Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 24 kwietnia 2026 08:28
Data zakończenia: 24 kwietnia 2026 08:36

Egzamin niezdany

Wynik: 16/40 punktów (40,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Które zdarzenie umożliwia wykonanie skryptu w języku JavaScript podczas przesyłania formularza HTML oraz kontrolowanie jego wysłania?

A. onChange

B. onClick

C. onEnter

D. onSubmit

Zdarzenia 'onClick', 'onEnter' oraz 'onChange' są często mylone z 'onSubmit', co może prowadzić do błędnych wniosków na temat ich zastosowania w kontekście formularzy HTML. Zdarzenie 'onClick' jest wywoływane, gdy użytkownik klika element, ale nie jest bezpośrednio powiązane z procesem wysyłania formularza. Może być używane w celu uruchomienia różnych akcji, ale nie służy do walidacji danych przed wysłaniem. Podobnie, 'onEnter' nie jest standardowym zdarzeniem w JavaScript; to raczej mylne odniesienie do działania klawisza Enter, które nie ma formalnego związku z formularzami. Zdarzenie 'onChange' jest wywoływane, gdy wartość elementu formularza zmienia się, co również nie jest bezpośrednio związane z wysyłaniem formularza. To zdarzenie jest przydatne w kontekście dynamicznej walidacji lub aktualizacji interfejsu, ale nie pozwala na kontrolowanie całego procesu wysyłania. Te niepoprawne odpowiedzi ilustrują typowy błąd myślowy, polegający na myleniu różnych zdarzeń w JavaScript i ich funkcji. Aby poprawnie zrozumieć, kiedy i jak stosować te zdarzenia, warto zgłębić dokumentację oraz standardy dotyczące programowania w JavaScript, co pozwoli uniknąć nieporozumień i zwiększyć efektywność tworzonych aplikacji.

Pytanie 2

Która z poniższych funkcji sortujących, stosowanych w języku PHP, porządkuje tablicę asocjacyjną według kluczy?

A. ksort()

B. sort()

C. rsort()

D. asort()

Funkcje sort(), rsort() i asort() czasami mylą się z ksort(), ale każda z nich działa trochę inaczej. Sort() na przykład, sortuje elementy tablicy według wartości, a nie kluczy, więc w asocjacyjnej tablicy klucze nie mają tu znaczenia. Rsort() działa odwrotnie, bo sortuje wartości w kolejności malejącej, co może być przydatne, gdy chcesz mieć dane od najwyższej do najniższej wartości, ale też nie zmienia kluczy. Asort() znowu sortuje tablicę asocjacyjną według wartości, ale klucze mogą pozostać w pierwotnej kolejności. Wybór funkcji sortującej jest ważny, żeby dobrze zorganizować dane, więc warto ogarnąć te różnice między funkcjami.

Pytanie 3

Która z poniższych funkcji PHP służy do ładowania pliku z serwera?

A. parse_str()

B. mysqli_connect()

C. echo()

D. include()

Funkcja <code>mysqli_connect()</code> w PHP jest używana do nawiązywania połączenia z bazą danych MySQL. Jej głównym celem jest umożliwienie komunikacji między skryptem PHP a serwerem baz danych, co jest kluczowe w aplikacjach webowych, które potrzebują przechowywać i pobierać dane. Ta funkcja nie ma jednak nic wspólnego z ładowaniem plików z serwera, co jest zadaniem funkcji <code>include()</code>. Funkcja <code>echo()</code> służy do wyświetlania tekstu lub wartości zmiennych na stronie internetowej. Jest to podstawowe narzędzie do generowania dynamicznej zawartości w PHP, ale nie ma możliwości ładowania plików. Jest to bardziej odpowiednik wyjścia niż narzędzie do manipulacji plikami. Funkcja <code>parse_str()</code> konwertuje ciąg zapytania URL na zmienne PHP. Jest przydatna, gdy chcemy przekształcić dane w formacie URL do użytku w skrypcie PHP, jednak jej zastosowanie jest zupełnie inne niż ładowanie plików. Często używana w kontekście przetwarzania danych GET, ale nie ma związku z ładowaniem struktury zewnętrznych plików. Wybór tych funkcji jako potencjalnych odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia odnośnie ich zastosowań, ale każda z nich pełni inną, specyficzną rolę w PHP.

Pytanie 4

W którym z przedstawionych bloków powinien być umieszczony warunek pętli?

A. Rys. B

B. Rys. A

C. Rys. C

D. Rys. D

Rysunek C przedstawia romb który w diagramach przepływu jest standardowo używany do reprezentowania decyzji lub warunków warunku pętli. Pętle w programowaniu są często oparte na warunkach które decydują o ich kontynuacji lub zakończeniu. Umiejscowienie warunku w rombie pozwala na wyrażenie warunku logicznego który może być testowany jako prawda lub fałsz co jest kluczowe dla działania pętli takich jak while czy for. Przykładem może być pętla while która kontynuuje swoje działanie tak długo jak warunek w rombie jest spełniony. W ten sposób romb ułatwia wizualne i logiczne śledzenie decyzji w algorytmie co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania takimi jak przejrzystość i czytelność kodu. Użycie rombu zgodnie z konwencją diagramów przepływu poprawia także zrozumienie algorytmu przez innych programistów co zwiększa efektywność współpracy w zespołach deweloperskich. Stosowanie tego symbolu jest również wspierane przez standardy takie jak UML co czyni go uniwersalnym narzędziem w modelowaniu procesów.

Pytanie 5

Systemem zarządzania wersjami w projekcie oprogramowania, który jest rozproszony, jest

A. TotalCommander

B. GIT

C. Eclipse

D. FileZilla

Eclipse to zintegrowane środowisko programistyczne (IDE), które wspiera rozwój aplikacji, jednak nie jest systemem kontroli wersji. Jego głównym celem jest ułatwienie pisania, testowania i debugowania kodu, a nie zarządzanie wersjami plików źródłowych. Eclipse oferuje również wtyczki, które mogą integrować się z systemami kontroli wersji, ale sama w sobie nie pełni tej funkcji. FileZilla to program kliencki do przesyłania plików, który działa na zasadzie protokołu FTP. Został zaprojektowany do przesyłania plików między komputerem a serwerem internetowym, a jego funkcje nie obejmują zarządzania wersjami kodu. FileZilla nie śledzi zmian w plikach ani nie umożliwia współpracy nad kodem, co czyni go nieodpowiednim narzędziem w kontekście kontroli wersji. TotalCommander to menedżer plików, który pozwala na zarządzanie plikami i folderami na lokalnym komputerze, jednak nie jest to narzędzie do kontroli wersji. Jego funkcje koncentrują się na operacjach na plikach, takich jak kopiowanie, przenoszenie czy usuwanie, a nie na śledzeniu historii zmian w projektach programistycznych. W skrócie, ani Eclipse, ani FileZilla, ani TotalCommander nie spełniają kryteriów systemu kontroli wersji, co czyni GIT jedynym właściwym wyborem w tej kategorii.

Pytanie 6

Fragment kwerendy SQL zaprezentowany w ramce ma na celu uzyskanie

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...

A. liczbę wierszy.

B. liczbę kolumn.

C. sumę wartości w kolumnie wartosc.

D. średnią wartość w kolumnie wartosc.

SELECT COUNT(wartosc) w zapytaniu SQL jest często mylone z innymi funkcjami agregującymi, co może prowadzić do nieporozumień dotyczących jego działania. COUNT jest specyficznie zaprojektowany do zliczania niepustych wartości w określonej kolumnie, dlatego nie jest używany do obliczania sumy czy średniej wartości. Suma w kolumnie wartosc wymagałaby użycia funkcji SUM(wartosc), która zlicza wartości liczbowe. Z kolei obliczanie średniej wartości w kolumnie wymagałoby zastosowania funkcji AVG(wartosc), która dzieli sumę wartości przez liczbę niepustych wierszy. Mylenie tych funkcji może prowadzić do błędnych interpretacji danych i niepoprawnych wyników, co jest kluczowe w środowisku biznesowym, gdzie precyzja i dokładność są niezbędne. Warto zauważyć, że zrozumienie różnic w działaniu funkcji agregujących jest fundamentalne dla efektywnej analizy danych. Stosowanie odpowiednich funkcji pozwala na optymalizację zapytań oraz zapewnia, że uzyskane wyniki są zgodne z oczekiwaniami analitycznymi, co jest kluczowe w podejmowaniu decyzji opartych na danych.

Pytanie 7

Kod JavaScript uruchomiony w wyniku kliknięcia przycisku ma na celu <img id="i1" src="obraz1.gif"> <button onclick="document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'"> test</button>

A. ukryć obraz2.gif

B. wyświetlić obraz2.gif obok obraz1.gif

C. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

D. zmienić styl obrazu o id równym i1

Analizując wszystkie pozostałe odpowiedzi można zauważyć, że nie odzwierciedlają one rzeczywistych działań wykonywanych przez kod. Twierdzenie, że 'ukryć obraz2.gif' jest błędne, ponieważ w kodzie nie zachodzi żadna operacja związana z ukrywaniem. Przydzielanie nowego źródła do obrazu nie wpływa na jego widoczność, a jedynie zmienia to, co jest wyświetlane. Na podobnej zasadzie, stwierdzenie, że 'zmienić styl obrazu o id równym i1' jest mylące, ponieważ kod nie dotyczy modyfikacji stylów CSS, lecz wymiany źródła obrazu, co oznacza zupełnie inny typ interakcji. Wreszcie, sugestia, że 'wyświetlić obraz2.gif obok obraz1.gif' jest nieprawidłowa. Kod nie dodaje obrazu obok istniejącego, ale dokonuje zamiany jednego na drugie. Typowe błędy w myśleniu, które prowadzą do takich błędnych wniosków, obejmują pomylenie pojęć manipulacji DOM z innymi operacjami, takimi jak zmiana stylów czy ukrywanie elementów. W kontekście praktycznym, zrozumienie tych różnic ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego używania JavaScript w tworzeniu interaktywnych aplikacji webowych.

Pytanie 8

Znacznik <s> w HTML generuje

A. pochylenie tekstu

B. podkreślenie tekstu

C. migotanie tekstu

D. przekreślenie tekstu

Wybrałeś odpowiedź o pochyleniu tekstu, ale to nie jest poprawne. Do pochylenia używamy znaczników <em> lub <i>, a one mają trochę inne zadanie. Pochylenie tekstu zazwyczaj wyróżnia ważne elementy, co różni się od przekreślenia. A migotanie tekstu, chociaż może fajnie wygląda, to nie jest wspierane w HTML i zazwyczaj osiąga się to przez CSS, co nie jest najlepszym pomysłem z punktu widzenia dostępności. Może to frustrować użytkowników i nawet powodować problemy zdrowotne, na przykład migreny. Co do podkreślenia, to jest robione przez znacznik <u>, który też ma inne przeznaczenie. Często ludzie mylą podkreślenie z przekreśleniem, bo oba zmieniają wygląd, ale ich znaczenie jest inne. Podkreślenie sugeruje link, co też może wprowadzać zamieszanie. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia, jak działają znaczniki HTML oraz jak je stosować w praktyce, by tworzyć treści, które są zrozumiałe i dostępne. Dobre używanie znaczników poprawia nie tylko estetykę, ale też wspiera standardy dostępności, co jest naprawdę istotne w nowoczesnym projektowaniu stron.

Pytanie 9

W przedstawionym kodzie HTML zastosowany styl CSS jest stylem ```

To jest przykładowy akapit.

```

A. zewnętrznym

B. lokalnym

C. nagłówkowym

D. dynamicznym

Styl CSS zastosowany w podanym kodzie HTML to styl lokalny, ponieważ jest zdefiniowany bezpośrednio w tagu HTML za pomocą atrybutu 'style'. Taki sposób definiowania stylów pozwala na przypisanie unikalnych stylów do konkretnego elementu na stronie, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy szybko zmienić wygląd jednego elementu bez wpływania na inne. Przykładem lokalnego stylu jest ustawienie koloru tekstu akapitu na czerwony, co można zaobserwować w atrybucie 'style="color:red;"'. Warto zauważyć, że lokalne style mają wyższy priorytet od stylów zewnętrznych i wewnętrznych, co oznacza, że jeśli ten sam element ma przypisany styl zewnętrzny, lokalny styl go nadpisze. W kontekście standardów CSS, lokalne style są zgodne z zasadami kaskadowości, która określa, jak łączyć różne źródła stylów. Z perspektywy użyteczności, chociaż lokalne style mogą być wygodne, ich nadmierne stosowanie prowadzi do trudności w utrzymaniu kodu, dlatego zaleca się ich używanie w ograniczonym zakresie.

Pytanie 10

W bazie danych sklepu internetowego, w tabeli klienci znajdują się m.in. pola całkowite: punkty, liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy o typie DATE. Klauzula WHERE dla zapytania wybierającego klientów, którzy mają ponad 3000 punktów lub dokonali zakupów więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce co najmniej w roku 2022, przyjmuje postać

A. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

B. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'

C. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

D. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

W przypadku pozostałych odpowiedzi pojawiają się istotne błędy związane z logiką stosowania operatorów w klauzuli WHERE. W pierwszej z niepoprawnych opcji zastosowano operator OR w połączeniu z operatorami AND, co prowadzi do niejednoznaczności w logice kwerendy. Taki zapis sugeruje, że każdy klient, który spełnia tylko jeden z podanych warunków, zostanie wybrany, co nie jest zgodne z wymaganiami zadania. W drugim przypadku, zastosowanie operatora AND dla wszystkich warunków implikuje, że klient musi jednocześnie spełniać wszystkie trzy warunki, co znacząco zawęża grupę wyników i może prowadzić do pominięcia klientów, którzy są wartościowi z punktu widzenia transakcji, ale nie spełniają wszystkich kryteriów jednocześnie. W ostatniej opcji również zastosowano operator AND we wszystkich warunkach, co jest niezgodne z zamysłem zapytania. Ważne jest, aby w takich sytuacjach dobrze rozumieć logikę operacji logicznych oraz ich konsekwencje w praktyce. Kluczowym błędem jest nieodpowiednie zrozumienie relacji między warunkami oraz ich wzajemnego wpływu na ostateczny wynik zapytania. W SQL istotne jest precyzyjne formułowanie zapytań, aby uniknąć niezamierzonych wyników, dlatego warto na etapie pisania schematów myśleć o logice, która będzie spełniać założone cele analizy danych.

Pytanie 11

Który z języków skryptowych nie wykonuje operacji po stronie serwera?

A. PHP

B. Perl

C. CSS

D. ASP

CSS, czyli kaskadowe arkusze stylów, to język używany do stylizacji stron internetowych. Jego głównym celem jest określenie wyglądu elementów HTML, co obejmuje kolory, czcionki, rozmieszczenie oraz responsywność. CSS nie wykonuje zadań po stronie serwera, ponieważ działa po stronie klienta, co oznacza, że interpretacja i renderowanie stylów odbywa się w przeglądarkach internetowych użytkowników. Przykładem zastosowania CSS jest stylizacja przycisków, nagłówków czy układów stron, co pozwala na tworzenie atrakcyjnych wizualnie interfejsów użytkownika. Standardy CSS są regulowane przez W3C, a najnowsze wersje, takie jak CSS3, wprowadzają dodatkowe możliwości, takie jak animacje czy zaawansowane selektory. Dzięki CSS można również tworzyć responsywne strony internetowe, które dostosowują się do różnych rozmiarów ekranu, co jest istotne w dobie wzrostu użycia urządzeń mobilnych.

Pytanie 12

W języku JavaScript poniższy fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
for (i = 0; i < tab.length; i++) {
  wynik += tab[i];
}

A. dodać do każdego elementu tablicy ustaloną wartość

B. wyświetlić wszystkie elementy tablicy

C. obliczyć sumę wszystkich elementów tablicy

D. wprowadzić do każdego elementu tablicy bieżącą wartość zmiennej i

Wybór odpowiedzi dotyczącej wprowadzenia aktualnej wartości zmiennej i do każdego elementu tablicy jest mylny, ponieważ kod nie wykonuje takiej operacji. W rzeczywistości, zmienna 'i' jest jedynie wskaźnikiem iteracji w pętli i nie jest modyfikowana w żaden sposób w kontekście wartości elementów tablicy. Kolejna odpowiedź sugerująca wyświetlenie wszystkich elementów tablicy jest również błędna, ponieważ w kodzie nie pojawia się żadna operacja wyświetlająca. W języku JavaScript, aby wyświetlić elementy tablicy, używalibyśmy np. funkcji console.log() lub innej metody interakcji z użytkownikiem. Odpowiedź mówiąca o dodawaniu stałej wartości do każdego elementu tablicy odnosi się do innej operacji matematycznej, która nie znajduje odzwierciedlenia w podanym kodzie. W rzeczywistości, dodawanie stałej wartości wymagałoby zdefiniowania tej wartości oraz zmodyfikowania sposobu, w jaki elementy tablicy są przetwarzane. Typowe błędy myślowe przy analizie kodu mogą wynikać z nieprecyzyjnego zrozumienia, co każda linia kodu rzeczywiście wykonuje, a także z braku znajomości podstawowych operacji na tablicach, co prowadzi do błędnych wniosków. Zrozumienie, co dokładnie robi dany fragment kodu, jest kluczowe dla efektywnego programowania i unikania takich nieporozumień.

Pytanie 13

W sekcji <head> (w elemencie <meta ... >) witryny www nie umieszcza się danych dotyczących

A. autora

B. kodowania

C. automatycznego odświeżania

D. typu dokumentu

Umieszczanie informacji o autorze, kodowaniu oraz automatycznym odświeżaniu w znaczniku <head> jest praktyką zgodną ze standardami, jednak występują nieporozumienia co do roli i miejsca deklaracji typu dokumentu. Wiele osób może błędnie zakładać, że typ dokumentu można umieścić w sekcji <head>, co jest nieprawidłowe. Deklaracja DOCTYPE, która informuje przeglądarkę o wersji HTML, musi być umieszczona przed znacznikiem <html> w kodzie. Tymczasem w sekcji <head> umieszczamy metadane, które mają bezpośredni wpływ na interpretację zawartości strony i jej interakcję z użytkownikami oraz wyszukiwarkami. Często popełnianym błędem jest mylenie tych dwóch elementów, co prowadzi do nieprawidłowego kodowania strony. Odpowiednie zrozumienie struktury dokumentu HTML jest kluczowe dla jego prawidłowego funkcjonowania; nieprawidłowe umiejscowienie deklaracji DOCTYPE może prowadzić do nieoczekiwanych zachowań w przeglądarkach, takich jak błędy w renderowaniu lub problemy z kompatybilnością. Dlatego ważne jest, aby znać zasady dotyczące tworzenia struktury dokumentów HTML, co przyczynia się do lepszej jakości kodu oraz większej wydajności stron internetowych.

Pytanie 14

Które z wymienionych rozszerzeń NIE JEST związane z plikiem wideo?

A. MP4

B. MOV

C. GIF

D. AVI

Odpowiedź 'GIF' jest poprawna, ponieważ GIF (Graphics Interchange Format) to format pliku służący do przechowywania statycznych lub animowanych obrazów, a nie wideo. GIF jest popularny w sieci ze względu na swoją zdolność do tworzenia krótkich animacji, które są łatwe do udostępnienia, ale nie zawiera dźwięku ani standardowych właściwości plików wideo. Z kolei formaty AVI, MP4 i MOV to standardowe formaty plików wideo, które obsługują zarówno obraz, jak i dźwięk, co czyni je odpowiednimi do przechowywania i odtwarzania filmów. W praktyce, GIF-y są często używane na stronach internetowych i w mediach społecznościowych do wyrażania emocji lub ilustrowania krótkich scenek, ale nie mogą być używane tam, gdzie potrzebne jest pełne wideo z dźwiękiem, co czyni je niewłaściwym wyborem w kontekście plików wideo.

Pytanie 15

Który kod jest alternatywny do kodu zamieszczonego w ramce?

<?php
 for($x = 1; $x <= 55; $x++)
 {
   if($x % 2 != 0) continue;
   echo $x . " ";
 }
 ?>

A. for($x = 1; $x <= 55; $x += 1) {echo $x." ";}

B. for($x = 2; $x <= 56; $x += 2) {echo $x." ";}

C. for($x = 2; $x <= 54; $x += 2) {echo $x." ";}

D. for($x = 1; $x <= 55; $x++) {echo $x." ";}

Niestety, wybrałeś błędną odpowiedź. Wszystkie opcje oprócz odpowiedzi A nie są alternatywą dla kodu zawartego w ramce. Cechą wspólną dla niepoprawnych odpowiedzi jest fakt, że nie uwzględniają one aspektu parzystości liczb, na którym operują. Kod w ramce pomija liczby parzyste za pomocą instrukcji 'continue', która jest wywoływana, gdy reszta z dzielenia przez 2 jest równa 0. W odpowiedzi A, pętla jest zaprojektowana tak, że wykonuje operacje tylko na liczbach parzystych (zaczyna od 2 i zwiększa wartość o 2 za każdą iterację). Błędne odpowiedzi nie uwzględniają takiego podziału na liczby parzyste i nieparzyste, co jest kluczowym aspektem funkcjonowania kodu w ramce. Pamiętaj, że podczas analizy kodu, zwracaj uwagę na wszystkie jego aspekty, takie jak warunki, instrukcje sterujące czy operacje wykonywane na danych.

Pytanie 16

W tabeli mieszkancy znajdują się różne dane. Aby przefiltrować jedynie mieszkańców, którzy mają przypisaną dzielnicę = 1, stworzono dla uproszczenia działania wirtualną tabelę (widok) poprzez zastosowanie kwerendy

A. CREATE VIEW mieszkancySrodmiescie AS SELECT * FROM mieszkancy WHERE dzielnica = 1

B. CREATE VIEW mieszkancySrodmiescie AS SELECT * FROM mieszkancy

C. CREATE VIEW mieszkancy FROM mieszkancy WHERE dzielnica = 1

D. CREATE VIEW mieszkancy WHERE dzielnica = 1

Odpowiedzi, które nie pasują do definicji widoków w SQL, mają kilka kluczowych błędów. W pierwszej z nich, 'CREATE VIEW mieszkancy WHERE dzielnica = 1;', brakuje ważnych elementów do zdefiniowania widoku. Przede wszystkim, nie ma słowa 'AS', które powinno być tam, żeby określić kwerendę, z której widok się tworzy. SQL wymaga, żeby definicja widoku miała zapytanie, czego tutaj brakuje. W drugiej odpowiedzi, 'CREATE VIEW mieszkancy FROM mieszkancy WHERE dzielnica = 1;', również jest niepoprawna, bo nie ma 'AS' i jest zła składnia, bo 'FROM' nie może być używane w tworzeniu widoku bez odpowiedniej struktury. Ostatnia odpowiedź, 'CREATE VIEW mieszkancySrodmiescie AS SELECT * FROM mieszkancy;', choć składnia jest okej, nie filtruje danych do mieszkańców z dzielnicy nr 1. To błędne myślenie, bo często zapominamy o używaniu filtrów, co prowadzi do tego, że mamy za dużo danych do analizy. Tworząc widoki, warto zawsze mieć na uwadze, po co je robimy i zadbać o to, żeby zawierały tylko te dane, które są nam naprawdę potrzebne.

Pytanie 17

W programie MS Access w ustawieniach pola klasa należy określić maskę wprowadzania danych. Jaką maskę należy ustawić, aby dane wprowadzone składały się z trzech znaków w formacie: obowiązkowa cyfra, następnie dwie obowiązkowe litery?

Ogólne
Rozmiar pola	3
Format
Maska wprowadzania
Tytuł
Wartość domyślna
Reguła spr. poprawności
Tekst reguły spr. poprawności
Wymagane	Nie
Zerowa dł. dozwolona	Tak
Indeksowane	Nie
Kompresja Unicode	Tak
Tryb IME	Bez formantu
Tryb zdania edytora IME	Brak
Tagi inteligentne

A. 0LL

B. CLL

C. 0CC

D. 000

W przypadku maski wprowadzania danych w MS Access, należy zrozumieć, jakie znaczenie mają poszczególne symbole używane do stworzenia maski. Symbole te określają, co użytkownik może wprowadzić w każdym miejscu pola. Często spotykanym błędem jest wybór niewłaściwego symbolu, co prowadzi do niepoprawnego formatu danych. W przypadku masek takich jak 0CC, 000 i CLL, każda z nich stosuje niewłaściwe podejście do formatu wymaganego w pytaniu. Maska 0CC zakłada, że po cyfrze mogą znajdować się dowolne znaki, co nie spełnia wymagań dotyczących dwóch obowiązkowych liter. Maska 000 z kolei wymusza wprowadzenie trzech cyfr, co całkowicie mija się z celem, ponieważ wymagany jest format składający się z jednej cyfry i dwóch liter. Maska CLL sugeruje, że pierwszy znak może być dowolnym znakiem (cyfrą lub literą), co również jest niezgodne z wymaganiami, gdzie pierwszą pozycję musi zajmować cyfra. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia znaczenia symboli używanych w maskach wprowadzania danych. Kluczem do poprawnego zastosowania masek w MS Access jest więc dokładne poznanie, jakie symbole są dostępne i jakie mają zastosowanie, aby zwiększyć spójność i integralność danych w systemach bazodanowych. Zrozumienie tych zasad pozwala również uniknąć typowych błędów wynikających z niepoprawnej interpretacji wymagań dotyczących formatowania danych, co jest istotne nie tylko w kontekście egzaminacyjnym, ale także w praktycznej pracy z bazami danych. Poprawne zrozumienie i stosowanie masek wprowadzania danych jest elementem profesjonalnego zarządzania danymi, gdzie każda baza musi spełniać określone standardy jakości i wydajności.

Pytanie 18

Dodanie ograniczenia klucza obcego w taki sposób, aby kolumna Klasy_id z tabeli Uczniowie była powiązana z kolumną id w tabeli Klasy zostanie wykonane przy użyciu polecenia

A. ALTER TABLE Uczniowie ADD CONSTRAINT FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

B. ALTER TABLE Uczniowie DROP CONSTRAINT FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

C. ALTER TABLE Uczniowie ADD FOREIGN KEY FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

D. ALTER TABLE Uczniowie DROP FOREIGN KEY FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

W poleceniach dotyczących kluczy obcych bardzo łatwo pomylić operacje `ADD` i `DROP` oraz prawidłową składnię dla poszczególnych dialektów SQL. W przedstawionych błędnych odpowiedziach pojawia się kilka typowych nieporozumień. Część z nich próbuje używać słowa kluczowego `DROP`, które służy do usuwania istniejącego ograniczenia, a nie do jego tworzenia. Jeżeli naszym celem jest dopiero dodanie relacji między tabelą `Uczniowie` a tabelą `Klasy`, to użycie `DROP CONSTRAINT` albo `DROP FOREIGN KEY` jest po prostu logicznie sprzeczne z zadaniem – takie polecenia mogłyby mieć sens tylko wtedy, gdy klucz obcy `FKKlasy` już istnieje i chcemy go zlikwidować. W praktyce takie pomyłki wynikają z mylenia dwóch kroków: projektowania schematu (gdzie klucze dopiero dodajemy) z refaktoryzacją istniejącej bazy (gdzie często coś usuwamy i tworzymy na nowo). Kolejna sprawa to składnia `ADD FOREIGN KEY FKKlasy FOREIGN KEY(...)`. W standardowych systemach zarządzania bazą danych najpierw podaje się `ADD CONSTRAINT nazwa`, a dopiero później słowo `FOREIGN KEY` wraz z listą kolumn. Wpychanie nazwy ograniczenia między `ADD FOREIGN KEY` a definicję kolumn nie jest zgodne z zasadami składni SQL i po prostu nie zadziała. Moim zdaniem to efekt mieszania różnych przykładów z internetu, gdzie w jednych pokazuje się nazwane ograniczenia (`ADD CONSTRAINT ...`), a w innych anonimowe (`ADD FOREIGN KEY (...) REFERENCES ...`), bez nazwy. Dodatkowo, używanie w jednym poleceniu jednocześnie `DROP` i całej definicji `FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id)` jest nielogiczne: przy usuwaniu ograniczenia podajemy wyłącznie jego nazwę, bo silnik bazy już zna szczegóły definicji i nie trzeba ich powtarzać. W poprawnym podejściu zawsze zadajemy sobie pytanie: czy ja chcę coś dodać, czy usunąć, i czy składnia, której używam, odpowiada dokumentacji konkretnego systemu (np. SQL Server, MySQL, PostgreSQL). Stosowanie czytelnej, udokumentowanej formy `ALTER TABLE ... ADD CONSTRAINT ... FOREIGN KEY ... REFERENCES ...` jest zgodne z dobrymi praktykami i oszczędza sporo nerwów przy późniejszej administracji oraz migracjach schematu.

Pytanie 19

Globalne zmienne do przechowywania informacji o ciasteczkach oraz sesjach: $_COOKIE oraz $_SESSION stanowią część języka

A. Perl

B. JavaScript

C. C#

D. PHP

Odpowiedź PHP jest prawidłowa, ponieważ $_COOKIE i $_SESSION to superglobalne tablice w tym języku, które są wykorzystywane do zarządzania danymi sesyjnymi oraz ciasteczkami. $_COOKIE umożliwia przechowywanie danych na komputerze użytkownika w formie ciasteczek, które mogą być odczytywane przez serwer przy każdym żądaniu. Ciasteczka mogą być używane do identyfikacji użytkownika, zapamiętywania preferencji lub sesji. Przykładowe zastosowanie to np. pamiętanie, czy użytkownik jest zalogowany oraz jakie preferencje dotyczące wyświetlania treści ustawił. Z kolei $_SESSION jest używane do przechowywania danych sesji na serwerze, co zapewnia większe bezpieczeństwo, ponieważ dane nie są również dostępne po stronie klienta. Przykładem zastosowania $_SESSION jest przechowywanie informacji o użytkowniku, takich jak jego identyfikator, które mogą być używane do autoryzacji w różnych częściach aplikacji. W obu przypadkach, przy użyciu tych mechanizmów, programiści muszą pamiętać o optymalizacji wydajności oraz przestrzeganiu zasad ochrony prywatności użytkowników, co jest kluczowe w kontekście aktualnych regulacji dotyczących danych osobowych.

Pytanie 20

Parametr face w znaczniku <font> jest używany do określenia

A. koloru czcionki

B. typy czcionki

C. rozmiaru czcionki

D. stylów czcionki

Parametr <b>face</b> znacznika <b><font></b> jest używany do określenia nazwy czcionki, co jest kluczowe dla stylizacji tekstu w dokumentach HTML. Umożliwia on deweloperom wybór konkretnej czcionki, która będzie używana do wyświetlania tekstu, co wpływa na jego estetykę oraz czytelność. Przykładowo, można użyć wartości takiej jak 'Arial', 'Times New Roman' czy 'Courier New', aby zdefiniować preferowaną czcionkę, co jest szczególnie ważne w przypadku identyfikacji wizualnej brandu. W praktyce, dobór odpowiedniej czcionki wpływa na doświadczenie użytkownika, a także na dostępność treści. Warto zaznaczyć, że w nowoczesnych praktykach webowych, stosowanie CSS do stylizacji tekstu stało się bardziej zalecane niż używanie znaczników <font>, co wynika z dążenia do separacji treści od prezentacji. Dobre praktyki wskazują na użycie właściwości CSS takich jak 'font-family', co jest bardziej elastyczne i zgodne z aktualnymi standardami sieciowymi.

Pytanie 21

Jakie metody są związane z predefiniowanym obiektem Date w języku JavaScript?

A. fromCodePoint()

B. getMonth() oraz getDay()

C. concat() oraz pop()

D. row()

Metody row(), fromCodePoint() oraz concat() i pop() nie są związane z obiektem Date w JavaScript, stąd ich niepoprawność w kontekście pytania. Metoda row() nie istnieje w standardzie JavaScript, co czyni ją całkowicie nieodpowiednią w analizie dat. Z kolei fromCodePoint() jest metodą stosowaną w kontekście pracy z Unicode, a nie datami; służy do konwersji punktów kodowych na znaki, co nie ma zastosowania w operacjach na obiektach Date. Metody concat() oraz pop() są właściwe dla obiektów typu Array. concat() łączy dwa lub więcej tablic, natomiast pop() usuwa ostatni element tablicy. Obie te metody nie mają związku z manipulowaniem datami, a ich wykorzystanie w kontekście obiektu Date jest błędne. Dlatego odpowiedzi te są niewłaściwe i nie mają zastosowania w kontekście funkcji obiektu Date w JavaScript, co pokazuje, jak ważne jest zrozumienie kontekstu i specyfiki metod w języku JavaScript.

Pytanie 22

Baza danych zawiera tabelę artykuły z polami: nazwa, typ, producent, cena. Aby wyświetlić wszystkie nazwy artykułów wyłącznie typu pralka, dla których cena jest z przedziału 1 000 PLN i 1 500 PLN, należy zastosować polecenie

A. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' OR cena BETWEEN 1000 AND 1500;

B. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' OR cena BETWEEN 1000 OR 1500;

C. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ='pralka' AND cena FROM 1000 TO 1500;

D. SELECT nazwa FROM artykuły WHERE typ=,pralka' AND cena BETWEEN 1000 AND 1500;

W analizowanych odpowiedziach występują liczne błędy związane z użyciem syntaktyki SQL oraz logicznych operatorów. W przypadku pierwszej odpowiedzi, niepoprawne jest użycie frazy 'cena FROM 1000 TO 1500', ponieważ nie istnieje taki operator w SQL. Prawidłowym podejściem byłoby użycie 'BETWEEN'. W drugiej odpowiedzi błędnie zaimplementowano operator 'OR' zamiast 'AND'. Logika tego zapytania wprowadza zamieszanie, ponieważ operator 'OR' prowadziłby do zwrócenia wszystkich artykułów typu 'pralka' lub tych, które mieszczą się w zadanym przedziale cenowym, co nie odzwierciedla zamierzonego celu. Trzecia odpowiedź również zawiera błąd w używaniu operatora 'OR' w kontekście zapytania, co skutkuje niepoprawnym wynikiem zapytania, ponieważ łączy różne warunki w sposób, który nie spełnia założonych kryteriów. Warto również zauważyć, że niepoprawne jest użycie przecinków w warunku 'typ=,pralka', co może prowadzić do błędów składniowych. Te typowe błędy myślowe pokazują, jak istotne jest zrozumienie zasady działania operatorów logicznych oraz poprawnej składni SQL, co jest kluczowe w efektywnym zarządzaniu bazami danych. Zachowanie prawidłowej struktury zapytania jest fundamentalne dla uzyskania właściwych danych, co ma bezpośrednie przełożenie na efektywność operacyjną aplikacji bazodanowych.

Pytanie 23

W kontekście CSS atrybut font-size może przyjmować wartości zgodnie z nazwami kluczowymi

A. jedynie big oraz small

B. wyłącznie small, medium, large

C. tylko small, smaller, large, larger

D. z zestawu xx-small, x-small, small, medium, large, x-large, xx-large

Właściwość font-size w CSS to naprawdę ważny aspekt, gdy chodzi o stylizację tekstów na stronach. Trzeba mieć na uwadze, że odpowiadając na pytania, nie możesz ograniczać się tylko do 'big' i 'small' albo 'small', 'medium' i 'large'. To jest trochę za mało, bo CSS ma znacznie więcej wartości, które są potrzebne do prawidłowego działania. Słowa takie jak 'smaller' czy 'larger' też mogą wprowadzać w błąd, ponieważ są to terminy relatywne i nie da się ich używać bez ustalenia bazowego rozmiaru czcionki. Co to oznacza? To, że te jednostki nie są takie uniwersalne. Jeśli będziesz korzystać tylko z ograniczonego zestawu wartości, to możesz mieć kłopoty z responsywnością w projektowaniu, gdzie różnorodność jest kluczowa. Żeby projekt wyglądał dobrze, trzeba trzymać się pełnych specyfikacji CSS, czyli tych wszystkich wartości, jak xx-small, x-small, small, medium, large, x-large i xx-large. Ignorowanie tych standardów wpłynie nie tylko na estetykę, ale też na to, jak użytkownicy będą korzystać ze stron.

Pytanie 24

Którą wartość zwróci funkcja zapisana w języku C++, jeżeli jej parametrem wejściowym jest tablica wypełniona w następujący sposób: tablica[6] = {3, 4, 2, 4, 10, 0};?

int fun1(int tab[]) {
    int wynik = 0;
    for (int i = 0; i < 6; i++)
        wynik += tab[i];
    return wynik;
}

A. 10

B. 0

C. 23

D. 960

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. W języku C++ funkcja zwraca sumę wszystkich elementów w tablicy. W podanym pytaniu mamy tablicę z sześcioma elementami, którymi są liczby: 3, 4, 2, 4, 10, 0. Dodając te liczby otrzymujemy 23, co jest poprawną odpowiedzią. To jest typowy scenariusz, kiedy potrzebujemy obliczyć sumę wszystkich elementów w tablicy. Na przykład, możemy mieć program, który oblicza średnią wartość z zestawu danych. W takim przypadku najpierw musimy zsumować wszystkie elementy, a następnie podzielić przez ich liczbę. Pamiętaj, że w języku C++ tablice indeksowane są od zera, co oznacza, że pierwszy element tablicy ma indeks 0, a ostatni element ma indeks o jeden mniejszy niż rozmiar tablicy. Jest to powszechny standard w programowaniu i jest istotny do zrozumienia, jak działają tablice.

Pytanie 25

Wskaż właściwą sekwencję faz projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie relacji

B. Określenie relacji, Określenie kluczy podstawowych, Selekcja, Określenie zbioru danych

C. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie zbioru danych

D. Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji

Projektowanie relacyjnej bazy danych to naprawdę ciekawe, ale też skomplikowane zadanie. Na początku trzeba dobrze pomyśleć, jakie dane będziemy gromadzić i w jakiej formie, bo to później zdeterminuje wszystko. Potem wybieramy atrybuty, które są naprawdę istotne dla naszych potrzeb. Kluczowe w tym wszystkim jest ustalenie kluczy podstawowych dla tabel, bo one pomagają jednoznacznie zidentyfikować każdy rekord. Na końcu przychodzi czas na ustalanie relacji między tabelami, co pozwala nam na sensowne powiązanie danych. To wszystko w zgodzie z zasadami projektowania baz danych, które mówią o normalizacji i wydajności. Na przykład, jeśli projektujemy bazę danych dla uczelni, musimy dokładnie wiedzieć, jakie dane o studentach i kursach są dla nas ważne, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 26

Aby zdefiniować stylizację tabeli w języku CSS w sposób, który umożliwi wyróżnienie wiersza, na który aktualnie najeżdża kursor myszy np. innym kolorem, należy użyć

A. pseudoelementu :first-line

B. pseudoklasy :hover

C. nowego selektora klasy dla wiersza tabeli

D. pseudoklasy :visited

Pseudoklasa :hover jest techniką CSS, która pozwala na zastosowanie stylów do elementu, gdy użytkownik na niego najedzie kursorem myszy. Dzięki temu można w prosty sposób wyróżnić wiersze tabeli, co zwiększa interaktywność i czytelność danych. W przypadku tabeli, aby wyróżnić aktualnie wskazywany wiersz, należy użyć reguły CSS, która odnosi się do elementu <tr> (wiersza tabeli) z zastosowaniem pseudoklasy :hover. Przykładowy kod CSS może wyglądać następująco: table tr:hover { background-color: #f0f0f0; } co spowoduje, że tło wiersza zmieni się na jasno szare, gdy kursor myszy znajdzie się nad tym wierszem. Taki sposób formatowania jest szczególnie przydatny w przypadku długich tabel, które mogą być trudne do przeglądania. Pseudoklasa :hover jest powszechnie stosowana w projektowaniu stron internetowych, w zgodności z W3C CSS Specification, co zapewnia jej szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Warto także zauważyć, że można łączyć pseudoklasę :hover z innymi selektorami, aby uzyskać bardziej zaawansowane efekty wizualne.

Pytanie 27

W języku CSS określono styl dla pola edycyjnego. Pole to będzie miało jasnozielony kolor tła, gdy będzie w trybie edycji.

A. w każdej sytuacji.

B. gdy będzie na nie najechane kursorem bez kliknięcia.

C. po naciśnięciu na nie myszką w celu wpisania tekstu.

D. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie.

Odpowiedź "po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu" jest prawidłowa, ponieważ reguła CSS <pre>input:focus { background-color: LightGreen; }</pre> odnosi się do stanu "focus" elementu formularza, który występuje, gdy pole edycyjne jest aktywne. To znaczy, że użytkownik musi kliknąć na pole, aby je aktywować, co pozwala na wprowadzenie danych. W momencie, gdy pole ma stan "focus", jego tło zmienia się na jasnozielone, co jest pomocne dla użytkowników, aby zidentyfikować, które pole aktualnie edytują. To zachowanie jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika, które promują klarowność i intuicyjność. Dzięki zastosowaniu kolorów i wizualnych wskazówek, użytkownicy mogą łatwiej poruszać się po formularzach, co zwiększa ich efektywność. Ponadto, stosowanie takich reguł CSS jest zgodne z zaleceniami WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), które składają się z wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych, co sprawia, że aplikacje są bardziej przyjazne dla użytkowników z różnymi potrzebami.

Pytanie 28

Podaj właściwą sekwencję przy tworzeniu bazy danych?

A. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie relacji, stworzenie tabel

B. Zdefiniowanie celu, stworzenie tabel, utworzenie relacji, normalizacja

C. Zdefiniowanie celu, utworzenie relacji, stworzenie tabel, normalizacja

D. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie tabel, stworzenie relacji

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że pierwszym krokiem w procesie tworzenia bazy danych jest określenie celu, co jest kluczowe dla zrozumienia, jakie dane będą gromadzone i w jaki sposób będą one używane. Następnie, stworzenie tabel to fundament, na którym opiera się cała baza danych. Tabele definiują struktury danych, które będą przechowywane, a ich projektowanie powinno uwzględniać normalizację, czyli proces eliminowania redundancji danych i zapewniania ich integralności. Utworzenie relacji między tabelami jest kolejnym krokiem, który pozwala na efektywne łączenie danych w różnych tabelach, co z kolei umożliwia bardziej złożone zapytania. Normalizacja, będąca ostatnim krokiem, pozwala na optymalizację struktury bazy, co zwiększa wydajność operacji. Przykład zastosowania tej kolejności można zobaczyć w projektowaniu systemów zarządzania bazami danych w przedsiębiorstwach, gdzie dokładne określenie potrzeb biznesowych wpływa na przyszłe modele danych i ich relacje.

Pytanie 29

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.

B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

C. Zmiana jasności zdjęć.

D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 30

Fragmenty kodu JavaScript w dokumencie HTML mogą być umieszczone

A. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <java>

B. wyłącznie w sekcji <body>, w znaczniku <java>

C. wyłącznie w sekcji <head>, w znaczniku <script>

D. zarówno w sekcji <head>, jak i <body>, w znaczniku <script>

Wstawianie kodu JavaScript w dokumenty HTML to naprawdę istotna sprawa. Dzięki temu możemy dodawać różne interaktywne funkcje do naszych stron. Warto wiedzieć, że umiejscowienie tego kodu ma ogromne znaczenie dla tego, jak szybko strona się ładowała. Możemy wstawić skrypty w sekcji <head> albo w <body>, ale zawsze muszą być w znaczniku <script>. Kiedy wrzucamy kod do <head>, skrypty ładują się przed resztą zawartości, co może trochę spowolnić ładowanie strony, bo przeglądarka musi najpierw załadować skrypty. Z drugiej strony, jeśli wstawimy je na dole w <body>, strona ładowana jest szybciej, bo najpierw widzimy zawartość, co jest lepsze dla użytkownika. Dobrze też korzystać z atrybutów async lub defer, żeby poprawić wydajność ładowania. Zgodnie z wytycznymi W3C, używanie znacznika <script> to najlepszy sposób na zapewnienie, że wszystko działa, a skrypty są kompatybilne z przeglądarkami. Można to zobaczyć na przykład, gdy chcemy użyć biblioteki jQuery lub dodać jakieś interaktywne elementy na stronie.

Pytanie 31

Poniższy fragment kodu PHP służy do zarządzania

if (empty($_POST["name"])) { 
    $nameErr = "Name is required"; 
}

A. bazami danych

B. sesjami

C. ciasteczkami

D. formularzami

Kod PHP obsługujący formularz często bywa mylony z innymi procesami ze względu na podobieństwo składniowe oraz zastosowanie tych samych superglobalnych tablic. Jednakże w przykładzie przedstawionym w pytaniu użycie $_POST jednoznacznie wskazuje na interakcję z danymi przesyłanymi z formularza. Kod nie dotyczy ciasteczek, które używają tablicy $_COOKIE do operacji związanych z przechowywaniem małych ilości danych w przeglądarce klienta. Również nie obejmuje zarządzania sesjami, które w PHP realizowane jest poprzez tablicę $_SESSION oraz funkcje takie jak session_start(), służące do przechowywania danych użytkownika pomiędzy różnymi żądaniami. Bazy danych natomiast operują na zupełnie innych mechanizmach i wymagają specyficznych funkcji oraz rozszerzeń, jak MySQLi czy PDO, do interakcji z systemami zarządzania bazami danych. Częstym błędem jest przypisywanie funkcji walidacyjnych formularzy również do innych komponentów aplikacji, co może prowadzić do mylnych wniosków na temat ich roli i zastosowania. Zrozumienie różnic między tymi elementami jest kluczowe dla poprawnego projektowania i implementacji aplikacji webowych, zapewniając ich bezpieczeństwo i poprawne działanie. Kod PHP powinien być pisany z uwzględnieniem zasad separacji logiki aplikacyjnej, aby każda część systemu była odpowiedzialna za specyficzne zadania, co ułatwia utrzymanie i rozwój aplikacji.

Pytanie 32

Jakiego elementu HTML brakuje, aby walidator HTML zgłosił ostrzeżenie lub błąd?

A. <meta name="author" content="....">

B. co najmniej jednego <h1>

C. <link>

D. <title>

Element <title> jest kluczowym składnikiem dokumentu HTML, odpowiedzialnym za definiowanie tytułu strony, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Zgodnie z wytycznymi W3C, każdy dokument HTML powinien zawierać ten element w sekcji <head>, aby zapewnić poprawną strukturę oraz ułatwić indeksowanie przez wyszukiwarki. Brak <title> może prowadzić do ostrzeżeń lub błędów w walidacji, ponieważ wpływa to negatywnie na zarówno SEO, jak i dostępność strony. Przykładem poprawnej implementacji może być:<head><title>Mój pierwszy dokument HTML</title></head>, co zapewnia odpowiednią reprezentację treści strony w kontekście przeglądania i wyszukiwania. Dobrym zwyczajem jest, aby tytuł był zwięzły, a jednocześnie zawierał istotne słowa kluczowe, które odnoszą się do tematu strony. Nie należy zapominać, że właściwie skonstruowany tytuł wpływa na doświadczenia użytkowników oraz ich postrzeganie witryny.

Pytanie 33

Który z poniższych fragmentów kodu HTML5 zostanie uznany za niepoprawny przez walidator HTML?

A. <pre><p class= "stl" style= "color: #F00 ">tekst</p></pre>

B. <pre><p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p></pre>

C. <pre><p class= "stl" id= "a">tekst</p></pre>

D. <pre><p class= "stl">tekst</p></pre>

Odpowiedź, która została wskazana jako błędna, jest przykładem kodu HTML5, który nie spełnia standardów walidacji, ponieważ zawiera tag <style> wewnątrz tagu <p>. Zgodnie z wytycznymi HTML, tag <style> powinien znajdować się w sekcji <head> dokumentu, a nie w treści. Wstawianie stylów CSS bezpośrednio w treści elementu blokowego jest niepraktyczne i niezgodne z dobrymi praktykami, które zalecają separację treści od prezentacji. Dobrą praktyką jest stosowanie arkuszy stylów CSS do zewnętrznego formatowania dokumentów, aby zwiększyć ich dostępność i ułatwić późniejsze modyfikacje. Przykładowo, zamiast używać tagu <style> wewnątrz <p>, należy zdefiniować style w sekcji <head> lub w zewnętrznym pliku CSS, a następnie odwołać się do tych klas w treści dokumentu. W ten sposób utrzymujemy porządek w kodzie i zapewniamy, że będzie on zgodny z zaleceniami W3C, co przekłada się na lepszą kompatybilność z przeglądarkami i urządzeniami. Zatem, poprawne podejście polega na unikalnym zarządzaniu stylami oraz treściami, co jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych.

Pytanie 34

Gaśnicę oznaczoną literą C stosuje się do gaszenia pożarów

A. gazów palnych.

B. tłuszczów i olejów kuchennych.

C. cieczy i ciał stałych.

D. metali palnych.

Prawidłowo – litera C na oznaczeniu gaśnicy oznacza, że jest ona przeznaczona do gaszenia pożarów gazów palnych. W europejskiej klasyfikacji pożarów (PN-EN 2) klasa C obejmuje m.in. takie gazy jak propan, butan, metan, acetylen czy wodór. To są typowe gazy używane w instalacjach gazowych, butlach turystycznych, palnikach, piecach, a także w niektórych procesach technologicznych. W praktyce, przy pożarach klasy C stosuje się najczęściej gaśnice proszkowe lub rzadziej śniegowe (CO₂), ponieważ ich środek gaśniczy nie przewodzi prądu i nie reaguje niebezpiecznie z płonącym gazem. Kluczowa zasada: w przypadku wycieku i zapłonu gazu najpierw, o ile to możliwe, odcina się dopływ gazu (zawór, kurek główny), a dopiero potem dogasza płomień. Gaśnica C nie jest przeznaczona do chłodzenia rozgrzanych elementów konstrukcji, tylko do przerwania reakcji spalania w strefie płomienia. W gaśnicach oznaczonych C środek gaśniczy działa głównie poprzez mechanizm inhibicji łańcuchowej reakcji spalania i odcięcie dopływu tlenu do strefy spalania. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą praktyczną rzecz: widzisz literę C – myśl o gazie z butli, instalacji gazowej, palniku. W branżowych szkoleniach BHP i PPOŻ zawsze podkreśla się, żeby nie używać wody do pożarów gazów, bo to jest kompletnie nieskuteczne, a czasem wręcz niebezpieczne. Dlatego dobra znajomość symboli A, B, C, D, F na gaśnicach to podstawa bezpiecznej pracy w każdym obiekcie technicznym, magazynie, warsztacie czy kotłowni.

Pytanie 35

Które z przedstawionych usług są niezbędne w celu udostępnienia strony internetowej pod adresem https://zawodowe.edu.pl?

A. serwer WWW, SMTP, POP3

B. DNS, serwer WWW, certyfikat SSL

C. DNS, FTP

D. SMTP, FTP

W tym zadaniu łatwo się złapać na skojarzeniach typu „strona w internecie = wszystko, co kojarzy mi się z serwerem”, ale tu chodzi o konkretne usługi potrzebne do działania witryny pod adresem HTTPS. Kluczowy jest protokół i sposób dostępu, a nie pełen zestaw usług serwerowych. Wiele osób myli na przykład usługi pocztowe z usługami webowymi. SMTP i POP3 to protokoły związane z obsługą poczty elektronicznej: SMTP służy do wysyłania maili, POP3 do ich pobierania. One mogą być powiązane z tą samą domeną (np. [email protected]), ale nie są wymagane do tego, żeby strona była dostępna w przeglądarce. Serwer WWW i serwer poczty to zupełnie różne role, często działają nawet na innych maszynach. Podobnie FTP bywa mylone z czymś „niezbędnym” do działania strony. W praktyce FTP (lub SFTP) jest używany głównie do wgrywania plików na serwer – to narzędzie administracyjne, wygodne dla webmastera, ale kompletnie niewidoczne z punktu widzenia użytkownika końcowego. Strona może działać bez FTP, jeśli pliki zostały tam wgrane inną metodą, np. przez panel WWW lub system CI/CD. Typowy błąd myślowy to traktowanie „wszystkich znanych protokołów internetowych” jako wymaganych jednocześnie. Tymczasem fundamenty są trzy: rozwiązywanie nazwy domenowej (DNS), serwer aplikacyjny/WWW, który obsłuży HTTP/HTTPS, oraz przy HTTPS – poprawny certyfikat SSL/TLS, żeby połączenie było szyfrowane i zaufane dla przeglądarki. Brak DNS uniemożliwia zamianę domeny na IP, brak serwera WWW sprawia, że pod tym IP nic nie odpowiada na żądania HTTP, a brak certyfikatu SSL przy adresie https:// generuje ostrzeżenia bezpieczeństwa i łamie aktualne standardy. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: poczta (SMTP, POP3, IMAP) to e-mail, FTP to zarządzanie plikami, a dostęp do strony to DNS + HTTP(S) + przy HTTPS obowiązkowo certyfikat SSL/TLS.

Pytanie 36

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> używane do wyróżniania istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. ```<b>``` oraz ```<u>```

B. ```<i>``` oraz ```<mark>```

C. ```<u>``` oraz ```<sup>```

D. ```<b>``` oraz ```<i>```

Wybór znacznika <i> oraz <mark> jako odpowiedzi na pytanie o semantyczne odpowiedniki <strong> oraz <em> można uznać za niepoprawny, ponieważ znaczniki te pełnią inne funkcje. Znacznik <mark> służy do wyróżniania tekstu, co ma na celu zwrócenie uwagi na istotne informacje, ale nie odnosi się bezpośrednio do semantycznego akcentowania. Z kolei <i>, mimo że jest używany do kursywnego pisma, nie niesie ze sobą znaczenia semantycznego, które jest kluczowe dla HTML5. Oznaczenie tekstu jako kursywy nie wskazuje, że tekst jest ważniejszy, a użycie <u> do podkreślenia tekstu, które sugeruje tylko wizualne podkreślenie, również nie ma semantycznego znaczenia. Znacznik <b> jest bardziej zbliżony do <strong> pod względem wizualnym, ale nie posiada jego semantycznej wartości. Używanie <u> czy <sup> do oznaczania ważności tekstu jest również błędne, ponieważ <sup> wskazuje na tekst w indeksie górnym, co nie ma związku z akcentowaniem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście mogą wynikać z mylenia aspektów wizualnych z semantycznymi w HTML. Dlatego kluczowe jest, aby przy projektowaniu stron używać znaczników zgodnych z ich przeznaczeniem, co nie tylko poprawi strukturalność dokumentu, ale także przyczyni się do lepszego doświadczenia użytkownika oraz dostępności treści.

Pytanie 37

Funkcją zaprezentowanego kodu PHP jest napełnienie tablicy $tab 10 losowymi liczbami z przedziału od -100 do 100, a następnie wypisanie liczb ujemnych. Kod prezentuje się następująco:

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}

foreach ($tab as $x)
{
    if ($x < 0)
        echo "$x ";
}

A. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wyświetlenie

B. 100 losowymi liczbami, a następnie wypisanie liczb dodatnich

C. kolejnymi liczbami od -100 do 100 oraz wypisanie liczb ujemnych

D. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie liczb ujemnych

Interpretacja kodu pod kątem generowania liczb od -100 do 100 i ich wypisywania jest błędna ze względu na niewłaściwe zrozumienie funkcji rand oraz struktury pętli. Kod generuje dziesięć losowych wartości, ale nie wypisuje wszystkich liczb z zakresu, a jedynie ujemne liczby z wylosowanego zbioru. Podobnie, przypuszczenie, że kod wypełnia tablicę kolejnymi liczbami od 0 do 9 i je wypisuje, wynika z błędnego pojmowania mechanizmu inkrementacji zmiennej i oraz przypisania losowych wartości w tablicy. Wreszcie, myśl, że kod wypełnia 100 losowymi wartościami, jest błędna, ponieważ struktura pętli została ustawiona na dziesięć iteracji i nie ma elementu, który by sugerował generowanie aż 100 elementów. Ważne jest, aby dokładnie przeanalizować strukturę kodu i zrozumieć, jakie operacje są wykonywane w ramach każdej pętli oraz jakie wartości są faktycznie manipulowane. Zrozumienie funkcji rand i poprawne rozpoznanie zakresu liczby iteracji jest kluczowe w analizie i interpretacji kodu w językach programowania takich jak PHP. Poprawne zrozumienie logiki warunkowej if umożliwia prawidłową identyfikację, jakie elementy są wypisywane na końcu procesu, co jest istotne w wielu praktycznych zastosowaniach programistycznych.

Pytanie 38

W dokumencie HTML utworzono formularz wysyłający dane do skryptu formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka przekierowuje nas do określonego adresu. Na podstawie podanego linku można wywnioskować, że dane do pliku formularz.php przesłano metodą

.../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska

A. POST

B. GET

C. SESSION

D. COOKIE

W kontekście przesyłania danych z formularza do pliku PHP metoda COOKIE nie jest bezpośrednio związana z formularzami HTML. Cookies to małe pliki przechowywane w przeglądarce użytkownika, służące do śledzenia sesji lub przechowywania danych użytkownika. Nie są one używane do bezpośredniego przesyłania danych formularza. Metoda POST, używana w formularzach HTML, wysyła dane jako treść żądania HTTP, co nie jest widoczne w adresie URL. POST jest preferowaną metodą dla przesyłania dużych ilości danych lub danych poufnych, ponieważ nie ogranicza ich ilości i lepiej zabezpiecza przed przypadkowym ujawnieniem. Metoda SESSION odnosi się do mechanizmu przechowywania danych o stanie użytkownika po stronie serwera, który umożliwia śledzenie sesji użytkownika między różnymi żądaniami HTTP. Dane sesji nie są bezpośrednio przesyłane przez formularze HTML, ale mogą być używane do przechowywania informacji po przesłaniu formularza. Często dochodzi do nieporozumień dotyczących tych metod, ponieważ każda z nich pełni inną funkcję w kontekście zarządzania danymi użytkownika w aplikacjach webowych. Kluczowym błędem jest założenie, że wszystkie wymienione metody mogą być używane wymiennie z formularzami HTML, co prowadzi do niepoprawnych wniosków w kontekście tego pytania.

Pytanie 39

Wskaż definicję metody, którą należy wstawić w miejscu kropek, aby na stronie WWW wyświetlił się tekst: Jan Kowalski

<p id="wynik"></p>
<script type="text/javascript">
    var osoba = { nazwisko: "Kowalski", imie: "Jan" };
    …
    document.getElementById("wynik").innerHTML = osoba.dane();
</script>

osoba.dane = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 A.

dane() = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 B.

osoba.dane = function() {
    return imie+" "+nazwisko;
};                 C.

dane() = function {
    this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 D.

A. D.

B. B.

C. A.

D. C.

No niestety, wybrałeś złą odpowiedź. Główny problem tutaj polega na tym, że źle rozumiesz, jak działa słowo kluczowe 'this' w JavaScript. Warianty B i D są nietrafione, bo chociaż mają metodę 'dane', to nie jest ona przypisana do obiektu 'osoba'. Bez tego przypisania, metoda nie ma jak sięgnąć do właściwości 'imię' i 'nazwisko'. Podobnie, wariant C też nie jest ok, bo nie wykorzystuje 'this'. Bez 'this', nie możesz sięgnąć do tych właściwości z obiektu 'osoba'. To częsty błąd, który wynika z mylenia kontekstu. Pamiętaj, że 'this' to twój sposób na wskazanie obiektu, w którym wywołujesz metodę.

Pytanie 40

W instrukcji warunkowej języka JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w zakresie (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Taki warunek można zapisać w sposób następujący

A. if ((a>0 || a<100) && b>0)

B. if (a>0 && a<100 && b>0)

C. if (a>0 || a<100 || b<0)

D. if ((a>0 && a<100) || b<0)

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich zawiera błędne założenia dotyczące logiki warunkowej. W przypadku pierwszej odpowiedzi, użycie operatora '||' (OR) w połączeniu z warunkiem 'b<0' jest niewłaściwe, ponieważ nie spełnia kryteriów podanych w pytaniu. Ten warunek pozwalałby na zaakceptowanie sytuacji, w której wartość 'b' może być ujemna, co jest sprzeczne z wymaganym sprawdzeniem, że 'b' musi być większe od zera. Druga odpowiedź nie uwzględnia w pełni przedziału dla 'a', ponieważ stosuje operator '||', co oznacza, że warunek może być spełniony, jeśli 'a' jest mniej niż 0 lub więcej niż 100, co jest sprzeczne z wymaganiami. Trzecia odpowiedź posługuje się z kolei zbyt szerokim zakresem warunków, wprowadzając możliwość, że 'a' może być poniżej 0 lub większe niż 100, oraz akceptując wartość 'b' mniejszą od zera. Wszystkie te błędy wynikają z niewłaściwego zrozumienia operatorów logicznych oraz ich zastosowania w kontekście warunków, co jest kluczowym aspektem programowania w JavaScript. Aby stosować logikę warunkową prawidłowo, programiści powinni dokładnie analizować, jakie warunki muszą zostać spełnione i jak operatorzy wpływają na całą logikę instrukcji. Zrozumienie tych zasad jest fundamentem efektywnego programowania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej