Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 07:04
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 07:31

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Który z poniższych adresów należy do klasy B?

A. 224.0.0.1
B. 192.168.0.1
C. 10.0.0.1
D. 191.168.0.1
Adres 191.168.0.1 należy do klasy B, która obejmuje zakres adresów od 128.0.0.0 do 191.255.255.255. Klasa B jest przeznaczona do średniej wielkości sieci, które mogą potrzebować od 256 do 65,534 adresów IP. Przykładowo, organizacje średniej wielkości, takie jak uniwersytety czy duże firmy, często korzystają z adresacji klasy B do zarządzania swoimi zasobami sieciowymi. Adresy klasy B można łatwo podzielić na podsieci przy użyciu maski podsieci, co pozwala na efektywne zarządzanie ruchem i zasobami w sieci. Standardy takie jak CIDR (Classless Inter-Domain Routing) umożliwiają bardziej elastyczne podejście do alokacji adresów IP, co zwiększa wydajność wykorzystania dostępnych adresów. Warto również pamiętać, że adresy klasy B są rozpoznawane przez ich pierwsze bity - w tym przypadku 10 bity, co potwierdza, że 191.168.0.1 to adres klasy B, a jego zastosowanie w nowoczesnych sieciach IT jest zgodne z aktualnymi praktykami branżowymi.

Pytanie 2

Adapter USB do LPT można zastosować w sytuacji, gdy występuje niezgodność złączy podczas podłączania starszych modeli

A. keyboarda
B. displaya
C. printera
D. mousea
Odpowiedź 'drukarki' jest prawidłowa, ponieważ adapter USB na LPT jest najczęściej stosowany do podłączenia drukarek, które wykorzystują starsze porty LPT (Parallel Port). W miarę postępu technologii, wiele nowoczesnych komputerów nie ma portów LPT, a adapter USB pozwala na integrację starszych urządzeń drukujących z nowymi komputerami, które obsługują jedynie porty USB. Przykładem może być podłączenie klasycznej drukarki atramentowej do laptopa, który nie ma złącza LPT. Adaptery te są zgodne z zasadą plug and play, co oznacza, że po podłączeniu do portu USB i właściwym skonfigurowaniu systemu operacyjnego, drukarka powinna być automatycznie wykrywana. Warto również zauważyć, że korzystanie z takich adapterów jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie przedłużenia życia starszych urządzeń oraz minimalizowania odpadów elektronicznych. Dzięki adapterom użytkownicy mogą nadal korzystać z funkcjonalności swoich starszych drukarek, co jest szczególnie przydatne w biurach, gdzie sprzęt może być kosztowny do wymiany.

Pytanie 3

Jakie narzędzie służy do delikatnego wyginania blachy obudowy komputera oraz przykręcania śruby montażowej w miejscach trudno dostępnych?

Ilustracja do pytania
A. B
B. C
C. A
D. D
Odpowiedź D jest prawidłowa ponieważ przedstawia kombinerki płaskie które są narzędziem doskonale nadającym się do lekkiego odgięcia blachy obudowy komputera oraz zamocowania śruby montażowej w trudno dostępnych miejscach. Kombinerki płaskie posiadają wąskie szczęki co pozwala na precyzyjne operowanie w ciasnych przestrzeniach. W przypadku obudów komputerowych takie narzędzie jest przydatne gdy konieczne jest dostosowanie kształtu blachy bez ryzyka jej uszkodzenia. Dobrą praktyką w branży IT jest stosowanie narzędzi które nie tylko ułatwiają pracę ale również minimalizują ryzyko uszkodzenia komponentów. Kombinerki płaskie często wykonane są ze stali nierdzewnej co zapewnia ich trwałość oraz odporność na korozję. Przy montażu i demontażu komponentów komputerowych konieczna jest delikatność i precyzja dlatego kombinerki płaskie są popularnym wyborem wśród specjalistów. Ich zastosowanie obejmuje nie tylko branżę informatyczną ale również szeroki zakres innych dziedzin w których precyzyjne manipulacje są kluczowe.

Pytanie 4

Wynikiem dodawania liczb \( 33_{(8)} \) oraz \( 71_{(8)} \) jest liczba

A. \( 1100101_{(2)} \)
B. \( 1010101_{(2)} \)
C. \( 1001100_{(2)} \)
D. \( 1010100_{(2)} \)
To jest właśnie ten dobry kierunek myślenia. Dlaczego? Zacznijmy od początku – liczby w systemie ósemkowym nie są takie straszne, jeśli podejdzie się do nich krok po kroku. Najpierw konwersja do systemu dziesiętnego: 33₈ to nic innego jak 3×8 + 3 = 27, a 71₈ to 7×8 + 1 = 57. Sumujesz je i masz 84 w systemie dziesiętnym. Co dalej? Trzeba to zamienić na binarny, bo o to pytają. 84 dzielone przez 2 daje 42, potem 21, 10, 5, 2, 1 i 0 – a zapisując reszty od końca, wychodzi 1010100₂. W praktyce, takie operacje pojawiają się na co dzień np. przy projektowaniu układów cyfrowych czy analizie kodu maszynowego. Moim zdaniem dobra znajomość zamiany między systemami liczbowymi to absolutny fundament dla wszystkich, którzy chcą ogarniać informatykę czy elektronikę. Warto też podkreślić, że takie ćwiczenia przydają się nawet w programowaniu niskopoziomowym, kiedy trzeba zrozumieć, co się naprawdę dzieje „pod maską” komputera, np. przy obsłudze rejestrów procesora czy przesyłaniu danych przez magistrale. Z mojego doświadczenia – im więcej praktyki z konwersjami, tym mniej stresu później na egzaminach i w pracy. Przemysł IT (szczególnie embedded czy automatyka) wymaga tej sprawności, bo błędna konwersja potrafi wywrócić cały projekt. Tak więc, dobra robota – to jest ta poprawna binarka!

Pytanie 5

Dysk twardy podczas pracy stuka i można zaobserwować bardzo powolne uruchamianie systemu oraz odczytywanie danych. Aby naprawić tę usterkę, po zabezpieczeniu danych na nośniku zewnętrznym należy

A. utworzyć punkt przywracania systemu.
B. sformatować dysk i zainstalować system.
C. wymienić dysk na nowy.
D. wykonać defragmentację dysku.
Odpowiedź jest trafna, bo charakterystyczne stukanie dysku twardego, zwłaszcza w połączeniu z bardzo powolnym działaniem systemu, to jeden z najbardziej oczywistych objawów fizycznego uszkodzenia mechanicznego – zwykle głowicy lub talerzy. Niestety, takich uszkodzeń nie da się naprawić programowo, ani jakimkolwiek narzędziem systemowym. Moim zdaniem, w praktyce serwisowej to jest sygnał do natychmiastowego zabezpieczenia danych (np. sklonowanie na inny dysk czy kopia zapasowa na zewnętrzny nośnik), bo awaria może się pogłębić w każdej chwili. Branżowe standardy, jak chociażby zalecenia producentów Seagate, WD czy Toshiba, jednoznacznie wskazują – w przypadku występowania głośnych dźwięków z HDD i powolnej pracy należy dysk wymienić, nie próbować go reanimować. Zostawienie takiego dysku w systemie to ryzyko całkowitej utraty danych i dalszych problemów. Defragmentacja czy formatowanie na nic się tutaj nie przydadzą, a wręcz mogą pogorszyć sytuację, bo generują dodatkowe operacje na uszkodzonym sprzęcie. Współczesne systemy, jak Windows 10/11, mają wbudowane narzędzia do monitorowania stanu sprzętu (SMART), ale gdy już słyszysz stukanie, to jest po temacie. Warto też wiedzieć, że dyski SSD są dużo bardziej odporne na tego typu awarie, dlatego coraz częściej poleca się wymianę właśnie na SSD. Szybkość działania systemu po takiej zmianie jest ogromna. Ja bym nie ryzykował żadnych półśrodków – wymiana na nowy dysk to jedyna rozsądna opcja w opisanej sytuacji.

Pytanie 6

Jeśli podczas podłączania stacji dysków elastycznych 1,44 MB kabel sygnałowy zostanie włożony odwrotnie, to

A. BIOS komputera rozpozna stację dysków jako 2,88 MB
B. stacja dysków zostanie uszkodzona
C. BIOS komputera zgłosi błąd w podłączeniu stacji dysków
D. BIOS komputera prawidłowo zidentyfikuje stację dysków
Odpowiedź wskazująca, że BIOS komputera zgłosi błąd podłączenia stacji dysków jest poprawna, ponieważ stacje dysków elastycznych, podobnie jak inne urządzenia peryferyjne, muszą być podłączone zgodnie z określonymi standardami złącz. W przypadku stacji dysków 1,44 MB, kabel danych ma określoną orientację, a odwrotne podłączenie spowoduje, że sygnały nie będą przesyłane prawidłowo. BIOS, jako oprogramowanie niskiego poziomu odpowiedzialne za inicjalizację sprzętu podczas uruchamiania komputera, wykonuje różne testy, w tym wykrywanie podłączonych urządzeń. W przypadku stacji dysków, jeśli sygnały są nieprawidłowe, BIOS nie jest w stanie ich zidentyfikować, co skutkuje błędem podłączenia. Praktyczny aspekt tej wiedzy odnosi się do codziennych czynności serwisowych, gdzie należy upewnić się, że wszystkie połączenia kablowe są przeprowadzone zgodnie z zaleceniami producenta. Wiedza ta jest kluczowa w kontekście napraw i konserwacji sprzętu komputerowego, gdzie błędne podłączenie urządzeń może prowadzić do nieprawidłowego działania systemu lub jego uszkodzenia.

Pytanie 7

Która z opcji konfiguracji ustawień konta użytkownika o ograniczonych uprawnieniach w systemie Windows jest dostępna dzięki narzędziu secpol?

A. Czyszczenie historii ostatnio otwieranych dokumentów
B. Zezwolenie na zmianę czasu systemowego
C. Blokadę wybranych elementów w panelu sterowania
D. Odebranie możliwości zapisu na płytach CD
Odpowiedź 'Zezwolenie na zmianę czasu systemowego' jest prawidłowa, ponieważ przystawka secpol (Local Security Policy) w systemie Windows pozwala na zarządzanie i konfigurowanie wielu polityk bezpieczeństwa, w tym uprawnień użytkowników. W kontekście zmiany czasu systemowego, ta opcja jest kluczowa, ponieważ pozwala administratorom na kontrolowanie, którzy użytkownicy mają prawo do modyfikacji czasu i daty systemowej. Może to mieć znaczenie w kontekście synchronizacji z serwerami czasu czy w sytuacjach, gdy zmiana czasu mogłaby wpłynąć na logikę aplikacji czy systemów zabezpieczeń. W rzeczywistych zastosowaniach, ograniczenie tego uprawnienia dla użytkowników z ograniczonymi prawami może pomóc w utrzymaniu spójności operacyjnej oraz zapobieganiu potencjalnym nadużyciom, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bezpieczeństwem systemów IT.

Pytanie 8

Oprogramowanie komputerowe, które jest dostępne bezpłatnie i bez ograniczeń czasowych, jest dystrybuowane na podstawie licencji typu

A. shareware
B. donationware
C. trial
D. public domain
Wybór innych kategorii licencji, takich jak trial, shareware czy donationware, wskazuje na nieporozumienie dotyczące sposobu, w jaki różne modele licencyjne funkcjonują w świecie oprogramowania. Licencja trial zazwyczaj pozwala na korzystanie z programu przez ograniczony czas, na przykład 30 dni, co ma na celu umożliwienie użytkownikom przetestowania funkcji oprogramowania przed podjęciem decyzji o zakupie. Ta forma licencji jest powszechnie stosowana przez producentów, którzy chcą przyciągnąć klientów poprzez demonstrację wartości swojego produktu, jednak nie jest zgodna z ideą otwartego dostępu, jak ma to miejsce w przypadku public domain. Shareware z kolei to model, w którym program jest udostępniany za darmo, ale z zachętą do zakupu pełnej wersji. Użytkownicy mogą być ograniczeni w zakresie funkcjonalności lub mogą spotkać się z ograniczeniami w czasie użytkowania, co znacznie różni się od pełnej dostępności w ramach public domain. Wreszcie, donationware to model, który umożliwia użytkownikom korzystanie z oprogramowania za darmo, ale zachęca ich do dobrowolnych dotacji, co również nie spełnia kryteriów braku ograniczeń. Te różne modele licencji mogą być mylone, gdyż wszystkie oferują różne stopnie swobody w korzystaniu z oprogramowania, jednak w kontekście pytania, tylko public domain oznacza całkowity brak ograniczeń czasowych i finansowych.

Pytanie 9

Na ilustracji ukazano narzędzie systemowe w Windows 7, które jest używane do

Ilustracja do pytania
A. tworzenia kopii zapasowych systemu
B. naprawiania problemów z systemem
C. przeprowadzania migracji systemu
D. konfiguracji preferencji użytkownika
Ten rysunek, który widzisz, to część panelu sterowania Windows 7, a dokładniej sekcja Wygląd i personalizacja. Zajmuje się ona ustawieniami, które mają wpływ na to, jak wygląda nasz system. Możesz dzięki temu zmieniać różne rzeczy, jak kolory okien czy dźwięki. Gdy zmieniasz tło pulpitu, to naprawdę nadajesz swojemu miejscu pracy osobisty charakter – każdy lubi mieć coś, co mu się podoba. Poza tym, ta sekcja pozwala też dostosować rozdzielczość ekranu, co jest ważne, żeby dobrze widzieć, a przy okazji chronić wzrok. Takie opcje są super przydatne, zwłaszcza w pracy, bo kiedy system jest zgodny z naszymi oczekiwaniami, to praca idzie lepiej. Windows, przez te różne funkcje, daje nam sporą kontrolę nad tym, jak wygląda interfejs, co w dzisiejszych czasach jest naprawdę ważne.

Pytanie 10

Na ilustracji zaprezentowano kabel

Ilustracja do pytania
A. S/FTP
B. U/UTP
C. U/FTP
D. F/STP
Jak się przyjrzymy różnym typom kabli, to widzimy, że ekranowanie ma spore znaczenie dla ich właściwości. Wybierając inne opcje jak U/UTP, F/STP czy U/FTP możemy się pomylić przez to, że nie rozumiemy dobrze ich budowy. U/UTP jest nieekranowany, więc jest bardziej narażony na zakłócenia elektromagnetyczne, co w miejscach, gdzie jest dużo sprzętu, może naprawdę pogorszyć jakość sygnału. F/STP ma ekran folii wokół każdej pary przewodów i jeszcze ogólny ekran z siatki, co daje mu jakiś poziom ochrony, ale i tak nie jest tak skuteczny jak S/FTP. U/FTP z kolei ma tylko folię wokół par, co czyni go nieco gorszym wyborem, gdyż w sytuacjach z silnymi zakłóceniami może nie spełnić oczekiwań. Wybierając kabel, warto zapamiętać, że zły wybór może prowadzić do problemów z jakością transmisji i niezawodnością sieci. Zrozumienie różnic w konstrukcji i ekranowaniu jest kluczowe, aby dobrze dopasować rozwiązania kablowe do wymagań środowiska.

Pytanie 11

Na ilustracji widoczny jest

Ilustracja do pytania
A. terminator BNC
B. zaślepka gniazda RJ-45
C. zastępczy wtyk RJ-45
D. zaślepka kabla światłowodowego
Terminator BNC jest niezbędnym elementem w systemach sieciowych wykorzystujących architekturę magistrali, takich jak stare sieci Ethernet 10Base2. Magistrale te wymagają zakończenia za pomocą terminatorów, które są rezystorami o rezystancji 50 Ohm, dopasowującymi impedancję linii przesyłowej, co zapobiega odbiciom sygnału. Odbicia mogą zakłócać transmisję danych, prowadząc do błędów komunikacji. W systemach takich jak Ethernet z terminatorami BNC, sygnał jest tłumiony na końcu kabla koncentrycznego, co zapewnia poprawne działanie sieci. Dzięki zastosowaniu poprawnego zakończenia sygnału, można uniknąć problemów z prędkością transmisji i jej stabilnością. W dzisiejszych czasach, chociaż technologia BNC została w dużej mierze zastąpiona nowoczesnym Ethernetem opartym na skrętce lub światłowodach, wiedza o terminatorach BNC jest wciąż istotna, szczególnie w kontekście specjalistycznych zastosowań jak systemy monitoringu wideo i przemysłowe układy pomiarowe, gdzie kable koncentryczne są nadal używane. Praktyczne zrozumienie zastosowania terminatorów BNC jest kluczowe dla techników utrzymania sieci i inżynierów odpowiedzialnych za starsze lub wyspecjalizowane systemy sieciowe.

Pytanie 12

W klasycznym adresowaniu, adres IP 74.100.7.8 przyporządkowany jest do

A. klasy D
B. klasy B
C. klasy A
D. klasy C
Adres IP 74.100.7.8 należy do klasy A, ponieważ pierwsza okteta (74) mieści się w zakresie od 1 do 126. Klasa A jest zarezerwowana dla dużych sieci i pozwala na przydzielenie znacznej liczby adresów IP, co czyni ją idealną dla organizacji, które potrzebują dużej liczby hostów. W adresowaniu klasowym, pierwsza okteta definiuje klasę adresu: klasa A (1-126), klasa B (128-191), klasa C (192-223), klasa D (224-239) i klasa E (240-255). Przykładowo, organizacje takie jak duże korporacje czy dostawcy usług internetowych często korzystają z klasy A, aby przydzielić adresy IP dla swoich serwerów i urządzeń. Znajomość klasyfikacji adresów IP jest istotna w kontekście routingu i zarządzania sieciami, gdyż pozwala na efektywne planowanie i wdrażanie architektury sieciowej, a także na minimalizację problemów związanych z konfliktem adresów. Klasa A wspiera również możliwość zastosowania CIDR (Classless Inter-Domain Routing), co umożliwia bardziej elastyczne zarządzanie przestrzenią adresową.

Pytanie 13

Adware to program komputerowy

A. bezpłatny bez żadnych ograniczeń
B. bezpłatny z wbudowanymi reklamami
C. płatny na zasadzie dobrowolnych wpłat
D. płatny po upływie określonego okresu próbnego
Adware, czyli to oprogramowanie, które wyświetla reklamy, często jest dostępne za darmo. No, ale trzeba pamiętać, że to właśnie te reklamy sprawiają, że programiści mogą na tym zarabiać. Często spotkać można różne aplikacje na telefonach, które w ten sposób działają. Wiadomo, że jak korzystasz z adware, to możesz trafić na mnóstwo irytujących reklam. Z drugiej strony, część z nich zbiera też dane o tym, jak korzystasz z aplikacji, żeby pokazywać Ci reklamy, które mogą Cię bardziej interesować. To może być i fajne, i dziwne, zależnie od tego, jak na to patrzysz. Jak używasz takich aplikacji, to warto rzucić okiem na ich zasady i być świadomym, na co się zgadzasz. Fajnie też mieć jakieś oprogramowanie zabezpieczające, które nieco ochroni Cię przed tymi niechcianymi reklamami.

Pytanie 14

Z jakiego typu pamięci korzysta dysk SSD?

A. pamięć półprzewodnikową flash
B. pamięć optyczną
C. pamięć ferromagnetyczną
D. pamięć bębnową
Wybór odpowiedzi związanej z pamięcią bębnową jest niepoprawny, ponieważ ta technologia opiera się na mechanicznych elementach, które obracają się, aby odczytać i zapisać dane na magnetycznym bębnie. Takie dyski, znane z przestarzałych systemów, są wolniejsze i bardziej podatne na awarie niż nowoczesne rozwiązania. Pamięć ferromagnetyczna, która również pojawia się w zestawieniu, odnosi się do technologii wykorzystywanej w tradycyjnych dyskach twardych, gdzie dane są przechowywane na wirujących talerzach, co wprowadza dodatkowe opóźnienia w dostępie do informacji. Pamięć optyczna, jak płyty CD czy DVD, różni się zasadniczo od pamięci flash, ponieważ wykorzystuje laser do odczytu i zapisu danych, co sprawia, że jest znacznie wolniejsza i mniej elastyczna w zastosowaniach, które wymagają szybkiego dostępu do dużych ilości danych. Wybierając niewłaściwe odpowiedzi, można nieświadomie wpłynąć na decyzje technologiczne, prowadząc do wyboru mniej efektywnych i przestarzałych rozwiązań. Zrozumienie różnic między tymi rodzajami pamięci jest kluczowe w kontekście optymalizacji wydajności systemów komputerowych oraz wyboru odpowiednich narzędzi do przechowywania danych, które spełnią wymagania nowoczesnych aplikacji.

Pytanie 15

Który z początkowych znaków w nazwie pliku w systemie Windows wskazuje na plik tymczasowy?

A. ~
B. #
C. &
D. *
Poprawna odpowiedź to znak tyldy (~), który w systemie Windows oznacza plik tymczasowy. Pliki tymczasowe są tworzone przez różne aplikacje w celu przechowywania danych tymczasowych, co pozwala na efektywniejsze zarządzanie pamięcią i przyspiesza procesy obliczeniowe. Znak ~ jest powszechnie stosowany w systemach operacyjnych do oznaczania plików, które mogą być używane przez aplikacje, ale nie są przeznaczone do trwałego przechowywania. Przykładem zastosowania plików tymczasowych może być edytor tekstu, który tworzy plik tymczasowy podczas edytowania dokumentu, co pozwala na przywrócenie danych w przypadku awarii programu. Stosowanie plików tymczasowych zgodnie z dobrą praktyką informatyczną zwiększa wydajność systemu oraz zabezpiecza przed utratą danych. Wiedza na temat plików tymczasowych jest istotna dla administratorów systemów, którzy chcą optymalizować działanie serwerów i stacji roboczych. Zrozumienie roli, jaką odgrywają pliki tymczasowe, jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi i zasobami w środowiskach komputerowych.

Pytanie 16

Interfejs SATA 2 (3 Gb/s) gwarantuje prędkość transferu

A. 375 MB/s
B. 750 MB/s
C. 300 MB/s
D. 150 MB/s
Wszystkie niepoprawne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowego zrozumienia zasad obliczania przepustowości interfejsu SATA 2. Odpowiedź sugerująca 150 MB/s jest znacząco zaniżona, co może wynikać z błędnego przeliczenia jednostek lub zrozumienia maksymalnej przepustowości. W przypadku SATA 2, teoretyczna maksymalna przepustowość wynosi 3 Gb/s, co przekłada się na 375 MB/s, a nie 150 MB/s. Odpowiedź 300 MB/s również jest błędna, ponieważ sugeruje, że istnieje limit wydajności pomiędzy 150 MB/s a 375 MB/s, co jest mylne. Przepustowość SATA 2 wynika z zastosowania technologii, która umożliwia transmitowanie danych w większych blokach, a także z zastosowania zaawansowanych protokołów przesyłania danych. Wreszcie odpowiedź 750 MB/s jest niepoprawna, ponieważ odnosi się do standardu SATA III, który podwaja przepustowość w porównaniu do SATA II. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków mogą obejmować pomylenie wersji interfejsu oraz niewłaściwe przeliczenie jednostek, co podkreśla znaczenie dokładnego zrozumienia specyfikacji technicznych urządzeń oraz ich zastosowań w praktyce.

Pytanie 17

Substancją używaną w drukarkach 3D jest

A. proszek węglowy.
B. filament.
C. środek katalityczny.
D. ciekły materiał.
Filament to materiał eksploatacyjny wykorzystywany w drukarkach 3D, najczęściej w technologii FDM (Fused Deposition Modeling). Jest to tworzywo w postaci cienkiego włókna, które jest podgrzewane i wytłaczane przez głowicę drukarki, tworząc obiekt warstwa po warstwie. Najpopularniejsze rodzaje filamentów to PLA (kwas polilaktyczny), ABS (akrylonitryl-butadien-styren) oraz PETG (tereftalan etylenu). Każdy z tych materiałów ma swoje unikalne właściwości: PLA jest biodegradowalny i łatwy w obróbce, ABS charakteryzuje się większą wytrzymałością i odpornością na wysokie temperatury, natomiast PETG łączy w sobie łatwość drukowania z wytrzymałością i odpornością chemiczną. Wybór odpowiedniego filamentu ma kluczowe znaczenie dla uzyskania wysokiej jakości wydruków oraz dla ich finalnego zastosowania, co czyni znajomość specyfiki różnych filamentów niezbędną dla każdego użytkownika drukarki 3D.

Pytanie 18

Aby zweryfikować integralność systemu plików w systemie Linux, które polecenie powinno zostać użyte?

A. mkfs
B. fstab
C. fsck
D. man
Polecenie 'fsck' (file system check) jest kluczowym narzędziem w systemach Linux, służącym do sprawdzania i naprawy błędów w systemie plików. Użycie 'fsck' pozwala na wykrycie uszkodzeń, które mogą powstać na skutek nieprawidłowego zamknięcia systemu, błędów sprzętowych lub błędów w oprogramowaniu. Przykładowo, gdy system plików zostanie zamontowany w trybie tylko do odczytu, 'fsck' może być użyte do sprawdzenia integralności systemu plików, co jest kluczowe dla zachowania danych. Narzędzie to obsługuje różne typy systemów plików, takie jak ext4, xfs czy btrfs, co czyni je wszechstronnym narzędziem w zarządzaniu serwerami i stacjami roboczymi. Dobre praktyki wskazują, że regularne korzystanie z 'fsck' jako części procedur konserwacyjnych może znacząco podnieść stabilność i bezpieczeństwo danych przechowywanych w systemach plików. Należy pamiętać, aby przed uruchomieniem 'fsck' odmontować system plików, co zapobiegnie dalszym uszkodzeniom.

Pytanie 19

Jednym z typowych symptomów mogących świadczyć o nadchodzącej awarii dysku twardego jest wystąpienie

A. trzech krótkich sygnałów dźwiękowych
B. komunikatu Diskette drive A error
C. błędów zapisu i odczytu dysku
D. komunikatu CMOS checksum error
Błędy zapisu i odczytu dysku są typowym sygnałem wskazującym na zbliżającą się awarię dysku twardego. Gdy dysk twardy zaczyna ulegać uszkodzeniu, jego mechanizmy zapisu i odczytu mogą nie działać prawidłowo, co prowadzi do problemów z dostępem do danych. Przykładem mogą być sytuacje, w których system operacyjny zwraca komunikaty o błędach podczas próby otwarcia plików lub kopiowania danych, co sugeruje, że dysk nie jest w stanie poprawnie odczytać lub zapisać informacji. W kontekście dobrych praktyk, regularne wykonywanie kopii zapasowych oraz monitorowanie stanu dysku za pomocą narzędzi diagnostycznych, takich jak S.M.A.R.T. (Self-Monitoring, Analysis, and Reporting Technology), może pomóc w wczesnym wykrywaniu problemów. Istotne jest również, aby użytkownicy byli świadomi oznak degradacji dysku, takich jak spowolnienie systemu, głośne dźwięki pracy dysku, czy też częste zawieszanie się aplikacji. Wczesna identyfikacja tych symptomów pozwala na podjęcie działań naprawczych lub wymiany sprzętu zanim dojdzie do całkowitej utraty danych.

Pytanie 20

Do bezprzewodowego przesyłania danych pomiędzy dwoma urządzeniami, z wykorzystaniem fal radiowych w paśmie ISM 2,4 GHz, służy interfejs

A. IEEE 1394
B. IrDA
C. Bluetooth
D. Fire Wire
Bluetooth to technologia, która doskonale nadaje się do bezprzewodowej komunikacji na krótkim dystansie, szczególnie właśnie w paśmie ISM 2,4 GHz. Standard ten – najczęściej spotykany w wersji 4.0, 5.0 lub nowszych – wykorzystuje modulację FHSS (Frequency Hopping Spread Spectrum), co pozwala na zmniejszenie zakłóceń i zwiększenie odporności transmisji. Praktycznie każdy smartfon, laptop czy słuchawki bezprzewodowe używają Bluetooth do szybkiego przesyłania plików, dźwięku, czy nawet łączenia się z urządzeniami typu smartwatch. Dużą zaletą tej technologii jest energooszczędność (szczególnie w wersji Low Energy) oraz łatwość parowania urządzeń, co jest cenione zarówno przez użytkowników prywatnych, jak i w zastosowaniach przemysłowych. Moim zdaniem Bluetooth stał się de facto standardem do przesyłania danych i sterowania na krótkie dystanse – znaleźć go można w klawiaturach, myszkach, systemach audio, samochodach, a nawet czujnikach IoT. Warto też pamiętać, że Bluetooth jest stale rozwijany – nowe wersje zwiększają nie tylko szybkość i zasięg, ale też bezpieczeństwo transmisji. Branża IT bardzo docenia tę technologię za wszechstronność i prostotę wdrożenia. Takie rozwiązania są zgodne z normami IEEE 802.15.1.

Pytanie 21

Grupa, w której członkom można nadawać uprawnienia jedynie w obrębie tej samej domeny, co domena nadrzędna lokalnej grupy domeny, nosi nazwę grupa

A. lokalna komputera
B. globalna
C. lokalna domeny
D. uniwersalna
Grupa lokalna domeny to typ grupy, której członkowie i uprawnienia są ograniczone do danej domeny. Oznacza to, że możesz przypisywać uprawnienia tylko w kontekście tej samej domeny, co jest zgodne z modelami zarządzania tożsamością i dostępem. Kluczowym zastosowaniem grup lokalnych domeny jest możliwość zarządzania dostępem do zasobów w sieci, co jest istotne w środowiskach korporacyjnych. Na przykład, jeśli masz zasoby, takie jak foldery lub drukarki, które powinny być dostępne tylko dla użytkowników tej samej domeny, wykorzystanie grup lokalnych domeny jest odpowiednim rozwiązaniem. Stosując grupy lokalne, administracja może łatwiej kontrolować dostęp do tych zasobów, co zwiększa bezpieczeństwo i efektywność zarządzania. W praktyce, grupy lokalne są często wykorzystywane w połączeniu z kontrolą dostępu opartą na rolach (RBAC), co pozwala na bardziej granularne zarządzanie uprawnieniami, zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa IT.

Pytanie 22

Jakie jest wynikiem dodawania liczb binarnych 1001101 oraz 11001 w systemie dwójkowym?

A. 1110001
B. 1101101
C. 1101100
D. 1100110
Często, jak wybierasz inne odpowiedzi, to wynika to z tego, że nie za bardzo rozumiesz, jak działa dodawanie w systemie binarnym. Na przykład, w odpowiedzi 1101100 ktoś mógł popełnić błąd, bo nie uwzględnił przeniesienia. Jak dodajesz 1+1, to masz 0 i przeniesienie 1, a może tego nie zauważyłeś. Z kolei odpowiedź 1110001 wygląda na zły wynik, bo wskazuje na pomyłkę przy dodawaniu bitów w wyższych miejscach. Pamiętaj, każda pozycja w systemie binarnym ma swoją wagę i musisz je zsumować poprawnie. Odpowiedź 1101101 też nie jest dobra, bo nie pokazuje, jak się prawidłowo dodaje. Często zdarza się myśleć, że binarny to to samo, co dziesiętny, a to nie to samo, bo dodawanie w binarnym ma swoje zasady, w tym przeniesienia. Zrozumienie tego jest mega ważne dla wszelkich obliczeń w informatyce oraz w pracy nad algorytmami.

Pytanie 23

Procesem nieodwracalnym, całkowicie uniemożliwiającym odzyskanie danych z dysku twardego, jest

A. przypadkowe usunięcie plików.
B. zerowanie dysku.
C. zatarcie łożyska dysku.
D. zalanie dysku.
Zerowanie dysku, znane też jako nadpisywanie zerami albo low-level format, to dziś jedna z najskuteczniejszych i najbardziej rekomendowanych metod trwałego usuwania danych z nośników magnetycznych (czyli typowych talerzowych dysków twardych). Polega na tym, że specjalne narzędzia – np. programy typu DBAN, Blancco czy nawet komendy systemowe jak 'dd' w Linuksie – nadpisują całą powierzchnię dysku ciągami zer (czasem też innymi wzorcami). Po wykonaniu takiej operacji odzyskanie jakichkolwiek plików staje się praktycznie niemożliwe, nawet z użyciem zaawansowanej elektroniki i laboratoriów informatyki śledczej. W standardach branżowych, np. amerykańskiego Departamentu Obrony (DoD 5220.22-M), takie metody są wskazane jako zgodne z wymogami bezpiecznego usuwania danych. W praktyce firmowej i w administracji publicznej taki sposób niszczenia informacji jest stosowany przed utylizacją czy sprzedażą sprzętu. Moim zdaniem to w ogóle podstawowa rzecz, którą powinien znać każdy, kto pracuje z danymi wrażliwymi – bo przypadkowe kasowanie czy nawet fizyczna awaria mechaniki wcale nie gwarantuje, że ktoś nie dostanie się do naszych danych. Swoją drogą, na nowoczesnych dyskach SSD rekomenduje się raczej używanie dedykowanej funkcji Secure Erase, bo zwykłe zerowanie nie zawsze działa w 100%. Ale dla klasycznych HDD – nie ma lepszej metody niż gruntowne zerowanie.

Pytanie 24

Obecnie pamięci podręczne drugiego poziomu procesora (ang. "L-2 cache") są zbudowane z układów pamięci

A. SRAM
B. ROM
C. EEPROM
D. DRAM
Odpowiedzi ROM, DRAM i EEPROM nie są prawidłowe w kontekście pamięci podręcznych drugiego poziomu. ROM (Read-Only Memory) to pamięć, która jest przeznaczona głównie do przechowywania stałych danych, takich jak oprogramowanie układowe. Ze względu na swoją naturę, ROM nie jest odpowiedni do dynamicznego przechowywania danych, które często się zmieniają w trakcie pracy procesora. Z kolei DRAM (Dynamic Random-Access Memory) jest wykorzystywana głównie jako pamięć główna w systemach komputerowych, a nie w pamięciach cache. DRAM wymaga ciągłego odświeżania, co wprowadza dodatkowe opóźnienia, które są nieakceptowalne w kontekście pamięci podręcznej, gdzie kluczowe jest szybkie dostarczanie danych do procesora. Zastosowanie EEPROM (Electrically Erasable Programmable Read-Only Memory) również nie jest właściwe, ponieważ ta technologia jest przeznaczona do przechowywania danych, które muszą być programowane i kasowane elektrycznie, co czyni ją zbyt wolną dla pamięci cache. Typowy błąd myślowy prowadzący do wyboru błędnych odpowiedzi to mylenie różnych typów pamięci ze względu na ich przeznaczenie i charakterystykę działania. Stosowanie pamięci RAM w kontekście pamięci podręcznej powinno być oparte na zrozumieniu wymagań dotyczących szybkości, opóźnień i efektywności energetycznej, co podkreśla znaczenie wyboru SRAM w tej roli.

Pytanie 25

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.
B. wybraniem pliku z obrazem dysku.
C. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.
D. dodaniem drugiego dysku twardego.
Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 26

Jakie zakresy adresów IPv4 mogą być używane jako adresy prywatne w lokalnej sieci?

A. 200.186.0.0 ÷ 200.186.255.255
B. 168.172.0.0 ÷ 168.172.255.255
C. 172.16. 0.0 ÷ 172.31.255.255
D. 127.0.0.0 ÷ 127.255.255.255
Zakres adresów IPv4 od 172.16.0.0 do 172.31.255.255 jest jednym z trzech standardowo zarezerwowanych zakresów adresów prywatnych, które mogą być używane w sieciach lokalnych. Zgodnie z dokumentem RFC 1918, te adresy nie są routowane w Internecie, co oznacza, że ich użycie wewnątrz sieci lokalnej nie wpływa na globalny ruch internetowy. Przykład zastosowania to stworzenie lokalnej sieci w biurze, gdzie wszystkie urządzenia (komputery, drukarki, smartfony) mogą korzystać z adresów w tym zakresie. Dzięki temu możliwe jest zbudowanie infrastruktury sieciowej, która nie wymaga wykupu publicznych adresów IP, co może znacząco obniżyć koszty. Użycie prywatnych adresów IP wymaga jednak zastosowania mechanizmów, takich jak NAT (Network Address Translation), aby umożliwić dostęp tych urządzeń do Internetu. Warto zauważyć, że inne zarezerwowane zakresy adresów prywatnych to 10.0.0.0 do 10.255.255.255 oraz 192.168.0.0 do 192.168.255.255. Te standardy są powszechnie stosowane w praktyce, co sprawia, że ich znajomość jest kluczowa dla każdego specjalisty zajmującego się sieciami komputerowymi.

Pytanie 27

Jakie będą całkowite wydatki na materiały potrzebne do stworzenia 20 kabli połączeniowych typu patchcord, z których każdy ma długość 1,5m, jeśli cena 1 metra bieżącego kabla wynosi 1zł, a cena wtyku to 50 gr?

A. 60 zł
B. 40 zł
C. 50 zł
D. 30 zł
Aby obliczyć łączny koszt materiałów do wykonania 20 kabli połączeniowych typu patchcord o długości 1,5 m każdy, musimy najpierw określić, ile kabla i wtyków potrzebujemy. Każdy kabel ma długość 1,5 m, więc do 20 kabli potrzebujemy 20 * 1,5 m = 30 m kabla. Koszt 1 metra kabla wynosi 1 zł, więc 30 m będzie kosztować 30 zł. Ponadto każdy kabel wymaga dwóch wtyków (jeden na każdym końcu), co oznacza, że potrzebujemy 20 * 2 = 40 wtyków. Koszt jednego wtyku to 0,50 zł, więc 40 wtyków kosztuje 40 * 0,50 zł = 20 zł. Łączny koszt materiałów to 30 zł (za kabel) + 20 zł (za wtyki) = 50 zł. Taka kalkulacja jest zgodna z dobrą praktyką w inżynierii, gdzie zawsze należy dokładnie oszacować koszty materiałów przed rozpoczęciem pracy, co pozwala na lepsze zarządzanie budżetem i zasobami.

Pytanie 28

Jak nazywa się współpracujące z monitorami CRT urządzenie wskazujące z końcówką wyposażoną w światłoczuły element, która poprzez dotknięcie ekranu monitora powoduje przesłanie sygnału do komputera, umożliwiając w ten sposób lokalizację kursora?

A. Pióro świetlne.
B. Ekran dotykowy.
C. Touchpad.
D. Trackball.
Pióro świetlne to naprawdę ciekawe i dosyć już historyczne rozwiązanie – jedno z tych, które kiedyś wydawały się wręcz nowatorskie. Tak, pióro świetlne (ang. light pen) to urządzenie, które współpracowało głównie z monitorami CRT i pozwalało na interaktywną obsługę komputera poprzez dotykanie końcówką ekranu. Zasada działania opiera się na fotoczujniku wbudowanym w końcówkę pióra, który rejestruje błysk światła emitowany przez kineskop w określonym punkcie ekranu. Dzięki temu komputer mógł dokładnie zlokalizować, gdzie pojawił się sygnał, i precyzyjnie określić pozycję kursora. Takie rozwiązanie było szeroko wykorzystywane w latach 80. i 90., szczególnie w zastosowaniach profesjonalnych, jak np. projektowanie techniczne CAD, niektóre systemy medyczne czy nawet obsługa prostych gier. Moim zdaniem to świetny przykład, jak inżynierowie próbowali maksymalnie wykorzystać możliwości dostępnych wtedy technologii. W dzisiejszych czasach pióra świetlne zostały praktycznie wyparte przez bardziej zaawansowane technologie ekranów dotykowych i tabletów graficznych, ale ich zasada działania to klasyka inżynierii komputerowej. Warto zauważyć, że ich funkcjonowanie wymagało precyzyjnej synchronizacji z wyświetlaniem obrazu na ekranie, co – szczególnie na szybkich monitorach – nie było takie proste do ogarnięcia. Podsumowując: pióro świetlne było pierwszym naprawdę interaktywnym narzędziem do wskazywania na ekranie CRT. Tego typu wiedza przydaje się, jeśli ktoś interesuje się historią interfejsów użytkownika albo myśli o pracy z nietypowymi, starszymi systemami komputerowymi.

Pytanie 29

Wartość sumy liczb binarnych 1010 i 111 zapisana w systemie dziesiętnym to

A. 16
B. 18
C. 17
D. 19
Odpowiedź 17 jest poprawna, ponieważ suma liczb binarnych 1010 i 111 wymaga najpierw przekształcenia tych liczb do systemu dziesiętnego. Liczba binarna 1010 odpowiada liczbie dziesiętnej 10, a liczba 111 to 7 w systemie dziesiętnym. Dodając te dwie wartości, otrzymujemy 10 + 7 = 17. W praktyce, zrozumienie konwersji między systemami liczbowymi jest kluczowe w programowaniu oraz inżynierii komputerowej, gdzie często operujemy na danych w różnych formatach. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest programowanie niskopoziomowe, gdzie manipulacje bitami są powszechne. Warto również zauważyć, że w kontekście standardów branżowych, umiejętność dokładnego obliczania wartości w różnych systemach liczbowych jest fundamentalna, np. w systemach cyfrowych lub podczas projektowania algorytmów w językach niskiego poziomu, takich jak assembler. Dlatego umiejętność ta jest niezwykle cenna w codziennej pracy programisty.

Pytanie 30

Wskaż rodzaj wtyczki zasilającej, którą należy podłączyć do napędu optycznego podczas montażu komputera.

Ilustracja do pytania
A. A
B. C
C. D
D. B
Podczas analizy różnych typów złączy zasilających można napotkać na kilka typowych błędów wynikających z niewłaściwego rozpoznania ich zastosowania. Jednym z kluczowych złączy które nie jest odpowiednie do podłączenia napędu optycznego jest złącze ATX pokazane jako opcja B. Złącze ATX służy głównie do zasilania płyty głównej i dostarcza różne napięcia potrzebne do pracy procesora i innych komponentów. Często przez swoją wielkość i złożoność wtyk ATX jest mylony z innymi złączami jednak jego specyficzna budowa i liczba pinów jednoznacznie wskazują na jego zastosowanie w obrębie głównego zasilania płyty głównej co wyklucza jego zastosowanie przy napędach optycznych. Kolejnym przykładem błędnego złącza jest złącze PCIe widoczne jako opcja C często używane do zasilania kart graficznych które wymagają dodatkowej mocy. Złącze to dostarcza napięcia 12V i jest wyprofilowane w sposób umożliwiający jego łatwe łączenie z kartami graficznymi które wymagają znacznie większego zasilania niż napędy optyczne. Ostatnim nieprawidłowym odpowiednikiem jest złącze Molex oznaczone jako opcja D jest to standardowe starsze złącze zasilające powszechnie stosowane w komputerach lat 90-tych i wczesnych 2000-tych do zasilania różnych komponentów takich jak dyski twarde i wentylatory. Choć złącze to może zasilać niektóre starsze napędy optyczne jego stosowanie w nowoczesnych systemach jest ograniczone i niezgodne z aktualnymi standardami SATA. Każde z tych złączy ma specyficzne zastosowanie w systemach komputerowych i ich niewłaściwe użycie może prowadzić do problemów z zasilaniem lub uszkodzenia komponentów co podkreśla wagę prawidłowego doboru złączy podczas montażu zestawu komputerowego. Wybór odpowiedniego złącza jest kluczowy dla zapewnienia stabilnej i bezpiecznej pracy systemu komputerowego.

Pytanie 31

W przedsiębiorstwie zainstalowano pięć komputerów z adresami kart sieciowych zawartymi w tabeli. W związku z tym można wyróżnić

Adres IPMaska
10.1.61.10255.255.0.0
10.1.61.11255.255.0.0
10.3.63.20255.255.0.0
10.3.63.21255.255.0.0
10.5.63.10255.255.0.0
A. 2 podsieci
B. 3 podsieci
C. 5 podsieci
D. 1 sieć
Zrozumienie liczby możliwych podsieci w danej konfiguracji wymaga analizy maski podsieci oraz klasy adresów IP. W przypadku maski 255.255.0.0 mamy do czynienia z siecią klasy B, gdzie pierwsze dwa oktety określają część sieciową, a pozostałe dwa oktety pozwalają na określenie hostów. Adresy przedstawione w pytaniu należą do zakresów różnych podsieci: 10.1.x.x, 10.3.x.x i 10.5.x.x, co wskazuje na trzy oddzielne podsieci. Błędnym podejściem jest myślenie, że każdy unikalny adres IP lub karta sieciowa automatycznie oznacza oddzielną podsieć. Często spotykanym błędem jest również założenie, że wszystkie adresy IP muszą tworzyć jedną dużą sieć, co neguje możliwości oferowane przez subnetting. Subnetting pozwala na efektywne zarządzanie dużymi zasobami adresowymi przez ich podział na mniejsze, bardziej zarządzalne segmenty, co jest szczególnie przydatne w środowiskach korporacyjnych i przy rozproszonych topologiach sieciowych. Ostatecznie, zrozumienie i poprawna interpretacja maski podsieci jest kluczowa dla właściwej klasyfikacji i organizacji sieci komputerowej, co przekłada się na wydajność i bezpieczeństwo operacyjne.

Pytanie 32

Która z grup w systemie Windows Serwer dysponuje najmniejszymi uprawnieniami?

A. Wszyscy
B. Administratorzy
C. Operatorzy kont
D. Użytkownicy
Odpowiedzi wskazujące na grupy "Operatorzy kont", "Użytkownicy" oraz "Administratorzy" nie są poprawne, ponieważ każda z tych grup ma przypisane znacznie większe uprawnienia niż grupa "Wszyscy". Operatorzy kont mają możliwość zarządzania kontami użytkowników i mogą wykonywać określone operacje administracyjne, co czyni ich rolę bardziej odpowiedzialną i pozwala na potencjalne wprowadzenie zmian w systemie. Użytkownicy, w zależności od przypisanych uprawnień, mogą mieć dostęp do różnych zasobów i aplikacji, co również przekłada się na szerszy zakres uprawnień w porównaniu do grupy "Wszyscy". Administratorzy, z kolei, mają pełne uprawnienia do zarządzania systemem, co oznacza, że mogą wprowadzać zmiany w konfiguracji systemowej, instalować oprogramowanie oraz zarządzać bezpieczeństwem sieci. Często mylnie zakłada się, że wszystkie grupy użytkowników mają podobny poziom uprawnień, co może prowadzić do nieprawidłowego zarządzania dostępem i ryzyka związane z bezpieczeństwem. Właściwe zrozumienie ról i uprawnień przydzielanych grupom użytkowników jest kluczowe dla ochrony zasobów systemowych. W związku z tym, dla zapewnienia skutecznej polityki bezpieczeństwa, należy dokładnie przemyśleć przypisanie odpowiednich ról i uprawnień na podstawie zasad bezpieczeństwa oraz dobrych praktyk branżowych.

Pytanie 33

Z powodu uszkodzenia kabla typu skrętka utracono dostęp między przełącznikiem a stacją roboczą. Który instrument pomiarowy powinno się wykorzystać, aby zidentyfikować i naprawić problem bez wymiany całego kabla?

A. Analizator widma
B. Multimetr
C. Reflektometr TDR
D. Miernik mocy
Reflektometr TDR (Time Domain Reflectometer) to specjalistyczne urządzenie, które służy do lokalizacji uszkodzeń w kablach, takich jak skrętka. Działa ono na zasadzie wysyłania impulsu elektrycznego wzdłuż kabla, a następnie analizowania sygnału odbitego. Dzięki temu można dokładnie określić miejsce, w którym wystąpiła przerwa lub uszkodzenie, co pozwala na precyzyjne i efektywne naprawy bez konieczności wymiany całego kabla. Przykładem zastosowania reflektometru TDR może być sytuacja, gdy w biurze występują problemy z połączeniem sieciowym. Używając TDR, technik szybko zidentyfikuje, na jakiej długości kabla znajduje się problem, co znacznie skraca czas naprawy. W branżowych standardach, takich jak ISO/IEC 11801, podkreśla się znaczenie stosowania narzędzi, które minimalizują przestoje w działaniu sieci, a reflektometr TDR jest jednym z kluczowych urządzeń, które wspierają te działania.

Pytanie 34

Na skutek użycia polecenia ipconfig uzyskano konfigurację przedstawioną na ilustracji. Jaki jest adres IP stacji roboczej, która została poddana testom?

Sufiks DNS konkretnego połączenia :
Opis. . . . . . . . . . . . . . . : Realtek RTL8168C(P)/8111C(P)
                                    PCI-E Gigabit Ethernet NIC
Adres fizyczny. . . . . . . . . . : 00-1F-D0-A5-0B-57
DHCP włączone . . . . . . . . . . : Tak
Autokonfiguracja włączona . . . . : Tak
Adres IP. . . . . . . . . . . . . : 192.168.0.11
Maska podsieci. . . . . . . . . . : 255.255.255.0
Brama domyślna. . . . . . . . . . : 192.168.0.1
Serwer DHCP . . . . . . . . . . . : 192.168.0.1
Serwery DNS . . . . . . . . . . . : 62.21.99.95
A. 192.168.0.11
B. 192.168.0.1
C. 255.255.255.0
D. 62.21.99.95
Adres IP 192.168.0.11 jest prawidłowy ponieważ przedstawia lokalny adres przyznawany urządzeniom w sieci prywatnej używającej przestrzeni adresowej 192.168.0.0/24. Ten zakres adresów jest powszechnie stosowany w sieciach domowych i biurowych zgodnie z normą RFC 1918 co zapobiega konflikcie z publicznymi adresami IP w Internecie. Konfiguracja IP przedstawiona na rysunku pokazuje że stacja robocza jest poprawnie skonfigurowana w ramach tej podsieci a router prawdopodobnie działa jako brama domyślna o adresie 192.168.0.1. Adresy IP w tej przestrzeni adresowej są przypisywane przez serwery DHCP lub konfigurowane ręcznie co umożliwia łatwe zarządzanie urządzeniami w sieci. Adres IP 192.168.0.11 wskazuje na urządzenie wewnętrzne co oznacza że inne urządzenia w tej samej sieci mogą się z nim komunikować bez potrzeby translacji adresów. Zrozumienie konfiguracji adresów IP jest kluczowe dla utrzymania wydajnej i bezpiecznej sieci komputerowej a wybór odpowiednich zakresów adresów jest podstawą dobrych praktyk w branży IT.

Pytanie 35

Do stworzenia projektu sieci komputerowej dla obiektu szkolnego najlepiej użyć edytora grafiki wektorowej, którym jest oprogramowanie

A. MS Excel
B. MS Publisher
C. AutoCad
D. Adobe Photoshop
AutoCAD jest zaawansowanym narzędziem do projektowania i rysowania, które jest powszechnie wykorzystywane w branży architektonicznej oraz inżynieryjnej. To oprogramowanie pozwala na tworzenie precyzyjnych rysunków technicznych i schematów, co czyni je idealnym narzędziem do projektowania sieci komputerowych w budynkach, takich jak szkoły. Dzięki możliwości pracy w przestrzeni 2D oraz 3D, AutoCAD umożliwia projektantom dokładne odwzorowanie układu pomieszczeń, rozmieszczenia urządzeń sieciowych oraz sprawne planowanie tras kablowych. Dodatkowo, AutoCAD wspiera różne standardy branżowe, co pozwala na efektywną współpracę z innymi systemami i projektami. Przykładowo, w projekcie sieci szkolnej można wykorzystać AutoCAD do wizualizacji lokalizacji punktów dostępu Wi-Fi oraz switchy, co ułatwia późniejsze instalacje oraz konserwację sieci. Warto również zaznaczyć, że umiejętność posługiwania się AutoCAD-em jest często wymagana przez pracodawców w branży inżynieryjnej i budowlanej.

Pytanie 36

Które z poniższych stwierdzeń odnosi się do sieci P2P – peer to peer?

A. Wymaga istnienia centralnego serwera z odpowiednim oprogramowaniem
B. Udostępnia jedynie zasoby na dysku
C. Komputer w tej sieci może jednocześnie działać jako serwer i klient
D. Jest to sieć zorganizowana w strukturę hierarchiczną
Sieci P2P (peer to peer) charakteryzują się tym, że każdy komputer w sieci może pełnić zarówno rolę klienta, jak i serwera. W praktyce oznacza to, że użytkownicy mogą zarówno udostępniać swoje zasoby, jak i korzystać z zasobów innych użytkowników. Przykładem zastosowania tej architektury jest popularny system wymiany plików BitTorrent, w którym każdy uczestnik pobiera fragmenty pliku od innych użytkowników, jednocześnie dzieląc się swoimi fragmentami z innymi. Ta decentralizacja przyczynia się do większej efektywności oraz odporności na awarie, ponieważ nie ma jednego punktu, którego awaria mogłaby zakłócić cały system. Dzięki temu P2P jest często wykorzystywane w aplikacjach takich jak gry online, komunikatory, a także w systemach blockchain. Z praktycznego punktu widzenia, wykorzystanie modelu P2P pozwala na zwiększenie przepustowości sieci oraz lepsze wykorzystanie posiadanych zasobów, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami zarządzania sieciami.

Pytanie 37

Aby zwiększyć bezpieczeństwo prywatnych danych podczas przeglądania stron WWW, zaleca się dezaktywację w ustawieniach przeglądarki

A. funkcji zapamiętywania haseł
B. monitów o uruchamianiu skryptów
C. blokowania okienek typu popup
D. powiadamiania o nieaktualnych certyfikatach
Wyłączenie monitów dotyczących uruchamiania skryptów w przeglądarkach internetowych może wydawać się korzystne z perspektywy uproszczenia przeglądania stron. Niemniej jednak, takie podejście może prowadzić do istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa. Skrypty, zarówno te stworzone z zamiarem poprawy funkcjonalności strony, jak i złośliwe, mogą znacząco wpływać na doświadczenie użytkownika. Wyłączając monity, użytkownik może przypadkowo uruchomić szkodliwy kod, co może prowadzić do kradzieży danych lub infekcji złośliwym oprogramowaniem. Ponadto, powiadomienia o wygasłych certyfikatach są kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa podczas przeglądania stron zabezpieczonych certyfikatami SSL. Ignorowanie tych powiadomień może prowadzić do nieświadomego przeglądania niebezpiecznych lub podrabianych stron, co zwiększa ryzyko utraty danych. Blokada wyskakujących okienek również jest istotna, ponieważ wiele złośliwych stron wykorzystuje takie okna do wyłudzania informacji lub zainfekowania urządzenia. Często użytkownicy nie zdają sobie sprawy, że takie okna mogą być nośnikiem niebezpiecznych treści. Warto zatem zrozumieć, że każde z tych ustawień ma swoje znaczenie i powinno być używane zgodnie z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa, aby zminimalizować ryzyko i chronić swoje dane osobowe.

Pytanie 38

Nośniki informacji, takie jak dysk twardy, gromadzą dane w jednostkach określanych jako sektory, których rozmiar wynosi

A. 1024KB
B. 512KB
C. 128B
D. 512B
Wybór takich rozmiarów, jak 128B, 1024KB czy 512KB, pokazuje, że można pomylić podstawowe pojęcia o przechowywaniu danych. Odpowiedź 128B nie trzyma się, bo to nie jest rozmiar sektora w nowoczesnych dyskach twardych. Mniejsze sektory byłyby mało wydajne w kontekście operacji I/O, a ich użycie mogłoby prowadzić do fragmentacji. 1024KB to też nie to, bo 1MB przekracza tradycyjne rozmiary sektorów. Z kolei 512KB to już bardzo duży rozmiar, bo to więcej niż pięć razy standardowy sektor, więc nie pasuje do realiów branży. Wygląda na to, że tu mamy do czynienia z pomyłkami w podstawowych pojęciach dotyczących wielkości danych. Zrozumienie, jaki jest standardowy rozmiar sektora, to kluczowa wiedza dla zarządzania danymi i efektywności operacji na dyskach, co jest podstawą działania każdego systemu informatycznego.

Pytanie 39

Jakie napięcie jest dostarczane przez płytę główną do pamięci typu SDRAM DDR3?

A. 1,5V
B. 3,3V
C. 2,5V
D. 1,2V
Odpowiedź 1,5V jest prawidłowa, ponieważ pamięci SDRAM DDR3 są zaprojektowane do pracy przy napięciu zasilania wynoszącym właśnie 1,5V. To napięcie jest kluczowe dla zapewnienia odpowiedniej wydajności oraz stabilności operacyjnej tych modułów pamięci. Pamięci DDR3 w porównaniu do wcześniejszych standardów, takich jak DDR2, charakteryzują się zmniejszonym napięciem, co pozwala na niższe zużycie energii oraz mniejsze wydzielanie ciepła. Przykładowo, przy pracy w aplikacjach wymagających intensywnego przetwarzania danych, jak w grach komputerowych czy obliczeniach inżynieryjnych, niższe napięcie przyczynia się do zwiększenia efektywności energetycznej systemu. Dodatkowo, standardy JEDEC definiują specyfikacje dla różnych typów pamięci, a DDR3 jest jednym z najczęściej stosowanych w nowoczesnych systemach komputerowych. Zastosowanie odpowiedniego napięcia zasilania jest kluczowe dla uniknięcia problemów z kompatybilnością, co jest szczególnie ważne w środowiskach o dużej różnorodności sprzętowej.

Pytanie 40

Komputer posiada mysz bezprzewodową, ale kursor nie porusza się gładko, tylko "skacze" na ekranie. Możliwą przyczyną problemu z urządzeniem może być

A. brak zasilania.
B. awaria mikroprzełącznika.
C. wyczerpywanie się baterii zasilającej.
D. uszkodzenie prawego przycisku.
Wyczerpywanie się baterii zasilającej może być kluczowym czynnikiem wpływającym na nieprawidłowe działanie myszy bezprzewodowej. Gdy poziom naładowania baterii spada, sygnał wysyłany przez mysz do odbiornika staje się niestabilny, co prowadzi do 'skakania' kursora na ekranie. W takich sytuacjach warto zastosować baterie alkaliczne lub litowe, które charakteryzują się dłuższą żywotnością w porównaniu do standardowych baterii. Dobre praktyki obejmują regularne monitorowanie stanu naładowania baterii oraz wymianę ich w regularnych odstępach czasu, aby uniknąć takich problemów. Dodatkowo, korzystanie z energii słonecznej lub akumulatorów o dużej pojemności, które można ładować, to rozwiązania sprzyjające wydajności i zrównoważonemu rozwojowi. Warto także pamiętać, że niektóre modele myszy oferują funkcje oszczędzania energii, które mogą pomóc w przedłużeniu czasu pracy na jednym naładowaniu.