Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik ortopeda
Kwalifikacja: MED.11 - Wykonywanie i dobieranie przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych
Data rozpoczęcia: 21 lutego 2026 18:38
Data zakończenia: 21 lutego 2026 18:49

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Która z poniższych cech nie odnosi się do dziecięcego wózka inwalidzkiego przeznaczonego do samodzielnego poruszania się?

A. Ciężki z opcją składania

B. Zwrotny o proporcjach adekwatnych do dziecka

C. Wyposażony w uchwyt do prowadzenia przez osobę dorosłą

D. Wyposażony w komfortowe siedzisko z poduszką przeciwodleżynową

Dziecięce wózki inwalidzkie przeznaczone do samodzielnego poruszania się powinny być lekkie oraz łatwe w manewrowaniu, co czyni odpowiednią cechą "zwrotny o proporcjach odpowiadających dziecku". Wózki te muszą być projektowane z myślą o komforcie i bezpieczeństwie młodych użytkowników, co obejmuje również wygodne siedzisko z poduszką przeciwodleżynową, by zapobiegać występowaniu odleżyn w przypadku długotrwałego siedzenia. Jednak cecha "ciężki z możliwością złożenia" jest nieodpowiednia dla dziecięcego wózka inwalidzkiego, ponieważ wózek powinien charakteryzować się niską wagą, co ułatwia dziecku poruszanie się oraz transport. W praktyce, wózki dla dzieci powinny być projektowane zgodnie z normami EN 12182, które regulują wymagania dotyczące pomocy technicznych dla osób z niepełnosprawnościami, zapewniając odpowiednią ergonomię i bezpieczeństwo. Wózki, które są zbyt ciężkie, mogą ograniczać mobilność dzieci oraz powodować trudności w użytkowaniu zarówno dla dzieci, jak i ich opiekunów, co neguje główny cel ich stosowania.

Pytanie 2

Określ właściwą kolejność etapów w procesie pobrania miary na ortezę AFO.

1. Przecięcie negatywu.
2. Pomiary obwodowe i linijne.
3. Namoczenie opasek gipsowych.
4. Owinięcie podudzia folią typu stretch.
5. Oznaczenie struktur kostnych flamastrem.
6. Owinięcie podudzia opaskami gipsowymi.
7. Modelowanie struktur do odciążenia i podparcia.

A. 1,2,3,4,5,6,7

B. 2,4,3,5,6,7,1

C. 4,5,3,2,7,6,1

D. 2,4,5,3,6,7,1

Odpowiedź 2,4,5,3,6,7,1 jest poprawna, ponieważ odzwierciedla właściwą sekwencję działań w procesie pobierania miary na ortezę AFO. Rozpoczęcie od pomiarów obwodowych i liniowych (2) jest kluczowe, aby uzyskać dokładne dane dotyczące anatomii kończyny pacjenta. Następnie owinięcie podudzia folią typu stretch (4) pozwala na zabezpieczenie obszaru, co jest niezbędne przed oznaczeniem struktur kostnych flamastrami (5). Oznaczenie te jest istotne dla prawidłowego odwzorowania kształtu podudzia. Kolejnym krokiem jest namoczenie opasek gipsowych (3), co przygotowuje je do aplikacji. Owinięcie podudzia opaskami gipsowymi (6) jest kluczowym etapem, który tworzy negatyw, a następnie modelowanie struktur do odciążenia i podparcia (7) umożliwia dostosowanie ortozy do potrzeb pacjenta. Na końcu procesu następuje przecięcie negatywu (1), co finalizuje przygotowanie do wykonania ortozy. Ta sekwencja działania jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie protetyki i ortotyki, zapewniając optymalne dopasowanie i właściwe funkcjonowanie ortezy.

Pytanie 3

Czas użytkowania protezy kosmetycznej przysługującej pacjentowi po amputacji ramienia wynosi

A. 7 lat

B. 2 lata

C. 3 lata

D. 5 lat

Okres użytkowania protezy kosmetycznej wynoszący 3 lata wynika z regulacji i standardów dotyczących zaopatrzenia medycznego pacjentów po amputacjach. Protezy kosmetyczne, podobnie jak inne urządzenia medyczne, podlegają określonym normom, które biorą pod uwagę nie tylko trwałość materiałów, ale także zmieniające się potrzeby pacjentów. Z upływem czasu protezy mogą wymagać dostosowania ze względu na zmiany fizyczne pacjenta, takie jak zmniejszenie masy mięśniowej lub zmiany w anatomii. Dla przykładu, po trzech latach użytkowania zaleca się przeprowadzenie oceny stanu technicznego protezy oraz jej dopasowania do ciała pacjenta. W praktyce, regularne kontrole oraz ewentualne modyfikacje protez są kluczowe dla zapewnienia komfortu i efektywności ich użytkowania. Ponadto, w przypadku protez kosmetycznych, okres ich użytkowania powinien również obejmować aspekty estetyczne, które mogą się zmieniać w miarę upływu czasu, dlatego regularne przeglądy są niezbędne dla zachowania optymalnej funkcjonalności i satysfakcji pacjenta.

Pytanie 4

Z jakiego surowca powinno się wykonać język usztywniony w obuwiu dla osób z opadającymi stopami?

A. Podszewki

B. Kruponu ortopedycznego

C. Skóry cielęcej

D. Filcu

Krupon ortopedyczny to coś, co naprawdę ma znaczenie, jak mówimy o produkcji butów, zwłaszcza dla osób z problemami ze stopami, na przykład opadającymi stopami. Ten materiał jest na tyle sztywny, że dobrze trzyma język buta, co pomaga w utrzymaniu właściwej postawy stopy i sprawia, że chodzenie jest wygodniejsze. Dzięki kruponowi ortopedycznemu lepiej trzymamy stopę w bucie i mamy większą stabilność podczas poruszania się. To istotne, bo takie materiały są przystosowane do potrzeb ludzi, którzy mają problemy ze stopami, a to jest naprawdę ważne w obuwiu – komfort i zdrowie są priorytetem. Przykłady użycia kruponu ortopedycznego to buty dla osób z płaskostopiem, gdzie dobre usztywnienie odgrywa kluczową rolę dla biomechaniki stopy. Jeśli będziemy przestrzegać tych zasad, to może to znacznie poprawić jakość życia osób z problemami ortopedycznymi.

Pytanie 5

Wykorzystanie w protezie kończyny górnej uchwytu nadgarstkowego, który jest nierozłączny i nie pozwala na zmianę końcówki, jest stosowane w przypadku

A. amputacji w połowie ramienia

B. amputacji w połowie przedramienia

C. wyłuszczenia w łokciu

D. wyłuszczenia w nadgarstku

Wyłuszczenie w nadgarstku to sytuacja, w której zaburzona jest integralność stawów i tkanek w obrębie przegubu, co może utrudniać lub uniemożliwiać normalne funkcjonowanie kończyny górnej. Zastosowanie nierozłącznego uchwytu nadgarstkowego w protezie kończyny górnej w tym przypadku jest uzasadnione, ponieważ zapewnia stabilność i wsparcie w obszarze, gdzie mobilność i precyzja są kluczowe. Nierozłączny uchwyt eliminuje ryzyko niewłaściwego umiejscowienia wymiennej końcówki, co mogłoby prowadzić do dodatkowych urazów lub bólu. Przykładowo, osoba z wyłuszczeniem nadgarstka, która korzysta z takiej protezy, może zyskać lepszą kontrolę nad ruchami dłoni, co przekłada się na wydolność w codziennych czynnościach, takich jak chwytanie przedmiotów czy pisanie. Tego rodzaju podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w ortotyce, które zalecają maksymalne dopasowanie protezy do indywidualnych potrzeb pacjenta, aby zwiększyć komfort i funkcjonalność.

Pytanie 6

Wskaż dokument, w którym znajduje się dowód na prawo do refundacji protezy przez NFZ?

A. Załącznik — Wyrób na zamówienie indywidualne

B. Zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi

C. Druk — Orzeczenie-Zamówienie

D. Zlecenie na zaopatrzenie w środki pomocnicze przysługujące co miesiąc

Odpowiedź "Zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi" jest prawidłowa, ponieważ dokument ten jest kluczowy w procesie ubiegania się o refundację protez przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ). W Polsce, aby uzyskać refundację na wyroby medyczne, w tym protezy, pacjent musi posiadać odpowiednio wypełnione zlecenie, które wskazuje na rodzaj i cel stosowania danego wyrobu. Zlecenie to można uzyskać od lekarza prowadzącego, który dokonuje oceny potrzeb pacjenta oraz wskazuje na konkretne wyroby ortopedyczne. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest sytuacja, gdy pacjent po amputacji kończyny kończy rehabilitację i chce ubiegać się o refundację protezy. Wówczas lekarz specjalista wystawia zlecenie, które po zatwierdzeniu przez NFZ umożliwia pacjentowi nabycie protezy na preferencyjnych warunkach finansowych. Zrozumienie tego procesu i znaczenia odpowiednich dokumentów jest istotne dla prawidłowego korzystania z systemu ochrony zdrowia.

Pytanie 7

Jakie czynności należy wykonać po zakończeniu obróbki końcowej pozytywu gipsowego?

A. pokryć go talkiem

B. oczyścić go za pomocą benzyny

C. nałożyć na niego wazelinę

D. na wilgotnić go wodą

Posypanie pozytywu gipsowego talkiem po zakończeniu obróbki końcowej jest istotnym krokiem w procesie przygotowania form do odlewania. Talk, jako substancja łagodząca, działa jako środek oddzielający, który minimalizuje przyczepność materiałów odlewniczych do formy. Dzięki temu zapobiega się uszkodzeniom pozytywu i zapewnia lepsze odwzorowanie szczegółów w odlewie. Talk pochłania również nadmiar wilgoci, co jest kluczowe w procesie odlewania, ponieważ zbyt wysoka wilgotność może prowadzić do defektów w finalnym produkcie, takich jak bąbelki powietrza czy niejednorodności. W praktyce, posypanie talkiem powinno odbywać się równomiernie, aby zapewnić pełne pokrycie powierzchni formy. W branży stosuje się również inne materiały separacyjne, lecz talk pozostaje standardem ze względu na swoje właściwości fizykochemiczne. Dobrze wykonane przygotowanie pozytywu gipsowego, w tym posypanie go talkiem, wpływa na jakość i dokładność odlewów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie technologii odlewniczej.

Pytanie 8

Wysokość podpórki wielopunktowej powinno się ustalić w pozycji stojącej pacjenta, w oparciu o uchwyty, które muszą być na poziomie

A. fałdów pachowych

B. szczytów krętarzy większych

C. stawów łokciowych

D. dolnych żeber

Wybór wysokości podpórki wielopunktowej na poziomie szczytów krętarzy większych to taka kluczowa sprawa, bo od tego zależy stabilizacja i wsparcie dla pacjenta. Szczyty krętarzy większych są na zewnętrznej części biodra i mają duże znaczenie, jeśli chodzi o biomechanikę ciała. Kiedy ustawimy podpórkę w tym miejscu, siły rozkładają się lepiej, co jest ważne dla komfortu pacjenta i efektywności wsparcia. Z mojego doświadczenia, jak ktoś rehabilituje się po urazie kończyny dolnej, to dobrze ustawiona podpórka naprawdę wspiera prawidłową postawę i ułatwia poruszanie się. Dodatkowo, stosując się do standardów dotyczących sprzętu ortopedycznego, które na przykład określają normy ISO dla wyrobów medycznych, polepszamy jakość opieki nad pacjentem, co podnosi też bezpieczeństwo sprzętu. I jeszcze jedno — odpowiednie umiejscowienie podpórki pomaga zmniejszyć ryzyko upadków, a to jest super ważne w procesie rehabilitacji, więc warto o tym pamiętać.

Pytanie 9

Podczas tworzenia pozytywu gipsowego dla dolnej kończyny, struktury kostne powinny zostać

A. dociążone

B. odciążone

C. ścięte

D. domodelowane

Odpowiedź "odciążyć" jest prawidłowa, ponieważ podczas przygotowywania pozytywu gipsowego kończyny dolnej kluczowym aspektem jest właściwe przygotowanie struktury kostnej, aby uniknąć ewentualnych odkształceń i zapewnić odpowiednią stabilność. Odciążenie odnosi się do redukcji nacisku na obszary, które mogłyby być narażone na nadmierne obciążenie podczas procesu formowania pozytywu. Przykładowo, w przypadku pacjentów z urazami kończyn dolnych, zaleca się zastosowanie technik odciążających, aby nie tylko zmniejszyć ból, ale również wspierać proces gojenia. W praktyce, odciążenie może obejmować zastosowanie odpowiednich wkładek, poduszek lub systemów podparcia, które umożliwiają skorygowanie ułożenia kończyny i zapewniają równomierne rozłożenie nacisku. Ponadto, zgodność z aktualnymi standardami w ortopedii i rehabilitacji, takimi jak wytyczne dotyczące produkcji ortez, podkreśla rolę odciążenia jako fundamentalnego elementu w przygotowaniach przed wykonaniem gipsu, co przyczynia się do lepszej jakości rehabilitacji oraz komfortu pacjenta.

Pytanie 10

Wskaż rodzaj ortezy, która wykazuje właściwości biomechaniczne opisane w ramce.

A. Odciążająca

B. Stabilizująca

C. Korekcyjna

D. Unieruchamiająca

Ortezy korekcyjne są projektowane w celu poprawy lub przywrócenia prawidłowego ustawienia ciała lub kończyny. Ich działanie biomechaniczne skupia się na korygowaniu wad postawy, deformacji oraz nieprawidłowych wzorców ruchowych. Przykładem zastosowania ortez korekcyjnych mogą być wkładki ortopedyczne stosowane w przypadku płaskostopia, które pomagają w przywróceniu prawidłowego łuku stopy, co z kolei wpływa na postawę całego ciała. Ortezy korekcyjne są wykorzystywane nie tylko w rehabilitacji, ale także w profilaktyce, aby zapobiegać dalszym deformacjom. Dobrze skonstruowane ortezy powinny być zgodne z wytycznymi medycznymi oraz normami, co zapewnia ich skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Warto również zaznaczyć, że ortezy korekcyjne mogą być wykorzystywane w leczeniu dzieci, gdzie prawidłowy rozwój układu ruchu jest kluczowy dla ich przyszłej sprawności i zdrowia. Dążenie do optymalizacji ułożenia stawów i mięśni poprzez korekcję w odpowiednich miejscach prowadzi do znacznej poprawy jakości życia pacjentów.

Pytanie 11

Który gorset, stosowany w skoliozach lędźwiowo-piersiowych, przedstawiono na rysunku?

A. Milwaukee.

B. Boston.

C. Bählera.

D. Chêneau.

Gorset Boston, który został przedstawiony na rysunku, jest uznawany za jeden z kluczowych elementów terapii skolioz lędźwiowo-piersiowych. Jego konstrukcja, charakteryzująca się symetrią zarówno z przodu, jak i z tyłu, pozwala na efektywne stabilizowanie kręgosłupa, co jest niezbędne w leczeniu tej specyficznej formy deformacji. Gorset ten jest projektowany z uwzględnieniem anatomii pacjenta oraz stopnia zaawansowania skoliozy, co sprawia, że jego zastosowanie może znacznie poprawić komfort życia pacjentów. W praktyce, gorset Boston jest noszony przez pacjentów przez większą część dnia, co pozwala na kontrolowanie postępu deformacji oraz poprawę postawy ciała. Warto również zaznaczyć, że jego stosowanie powinno być wspierane odpowiednią rehabilitacją oraz regularnymi kontrolami u specjalisty, co jest zgodne z aktualnymi standardami terapii skolioz. Dzięki tym praktykom, pacjenci mogą uzyskać znaczną poprawę w zakresie funkcji kręgosłupa oraz ogólnego samopoczucia.

Pytanie 12

Podnoski stosowane w obuwiu ortopedycznym są wykonane

A. ze skóry podszewkowej

B. ze skóry karkowej

C. z mikrogumy

D. z polocelu

Mimo że inne materiały, takie jak mikroguma, skóra podszewkowa czy polocelu, znajdują zastosowanie w różnych obszarach produkcji obuwia, to nie są one odpowiednie do wykonania podnosków w obuwiu ortopedycznym. Mikroguma, która charakteryzuje się lekką wagą i elastycznością, nie zapewnia odpowiedniego wsparcia i stabilności, co jest kluczowe w przypadku obuwia przeznaczonego dla osób z problemami ortopedycznymi. Z kolei skóra podszewkowa, mimo że jest miękka i komfortowa, nie jest wystarczająco mocna, by utrzymać wymagane kształty i podparcia w podnoskach. Polocelu, materiał syntetyczny, może być wykorzystywany w produkcji obuwia sportowego, jednak jego zastosowanie w kontekście ortopedycznym jest ograniczone, gdyż nie oferuje odpowiednich właściwości biomechanicznych. Powszechnym błędem jest mylenie cech materiałów wygodnych z cechami materiałów ortopedycznych. Wybór niewłaściwego materiału może prowadzić do niewłaściwego wsparcia stopy, co w konsekwencji może skutkować pogorszeniem stanu zdrowia użytkownika. Warto zatem kierować się zaleceniami specjalistów oraz standardami jakości w dziedzinie produkcji obuwia ortopedycznego, aby zapewnić właściwe wsparcie i komfort użytkowania.

Pytanie 13

Właściwie dobrana rękojeść kuli powinna być umiejscowiona na wysokości

A. krętarza większego

B. krętarza mniejszego

C. kolca biodrowego

D. głowy kości udowej

Rękojeść kuli powinna znajdować się na wysokości krętarza większego, co jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej biomechaniki podczas rzutu. Krętarz większy, będący punktem anatomicznym na kości udowej, jest istotnym punktem odniesienia dla sportowców, ponieważ jego umiejscowienie pozwala na prawidłowe ustawienie ciała. Wysokość rękojeści kuli na tym poziomie umożliwia lepszą stabilizację ramienia i przedramienia, co z kolei przyczynia się do efektywności i precyzji rzutu. Przykładem praktycznego zastosowania tej wiedzy jest to, że zawodnicy kulący, którzy stosują odpowiednią wysokość rękojeści, są w stanie osiągać lepsze wyniki, zmniejszając ryzyko kontuzji. Warto również zaznaczyć, że w standardach sportowych zaleca się, aby rękojeść kuli była dostosowana do indywidualnych warunków anatomicznych zawodnika, co dodatkowo podkreśla znaczenie właściwego pomiaru i ustawienia w kontekście osiągania sukcesów sportowych.

Pytanie 14

Z czego wykonany jest lej ostateczny?

A. z włókna węglowego

B. z polietylenu

C. z drewna

D. z polipropylenu miękkiego

Lej ostateczny, a tak w skrócie to lej finalny, to mega ważny element w produkcji i technologii, zwłaszcza w przemyśle kompozytów. To, że jest z włókna węglowego, ma sens, bo ten materiał ma naprawdę świetne właściwości, jak duża wytrzymałość, lekkość i odporność na korozję. Włókno węglowe potrafi znieść spore obciążenia, co sprawia, że jest idealne tam, gdzie precyzja i trwałość są super istotne - weź na przykład motoryzację czy lotnictwo. A co więcej, materiały kompozytowe z włókna węglowego pomagają w optymalizacji procesów produkcyjnych, bo zmniejszają masę komponentów. Dzięki temu oszczędzamy energię i zwiększamy efektywność. W branży często wykorzystuje się włókno węglowe z innymi matrycami, co pozwala uzyskać jeszcze lepsze właściwości techniczne. Wszyscy wiemy, że to wszystko musi być zgodne z normami ISO 9001, żeby jakość w produkcji była na najwyższym poziomie.

Pytanie 15

Bolesne modzele pojawiające się w regionie głowy kości śródstopia należy odciążyć, stosując wkładkę

A. metatarsalną

B. supinującą

C. pronującą

D. zapiętkową

Wkładka metatarsalna jest dedykowana do odciążania śródstopia, co ma kluczowe znaczenie w przypadku bolesnych modzeli występujących w tej okolicy. Modzele powstają często w wyniku nadmiernego nacisku na konkretne punkty stopy, co może być skutkiem niewłaściwego obuwia lub biomechanicznych nieprawidłowości. Wkładki metatarsalne mają za zadanie rozłożyć ciężar ciała równomiernie, zmniejszając obciążenie na kości śródstopia. Dzięki strategii odciążenia, pacjenci mogą odczuwać ulgę i zmniejszenie bólu, co znacząco poprawia komfort chodzenia. Dobre praktyki w ortopedii zalecają stosowanie wkładek metatarsalnych w sytuacjach, gdy występuje dyskomfort związany z modzelami, a ich design często uwzględnia podparcie dla głów kości śródstopia, co pozwala na lepszą stabilizację stopy. Warto również zauważyć, że przy regularnym stosowaniu takich wkładek można zredukować ryzyko wystąpienia kolejnych modzeli, co ma pozytywny wpływ na zdrowie stóp w dłuższej perspektywie.

Pytanie 16

Osoba korzystająca z kosmetycznej protezy ramienia może używać przegubów oraz końcówek, które są ustawiane i blokowane przy pomocy

A. linek kontrolnych

B. szeleczek ósemkowych

C. zewnętrznego źródła zasilania

D. zdrowej ręki

Odpowiedź "zdrowa ręka" jest prawidłowa, ponieważ pacjenci korzystający z protez kosmetycznych ramienia wykorzystują swoją sprawną kończynę do precyzyjnego sterowania funkcjonowaniem protezy. W przypadku protez kosmetycznych nie ma mechanizmów aktywnych, które byłyby napędzane elektrycznie lub hydraulicznie, a zatem ich działanie opiera się na manualnym ustawieniu i blokowaniu końcówek. Dzięki zdrowej ręce pacjent jest w stanie manipulować przegubami, co pozwala na dostosowanie protezy do różnych zadań w codziennym życiu. Dobrą praktyką jest, aby osoby noszące takie protezy regularnie ćwiczyły koordynację ruchową, co może znacznie poprawić ich komfort i efektywność korzystania z protezy. Protezy kosmetyczne, choć nie oferują funkcji chwytania, pełnią ważną rolę w estetyce i mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, co wspiera ich samodzielność i pewność siebie. Warto również zaznaczyć, że rehabilitacja i terapie zajęciowe odgrywają kluczową rolę w nauce obsługi protezy, co potwierdzają standardy w rehabilitacji ortopedycznej.

Pytanie 17

Do wystawienia zlecenia na pełzak do raczkowania dla dziecka z niedowładem mięśniowym nie jest uprawniony lekarz specjalista?

A. ortopedii i traumatologii

B. medycyny rodzinnej

C. chirurgii dziecięcej

D. neurologii dziecięcej

Odpowiedź, że osobą uprawnioną do wystawienia zlecenia na pełzak do raczkowania dla dziecka z niedowładem mięśniowym jest lekarz medycyny rodzinnej, jest prawidłowa, ponieważ lekarze medycyny rodzinnej mają wszechstronną wiedzę na temat rozwoju dzieci oraz umiejętności diagnostycznych i terapeutycznych. W kontekście dzieci z niedowładem mięśniowym, kluczowe jest zrozumienie, jak te schorzenia wpływają na rozwój motoryczny dziecka. Lekarze medycyny rodzinnej są często pierwszymi specjalistami, którzy identyfikują problemy zdrowotne u dzieci, co daje im unikalną perspektywę w zarządzaniu ich leczeniem. Zlecenie na pełzak do raczkowania jest elementem rehabilitacji, który powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb dziecka. Współpraca z fizjoterapeutami oraz innymi specjalistami pozwala lekarzom medycyny rodzinnej na skuteczne wprowadzenie odpowiednich pomocy oraz ścisłe monitorowanie postępów. W praktyce, lekarze ci działają w zgodzie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej oraz innymi standardami opieki medycznej, co podkreśla ich kluczową rolę w kompleksowym podejściu do pacjenta.

Pytanie 18

Do wykańczania krawędzi obuwia ortopedycznego należy zastosować

A. rajfel

B. szarfowaczka

C. krajarki

D. kantociąg

Użycie krajarki do ścieniania krawędzi cholewek obuwia ortopedycznego jest nieodpowiednie, ponieważ krajarka jest narzędziem przeznaczonym przede wszystkim do cięcia materiałów, a nie do precyzyjnego modelowania krawędzi. Zastosowanie krajarki może prowadzić do nierównych krawędzi, które nie spełniają standardów jakości wymaganych w produkcji obuwia ortopedycznego. Co więcej, kantociąg, mimo że jest używany w obróbce krawędzi, służy do wyginania krawędzi, a nie do ich ścieniania. W przypadku obuwia ortopedycznego, gdzie właściwe dopasowanie do stopy jest kluczowe, nie można sobie pozwolić na zastosowanie narzędzi, które nie są dedykowane do precyzyjnej obróbki, gdyż mogą one powodować dyskomfort u użytkownika. Rajfel, z kolei, jest narzędziem do zaokrąglania krawędzi, a nie ich wygładzania, co także może skutkować niewłaściwym dopasowaniem obuwia i wpływać na zdrowie stóp. Wiele osób myli te narzędzia, co prowadzi do błędnych wniosków i stosowania ich w niewłaściwy sposób, a tym samym do obniżenia jakości produkowanego obuwia. Kluczowe jest, aby w procesie produkcji obuwia ortopedycznego stosować narzędzia, które są dedykowane do konkretnego etapu, co zapewnia komfort i bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 19

Jakie powikłanie może pojawić się w wyniku ucisku na sploty nerwowe spowodowanego niewłaściwie dobranym aparatem kończyny dolnej?

A. Rozluźnienie więzadeł krzyżowych

B. Zerwanie więzadeł pobocznych

C. Niedowład kończyny

D. Przykurcz dyskinetyczny

W analizowanej sytuacji istnieje wiele błędnych przekonań dotyczących powikłań, które mogą wystąpić w wyniku ucisku na sploty nerwowe. Zerwanie więzadeł pobocznych jest kontuzją, która zazwyczaj występuje w wyniku nagłego, intensywnego ruchu, takiego jak skręcenie stawu. Nie ma bezpośredniego związku z uciskiem nerwów, ponieważ nie jest to konsekwencja długotrwałego ucisku, lecz raczej urazu mechanicznego. Przykurcz dyskinetyczny, z kolei, odnosi się do nieprawidłowego napięcia mięśniowego, które jest często związane z uszkodzeniami mózgu lub układu nerwowego, a nie bezpośrednio z uciskiem na sploty nerwowe kończyny dolnej. Takie nieprawidłowe myślenie prowadzi do błędnych wniosków dotyczących powikłań, ponieważ przykurcze nie są typowym rezultatem niewłaściwego dopasowania aparatu. Rozluźnienie więzadeł krzyżowych dotyczy elastyczności więzadeł stawu kolanowego, co również nie jest bezpośrednio związane z uciskiem na sploty nerwowe. Zrozumienie, że różne rodzaje urazów i powikłań mają swoje określone przyczyny, jest kluczowe dla prawidłowego postawienia diagnozy oraz wyboru odpowiednich metod leczenia. Dlatego ważne jest, aby w takich przypadkach opierać się na dowodach naukowych i aktualnych standardach medycznych.

Pytanie 20

Co może osłabić skuteczny kontakt w trakcie negocjacji?

A. Utrzymywanie pozytywnej atmosfery

B. Unikanie słownej agresji

C. Brak nawiązywania kontaktu wzrokowego

D. Skupienie się na rozmówcy

Brak kontaktu wzrokowego jest kluczowym czynnikiem, który osłabia dobry kontakt podczas negocjacji. W sytuacjach negocjacyjnych, nawiązywanie kontaktu wzrokowego jest fundamentalnym elementem budowania zaufania i zaangażowania. Wzrok odgrywa istotną rolę w komunikacji niewerbalnej, wpływając na percepcję intencji oraz emocji partnera. Kiedy negocjatorzy unikają patrzenia sobie w oczy, mogą być postrzegani jako nieufni, niepewni lub niezaangażowani, co może prowadzić do konfliktów lub błędnych interpretacji zamiarów. Na przykład, w negocjacjach handlowych, bezpośredni kontakt wzrokowy może wzmocnić poczucie autorytetu i pewności siebie, co jest niezbędne do osiągnięcia korzystnych warunków. Dobre praktyki wskazują, że utrzymanie kontaktu wzrokowego przez 50-70% czasu rozmowy sprzyja lepszemu porozumieniu i budowaniu relacji. To technika, która, stosowana z umiarem, może prowadzić do sukcesu w negocjacjach.

Pytanie 21

Aby określić odpowiednią długość laski inwalidzkiej dla pacjenta, należy zmierzyć odległość między podłożem a

A. wierzchołkiem krętarza większego kości udowej

B. kolcem biodrowym przednim górnym

C. nadgarstkiem opuszczonej wzdłuż tułowia kończyny górnej

D. stawem łokciowym opuszczonej wzdłuż tułowia kończyny górnej

Długość laski inwalidzkiej powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta, a kluczowym parametrem do pomiaru jest odległość od podłoża do wierzchołka krętarza większego kości udowej. Krętarz większy znajduje się na zewnętrznej stronie kości udowej i jest punktem odniesienia dla pomiarów biomechanicznych kończyny dolnej. Prawidłowe dopasowanie laski jest istotne, ponieważ ma bezpośredni wpływ na stabilność pacjenta podczas chodu oraz na zmniejszenie obciążenia stawów. W praktyce, aby odpowiednio dobrać długość laski, pacjent powinien stać wyprostowany, a ręka, w której będzie trzymał laskę, powinna być opuszczona wzdłuż ciała. Gdy pacjent trzyma laskę w ręce, jego łokieć powinien być lekko zgięty (około 15-30 stopni), co zapewnia komfort i właściwą postawę. Warto również wspomnieć, że korzystanie z laski o odpowiedniej długości może pomóc w poprawie równowagi oraz zmniejszeniu ryzyka upadków, co jest szczególnie ważne w przypadku osób starszych lub z ograniczeniami ruchowymi.

Pytanie 22

Podczas projektowania ortozy unieruchamiającej należy wziąć pod uwagę

A. podparcie zastępcze

B. układ trzech sił przeciwnych

C. szynowanie jednostronne z dociskiem

D. przemieszczenie osi stawów

Szynowanie jednostronne z dociskiem jest kluczowym elementem projektowania ortozy unieruchamiającej, ponieważ pozwala na skuteczne stabilizowanie i unieruchamianie kończyn w odpowiedniej pozycji. Szynowanie polega na zastosowaniu odpowiednich szyn, które są umieszczane wzdłuż ciała pacjenta, aby zminimalizować ruchy w obrębie stawów i tkanek. Docisk dodatkowo zapewnia stabilność oraz zapobiega przesunięciom ortozy, co jest szczególnie istotne w rehabilitacji po urazach. Przykładem zastosowania może być ortoza na kończynę górną, gdzie szynowanie jednostronne z dociskiem pomaga w zapewnieniu prawidłowej stabilizacji stawu barkowego po kontuzji. Wprowadzenie tego rozwiązania opiera się na standardach i dobrych praktykach branżowych, takich jak wytyczne dotyczące projektowania ortoz, które podkreślają znaczenie odpowiedniego dopasowania i biomechaniki. Dodatkowo, szynowanie jednostronne jest często stosowane w przypadkach, gdy konieczne jest ograniczenie ruchu w określonym kierunku, co zwiększa efektywność rehabilitacji i komfort pacjenta.

Pytanie 23

Przedłużony podnosek umieszczony przy stronie przyśrodkowej stanowi element ortopedyczny w obuwiu, który przeciwdziała przywiedzeniu przodostopia w stopach

A. płasko-koślawych utrwalonych

B. piętowych

C. wydrążonych

D. końsko-szpotawych nieutrwalonych

Trochę się pomyliłeś z odpowiedzią. Odpowiedzi dotyczące stóp piętowych, wydrążonych czy płasko-koślawych w tej sytuacji nie pasują. Stopy piętowe mają za wysokie łuki i nie potrzebują podnoska, ponieważ to nie rozwiązuje problemu przywiedzenia. Stopy wydrążone też nie wymagają tego typu wsparcia i mogą potrzebować innych rozwiązań. A co do płasko-koślawych, to one są stabilniejsze, ale potrzebują czasem innych wkładek ortopedycznych. Trzeba pamiętać, że różne typy deformacji wymagają różnych interwencji. Ważne, żeby zrozumieć, jakie są specyfiki tych wad, żeby dobrze dobrać obuwie ortopedyczne.

Pytanie 24

Zanim przystąpi się do wykonania ortozy kończyny górnej, konieczne jest uzyskanie negatywu w czynnościowej pozycji kończyny, co — w przypadku stawu barkowego — obejmuje zgięcie ramienia o 35-45° oraz na

A. odwiedzeniu i rotacji zewnętrznej

B. odwiedzeniu i rotacji wewnętrznej

C. przywiedzeniu i rotacji wewnętrznej

D. przywiedzeniu i rotacji zewnętrznej

Odpowiedź dotycząca odwiedzenia i rotacji zewnętrznej stawu barkowego w kontekście ustawienia czynnościowego przed wykonaniem ortozy kończyny górnej jest prawidłowa z kilku powodów. Ustawienie to jest kluczowe dla prawidłowego dopasowania ortozy do anatomicznego i funkcjonalnego kształtu kończyny. Odwiedzenie ramienia w zakresie 35-45° oraz rotacja zewnętrzna pozwalają na optymalne wykorzystywanie siły mięśniowej oraz prawidłowe funkcjonowanie stawów. Przygotowanie negatywu w takim ustawieniu umożliwia uzyskanie dokładnego odzwierciedlenia kształtu kończyny w czasie, gdy jest ona w pozycji najbardziej funkcjonalnej. Dzięki temu ortozy mogą skutecznie wspierać proces rehabilitacyjny, poprawiając stabilizację i mobilność pacjenta. W praktyce zastosowanie tych ustawień ułatwia również przyszłe dopasowywanie ortoz do indywidualnych potrzeb użytkownika, co jest zgodne z zaleceniami branżowymi dotyczącymi personalizacji terapii ortopedycznej.

Pytanie 25

W obuwiu korygującym dla stopy koślawej wykorzystuje się obcas

A. Thomasa.

B. płaski.

C. wysoki.

D. z kołyską.

Obcas Thomasa jest szczególnym rodzajem obcasa stosowanego w obuwiu korygującym stopę koślawą, charakteryzującym się specyficzną konstrukcją, która wspiera naturalne ułożenie stopy i przyczynia się do korekcji ustawienia osi stopy. Obcas ten jest szeroki, co zapewnia stabilność, a jego kształt umożliwia równomierne rozłożenie obciążenia. Użycie obcasa Thomasa w obuwiu ortopedycznym jest zgodne z najlepszymi praktykami w rehabilitacji ortopedycznej, ponieważ skutecznie redukuje ból oraz dyskomfort związany z wadami postawy. W praktyce wyroby tego typu są zalecane przez specjalistów, takich jak ortopedzi i fizjoterapeuci, jako element kompleksowej terapii, która obejmuje także ćwiczenia wzmacniające mięśnie stóp oraz odpowiednią dietę. Ponadto, obcas Thomasa może być stosowany w różnych rodzajach obuwia, co czyni go bardzo uniwersalnym rozwiązaniem w rodzajach ortopedii.

Pytanie 26

W zakładzie ortopedycznym zrealizowano dla pacjenta stabilizator nadgarstka. Do wyrobu końcowego technik ortopeda powinien dołączyć

A. warunki płatnej naprawy

B. dokumentację eksploatacyjną

C. formularz reklamacyjny

D. zasady wymiany komponentów

Dokumentacja eksploatacyjna jest kluczowym elementem, który powinien towarzyszyć każdemu wyrobowi ortopedycznemu, takim jak stabilizator nadgarstka. Jej zadaniem jest dostarczenie pacjentowi oraz pracownikom medycznym niezbędnych informacji dotyczących użytkowania, konserwacji oraz możliwych modyfikacji wyrobu. W dokumentacji eksploatacyjnej powinny znaleźć się wskazówki dotyczące prawidłowego zakupu, jak również instrukcje dotyczące pielęgnacji i użytkowania stabilizatora, co jest szczególnie istotne w procesie rehabilitacji. Przykładowo, informacje na temat częstotliwości czyszczenia, sposobu przechowywania oraz ewentualnych przeciwwskazań do stosowania stabilizatora mogą znacząco wpłynąć na komfort i skuteczność leczenia pacjenta. Zgodnie z normami ISO, każdy wyrób medyczny powinien być dostarczony z odpowiednią dokumentacją, aby zapewnić jego bezpieczne i efektywne użytkowanie. Właściwe przygotowanie takiej dokumentacji odzwierciedla profesjonalizm zakładu ortopedycznego oraz dbałość o dobro pacjenta.

Pytanie 27

Na ilustracji przedstawiono lej przygotowany do

A. zamontowania przegubu.

B. przyklejenia piramidki.

C. połączenia ze stopą.

D. przymocowania zamka.

Odpowiedź "przyklejenia piramidki" jest prawidłowa, ponieważ na zdjęciu widoczny jest lej ortopedyczny, który jest kluczowym elementem w produkcji protez kończyn. Proces przyklejania piramidki do leja jest istotnym etapem, który zapewnia stabilne połączenie między różnymi komponentami protezy. Piramidka pełni funkcję połączenia pomiędzy lejem a stopą protezy, co jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania tego typu urządzenia protetycznego. W branży ortopedycznej często stosuje się specjalistyczne kleje i techniki, które gwarantują trwałość i bezpieczeństwo połączenia. Ważne jest, aby proces ten był przeprowadzany zgodnie z normami jakości, takimi jak ISO 13485, które dotyczą systemów zarządzania jakością w wyrobach medycznych. Przyklejanie piramidki jest zatem nie tylko technicznym działaniem, ale również kluczowym elementem wpływającym na komfort i funkcjonalność użytkownika protezy, co potwierdza znaczenie właściwego przygotowania leja.

Pytanie 28

Dla której stopy wskazane jest obuwie ortopedyczne wyposażone w elementy konstrukcyjne zamieszczone w ramce?

forma gipsowa
wkładka dostosowana do zniekształcenia
przedłużona zakładka po stronie przyśrodkowej
podnosek przedłużony ku tyłowi od strony przyśrodkowej
obcas ortopedyczny odwrócony i wysunięty
sznurowanie przedłużone lub długie

A. Piętowej utrwalonej.

B. Wydrążonej utrwalonej.

C. Płasko-koślawej utrwalonej.

D. Końsko-szpotawej utrwalonej.

Obuwie ortopedyczne przeznaczone dla stopy końsko-szpotawej utrwalonej jest zaprojektowane z uwzględnieniem specyficznych modyfikacji, które mają na celu poprawę komfortu i stabilności pacjenta. Zastosowanie przedłużonej zakładki po stronie przyśrodkowej pozwala na lepsze wsparcie stopy, co jest kluczowe w przypadku tej deformacji. Dodatkowo, przedłużony podnosek ku tyłowi od strony przyśrodkowej oraz ortopedyczny obcas odwrócony i wysunięty są elementami, które pomagają w redukcji naprężeń w obrębie stawu skokowego oraz zapewniają odpowiednie ułożenie stopy podczas chodu. Takie obuwie spełnia wytyczne Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego, które zaleca dostosowanie obuwia do indywidualnych potrzeb pacjentów, co przekłada się na poprawę jakości ich życia. Przykłady zastosowania tego typu obuwia można znaleźć w rehabilitacji pacjentów po operacjach stopy oraz w leczeniu dzieci z wrodzonymi wadami stóp. Właściwy dobór obuwia ma kluczowe znaczenie w osiągnięciu pozytywnych efektów terapeutycznych oraz w zapobieganiu dalszym komplikacjom.

Pytanie 29

Którego zestawu materiałów należy użyć do wykonania leja protezowego goleni dla pacjenta z bardzo wrażliwym kikutem?

zestaw	lej wewnętrzny	lej zewnętrzny
1	kampolit	laminat z żywicy epoksydowej
2	silikon	poliform
3	kompozyt akrylowy	poliuretan
4	żywica epoksydowa	tworzywo termoplastyczne

A. 4

B. 3

C. 2

D. 1

Wybrałeś materiał oznaczony jako numer 1, co jest świetnym wyborem do leja protezowego dla pacjenta z wrażliwym kikutem. Kampolit ma naprawdę dobre właściwości amortyzujące. To ważne, bo wrażliwe kikuty wymagają delikatniejszego traktowania. Dzięki elastyczności kampolitu, siły działające na kikut są lepiej rozpraszane, co pomaga zminimalizować ból i dyskomfort. Zewnętrzna część leja, zrobiona z laminatu epoksydowego, daje odpowiednią sztywność i trwałość, co jest kluczowe dla stabilności protezy. W praktyce, takie materiały w rehabilitacji pacjentów po amputacjach to właściwie standard w protetyce. Liczne badania pokazują, że to poprawia komfort życia pacjentów i ich swobodę ruchu. W sumie, wybór właściwych materiałów ma ogromne znaczenie dla jakości życia tych osób.

Pytanie 30

W odpowiednio dopasowanym balkoniku do nauki chodu naprzemiennego, wysokość poręczy powinna wynosić

A. połowy uda

B. talii

C. pachy

D. stawu biodrowego

Wybór wysokości poręczy balkonika do nauki chodu na poziomie stawu biodrowego jest zgodny z zasadami ergonomii i biomechaniki, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i efektywności podczas nauki chodzenia. Ustawienie poręczy na odpowiedniej wysokości umożliwia dziecku prawidłowe ułożenie kończyn dolnych, co wspiera naturalny ruch chodu. Wysokość stawu biodrowego jest idealna, ponieważ pozwala dziecku na swobodne poruszanie nogami, a także na stabilne trzymanie się poręczy, co zwiększa poczucie bezpieczeństwa. Przykładem prawidłowego zastosowania tej zasady jest użycie balkonika w rehabilitacji dzieci z opóźnieniami w rozwoju motorycznym. Specjaliści zalecają, aby poręcze były regulowane, co pozwala dostosować je do indywidualnych potrzeb użytkownika, aby wspierać prawidłowy rozwój psychoruchowy. Ponadto, środowisko nauki chodu powinno być dobrze przystosowane, aby zminimalizować ryzyko urazów, co dodatkowo potwierdza znaczenie odpowiedniej wysokości poręczy.

Pytanie 31

Z biomechanicznego punktu widzenia kule pachowe tworzą dodatkowe miejsca podparcia ciała, aby wyeliminować

A. powiększenie obszaru podparcia ciała

B. odciążenie niesprawnej podporowo kończyny

C. chód na jednej nodze

D. obciążenie niesprawnej podporowo kończyny

Zwiększenie powierzchni podparcia ciała, obciążenie niewydolnej podporowo kończyny oraz chód jednonożny to koncepcje, które mogą wydawać się logiczne, ale w kontekście biomechaniki i rehabilitacji są mylące. Zwiększenie powierzchni podparcia ciała nie jest odpowiednim rozwiązaniem, ponieważ w rzeczywistości skupiamy się na odciążeniu konkretnej kończyny. Zbyt duża powierzchnia podparcia może prowadzić do niewłaściwej biomechaniki chodu, co z kolei może zwiększać ryzyko kontuzji oraz dysfunkcji. Obciążenie niewydolnej kończyny jest nie tylko przeciwwskazane, ale także może prowadzić do dalszych uszkodzeń strukturalnych i wydolnościowych. Chód jednonożny również nie jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ nie zapewnia stabilności i równowagi, co jest niezbędne dla efektywnej rehabilitacji. Osoby, które korzystają z kul pachowych, powinny unikać tych podejść, ponieważ mogą one nasilać problemy z układem ruchu. Kluczowym błędem myślowym jest niedocenianie roli, jaką stabilność i równowaga odgrywają w rehabilitacji; kul pachowych używa się właśnie po to, aby zminimalizować obciążenie i poprawić funkcję kończyn. Zrozumienie biomechanicznych zasad leżących u podstaw tego podejścia jest kluczowe dla skutecznej terapii.

Pytanie 32

W analizie strzałkowej weryfikuje się

A. krzywizny kręgosłupa

B. koślawość kolan

C. ukośne ustawienie miednicy

D. wychylenie tułowia w bok od linii ciała

Ocena krzywizn kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej jest kluczowym elementem analizy posturalnej, istotnym w diagnostyce oraz rehabilitacji pacjentów z problemami ortopedycznymi. Kręgosłup, jako centralna struktura osiowa ciała, odgrywa fundamentalną rolę w utrzymaniu równowagi oraz prawidłowej biomechaniki ruchu. W płaszczyźnie strzałkowej wyróżniamy trzy główne krzywizny: lordozę szyjną, kifoza piersiową oraz lordozę lędźwiową. Ich prawidłowe ułożenie jest niezbędne dla zachowania funkcji motorycznych oraz zapobiegania bólom pleców. Na przykład, w przypadku nadmiernej lordozy lędźwiowej, pacjenci mogą doświadczać bólu pleców oraz ograniczenia ruchomości. W praktyce, terapeuci często wykorzystują testy takie jak test Adamsa, aby ocenić krzywizny oraz wprowadzić odpowiednie interwencje terapeutyczne, takie jak ćwiczenia korekcyjne. Dodatkowo, badania postawy są zgodne z wytycznymi organizacji takich jak American Physical Therapy Association, co podkreśla ich znaczenie w praktyce klinicznej.

Pytanie 33

Stopa piętowa to deformacja, która polega na niewłaściwym ustawieniu stawu skokowego

A. w nadmiernym zgięciu grzbietowym

B. w nadmiernym zgięciu podeszwowym

C. w pronacji

D. w supinacji

Stopa piętowa, określana również jako pes equinus, to zniekształcenie, które charakteryzuje się nadmiernym zgięciem grzbietowym stawu skokowego. Ta patologia prowadzi do ograniczenia ruchomości stopy, co może mieć istotny wpływ na chód i postawę pacjenta. W praktyce klinicznej, rozpoznanie stopy piętowej jest kluczowe, ponieważ niewłaściwe ustawienie stawu skokowego może prowadzić do dalszych problemów ortopedycznych, takich jak bóle stawów, problemy z równowagą czy nadmierne obciążenie innych struktur mięśniowo-szkieletowych. W terapii stosuje się różne metody, od ortopedycznych wkładek, przez rehabilitację, aż po interwencje chirurgiczne, w zależności od stopnia zaawansowania deformacji. Dobre praktyki w ortopedii sugerują regularne monitorowanie pacjentów z tą wadą, aby zminimalizować powikłania i poprawić jakość życia poprzez odpowiednią edukację i dostosowanie aktywności fizycznej.

Pytanie 34

Jakie komponenty konstrukcyjne tworzą gorset Milwaukee?

A. Podpaszek, strzemienia i taśm

B. Kosza biodrowego, strzemienia i opasek

C. Szyn, przegubów i pelot

D. Kosza biodrowego, wsporników i pelot

Gorset Milwaukee, stosowany w terapii ortopedycznej, jest efektywnym narzędziem w korekcji deformacji kręgosłupa, zwłaszcza w przypadkach skoliozy. Jego konstrukcja opiera się na trzech kluczowych elementach: koszu biodrowym, wspornikach i pelotach. Kosz biodrowy stanowi podstawę, która stabilizuje dolną część gorsetu, zapewniając wsparcie dla miednicy. Wsporniki, z kolei, umożliwiają odpowiednie dopasowanie gorsetu do indywidualnych potrzeb pacjenta, co pozwala na skuteczne oddziaływanie na kręgosłup. Peloty są specjalnie zaprojektowanymi wkładkami, które mają na celu korygowanie nieprawidłowych krzywizn kręgosłupa, poprzez wywieranie odpowiedniego nacisku w wybranych miejscach. Taka konstrukcja gorsetu Milwaukee nie tylko poprawia postawę pacjenta, ale również wspiera jego codzienną aktywność, umożliwiając komfortowe noszenie przez dłuższy czas. W praktyce, gorset ten musi być odpowiednio dopasowany do anatomii pacjenta, co wymaga współpracy z doświadczonym ortopedą oraz regularnych kontroli, by zapewnić jego skuteczność i komfort noszenia.

Pytanie 35

W trakcie zimowego przeglądu mobilnego balkonika dla osoby z ograniczeniami ruchowymi, należy w szczególności zwrócić uwagę na

A. hamulec i opony antypoślizgowe

B. podparcia oraz koszyk na zakupy

C. siedzisko z możliwością odchylenia i półkę

D. osłonę piersiową oraz uchwyty

Wybór odpowiedzi dotyczącej hamulca i opon antypoślizgowych jako kluczowych elementów do skontrolowania podczas zimowego przeglądu mobilnego balkonika dla osoby z niepełnosprawnością ruchową jest w pełni uzasadniony. Hamulec odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa użytkownika, szczególnie w niekorzystnych warunkach zimowych, kiedy nawierzchnie mogą być śliskie. Regularna kontrola hamulców pozwala upewnić się, że działają one sprawnie i są w stanie skutecznie zatrzymać pojazd w każdej sytuacji. Opony antypoślizgowe natomiast są niezbędne w okresie zimowym, gdy istnieje ryzyko poślizgów na oblodzonej lub ośnieżonej powierzchni. Odpowiednie opony zwiększają przyczepność i stabilność balkonika, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa użytkownika. Normy branżowe oraz wytyczne dotyczące sprzętu rehabilitacyjnego podkreślają znaczenie regularnych przeglądów i konserwacji tych elementów, aby zminimalizować ryzyko wypadków i poprawić komfort użytkowania. Dodatkowo, zastosowanie nowoczesnych materiałów i technologii w produkcji opon może znacznie zwiększyć ich efektywność w trudnych warunkach atmosferycznych.

Pytanie 36

Technik ortopeda przeprowadza przymiarkę aparatu unieruchamiającego dla górnej kończyny pacjenta z problemami w okolicy ramienia. Do jakiego miejsca powinna sięgać tuleja ortozy?

A. Dołu pachowego

B. Wyrostka barkowego łopatki

C. Guzka większego kości ramiennej

D. Obojczyka

Odpowiedzi wskazujące na guzek większy kości ramiennej, obojczyk czy dół pachowy, mimo że są związane z anatomią kończyny górnej, nie są właściwe w kontekście unieruchamiania ramienia. Guzek większy kości ramiennej jest istotnym punktem dla przyczepów mięśniowych, jednak nie stanowi on odpowiedniego poziomu dla stabilizacji ortopedycznej, ponieważ nie uwzględnia pełnych zakresów ruchu stawu ramiennego. Ustawienie ortozy na poziomie obojczyka może prowadzić do nieodpowiedniego wsparcia ramienia i nieefektywnego unieruchomienia, co w konsekwencji może pogłębiać uraz, zamiast go leczyć. Dół pachowy, choć również kluczowy w anatomii kończyny górnej, jest miejscem, które powinno pozostać wolne od takich urządzeń, aby nie ograniczać naturalnych ruchów oraz krążenia. Błędne podejście do poziomu, do którego powinna sięgać ortoza, często wynika z niewłaściwej interpretacji anatomicznych punktów odniesienia oraz z braku zrozumienia, jak istotna jest stabilizacja dla procesu rehabilitacji. Ważne jest, aby technicy ortopedyczni oraz wszyscy profesjonaliści zajmujący się terapią ruchową znali zasady biomechaniki i anatomii, co pozwoli na dobór odpowiednich rozwiązań terapeutycznych i ortopedycznych w praktyce.

Pytanie 37

Materac zapobiegający odleżynom składa się z komór wypełnionych powietrzem, które

A. odciążają miejsca kontaktu skóry

B. zwiększają potliwość skóry

C. podpierają miejsca kontaktu skóry

D. redukują potliwość skóry

Materac przeciwodleżynowy, który odciąża punkty styczne skóry, jest kluczowym elementem w zapobieganiu odleżynom, szczególnie u pacjentów leżących przez dłuższy czas. Komory wypełnione powietrzem umożliwiają równomierne rozłożenie ciężaru ciała, co zmniejsza nacisk na konkretne obszary skóry, które są najbardziej narażone na powstawanie odleżyn. W praktyce oznacza to, że pacjenci korzystający z tego rodzaju materacy mają mniejsze ryzyko wystąpienia urazów skórnych, co jest zgodne z aktualnymi standardami opieki zdrowotnej, które kładą duży nacisk na profilaktykę. Dodatkowo, materace te poprawiają cyrkulację powietrza, co może przyczynić się do zmniejszenia wilgotności i tym samym ryzyka podrażnień. Należy również podkreślić, że wybór odpowiedniego materaca powinien być oparty na indywidualnych potrzebach pacjenta oraz ocenie ryzyka, co jest zgodne z wytycznymi European Pressure Ulcer Advisory Panel (EPUAP).

Pytanie 38

Jaki typ wózka inwalidzkiego z funkcją kołyski wspiera stabilizację ciała, głowy oraz dolnych kończyn pacjenta w ułożeniu leżącym, półleżącym i siedzącym?

A. Ręczny z napędem jednostronnym

B. Multipozycyjny

C. Standardowy

D. Półaktywny o ramie składanej

Wózek inwalidzki multipozycyjny to zaawansowane urządzenie, które zapewnia pacjentom możliwość przyjmowania różnych pozycji, takich jak leżąca, półleżąca i siedząca. Dzięki tej funkcjonalności, wózek ten umożliwia stabilizację tułowia, głowy oraz kończyn dolnych, co jest kluczowe dla pacjentów wymagających wsparcia w zakresie mobilności i komfortu. Przykładowo, pacjenci z ograniczeniami ruchowymi, którzy spędzają długi czas w wózku, mogą korzystać z tego typu urządzenia, aby unikać odleżyn oraz zapewnić sobie właściwe ułożenie ciała, co minimalizuje ryzyko powikłań zdrowotnych. Wózki multipozycyjne są zgodne z normami i standardami, takimi jak ISO 7176, które definiują wymagania dotyczące bezpieczeństwa i funkcjonalności urządzeń wspomagających mobilność. Ta kategoria wózków jest szczególnie polecana w opiece nad osobami starszymi oraz pacjentami z przewlekłymi schorzeniami, co potwierdzają raporty z praktyki klinicznej.

Pytanie 39

Na jakim poziomie powinny znajdować się osie przegubów kolanowych w ortezie kończyny dolnej?

Działanie tej ortezy sprowadza się do układu 3 sił przeciwstawnych Andry'ego, kierowanych w płaszczyznach odchylenia, często w połączeniu z układem dźwigniowym lub ciągiem elastycznych taśm albo sprężyn. Odchylenie obrotowe znoszone jest za pomocą giętkich linek przenoszących obciążenie skrętne. Ortezy tej nie należy stosować w zniekształceniach utrwalonych.

A. 55 mm pod szparą kolanową.

B. 55 mm nad nadkłykciem bocznym kości udowej.

C. Na wysokości szpary kolanowej.

D. W szczytowych miejscach nadkłykci kości udowej.

Odpowiedź "W szczytowych miejscach nadkłykci kości udowej" jest prawidłowa, ponieważ osie przegubów kolanowych w ortezie kończyny dolnej powinny być umieszczone w anatomicznie optymalnych punktach, które odwzorowują naturalne ruchy stawu kolanowego. Szczytowe miejsca nadkłykci kości udowej zapewniają najbardziej efektywne podparcie dla przegubów, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania ortezy. Umiejscowienie osi w tej lokalizacji pozwala na zachowanie fizjologicznych kątów ruchu, co z kolei minimalizuje ryzyko urazów i dyskomfortu u pacjenta. W praktyce, odniesienie do standardów ortopedycznych oraz doświadczeń klinicznych wskazuje, że takie umiejscowienie osi przegubów jest zalecane w celu osiągnięcia maksymalnej stabilności i zakresu ruchu. Dodatkowo, odpowiednia lokalizacja osi wpływa na równomierne rozłożenie obciążeń, co jest istotne w rehabilitacji i prewencji kontuzji. Optymalne ustawienie przegubów w ortezach stanowi zatem kluczowy element w procesie leczenia i przywracania sprawności funkcjonalnej kończyn dolnych.

Pytanie 40

Jaką strukturę anatomiczną powinno się wspierać podczas wykonywania miary na lej po amputacji w okolicy uda?

A. Gałąź kości łonowej

B. Guzek kości łonowej

C. Guz kulszowy

D. Kość krzyżową

Guz kulszowy to naprawdę ważna struktura, jeśli chodzi o pobieranie miar na lej po amputacji. Znajduje się w dolnej części miednicy i jest łatwo wyczuwalny, więc fajnie jest go używać jako punkt odniesienia. Kiedy projektujemy protezę, musimy mieć pewność, że pomiary są dokładne, żeby proteza dobrze pasowała i była wygodna w użytkowaniu. Właściwe umiejscowienie protezy na guzie kulszowym może pomóc w uniknięciu odcisków czy urazów, które mogą się zdarzyć przy złym dopasowaniu. Dodatkowo, korzystanie z tego punktu jest zgodne z ogólnymi zasadami w protezowaniu, co podkreśla jak ważne jest to w rehabilitacji i poprawie jakości życia osób po amputacji.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej