Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik ekonomista
  • Kwalifikacja: EKA.04 - Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej
  • Data rozpoczęcia: 9 czerwca 2026 06:55
  • Data zakończenia: 9 czerwca 2026 06:56

Egzamin niezdany

Wynik: 2/40 punktów (20,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Do obszaru przedsiębiorstw prywatnych w gospodarce narodowej nie należą

A. osoby fizyczne zajmujące się działalnością gospodarczą
B. spółki cywilne
C. spółki handlowe
D. jednoosobowe spółki skarbu państwa
Jednoosobowe spółki skarbu państwa nie są zaliczane do sektora przedsiębiorstw prywatnych, ponieważ są to formy organizacyjne, w których właścicielem jest państwo, a nie osoby prywatne. Sektor przedsiębiorstw prywatnych składa się głównie z podmiotów, które są w pełni kontrolowane przez osoby fizyczne lub prawne działające w interesie prywatnym. Przykładem mogą być przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą jako osoby fizyczne, spółki cywilne czy spółki handlowe, które są tworzone z inicjatywy prywatnych inwestorów. W praktyce, rozróżnienie to jest istotne dla analizy struktury gospodarki, co pozwala na lepsze zrozumienie dynamiki rynkowej oraz regulacji dotyczących sektora prywatnego i publicznego. Zrozumienie tej różnicy jest również kluczowe w kontekście polityki gospodarczej oraz przy podejmowaniu strategicznych decyzji inwestycyjnych przez przedsiębiorców.

Pytanie 2

Szczegółowa ewidencja dla konta "Materiały" jest realizowana na kontach

A. rozliczeniowych
B. wynikowych
C. syntetycznych
D. analitycznych
Ewidencja materiałów nie może być prowadzona na kontach rozliczeniowych, które służą do rejestracji operacji między różnymi podmiotami lub jako pośrednie konta między różnymi rodzajami aktywów i pasywów. Konta te nie dostarczają szczegółowych informacji o stanach magazynowych materiałów, co jest kluczowe dla zarządzania gospodarką magazynową. Takie podejście prowadzi do nieścisłości w danych i braku przejrzystości w zarządzaniu zapasami. Z kolei konta wynikowe są przeznaczone do rejestrowania przychodów i kosztów związanych z działalnością firmy, co nie ma zastosowania w kontekście ewidencji szczegółowej materiałów. Przekierowując uwagę na analizę wyników finansowych, pomijają one istotne aspekty związane z aktywami trwałymi. Wreszcie, konta syntetyczne, będące zbiorem informacji z kont analitycznych, nie powinny być jedynym źródłem ewidencji szczegółowej, ponieważ ich głównym celem jest przedstawienie ogólnej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do tych niepoprawnych wniosków, obejmują mylenie poziomów ewidencji oraz brak zrozumienia roli, jaką pełnią różne typy kont w systemie rachunkowości. Prowadzenie ewidencji materiałów wyłącznie na kontach syntetycznych czy wynikowych uniemożliwia efektywne zarządzanie zapasami i może prowadzić do błędnych decyzji finansowych.

Pytanie 3

Do zapasów, czyli składników aktywów obrotowych, zalicza się

A. półprodukty oraz produkty w toku, towary, środki transportowe
B. produkty finalne, towary, patenty, papiery wartościowe, aktywa trwałe
C. materiały, półprodukty i produkty w toku, produkty finalne, towary
D. materiały, aktywa trwałe, papiery wartościowe
Wszystkie odpowiedzi, które podałeś, mają szereg błędów, jeśli chodzi o klasyfikację zapasów. Na przykład w pierwszej odpowiedzi mówisz o środkach transportu, a to nie ma sensu, bo transport to nie zapasy, tylko środki trwałe. Rzeczy, które są trwałe, to te, które firma używa dłużej, a transport do zapasów nie należy. W drugiej odpowiedzi masz patenty i papiery wartościowe, które też nie są zapasami. Patenty to prawa, a papiery wartościowe to inwestycje, które są trochę inną sprawą. I ostatnia odpowiedź myli materiały z papierami wartościowymi, co pokazuje, że nie do końca rozumiesz, jak dzielimy aktywa w rachunkowości. To jest ważne, bo błędy w klasyfikacji mogą prowadzić do naprawdę poważnych problemów w dokumentach finansowych. Dlatego warto wiedzieć, że zapasy to tylko te aktywa, które są bezpośrednio związane z produkcją i sprzedażą.

Pytanie 4

Kto uchwala budżet państwowy?

A. Rada Ministrów
B. Sejm
C. Senat
D. Prezydent Rzeczypospolitej
Budżet państwa jest kluczowym dokumentem finansowym, który określa planowane przychody i wydatki na dany rok. Jego uchwalenie przez Sejm jest wynikiem procesu legislacyjnego, który obejmuje m.in. przygotowanie projektu budżetu przez Radę Ministrów oraz jego przedstawienie Sejmowi. Sejm, jako izba niższa polskiego parlamentu, ma prawo do zatwierdzenia lub odrzucenia budżetu. Po zatwierdzeniu przez Sejm, budżet trafia do Senatu, gdzie może być zmieniany, a następnie do Prezydenta, który ma prawo go podpisać. Umożliwia to efektywne zarządzanie finansami publicznymi oraz zapewnienie przejrzystości wydatków. Praktycznym przykładem zastosowania tej wiedzy są publiczne konsultacje i debaty nad budżetem, które angażują społeczeństwo i pozwalają na lepsze zrozumienie priorytetów rządu oraz wpływają na decyzje finansowe na poziomie lokalnym i krajowym.

Pytanie 5

Wzrastające wartości wskaźnika produktywności aktywów oznaczają

A. o mniejszej efektywności wykorzystywania zaangażowanych w działalność źródeł finansowania zasobów majątkowych
B. o mniejszej efektywności wykorzystywania zaangażowanych w działalność zasobów majątkowych
C. o większej efektywności wykorzystywania zaangażowanych w działalność źródeł finansowania zasobów majątkowych
D. o większej efektywności wykorzystywania zaangażowanych w działalność zasobów majątkowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rosnący wskaźnik produktywności aktywów wskazuje na wyższą efektywność wykorzystania zasobów majątkowych w działalności przedsiębiorstwa. Oznacza to, że firma potrafi generować większe przychody w stosunku do aktywów, co jest istotnym sygnałem dla inwestorów oraz menedżerów. W praktyce, gdy wskaźnik ten wzrasta, może to sugerować, że organizacja efektywniej zarządza swoimi zasobami, co może wynikać z lepszego wykorzystania technologii, optymalizacji procesów produkcyjnych oraz skuteczniejszej alokacji kapitału. Przykładem może być firma, która zainwestowała w nowoczesne technologie, co pozwoliło jej zwiększyć produkcję przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów operacyjnych. Takie działania są zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu finansami, gdzie dąży się do maksymalizacji zwrotu z inwestycji oraz minimalizacji marnotrawstwa. Wyższa efektywność w wykorzystaniu aktywów jest także zgodna z zasadami zrównoważonego rozwoju, co jest kluczowe w dzisiejszym świecie biznesu.

Pytanie 6

Tabela przedstawia system wyceny rzeczowych aktywów obrotowych stosowany przez przedsiębiorstwo produkcyjno - handlowe w ciągu roku obrotowego przez trzy lata. Jaką zasadę stosowało przedsiębiorstwo przy wycenie zapasów w ciągu roku obrotowego?

RokCeny ewidencyjne
materiałówtowarówwyrobów gotowych
2003cena zakupucena detalicznaplanowany koszt wytworzenia
2004cena zakupucena detalicznaplanowany koszt wytworzenia
2005cena zakupucena detalicznaplanowany koszt wytworzenia
A. Memoriału.
B. Ciągłości.
C. Kontynuacji.
D. Kosztu historycznego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zasada ciągłości jest kluczowym elementem w rachunkowości, gwarantującym spójność w prezentacji danych finansowych. Oznacza ona, że przedsiębiorstwo powinno stosować te same metody wyceny aktywów w kolejnych okresach sprawozdawczych, co jest zgodne z wymogami Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF). Przykładem może być wycena zapasów, gdzie jeśli firma stosuje metodę FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło) w jednym roku, powinna kontynuować tę metodę również w latach następnych, co pozwala na wiarygodne porównanie wyników finansowych. Przykład zastosowania zasady ciągłości można zobaczyć w firmach produkcyjnych, które regularnie aktualizują swoje metody wyceny, jednak muszą mieć uzasadnione powody do takiej zmiany, aby nie wprowadzać niepotrzebnego zamieszania w raportowaniu finansowym. Stosowanie tej zasady sprzyja wiarygodności oraz przejrzystości danych finansowych, co jest kluczowe dla inwestorów i innych interesariuszy.

Pytanie 7

W skład sektora publicznego gospodarki narodowej nie wchodzi

A. jednoosobowe spółki Skarbu Państwa
B. przedsiębiorstwa państwowe
C. przedsiębiorstwa komunalne
D. spółki handlowe

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Spółki handlowe to takie jednostki, które działają na rynku i ich głównym celem jest zarabianie dla akcjonariuszy. W przeciwieństwie do przedsiębiorstw, które są państwowe lub komunalne, one funkcjonują według prawa cywilnego i handlowego, więc nie można ich nazywać częścią sektora publicznego. Na przykład spółka akcyjna – może być prywatna albo mieć kapitał publiczny, ale zawsze ma na celu działalność zgodną z rynkowymi zasadami. Rozróżnienie tych różnych typów podmiotów jest ważne, bo wpływa na naszą wiedzę o strukturze gospodarki i polityki gospodarczej. Spółki handlowe często konkurują na rynku, co sprzyja innowacjom i zwiększa efektywność w gospodarce.

Pytanie 8

Osoba prowadząca działalność gospodarczą, według definicji zawartej w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, to

A. członek spółdzielni
B. akcjonariusz spółki akcyjnej
C. wspólnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
D. wspólnik spółki cywilnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wspólnik w spółce cywilnej to faktycznie przedsiębiorca, bo działa w ramach umowy cywilnoprawnej i prowadzi działalność gospodarczą. Jak to mówią, przedsiębiorcą jest każdy, kto coś sprzedaje lub oferuje usługi. W przypadku spółki cywilnej wspólnicy pracują razem, dzielą się zyskami i stratami, więc można ich spokojnie uznać za przedsiębiorców. Przykład? Możemy wziąć wspólnika, który ma jakiś warsztat rzemieślniczy w takiej spółce i korzysta z opodatkowania ryczałtowego. A warto też pamiętać, że spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, co oznacza, że to wspólnicy odpowiadają za zobowiązania. Zrozumienie tego jest naprawdę ważne, bo pomaga lepiej zarządzać ryzykiem finansowym. W końcu, dobrze znać zasady, gdy chce się prowadzić własny biznes.

Pytanie 9

Czynnikiem wpływającym na tempo rotacji zapasów towarowych jest

A. kompozycja zatrudnienia w przedsiębiorstwie
B. kompozycja asortymentu sprzedaży
C. strategia antymonopolowa rządu
D. wysokość wskaźników branżowych na giełdzie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Struktura asortymentu sprzedaży jest kluczowym czynnikiem decydującym o szybkości rotacji zapasów towarowych. Oznacza to, że różnorodność produktów oferowanych przez firmę oraz ich dopasowanie do potrzeb rynku wpływają na to, jak szybko klienci dokonują zakupów. W praktyce, jeśli firma posiada szeroki asortyment produktów, które są odpowiednio skategoryzowane i łatwo dostępne, może to zwiększyć zainteresowanie klientów i przyspieszyć sprzedaż. Przykładem może być supermarket, który oferuje szeroki wybór świeżych owoców i warzyw, co przyciąga konsumentów i zwiększa obrót w danym dziale. Dobrze zdefiniowana struktura asortymentu, oparta na analizie preferencji klientów oraz trendów rynkowych, jest zgodna z zasadami zarządzania zapasami, które sugerują, że odpowiedni dobór produktów jest kluczowy dla efektywnej sprzedaży. Wysoka rotacja zapasów prowadzi do obniżenia kosztów przechowywania i minimalizacji ryzyka przestarzałych produktów, co jest standardem w najlepszych praktykach zarządzania łańcuchem dostaw.

Pytanie 10

Przedsiębiorstwo, Tomato s.c. z Grudziądza, jako jedno z wielu przedsiębiorstw rodzinnych dostarcza pomidory do okolicznych sklepów. Na podstawie informacji zawartych w tabeli określ rodzaj modelu rynku, w ramach którego funkcjonuje to przedsiębiorstwo.

Modele struktur rynku
Nazwa rynkuLiczba przedsiębiorstw na rynkuRodzaj produktuDostęp do rynku
Konkurencja doskonałabardzo dużo małych przedsiębiorstwjednorodne (identyczne)wolny lub bardzo łatwy
Pełen monopoljednatylko jeden produkt nie ma substytutumoże być zablokowany, są bariery wejścia
Konkurencja monopolistycznawielezróżnicowany, ale ma bliskie substytutyłatwy, ale wysokie koszty reklamy
Oligopolkilkazróżnicowany, pod względem jakości i rodzajuprawne i kapitałowe bariery wejścia
A. Pełnego monopolu.
B. Konkurencji doskonałej.
C. Oligopolu.
D. Konkurencji monopolistycznej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na konkurencję doskonałą jest prawidłowa, ponieważ opisuje sytuację, w której na rynku występuje wiele przedsiębiorstw oferujących jednorodne produkty. Przykład firmy Tomato s.c. z Grudziądza doskonale ilustruje ten model rynkowy, w którym każdy producent pomidorów oferuje identyczny produkt. W takiej strukturze rynku, żaden z producentów nie ma znaczącego wpływu na cenę, co jest kluczowe dla konkurencji doskonałej. W praktyce oznacza to, że konsumenci dokonują wyboru na podstawie ceny, a nie różnic w jakości czy cechach towaru. Taki model rynku sprzyja efektywności, ponieważ prowadzi do alokacji zasobów w sposób optymalny, a ceny stabilizują się na poziomie kosztów produkcji. W branży rolniczej, gdzie wiele gospodarstw dostarcza podobne produkty, przedsiębiorcy powinni dążyć do obniżania kosztów produkcji oraz poprawy efektywności, aby móc konkurować na takim rynku. Znajomość modelu konkurencji doskonałej oraz jego cech pozwala przedsiębiorstwom na lepsze zrozumienie otoczenia rynkowego i dostosowanie strategii biznesowych do realiów konkurencyjnych.