Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 17 kwietnia 2026 08:03
  • Data zakończenia: 17 kwietnia 2026 08:28

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakie jest właściwe określenie stylu CSS dla przycisku typu submit z czarnym tłem, bez ramki oraz z marginesami wewnętrznymi równymi 5 px?

input[type=submit] {
    background-color: #000000;
    border: none;
    padding: 5px;
} A
input[type=submit] {
    background-color: #ffffff;
    border: none;
    padding: 5px;
} B
input=submit {
    background-color: #000000;
    border: none;
    margin: 5px;
} C
input=submit {
    background-color: #000000;
    border: 0px;
    margin: 5px;
} D
A. C
B. A
C. D
D. B
Odpowiedź A jest na pewno właściwa, bo definiuje styl CSS dla przycisku input o typie submit. Ustawienie background-color na #000000 to kluczowa sprawa, bo w pytaniu wymagano czarnego tła. Dodatkowo użycie selektora input[type=submit] jest naprawdę dobrym pomysłem, bo precyzyjnie wskazuje ten konkretny element formularza. Warto też zauważyć, że border: none; usuwa obramowanie, co zgadza się z wymaganiami. Padding: 5px; dodaje trochę miejsca wewnątrz przycisku, więc tekst nie przylega do krawędzi. Stylowanie przycisków typu submit jest istotne w projektowaniu, bo wpływa na estetykę i funkcjonalność. Nie zapominaj, że CSS daje możliwość naprawdę fajnego dostosowywania wyglądu, co pozwala na stworzenie atrakcyjnych i łatwych w obsłudze elementów. Dobrze jest stosować selektory z wysoką specyficznością i unikać przesadnego używania !important, bo to może skomplikować sprawy związane z kaskadą stylów. Na przykład zmienne CSS mogą pomóc uporządkować kolory w większych projektach, co jest przydatne.

Pytanie 2

Działaniem podanego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}
foreach ($tab as $x) {
    if ($x < 0) {
        echo "$x ";
    }
}
A. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wypisanie
B. kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych
C. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich
D. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych
Zakładając, że odpowiedzi są błędne, warto zwrócić uwagę na kilka aspektów. Pierwsza z błędnych odpowiedzi sugeruje, że tablica jest wypełniana kolejnymi liczbami od 0 do 9, co jest niezgodne z zamysłem kodu, gdzie wykorzystywana jest funkcja losująca 'rand', a nie sekwencyjne przypisywanie wartości. W efekcie zamiast wartości od 0 do 9, mamy do czynienia z liczbami losowymi z szerokiego zakresu. Ponadto, druga odpowiedź błędnie interpretuje, że tablica zawiera liczby od -100 do 100. Mimo że możliwe jest, aby tablica zawierała takie liczby, kod nie wypełnia jej w sposób sekwencyjny i nie gwarantuje, że wszystkie wartości będą ujemne. Ostatnia błędna odpowiedź odnosi się do 100 losowych wartości, co również jest niepoprawne, ponieważ w kodzie jedynie 10 losowych wartości jest generowanych i zapisywanych w tablicy. Wreszcie, kod koncentruje się na wypisywaniu wartości ujemnych, dlatego odpowiedzi dotyczące wartości dodatnich są również mylące. Nie można zatem mówić o sytuacji, w której wartości dodatnie są wypisywane, co podkreśla, że analiza i interpretacja kodu są kluczowe dla zrozumienia jego działania.

Pytanie 3

W systemie MySQL trzeba użyć polecenia REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian jedynie w definicji struktury bazy danych. Odpowiednia komenda do odebrania tych uprawnień ma postać

A. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
B. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
C. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'locaihost'
D. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
Polecenie REVOKE w MySQL jest używane do odbierania przydzielonych wcześniej uprawnień użytkownikom. W kontekście pytania, właściwa odpowiedź to 'REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost''. To polecenie wskazuje na odebranie użytkownikowi 'anna' możliwości tworzenia nowych obiektów w bazie danych (CREATE), zmiany struktury istniejących obiektów (ALTER) oraz usuwania obiektów (DROP) w tabeli 'tabela1'. Odbieranie tych praw jest kluczowe w zarządzaniu bezpieczeństwem bazy danych, ponieważ pozwala na precyzyjne kontrolowanie, kto ma dostęp do modyfikacji struktury bazy danych. W praktyce, administratorzy baz danych często muszą ograniczać uprawnienia użytkowników, aby zapobiec nieautoryzowanym zmianom, które mogą wpłynąć na integralność danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie uprawnień użytkowników, aby dostosować je do zmieniających się potrzeb organizacji oraz zwiększyć poziom bezpieczeństwa systemu.

Pytanie 4

W systemach bazodanowych, aby przedstawić dane, które spełniają określone kryteria, należy stworzyć

A. relację
B. formularz
C. raport
D. makropolecenie
Formularze, makropolecenia i relacje to różne rzeczy, które używamy w bazach danych, ale nie nadają się do tworzenia raportów. Formularz to narzędzie do wprowadzania danych, jego głównym celem jest to, żeby użytkownik mógł dodawać lub edytować informacje w bazie. Choć są przydatne do zbierania danych, to już do ich analizy czy prezentacji się nie nadają. Makropolecenia to z kolei instrukcje, które pomagają w automatyzacji powtarzalnych zadań, ale znowu – nie są do raportów. Użytkownicy mogą myśleć, że makropolecenia zastąpią raporty, ale to zupełnie inne rzeczy. Relacje dotyczą sposobu łączenia tabel w bazie danych, co jest ważne dla struktury, ale też nie ma to nic wspólnego z prezentacją danych. Warto wiedzieć, jakie są różnice między tymi pojęciami, bo to może pomóc w lepszym zarządzaniu danymi i uniknięciu nieporozumień.

Pytanie 5

Zgodnie z zasadami ACID, odnoszącymi się do przeprowadzania transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) wskazuje, że

A. transakcja może w pewnych okolicznościach być rozdzielona na dwa niezależne etapy
B. w sytuacji naruszenia spójności bazy danych transakcja eliminuje tabele z kluczami obcymi
C. w trakcie realizacji transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje
D. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od tego, co się wydarzy po jej zakończeniu
Wymóg trwałości (durability) w kontekście właściwości ACID oznacza, że po zatwierdzeniu transakcji, wszystkie zmiany dokonane na danych muszą być utrwalone w trwałym magazynie danych, a ich dostępność nie może być zagrożona przez awarie systemu, takie jak utrata zasilania czy awarie oprogramowania. Przykładem może być system bankowy, gdzie po wykonaniu operacji przelewu, saldo konta musi być natychmiastowo zaktualizowane i dostępne w systemie, niezależnie od tego, co wydarzy się później. W praktyce, wiele systemów zarządzania bazami danych, takich jak PostgreSQL czy MySQL, wykorzystuje mechanizmy logowania transakcji oraz techniki replikacji, aby zapewnić, że dane pozostaną spójne i dostępne nawet w obliczu kryzysów. Zgodność z zasadą trwałości jest kluczowa dla utrzymania zaufania użytkowników i stabilności operacyjnej systemów informacyjnych, co jest wspierane przez standardy takie jak ISO/IEC 27001 dotyczące zarządzania bezpieczeństwem informacji.

Pytanie 6

Który z poniższych znaczników HTML można wykorzystać do stworzenia struktury witryny internetowej?

A. <input>
B. <aside>
C. <mark>
D. <em>
<aside> to znacznik, który dodaje coś ekstra do treści głównej na stronie, jak np. informacje poboczne. Używanie go jest zgodne z zasadami HTML5, które promują sensowne budowanie dokumentów. Możesz go używać np. do wyróżniania sekcji z informacjami o autorze lub linkami do innych artykułów. Dzięki temu, że stosujesz semantyczne znaczniki jak <aside>, twoje treści stają się lepiej zrozumiałe dla użytkowników. Co więcej, to też polepsza dostępność strony dla osób korzystających z technologii wspomagających, jak czytniki ekranu. Dobrze zastosowane <aside> ułatwia organizację treści, co pozytywnie wpływa na SEO, bo wyszukiwarki łatwiej rozumieją strukturę strony. A i tak w ogóle, używanie semantycznych znaczników pozwala utrzymać kod w lepszej formie, co ważne, zwłaszcza przy pracy w zespołach nad większymi projektami.

Pytanie 7

W JavaScript, aby wyodrębnić fragment tekstu pomiędzy wskazanymi indeksami, powinno się zastosować metodę

A. trim()
B. slice()
C. concat()
D. replace()
Metoda slice() w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do wydobywania fragmentów ciągów tekstowych. Umożliwia wyodrębnienie podciągu na podstawie określonych indeksów początkowego i końcowego. Przykładowo, jeśli mamy napis 'JavaScript' i chcemy uzyskać 'Script', możemy użyć slice(4, 10). Indeks początkowy jest wliczany, a końcowy jest wykluczany, co zapewnia elastyczność w manipulacji ciągami. Metoda slice() nie modyfikuje oryginalnego ciągu, co jest zgodne z zasadą immutability w funkcjonalnym programowaniu, zwiększając bezpieczeństwo danych. Metoda ta obsługuje również ujemne indeksy, co pozwala na łatwe wyodrębnianie fragmentów z końca napisu. Warto pamiętać, że slice() jest preferowana, gdyż jest bardziej czytelna i intuicyjna w porównaniu z innymi metodami do manipulacji tekstem, jak substr() czy substring().

Pytanie 8

Cechy przedstawione w tabeli dotyczą?

  • Strony ustalają dążenie do konkretnego wyniku
  • Ważny jest efekt pracy, a nie sposób jej realizacji
  • Zleceniodawca przekazuje za wykonawcę zaliczkę na podatek dochodowy
A. umowy agencyjnej
B. umowy zlecenia
C. umowy o dzieło
D. umowy o pracę
Umowa o pracę różni się od umowy o dzieło w kilku kluczowych aspektach. Przede wszystkim, umowa o pracę koncentruje się na procesie wykonywania pracy, a nie tylko na jej rezultacie. Pracownik w ramach umowy o pracę podlega określonym przepisom dotyczącym czasu pracy, urlopów i innych świadczeń pracowniczych, co nie ma miejsca w umowie o dzieło. Z kolei umowa zlecenia także skupia się bardziej na wykonywaniu usług niż na osiąganiu konkretnego rezultatu, co oznacza, że zleceniobiorca powinien wykonać powierzone zadanie z należytą starannością, ale niekoniecznie osiągnąć określony efekt końcowy. Umowa agencyjna jest jeszcze innym typem kontraktu, w którym agent działa na rzecz zleceniodawcy, ale niekoniecznie musi dostarczać konkretny produkt lub usługę końcową. Typowym błędem jest mylenie tych umów z uwagi na podobieństwa w formalnościach czy obowiązkach podatkowych, jednak kluczowe jest zrozumienie różnic w zakresie oczekiwań co do efektu pracy i sposobu jej rozliczania.

Pytanie 9

Efektem wykonania kwerendy dla przedstawionej tabeli rezerwacje jest

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje
GROUP BY sezon;

id_pokliczba_dnsezon
110lato
24zima
15lato
26zima
15lato
39zima
18zima
A. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8
B. lato 3, zima 4
C. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8
D. lato 20, zima 27
Dobrze, że wybrałeś odpowiedź 'lato 20, zima 27'. Jest to poprawne rozwiązanie, ponieważ zapytanie SQL, które wykonujemy na tabeli rezerwacje, grupuje wyniki według sezonu i sumuje liczbę dni dla każdego sezonu. W praktyce, jeżeli mamy tabelę z danymi o rezerwacjach na różne sezony i chcemy zrozumieć, ile łącznie dni zostało zarezerwowanych dla każdego sezonu, musimy użyć takiego zapytania. W tym przypadku, suma dni dla sezonu 'lato' wynosi 20, a dla sezonu 'zima' - 27. Wiedza ta jest niezwykle przydatna, gdy na przykład chcemy zaplanować ilość dostępnych miejsc w hotelu na kolejne sezony, biorąc pod uwagę historię rezerwacji. Zwróć uwagę, że korzystanie z funkcji agregujących jak SUM w SQL jest kluczowe dla przeprowadzania analiz danych. Właściwe zrozumienie i stosowanie tych funkcji pozwoli Ci na przeprowadzanie skomplikowanych analiz i przewidywań na podstawie zgromadzonych danych.

Pytanie 10

Jaką złożoność obliczeniową mają problemy związane z przeprowadzaniem operacji na łańcuchach lub tablicach w przypadku dwóch zagnieżdżonych pętli przetwarzających wszystkie elementy?

A. O(n!)
B. O(log n)
C. O(n2)
D. O(n)
Często przy analizie złożoności obliczeniowej popełniamy błędy, bo staramy się ocenić, ile operacji jest potrzebnych, a kontekst ma tu spore znaczenie. Odpowiedź O(n) może wydawać się kusząca, ale oznacza, że operacje są tylko liniowe, co mija się z prawdą, gdy mamy zagnieżdżone pętle. Jak jedna pętla przechodzi przez n elementów, a druga również przechodzi przez n dla każdej iteracji, to nie ma mowy o liniowości. Co do O(n!), to dotyczy to permutacji i jest zupełnie inną sprawą niż prosta iteracja przez elementy. A O(log n) - w tym przypadku jest mylące, bo odnosi się do algorytmów takich jak wyszukiwanie binarne, które działają na posortowanych danych, a nie przy przetwarzaniu wszystkich elementów. Ważne jest, żeby mieć to na uwadze. Różne operacje wymagają różnych metod analizy, a złożoność algorytmiczna jest kluczowa przy projektowaniu dobrych i wydajnych rozwiązań.

Pytanie 11

Aby zwiększyć wydajność operacji na bazie danych, należy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. utworzyć indeks
B. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola
C. dodać klucz obcy
D. dodać więzy integralności
Praca nad dobrą wydajnością baz danych wymaga, żeby zrozumieć, że różne metody optymalizacji mają swoje cele, a działają w różny sposób. Jak dodasz klucz obcy do tabeli, to nie przyspieszysz wyszukiwania czy sortowania danych. Ten klucz ma inne zadanie, na przykład dba o to, żeby każdy rekord w tabeli 'Zamówienia' odnosił się do klienta w tabeli 'Klienci'. To jest ważne, ale nie zwiększy szybkości operacji. Wprowadzenie różnych reguł, jak unikalność czy not null, też nie przyspieszy wyszukiwania, lecz chroni dane przed błędami. Czasami lepiej jest stworzyć osobną tabelę, ale to może skomplikować strukturę bazy danych i wprowadzić więcej kłopotów przy zarządzaniu, zwłaszcza z relacjami między tabelami. Źle przeprowadzona optymalizacja bazy danych może prowadzić do tego, że system będzie wolniejszy przez nadmiarowość. Dlatego ważne jest, żeby dobrze rozumieć różnice między technikami i jak je stosować, żeby osiągnąć najlepsze wyniki w wydajności bazy danych.

Pytanie 12

Który z poniższych typów plików NIE JEST używany do publikacji grafiki lub animacji na stronach www?

A. SVG
B. PNG
C. AIFF
D. SWF
AIFF (Audio Interchange File Format) to format plików dźwiękowych, który nie jest wykorzystywany do publikacji grafiki ani animacji na stronach internetowych. Jego głównym zastosowaniem jest przechowywanie wysokiej jakości dźwięku, dlatego znajdujemy go często w produkcjach audio i nagraniach muzycznych. W przeciwieństwie do formatów jak SVG (Scalable Vector Graphics), SWF (Shockwave Flash) czy PNG (Portable Network Graphics), które są przeznaczone do grafiki i animacji, AIFF nie jest odpowiedni do wizualizacji treści w sieci. Przykładowo, SVG jest często wykorzystywany do tworzenia skalowalnych grafik wektorowych, które są popularne w projektowaniu stron internetowych, a PNG jest formatem rastrowym, który świetnie sprawdza się w przypadku obrazów z przezroczystością. W kontekście publikacji internetowych, kluczowe jest stosowanie odpowiednich formatów, które zapewniają optymalizację i zgodność z różnymi przeglądarkami, a AIFF nie spełnia tych wymagań.

Pytanie 13

Jakie polecenie należy zastosować, aby cofnąć uprawnienia przyznane użytkownikowi?

A. REMOVE
B. REVOKE
C. DROP PRIVILEGES
D. GRANT NO PRIVILEGES
Polecenie REVOKE jest standardowym poleceniem w systemach zarządzania bazami danych, które służy do odebrania wcześniej przyznanych uprawnień użytkownikowi. Używając tego polecenia, administrator może skutecznie kontrolować dostęp do różnych zasobów w bazie danych. Na przykład, jeśli użytkownik A otrzymał uprawnienia do edytowania danych w tabeli 'Zamówienia', a administrator postanowi, że użytkownik A nie powinien mieć już takich uprawnień, może użyć polecenia REVOKE, aby je odebrać. W praktyce użycie REVOKE wygląda następująco: "REVOKE UPDATE ON Zamówienia FROM 'użytkownikA'". Dzięki temu podejściu administratorzy mogą zapewnić, że dostęp do wrażliwych danych jest odpowiednio zarządzany i zgodny z zasadami bezpieczeństwa danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie przyznanych uprawnień i ich aktualizacja w zależności od zmieniających się potrzeb organizacji oraz polityki zarządzania dostępem.

Pytanie 14

Jaki format CSS dla akapitu definiuje styl szarej ramki z następującymi cechami?

p {
  padding: 15px;
  border: 2px dotted gray; }
A. linia kreskowa; grubość 2 px; marginesy poza ramką 15 px
B. linia ciągła; grubość 2 px; marginesy poza ramką 15 px
C. linia ciągła; grubość 2 px; marginesy między tekstem a ramką 15 px
D. linia kropkowa; grubość 2 px; marginesy między tekstem a ramką 15 px
Odpowiedź numer jeden jest poprawna, ponieważ prawidłowo opisuje stylizację akapitu przy użyciu CSS zgodnie z przedstawionym kodem. Właściwość 'border' definiuje styl obramowania elementu. W tym przypadku użyto stylu 'dotted', który oznacza linię kropkowaną, o grubości 2 pikseli i kolorze szarym. Jest to użyteczne w sytuacjach, gdy chcemy wizualnie wyróżnić element, ale w sposób subtelny i nienachalny. Dodatkowo, właściwość 'padding' określa margines wewnętrzny, czyli odstęp między zawartością elementu a jego krawędzią. Zapewnienie marginesu wewnętrznego 15 pikseli pozwala tekstowi oddalić się od krawędzi obramowania, co zwiększa czytelność i estetykę. Praktyczne zastosowanie takich stylizacji można znaleźć w projektowaniu stron internetowych, gdzie często używa się różnych stylów obramowań do organizowania treści. Zgodność z dobrymi praktykami web designu zakłada użycie spójnych i intuicyjnych stylów, co poprawia doświadczenia użytkownika oraz ułatwia nawigację po stronie internetowej. Tego typu formatowanie jest zgodne ze standardami CSS, co czyni kod bardziej przewidywalnym i łatwiejszym w utrzymaniu

Pytanie 15

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y
A. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>
B. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>
C. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>
D. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>
Znacznik <span> jest elementem inline HTML który pozwala na wyświetlanie tekstu w jednym wierszu. Oznacza to że elementy te nie wprowadzają automatycznych przerw liniowych przed i po sobie co jest typowe dla elementów block-level takich jak <div> czy <p>. W praktycznych zastosowaniach <span> jest często używany do stylizacji i formatowania fragmentów tekstu bez zmiany struktury dokumentu HTML. Użycie <span> jest zgodne z dobrymi praktykami dla elementów które wymagają jedynie lekkiej modyfikacji wizualnej bez naruszenia układu strony. Jest to element niezwykle elastyczny często łączony z CSS i JavaScript w celu wpływania na wygląd i interaktywność stron internetowych. Znaczniki inline takie jak <span> są kluczowe w responsywnym web designie ponieważ pozwalają na dokładne kontrolowanie stylu i zachowania tekstu w ramach szerszej struktury strony. Umożliwiają także semantyczne i dostępnościowe ulepszenia pomagając w tworzeniu bardziej zrozumiałych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów. Wiedza o różnicy między elementami inline i block-level jest fundamentem w profesjonalnym tworzeniu stron internetowych i pozwala unikać powszechnych błędów w układzie treści.

Pytanie 16

Aby zapewnić integralność danych w bazie programu Microsoft Access, należy zastosować

A. kwerendę aktualizującą
B. defragmentację bazy
C. więzy integralności
D. archiwizację bazy
W celu zapewnienia spójności danych w bazie programu Microsoft Access kluczowe jest zastosowanie więzów integralności. Więzy integralności to zasady, które definiują warunki, jakie muszą być spełnione, aby dane w bazie były spójne i zgodne z określonymi regułami. Przykładowo, więzy te mogą obejmować ograniczenia unikalności, które zapobiegają wprowadzaniu zduplikowanych wartości w kolumnie, oraz więzy klucza obcego, które zapewniają, że wartości w jednej tabeli muszą odpowiadać wartościom w innej tabeli. Zastosowanie więzów integralności jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które mają na celu minimalizowanie redundancji danych oraz eliminowanie niezgodności. Z perspektywy praktycznej, gdy tworzymy aplikacje bazodanowe, ustanowienie odpowiednich więzów integralności od samego początku pozwala uniknąć wielu problemów związanych z błędnymi danymi, co przynosi korzyści w kontekście analizy danych i raportowania. W związku z tym, więzy integralności są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, który znacząco wpływa na jakość i trwałość przechowywanych informacji.

Pytanie 17

W HTML, aby uzyskać rezultat jak w podanym przykładzie, należy użyć struktury `

Duży tekst zwykły tekst

A. <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p>
B. <p><strike>Duży tekst zwykły tekst</p>
C. <p><strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst</p>
D. <p><big>Duży tekst</p> zwykły tekst
Odpowiedź <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p> jest poprawna, ponieważ wykorzystuje znacznik <big>, który jest zgodny z semantyką HTML i odpowiednio formatuje tekst, zwiększając jego rozmiar. Warto zauważyć, że użycie znacznika <big> jest zgodne z praktykami, które rekomendują wykorzystanie odpowiednich znaczników do modelowania treści w dokumentach HTML. Taki zabieg nie tylko pozwala na lepszą prezentację tekstu, ale także ułatwia dostępność strony, co jest istotne w kontekście WCAG (Web Content Accessibility Guidelines). Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której chcemy wyróżnić istotne informacje w tekście, np. nagłówki sekcji lub kluczowe dane. Zastosowanie <big> w tym kontekście zwiększa czytelność oraz zwraca uwagę użytkowników, co jest szczególnie ważne w długich dokumentach. Warto również pamiętać, że stosowanie znaczników odpowiadających ich przeznaczeniu wspiera SEO, gdyż wyszukiwarki lepiej interpretują strukturę treści. Z tego powodu, używanie semantycznych i odpowiednich znaczników, takich jak <big>, jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 18

Jak kwerenda SQL przedstawiona w ramce wpłynie na tabelę pracownicy?

ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9);
A. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o zmiennej długości 9
B. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o zmiennej długości 9
C. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o stałej długości 9
D. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o stałej długości 9
Jak widzisz, polecenie SQL ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9) zmienia typ kolumny plec na CHAR o stałej długości 9 znaków. To znaczy, że wszystkie wartości w tej kolumnie będą miały dokładnie 9 znaków. Jeśli dana wartość będzie krótsza, to automatycznie dopełni się spacjami. W praktyce to jest przydatne, gdy musimy mieć dane zawsze w tej samej długości, na przykład przy kodach pocztowych czy numerach identyfikacyjnych. Twoja odpowiedź jest poprawna, ponieważ mówi dokładnie o tym, co się dzieje przy użyciu MODIFY, a typ CHAR wskazuje, że mamy do czynienia z danymi o stałej długości. Wiesz, czasami w aplikacjach biznesowych trzeba mieć dane w jednolitej formie, bo to ułatwia ich przetwarzanie i porównywanie. Dlatego tak ważne jest, żeby znać różne typy danych i ich zastosowania podczas projektowania baz danych.

Pytanie 19

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
B. Zmiana jasności zdjęć.
C. Przenikanie zdjęć.
D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 20

Co wchodzi w skład standardowego frameworka?

A. domena oraz obsługa błędów
B. system uruchamiania i przetwarzania akcji oraz certyfikat http
C. zarządzanie komunikacją z bazą danych, system uruchamiania i przetwarzania akcji
D. przetwarzanie formularzy oraz wbudowany serwer
Frameworki aplikacji webowych dostarczają zestawu narzędzi i standardów, które ułatwiają tworzenie oprogramowania. W kontekście tego pytania, zarządzanie komunikacją z bazą danych oraz mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji stanowią kluczowe komponenty każdego frameworka. Zarządzanie komunikacją z bazą danych odnosi się do sposobów, w jakie aplikacja łączy się z bazą danych, wykonuje zapytania i przetwarza wyniki. Przykładowo, w frameworkach takich jak Django czy Ruby on Rails, stosuje się ORM (Object-Relational Mapping), co ułatwia interakcję z bazą danych poprzez obiektowe podejście zamiast pisania surowych zapytań SQL. Mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji opisuje, jak framework interpretuje i obsługuje żądania użytkowników, co obejmuje routing, middleware i obsługę logiki biznesowej. Takie podejście jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself), co zwiększa efektywność i jakość kodu w projektach programistycznych.

Pytanie 21

Funkcji session_start() w PHP należy używać podczas realizacji

A. ładowania danych z zewnętrznych plików
B. przetwarzania formularzy
C. wielostronicowej strony internetowej, która wymaga dostępu do danych przy przechodzeniu między stronami
D. każdej strony, która wykorzystuje ciasteczka
Funkcja session_start() jest kluczowym elementem zarządzania sesjami w PHP, co jest niezbędne w kontekście wielostronicowych witryn internetowych. Jej głównym zadaniem jest inicjalizacja sesji, która pozwala na przechowywanie i udostępnianie danych użytkownika pomiędzy różnymi stronami serwisu. Gdy wywołasz session_start(), PHP sprawdza, czy istnieje już aktywna sesja. Jeśli tak, został załadowany odpowiedni identyfikator sesji, co umożliwia dostęp do danych przechowywanych w superglobalnej tablicy $_SESSION. Przykładami zastosowania mogą być koszyki zakupowe, gdzie użytkownik dodaje produkty na różnych stronach, a dane o tych produktach muszą być zachowane i dostępne na każdej z nich. Dobre praktyki zalecają, aby session_start() było wywoływane na początku skryptu, przed jakimkolwiek wyjściem na ekran, aby uniknąć problemów z nagłówkami HTTP. Ponadto, zarządzanie sesjami powinno być realizowane z uwzględnieniem bezpieczeństwa, np. poprzez regenerację identyfikatorów sesji po zalogowaniu oraz zabezpieczenie przed atakami CSRF.

Pytanie 22

Który zbiór znaczników, określających projekt strony internetowej w sposób semantyczny, jest zgodny z normą HTML 5?

Ilustracja do pytania
A. Zbiór 1
B. Zbiór 3
C. Zbiór 4
D. Zbiór 2
Wykaz 4 jest zgodny ze standardem HTML 5, ponieważ poprawnie używa semantycznych znaczników do strukturyzacji zawartości strony. <header> jest używany do definiowania nagłówka dokumentu lub sekcji, co jest poprawne dla Bloku 1. Znacznik <main> w Bloku 2 wskazuje na główną treść strony, co jest zgodne z jego przeznaczeniem. <aside> w Bloku 3 jest trafnie używany do treści pobocznych, które są związane, ale niekonieczne dla głównego wątku treści, co odpowiada typowej strukturze witryny, gdzie treści poboczne są często wyświetlane obok głównej treści. Na koniec, <footer> w Bloku 4 jest poprawnie przypisany, gdyż zamyka i podsumowuje zawartość strony. HTML5 kładzie duży nacisk na semantykę, co pomaga w optymalizacji pod kątem SEO oraz ułatwia rozumienie struktury strony zarówno przez ludzi, jak i maszyny. Takie podejście poprawia dostępność, ułatwia stylizowanie za pomocą CSS oraz wspiera lepsze praktyki w zakresie zgodności z przyszłymi standardami.

Pytanie 23

Jakie zadanie wykonuje funkcja COUNT w języku SQL?

A. obliczenie wartości bezwzględnej w polu liczbowym
B. liczenie znaków w polu tekstowym
C. zliczanie rekordów uzyskanych z kwerendy
D. wyliczenie średniej wartości w danej kolumnie
Funkcja COUNT w języku SQL jest jedną z najbardziej fundamentalnych funkcji agregujących, która służy do zliczania liczby rekordów w zestawie danych. Użycie tej funkcji jest kluczowe w kontekście analizy danych, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o ilości danych, które spełniają określone kryteria. Przykład użycia COUNT może wyglądać następująco: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska'; Taki zapytanie zwróci liczbę wszystkich klientów z Polski. Funkcja COUNT jest również używana w połączeniu z klauzulą GROUP BY, co umożliwia zliczanie rekordów w podgrupach. Na przykład, SELECT kraj, COUNT(*) FROM klienci GROUP BY kraj; zliczy wszystkich klientów w każdym kraju. Warto podkreślić, że COUNT różni się od innych funkcji agregujących, takich jak AVG czy SUM, które obliczają wartości na podstawie danych, a nie zliczają ich. Funkcja COUNT jest zgodna z normami SQL-92 i jest wspierana przez wszystkie popularne systemy zarządzania bazami danych, co czyni ją uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 24

Aby przekształcić obraz z formatu JPEG do PNG bez utraty jakości, tak aby kolor biały w oryginalnym obrazie został zastąpiony przezroczystością w wersji docelowej, należy najpierw

A. załadować obraz do programu do edycji grafiki wektorowej
B. obniżyć rozdzielczość obrazu
C. dodać kanał alfa
D. usunięcie gumką wszystkich białych miejsc
Jeśli chodzi o błędne odpowiedzi, to zaimportowanie obrazu do edytora grafiki wektorowej nie jest najlepszym pomysłem w tej sytuacji. Edytory wektorowe, takie jak Adobe Illustrator, są stworzone do pracy z grafiką wektorową, a nie z rastrową, więc operowanie na pikselach, jak dodawanie przezroczystości w miejscach kolorów rastrowych, może być trudne, a czasem nawet niemożliwe. Poza tym, zmniejszenie rozdzielczości obrazu na pewno nie pomoże w dodaniu przezroczystości, a wręcz może spowodować utratę detali i jakości, co jest sprzeczne z celem tej konwersji. Używanie gumki do wymazywania wszystkich białych plam to też nie najlepsze rozwiązanie. Jest to czasochłonne i może prowadzić do przypadkowego usunięcia innych ważnych elementów. Z mojego doświadczenia wynika, że może to zostawiać niepożądane artefakty i obniżać jakość. Dlatego kluczowym krokiem w tym procesie, żeby uzyskać przezroczystość, jest dodanie kanału alfa. Tak można skutecznie zarządzać przezroczystością w wynikowym obrazie PNG, co jest zgodne z zasadami dobrego przetwarzania grafiki rastrowej.

Pytanie 25

Walidacja formularzowych pól polega na zweryfikowaniu

A. czy istnieje plik PHP, który odbierze dane.
B. czy wprowadzone dane spełniają określone reguły.
C. czy użytkownik jest zalogowany.
D. który użytkownik wprowadził informacje.
Walidacja pól formularza to mega ważny krok, kiedy zbieramy dane od użytkowników. Dzięki niej możemy mieć pewność, że wszystko, co użytkownik wprowadza, jest zgodne z pewnymi zasadami. To sprawia, że aplikacja działa jak należy i że dane są w miarę bezpieczne. Na przykład, walidacja może sprawdzać, czy użytkownik wpisał coś w pole tekstowe, czy adres e-mail wygląda jak należy, albo czy hasło ma odpowiednią długość i trudność. Fajnie jest, jak walidacja działa zarówno po stronie klienta, jak i serwera. Ta po stronie klienta jest super, bo użytkownik od razu widzi, że coś poszło nie tak i nie musi czekać na odpowiedź z serwera. A walidacja po stronie serwera dodaje jeszcze więcej bezpieczeństwa, bo broni aplikacji przed błędnymi danymi i różnymi atakami, jak na przykład SQL injection. Dlatego walidacja danych to absolutna podstawa w nowoczesnych systemach przetwarzania informacji.

Pytanie 26

Obraz o rozdzielczości 72 PPI oznacza, że ma 72 piksele na

A. cal.
B. megabajt.
C. milimetr.
D. centymetr.
PPI (Pixels Per Inch) dosłownie oznacza „piksele na cal” i jest standardową jednostką opisującą gęstość pikseli w obrazie rastrowym. Czyli obraz o rozdzielczości 72 PPI ma 72 piksele ułożone w jednym calu długości, zarówno w pionie, jak i w poziomie. Cal to jednostka długości używana głównie w krajach anglosaskich i właśnie ona jest przyjętym standardem w grafice komputerowej, drukarkach, monitorach i specyfikacjach urządzeń. W praktyce, gdy projektujesz grafikę do internetu, bardzo często widzi się właśnie wartość 72 lub 96 PPI, ale trzeba mieć świadomość, że dla wyświetlania na ekranie ważniejsza jest liczba pikseli (np. 1920×1080), a nie sama liczba PPI. PPI ma większe znaczenie, gdy przygotowujesz projekt do druku. Typowa dobra praktyka poligraficzna to 300 PPI dla druku wysokiej jakości (np. ulotki, plakaty, katalogi). Wtedy oznacza to 300 pikseli na jeden cal, czyli znacznie większą szczegółowość niż przy 72 PPI. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć: PPI = piksele na cal (ekran, grafika rastrowa), a DPI (dots per inch) = kropki na cal (drukarka, fizyczne krople tuszu lub punkty tonera). W codziennej pracy te pojęcia są często mylone, ale w profesjonalnym środowisku graficznym dobrze jest je rozróżniać. Podsumowując: poprawna odpowiedź „cal” wynika z samej definicji skrótu PPI i z przyjętych w branży standardów opisu rozdzielczości obrazu.

Pytanie 27

Gdzie powinien być umieszczony znacznik meta w języku HTML?

A. w obrębie znaczników <body> ... </body>
B. w sekcji nagłówkowej strony.
C. w obrębie znaczników paragrafu.
D. w dolnej części witryny internetowej.
Znacznik meta języka HTML jest kluczowym elementem, który powinien znajdować się w sekcji nagłówkowej witryny, oznaczonej znacznikami <head> ... </head>. Znaczniki meta dostarczają przeglądarkom oraz wyszukiwarkom internetowym informacji o stronie, takich jak jej opis, słowa kluczowe, a także informacje dotyczące kodowania czy autorstwa. Przykładowo, znacznik <meta charset="UTF-8"> informuje przeglądarkę o używanym kodowaniu znaków, co jest istotne dla prawidłowego wyświetlania tekstu w różnych językach. Dodatkowo, metadane takie jak <meta name="description" content="Opis strony"> są często wykorzystywane przez wyszukiwarki do generowania opisów w wynikach wyszukiwania, co może wpłynąć na wskaźnik klikalności (CTR) w SERP. Warto również dodać, że znaczniki meta mogą być używane do definiowania polityki prywatności i zabezpieczeń, na przykład poprzez <meta http-equiv="X-UA-Compatible" content="IE=edge">. Użycie odpowiednich metadanych w nagłówku jest zatem kluczowe dla optymalizacji SEO oraz zapewnienia odpowiedniej interakcji użytkowników z witryną.

Pytanie 28

Jakim zapisem w języku PHP można określić komentarz, który rozciąga się na wiele linii?

A. <!-- -->
B. //
C. /*  */
D. #
W języku PHP komentarz wieloliniowy definiuje się za pomocą zapisu /* */. Taki komentarz może obejmować wiele linii tekstu, co czyni go niezwykle przydatnym do opisywania fragmentów kodu, które są zbyt obszerne, by umieścić je w pojedynczej linii. Używanie komentarzy wieloliniowych pozwala programistom na dodawanie szczegółowych wyjaśnień dotyczących funkcji, algorytmów czy też sposobu działania poszczególnych sekcji kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie takich komentarzy, aby ułatwić innym programistom zrozumienie kodu lub przypomnienie sobie samego siebie, co dany fragment robi. Przykładowo: /* Funkcja oblicza sumę dwóch liczb Parametr 1: pierwsza liczba Parametr 2: druga liczba Zwraca: suma obu liczb */ Ponadto, stosowanie komentarzy jest zgodne z zasadami programowania zorientowanego na zrozumiałość, które są kluczowe w projektach zespołowych oraz w długofalowym utrzymaniu kodu. Poprawne stosowanie komentarzy pomaga w dokumentowaniu kodu oraz w jego przyszłym rozwoju.

Pytanie 29

W kodzie HTML stworzono link do strony internetowej. Aby otworzyć tę stronę w nowym oknie lub zakładce przeglądarki, należy dodać do definicji linku atrybut

<a href="http://google.com" >strona Google</a>
A. rel = "external"
B. target = "_blank"
C. rel = "next"
D. target = "_parent"
Atrybut target w języku HTML służy do określenia, w jaki sposób ma otworzyć się dokument, do którego prowadzi odnośnik. Użycie wartości '_blank' dla atrybutu target jest standardowym sposobem na otwarcie nowej strony w nowym oknie lub zakładce przeglądarki. Przykład zastosowania to: <a href="http://google.com" target="_blank">strona Google</a>. Jest to niezwykle przydatne w kontekście UX, ponieważ pozwala użytkownikom na łatwe porównanie informacji bez utraty dostępu do oryginalnej strony. Warto również zauważyć, że użycie tego atrybutu jest zgodne z najlepszymi praktykami w tworzeniu stron internetowych, gdyż umożliwia użytkownikom zachowanie kontekstu przeglądania. W HTML5 atrybut target pozostaje wspierany, co czyni go istotnym elementem w projektowaniu interfejsów użytkownika. Oprócz '_blank' istnieją inne wartości, takie jak '_self', '_parent' i '_top', które również spełniają różne funkcje w zależności od potrzeb nawigacyjnych w aplikacji webowej.

Pytanie 30

W SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, ale zachować jej strukturę, należy użyć polecenia:

A. DROP TABLE
B. DELETE FROM
C. REMOVE
D. TRUNCATE
W SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, ale zachować jej strukturę, używamy polecenia <code>DELETE FROM</code>. To polecenie jest częścią języka manipulacji danymi (DML) i pozwala na usunięcie danych bez usuwania samej tabeli. Warto zwrócić uwagę, że <code>DELETE FROM</code> może być użyte z klauzulą <code>WHERE</code>, aby usunąć tylko wybrane rekordy, ale bez tej klauzuli usunie wszystkie wiersze z tabeli. Zaletą tego podejścia jest to, że struktura tabeli, jej indeksy i inne atrybuty pozostają nienaruszone. Ponadto, polecenie <code>DELETE FROM</code> jest transakcyjne, co oznacza, że można je wycofać w ramach sesji transakcyjnej, co może być przydatne w przypadku błędów lub zmian w decyzji. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi, szczególnie w sytuacjach, gdy chcemy jedynie zresetować zawartość tabeli bez jej usuwania z bazy danych.

Pytanie 31

Jaką funkcję agregującą można zastosować, aby uzyskać ilość rekordów?

A. COUNT
B. AVG
C. NUMBER
D. SUM
Funkcja agregująca COUNT jest używana w bazach danych do zwracania liczby rekordów spełniających określone kryteria. Jest to jedna z podstawowych funkcji agregujących, która pozwala na szybkie uzyskanie informacji o objętości danych w tabeli. Na przykład, w zapytaniu SQL, które ma na celu policzenie liczby wszystkich klientów w tabeli "klienci", możemy użyć: SELECT COUNT(*) FROM klienci. Zwróci to całkowitą liczbę rekordów. Funkcja COUNT może być również używana z warunkami, co pozwala na bardziej zaawansowane analizy, takie jak: SELECT COUNT(*) FROM klienci WHERE kraj = 'Polska', co policzy tylko tych klientów, którzy są z Polski. W praktyce, COUNT jest nieoceniony w raportowaniu i analizie danych, umożliwiając analitykom i programistom szybkie zrozumienie struktury danych. Dobra praktyka to zawsze stosować COUNT w kontekście grupowania danych przy użyciu klauzuli GROUP BY, co pozwala na uzyskanie liczby rekordów w poszczególnych grupach.

Pytanie 32

W HTML, aby utworzyć sekcję z cytatem, która może zawierać wiele akapitów i aby przeglądarka dodała wspólne wcięcie, trzeba użyć znacznika

A. <indent>
B. <blockquote>
C. <blockq>
D. <q>
Znacznik <blockquote> jest odpowiedni do definiowania sekcji cytatu w HTML, szczególnie gdy cytat obejmuje kilka paragrafów. Użycie tego znacznika nie tylko wizualnie oddziela cytat od reszty tekstu, ale także automatycznie dodaje standardowe wcięcie, co poprawia czytelność i estetykę strony. Warto zauważyć, że <blockquote> jest zgodny z wytycznymi W3C dotyczącymi semantyki kodu HTML, co oznacza, że jego użycie wpływa na poprawę SEO oraz dostępności witryny. Przykładowe zastosowanie znacznika może wyglądać następująco: <blockquote><p>Tekst pierwszego paragrafu cytatu.</p><p>Tekst drugiego paragrafu cytatu.</p></blockquote>. Taki układ sprawia, że przeglądarki i czytniki ekranu prawidłowo interpretują treść jako całość, co jest szczególnie ważne dla osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo, stosowanie <blockquote> w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS może znacznie poprawić wizualny aspekt cytatów na stronie.

Pytanie 33

Podaj nazwę Systemu Zarządzania Treścią, którego logo jest widoczne na zamieszczonym rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Joomla!
B. MediaWiki
C. WordPress
D. Drupal
Joomla! to popularny system zarządzania treścią CMS który jest szeroko stosowany do tworzenia stron internetowych aplikacji online i portali. Dzięki swojej elastyczności Joomla! jest wybierany przez wiele firm i organizacji do zarządzania treścią online. System ten charakteryzuje się modułową architekturą która umożliwia łatwe rozszerzanie jego funkcjonalności za pomocą komponentów modułów i wtyczek. Jednym z głównych atutów Joomla! jest intuicyjny interfejs użytkownika który umożliwia zarządzanie treścią bez potrzeby głębokiej wiedzy technicznej. Dodatkowo Joomla! wspiera wiele języków co czyni go idealnym wyborem dla międzynarodowych organizacji. Warto również zaznaczyć że Joomla! jest open-source co oznacza że jest rozwijany przez społeczność programistów z całego świata którzy regularnie aktualizują i ulepszają oprogramowanie. Wybranie Joomla! jako CMS pozwala na korzystanie z dużej liczby szablonów i dodatków które umożliwiają personalizację witryny zgodnie z wymaganiami klienta. Dzięki solidnej bazie użytkowników i deweloperów Joomla! oferuje wsparcie techniczne i dokumentację która ułatwia rozwiązywanie problemów. W praktyce Joomla! jest wykorzystywany przez różnorodne witryny od małych blogów po rozbudowane platformy e-commerce co potwierdza jego wszechstronność i skuteczność.

Pytanie 34

W CSS, aby określić typ czcionki, powinno się zastosować właściwość

A. font-style
B. font-face
C. font-family
D. font-size
Właściwość 'font-family' w CSS jest kluczowa dla określenia kroju czcionki, który ma być używany na stronie internetowej. Dzięki tej właściwości możemy wskazać jedną lub więcej czcionek, które będą stosowane dla danego elementu. Wartością może być nazwa konkretnej czcionki, na przykład 'Arial', lub rodzina czcionek, jak 'sans-serif'. Przykład użycia to: 'font-family: Arial, sans-serif;'. W przypadku braku dostępności danej czcionki, przeglądarka wybierze następną z listy, co pozwala na zapewnienie spójności i czytelności tekstu na różnych urządzeniach. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zaleca się użycie kilku opcji czcionek, aby zapewnić lepszą dostępność. Warto również pamiętać, aby unikać stosowania zbyt wielu różnych krojów czcionek, co mogłoby wpływać negatywnie na estetykę i czytelność strony. Użycie 'font-family' w połączeniu z innymi właściwościami, takimi jak 'font-size' czy 'font-weight', pozwala na pełne dostosowanie wyglądu tekstu zgodnie z wymaganiami projektu.

Pytanie 35

Podczas weryfikacji pliku HTML5 pojawił się komunikat brzmiący: "Error: Element head is missing a required instance of child element title". Co to oznacza w kontekście dokumentu?

A. nie zdefiniowano obowiązkowego atrybutu title w tagu <img>.
B. element <title> nie został prawidłowo zamknięty przez </title>.
C. nie zdefiniowano elementu <title> w sekcji <head> dokumentu.
D. element <title> nie jest konieczny.
Twoja odpowiedź jest całkowicie trafna! Zgodnie z tym, co mówi specyfikacja HTML5, element <title> rzeczywiście jest obowiązkowy i musi znaleźć się w sekcji <head>. To bardzo ważne, bo tytuł strony to coś, co pokazuje się na karcie przeglądarki, a także w wynikach wyszukiwania. Jak go brakuje, to strona nie spełnia podstawowych wymogów i pojawia się błąd walidacji. Fajnie jest mieć unikalne i opisowe tytuły dla każdej strony, bo to korzystnie wpływa na SEO i użyteczność. Na przykład, jeśli robiłbyś stronę o kulinariach, to tytuł mógłby być "Przepisy na zdrowe obiady", co od razu informuje użytkowników i wyszukiwarki, o co chodzi. Dobrze dobrany tytuł to naprawdę kluczowa sprawa, bo ma duży wpływ na to, jak użytkownicy postrzegają Twoją stronę i czy klikną w link. Pamiętaj też, że element <title> powinien być krótki, ale wystarczająco informacyjny, zazwyczaj nie dłuższy niż 60 znaków.

Pytanie 36

Instrukcja w języku SQL GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik

A. cofa wszystkie uprawnienia pracownikowi do tabeli klienci
B. przyznaje uprawnienie grupie klienci dla tabeli pracownik
C. przyznaje wszystkie uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik
D. przeniesie uprawnienia z grupy klienci do użytkownika pracownik
Polecenie SQL "GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik" jest używane do nadawania pełnych uprawnień do określonej tabeli, w tym przypadku do tabeli "klienci", użytkownikowi o nazwie "pracownik". To polecenie jest kluczowe w zarządzaniu dostępem w bazach danych, ponieważ pozwala administratorom na precyzyjne kontrolowanie, kto i w jakim zakresie może modyfikować dane. W praktyce, nadawanie uprawnień za pomocą komendy GRANT jest standardową praktyką w zarządzaniu bazami danych, pozwalającą na delegowanie odpowiedzialności oraz przydzielanie ról, co zwiększa bezpieczeństwo danych. Warto również zauważyć, że standardową praktyką jest ograniczanie uprawnień do niezbędnego minimum, stosując zasady najmniejszych uprawnień (principle of least privilege). Przykładowo, zamiast nadawania pełnych uprawnień, można przyznać użytkownikowi jedynie prawo do odczytu, co ogranicza ryzyko nieautoryzowanych zmian w danych.

Pytanie 37

Która jednostka miary CSS ma charakter względny i wyraża wielkość proporcjonalną do rozmiaru aktualnej czcionki?

A. px
B. in
C. em
D. pt
Poprawna jest jednostka „em”, bo w CSS jest to jednostka względna, która odnosi się do aktualnego rozmiaru czcionki elementu. Mówiąc prościej: 1em to 100% bieżącego font-size. Jeśli na przykład dla body ustawisz font-size: 16px, to 1em w środku body będzie równe 16px, 2em to 32px, 0.75em to 12px itd. Co ważne, w wielu projektach stosuje się em właśnie po to, żeby interfejs był elastyczny i skalował się razem z tekstem. Dzięki temu, gdy użytkownik zwiększy rozmiar czcionki w przeglądarce, odstępy, marginesy czy wcięcia oparte na em też się proporcjonalnie zmienią. To jest zgodne z dobrymi praktykami dostępności (WCAG) i ogólnie z nowoczesnym podejściem do RWD. Moim zdaniem em jest szczególnie wygodne do definiowania np. paddingów i line-height w komponentach, które mają być spójne wizualnie niezależnie od miejsca użycia. Na przykład: przycisk może mieć font-size: 1rem, padding: 0.5em 1em; wtedy gdy zmienisz rozmiar tekstu w tym przycisku, jego wewnętrzne odstępy automatycznie się dostosują. To dość eleganckie i bardzo często spotykane w profesjonalnych arkuszach stylów. W odróżnieniu od jednostek absolutnych, takich jak px, pt czy in, em zawsze patrzy na kontekst – czyli na bieżący element lub jego rodzica, w zależności od właściwości. W efekcie projekt jest bardziej responsywny, a kod CSS łatwiej utrzymać i ponownie wykorzystać w różnych miejscach serwisu.

Pytanie 38

Czy poniższy kod PHP działa poprawnie, wyświetlając na stronie dane pobrane z bazy danych? Ile pól zostanie zaprezentowanych?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie);
  echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}
A. Z dwóch pól
B. Z trzech pól
C. Z czterech pól
D. Z jednego pola
Kod PHP wykorzystuje funkcję mysqli_fetch_row aby pobrać dane z bazy danych które są następnie wyświetlane. W funkcji tej każda wiersz z wyników zapytania jest reprezentowany jako tablica indeksowana liczbowo. W zaprezentowanym fragmencie kodu mamy dostęp do trzech indeksów: $wiersz[0] $wiersz[1] oraz $wiersz[2]. Oznacza to że z każdego wiersza wyniku kwerendy pobierane są trzy pola. Kod ten wyświetla dane w formacie paragrafu HTML zawierającego imię i nazwisko klienta oraz jego adres. W praktyce taka konstrukcja jest często wykorzystywana do generowania dynamicznych treści na stronie internetowej. Należy jednak pamiętać o zabezpieczeniach takich jak filtrowanie danych wejściowych aby uniknąć zagrożeń związanych z SQL injection. Warto również rozważyć wykorzystanie bardziej złożonych struktur danych jak tablice asocjacyjne które pozwalają na bardziej czytelne i zrozumiałe odwoływanie się do poszczególnych pól wiersza danych zwłaszcza w przypadku większych projektów. Użycie mysqli_fetch_row jest zgodne z dobrą praktyką jeśli chcemy uzyskać dostęp do danych w sposób sekwencyjny i wydajny

Pytanie 39

Wartość atrybutu w tabeli, który pełni rolę klucza głównego

A. nigdy nie jest innego typu niż numeryczny
B. musi być unikalna
C. może przyjmować wartość null (NULL)
D. jest używana do szyfrowania zawartości tabeli
Klucz podstawowy w bazach danych to coś, co naprawdę musi być unikalne, żeby każda informacja w tabeli była dobrze zidentyfikowana. Przykładowo, w tabeli 'Klienci' mamy kolumnę 'ID_klienta'. To jest dobry klucz podstawowy, bo każdy klient musi mieć swój własny numer, żeby nie było sytuacji, gdzie dwóch klientów ma ten sam identyfikator. Gdyby klucz podstawowy był taki sam dla różnych rekordów, mogłoby to wywołać spore zamieszanie przy aktualizacjach czy usuwaniu danych. Warto też pamiętać, że są takie rzeczy jak indeksy, które mogą pomóc w zapewnieniu, że klucz podstawowy jest unikalny i przyspiesza wyszukiwanie danych. Można użyć kluczy naturalnych, które mają sens w kontekście danych, albo kluczy syntetycznych, które system tworzy sam, jak na przykład GUID-y. Z mojego doświadczenia, to znajomość tych zasad naprawdę pomaga w lepszym projektowaniu baz danych.

Pytanie 40

Które z poniższych stwierdzeń na temat klucza głównego jest prawdziwe?

A. Jest unikalny dla danej tabeli
B. Może przyjmować wyłącznie wartości liczbowe
C. Składa się wyłącznie z jednego pola
D. W przypadku tabeli z danymi osobowymi może to być pole nazwisko
Klucz podstawowy to atrybut (lub zbiór atrybutów) w tabeli, który jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz w tej tabeli. Jego unikalność w obrębie tabeli jest kluczowa, ponieważ pozwala na zapobieganie duplikatom i zapewnia integralność danych. Na przykład, w tabeli przechowującej informacje o klientach, kolumna z identyfikatorem klienta (np. ID klienta) powinna być kluczem podstawowym, ponieważ każdy klient musi mieć unikalny identyfikator. Standardy baz danych, takie jak model relacyjny, podkreślają znaczenie kluczy podstawowych w zapewnieniu stabilności i efektywności w przechowywaniu danych. Użycie klucza podstawowego również wpływa na wydajność operacji wyszukiwania i łączenia tabel, dlatego w projektowaniu baz danych należy starannie dobierać atrybuty, które będą pełnić tę rolę, aby spełniały wymagania unikalności oraz wydajności.