierać się na jasnym rozróżnieniu pomiędzy ich właściwościami a funkcjami, co skutkuje bardziej zorganizowanym i zrozumiałym kodem.

Pytanie 21

Przedstawiono efekt formatowania CSS oraz kod HTML. Jak należy zdefiniować styl, aby osiągnąć takie formatowanie?

<p>
Mimozami jesień się zaczyna,<br>
Złotawa, krucha i miła.<br>
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,<br>
Która do mnie na ulicę wychodziła.
</p>
Ilustracja do pytania
A. p.first-line { font-size: 200%; color: brown; }
B. p::first-line { font-size: 200%; color: brown; }
C. #first-line { font-size: 200%; color: brown; }
D. .first-line { font-size: 200%; color: brown; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Pseudoelement ::first-line jest specyficznym selektorem CSS służącym do formatowania pierwszej linii wewnątrz bloku tekstu. Jest to zgodne ze standardami CSS3. Wszystkie style zdefiniowane za pomocą ::first-line będą miały wpływ tylko na pierwszą linię paragrafu, niezależnie od tego, ile zdań zawiera. W tym konkretnym przypadku, zastosowanie selektora `p::first-line` powoduje powiększenie czcionki do 200% oraz zmianę jej koloru na brązowy, ale tylko dla pierwszej linii tekstu zawartego w paragrafie (znacznik `<p>`). Jest to przydatne, gdy chcemy wyróżnić pierwszą linię tekstu, na przykład w dużej ilości tekstu lub artykułach. Pseudoelementy, takie jak ::first-line, pomagają w tworzeniu bardziej złożonych i precyzyjnych stylów bez konieczności dodawania dodatkowych znaczników do naszego kodu HTML.

Pytanie 22

Tabele Osoby oraz Adresy są ze sobą połączone relacją typu jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL powinno być użyte, aby poprawnie wyświetlić nazwiska oraz odpowiadające im miasta?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id=Adresy.id FROM Osoby, Adresy
B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id=Adresy.id
C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id=Adresy.id
D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie składni JOIN w zapytaniu SQL to naprawdę dobra decyzja, jeśli chodzi o pokazywanie powiązanych danych z różnych tabel w bazie danych. W odpowiedzi zastosowałeś INNER JOIN, co jest jednym z tych najpopularniejszych sposobów łączenia tabel, zwłaszcza gdy mamy wspólny klucz. W tym przypadku klucz obcy Adresy_id w tabeli Osoby łączy się z kluczem głównym id w tabeli Adresy, co pozwala na wyciągnięcie nazwisk z Osób oraz odpowiadających im miast z Adresów. W praktyce takie użycie JOIN jest zgodne z najlepszymi praktykami, bo ułatwia zarządzanie danymi i sprawia, że wszystko jest czytelniejsze. Gdy pracujesz nad bardziej skomplikowanymi systemami, umiejętność poprawnego łączenia tabel jest kluczowa. Umożliwia to utrzymanie porządku w danych i zmniejszenie ich powtarzalności przez normalizację. I naprawdę, takie zapytania są mega przydatne w analizie danych, generowaniu raportów czy w aplikacjach, które operują na dużych zbiorach, gdzie wydajność i przejrzystość kodu SQL są niezwykle ważne.

Pytanie 23

W języku JavaScript zadeklarowano funkcję.
function absValue(f) {
    return Math.abs(f);
}

A. zwrócić wartość przeciwną do f
B. wypisać wartość przeciwną do f
C. zwrócić wartość bezwzględną z f
D. wypisać wartość bezwzględną z f

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to „zwrócić wartość bezwzględną z f”. Funkcja absValue(f) korzysta z wbudowanej metody Math.abs(), która zwraca wartość bezwzględną liczby przekazanej jako argument. Oznacza to, że jeśli liczba f jest ujemna, zostanie zamieniona na dodatnią, a jeśli dodatnia — pozostanie bez zmian. Funkcja nie wypisuje wartości, lecz zwraca wynik, który można następnie wykorzystać w dalszych obliczeniach. Takie podejście jest często stosowane w programowaniu, gdy chcemy operować na wielkościach zawsze nieujemnych, np. przy obliczaniu różnic, odległości lub w analizie danych numerycznych.

Pytanie 24

Wskaż właściwą sekwencję kroków w procesie projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych
B. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie relacji
C. Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Selekcja, Określenie zbioru danych
D. Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji
Poprawna odpowiedź to 'Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie relacji'. Ta kolejność pokazuje, jak działa projektowanie relacyjnej bazy danych. Na początku trzeba określić, jakie dane będą przechowywane, czyli stworzyć zbiór danych. Potem trzeba wybrać, które z tych informacji są ważne i jak je ułożyć. Następnie ustalamy klucze podstawowe dla tabel. To ważne, żeby dane były unikalne i łatwe do zidentyfikowania. Na końcu definiujemy relacje między tabelami, co pozwala zrozumieć, jak dane ze sobą współpracują. Na przykład, kiedy projektujemy bazę danych dla szkoły, zbór danych może obejmować uczniów, nauczycieli i przedmioty. Wybierając dane, możemy zdecydować, że potrzebujemy imienia, nazwiska i przedmiotów, które uczniowie uczą się. Klucze podstawowe są wtedy używane do identyfikacji uczniów, a relacje pokazują, jak uczniowie są powiązani z nauczycielami i przedmiotami.

Pytanie 25

Zakładając, że użytkownik nie miał wcześniej żadnych uprawnień, polecenie SQL przyzna użytkownikowi anna jedynie uprawnienia do

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;
A. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury tabeli o nazwie klienci
B. wybierania, dodawania pól oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci
C. wybierania, wstawiania oraz modyfikacji danych w wszystkich tabelach w bazie o nazwie klienci
D. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych tabeli o nazwie klienci
Jak się przyjrzysz innym odpowiedziom, to zauważysz, że mają trochę błędnych założeń. Pierwsza odpowiedź mówi o nadawaniu praw do wszystkich tabel w bazie klienci, co jest błędne, bo polecenie SQL mówi tylko o jednej tabeli - klienci. Nie ma tu mowy o całej bazie, więc ta odpowiedź jest do bani. Druga opcja, która dotyczy dodawania pól i zmiany struktury tabeli, też jest złudna. Te operacje wymagają użycia zmiany komendy ALTER, a nie GRANT, bo GRANT to tylko nadawanie praw do już istniejących danych. Czwarta odpowiedź myli się sugerując, że można zmieniać strukturę wszystkich tabel, co w ogóle nie jest tym, co robi GRANT. Często pojawia się ten błąd, że jedna komenda SQL może mieć szerokie zastosowanie, a tak naprawdę każda z nich ma swoją specyfikę i ograniczenia w działaniach. Rozumienie tego jest kluczem do efektywnego zarządzania uprawnieniami w bazach danych. Warto być czujnym, bo źle nadane uprawnienia mogą zaszkodzić bezpieczeństwu i integralności danych.

Pytanie 26

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. aside {float: left; }
B. nav { float: right; } section { float: right; }
C. nav { float: right; }
D. nav { float: left; } aside { float: left; }
W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 27

Jakim typem jest w PHP zmienna globalna $_POST (odbierająca dane formularza)?

A. ciągiem znaków zakodowanym w JSON
B. obiektem klasy stdClass
C. tablicą asocjacyjną
D. zmienną tekstową
Pozostałe odpowiedzi błędnie określają typ $_POST. Nie jest to pojedynczy ciąg znaków (ani zakodowany w JSON, ani zwykły tekst) - przechowuje WIELE wartości naraz. Nie jest też obiektem klasy stdClass - do pól odwołujemy się przez klucze w nawiasach kwadratowych ($_POST['pole']), a nie przez ->. $_POST to tablica asocjacyjna, dlatego czwarta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 28

Do czego służy reguła float: left; zastosowana do elementu blokowego?

A. do wyrównania elementów tabeli do lewej
B. do ustawienia bloku po lewej, by inne elementy go oblewały
C. do układania bloków jeden pod drugim
D. do wyrównania tekstu do lewej
Reguła float: left; wyjmuje element blokowy z normalnego układu i dosuwa go do LEWEJ, pozwalając pozostałej treści (np. tekstowi) opływać go z prawej strony. Dlatego float: left; ustawia blok po lewej tak, by inne elementy go oblewały.

Pytanie 29

Który typ przypisać kolumnie z kodami pocztowymi, by przechowywała tekst o STAŁEJ długości?

A.
BLOB
B.
CHAR
C.
DECIMAL
D.
TEXT
Kod pocztowy ma STAŁĄ długość (w Polsce zawsze format „NN-NNN”), dlatego najlepiej pasuje typ CHAR, który przechowuje tekst o ustalonej, niezmiennej liczbie znaków - jest dla takich danych oszczędniejszy i szybszy niż typy zmiennej długości. Dlatego kolumnie z kodami pocztowymi przypisuje się CHAR.

Pytanie 30

Jaka forma zabezpieczenia dostępu do tabel i kwerend działa w MS Access?

A. przypisanie uprawnień użytkownikom
B. stosowanie makr
C. określanie przestrzeni tabel
D. limity przestrzeni dyskowej
W MS Access zabezpieczenie dostępu do obiektów bazy (tabel, kwerend, formularzy) opiera się na nadawaniu UPRAWNIEŃ konkretnym użytkownikom lub grupom - określa się, kto może dany obiekt odczytać, modyfikować czy projektować. To typowy dla baz danych mechanizm kontroli dostępu. Dlatego formą zabezpieczenia w MS Access jest przypisanie uprawnień użytkownikom.

Pytanie 31

Nazywa się inaczej nasycenie koloru

A. nasycenie koloru
B. dopełnienie koloru
C. jasność koloru
D. przezroczystość koloru
Zrozumienie koncepcji nasycenia koloru jest kluczowe w kontekście analizy odpowiedzi na to pytanie. Wiele osób myli saturację z innymi właściwościami kolorów, takimi jak przezroczystość, dopełnienie czy jasność. Przezroczystość koloru odnosi się do tego, jak wiele światła przechodzi przez dany kolor, a nie do jego intensywności. Kolory przezroczyste są często stosowane w warstwach grafiki komputerowej, ale nie mają one bezpośredniego związku z nasyceniem. Dopełnienie koloru dotyczy relacji między kolorami, które znajdują się naprzeciwko siebie na kole kolorów, a nie miary intensywności. Niekiedy twórcy kolorów popełniają błąd, uważając dopełnienie za nasycenie, co prowadzi do nieodpowiednich kombinacji i kompozycji w projektach. Jasność koloru, z kolei, odnosi się do jego jasności lub ciemności, co również nie jest równoznaczne z nasyceniem. Osoby zajmujące się projektowaniem powinny być świadome, że jasne kolory mogą być nasycone lub stonowane, w zależności od ich czystości. Ogólnie rzecz biorąc, mylenie tych terminów może prowadzić do frustracji w pracy kreatywnej i negatywnie wpływać na jakość końcowego produktu. Zrozumienie różnicy między tymi właściwościami jest kluczowe, aby uniknąć takich pułapek i osiągnąć zharmonizowane i profesjonalne rezultaty w projektach graficznych.

Pytanie 32

<?php
$dane = fread(fopen("plik.txt", "r"), filesize("plik.txt"));
?>
Przedstawiony kod zapisany w języku PHP ma za zadanie
A. zmiennej dane przypisać zawartość pliku plik.txt
B. zapisać do pliku plik.txt wartość zmiennej dane
C. zmiennej dane przypisać wielkość pliku plik.txt
D. otworzyć plik plik.txt i jako wartość zmiennej dane przypisać rozmiar pliku
Kod z pytania wykorzystuje trzy kluczowe elementy pracy z plikami w PHP: fopen, fread i filesize. Żeby dobrze zrozumieć, dlaczego niektóre interpretacje są błędne, trzeba rozdzielić pojęcia „odczyt” i „zapis” oraz pamiętać, co tak naprawdę zwracają poszczególne funkcje. fopen z parametrem "r" otwiera plik wyłącznie do czytania. W tym trybie nie ma możliwości zapisu danych do pliku, więc każda interpretacja sugerująca, że coś jest zapisywane do pliku, stoi w sprzeczności z dokumentacją PHP. To jest częsty błąd: ktoś widzi funkcję pracującą na plikach i automatycznie myśli o zapisie, a tutaj jest tylko odczyt.
Kolejna mylna ścieżka rozumowania dotyczy funkcji filesize. Ona faktycznie zwraca rozmiar pliku w bajtach, ale w tym kodzie ten rozmiar jest użyty wyłącznie jako argument dla fread, czyli jako informacja: „ile bajtów odczytać”. Zmienna $dane nie dostaje więc wartości rozmiaru pliku, tylko wynik działania fread, czyli tekstową zawartość pliku. Rozmiar pojawia się tu tylko po to, żeby powiedzieć fread, ile danych ma pobrać z uchwytu pliku. To jest subtelna, ale ważna różnica: wartość zwracana przez filesize nie jest przypisywana bezpośrednio do $dane.
Może się też pojawić pokusa, by myśleć, że kod jednocześnie otwiera plik i „przypisuje rozmiar pliku jako wartość zmiennej”. W praktyce mamy dwie operacje: otwarcie pliku (fopen) i odczyt zawartości (fread). Otworzenie pliku nie jest celem samym w sobie, jest tylko krokiem pośrednim, koniecznym do tego, żeby fread mogło pobrać dane. Z mojego doświadczenia wynika, że uczniowie często mieszają: co zwraca uchwyt pliku, co zwraca funkcja odczytu, a co funkcja podająca rozmiar. Tutaj zwracany jest string z treścią pliku, nie liczba bajtów i nie sam uchwyt.
Podsumowując merytorycznie: w tym przykładzie nie zachodzi zapis do pliku, zmienna $dane nie przyjmuje samego rozmiaru pliku, ani też nie jest do niej wprost przypisywana wartość z filesize. Cała logika kodu prowadzi do jednego efektu – odczytania pełnej zawartości pliku plik.txt i umieszczenia jej w zmiennej $dane, co jest poprawną interpretacją zgodną ze standardowym sposobem użycia fopen i fread w PHP.

Pytanie 33

W tabeli Recepta, kolumny Imie i Nazwisko odnoszą się do pacjenta, na którego wystawiona jest recepta. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla każdej recepty uzyskać datę jej wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który ją wystawił?

Ilustracja do pytania
A. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id
B. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id
C. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta
D. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi numer 4 jest prawidłowy, ponieważ kwerenda ta skutecznie łączy tabelę Recepta z tabelą Lekarz poprzez klucz obcy Lekarz_id. W ten sposób możliwe jest uzyskanie imienia i nazwiska lekarza wystawiającego receptę oraz daty jej wystawienia. W SQL, operacja JOIN umożliwia łączenie danych z dwóch tabel na podstawie kolumn powiązanych, co jest fundamentalną zasadą w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku klucz obcy Lekarz_id w tabeli Recepta odnosi się do klucza głównego id w tabeli Lekarz. Dzięki temu możemy pobrać informacje o lekarzu wystawiającym receptę, co jest powszechną praktyką w aplikacjach medycznych i systemach zarządzania informacją. Stosowanie JOIN jest kluczowe w projektowaniu efektywnych i skalowalnych baz danych, co pozwala na utrzymanie danych w uporządkowanej i znormalizowanej formie zgodnie z zasadami normalizacji baz danych. Taka struktura bazy danych umożliwia łatwe zarządzanie i aktualizowanie informacji oraz minimalizuje redundancję danych, co jest istotne dla zapewnienia spójności i integralności danych w systemie.

Pytanie 34

Aby uzyskać akapit, w którym słowo „zaznaczony” jest wyróżnione znacznikiem <mark>, a słowo „istotny” oznaczone jako ważne <em> - z poprawnym otwarciem i zamknięciem znaczników - należy zastosować kod:

A.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>
B.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
C.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>
D.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny kod to <pre class="code-block"><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">p</span><span class="code-text">&gt;</span><span class="code-text">Tekst może być </span><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">mark</span><span class="code-text">&gt;</span><span class="code-text">zaznaczony</span><span class="code-text">&lt;/</span><span class="code-keyword">mark</span><span class="code-text">&gt;</span><span class="code-text"> albo </span><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">em</span><span class="code-text">&gt;</span><span class="code-text">istotny</span><span class="code-text">&lt;/</span><span class="code-keyword">em</span><span class="code-text">&gt;</span><span class="code-text"> dla autora</span><span class="code-text">&lt;/</span><span class="code-keyword">p</span><span class="code-text">&gt;</span></pre>Każdy znacznik obejmuje dokładnie to słowo, którego dotyczy: <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">mark</span><span class="code-text">&gt;</span></code> wyróżnia „zaznaczony”, a <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">em</span><span class="code-text">&gt;</span></code> oznacza „istotny” jako ważny - i oba są zamknięte. Znaczniki nie zachodzą też na siebie nieprawidłowo. Dlatego ta wersja jest poprawna.

Pytanie 35

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do obliczenia:

A. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę
B. minimalnej wartości w kolumnie zwróconej przez kwerendę
C. liczby znaków w zwróconych rekordach
D. średniej wartości pól rekordu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja agregująca <code><span class="code-variable">MIN</span></code> zwraca najmniejszą wartość z podanej kolumny, np. <code><span class="code-keyword">SELECT</span> <span class="code-function">MIN</span><span class="code-text">(</span><span class="code-variable">cena</span><span class="code-text">)</span> <span class="code-keyword">FROM</span> <span class="code-variable">produkty</span></code> poda najniższą cenę. Należy do rodziny funkcji agregujących obok <code><span class="code-variable">MAX</span></code> (maksimum), <code><span class="code-variable">AVG</span></code> (średnia), <code><span class="code-variable">SUM</span></code> (suma) i <code><span class="code-variable">COUNT</span></code> (liczność). Działa na kolumnach liczbowych, ale też tekstowych (porządek alfabetyczny) i datach (najwcześniejsza). Często łączy się ją z <code><span class="code-keyword">GROUP</span> <span class="code-keyword">BY</span></code>, by wyznaczyć minimum w każdej grupie. Dlatego <code><span class="code-variable">MIN</span></code> oblicza minimalną wartość kolumny.

Pytanie 36

W tabeli mieszkańcy zawierającej pola id, imie, nazwisko, ulica, numer, czynsz (wartość całkowita) należy zidentyfikować osoby zamieszkujące ulicę Mickiewicza pod numerami 71, 72, 80, których czynsz jest niższy niż
1000 zł. Jak będzie wyglądać klauzula WHERE w zapytaniu?

A. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) AND czynsz < 1000
B. WHERE ulica = 'Mickiewicza' OR numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000
C. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer IN (71, 72, 80) OR czynsz < 1000
D. WHERE ulica = 'Mickiewicza' AND numer > 70 AND numer < 81 OR czynsz < 1000
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ klauzula WHERE w zapytaniu SQL skutecznie filtruje dane zgodnie z wymaganiami. W tym przypadku, użycie operatora AND w połączeniu z IN i warunkiem < 1000 zapewnia, że zwrócone zostaną jedynie te rekordy, które spełniają wszystkie trzy kryteria: ulica musi być 'Mickiewicza', numer musi być jednym z 71, 72 lub 80, a czynsz musi być mniejszy niż 1000 zł. To jest zgodne z dobrą praktyką w SQL, gdzie łączenie warunków z użyciem operatorów logicznych pozwala na precyzyjne określenie zestawu danych, które nas interesują. Przy tak skonstruowanej klauzuli, zapytanie będzie wydajne i zrozumiałe, co jest kluczowe w pracy z bazami danych. Przykładowe zastosowanie to generowanie raportów dotyczących mieszkańców, co może być istotne dla zarządzania nieruchomościami lub analizy rynku wynajmu. Tego typu zapytania są powszechnie używane w aplikacjach webowych i systemach zarządzania danymi, co podkreśla znaczenie umiejętności formułowania precyzyjnych zapytań SQL.

Pytanie 37

Na podstawie przydzielenia wartości do zmiennych w języku PHP można zauważyć, że

$zmienna1 = 15;
$zmienna2 = "15";
$zmienna3 = (string) $zmienna1;
A. zmienna2 i zmienna3 mają ten sam typ.
B. zmienna1 i zmienna2 mają ten sam typ.
C. wszystkie zmienne mają ten sam typ.
D. zmienna1 i zmienna3 mają ten sam typ.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze widzisz, że $zmienna2 i $zmienna3 mają ten sam typ. Obie przechowują wartości jako stringi, co jest spoko. $zmienna2 to łańcuch z "15", a $zmienna3 to wynik rzutowania $zmienna1 (która jest liczbą całkowitą) na string. W PHP takie rzutowanie to normalna sprawa i nie zmienia wartości, tylko jej format. W praktyce, jeżeli dobrze rozumiesz typy danych, to ułatwia Ci to życie w programowaniu. Różne typy mogą wpływać na to, jak działają operacje i jak dane są przechowywane. Warto więc pamiętać, żeby w kodzie jasno definiować typy zmiennych i używać rzutowania tam, gdzie trzeba, bo to pomaga unikać błędów. Jak się w to wczujesz, to łatwiej będzie Ci ogarniać pamięć i optymalizować kod, zwłaszcza w większych projektach.

Pytanie 38

Po wykonaniu instrukcji języka JavaScript  x = Math.ceil(2.4); wartość zmiennej x będzie wynosić

A. 3
B. 2
C. 8
D. 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym przykładzie kluczowe jest zrozumienie, co dokładnie robi funkcja Math.ceil() w JavaScript. Ta funkcja zawsze zaokrągla liczbę w górę do najbliższej liczby całkowitej, i to niezależnie od tego, jak mała jest część ułamkowa. Dla wartości 2.4 najbliższa liczba całkowita „w górę” to 3, więc po wykonaniu instrukcji x = Math.ceil(2.4); zmienna x przyjmie wartość 3. Nie interesuje nas tu klasyczne zaokrąglanie matematyczne do „najbliższej” liczby, tylko zawsze w stronę dodatniej nieskończoności. W standardzie ECMAScript Math.ceil() jest jedną z podstawowych funkcji do pracy z liczbami, obok Math.floor() (zaokrąglenie w dół) i Math.round() (zaokrąglenie do najbliższej liczby całkowitej). Dla porównania: Math.floor(2.4) da 2, Math.round(2.4) też da 2, a tylko Math.ceil(2.4) zwróci 3. W praktyce webowej takie funkcje są często używane np. przy dzieleniu elementów na strony (paginacja), liczeniu ilości stron w wynikach wyszukiwania, obliczaniu liczby wierszy w siatce (grid), czy przy przeliczaniu miejsc w koszyku, kiedy musisz zawsze „doliczyć” pełną jednostkę. Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk, żeby przy liczbach zmiennoprzecinkowych w JavaScript pamiętać o różnicach między ceil, floor i round, bo to są podstawowe narzędzia przy każdym kalkulatorze, module cenowym, przeliczaniu czasu trwania, dzieleniu zadań na porcje itd. Dobra praktyka jest też taka, żeby zawsze jasno nazywać zmienne, np. totalPages = Math.ceil(itemsCount / itemsPerPage); – od razu widać, że chodzi o zaokrąglenie w górę. Podsumowując: poprawna odpowiedź to 3, bo Math.ceil() zawsze przesuwa wynik do najbliższej większej lub równej liczby całkowitej. Dla 2.4 jest to właśnie 3.

Pytanie 39

Wskaż nieprawdziwe zdanie dotyczące normalizacji dźwięku.

A. Normalizacja polega na obniżeniu poziomu najgłośniejszej próbki w sygnale do określonej wartości, a następnie w odniesieniu do niej proporcjonalnym zwiększeniu głośności pozostałej części sygnału.
B. Gdy najgłośniejszy fragment dźwięku ma wartość pół na skali, to wszystkie dźwięki zostaną wzmocnione dwukrotnie - w ten sposób najgłośniejszy fragment osiągnie maksymalną wartość na skali.
C. Podczas normalizacji poziom głośności całego nagrania jest wyrównywany.
D. Funkcja normalizacja znajduje się w menu programu do edycji dźwięku.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź dobrze wskazuje na to, jak działa normalizacja. Generalnie chodzi o to, żeby dostosować głośność całego nagrania tak, aby najgłośniejszy fragment nie był za cichy. Kiedy ten najgłośniejszy kawałek jest na poziomie 50%, normalizacja podnosi głośność całego nagrania, żeby ten fragment był na maksa. W praktyce to też oznacza, że inne, cichsze części nagrania też będą głośniejsze, co jest ważne, bo pozwala to utrzymać przyjemny balans w dźwięku. Normalizacja jest bardzo powszechna, zwłaszcza w produkcji muzyki, żeby różne utwory miały podobny poziom głośności, bo różnice mogą być dość irytujące podczas słuchania. Ważne, żeby zawsze sprawdzić, czy po normalizacji nie ma jakichś zniekształceń czy clippingu. Czasem warto też używać normalizacji razem z innymi technikami, jak kompresja, żeby osiągnąć jeszcze lepszy efekt końcowy.

Pytanie 40

Jakie oznaczenie powinno się zastosować, aby umieścić film na stronie internetowej?

A. <movie>
B. <video>
C. <audio>
D. <media>
Znacznik <video> jest właściwym elementem HTML używanym do osadzania filmów na stronach internetowych. Jest on częścią standardu HTML5, który wprowadził nowoczesne podejścia do multimediów w sieci. Umożliwia on nie tylko osadzanie wideo, ale także dostosowywanie jego odtwarzania, takie jak automatyczne odtwarzanie, powtarzanie oraz kontrolowanie głośności. Przykład użycia znacznika <video>: <video src='film.mp4' controls>Odtwarzacz wideo</video>. Warto również dodać atrybuty, takie jak 'controls', które dodają przyciski do odtwarzania, pauzowania i regulacji głośności, co znacząco poprawia użyteczność dla użytkowników. Dobrą praktyką jest również używanie atrybutu 'poster' do określenia miniatury, która będzie wyświetlana przed rozpoczęciem odtwarzania, co przyciąga uwagę i zwiększa estetykę strony. Znacznik <video> wspiera różne formaty plików, takie jak MP4, WebM i Ogg, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami internetowymi, co jest kluczowe w dzisiejszym zróżnicowanym środowisku online.