Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 13 maja 2026 08:54
Data zakończenia: 13 maja 2026 09:07

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Standardowe napięcie zasilające dla modułów pamięci RAM DDR4 wynosi

A. 1,35 V

B. 1,2 V

C. 1,5 V

D. 1,65 V

Wybór napięcia zasilania 1,5 V, 1,65 V lub 1,35 V dla modułów pamięci RAM DDR4 jest błędny, ponieważ napięcia te odpowiadają starym standardom lub innym technologiom pamięci. Napięcie 1,5 V jest charakterystyczne dla pamięci RAM DDR3, która była powszechnie stosowana przed wprowadzeniem DDR4. Przy pracy na wyższym napięciu, DDR3 generuje więcej ciepła, co prowadzi do obniżenia efektywności energetycznej systemu. Z kolei napięcie 1,65 V często jest związane z pamięcią RAM działającą na wyższych częstotliwościach, ale nie jest zgodne z DDR4. Używanie modułów z takimi specyfikacjami zasilania w systemach zaprojektowanych pod kątem DDR4 może prowadzić do uszkodzenia pamięci lub niestabilności systemu. Napięcie 1,35 V, choć jest stosowane w niektórych wariantach DDR4 (np. Low Voltage DDR4), nie jest standardowym napięciem dla ogólnych zastosowań DDR4. W praktyce, wybór niewłaściwego napięcia może prowadzić do problemów z kompatybilnością, co jest powszechnym błędem wśród użytkowników, którzy nie są świadomi różnic między wersjami pamięci. Kluczowe jest, aby przy projektowaniu i budowie systemów komputerowych przestrzegać specyfikacji JEDEC oraz stosować komponenty zgodne z tymi standardami, co zapewnia nie tylko stabilność, ale i wydajność sprzętu.

Pytanie 2

Którego wbudowanego narzędzia w systemie Windows 8 Pro można użyć do szyfrowania danych?

A. AppLocker

B. WinLocker

C. OneLocker

D. BitLocker

Istnieje wiele narzędzi do zarządzania bezpieczeństwem danych, jednak odpowiedzi takie jak AppLocker, OneLocker i WinLocker w rzeczywistości nie są odpowiednimi rozwiązaniami dla szyfrowania danych w systemie Windows 8 Pro. AppLocker to narzędzie, które pozwala administratorom na kontrolowanie, które aplikacje mogą być uruchamiane na komputerach w organizacji, jednak nie ma funkcji szyfrowania danych. Jego głównym celem jest zatem zarządzanie dostępem do aplikacji, a nie ochrona danych poprzez ich szyfrowanie. OneLocker to nieznany z nazwy program, który nie jest częścią ekosystemu Windows i nie oferuje żadnych funkcji szyfrowania. WinLocker, podobnie jak OneLocker, nie jest znanym ani powszechnie używanym rozwiązaniem w kontekście szyfrowania danych. Wiele osób myli te pojęcia, przyjmując, że jakiekolwiek narzędzie związane z bezpieczeństwem danych automatycznie będzie również obejmować szyfrowanie. Takie podejście prowadzi do nieporozumień i może skutkować niewłaściwym doborem narzędzi do ochrony informacji. W kontekście bezpieczeństwa ważne jest, aby stosować sprawdzone metody i narzędzia, takie jak BitLocker, które są zgodne z branżowymi standardami ochrony danych. Dlatego kluczowe jest, aby zrozumieć różnice między tymi narzędziami oraz ich funkcjonalności, aby zagwarantować odpowiednią ochronę wrażliwych informacji.

Pytanie 3

Osoba odpowiedzialna za zarządzanie siecią komputerową pragnie ustalić, jakie połączenia są aktualnie nawiązywane na komputerze z systemem operacyjnym Windows oraz które porty są wykorzystywane do nasłuchu. W tym celu powinna użyć polecenia

A. ping

B. netstat

C. arp

D. tracert

Każde z pozostałych poleceń, takich jak 'arp', 'ping' czy 'tracert', mimo że ma swoje zastosowanie w diagnostyce sieci, nie spełnia wymagań zadania dotyczącego monitorowania połączeń oraz portów nasłuchujących. Polecenie 'arp' służy do wyświetlania i zarządzania tablicą ARP (Address Resolution Protocol), co jest użyteczne w kontekście mapowania adresów IP na adresy MAC, ale nie dostarcza informacji o aktywnych połączeniach czy portach. 'Ping' jest narzędziem do testowania dostępności hosta w sieci, a także mierzenia czasu odpowiedzi, jednak nie informuje o statusie portów ani aktualnych połączeniach. Z kolei 'tracert' (lub 'traceroute') pokazuje ścieżkę, jaką pakiety danych pokonują w sieci do docelowego hosta, co pomaga w diagnozowaniu problemów z trasowaniem, ale nie dostarcza danych o tym, które porty są otwarte czy jakie połączenia są aktywne. Wynika stąd, że podejmowanie decyzji na podstawie tych poleceń w kontekście monitorowania portów i połączeń prowadzi do niepełnego obrazu stanu sieci, co może skutkować niedoszacowaniem zagrożeń dla bezpieczeństwa systemu. W profesjonalnym zarządzaniu siecią kluczowe jest stosowanie właściwych narzędzi w odpowiednich kontekstach, co podkreśla znaczenie 'netstat' w tej konkretnej sytuacji.

Pytanie 4

Jakie adresy mieszczą się w zakresie klasy C?

A. 192.0.0.0 - 223.255.255.255

B. 224.0.0.1 - 239.255.255.0

C. 128.0.0.1 - 191.255.255.254

D. 1.0.0.1 - 126.255.255.254

Adresy klasy C obejmują zakres od 192.0.0.0 do 223.255.255.255, co oznacza, że są one przeznaczone głównie dla małych i średnich sieci. Ta klasa addressów IP charakteryzuje się tym, że pierwsze trzy oktety (192-223) są wykorzystywane do identyfikacji sieci, a ostatni oktet służy do identyfikacji hostów w tej sieci. Dzięki temu, możliwe jest zdefiniowanie do 2^21 (około 2 miliony) unikalnych adresów sieciowych, co jest wystarczające dla wielu organizacji. Klasa C jest szeroko stosowana w praktyce, szczególnie w środowiskach lokalnych (LAN), gdzie niezbędne są ograniczone zasoby adresowe dla komputerów i urządzeń sieciowych. Warto również zauważyć, że w klasycznej hierarchii adresacji IP, klasa C wspiera protokoły takie jak TCP/IP oraz standardy routingu, co czyni ją kluczowym elementem w budowie sieci komputerowych.

Pytanie 5

Kod BREAK interpretowany przez system elektroniczny klawiatury wskazuje na

A. usterkę kontrolera klawiatury

B. zwolnienie klawisza

C. konieczność ustawienia wartości opóźnienia powtarzania znaków

D. aktywację funkcji czyszczącej bufor

Wybór odpowiedzi, która mówi o awarii kontrolera klawiatury lub funkcji czyszczącej bufor, pokazuje, że możesz nie do końca rozumieć podstawowe zasady działania klawiatury. Tak naprawdę awaria kontrolera klawiatury to problem sprzętowy i nie ma to nic wspólnego z kodem BREAK. Ten kod nie ma też nic wspólnego z buforem, bo to dotyczy pamięci i danych, a nie tego, co robisz na klawiaturze. Co więcej, opóźnienie powtarzania znaków to inna sprawa, chodzi o to, jak szybko znów możesz nacisnąć ten sam klawisz. Więc te wszystkie odpowiedzi, które wybrałeś, mylą podstawowe zasady używania klawiatury. Ważne jest, by zrozumieć, że kod BREAK to sygnał, który mówi o tym, że klawisz był zwolniony, a nie o awariach czy ustawieniach systemowych. Dobrze ogarnąć tę różnicę, żeby nie popełniać błędów w programowaniu i projektowaniu systemów.

Pytanie 6

Aby dostęp do systemu Windows Serwer 2016 był możliwy dla 50 urządzeń, bez względu na liczbę użytkowników, należy w firmie zakupić licencję

A. Public Domain.

B. User CAL.

C. Device CAL.

D. External Connection.

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie logiki licencjonowania Windows Server 2016, a nie samo odgadnięcie nazwy licencji. Microsoft rozdziela liczenie użytkowników i urządzeń, bo różne firmy mają różne modele pracy. Typowym błędem jest myślenie, że User CAL będzie zawsze lepszy, bo przecież „licencjonujemy ludzi”. To nie zawsze prawda. User CAL przypisuje się do konkretnej osoby i jest idealny tam, gdzie jeden użytkownik korzysta z wielu urządzeń, na przykład administrator systemu mający laptopa, komputer stacjonarny i zdalny dostęp z domu. W pytaniu chodzi jednak wyraźnie o 50 urządzeń, niezależnie od liczby użytkowników. To jest odwrotna sytuacja: jedno urządzenie może mieć wielu użytkowników, np. w systemie zmianowym albo w pracowni szkolnej. W takim wypadku User CAL powodowałby przepłacanie albo wręcz niezgodność z licencją, jeśli użytkowników jest więcej niż wykupionych CAL. Z kolei określenia typu Public Domain nie mają żadnego związku z licencjonowaniem Windows Server. Public domain dotyczy praw autorskich i oznacza utwory, które nie są chronione prawem autorskim, a nie komercyjnych produktów serwerowych Microsoftu. W praktyce używanie tego pojęcia przy licencjach serwerowych to kompletne nieporozumienie. Podobnie mylące jest hasło External Connection. Istnieje co prawda licencja External Connector, ale jej zastosowanie jest inne: dotyczy dostępu zewnętrznych użytkowników spoza organizacji (np. klienci, partnerzy), i jest rozliczana na serwer, a nie na konkretne urządzenie czy osobę. Nie rozwiązuje to więc problemu 50 urządzeń wewnątrz firmy. Częsty błąd polega na wrzucaniu wszystkich „jakichś tam licencji” do jednego worka, bez czytania dokładnych definicji. Dobre podejście to zawsze zadanie sobie pytania: co liczę – ludzi czy sprzęt, oraz czy mówimy o użytkownikach wewnętrznych czy zewnętrznych. Dopiero wtedy wybór między User CAL, Device CAL a ewentualnie External Connector zaczyna być logiczny i zgodny z dobrymi praktykami oraz dokumentacją Microsoftu.

Pytanie 7

Adres IP serwera, na którym znajduje się domena www.wp.pl to 212.77.98.9. Jakie mogą być przyczyny sytuacji przedstawionej na zrzucie ekranu?

C:\>ping 212.77.98.9

Pinging 212.77.98.9 with 32 bytes of data:
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=7ms TTL=55
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=7ms TTL=55
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=8ms TTL=55
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=7ms TTL=55

Ping statistics for 212.77.98.9:
    Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
    Minimum = 7ms, Maximum = 11ms, Average = 8ms

C:\>ping wp.pl
Ping request could not find host wp.pl. Please
check the name and try again.

A. Nie istnieje żaden serwer w sieci o adresie IP 212.77.98.9

B. Domena www.wp.pl jest niedostępna w sieci

C. Błędny adres serwera DNS lub brak połączenia z serwerem DNS

D. Stacja robocza oraz domena www.wp.pl nie są w tej samej sieci

Prawidłowa odpowiedź wskazuje na problem z serwerem DNS, co jest częstym powodem niedostępności domeny internetowej mimo poprawnego działania sieci. Serwery DNS są odpowiedzialne za tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP. Warto zauważyć, że w załączonym zrzucie ekranowym pingowanie bezpośredniego adresu IP 212.77.98.9 zakończyło się powodzeniem, co oznacza, że serwer odpowiada prawidłowo. Problem pojawia się przy próbie użycia nazwy domeny wp.pl, co sugeruje, że nazwa nie może zostać zamieniona na adres IP przez serwer DNS. W praktyce może to oznaczać, że serwer DNS skonfigurowany na komputerze nie działa poprawnie lub jest nieosiągalny. Aby rozwiązać ten problem, można sprawdzić konfigurację serwera DNS w ustawieniach sieciowych lub spróbować ręcznie ustawić alternatywny serwer DNS, na przykład publiczny DNS Google o adresie IP 8.8.8.8. Dobrymi praktykami jest monitorowanie dostępności i działania używanych serwerów DNS oraz zapewnienie ich redundancji, aby uniknąć takich problemów w przyszłości.

Pytanie 8

Aby zminimalizować różnice w kolorach pomiędzy zeskanowanymi obrazami prezentowanymi na monitorze a ich wersjami oryginalnymi, należy przeprowadzić

A. interpolację skanera

B. modelowanie skanera

C. kadrowanie skanera

D. kalibrację skanera

Kalibracja skanera to proces, który zapewnia zgodność kolorów między zeskanowanymi obrazami a ich oryginałami. Podczas skanowania, różne urządzenia mogą interpretować kolory w różny sposób z powodu niejednorodności w technologii LCD, oświetlenia czy materiałów użytych do druku. Kalibracja polega na dostosowywaniu ustawień skanera w taki sposób, aby odwzorowywane kolory były jak najbliższe rzeczywistym. Przykładowo, w profesjonalnym środowisku graficznym, kalibracja skanera jest kluczowa, aby uzyskać spójność kolorów w projektach graficznych, szczególnie w druku. Używanie narzędzi kalibracyjnych oraz standardów takich jak sRGB, Adobe RGB lub CMYK przyczynia się do uzyskania wiarygodnych wyników. Regularna kalibracja skanera jest standardową praktyką, która pozwala na utrzymanie wysokiej jakości obrazów oraz zapobiega problemom z odwzorowaniem kolorów, co jest istotne w pracy z fotografią, grafiką i drukiem.

Pytanie 9

Diody LED RGB funkcjonują jako źródło światła w różnych modelach skanerów

A. płaskich CCD

B. płaskich CIS

C. kodów kreskowych

D. bębnowych

Diody elektroluminescencyjne RGB, stosowane w skanerach płaskich CIS (Contact Image Sensor), pełnią kluczową rolę jako źródło światła, które umożliwia skanowanie dokumentów w różnych kolorach. Technologia CIS charakteryzuje się tym, że diody emitujące światło RGB są umieszczone bezpośrednio w pobliżu matrycy sensora. Dzięki temu zapewniona jest wysoka jakość skanowania, ponieważ światło RGB umożliwia uzyskanie dokładnych kolorów i lepszej szczegółowości obrazu. Przykładem zastosowania diod LED RGB w skanerach CIS jest skanowanie zdjęć lub dokumentów, gdzie wymagana jest wysoka precyzja odwzorowania barw. Dodatkowo, skanery CIS są bardziej kompaktowe i energooszczędne w porównaniu do skanerów CCD, co czyni je bardziej praktycznymi w zastosowaniach biurowych oraz domowych. W branży skanowania, standardy jakości obrazu, takie jak ISO 14473, podkreślają znaczenie prawidłowego odwzorowania kolorów, co można osiągnąć dzięki zastosowaniu technologii RGB w skanowaniu.

Pytanie 10

Kiedy w komórce arkusza MS Excel zamiast liczb wyświetlają się znaki ########, to przede wszystkim należy zweryfikować, czy

A. liczba nie mieści się w komórce i nie można jej poprawnie zobrazować

B. wprowadzona formuła zawiera błąd

C. wystąpił błąd podczas obliczeń

D. zostały wprowadzone znaki tekstowe zamiast liczb

Znaki ######## w komórce arkusza kalkulacyjnego MS Excel najczęściej wskazują, że wartość liczbową, która powinna być wyświetlona, jest zbyt szeroka, aby zmieścić się w dostępnej przestrzeni. Aby rozwiązać ten problem, należy zmienić szerokość kolumny, w której znajduje się ta liczba. Można to zrobić, przeciągając krawędź nagłówka kolumny lub klikając dwukrotnie krawędź kolumny, co automatycznie dopasuje szerokość do największej wartości w danej kolumnie. Warto również zwrócić uwagę, że w przypadku formatowania wartości liczbowych jako walut, może być konieczne dostosowanie szerokości kolumny, aby poprawnie wyświetlić znak waluty oraz liczby. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie, czy kolumna ma odpowiednią szerokość dla danych, które mają być w niej wyświetlane, co pomoże uniknąć nieporozumień i ułatwi analizę danych. Dodatkowo, warto zapoznać się z różnymi formatami wyświetlania danych, co może pomóc w precyzyjnym przedstawieniu wartości w arkuszu kalkulacyjnym.

Pytanie 11

"Gorące podłączenie" ("Hot plug") oznacza, że urządzenie, które jest podłączane, ma

A. ważność po zainstalowaniu odpowiednich sterowników.

B. zgodność z komputerem.

C. kontrolę temperatury.

D. gotowość do działania zaraz po podłączeniu, bez potrzeby wyłączania ani restartowania systemu.

Termin "gorące podłączenie" (ang. "hot plug") odnosi się do możliwości podłączania urządzeń do systemu komputerowego bez konieczności jego wyłączania lub restartowania. Ta funkcjonalność jest szczególnie istotna w kontekście zarządzania infrastrukturą IT, gdzie minimalizacja przestojów jest kluczowa. Na przykład, podczas pracy z serwerami w centrum danych, administratorzy mogą dodawać lub wymieniać dyski SSD i inne komponenty, takie jak karty graficzne, bez wpływu na działanie systemu operacyjnego. Wspierają to standardy takie jak PCI Express, które zostały zaprojektowane z myślą o gorącym podłączaniu. W przypadku urządzeń peryferyjnych, takich jak drukarki czy skanery, ich podłączenie po włączeniu komputera automatycznie rozpozna urządzenie, co ułatwia i przyspiesza proces konfigurowania sprzętu. Dzięki gorącemu podłączaniu, użytkownicy zyskują większą elastyczność, co pozwala na sprawniejsze zarządzanie zasobami oraz polepsza efektywność operacyjną.

Pytanie 12

Komputer lokalny dysponuje adresem 192.168.0.5. Po otwarciu strony internetowej z tego komputera, która rozpoznaje adresy w sieci, uzyskano informację, że adres komputera to 195.182.130.24. To oznacza, że

A. adres został przetłumaczony przez translację NAT

B. inny komputer podszył się pod adres naszego komputera

C. serwer DHCP zmienił nasz adres w trakcie przesyłania żądania

D. serwer WWW widzi inny komputer w sieci

Serwer DHCP jest odpowiedzialny za dynamiczne przydzielanie adresów IP w sieci lokalnej, jednak nie zmienia on adresów IP w trakcie przesyłania żądania do internetu. W sytuacji opisanej w pytaniu, adres IP lokalnego komputera (192.168.0.5) nie jest zmieniany przez serwer DHCP, lecz przez mechanizm NAT, który działa na routerze. Ponadto, serwer WWW nie widzi innego komputera w sieci, lecz widzi jedynie publiczny adres IP przypisany przez router. To, co widzi serwer WWW, to efekt działania NAT, który efektywnie tłumaczy lokalne adresy IP na jeden publiczny. Ponadto, twierdzenie, że inny komputer mógłby podszyć się pod lokalny adres IP, jest mało prawdopodobne i wymagałoby dostępu do sieci lokalnej, co w kontekście standardowych konfiguracji jest rzadko spotykane. W praktyce, błąd w rozumieniu działania NAT i roli serwera DHCP prowadzi do fałszywych wniosków o zmianie adresu IP. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia różnicy między adresami prywatnymi a publicznymi oraz mechanizmami translacji adresów, które są fundamentalne dla zrozumienia działania współczesnych sieci komputerowych.

Pytanie 13

Najskuteczniejszym sposobem na wykonanie codziennego archiwizowania pojedynczego pliku o wielkości 4,8 GB, na jednym komputerze bez dostępu do Internetu jest

A. skompresowanie i zapisanie w lokalizacji sieciowej

B. korzystanie z pamięci USB z systemem plików NTFS

C. korzystanie z pamięci USB z systemem plików FAT32

D. zapisanie na płycie DVD-5 w formacie ISO

Użycie pamięci USB z systemem plików NTFS jest najbardziej efektywnym sposobem archiwizacji pliku o rozmiarze 4,8 GB na pojedynczym stanowisku komputerowym bez dostępu do sieci. System plików NTFS (New Technology File System) obsługuje pliki o rozmiarze większym niż 4 GB, co jest kluczowe w przypadku archiwizacji dużych plików, jak ten o wielkości 4,8 GB. NTFS zapewnia również lepszą efektywność zarządzania przestrzenią dyskową, co jest istotne przy długoterminowym przechowywaniu danych. Oferuje dodatkowe funkcje, takie jak kompresja plików, szyfrowanie oraz możliwość przydzielania uprawnień do plików, co zwiększa zabezpieczenia danych. W praktyce, pamięci USB formatowane w NTFS są powszechnie używane do przenoszenia dużych plików lub ich archiwizacji, dzięki czemu można uniknąć problemów związanych z ograniczeniami rozmiaru, które występują w innych systemach plików, jak FAT32. Zastosowanie NTFS stanowi więc najlepszy wybór, zwłaszcza w kontekście profesjonalnego przechowywania i archiwizacji danych.

Pytanie 14

Jaki protokół służy komputerom do informowania rutera o przynależności do konkretnej grupy multicastowej?

A. OSPF

B. UDP

C. RIP

D. IGMP

OSP, czyli Open Shortest Path First, to protokół routingu, który nie ma związku z zarządzaniem członkostwem w grupach rozgłoszeniowych. Jego podstawowym zadaniem jest wymiana informacji o trasach między routerami w obrębie tej samej sieci autonomicznej. Z kolei UDP, czyli User Datagram Protocol, jest protokołem transportowym, który nie zarządza grupami multicastowymi, lecz służy do przesyłania datagramów bez nawiązywania połączenia, co powoduje, że jest bardziej podatny na utratę pakietów. RIP, czyli Routing Information Protocol, to również protokół routingu, który koncentruje się na wyznaczaniu najkrótszych ścieżek w sieci, ale nie ma zdolności do zarządzania członkostwem w grupach multicastowych. Często błędne odpowiedzi wynikają z mylnego rozumienia roli różnych protokołów w komunikacji sieciowej. Użytkownicy mogą myśleć, że protokoły takie jak OSPF, UDP czy RIP są w stanie obsługiwać funkcje multicastowe, co prowadzi do nieporozumień. Ważne jest zrozumienie, że IGMP jest jedynym protokołem zaprojektowanym specjalnie w celu zarządzania członkostwem w grupach rozgłoszeniowych, co czyni go niezbędnym do skutecznego przesyłania danych multicastowych.

Pytanie 15

Brak informacji o parzystości liczby lub o znaku wyniku operacji w ALU może sugerować problemy z funkcjonowaniem

A. tablicy rozkazów

B. pamięci cache

C. rejestru flagowego

D. wskaźnika stosu

Odpowiedzi takie jak pamięć cache, wskaźnik stosu oraz tablica rozkazów są nieodpowiednie w kontekście braku informacji o parzystości liczby czy znaku wyniku operacji w ALU. Pamięć cache jest technologią, która optymalizuje dostęp do danych, przechowując często używane informacje, ale nie ma wpływu na operacje arytmetyczne czy logiczne wykonywane przez ALU. Jej rola polega na zwiększeniu wydajności systemu przez minimalizowanie opóźnień w dostępie do pamięci głównej. Wskaźnik stosu z kolei zarządza strukturą danych zwaną stosem, która jest używana do przechowywania adresów powrotu oraz lokalnych zmiennych, a nie do zarządzania wynikami operacji arytmetycznych. Z perspektywy działania ALU, wskaźnik stosu nie ma nic wspólnego z informacjami o parzystości czy znaku. Tablica rozkazów to z kolei strona architektury procesora, która przechowuje instrukcje do wykonania; jednak odpowiedzialność za zarządzanie wynikami leży w rejestrach, a nie w tablicy rozkazów. Właściwe zrozumienie ról tych komponentów jest kluczowe dla efektywnego projektowania systemów komputerowych. Często mylenie tych terminów prowadzi do nieporozumień dotyczących działania architektury komputerowej i jej elementów składowych. Ważne jest, aby w kontekście programowania i architektury komputerowej, mieć jasność co do funkcji każdego z komponentów, aby unikać błędów w projektowaniu oraz implementacji.

Pytanie 16

Zainstalowanie gniazda typu keystone w serwerowej szafie jest możliwe w

A. adapterze typu mosaic

B. patchpanelu załadowanym

C. patchpanelu FO

D. patchpanelu niezaładowanym

Instalacja gniazda typu keyston w patchpanelu niezaładowanym jest poprawną odpowiedzią, ponieważ takie gniazda są zaprojektowane do montażu w panelach, które nie zawierają jeszcze zainstalowanych modułów. W przypadku patchpaneli niezaładowanych, technik ma możliwość dostosowania ich do specyficznych potrzeb sieciowych, co pozwala na elastyczne zarządzanie połączeniami i ich konfigurację. W praktyce, instalacja gniazda keyston w takim panelu umożliwia szybkie wprowadzanie zmian w infrastrukturze sieciowej, co jest kluczowe w dynamicznych środowiskach, gdzie często zachodzi potrzeba modyfikacji połączeń. Ponadto, stosowanie standardów takich jak TIA/EIA 568A/B zapewnia, że instalacje są zgodne z wymaganiami branżowymi, co przekłada się na niezawodność i jakość wykonania systemu okablowania.

Pytanie 17

System limitów dyskowych, umożliwiający kontrolowanie wykorzystania zasobów dyskowych przez użytkowników, nazywany jest

A. spool

B. management

C. release

D. quota

Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do mechanizmu limitów dyskowych, może wynikać z nieporozumienia dotyczącego terminologii używanej w zarządzaniu systemami informatycznymi. Odpowiedź 'spool' odnosi się do procesu buforowania danych, co ma zastosowanie w kontekście drukowania lub zarządzania zadaniami w kolejkach, ale nie ma związku z kontrolą wykorzystania przestrzeni dyskowej. Można to mylnie interpretować jako zarządzanie zasobami, ale w rzeczywistości jest to zupełnie inny proces, który nie dotyczy limitów. Odpowiedź 'release' często oznacza uwolnienie zasobów lub zakończenie procesu, co również nie ma zastosowania w kontekście limitów dyskowych. 'Management' to termin ogólny, który odnosi się do szerszego zarządzania zasobami, ale nie precyzuje konkretnego mechanizmu jak 'quota', co prowadzi do nieprecyzyjnego rozumienia tematu. Kluczowym błędem myślowym jest mylenie różnych terminów technicznych, co może prowadzić do nieefektywnego zarządzania zasobami w systemach informatycznych. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi pojęciami jest niezbędne dla efektywnego administrowania systemami oraz dla wdrażania najlepszych praktyk w zarządzaniu przestrzenią dyskową.

Pytanie 18

Na ilustracji przedstawiony jest schemat konstrukcji logicznej

A. klawiatury

B. myszy komputerowej

C. procesora

D. karty graficznej

Schemat nie przedstawia budowy myszy komputerowej ani klawiatury. Mysz komputerowa to urządzenie wskazujące służące do nawigacji po interfejsie użytkownika, składające się z sensora, przycisków i mechanizmów śledzenia ruchu. Współczesne myszy używają technologii optycznej lub laserowej, nie posiadając elementów takich jak jednostka arytmetyczno-logiczna czy dekoder rozkazów, typowych dla procesora. Klawiatura natomiast jest urządzeniem wejściowym przekształcającym wciśnięcia klawiszy na sygnały elektryczne interpretowane przez system operacyjny. Nie korzysta z zaawansowanych układów logicznych jak procesor, lecz zawiera prostsze kontrolery skanujące. Karta graficzna, chociaż złożona, również różni się w budowie. Jej główną funkcją jest przetwarzanie danych graficznych, często z własnym procesorem graficznym (GPU), pamięcią VRAM i układami chłodzenia, niezwiązanymi z elementami przedstawionymi na schemacie jak dekoder rozkazów czy magazyn pamięci ROM. Błędne utożsamienie przedstawionego schematu z tymi urządzeniami wynika z braku znajomości ich wewnętrznych struktur i funkcji pełnionych w systemie komputerowym, co jest kluczowe dla prawidłowego zrozumienia ich zastosowań i ograniczeń. Właściwe rozróżnianie komponentów sprzętowych wymaga znajomości ich specyfikacji technicznych oraz roli w ekosystemie komputerowym, co przekłada się na efektywne ich wykorzystanie w praktycznych zastosowaniach technologicznych.

Pytanie 19

W skład sieci komputerowej wchodzi 3 komputery stacjonarne oraz drukarka sieciowa, które są połączone kablem UTP z routerem mającym porty 1 x WAN oraz 5 x LAN. Które urządzenie sieciowe pozwoli na dołączenie kablem UTP dwóch dodatkowych komputerów do tej sieci?

A. Przełącznik

B. Konwerter mediów

C. Modem

D. Terminal sieciowy

Przełącznik (switch) to urządzenie sieciowe, które umożliwia podłączenie dodatkowych komputerów do istniejącej sieci lokalnej (LAN). W przypadku omawianej sieci składającej się z 3 komputerów stacjonarnych i drukarki, przełącznik pozwoli na rozszerzenie tej infrastruktury o kolejne urządzenia. Działa na poziomie warstwy drugiej modelu OSI, co oznacza, że przetwarza ramki danych, umożliwiając komunikację pomiędzy różnymi urządzeniami w sieci. Typowe zastosowanie przełączników obejmuje tworzenie lokalnych sieci komputerowych, w których wiele urządzeń może komunikować się ze sobą w efektywny sposób. Przełączniki są często używane w biurach i domach, gdzie zwiększa się liczba urządzeń wymagających dostępu do internetu oraz wspólnego korzystania z zasobów, takich jak drukarki. Dzięki standardom takim jak IEEE 802.3 (Ethernet), przełączniki mogą wspierać różne prędkości połączeń, co pozwala na elastyczne dopasowanie do wymagań sieci. Ich zastosowanie przyczynia się do zwiększenia efektywności transferu danych, a także zmniejsza ryzyko kolizji, co jest kluczowe w złożonych infrastrukturach sieciowych.

Pytanie 20

W systemie Linux narzędzie fsck umożliwia

A. likwidację błędnych wpisów w rejestrze systemowym

B. sprawdzanie wydajności karty sieciowej

C. znalezienie i naprawienie uszkodzonych sektorów na dysku twardym

D. obserwowanie kondycji procesora

Program fsck (File System Consistency Check) jest narzędziem w systemie Linux, które służy do sprawdzania i naprawy błędów w systemach plików. Jego głównym zadaniem jest lokalizowanie uszkodzonych sektorów na dysku twardym oraz naprawa struktury systemu plików, co jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych. W praktyce, fsck jest często używany podczas uruchamiania systemu, aby automatycznie wykrywać i korygować problemy, które mogły wystąpić z powodu niepoprawnego wyłączenia, uszkodzenia sprzętu czy błędów oprogramowania. Narzędzie to obsługuje wiele typów systemów plików, w tym ext4, xfs oraz btrfs, i stanowi standard w administracji systemów Linux. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której użytkownik zauważa problemy z dostępem do plików po awarii zasilania. Wówczas uruchomienie fsck na odpowiednim systemie plików pozwala na identyfikację i naprawę problemów, co przyczynia się do minimalizacji ryzyka utraty danych oraz poprawy wydajności systemu.

Pytanie 21

Aby skopiować katalog c: est z podkatalogami na dysk przenośny f: w systemie Windows 7, jakie polecenie należy zastosować?

A. copy f: est c: est/E

B. xcopy c: est f: est/E

C. copy c: est f: est/E

D. xcopy f: est c: est/E

Wybór polecenia copy c:\est f:\est /E jest błędny z kilku powodów. Po pierwsze, narzędzie copy jest przeznaczone głównie do kopiowania plików, a nie katalogów, co sprawia, że w kontekście tego zadania nie jest ono odpowiednie. Copy nie jest w stanie obsłużyć podkatalogów, co prowadziłoby do utraty struktury folderów podczas kopiowania. Dodatkowo, jeżeli użytkownik próbuje użyć /E z copy, napotyka na problem, ponieważ ta flaga nie jest obsługiwana przez to polecenie. Taki błąd może wynikać z nieznajomości różnic między podstawowymi a bardziej zaawansowanymi poleceniami systemu Windows. Odpowiedzi oparte na poleceniach, które wykorzystują copy w kontekście kopiowania katalogów, często nie uwzględniają, że dla tego konkretnego zadania wymagane jest zastosowanie bardziej złożonego narzędzia, jak xcopy, które jest specjalnie zaprojektowane do zarządzania zarówno plikami, jak i strukturą folderów. Warto również zauważyć, że pewne nieporozumienia mogą wynikać z przyzwyczajenia do używania prostych poleceń, co może ograniczać zdolność użytkownika do efektywnego zarządzania systemem plików. W praktyce, dla użytkowników zarządzających danymi w bardziej złożony sposób, kluczowe jest zrozumienie, kiedy i jak używać odpowiednich narzędzi oraz technik, aby uniknąć niezamierzonych błędów w trakcie operacji kopiowania. Zachęcam do eksploracji dokumentacji Windows w celu lepszego zrozumienia różnic między tymi poleceniami.

Pytanie 22

Jakie polecenie jest wysyłane do serwera DHCP, aby zwolnić wszystkie adresy przypisane do interfejsów sieciowych?

A. ipconfig /flushdns

B. ipconfig /renew

C. ipconfig /displaydns

D. ipconfig /release

Polecenie 'ipconfig /release' jest używane do zwolnienia aktualnie przypisanych adresów IP przez klienta DHCP, co oznacza, że informuje serwer DHCP o zwolnieniu dzierżawy. Użycie tego polecenia jest kluczowe w sytuacjach, gdy użytkownik chce zmienić adres IP lub zresetować konfigurację sieciową. Na przykład, po zakończeniu korzystania z sieci Wi-Fi w biurze, użytkownik może użyć tego polecenia, aby zwolnić adres IP, który został mu przypisany. Dzięki temu serwer DHCP może przydzielić go innym urządzeniom w sieci. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ umożliwia efektywne zarządzanie zasobami adresów IP, szczególnie w dynamicznych środowiskach, gdzie urządzenia często łączą się i rozłączają z siecią. Dodatkowo, korzystanie z tego polecenia pomaga unikać konfliktów adresów IP, które mogą wystąpić, gdy dwa urządzenia próbują używać tego samego adresu jednocześnie, co jest szczególnie ważne w dużych sieciach.

Pytanie 23

Który z pakietów powinien być zainstalowany na serwerze Linux, aby komputery z systemem Windows mogły udostępniać pliki oraz drukarki z tego serwera?

A. Vsftpd

B. Samba

C. Proftpd

D. Wine

Samba to pakiet oprogramowania, który implementuje protokoły SMB (Server Message Block) i CIFS (Common Internet File System), umożliwiając współdzielenie plików i drukarek między systemami Linux a Windows. Jest to kluczowe narzędzie w środowiskach mieszanych, gdzie użytkownicy z różnych systemów operacyjnych muszą mieć dostęp do tych samych zasobów. Dzięki Samba, stacje robocze z systemem Windows mogą z łatwością uzyskiwać dostęp do katalogów i plików przechowywanych na serwerze Linux, co jest niezbędne w biurach oraz w dużych organizacjach. Przykładowo, jeśli w firmie znajdują się dokumenty przechowywane na serwerze Linux, Samba pozwala na ich przeglądanie i edytowanie z poziomu komputerów z Windows bez potrzeby korzystania z dodatkowych narzędzi. Dodatkowo, Samba obsługuje autoryzację użytkowników oraz różne poziomy dostępu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania sieciami i zapewnia bezpieczeństwo danych. Warto również zaznaczyć, że Samba umożliwia integrację z Active Directory, co jest standardowym rozwiązaniem w wielu środowiskach korporacyjnych.

Pytanie 24

Jaki pasywny komponent sieciowy powinno się wykorzystać do podłączenia przewodów z wszystkich gniazd abonenckich do panelu krosowniczego umieszczonego w szafie rack?

A. Kabel połączeniowy

B. Przepust szczotkowy

C. Adapter LAN

D. Organizer kabli

Wybór niewłaściwego elementu do podłączenia okablowania może prowadzić do licznych problemów w sieci. Adapter LAN nie jest odpowiednim rozwiązaniem w kontekście organizacji kabli, ponieważ jego zadaniem jest konwersja sygnału z jednego formatu na inny, a nie zarządzanie fizycznym układem kabli. Użycie adaptera do organizacji kabli może prowadzić do złożoności w instalacji oraz zwiększenia ryzyka błędów kablowych. Z kolei kabel połączeniowy, choć niezbędny w sieci, jest elementem aktywnym, który łączy urządzenia, a nie narzędziem do organizacji. Stosując kable połączeniowe bez odpowiedniego zarządzania, można doprowadzić do plątaniny, co znacząco utrudni konserwację i dostęp do poszczególnych linii. Przepust szczotkowy, mimo że może być użyteczny do przeprowadzenia kabli przez otwory, nie zastępuje funkcji organizera kabli, który jest stworzony z myślą o uproszczeniu struktury kablowej. W praktyce, niewłaściwe podejście do organizacji kabli w szafach rackowych może prowadzić do zwiększonego ryzyka przestojów w pracy sieci, a także komplikacji w identyfikowaniu i usuwaniu awarii. Dlatego tak istotne jest stosowanie odpowiednich narzędzi, takich jak organizery kabli, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie infrastruktury sieciowej.

Pytanie 25

Koprocesor (Floating Point Unit) w systemie komputerowym jest odpowiedzialny za realizację

A. podprogramów

B. operacji na liczbach całkowitych

C. operacji zmiennoprzecinkowych

D. operacji na liczbach naturalnych

Wybierając odpowiedzi, które nie odnoszą się do operacji zmiennoprzecinkowych, można napotkać kilka nieporozumień dotyczących roli koprocesora. Przykład pierwszej z błędnych odpowiedzi obejmuje podprogramy, które są fragmentami kodu wykonywanymi w ramach programów głównych. W rzeczywistości, koprocesor nie zajmuje się zarządzaniem podprogramami; jego głównym zadaniem jest przyspieszanie obliczeń matematycznych, zwłaszcza związanych z operacjami na liczbach zmiennoprzecinkowych. Kolejna odpowiedź dotycząca operacji na liczbach naturalnych jest również myląca. Liczby naturalne są zwykle reprezentowane jako liczby całkowite i nie wymagają skomplikowanej obliczeniowej logiki, jak ma to miejsce w przypadku operacji zmiennoprzecinkowych. W związku z tym, funkcjonalności koprocesora nie wykorzystuje się do efektywnego przetwarzania tych prostych obliczeń. Ostatni błąd dotyczy operacji na liczbach całkowitych. Choć niektóre procesory również obsługują te operacje, są one realizowane głównie przez jednostkę arytmetyczno-logiczną (ALU), a nie przez FPU. To prowadzi do mylnego przekonania, że koprocesor powinien być wykorzystywany do wszystkich form obliczeń matematycznych, podczas gdy jego właściwe zastosowanie ogranicza się do skomplikowanych operacji wymagających precyzyjnych obliczeń zmiennoprzecinkowych.

Pytanie 26

Który z poniższych elementów jest częścią mechanizmu drukarki atramentowej?

A. Filtr ozonowy

B. Zespół dysz

C. Soczewka

D. Pisak

Niektóre z wymienionych elementów, takie jak soczewka, filtr ozonowy czy pisak, nie mają żadnego związku z mechanizmem drukarki atramentowej. Soczewka, będąca elementem optycznym, służy w zupełnie innych zastosowaniach, takich jak aparaty fotograficzne czy mikroskopy. W kontekście drukowania, nie odgrywa ona żadnej roli, ponieważ proces ten opiera się na aplikacji płynnego atramentu na papier, a nie na optyce. Filtr ozonowy, z kolei, jest elementem stosowanym w systemach wentylacyjnych, mającym na celu redukcję ozonu w powietrzu, co nie ma zastosowania w drukarkach atramentowych. Pisak, mimo że może być użyty do pisania, to oczywiście nie spełnia funkcji drukarki. Typowe błędy myślowe, prowadzące do wyboru tych odpowiedzi, wynikają z nieznajomości zasad działania drukarek. Użytkownicy mogą mylić elementy optyczne z komponentami druku, co prowadzi do błędnych wniosków. Kluczowe jest zrozumienie, że drukarki atramentowe opierają się na technologii aplikacji atramentu poprzez zespół dysz, a inne elementy nie mają w tym przypadku żadnego zastosowania. Zrozumienie roli poszczególnych komponentów w sprzęcie biurowym jest niezbędne dla efektywnej eksploatacji i konserwacji urządzeń, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 27

W topologii fizycznej w kształcie gwiazdy, wszystkie urządzenia działające w sieci są

A. połączone ze sobą segmentami kabla tworząc zamknięty pierścień

B. podłączone do węzła sieci

C. połączone z dwoma sąsiadującymi komputerami

D. podłączone do jednej magistrali

Odpowiedzi sugerujące, że urządzenia w topologii gwiazdy są podłączone do jednej magistrali, do dwóch sąsiadujących komputerów lub tworzą zamknięty pierścień, nie odpowiadają rzeczywistości tej architektury sieciowej. W przypadku pierwszej koncepcji, topologia magistrali implikuje, że wszystkie urządzenia są połączone z jedną wspólną linią transmisyjną. Taki sposób połączenia stwarza ryzyko, że awaria magistrali spowoduje zatrzymanie komunikacji wszystkich urządzeń, co jest przeciwieństwem zalet topologii gwiazdy. Natomiast połączenia między dwoma sąsiadującymi komputerami sugerują topologię pierścieniową, w której każde urządzenie łączy się z dwoma innymi, tworząc zamknięty cykl. Taki model jest mniej elastyczny, ponieważ awaria jednego z urządzeń może przerwać cały obieg komunikacyjny. Kolejna koncepcja – tworzenie zamkniętego pierścienia – również nie jest charakterystyczna dla topologii gwiazdy. W rzeczywistości, topologia ta charakteryzuje się centralnym punktem połączeń, który zarządza ruchem danych, a nie zamkniętymi obiegami. Powszechne błędy w myśleniu o tych topologiach wynikają z nieprecyzyjnego rozumienia ich definicji i funkcji w praktycznych zastosowaniach sieciowych. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że każda topologia ma swoje specyficzne właściwości i zastosowania, a uproszczone lub błędne porównania mogą prowadzić do poważnych problemów w projektowaniu sieci.

Pytanie 28

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 8 GB.

B. 1 modułu 32 GB.

C. 1 modułu 16 GB.

D. 2 modułów, każdy po 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 29

Która norma w Polsce definiuje zasady dotyczące okablowania strukturalnego?

A. ISO/IEC 11801

B. EIA/TIA 568-A

C. PN-EN 50173

D. TSB-67

Norma PN-EN 50173 jest kluczowym dokumentem określającym wymagania dotyczące okablowania strukturalnego w budynkach. Stanowi ona podstawę dla projektowania, instalacji oraz użytkowania systemów okablowania, które muszą spełniać wysokie standardy jakości oraz wydajności. Zawiera wytyczne dotyczące różnych typów systemów okablowania, w tym transmisji danych, głosu oraz obrazu. Przykładem zastosowania normy PN-EN 50173 może być projektowanie sieci lokalnych w biurowcach, gdzie ważne jest, aby system okablowania był zgodny z wymaganiami dotyczącymi przepustowości i elastyczności w rozbudowie infrastruktury. Dodatkowo, norma ta uwzględnia aspekty związane z bezpieczeństwem, takie jak odporność na zakłócenia elektromagnetyczne, co jest niezwykle istotne w dobie rosnącej liczby urządzeń elektronicznych. Stosowanie PN-EN 50173 zapewnia, że zainstalowane systemy będą miały długą żywotność oraz będą w stanie efektywnie obsługiwać rosnące potrzeby użytkowników.

Pytanie 30

AES (ang. Advanced Encryption Standard) to standard szyfrowania, który?

A. nie może być wdrożony w sprzęcie

B. nie może być stosowany do szyfrowania plików

C. jest następcą DES (ang. Data Encryption Standard)

D. wykorzystuje symetryczny algorytm szyfrujący

Wybrane odpowiedzi sugerują błędne zrozumienie zasad działania algorytmu AES oraz kontekstu jego wykorzystania. Stwierdzenie, że AES nie może być wykorzystany przy szyfrowaniu plików, jest nieprawdziwe, ponieważ algorytm ten znalazł szerokie zastosowanie w różnych formatach plików, w tym w dokumentach, zdjęciach, a także w archiwach. Wręcz przeciwnie, wiele systemów plików i aplikacji do przechowywania danych opiera się na AES, aby zapewnić ich bezpieczeństwo. Ponadto, twierdzenie, że AES jest poprzednikiem DES, jest mylące, ponieważ to DES był wcześniejszym standardem, a AES został opracowany jako jego następca, który oferuje większe bezpieczeństwo i lepszą wydajność. Z kolei informacja o tym, że AES nie może być zaimplementowany sprzętowo, jest fałszywa; AES jest efektywnie implementowany w wielu urządzeniach sprzętowych, takich jak procesory i dedykowane układy scalone, co pozwala na szybką i wydajną obsługę szyfrowania. Te nieprawidłowe przekonania mogą prowadzić do dezinformacji na temat możliwości i zastosowań algorytmu AES, co jest niebezpieczne w kontekście planowania architektur bezpieczeństwa danych.

Pytanie 31

Narzędzie przedstawione do nadzorowania sieci LAN to

C:\Users\egzamin>nmap localhost
Starting Nmap 7.80 ( https://nmap.org ) at 2019-11-26 20:23 ?rodkowoeuropejski czas stand.
Nmap scan report for localhost (127.0.0.1)
Host is up (0.00s latency).
Other addresses for localhost (not scanned): ::1
Not shown: 988 closed ports
PORT      STATE SERVICE
135/tcp   open  msrpc
445/tcp   open  microsoft-ds
1025/tcp  open  NFS-or-IIS
1026/tcp  open  LSA-or-nterm
1027/tcp  open  IIS
1029/tcp  open  ms-lsa
1030/tcp  open  iad1
1031/tcp  open  iad2
1044/tcp  open  dcutility
1234/tcp  open  hotline
2869/tcp  open  icslap
16992/tcp open  amt-soap-http

Nmap done: 1 IP address (1 host up) scanned in 0.94 seconds

A. zapora sieciowa

B. skaner portów

C. konfigurator sieci

D. konfigurator IP

Skaner portów, taki jak Nmap przedstawiony na obrazku, jest narzędziem służącym do monitorowania sieci LAN poprzez identyfikację otwartych portów na hostach. Pozwala to administratorom sieci na wykrywanie potencjalnych luk bezpieczeństwa oraz nieautoryzowanych usług działających w sieci. Nmap, jako jeden z najbardziej popularnych skanerów portów, umożliwia przeprowadzanie audytów bezpieczeństwa, pomagając w ocenie bezpieczeństwa systemów poprzez identyfikację otwartych portów i wersji działających usług. Wykorzystując techniki skanowania, takie jak TCP SYN, TCP Connect czy skanowanie UDP, Nmap jest w stanie precyzyjnie określić stan portów oraz dostępność usług. W praktyce, regularne skanowanie sieci za pomocą takich narzędzi jest uważane za dobrą praktykę, pomagając w utrzymaniu bezpieczeństwa i stabilności infrastruktury sieciowej. Stosowanie skanerów portów powinno być częścią kompleksowego podejścia do bezpieczeństwa, obejmującego również zarządzanie aktualizacjami oprogramowania, konfigurację zapór ogniowych oraz systemy wykrywania intruzów. Dzięki skanowaniu portów można również zidentyfikować nieprawidłowo skonfigurowane maszyny lub urządzenia, które mogą stanowić zagrożenie dla całej sieci. Wszystkie te elementy pomagają w budowie odpornej i bezpiecznej infrastruktury IT, zgodnie z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 32

W jednostce ALU do akumulatora została zapisana liczba dziesiętna 240. Jak wygląda jej reprezentacja w systemie binarnym?

A. 11111100

B. 11110000

C. 11111110

D. 11111000

Reprezentacja binarna liczby dziesiętnej 240 to 11110000. Aby ją obliczyć, należy najpierw zrozumieć, jak działa konwersja z systemu dziesiętnego na binarny. Proces ten polega na ciągłym dzieleniu liczby przez 2 i zapisaniu reszt z tych dzielników. Dla liczby 240, dzieląc przez 2, otrzymujemy następujące wyniki: 240/2=120 (reszta 0), 120/2=60 (reszta 0), 60/2=30 (reszta 0), 30/2=15 (reszta 0), 15/2=7 (reszta 1), 7/2=3 (reszta 1), 3/2=1 (reszta 1), 1/2=0 (reszta 1). Zbierając reszty od ostatniego dzielenia do pierwszego, otrzymujemy 11110000. To przykład konwersji, która jest powszechnie stosowana w programowaniu komputerowym oraz w elektronice cyfrowej, gdzie liczby binarne są kluczowe dla działania procesorów i systemów operacyjnych. Dobra praktyka to zrozumienie nie tylko samego procesu konwersji, ale również tego, jak liczby binarne są używane do reprezentowania różnych typów danych w pamięci komputerowej.

Pytanie 33

Na podstawie oznaczenia pamięci DDR3 PC3-16000 można określić, że ta pamięć

A. ma przepustowość 16 GB/s

B. ma przepustowość 160 GB/s

C. pracuje z częstotliwością 160 MHz

D. pracuje z częstotliwością 16000 MHz

Oznaczenie pamięci DDR3 PC3-16000 wskazuje na jej przepustowość, która wynosi 16 GB/s. Wartość 16000 w tym kontekście odnosi się do efektywnej przepustowości pamięci, co jest wyrażone w megabajtach na sekundę (MB/s). Aby to przeliczyć na gigabajty, dzielimy przez 1000, co daje nam 16 GB/s. Taka przepustowość jest kluczowa w zastosowaniach wymagających dużych prędkości przesyłu danych, jak w przypadku gier komputerowych, obróbki wideo czy pracy w środowiskach wirtualnych. Zastosowanie pamięci DDR3 PC3-16000 optymalizuje wydajność systemów, w których wiele procesów zachodzi jednocześnie, co jest standardem w nowoczesnych komputerach. Warto również zauważyć, że DDR3 jest standardem pamięci, który był powszechnie stosowany w komputerach od około 2007 roku, a jego rozwój doprowadził do znacznych popraw w wydajności w porównaniu do wcześniejszych generacji, co czyni go preferowanym wyborem w wielu zastosowaniach do dzisiaj.

Pytanie 34

Układ cyfrowy wykonujący operację logiczną koniunkcji opiera się na bramce logicznej

A. EX-OR

B. NOT

C. OR

D. AND

Wybór bramki OR pewnie wynikał z mylnej koncepcji, że też działa logicznie, ale tak naprawdę to jest coś zupełnie innego niż AND. Bramkę OR charakteryzuje to, że wyjście jest wysokie, jeśli przynajmniej jeden sygnał wejściowy jest wysoki. No i w kontekście koniunkcji to nie pasuje. Z kolei bramka NOT, która neguje sygnał, również nie ma tu zastosowania w kontekście AND. A jeśli chodzi o bramkę EX-OR, to też nie jest dobry wybór, bo ona działa na zasadzie wykrywania różnicy między dwoma sygnałami, generując sygnał wysoki tylko wtedy, gdy tylko jeden z sygnałów jest wysoki. Przeważnie takie błędne decyzje wynikają z niepełnego zrozumienia jak te bramki działają w praktyce. Fajnie jest pamiętać, że każda bramka ma swoje własne zastosowanie, co jest podstawą do projektowania bardziej złożonych układów cyfrowych. Zrozumienie różnic między tymi bramkami jest naprawdę ważne w inżynierii i w codziennym życiu z elektroniką.

Pytanie 35

W doborze zasilacza do komputera kluczowe znaczenie

A. ma łączna moc wszystkich komponentów komputera

B. ma rodzaj procesora

C. mają parametry zainstalowanego systemu operacyjnego

D. współczynnik kształtu obudowy

Wybór odpowiedniego zasilacza komputerowego jest kluczowy dla stabilności i wydajności całego systemu. Najważniejszym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę, jest łączna moc wszystkich podzespołów komputera, ponieważ zasilacz musi dostarczać wystarczającą ilość energii, aby zasilić każdy komponent. Niewłaściwa moc zasilacza może prowadzić do niestabilności systemu, losowych restartów, a nawet uszkodzeń sprzętu. Standardowo, całkowita moc wszystkich podzespołów powinna być zsumowana, a następnie dodane około 20-30% zapasu mocy, aby zapewnić bezpieczną i stabilną pracę. Na przykład, jeśli złożone komponenty wymagają 400 W, warto zaopatrzyć się w zasilacz o mocy co najmniej 500 W. Przy wyborze zasilacza warto także zwrócić uwagę na jego efektywność, co najlepiej określa certyfikacja 80 PLUS, która zapewnia, że zasilacz działa z wysoką efektywnością energetyczną. Dobrze zbilansowany zasilacz to fundament niezawodnego komputera, szczególnie w przypadku systemów gamingowych i stacji roboczych wymagających dużej mocy.

Pytanie 36

W systemie Windows odpowiednikiem macierzy RAID1 jest wolumin

A. łączony

B. prosty

C. rozłożony

D. dublowany

Wolumin dublowany w systemie Windows jest odpowiednikiem macierzy RAID1, co oznacza, że zapewnia on lustrzaną kopię danych na dwóch dyskach twardych. Główną zaletą tego rozwiązania jest zwiększenie bezpieczeństwa danych – jeśli jeden dysk ulegnie awarii, dane pozostają dostępne na drugim. Dublowanie danych jest często stosowane w środowiskach, gdzie utrata informacji może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak w przedsiębiorstwach finansowych czy w instytucjach medycznych. Praktycznym zastosowaniem woluminów dublowanych jest realizacja systemów przechowywania danych, które wymagają wysokiej dostępności oraz minimalizacji ryzyka utraty informacji. Dodatkowo, stosowanie woluminów dublowanych jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczania danych, co czyni je atrakcyjnym rozwiązaniem dla administratorów systemów informatycznych i inżynierów zajmujących się bezpieczeństwem danych.

Pytanie 37

Który symbol wskazuje na zastrzeżenie praw autorskich?

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Rozpoznanie symbolu zastrzeżenia praw autorskich jest kluczowe w zakresie ochrony własności intelektualnej. Błędne interpretacje tych symboli mogą prowadzić do naruszeń praw co ma istotne konsekwencje prawne i finansowe. Symbol R w kółku oznacza znak towarowy który jest zarejestrowany co chroni nazwę lub logo firmy przed nieuprawnionym użyciem przez innych. Jest ono istotne w kontekście budowania marki i ochrony tożsamości biznesowej. Symbol T w kółku nie ma powszechnie uznanego znaczenia w kontekście praw własności intelektualnej i jego użycie jest zazwyczaj nieformalnym oznaczeniem. G w kółku również nie jest standardowo używany w ochronie prawnej chociaż mógłby być utożsamiany z różnymi nieoficjalnymi znaczeniami w zależności od kontekstu. Niezrozumienie różnic między tymi symbolami i ich znaczeniem może prowadzić do błędów w ochronie praw co jest kluczowe w rozwijającym się globalnym rynku. Dlatego edukacja na temat praw własności intelektualnej i związanych z nimi symboli jest niezbędna dla profesjonalistów w każdej branży aby zapewnić prawidłowe zastosowanie i unikanie konfliktów prawnych. Prawidłowe rozpoznanie symbolu praw autorskich pozwala na świadome korzystanie z utworów i przestrzeganie praw twórców co jest fundamentem etycznym i prawnym w wielu dziedzinach działalności zawodowej. Poprawna interpretacja tych symboli jest zatem kluczowa w zarządzaniu własnością intelektualną i ochronie interesów twórców oraz firm.

Pytanie 38

Liczba 10011001100 w systemie heksadecymalnym przedstawia się jako

A. EF4

B. 2E4

C. 998

D. 4CC

Odpowiedź 4CC nie jest dobra, ponieważ żeby przekonwertować liczbę z systemu binarnego na heksadecymalny, trzeba ją podzielić na grupy po cztery bity. W przypadku liczby 10011001100, najpierw dodajemy zera na początku, żeby otrzymać pełne grupy, co daje nam 0010 0110 0110. Teraz każdą grupę przekładamy na system heksadecymalny: 0010 to 2, 0110 to 6, więc wynik to 2B6, a nie 4CC. Widzę, że tu mogło być jakieś nieporozumienie przy przeliczaniu. Warto wiedzieć, jak te konwersje działają, bo są naprawdę ważne w programowaniu, na przykład przy adresowaniu pamięci czy w grafice komputerowej, gdzie heksadecymalny jest na porządku dziennym. Zrozumienie tych rzeczy pomoże ci lepiej radzić sobie z danymi technicznymi oraz przy pisaniu efektywnego kodu, zwłaszcza w kontekście mikrokontrolerów.

Pytanie 39

Na ilustracji złącze monitora, które zostało zaznaczone czerwoną ramką, będzie współdziałać z płytą główną posiadającą interfejs

A. DisplayPort

B. DVI

C. D-SUB

D. HDMI

DisplayPort to naprawdę fajny i nowoczesny interfejs, który pozwala na przesyłanie sygnałów wideo i audio z komputera do monitora. W branży IT korzystają z niego wszyscy, bo ma super możliwości przesyłania danych oraz świetną jakość obrazu. Ogólnie ma lepsze rozdzielczości i częstotliwości odświeżania niż stare złącza jak D-SUB czy DVI, a to sprawia, że jest idealny dla profesjonalistów, którzy zajmują się grafiką komputerową, edycją wideo czy grami. Co więcej, DisplayPort wspiera technologie jak FreeSync i G-Sync, które poprawiają obraz podczas dynamicznych scen. Fajną funkcją jest też możliwość podłączenia kilku monitorów do jednego portu dzięki MST (Multi-Stream Transport). Dlatego właśnie DisplayPort stał się takim standardem w nowoczesnych komputerach i monitorach. No i warto dodać, że jego złącza są lepiej zabezpieczone przed utratą sygnału, bo mają dodatkowe zatrzaski, które stabilizują połączenie.

Pytanie 40

Adres komórki pamięci został podany w kodzie binarnym 1110001110010100. Jak zapisuje się ten adres w systemie szesnastkowym?

A. 493

B. E394

C. D281

D. 7E+092

Adres binarny 1110001110010100 można przekształcić na system szesnastkowy, grupując bity w zestawy po cztery, począwszy od prawej strony. W tym przypadku, zapisując adres w grupach otrzymujemy: 1110 0011 1001 0100. Każda z tych grup odpowiada jednemu cyfrom w systemie szesnastkowym: 1110 to E, 0011 to 3, 1001 to 9, a 0100 to 4. Dlatego adres w systemie szesnastkowym to E394. Użycie systemów liczbowych, w tym konwersji między binarnym i szesnastkowym, jest kluczowe w programowaniu i inżynierii komputerowej, gdzie adresy pamięci są często przedstawiane właśnie w tych formatach. Dobra praktyka w programowaniu polega na znajomości konwersji systemów liczbowych, co ułatwia zrozumienie działania pamięci i procesorów. Wiele języków programowania, takich jak C czy Python, udostępnia funkcje do konwersji między tymi systemami, co jest niezwykle użyteczne w codziennym programowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej