Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik architektury krajobrazu
  • Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
  • Data rozpoczęcia: 2 lutego 2026 19:33
  • Data zakończenia: 2 lutego 2026 20:05

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Obcinanie drzew oraz krzewów w celu uzyskania form sztucznie stworzonych, takich jak szpalery i formowane żywopłoty, polega na

A. kilkukrotnym przycinaniu pędów w każdym sezonie wegetacyjnym
B. corocznym obcinaniu drzew i krzewów w pełnym wzroście
C. przycinaniu pędów tegorocznych w sezonie jesiennym
D. corocznym przycinaniu młodych pędów w okresie wiosny
Przycinanie tegorocznych pędów w okresie jesiennym nie jest skuteczną metodą formowania drzew i krzewów, ponieważ jesienią rośliny przechodzą w stan spoczynku, a ich zdolność do regeneracji jest znacznie ograniczona. Przycinanie w tym okresie może prowadzić do uszkodzenia roślin, ponieważ niskie temperatury i ewentualne przymrozki mogą spowodować, że rany po cięciu nie zdążą się zagoić, co otwiera drzwi dla chorób i szkodników. Coroczne cięcie drzew i krzewów w pełni wyrośniętych, choć może wydawać się rozsądne, nie uwzględnia specyfiki ich wzrostu oraz potrzeb w danym sezonie wegetacyjnym. Każda roślina ma swoje wymagania dotyczące czasu i sposobu cięcia, a niewłaściwe podejście może skutkować ich osłabieniem. Coroczne przycinanie młodych pędów w okresie wiosennym również nie jest zalecane w kontekście kształtowania form sztucznych, ponieważ młode pędy wymagają delikatniejszego traktowania, aby mogły swobodnie rosnąć i rozwijać się. Właściwe podejście do formowania roślin powinno koncentrować się na regularnym, kilkukrotnym przycinaniu w ciągu sezonu wegetacyjnego, co nie tylko sprzyja lepszemu wyglądowi, ale i zdrowiu roślin. W praktyce oznacza to, że przycinanie powinno być dostosowane do specyficznych potrzeb roślin oraz ich cyklu życia, co jest kluczowe dla efektywnej pielęgnacji zieleni.

Pytanie 2

Która praca pielęgnacyjna wykonywana jest z wykorzystaniem narzędzia przedstawionego na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. Rozgrabianie kretowisk.
B. Grabienie skoszonej trawy.
C. Aeracja powierzchniowa.
D. Aeracja wgłębna.
Aeracja powierzchniowa jest kluczowym zabiegiem pielęgnacyjnym, który poprawia zdrowie trawnika poprzez zwiększenie przepuszczalności powietrza, wody i składników odżywczych do systemu korzeniowego. Narzędzie przedstawione na ilustracji, czyli aerator do trawnika, jest specjalnie zaprojektowane do nakłuwania powierzchni gleby, co sprzyja lepszemu wchłanianiu substancji odżywczych i wody. W praktyce, aeracja powierzchniowa powinna być wykonywana przynajmniej raz w roku, najlepiej wiosną lub jesienią, kiedy trawa ma największą zdolność do regeneracji. Dla uzyskania optymalnych efektów, warto wykonać ten zabieg na trawnikach, które są intensywnie użytkowane, na przykład w parkach, boiskach sportowych czy ogrodach przydomowych. Przestrzeganie standardów takich jak zalecana głębokość nakłuwania (około 2-5 cm) oraz odpowiednia wilgotność gleby przed zabiegiem są kluczowe dla uzyskania najlepszych efektów. Dobre praktyki w aeracji obejmują również wykorzystywanie narzędzi o odpowiedniej jakości, które nie tylko prowadzą do efektywnego nakłuwania, ale również minimalizują uszkodzenie korzeni trawy.

Pytanie 3

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 4

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 5

Jakie pnącze powinno się wybrać do obsadzenia podpory znajdującej się w słonecznym miejscu, aby jesienią uzyskać efekt kolorystycznego zharmonizowania z rosnącym w pobliżu sumakiem octowcem (Rhus typhina)?

A. Winobluszcz trójklapowy (Parthenocissus tricuspidata)
B. Glicynia kwiecista (Wisteria floribunda)
C. Dławisz okrągłolistny (Celastrus orbiculatus)
D. Bluszcz pospolity (Hedera helix)
Winobluszcz trójklapowy (Parthenocissus tricuspidata) to pnącze, które doskonale sprawdza się w warunkach słonecznych, a jego liście zmieniają kolor na intensywny czerwony i purpurowy jesienią, co tworzy efektowne zharmonizowanie z intensywnymi barwami sumaka octowca (Rhus typhina). To pnącze charakteryzuje się szybkim wzrostem oraz dużą odpornością na różnorodne warunki atmosferyczne, co czyni je popularnym wyborem w ogrodnictwie. Winobluszcz dobrze przylega do podpór, dzięki czemu może tworzyć gęste, kolorowe okrycie. Stosując go w pobliżu sumaka, uzyskujemy nie tylko efekt estetyczny, ale również korzystne dla ekosystemu połączenie różnych gatunków roślin, które mogą wspierać lokalne owady i ptaki. Winobluszcz preferuje gleby żyzne i dobrze przepuszczalne, dlatego ważne jest, aby odpowiednio przygotować stanowisko przed sadzeniem, co może obejmować wzbogacenie gleby o materię organiczną. Dodatkowo, pnącze to nie wymaga intensywnej pielęgnacji, co sprawia, że jest idealnym wyborem dla osób poszukujących roślin łatwych w uprawie i efektownych.

Pytanie 6

Korzystając z danych zawartych w tabeli określ wysokość opłaty za usunięcie świerku syberyjskiego o obwodzie 56 cm

Lp.Rodzaje, gatunki i odmiany drzewStawki w zł za 1 cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm
1Topola, olsza, klon jesionolistny, wierzba, czeremcha amerykańska, grochodrzew.11,04
2Kasztanowiec, morwa, jesion amerykański, czeremcha zwyczajna, świerk pospolity, sosna zwyczajna, daglezja, modrzew, brzoza brodawkowata i omszona.30,01
3Dąb, buk, grab, lipa, choina, głóg-forma drzewiasta, jarząb, jesion wyniosły, klon z wyjątkiem klonu jesionolistnego, gatunki i odmiany ozdobne jabłoni, śliwy, wiśni i orzecha, leszczyna turecka, brzoza (pozostałe gatunki i odmiany), jodła pospolita, świerk (pozostałe gatunki i odmiany), żywotnik (wszystkie gatunki), platan klonolistny, wiąz, cyprysik.73,00
4Jodła (pozostałe gatunki i odmiany), tulipanowiec, magnolia, korkowiec, miłorząb, metasekwoja, cis, cyprysik, bożodrzew.275,40
A. 1348 zł
B. 5064 zł
C. 2752 zł
D. 4088 zł
No i super, poprawna odpowiedź to 4088 zł. Zastosowałeś stawkę dla świerka syberyjskiego, która wynosi 73,00 zł za każdy centymetr obwodu. Obliczając koszt usunięcia świerka o obwodzie 56 cm, pomnożyłeś 56 cm przez 73,00 zł/cm, co daje 4088 zł. To jest zgodne z tym, jak fachowcy w branży obliczają takie koszty. Muszę przyznać, że znajomość stawek za różne gatunki drzew to kluczowa sprawa, jak się pracuje w leśnictwie czy ogrodnictwie. Dzięki temu można lepiej zaplanować budżet i całą gospodarkę leśną. Ważne też, żeby regularnie aktualizować te tabele, bo ceny i przepisy mogą się zmieniać. Dobrze się spisałeś!

Pytanie 7

Szkodnikiem, który minuje liście kasztanowca białego oraz prowadzi do ich przedwczesnego opadania, jest

A. opuchlak
B. mszyca
C. szrotówek
D. wciornastek
Szrotówek (Cameraria ohridella) jest szkodnikiem minującym liście kasztanowca białego, odpowiedzialnym za ich przedwczesne opadanie. Larwy tego owada wgryzają się w miąższ liścia, tworząc charakterystyczne miny, co prowadzi do ich uszkodzenia oraz zmniejszenia fotosyntezy. W wyniku tego drzewa mogą wykazywać symptomy osłabienia, a w skrajnych przypadkach mogą obumierać. W praktyce, monitorowanie populacji szrotówka jest kluczowe w zarządzaniu zdrowiem drzew kasztanowych. W przypadku stwierdzenia obecności szkodnika, stosuje się różne metody ochrony, w tym biologiczne, chemiczne oraz agrotechniczne. Na przykład, wykorzystanie naturalnych wrogów szrotówka, takich jak niektóre gatunki os, może pomóc w kontrolowaniu jego populacji. Takie podejście jest zgodne z dobrą praktyką ochrony roślin, która kładzie nacisk na zrównoważony rozwój oraz minimalizację stosowania pestycydów, co przyczynia się do ochrony bioróżnorodności.

Pytanie 8

Aby wyznaczyć miejsce na kwietnik, jakie materiały są potrzebne?

A. sznurek, kołki drewniane, taśma miernicza
B. kołki drewniane, poziomica, sznurek
C. taśma miernicza, sznurek, poziomica
D. węgielnica, sznurek, poziomica
Wybór sznurka, kołków drewnianych oraz taśmy mierniczej jako narzędzi do wyznaczenia kwietnika jest właściwy, ponieważ każdy z tych elementów pełni kluczową rolę w precyzyjnym i efektywnym wykonaniu tego zadania. Sznurek jest niezwykle przydatny do wyznaczania linii prostych, co jest niezbędne przy planowaniu kształtu kwietnika. Kołki drewniane służą do stabilizacji sznurka, co zapewnia, że linia pozostaje napięta i dokładna. Taśma miernicza natomiast pozwala na precyzyjne pomiary długości i szerokości, co jest istotne dla zachowania odpowiednich proporcji w ogrodzie. W praktyce, używanie tych trzech narzędzi razem, zgodnie z dobrymi praktykami w ogrodnictwie, pozwala na utworzenie estetycznych i funkcjonalnych przestrzeni zielonych. Dobrze zaplanowany kwietnik nie tylko poprawia estetykę otoczenia, ale także ułatwia dalszą pielęgnację roślin, co jest kluczowe dla ich zdrowego wzrostu.

Pytanie 9

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 11

Liczba 80 w umieszczonym na projekcie rabaty oznaczeniu cyfrowym, przedstawionym poniżej, odpowiada
$$ \frac{15.80}{25 \times 20} $$

A. szerokości rabaty.
B. długości rabaty.
C. wysokości sadzonych roślin.
D. ilości sadzonych roślin.
Poprawna odpowiedź odnosi się do ilości sadzonych roślin, co jest kluczowym aspektem przy projektowaniu rabat. Liczba 80 w oznaczeniu cyfrowym wskazuje na określoną liczbę roślin, które powinny być posadzone na danej powierzchni. Przykładowo, w praktyce ogrodniczej ustalenie odpowiedniej liczby roślin ma istotny wpływ na ich zdrowie i rozwój. Zbyt mała ilość roślin może prowadzić do niepełnego pokrycia rabaty, a zbyt dużo może skutkować konkurencją o zasoby, co negatywnie wpływa na ich wzrost. Dobrą praktyką jest planowanie rozstawu roślin w oparciu o ich wymagania przestrzenne oraz wzrostowe. W tym przypadku, numer 15 to oznaczenie rośliny według legendy, natomiast 25x20 to rozstaw, który wskazuje na odległości między roślinami. Takie szczegółowe oznaczenia są zgodne z branżowymi standardami projektowania przestrzeni zielonych.

Pytanie 12

Jaką roślinę pnącą można spotkać na pionowych konstrukcjach architektonicznych?

A. Berberis thunbergii
B. Buxus sempervirens
C. Tilia americana
D. Parthenocissus tricuspidata
Parthenocissus tricuspidata, znana również jako winobluszcz trójklapowy, jest popularną rośliną pnącą, która doskonale porasta pionowe powierzchnie, takie jak ściany budynków czy ogrodzenia. Dzięki swojej zdolności do przyczepiania się do podłoża za pomocą przyssawków, jest często wykorzystywana w architekturze krajobrazu do tworzenia zielonych ścian, co korzystnie wpływa na estetykę otoczenia oraz poprawia mikroklimat. Ta roślina, oprócz walorów dekoracyjnych, ma również właściwości poprawiające jakość powietrza, gdyż absorbując zanieczyszczenia, przyczynia się do oczyszczania atmosfery. Oprócz zastosowań dekoracyjnych, winobluszcz może być skutecznie stosowany w projektach ekologicznych, gdzie jego szybki wzrost i zasięg korzeniowy pomagają przeciwdziałać erozji gleby. W praktyce, winobluszcz trójklapowy jest szczególnie ceniony w miejskich ogrodach, gdzie może zastąpić sztuczne materiały, a także w ogrodach botanicznych, gdzie jego różnorodność liści i owoców przyciągają uwagę odwiedzających. Warto także dodać, że roślina ta jest odporna na różne warunki atmosferyczne, co czyni ją idealnym wyborem dla wielu projektów ogrodniczych.

Pytanie 13

Zastosowanie irgi poziomej na skarpie pełni głównie rolę

A. kulturową
B. produkcyjną
C. przeciwerozyjną
D. sanitarno-higieniczną
Obsadzenie skarpy irgą poziomą jest przede wszystkim skutecznym sposobem na ochronę przed erozją glebową. Irga pozioma, dzięki swoim rozbudowanym korzeniom i zdolności do rozwijania się w kierunku poziomym, stabilizuje glebę, co minimalizuje ryzyko osuwisk i degradacji gruntów. W praktyce, irga jest często stosowana na terenach o dużej nachylności, gdzie występuje ryzyko erozji wodnej i wietrznej. Dodatkowo, roślina ta ma zdolność do zatrzymywania wilgoci, co sprzyja lokalnemu mikroklimatowi, a także wspiera różnorodność biologiczną poprzez tworzenie siedlisk dla różnych organizmów. W standardach projektowania krajobrazu, jak i zarządzania terenami, irga pozioma jest rekomendowana jako element zielonej infrastruktury, co potwierdzają dobre praktyki w budownictwie ekologicznym. Warto także zauważyć, że skuteczność tego rozwiązania można zwiększyć poprzez zastosowanie odpowiednich technik sadzenia oraz dobór odpowiednich odmian irgi, co może prowadzić do jeszcze lepszych efektów w zakresie ochrony gleb.

Pytanie 14

Gąbkę florystyczną przeznaczoną do układania w naczyniu kompozycji z żywych kwiatów ciętych przedstawiono na

Ilustracja do pytania
A. ilustracji 2.
B. ilustracji 1.
C. ilustracji 4.
D. ilustracji 3.
Gąbka florystyczna, przedstawiona na ilustracji 4, jest kluczowym elementem w florystyce, umożliwiającym efektywne tworzenie kompozycji z żywych kwiatów ciętych. Charakteryzuje się ona porowatą strukturą, która pozwala na łatwe wchłanianie wody, co jest niezbędne do utrzymania świeżości kwiatów. W zastosowaniach praktycznych, gąbka ta jest często wykorzystywana w bukietach oraz aranżacjach, gdzie zapewnia stabilność i odpowiedni poziom nawodnienia dla roślin. Przy wyborze gąbki florystycznej warto zwrócić uwagę na jej jakość oraz właściwości, takie jak zdolność do zatrzymywania wody i wytrzymałość. W profesjonalnej florystyce używa się gąbek o różnej gęstości, co pozwala na dostosowanie ich do specyficznych potrzeb kompozycji. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk, gąbka powinna być namoczona przed użyciem, aby zminimalizować stres na rośliny i zapewnić im optymalne warunki wzrostu. Taka gąbka stanowi fundament wielu technik florystycznych, a jej właściwe wykorzystanie znacząco wpływa na efekt końcowy aranżacji.

Pytanie 15

Jakie wymagania muszą spełniać drzewa przeznaczone do sadzenia?

A. Właściwie wykształcone pędy i pąki kwiatowe
B. Właściwie ukształtowany pokrój oraz system korzeniowy
C. Właściwie uformowany pień oraz korzeń główny
D. Właściwie rozwinięte pąki liściowe oraz korzenie boczne
Prawidłowo uformowany pokrój i system korzeniowy są kluczowymi elementami, które decydują o dalszym wzroście oraz zdrowiu drzew. Pokrój drzewa powinien być harmonijny i odpowiednio zbalansowany, co pozwala na efektywną fotosyntezę oraz stabilność w warunkach wiatrowych. System korzeniowy, z kolei, odpowiada za pobieranie wody oraz składników odżywczych z gleby, a także za stabilizację drzewa w podłożu. Zgodnie z dobrymi praktykami sadowniczymi, drzewa powinny być sadzone w odpowiednich warunkach glebowych oraz mieć korzenie w pełni rozwinięte, co pozwala im lepiej przystosować się do nowego środowiska. Dobrze rozwinięty system korzeniowy umożliwia drzewom radzenie sobie w trudnych warunkach, takich jak susza czy nadmierna wilgotność. Przykładem praktycznym może być sadzenie drzew owocowych, które wymagają odpowiedniego pokroju, aby umożliwić łatwiejsze zbieranie plonów oraz zapewnić optymalne warunki do owocowania. Dlatego, przy wyborze drzew do sadzenia, szczególną uwagę należy zwrócić na ich pokrój i system korzeniowy.

Pytanie 16

Roślina, która ma organy magazynujące pod ziemią oraz część nadziemną, która obumiera na czas zimy, to

A. bylina
B. pnącze
C. krzewinka
D. krzew
Pojęcia związane z krzewami, krzewinkami i pnączami różnią się od definicji bylin, co może prowadzić do nieporozumień. Krzewy są roślinami wieloletnimi, które mają zdrewniałe pędy, ale nie mają charakterystyki zamierania na zimę, jak to jest w przypadku bylin. Z kolei krzewinki, o mniejszych rozmiarach, również nie zamarzają całkowicie, a ich pędy często pozostają zielone przez zimę. Pnącza to rośliny, które wspinają się po podporach, niekoniecznie mające organy spichrzowe pod ziemią. Często mylone są z roślinami, które przetrwają zimę przez swoje nadziemne części, co nie dotyczy bylin. Niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z błędnego zrozumienia cyklu życiowego roślin oraz ich adaptacji do warunków atmosferycznych. Niezrozumienie różnic pomiędzy tymi grupami roślin prowadzi do mylnych wniosków w praktyce ogrodniczej, a także w podejściu do ich pielęgnacji i ochrony. Właściwe zrozumienie tych pojęć jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się ogrodnictwem, aby unikać nieodpowiednich decyzji dotyczących wyboru roślin do uprawy w danym środowisku.

Pytanie 17

Liście stają się żółte, usychają lub zauważane są ich deformacje. Na łodydze, spodniej stronie liścia oraz szypułce kwiatostanu można dostrzec skupiska czarnych, bezskrzydłych pluskwiaków, którymi są

A. węgorki
B. mszyce
C. wciornastki
D. przędziorki
Mszyce to grupa owadów z rzędu pluskwiaków, które charakteryzują się miękkim ciałem i zazwyczaj zielonym, czarnym lub brązowym kolorem. Te owady potrafią tworzyć kolonie na roślinach, gdzie żywią się sokiem roślinnym, co prowadzi do żółknięcia i zasychania liści, a także zniekształcenia ich kształtu. Obecność mszyc można zauważyć nie tylko na liściach, ale również na łodygach i szypułkach kwiatostanów, gdzie kolonizują te części rośliny. Aby skutecznie zarządzać problemem mszyc, można stosować różne metody, w tym naturalne drapieżniki, takie jak biedronki, które są znane z tego, że żywią się mszycami. Wprowadzenie takich naturalnych wrogów do ogrodu wspiera bioróżnorodność oraz ogranicza potrzebę stosowania pestycydów. W kontekście dobrych praktyk ogrodniczych, warto regularnie monitorować rośliny na obecność mszyc i podejmować szybkie działania w przypadku ich wykrycia, aby zminimalizować szkody dla roślin.

Pytanie 18

Podczas tworzenia nawierzchni dla pieszych z kamiennych płyt na gruncie o dużej przepuszczalności, jaką warstwę podbudowy należy zastosować?

A. klińca
B. podsypki piaskowej
C. tłucznia
D. chudego betonu
Wykorzystanie tłucznia, klińca albo chudego betonu jako podbudowy do nawierzchni pieszej z płyt kamiennych na gruncie przepuszczalnym to według mnie nie najlepszy pomysł. Tłuczeń, mimo że jest stabilny, ma duże cząstki, przez co nie odprowadza wody za dobrze. Jak woda się zbiera w tej warstwie, może zaczynać erodować podłoże i zatykać szczeliny między płytami, co prowadzi do ich przesuwania i wybijania nierówności. Klieniec to już w ogóle nie jest najlepszy wybór. Zanieczyszczenia i niestabilna frakcja mogą utrudniać przepływ wody. A chudy beton? No cóż, on jest praktycznie nieprzepuszczalny, więc zatrzymuje wodę, co może podnosić poziom wód gruntowych i wpływać negatywnie na całą nawierzchnię. Takie błędne podejścia często biorą się z tego, że brakuje zrozumienia, jak to wszystko działa. Właściwe podejście zawsze powinno patrzeć na lokalne warunki gruntowe oraz na to, jak woda ma być odprowadzana, bo to jest kluczowe dla funkcjonalności nawierzchni.

Pytanie 19

Przeplotnia stanowi typowy element wystroju

A. placów zabaw dla dzieci
B. terenu rekreacyjnego
C. ogrodów przydomowych
D. zadrzewień osłonowych
Przeplotnia, znana również jako zjeżdżalnia tunelowa, jest specyficznym elementem placów zabaw, który ma na celu zapewnienie dzieciom aktywności fizycznej oraz rozwijanie ich umiejętności motorycznych. W kontekście placów zabaw, przeplotnia służy jako atrakcja, która angażuje dzieci do wspinaczki i zjeżdżania, co wpływa na rozwój ich siły, koordynacji oraz równowagi. Standardy bezpieczeństwa, takie jak PN-EN 1176, określają parametry instalacji elementów zabawowych, w tym wysokość, materiały oraz wymagania dotyczące powierzchni amortyzujących. Zastosowanie przeplotni w projektach placów zabaw przyczynia się do tworzenia atrakcyjnych i bezpiecznych przestrzeni rekreacyjnych dla dzieci, co jest zgodne z aktualnymi trendami w projektowaniu terenów zabaw. Dodatkowo, elementy takie jak przeplotnia mogą wspierać rozwój społeczny dzieci, zachęcając do interakcji i współpracy podczas zabawy, co jest kluczowe w ich rozwoju emocjonalnym i społecznym.

Pytanie 20

Jakie instrumenty powinno się zastosować do zmierzenia różnicy wysokości pomiędzy wejściem do parku a bramą wyjazdową oddaloną o 100 m?

A. Niwelator, łata.
B. Poziomica, taśma.
C. Węgielnica, poziomnica.
D. Węgielnica, teodolit.
Wykorzystanie poziomnicy oraz taśmy, węgielnicy i teodolitu, czy węgielnicy i poziomnicy do pomiaru różnicy wysokości nie jest optymalnym rozwiązaniem. Poziomnica, choć przydatna w pomiarach horyzontalnych, nie dostarcza informacji o różnicy wysokości, gdyż jej zastosowanie ogranicza się do sprawdzania poziomu powierzchni. Taśma może być użyta do pomiaru odległości, ale nie jest odpowiednia do określenia różnic wysokości w terenie. Węgielnica, podobnie jak poziomnica, jest narzędziem do pomiarów kątów, a nie różnic wysokości. Teodolit, choć wykorzystuje się go do pomiarów kątowych w geodezji, również nie jest narzędziem dedykowanym do bezpośredniego pomiaru różnic wysokości, co sprawia, że jego zastosowanie w tym kontekście byłoby nieefektywne. Należy pamiętać, że pomiary różnicy wysokości wymagają precyzyjnych i odpowiednich narzędzi, których celem jest eliminacja błędów pomiarowych oraz uzyskanie jak najwyższej dokładności. Typowym błędem jest sądzenie, że narzędzia przeznaczone do pomiarów kątowych mogą zastąpić te specyficznie zaprojektowane do pomiaru wysokości. Aby uzyskać wiarygodne wyniki, kluczowe jest stosowanie odpowiednich metod oraz narzędzi, które byłyby zgodne z międzynarodowymi standardami w geodezji.

Pytanie 21

Zakres ogólnej inwentaryzacji nie obejmuje

A. pomiaru zasięgu korony.
B. odległości między drzewami w metrach.
C. nazw botanicznych drzew.
D. ilości egzemplarzy drzew.
Odpowiedzi dotyczące ilości sztuk drzew, nazw łacińskich drzew oraz rozstawy drzew w metrach są nieprawidłowe w kontekście pytania o zakres inwentaryzacji ogólnej, ponieważ wszystkie te elementy są kluczowymi komponentami tego procesu. W inwentaryzacji ogólnej, szczegółowe zrozumienie liczby drzew oraz ich gatunków jest niezbędne do oceny ogólnych zasobów leśnych. Ilość sztuk drzew stanowi podstawowy wskaźnik gęstości drzewostanu, co jest istotne dla zarządzania zasobami leśnymi oraz planowania działań ochronnych. Z kolei nazwy łacińskie drzew są istotne, ponieważ pozwalają jednoznacznie zidentyfikować gatunki, co jest kluczowe w kontekście zachowania bioróżnorodności i ochrony ekosystemów. Rozstaw drzew w metrach jest także fundamentalnym parametrem, który wpływa na zdrowie drzew oraz ich wzajemne oddziaływanie. Niewłaściwe zrozumienie tych elementów może prowadzić do błędnych wniosków na temat stanu lasu, co z kolei wpływa na podejmowane decyzje zarządzające. Ważne jest, aby w inwentaryzacji ogólnej uwzględniać wszystkie te aspekty, aby uzyskać pełen obraz stanu lasu i jego zdolności do regeneracji oraz adaptacji do zmian środowiskowych.

Pytanie 22

Jakie działanie agrotechniczne ogranicza rozwój mchów w trawniku?

A. stosowanie ściółki
B. wapnowanie
C. spulchnianie podłoża
D. nawożenie azotowe
Wapnowanie to kluczowy zabieg agrotechniczny, który ma na celu podniesienie pH gleby, co jest niezwykle istotne dla zdrowego wzrostu traw i ograniczenia rozwoju mchów. Mchy preferują kwaśne warunki glebowe, a ich obecność często wskazuje na niewłaściwą równowagę pH. Optymalne pH dla większości traw wynosi między 6,0 a 7,0, co sprzyja ich szybszemu wzrostowi oraz lepszemu wykorzystaniu składników pokarmowych. Wapnowanie dostarcza nie tylko wapnia, ale także magnezu, co wpływa korzystnie na strukturę gleby oraz poprawia jej zdolność do zatrzymywania wody. Przykładowo, dodanie wapna w postaci kredy lub wapna palonego może skutecznie zredukować kwaśność gleby i stworzyć korzystne warunki dla trawnika. Dobrym praktyką jest przeprowadzanie analizy gleby przed wapnowaniem, aby określić dokładną ilość wapnia, która jest potrzebna, co pozwoli na efektywne zarządzanie zasobami i ochronę środowiska.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 24

Jaką wysokość osiąga pryzma kompostowa?

A. 1,0 m
B. 1,5 m
C. 2,0 m
D. 0,5 m
Pryzmę kompostową usypuje się do wysokości 1,5 m, co jest zgodne z zaleceniami wielu specjalistów zajmujących się kompostowaniem. Utrzymanie tej wysokości pozwala na efektywne przeprowadzanie procesów biodegradacji, ponieważ zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza oraz umożliwia optymalny rozwój mikroorganizmów, które odpowiadają za rozkład materii organicznej. W praktyce, przy takiej wysokości pryzmy, zachowane są idealne warunki termiczne, co sprzyja intensyfikacji procesów kompostowania. Warto zauważyć, że w przypadku zbyt niskich pryzm (np. 0,5 m lub 1,0 m) może dochodzić do nieefektywnego rozkładu materii, co wydłuża czas kompostowania oraz obniża jakość uzyskanego kompostu. Z kolei wyższe pryzmy (takie jak 2,0 m) mogą prowadzić do problemów z wentylacją i podwyższonym ryzykiem gnicia materiału. Dlatego standardowa wysokość pryzmy kompostowej wynosząca 1,5 m jest uznawana za najlepszą praktykę w zakresie kompostowania.

Pytanie 25

Cięcie pędu o szerokości 1 cm powinno być przeprowadzone

A. nożem ogrodniczym
B. nożycami elektrycznymi
C. sekatorem ręcznym
D. piłą spalinową
Odpowiedź "sekatorem ręcznym" jest całkiem trafna. Ten narzędzie jest super do precyzyjnego cięcia gałęzi i pędów roślinnych, a to sprawia, że idealnie nadaje się do cięcia pędów o grubości 1 cm. Sekatory mają ostre, stalowe ostrza, dzięki czemu cięcie jest czyste i szybkie, co oznacza, że rośliny mniej cierpią. W ogrodnictwie ogrodnicy używają ich do przycinania krzewów i drzew, co jest naprawdę ważne. Używając sekatora ręcznego, można lepiej kontrolować siłę nacisku, co jest kluczowe dla zdrowia roślin. Z doświadczenia wiem, że dobry sekator powinien mieć wygodną rączkę, bo dłuższa praca z nim może być męcząca. No i nie zapominajmy o regularnym ostrzeniu ostrzy, żeby dobrze działały – to naprawdę ma znaczenie w ogrodnictwie.

Pytanie 26

Okładzinę kamienną schodów zewnętrznych o dużym natężeniu ruchu należy wykonać z płyt

A. piaskowcowych
B. trawertynowych
C. marmurowych
D. granitowych
Trawertyn, marmur i piaskowiec, chociaż mogą być stosowane w budownictwie, nie są optymalnymi materiałami do intensywnie użytkowanych schodów terenowych. Trawertyn, ze względu na swoją porowatość, jest podatny na wchłanianie wody i zabrudzeń, co może prowadzić do szybszego niszczenia oraz konieczności częstszej konserwacji. Marmur, mimo swojej elegancji, jest materiałem miększym, co sprawia, że jest bardziej narażony na zarysowania i ścieranie, zwłaszcza w miejscach o dużym natężeniu ruchu. Piaskowiec, chociaż również stosunkowo trwały, ma tendencję do łuszczenia się i pękania pod wpływem zmiennych warunków atmosferycznych oraz intensywnego użytkowania. Wybór niewłaściwego materiału może prowadzić do nie tylko wyższych kosztów konserwacji, ale również do potencjalnych zagrożeń dla użytkowników schodów. W związku z tym, korzystanie z granitu w takich zastosowaniach jest zgodne z zasadami zrównoważonego budownictwa oraz zapewnia maksymalne bezpieczeństwo i trwałość, co jest kluczowe w projektach infrastrukturalnych.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 28

Służy do rekreacyjnych spacerów i relaksu, znajduje się w pobliżu wody, a zazwyczaj równolegle przebiega ścieżka komunikacji drogowej. Opis ten dotyczy

A. bulwaru.
B. deptaka.
C. promenady.
D. parku.
Bulwar to przestrzeń rekreacyjna, która zwykle znajduje się wzdłuż rzek, jezior lub mórz, przeznaczona głównie do spacerów i wypoczynku. Opis wskazuje na jego funkcję jako miejsca, gdzie ludzie mogą spędzać czas na świeżym powietrzu, ciesząc się otoczeniem przyrody oraz widokiem na wodę. Bulwary często są projektowane z myślą o estetyce i funkcjonalności, co oznacza, że mogą być wyposażone w ławki, oświetlenie, zieleń oraz elementy małej architektury, co sprzyja relaksowi i integracji społecznej. Dodatkowo, bulwary często są przystosowane do komunikacji kołowej, co pozwala na łatwy dostęp i połączenie z innymi częściami miasta. Przykładem może być bulwar nad Wisłą w Warszawie, gdzie mieszkańcy i turyści mogą korzystać z trasy spacerowej, a także licznych atrakcji kulturalnych. Bulwary są zgodne z urbanistycznymi trendami zrównoważonego rozwoju, które koncentrują się na tworzeniu przestrzeni publicznych sprzyjających zdrowemu stylowi życia.

Pytanie 29

Jakim jednoliściennym chwastem można spotkać w trawnikach?

A. mniszek lekarski (Taraxacum officinale)
B. bylica pospolita (Artemisia vulgaris)
C. perz właściwy (Elymus repens)
D. pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica)
Perz właściwy (Elymus repens) jest jednym z najczęściej występujących chwastów jednoliściennych w trawnikach. Charakteryzuje się długimi, wąskimi liśćmi oraz rozbudowanym systemem korzeniowym, który sprawia, że jest bardzo trudny do zwalczenia. Jego rozmnażanie odbywa się zarówno przez nasiona, jak i przez kłącza, co przyczynia się do jego agresywnego wzrostu i zajmowania przestrzeni w trawnikach. W praktyce, aby skutecznie kontrolować perz właściwy, zaleca się regularne koszenie oraz stosowanie herbicydów selektywnych, które nie uszkadzają trawnika, ale skutecznie eliminują perz. Ponadto, utrzymanie zdrowego trawnika poprzez odpowiednie nawożenie oraz nawadnianie może pomóc w ograniczeniu jego występowania, ponieważ silne rośliny trawiaste mają większą konkurencyjność wobec chwastów. Warto również prowadzić monitoring i identyfikację chwastów, aby móc podjąć odpowiednie działania w odpowiednim czasie.

Pytanie 30

Do jednorocznych chwastów, które rosną na trawnikach, zalicza się

A. mlecz pospolity
B. chwastnica jednostronna
C. babka lancetowata
D. szczaw polny
Mlecz pospolity (Taraxacum officinale), szczaw polny (Rumex acetosella) oraz babka lancetowata (Plantago lanceolata) to rośliny, które mogą być mylone z chwastami jednorocznymi, ale w rzeczywistości są to chwasty wieloletnie. Mlecz pospolity, powszechnie znany z żółtych kwiatów i charakterystycznych puchatych nasion, to roślina, która przetrwa w trudnych warunkach i potrafi szybko zdominować trawniki, wprowadzając chaos w ich ekosystem. Szczaw polny, z kolei, to roślina o liściach o charakterystycznym kwasie szczawiowym, która również jest wieloletnia i może prowadzić do obniżenia jakości trawnika, jednak jego charakter wzrostu jest inny niż chwastnicy. Babka lancetowata, znana ze swoich długich liści ułożonych w rozetę, jest także rośliną wieloletnią, która może być mylona z jednorocznymi chwastami ze względu na jej szeroką obecność w różnych siedliskach. Typowym błędem myślowym jest uznawanie tych roślin za jednoroczne tylko dlatego, że mogą występować w podobnych miejscach, jak chwastnica jednostronna. Zrozumienie biologii tych roślin oraz ich cyklów życia jest kluczowe dla skutecznego zarządzania trawnikiem i zwalczania chwastów, co podkreśla znaczenie edukacji w zakresie ekologicznych praktyk ogrodniczych.

Pytanie 31

Można zredukować szkodliwość metali ciężkich w glebie poprzez

A. zastosowanie nawozów potasowych
B. wapniowanie gleb mające podnieść ich odczyn
C. uprawę roślin warzywnych, których ważną częścią są owoce
D. stosowanie nawozów mineralnych
Wapniowanie gleb to proces, który polega na dodawaniu wapnia do gleby w celu podniesienia jej pH. Metale ciężkie, takie jak kadm, ołów czy rtęć, mają tendencję do kumulacji w glebach o niskim pH, co sprzyja ich dużej biodostępności i toksyczności dla roślin oraz organizmów glebowych. Wprowadzenie wapnia neutralizuje kwasowość, co skutkuje zmniejszeniem biodostępności metali ciężkich, a także poprawia strukturę gleby oraz zwiększa jej zdolność do zatrzymywania wody i składników odżywczych. Przykładem praktycznego zastosowania wapniowania jest stosowanie wapna nawozowego w uprawach rolnych, gdzie regularne badanie pH gleby oraz dostosowywanie jej odczynu zgodnie z zaleceniami agronomicznymi przyczynia się do zdrowia roślin oraz ochrony przed szkodliwością metali ciężkich. Dobre praktyki w zakresie zarządzania glebą wskazują na konieczność regularnego monitorowania stanu chemicznego gleby oraz dostosowywania działań agrotechnicznych dla optymalizacji wzrostu roślin i minimalizacji ryzyk ekologicznych.

Pytanie 32

Jakiego typu tereny zielone obejmują pracownicze ogrody działkowe?

A. Dydaktyczne
B. Botaniczne
C. Specjalnego przeznaczenia
D. Naukowo-badawcze
Pracownicze ogrody działkowe są klasyfikowane jako tereny zieleni specjalnego przeznaczenia, ponieważ ich celem jest przede wszystkim zaspokajanie potrzeb rekreacyjnych i społecznych pracowników oraz ich rodzin. W kontekście urbanistyki i planowania przestrzennego, tereny te pełnią istotną rolę w integracji społecznej i promowaniu zdrowego stylu życia. Stanowią one przestrzeń, w której pracownicy mogą uprawiać rośliny, odpoczywać oraz spędzać wolny czas na świeżym powietrzu. Praktyczne zastosowanie ogrodów działkowych można zauważyć w miastach, gdzie stanowią one cenną przestrzeń zieloną, poprawiającą jakość życia mieszkańców oraz wpływającą na zmniejszenie miejskiego efektu wyspy ciepła. Dodatkowo, ogrody działkowe wspierają bioróżnorodność oraz stanowią miejsce do eksperymentowania z różnymi metodami uprawy roślin. Warto również zwrócić uwagę na rozwój lokalnych inicjatyw i organizacji wspierających uprawy w ogrodach działkowych, co sprzyja edukacji ekologicznej oraz społecznej odpowiedzialności. Takie podejście jest zgodne z zaleceniami wielu instytucji zajmujących się ochroną środowiska i zrównoważonym rozwojem.

Pytanie 33

Który rodzaj drzewa zaleca się sadzić w ogrodach, aby uzyskać efekt liści przebarwionych na kolor pomarańczowo-czerwony?

A. Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba)
B. Kasztanowiec żółty (Aesculus flava)
C. Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)
D. Klon palmowy (Acer palmatum)
Klon palmowy (Acer palmatum) to gatunek drzewa, który jest szczególnie ceniony za swoje piękne, przebarwione liście. W okresie jesieni jego liście przybierają intensywne odcienie pomarańczowego i czerwonego, co czyni go doskonałym wyborem do ogrodów, które mają na celu uzyskanie efektu kolorystycznego. Klon palmowy jest drzewem o stosunkowo niewielkich wymaganiach glebowych i dobrze rośnie w różnorodnych warunkach atmosferycznych, co ułatwia jego uprawę w wielu regionach. Ze względu na swoje piękne liście oraz elegancką, architektoniczną formę, klon palmowy jest często wykorzystywany w projektach krajobrazowych i ogrodowych, zarówno jako drzewo soliterowe, jak i w kompozycjach grupowych. Dodatkowo, jego różnorodność odmian pozwala na wybór drzew o różnych kształtach i wielkościach, co daje projektantom przestrzeni ogrodowych wiele możliwości. Warto także dodać, że klon palmowy korzystnie wpływa na bioróżnorodność w ogrodzie, przyciągając różne gatunki ptaków i owadów. Dlatego sadzenie tego drzewa nie tylko wzbogaca estetykę ogrodu, ale także wspiera lokalny ekosystem.

Pytanie 34

Zgodnie z wytycznymi jakościowymi dla materiałów szkółkarskich, opracowanymi przez Związek Szkółkarzy Polskich, różaneczniki i azalie przeznaczone do sprzedaży powinny posiadać

A. rozwiniętą, uformowaną rozetę liściową
B. wykształcone liścienie oraz pierwsze pędy
C. wykształcone 2 lub 3 pędy z uformowanymi pąkami kwiatowymi
D. 2 lub 3 wykształcone pędy, bez pąków kwiatowych
Wykształcone 2 lub 3 pędy z uformowanymi pąkami kwiatowymi to właściwe wymagania jakościowe dla różaneczników i azalii według zaleceń Związku Szkółkarzy Polskich. Takie młode rośliny są gotowe do dalszego rozwoju oraz sprzedaży, co ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia ich zdrowia oraz estetyki. Pędy z pąkami kwiatowymi świadczą o dobrym wzroście i tylko wtedy, gdy roślina rozwija się w odpowiednich warunkach, może wytwarzać pąki. Odpowiednie przygotowanie materiału szkółkarskiego zwiększa szanse na sukces w dalszym uprawianiu i sprzedaży tych roślin. Przykładem praktycznym może być szkółka, która dba o optymalne warunki wzrostu, takie jak odpowiednie nawadnianie, nawożenie oraz ekspozycja na światło, co pozwala na uzyskanie zdrowego i atrakcyjnego materiału roślinnego. Dostosowanie się do tych standardów wpływa również na reputację szkółkarza oraz powodzenie w handlu roślinami ozdobnymi.

Pytanie 35

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 36

Które z podanych części roślin są szczególnie podatne na atak mączniaka prawdziwego?

A. Owoce
B. Liście
C. Nasiona
D. Korzenie
Mączniak prawdziwy to grzyb, który najczęściej atakuje liście roślin. Liście to dla niego idealne miejsce, bo zarodniki przenoszone przez wiatr łatwo się na nich osadzają. Jak już dostaną się na liść i jest wilgoć, to zaczynają kiełkować. Efekt? Na liściach pojawiają się białe plamy, które prowadzą do ich żółknięcia i opadania. Aby się z tym uporać, można stosować fungicydy, ale są też różne agrotechniczne metody, które pomagają, jak np. odpowiednie rozmieszczenie roślin. To pozwala lepiej cyrkulować powietrzu, przez co rośliny są mniej narażone na infekcje. Warto też uważać z nawożeniem azotem, bo za dużo azotu sprzyja wzrostowi liści, a to zwiększa ryzyko mączniaka. Monitorowanie pogody też jest kluczowe, bo wilgotne i ciepłe dni to idealne warunki dla tego grzyba. Dobrze zaplanowane działania ochronne i regularne sprawdzanie roślin mogą pomóc wczesniej zauważyć problemy i skutecznie je zwalczyć.

Pytanie 37

Aby uzyskać formy topiaryczne takie jak bukszpan lub cis, w szkółce powinno się wykonać cięcie

A. formujące
B. odmładzające
C. sanitarne
D. prześwietlające
Odpowiedź 'formujące' jest prawidłowa, ponieważ cięcie formujące to zabieg, który ma na celu nadanie roślinom odpowiedniego kształtu oraz zachowanie ich naturalnej formy. W przypadku roślin topiarnych, takich jak bukszpan czy cis, kluczowe jest regularne formowanie ich poprzez odpowiednie przycinanie. Cięcie formujące powinno być przeprowadzane w odpowiednich terminach, zazwyczaj na wiosnę lub wczesną jesienią, co sprzyja regeneracji i intensywnemu wzrostowi nowych pędów. W praktyce, cięcie formujące polega na usuwaniu nadmiaru pędów, co pobudza rośliny do gęstszego wzrostu oraz ogranicza ich wysokość, co jest kluczowe dla zachowania pożądanych kształtów. Dobrą praktyką jest korzystanie z ostrych narzędzi, aby zminimalizować uszkodzenia roślin i przyspieszyć proces gojenia. Ponadto, podczas formowania warto pamiętać o harmonijnym kształtowaniu bryły korony, co przyczynia się do estetycznego wyglądu roślin oraz ich zdrowia. Zastosowanie cięcia formującego jest niezwykle istotne w projektowaniu ogrodów oraz w uprawie roślin ozdobnych, gdzie regularne formowanie wpływa na atrakcyjność wizualną przestrzeni.

Pytanie 38

Jaki sposób ochrony bryły korzeniowej rekomendujesz dla drzew wykopanych bezpośrednio z ziemi i przygotowanych do transportu?

A. Balotowanie
B. Sadzenie w donicach
C. Zawijanie folią
D. Związywanie sznurkiem
Doniczkowanie, foliowanie oraz sznurowanie to techniki, które w praktyce mogą być mniej efektywne w kontekście zabezpieczania bryły korzeniowej roślin drzewiastych przeznaczonych do transportu. Doniczkowanie, polegające na umieszczaniu roślin w donicach, jest praktyką stosowaną głównie w przypadku młodych roślin lub tych, które mają być uprawiane w systemie containerowym. Dla roślin wykopanych z gruntu ta metoda może być niewłaściwa, ponieważ wymaga ona dodatkowego czasu na adaptację rośliny do nowego środowiska, co może skutkować stresem i obniżoną odpornością. Foliowanie, czyli owinięcie rośliny folią, może prowadzić do zbyt wysokiej temperatury oraz wilgotności, co stwarza ryzyko gnicia korzeni oraz innych chorób grzybowych. Tego rodzaju metoda nie zapewnia odpowiedniej wentylacji, co jest kluczowe dla zachowania zdrowia rośliny. Sznurowanie, z kolei, może być mylnie postrzegane jako wystarczająca metoda zabezpieczenia, jednak nie chroni ono bryły korzeniowej przed uszkodzeniami mechanicznymi ani nie zapobiega utracie wilgoci. Ważne jest, aby zrozumieć, że każda z tych metod ma swoje ograniczenia i nie odpowiada na potrzeby transportowe roślin drzewiastych wykopanych z gruntu. Dlatego też balotowanie, jako najbardziej odpowiednia technika, zapewnia kompleksową ochronę, minimalizując ryzyko uszkodzenia oraz wspierając dalszy rozwój roślin po przetransportowaniu.

Pytanie 39

Zalecana odległość, w jakiej należy sadzić krzewy na żywopłot, powinna mieścić się w granicach

A. 1,6 - 2,0 m
B. 1,0 - 1,5 m
C. 0,6 - 0,8 m
D. 0,2 - 0,5 m
Odpowiedź 0,2 - 0,5 m jest prawidłowa, ponieważ zalecana odległość sadzenia krzewów na żywopłoty uformowane wynika z ich potrzeb w zakresie przestrzeni dla rozwoju systemu korzeniowego oraz zapewnienia odpowiedniej cyrkulacji powietrza i dostępu światła. Przy takiej odległości krzewy mogą swobodnie rosnąć, co wspiera ich zdrowie i kondycję. Przykładowo, w przypadku żywopłotów z ligustru, które są popularne w Polsce, sadzenie w tej odległości sprzyja intensywnemu wzrostowi oraz zachowaniu naturalnego kształtu roślin. Dodatkowo, taka gęstość sadzenia umożliwia łatwiejszą pielęgnację, w tym przycinanie i nawożenie. W praktyce ogrodniczej, zalecenia dotyczące odległości sadzenia często opierają się na standardach, takich jak zasady dobrego sąsiedztwa roślin, które pomagają utrzymać równowagę ekosystemu w ogrodzie. Dbanie o odpowiednią odległość pomiędzy roślinami wpływa na ich estetykę oraz funkcjonalność, co jest kluczowe dla uzyskania trwałych efektów w aranżacji przestrzeni zielonej.

Pytanie 40

Katalog Nakładów Rzeczowych nr 2-21 nie odnosi się do obliczania wydatków na

A. obsadzenie rabat kwiatowych
B. wykonanie instalacji elektrycznej
C. wykonanie trawnika
D. sadzenie krzewów
Wykonanie instalacji elektrycznej nie jest objęte Katalogiem Nakładów Rzeczowych nr 2-21, ponieważ katalog ten koncentruje się na nakładach związanych z pracami w zakresie zagospodarowania terenów zielonych, takich jak obsadzenie kwietników, wykonanie trawników czy sadzenie krzewów. Instalacja elektryczna to złożony proces, który wymaga specjalistycznych umiejętności oraz wiedzy technicznej, a także stosowania odpowiednich norm i przepisów budowlanych. Przykładowo, podczas wykonywania instalacji elektrycznej należy przestrzegać norm PN-IEC 60364 dotyczących instalacji elektrycznych niskiego napięcia. W praktyce, aby prawidłowo zaprojektować i wykonać instalację elektryczną, wykonawcy muszą uwzględnić różne aspekty, takie jak dobór odpowiednich materiałów, zabezpieczeń oraz obliczeń obciążeniowych. Dlatego też Katalog Nakładów Rzeczowych nr 2-21 nie ma zastosowania w kontekście obliczania nakładów na te prace.