Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik pojazdów samochodowych
Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Data rozpoczęcia: 21 lutego 2026 18:40
Data zakończenia: 21 lutego 2026 18:53

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakim przyrządem pomiarowym powinno się zastąpić badany czujnik ciśnienia oleju, aby potwierdzić jego prawidłowość działania?

A. Manometrem

B. Refraktometrem

C. Pirometrem

D. Barometrem

Manometr to odpowiedni przyrząd kontrolno-pomiarowy do weryfikacji wskazań czujnika ciśnienia oleju. Jego głównym zadaniem jest pomiar ciśnienia gazów lub cieczy, co czyni go idealnym narzędziem do oceny poprawności działania czujników ciśnienia. Manometry stosowane są w różnych dziedzinach, w tym w motoryzacji, hydraulice czy technologii procesowej. Standardowe manometry są kalibrowane zgodnie z normami takimi jak PN-EN 837-1, co zapewnia ich dokładność i niezawodność. W praktyce, jeśli manometr wskazuje wartości zgodne z danymi odczytanymi z czujnika, można uznać, że czujnik działa prawidłowo. W przypadku rozbieżności należy przeprowadzić dalsze analizy, aby ustalić, czy problem leży w czujniku, czy w manometrze. Dzięki manometrom możliwe jest także monitorowanie ciśnienia w systemach hydraulicznych, co jest kluczowe dla zapewnienia ich efektywności i bezpieczeństwa.

Pytanie 2

Reperacja tarczy hamulcowej, której bicie osiowe przekracza dozwolone wartości, polega na

A. wyprostowaniu

B. frezowaniu

C. osiowaniu

D. przetaczaniu

Przetaczanie tarczy hamulcowej to proces, który pozwala na przywrócenie jej prawidłowego kształtu i grubości, eliminując bicie osiowe, które może wpływać na jakość hamowania. W trakcie przetaczania, tarcza jest obrabiana na specjalnej maszynie, co pozwala na usunięcie materiału w miejscach, gdzie występują nierówności. To zyskuje szczególne znaczenie, gdy tarcza jest już zużyta, a jej wymiana na nową nie jest konieczna, co jest korzystne z perspektywy ekonomicznej i ekologicznej. Przetaczanie tarcz hamulcowych powinno być przeprowadzane zgodnie z normami przemysłowymi, które określają minimalne grubości tarcz oraz tolerancje bicia, co zapewnia nie tylko bezpieczeństwo, ale i komfort jazdy. Dobre praktyki branżowe sugerują, aby przetaczanie wykonywać w wyspecjalizowanych warsztatach, gdzie fachowcy mają odpowiedni sprzęt oraz doświadczenie. Dzięki temu można uniknąć błędów, które mogłyby prowadzić do dalszego zużycia układu hamulcowego oraz zagrożenia dla bezpieczeństwa pojazdu.

Pytanie 3

Częścią mechaniczną układu hamulcowego jest

A. cylinderek hamulcowy

B. korektor siły hamowania

C. dźwignia hamulca ręcznego

D. zbiornik płynu hamulcowego

Dźwignia hamulca ręcznego to naprawdę klasyczny przykład elementu mechanicznego układu hamulcowego. Jej rola polega na tym, że bezpośrednio przekazuje siłę z ręki kierowcy na elementy hamulca, najczęściej przez układ linek. Praktycznie każdy, kto miał do czynienia z pracą przy starszych samochodach albo pojazdach użytkowych, widział, że to właśnie dźwignia – poprzez liny stalowe – uruchamia szczęki hamulcowe w bębnach lub zaciski hamulcowe, jeśli system jest bardziej nowoczesny. Moim zdaniem, warto zauważyć, że ta część nie korzysta z płynu, ciśnienia hydraulicznego ani elektroniki – działa czysto mechanicznie, co jest jej ogromnym plusem w sytuacjach awaryjnych. W podręcznikach branżowych i na kursach dla mechaników zawsze podkreśla się, że „ręczny” to ostatnia linia obrony, bo jest niezależny od hydrauliki i elektroniki. Odpowiednie smarowanie i regulacja linek to podstawa – zaniedbania szybko prowadzą do usterki. Często spotykałem się z opinią, że mechaniczny hamulec postojowy jest bardziej niezawodny niż wersje elektryczne. Zresztą, zgodnie z normami bezpieczeństwa, każdy pojazd musi mieć mechaniczny układ do zatrzymania pojazdu w przypadku awarii głównego systemu hamulcowego. Najlepiej to widać zimą – jak ci się zapiecze linka, to od razu czujesz, że coś poszło nie tak. Tak czy inaczej, dźwignia hamulca ręcznego to kwintesencja mechaniki w hamulcach.

Pytanie 4

Na rysunku przedstawiono mechanika, który

A. używa podstawki warsztatowej w celu zmniejszenia obciążeń kręgosłupa.

B. sprawdza luzy w zawieszeniu pojazdu przy pomocy szarpaka.

C. sprawdza luzy w łożysku piasty.

D. przystąpił do doważania koła.

Na rysunku widać mechanika siedzącego na mobilnym stołku/skrzyńce warsztatowej naprzeciwko koła pojazdu. Taka pozycja robocza jest typowa właśnie przy doważaniu koła już zamontowanego na samochodzie, po wcześniejszym wyważeniu go na wyważarce stacjonarnej. W praktyce wygląda to tak, że koło jest najpierw wyważane na maszynie, a potem mechanik podjeżdża na takim siedzisku, obraca kołem ręcznie, sprawdza położenie ciężarków, ewentualnie dokleja lub dobija ciężarki korekcyjne i kontroluje ewentualne bicie promieniowe albo osiowe. Często wykonuje się też tzw. doważanie na pojeździe, szczególnie w starszych warsztatach albo przy specyficznych felgach, gdzie ważny jest cały zespół: piasta, tarcza hamulcowa, felga i opona. Moim zdaniem to jedno z tych zadań, gdzie wygodna, stabilna pozycja ma ogromne znaczenie – mechanik siedzi nisko przy kole, ma dobrą kontrolę wzrokową i manualną, a jednocześnie nie przeciąża kręgosłupa ciągłym schylaniem. Dobra praktyka warsztatowa mówi, że po każdej ingerencji w układ kół (wymiana opon, naprawa opony, zmiana felg) należy wykonać wyważanie, a w razie występowania drgań kierownicy lub nadwozia przy określonych prędkościach – właśnie doważanie i ponowną kontrolę. Prawidłowo wykonane doważanie koła wpływa nie tylko na komfort jazdy, ale też na trwałość elementów zawieszenia, łożysk piast, sworzni i amortyzatorów, bo eliminuje dodatkowe, cykliczne obciążenia dynamiczne. W wielu serwisach stosuje się też dodatkowo próbę drogową po wyważeniu, żeby potwierdzić, że drgania faktycznie zniknęły – to jest taka codzienna, realna procedura, a nie tylko teoria z podręcznika.

Pytanie 5

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 6

Urządzenie (elektryczne bądź hydrodynamiczne) służące do długotrwałego hamowania pojazdu, stosowane w samochodach ciężarowych o dużej ładowności i w autobusach, to

A. dyfuzor.

B. rekuperator.

C. rezonator.

D. retarder.

Pojęcie „retarder” w transporcie ciężkim jest dość charakterystyczne i warto je mieć dobrze „oswojone”. Retarder to dodatkowe, pomocnicze urządzenie hamujące, najczęściej elektryczne albo hydrodynamiczne, montowane w samochodach ciężarowych, autobusach i autokarach. Jego główne zadanie to długotrwałe hamowanie pojazdu, szczególnie na długich zjazdach, bez przegrzewania zasadniczego układu hamulcowego kół. W praktyce wygląda to tak, że kierowca ustawia odpowiedni stopień retardera i pojazd wytraca prędkość, a klasyczne hamulce zasadnicze są wtedy tylko „dodatkiem” do wyhamowania do zera lub awaryjnego zatrzymania. Z mojego doświadczenia bardzo dobrym nawykiem, którego uczą instruktorzy i przepisy eksploatacyjne przewoźników, jest używanie retardera zawsze przed hamulcami zasadniczymi przy długich zjazdach z gór, bo to ogranicza ryzyko fadingu, czyli spadku skuteczności hamulców wskutek przegrzania okładzin i tarcz. Hydrodynamiczny retarder wykorzystuje opór cieczy roboczej w specjalnej obudowie z wirnikiem, a elektryczny opiera się na zjawisku hamowania elektrodynamicznego (prądy wirowe). W obu przypadkach energia kinetyczna pojazdu zamienia się na ciepło, ale nie w tarczach kół, tylko w osobnym urządzeniu, często z własnym układem chłodzenia. To rozwiązanie poprawia bezpieczeństwo, wydłuża żywotność klocków i tarcz, a także jest zgodne z dobrymi praktykami eksploatacji pojazdów ciężkich, jakie można znaleźć w instrukcjach producentów autobusów i ciężarówek oraz w zaleceniach szkoleń kierowców zawodowych. Dlatego właśnie poprawną odpowiedzią jest retarder.

Pytanie 7

Podczas naprawy pojazdu został wymieniony filtr paliwa, filtr kabinowy oraz komplet klocków hamulcowych osi przedniej. Koszt jednej roboczogodziny to 90,00 zł netto. Oblicz całkowity koszt naprawy netto.

Lp.	wykaz części	cena netto [zł]
1.	olej silnikowy 4l	125,00
2.	filtr oleju	45,00
3.	filtr kabinowy	85,00
4.	filtr paliwa	115,00
5.	klocki hamulcowe osi przedniej- kpl.	95,00
6.	klocki hamulcowe osi tylnej- kpl.	112,00
7.	tarcze hamulcowe osi przedniej-kpl.	160,00
Lp.	czynności	czas naprawy [rg.]
1.	wymiana filtra paliwa	0,5
2.	wymiana filtra kabinowego	0,3
3.	wymiana klocków hamulcowych osi przedniej	1,2
4.	wymiana klocków hamulcowych osi tylnej	1,3

A. 475,00 zł

B. 380,00 zł

C. 635,00 zł

D. 680,00 zł

Wybierając 635,00 zł, 380,00 zł czy 680,00 zł, można było popełnić parę błędów w liczeniu kosztów naprawy. Na przykład 635,00 zł może sugerować, że gdzieś w robociznie lub kosztach części jest pomyłka. Może przyjęto za dużą stawkę robocizny albo źle oszacowano czas roboczy. Takie błędy się zdarzają, a ważne, żeby być precyzyjnym. Z kolei 380,00 zł wygląda na zaniżoną kwotę, co często się zdarza, gdy całkowicie pomija się koszt robocizny albo źle liczy ceny części. Ostatnia odp. 680,00 zł też pokazuje, że coś było nie tak z oszacowaniem, zwłaszcza w robociznie. Wiesz, takie błędy mogą wyniknąć z braku zrozumienia, jak się liczy koszty w warsztacie. Dlatego warto cały czas analizować poszczególne koszty, żeby uniknąć nieporozumień i pomyłek w obliczeniach. W praktyce każdy warsztat powinien mieć jakieś standardy, które pomogą w dobrej kalkulacji kosztów.

Pytanie 8

Sprzęt do wyważania kół w pojazdach jest uzupełnieniem wyposażenia stacji do

A. weryfikacji zawieszenia pojazdu

B. sprawdzania ustawienia kół oraz osi w samochodzie

C. demontażu i montażu opon

D. analizy układu hamulcowego pojazdu

Urządzenie do wyważania kół samochodowych jest niezbędne w procesie demontażu i montażu ogumienia, ponieważ zapewnia, że opony są właściwie wyważone przed ich zamontowaniem na pojeździe. Niewłaściwe wyważenie kół może prowadzić do drgań, co z kolei wpływa na komfort jazdy, zużycie opon oraz komponentów zawieszenia. Wyważanie kół polega na rozłożeniu masy opony i felgi w sposób równomierny, co jest kluczowe dla stabilności pojazdu. W profesjonalnych warsztatach mechanicznych stosuje się nowoczesne urządzenia, które są w stanie wykrywać nawet niewielkie nierówności. Dobrą praktyką jest także wykonywanie wyważania kół po każdym demontażu opon, co jest zgodne z normami branżowymi. Tego typu procedury są powszechnie stosowane w serwisach samochodowych, aby zapewnić bezpieczeństwo i wydajność pojazdów, a także przedłużyć żywotność opon.

Pytanie 9

W silniku dwusuwowym jednocylindrowym podczas suwu pracy wał korbowy wykonuje obrót o kąt

A. 90°

B. 180°

C. 270°

D. 360°

Poprawna jest odpowiedź 180°. W dwusuwowym silniku jednocylindrowym jeden pełny cykl pracy (czyli od początku jednego suwu sprężania do końca kolejnego suwu sprężania) odbywa się w ciągu jednego obrotu wału korbowego, czyli 360°. Natomiast sam suw pracy – ten moment, kiedy mieszanka spalinowa rozpręża się i oddaje energię na tłok – zajmuje tylko połowę obrotu, czyli właśnie 180°. Tłok przesuwa się wtedy od górnego martwego położenia (GMP) do dolnego martwego położenia (DMP), a wał w tym czasie obraca się o pół obrotu. W silniku czterosuwowym dla porównania suw pracy występuje raz na dwa obroty wału (720°) i też sam suw pracy trwa 180°, ale pojawia się rzadziej. W dwusuwie jest więc „strzał mocy” przy każdym obrocie wału, co czuć np. w pilarkach, kosach spalinowych, starszych motocyklach 2T – silnik chętnie wchodzi na obroty i ma wysoką gęstość mocy. Z mojego doświadczenia, przy analizie wykresów indykatorowych albo przy ustawianiu zapłonu w silnikach dwusuwowych, zawsze myśli się właśnie w tych kątach: 0–180° to faza sprężania i pracy, 180–360° to przepłukiwanie, napełnianie i wydech. Dobre zrozumienie, że suw pracy to 180° obrotu wału, pomaga też ogarnąć, kiedy powinno następować otwarcie kanałów przelotowych i wydechowych, oraz w jakiej pozycji wału ustawia się zapłon i wyprzedzenie zapłonu zgodnie z zaleceniami producenta. W praktyce warsztatowej, przy diagnozowaniu utraty mocy w dwusuwie, mechanik często odnosi się właśnie do tych kątów i faz, sprawdzając, czy rozrząd kanałowy (okna w cylindrze) otwiera się i zamyka w prawidłowych momentach kątowych.

Pytanie 10

Po przeprowadzonej diagnostyce amortyzatorów tylnych pojazdu stwierdzono, że stopień tłumienia prawego wynosi 35%, a lewego 56%. Wyniki te wskazują, że

A. prawy amortyzator należy poddać regeneracji.

B. amortyzatory są w pełni sprawne.

C. prawy amortyzator należy wymienić.

D. oba amortyzatory należy wymienić.

Wynik 35% dla prawego i 56% dla lewego amortyzatora oznacza nie tylko zużycie jednego elementu, ale przede wszystkim dużą asymetrię tłumienia na osi. W praktyce warsztatowej przyjmuje się, że różnica skuteczności tłumienia na jednej osi nie powinna przekraczać około 15–20%, a często w stacjach kontroli pojazdów już przy ok. 20% diagnosta zaczyna się mocno zastanawiać. Tutaj masz różnicę aż 21 punktów procentowych, więc układ zawieszenia tylnego jest niesymetryczny i realnie zagraża stabilności pojazdu, szczególnie przy hamowaniu, na zakrętach i na nierównościach. Moim zdaniem, patrząc na te wartości, oba amortyzatory są poza sensownym zakresem sprawności – 35% to typowy wynik do wymiany, a 56% też nie jest wartością „jak z salonu”, tylko amortyzator już wyraźnie zużyty. Dobra praktyka serwisowa i zalecenia producentów mówią jasno: elementy zawieszenia pracujące parami na jednej osi wymienia się parami, żeby zapewnić równomierne tłumienie i przewidywalne zachowanie auta. Dlatego nie naprawiamy tylko prawego ani nie uznajemy lewego za „dobry”, bo po wymianie jednego amortyzatora na nowy pojawiłaby się jeszcze większa różnica między stronami. W normalnej obsłudze okresowej przy takich wynikach diagnosta powinien zalecić wymianę obu tylnych amortyzatorów, ustawienie geometrii (jeśli konstrukcja tego wymaga) i kontrolę stanu sprężyn, odbojów oraz mocowań, bo te elementy pracują jako jeden system bezpieczeństwa. To jest po prostu najrozsądniejsze i najbezpieczniejsze rozwiązanie.

Pytanie 11

Do diagnostyki stosuje się lampę stroboskopową w przypadku

A. systemu hamulcowego

B. systemu kierowniczego

C. systemu zapłonowego

D. systemu napędowego

Lampa stroboskopowa jest narzędziem diagnostycznym, które umożliwia ocenę działania układu zapłonowego silnika spalinowego. Jej działanie opiera się na emitowaniu błysków świetlnych w regularnych odstępach czasu, co pozwala na wizualizację ruchu elementów silnika, takich jak wałek rozrządu czy zapłon. Dzięki stroboskopowi mechanik może ocenić synchronizację zapłonu oraz ewentualne opóźnienia, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania silnika. Przykładem praktycznego zastosowania lampy stroboskopowej jest analiza działania pojedynczego cylindra w silniku, co umożliwia wykrycie problemów z iskrownikiem lub cewką zapłonową. Dobrym standardem w branży jest przeprowadzanie diagnozy przy użyciu lampy stroboskopowej w trakcie regulacji zapłonu, aby upewnić się, że osiągnięto optymalne ustawienia dla maksymalnej efektywności silnika. Regularne użycie tego narzędzia w warsztatach samochodowych przyczynia się do poprawy jakości usług oraz zadowolenia klientów.

Pytanie 12

Na stanowisku diagnostycznym do oceny stanu technicznego układu wydechowego do pomiaru głośności należy zastosować

A. sonometr.

B. pirometr.

C. stetoskop.

D. manometr.

Do oceny stanu technicznego układu wydechowego pod kątem hałasu stosuje się sonometr, bo jest to przyrząd specjalnie zaprojektowany do pomiaru poziomu dźwięku w decybelach [dB]. Sonometr mierzy ciśnienie akustyczne i przelicza je na wartość zgodną z odpowiednimi charakterystykami ważenia, najczęściej A (dB(A)), która odpowiada czułości ludzkiego ucha. W diagnostyce pojazdów to jest istotne, bo przepisy homologacyjne i wymagania stacji kontroli pojazdów odnoszą się właśnie do poziomu hałasu mierzonego w dB(A). W praktyce na stanowisku diagnostycznym mikrofon sonometru ustawia się w ściśle określonej odległości od wylotu układu wydechowego i pod określonym kątem, przy zadanych obrotach silnika, zgodnie z normami i instrukcjami producentów, a także z wymaganiami prawnymi (np. rozporządzeniami dotyczącymi badań technicznych pojazdów). Moim zdaniem warto też pamiętać, że poprawny pomiar wymaga wyciszonego otoczenia, braku silnych odbić dźwięku od ścian oraz stabilnych warunków pracy silnika. Dobrą praktyką jest stosowanie sonometru z aktualnym świadectwem wzorcowania, bo tylko wtedy wynik można uznać za wiarygodny przy ocenie, czy pojazd spełnia dopuszczalne normy hałasu. W warsztatach, które poważnie podchodzą do diagnostyki, sonometr jest traktowany tak samo poważnie jak analizator spalin czy tester hamulców – to normalne narzędzie pomiarowe, a nie gadżet. Właśnie dlatego w tym pytaniu jedynym sensownym wyborem jest sonometr.

Pytanie 13

Podczas weryfikacji sworznia tłokowego, jak należy zmierzyć jego zewnętrzną średnicę?

A. suwmiarką modułową

B. przymiarem kreskowym

C. średnicówką mikrometryczną

D. mikrometrem

Użycie suwmiarki modułowej do pomiaru średnicy zewnętrznej sworznia tłokowego może prowadzić do błędów pomiarowych z powodu ograniczonej precyzji narzędzia. Suwmiarka, chociaż może być wystarczająca do pomiarów o większych tolerancjach, nie zapewnia tak wysokiej dokładności jak mikrometr, co jest kluczowe w kontekście weryfikacji elementów o znaczeniu krytycznym, takich jak sworznie tłokowe, które muszą precyzyjnie pasować do ich gniazd. Średnicówka mikrometryczna, mimo że może wydawać się odpowiednia, nie jest narzędziem przeznaczonym do pomiaru średnicy zewnętrznej, lecz wewnętrznej, co czyni ją nieodpowiednim wyborem w tej konkretnej sytuacji. Przymiar kreskowy, chociaż również użyteczny w pomiarach, nie pozwala na uzyskanie wymaganej precyzji, co w kontekście weryfikacji wymiarowej siłowników, może doprowadzić do poważnych problemów w późniejszym etapie produkcji. Zrozumienie różnic między tymi narzędziami i ich zastosowaniem jest kluczowe, aby unikać pomyłek, które mogą prowadzić do błędnych wniosków na temat wymiarów i tolerancji elementów mechanicznych.

Pytanie 14

Na ilustracji przedstawiono

A. wtryskiwacz oleju napędowego.

B. czujnik temperatury.

C. sondę lambda.

D. wtryskiwacz benzyny.

Na ilustracji faktycznie pokazany jest wtryskiwacz oleju napędowego, typowy element układu Common Rail w silniku wysokoprężnym. Charakterystyczny jest jego smukły, wydłużony kształt z końcówką rozpylacza przystosowaną do pracy przy bardzo wysokim ciśnieniu (nawet powyżej 1500–2000 bar), masywne korpusy z kanałami paliwowymi oraz złącze elektryczne cewki lub piezoelementu sterującego. Z mojego doświadczenia, w praktyce warsztatowej rozpoznaje się je właśnie po połączeniu przewodu wysokiego ciśnienia, gnieździe na powroty paliwa i typowym mocowaniu w głowicy. Wtryskiwacz oleju napędowego dawkuje bardzo precyzyjnie paliwo do komory spalania, często w kilku fazach: wtrysk wstępny, zasadniczy i dopalający. Dzięki temu silnik pracuje ciszej, ma lepszą kulturę pracy i spełnia normy emisji spalin Euro 5 czy Euro 6. Dobra praktyka serwisowa mówi, żeby przy każdej wymianie lub wyjmowaniu wtryskiwacza zawsze stosować nowe podkładki pod końcówkę oraz bardzo dokładnie oczyścić gniazdo w głowicy, bo najmniejszy paproch potrafi później powodować przedmuchy i problemy z kompresją. W diagnostyce wykorzystuje się test przelewowy, odczyt korekt dawek w sterowniku oraz pomiary ciśnienia na listwie. Warto też pamiętać, że każdy wtryskiwacz ma indywidualny kod IMA/ISA/IC, który trzeba wprowadzić do sterownika silnika po wymianie, żeby sterowanie dawką było zgodne z fabryczną kalibracją. To niby drobiazg, ale ma realny wpływ na dymienie, moc i zużycie paliwa.

Pytanie 15

Podczas testu diagnostycznego komputer pokładowy wskazuje błąd systemu paliwowego. Co należy sprawdzić w pierwszej kolejności?

A. Napięcie akumulatora

B. Poziom oleju silnikowego

C. Stan opon

D. Filtr paliwa

Filtr paliwa to element układu paliwowego, który pełni kluczową rolę w zapewnieniu czystości paliwa dostarczanego do silnika. Zanieczyszczone paliwo może prowadzić do wielu problemów, takich jak zatkanie wtryskiwaczy lub uszkodzenie pompy paliwa. W przypadku wystąpienia błędu systemu paliwowego, sprawdzenie stanu filtra paliwa jest logicznym i zgodnym z dobrymi praktykami krokiem. Nowoczesne pojazdy są wyposażone w systemy diagnostyczne, które mogą wykrywać problemy z przepływem paliwa, a zatkany filtr często jest przyczyną takich usterek. Regularna kontrola i wymiana filtra paliwa są zalecane przez producentów samochodów jako część rutynowej konserwacji, co pomaga w uniknięciu poważniejszych problemów i przedłuża żywotność układu paliwowego. Dodatkowo, czysty filtr zapewnia optymalną wydajność silnika i efektywność spalania, co przekłada się na lepszą ekonomię paliwową i niższą emisję spalin. To szczególnie ważne w kontekście rosnących standardów ekologicznych i wymagań dotyczących emisji.

Pytanie 16

Symbol 7 1/2 J x 15 umieszczony na obręczy koła samochodu oznacza obręcz

A. wklęsłą o szerokości 15 cali, średnicy 7,5 cala, z obrzeżem J.

B. wypukłą o szerokości 7,5 cala, średnicy 15 cali, z obrzeżem J.

C. wypukłą o szerokości 15 cali, średnicy 7,5 cala, z obrzeżem J.

D. wklęsłą o szerokości 7,5 cala, średnicy 15 cali, z obrzeżem J.

Symbol 7 1/2 J x 15 czyta się w ustalonej w motoryzacji kolejności: najpierw szerokość obręczy w calach (7,5 cala), potem profil obrzeża (litera J), a na końcu średnica osadzenia opony, też w calach (15 cali). Czyli mamy obręcz o szerokości 7,5" i średnicy 15" z obrzeżem typu J. Określenie „wklęsła” wynika z kształtu przekroju obręczy – standardowe felgi stalowe i wiele aluminiowych mają właśnie taki wklęsły profil, który ułatwia montaż opony i zapewnia prawidłowe przyleganie stopki. W praktyce warsztatowej ten zapis jest kluczowy przy doborze opon: do obręczy 7,5Jx15 dobiera się odpowiedni zakres szerokości opon (np. 195–225 mm, zależnie od zaleceń producenta pojazdu), bo za wąska albo za szeroka opona na danej feldze powoduje złe ułożenie stopki, gorsze prowadzenie i szybsze zużycie bieżnika. Litera J opisuje kształt rantu, na którym opiera się stopka opony – są też inne profile, np. JJ, K, P, ale w samochodach osobowych J jest najczęstszy. Moim zdaniem warto się przyzwyczaić do dokładnego czytania tych oznaczeń, bo to podstawa zgodności z instrukcją producenta, a przy przeglądach czy badaniach technicznych diagnosta zwraca uwagę, czy rozmiar felgi i opony jest zgodny z homologacją. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzić w katalogu lub dokumentacji, czy dana obręcz 7,5Jx15 ma właściwe ET i rozstaw śrub do konkretnego auta – wtedy zestaw koło–opona będzie pracował stabilnie, bez ocierania o elementy zawieszenia i z zachowaniem prawidłowej geometrii.

Pytanie 17

Jakie są zalecenia pierwszej pomocy w przypadku oparzenia termicznego?

A. unieruchomienie oparzonego obszaru

B. wykorzystanie koca termicznego

C. użycie opaski uciskowej

D. schładzanie rany zimną wodą przez około 15 minut

Chłodzenie rany zimną wodą przez około 15 minut jest pierwszym i najważniejszym działaniem w przypadku oparzenia termicznego, gdyż pozwala na obniżenie temperatury tkanki i zmniejszenie rozległości uszkodzenia. Woda powinna być czysta i chłodna, jednak nie lodowata, aby uniknąć dodatkowego uszkodzenia skóry. Tego typu działanie prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, co z kolei zmniejsza ból oraz ryzyko powstania pęcherzy. Ważne jest, aby nie stosować lodu bezpośrednio na skórę, ponieważ to może skutkować odmrożeniem uszkodzonej tkanki. Przykładem zastosowania tej procedury jest sytuacja, gdy ktoś przypadkowo dotknie gorącego przedmiotu lub wpadnie w kontakt z płynem wrzącym. Dobrym zwyczajem jest również pamiętanie, że po schłodzeniu rany należy ją przykryć czystym opatrunkiem, aby zminimalizować ryzyko zakażenia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami pierwszej pomocy. W przypadku poważniejszych oparzeń, zawsze należy wezwać pomoc medyczną.

Pytanie 18

Jakie zużycie określa wskaźnik TWI?

A. oleju silnikowego

B. opony

C. płynu hamulcowego

D. paliwa

Wskaźnik TWI (Tread Wear Indicator) jest kluczowym elementem bezpieczeństwa w oponach, który informuje kierowcę o stopniu zużycia bieżnika. Właściwe funkcjonowanie wskaźnika TWI jest niezbędne dla zachowania optymalnej przyczepności i stabilności pojazdu. W miarę eksploatacji opon, głębokość bieżnika zmniejsza się, co wpływa na zdolność do skutecznego odprowadzania wody i minimalizowania ryzyka aquaplaningu. Wskaźniki TWI są zazwyczaj umieszczone w rowkach bieżnika opon i stają się widoczne, gdy głębokość bieżnika spadnie do minimalnego poziomu, zazwyczaj 1,6 mm, co jest zgodne z przepisami prawa w wielu krajach. Regularne monitorowanie wskaźników TWI pozwala na wczesne wykrywanie konieczności wymiany opon, co nie tylko poprawia bezpieczeństwo, ale także wpływa na efektywność paliwową pojazdu. Dobre praktyki wskazują na konieczność wymiany opon w momencie, gdy TWI wskazuje na ich zużycie, co zapobiega dalszym uszkodzeniom i zapewnia lepsze osiągi pojazdu.

Pytanie 19

Jaką wartość minimalną powinien mieć wskaźnik TWI w oponie całorocznej?

A. 1,0 mm

B. 1,6 mm

C. 3,0 mm

D. 4,0 mm

Minimalny wymagany wskaźnik głębokości bieżnika opony wynosi 1,6 mm. Ta wartość jest zgodna z normami prawnymi w wielu krajach, co ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa jazdy, zwłaszcza w warunkach deszczowych. Opona z minimalną głębokością bieżnika poniżej 1,6 mm nie zapewnia odpowiedniego odprowadzania wody, co zwiększa ryzyko aquaplaningu. Z praktycznego punktu widzenia, opony powinny być regularnie kontrolowane pod kątem głębokości bieżnika, aby zapewnić optymalną przyczepność i stabilność pojazdu. Warto pamiętać, że im głębszy bieżnik, tym lepsza wydajność opony, szczególnie w trudnych warunkach atmosferycznych. Dlatego zaleca się wymianę opon, gdy ich głębokość bieżnika zbliża się do tej wartości, aby zapewnić sobie i innym uczestnikom ruchu drogowego maksymalne bezpieczeństwo na drodze.

Pytanie 20

Przed przystąpieniem do badania prawidłowości działania układu hamulcowego pojazdu na stanowisku diagnostycznym w Stacji Kontroli Pojazdów w pierwszej kolejności należy

A. wyregulować ciśnienie w ogumieniu.

B. zmierzyć zawartość wody w płynie hamulcowym.

C. zmierzyć grubość okładzin ciernych klocków hamulcowych.

D. sprawdzić działanie serwomechanizmu.

Właściwe ustawienie ciśnienia w ogumieniu przed badaniem hamulców na stanowisku rolkowym to absolutna podstawa, choć wielu osobom wydaje się to tylko „drobiazg”. Hamownia rolkowa mierzy siłę hamowania przenoszoną przez koła na rolki, a ta siła w praktyce bardzo mocno zależy od powierzchni styku opony z podłożem i jej odkształcenia pod obciążeniem. Jeżeli ciśnienie w oponach jest zbyt niskie, opona się „rozlewa”, ma większy opór toczenia, może wcześniej wpadać w poślizg i wynik badania będzie zafałszowany – hamulce mogą wyglądać na słabsze niż są w rzeczywistości. Jeżeli z kolei ciśnienie jest za wysokie, styk z rolkami jest mniejszy, a pojazd może nierówno przenosić siłę hamowania między stronami osi, co też psuje wiarygodność pomiaru. Dlatego zgodnie z dobrą praktyką SKP, zanim diagnosta uruchomi stanowisko, sprawdza i w razie potrzeby koryguje ciśnienie w oponach do wartości zalecanych przez producenta pojazdu (tabliczka znamionowa, instrukcja obsługi). Moim zdaniem to jest taki krok, który od razu pokazuje, czy ktoś podchodzi do diagnostyki profesjonalnie, czy „na szybko”. W praktyce warsztatowej robi się tak samo przy bardziej dokładnych testach – przegląd flotowy, odbiór pojazdu po większym remoncie układu hamulcowego, badanie różnic sił hamowania między lewą a prawą stroną osi. Dopiero na tak przygotowanym pojeździe ma sens ocena serwomechanizmu, sprawności hydrauliki, równomierności hamowania i działania korektorów siły hamowania. Innymi słowy: prawidłowe ciśnienie w kołach to warunek, żeby wynik pomiaru hamulców był obiektywny, powtarzalny i zgodny ze standardami stosowanymi w stacjach kontroli pojazdów.

Pytanie 21

Na podstawie zamieszczonego rysunku i numeru identyfikacyjnego pojazdu WSM00000003190329 można określić, że pojazd został wyprodukowany w

A. Polsce.

B. Wielkiej Brytanii.

C. Niemczech.

D. Kanadzie.

Numer identyfikacyjny pojazdu (VIN) WSM00000003190329 zaczyna się od liter „WS”. Zgodnie z tabelą światowego identyfikatora producenta (WMI) pierwszy znak „W” oznacza strefę geograficzną Europa, a jednocześnie – w praktyce motoryzacyjnej – bardzo często wskazuje na Niemcy jako kraj produkcji. Drugi znak „S” w połączeniu z „W” jednoznacznie przypisuje ten VIN do producenta z Niemiec. Cały system VIN jest znormalizowany w normie ISO 3779 i stosowany przez wszystkich producentów pojazdów, więc takie odczytanie nie jest przypadkowe, tylko wynika z obowiązujących standardów branżowych. W warsztacie lub stacji kontroli pojazdów umiejętność szybkiego rozszyfrowania pierwszych trzech znaków VIN (WMI) jest bardzo przydatna: pozwala od razu rozpoznać kraj i producenta, dobrać właściwe dane serwisowe, katalog części czy oprogramowanie diagnostyczne. Moim zdaniem każdy mechanik i diagnosta powinien umieć na podstawowym poziomie czytać VIN, bo to ułatwia też weryfikację aut powypadkowych, importowanych i zmniejsza ryzyko pomyłek przy zamawianiu części. W codziennej praktyce wystarczy zapamiętać, że litera „W” na początku VIN zwykle oznacza Niemcy, a dalsze znaki doprecyzowują producenta i wersję pojazdu. Dlatego w tym zadaniu prawidłowy wniosek jest taki, że pojazd został wyprodukowany w Niemczech.

Pytanie 22

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 23

Aby przeprowadzić pomiar podciśnienia w kolektorze ssącym silnika spalinowego, należy użyć

A. wakuometru

B. barometru

C. manometru

D. sonometru

Wakuometr to urządzenie specjalnie zaprojektowane do pomiaru ciśnienia atmosferycznego oraz podciśnienia, co czyni go idealnym narzędziem do analizy warunków w kolektorze dolotowym silnika spalinowego. Działa na zasadzie różnicy ciśnień, umożliwiając precyzyjny odczyt wartości podciśnienia, co jest istotne dla efektywności pracy silnika. W praktyce, monitorowanie podciśnienia w kolektorze dolotowym pozwala na optymalizację mieszanki paliwowo-powietrznej, co z kolei wpływa na osiągi silnika oraz redukcję emisji spalin. Dobre praktyki w branży motoryzacyjnej wskazują, że regularne pomiary podciśnienia powinny być częścią diagnostyki silnika, zwłaszcza w kontekście kontrolowania stanu układów dolotowych i zaworowych. Warto także wspomnieć, że wakuometry są dostępne w różnych formach i dokładności, a ich zastosowanie jest normowane przez odpowiednie standardy branżowe, co zapewnia rzetelność pomiarów.

Pytanie 24

Do zestawu elementów układu kierowniczego nie należy

A. drążek kierowniczy

B. drążek reakcyjny

C. końcówka drążka kierowniczego

D. przekładnia ślimakowa

Drążek reakcyjny nie wchodzi w skład układu kierowniczego, ponieważ jest to element, który nie jest używany w standardowych systemach kierowniczych samochodów. W przeciwieństwie do przekładni ślimakowej, która przekształca ruch obrotowy na ruch liniowy i jest kluczowym elementem w układach kierowniczych, drążek kierowniczy oraz końcówka drążka kierowniczego, które przewodzą ruch z kierownicy do kół, mają bezpośredni wpływ na sterowność pojazdu. Przykładowo, drążki kierownicze są wykorzystywane w różnych typach pojazdów, w tym w samochodach osobowych i ciężarowych, gdzie ich właściwe działanie jest niezbędne dla bezpieczeństwa i komfortu jazdy. Zrozumienie, które elementy składają się na układ kierowniczy, jest kluczowe dla diagnostyki usterek oraz przeprowadzania odpowiednich napraw, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży motoryzacyjnej.

Pytanie 25

Przedstawiona na rysunku kontrolka wyświetlana na desce rozdzielczej pojazdu informuje kierowcę o uruchomieniu

A. asystenta parkowania.

B. adaptacyjnej regulacji prędkości jazdy.

C. asystenta kontroli toru jazdy.

D. układu wspomagającego obserwację drogi.

Asystent kontroli toru jazdy to zaawansowany system bezpieczeństwa, który ma na celu zwiększenie komfortu i bezpieczeństwa jazdy. Kontrolka przedstawiona na desce rozdzielczej informuje kierowcę o aktywności tego systemu, który monitoruje oznaczenia drogowe i analizuje zachowanie pojazdu na drodze. W przypadku wykrycia ryzyka niezamierzonego opuszczenia pasa ruchu, system może generować ostrzeżenia, a w niektórych pojazdach nawet wprowadzać korekty w kierowaniu, co przyczynia się do redukcji ryzyka wypadków. Na przykład, w nowoczesnych pojazdach, takich jak te wyposażone w systemy autonomiczne, asystent ten jest kluczowym elementem, który współpracuje z innymi systemami, takimi jak adaptacyjny tempomat czy systemy wspomagające parkowanie. Znajomość działania tego systemu jest istotna nie tylko dla zwiększenia bezpieczeństwa, ale również dla lepszego zrozumienia nowoczesnych technologii stosowanych w motoryzacji.

Pytanie 26

Połączenie przedstawione na rysunku wykonano spoiną

A. otworową.

B. grzbietową.

C. pachwinową.

D. czołową.

Połączenie wykonane spoiną pachwinową jest powszechnie używane w konstrukcjach, gdzie elementy są ustawione pod kątem, co pozwala na efektywne przenoszenie obciążeń. Spoina pachwinowa, charakteryzująca się kształtem przypominającym kąt, jest szczególnie przydatna w przypadku łączenia elementów konstrukcyjnych, takich jak wzmocnienia czy ramy. Dobre praktyki inżynieryjne zalecają stosowanie tej techniki w miejscach narażonych na działanie sił zginających i skręcających, co zwiększa stabilność całej konstrukcji. W praktyce, spoiny pachwinowe są szeroko stosowane w budowie mostów, budynków oraz w różnych aplikacjach przemysłowych, gdzie wymagane jest trwałe i wytrzymałe połączenie. Warto również zauważyć, że podczas spawania pachwinowego, należy zachować odpowiednie parametry cieplne oraz techniki spawania, aby uniknąć wad takich jak pęknięcia czy deformacje materiału, co jest kluczowe dla zachowania integralności strukturalnej.

Pytanie 27

Jakie urządzenie jest niezbędne do właściwego zainstalowania tulei metalowo-gumowej w uchu resoru pojazdu?

A. ściągacz do łożysk

B. wciągarkę linową

C. prasę hydrauliczną

D. młotek oraz pobijak

Prasa hydrauliczna jest narzędziem, które umożliwia precyzyjne i równomierne wprowadzenie tulei metalowo-gumowej do uchu resoru, co jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego montażu. Dzięki zastosowaniu hydrauliki można łatwo kontrolować siłę nacisku, co jest szczególnie ważne, aby uniknąć uszkodzenia elementów resoru lub tulei. W praktyce, podczas montażu tulei, użycie prasy hydraulicznej pozwala na osiągnięcie odpowiedniego momentu siły, co jest zgodne z wymaganiami producentów i normami branżowymi. Wydajność tego narzędzia sprawia, że jest ono powszechnie wykorzystywane w zakładach zajmujących się serwisowaniem pojazdów, co przyczynia się do poprawy efektywności prac i bezpieczeństwa mechaników. Prasa hydrauliczna jest także zalecana w standardach jakości, np. w dokumentacji ISO dotyczącej montażu elementów mechanicznych, gdzie dokładność i powtarzalność procesu są kluczowe.

Pytanie 28

Jakim przyrządem wykonujemy pomiar ciśnienia powietrza w oponach?

A. manometrem

B. areometrem

C. wakuometrem

D. pasametrem

Prawidłowa odpowiedź to manometr, który jest urządzeniem pomiarowym przeznaczonym do pomiaru ciśnienia. W kontekście ogumienia pojazdów, manometr pozwala na dokładne określenie ciśnienia powietrza w oponach, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa jazdy oraz efektywności paliwowej. Odpowiednie ciśnienie w oponach zapewnia lepszą przyczepność, zmniejsza zużycie paliwa oraz obniża ryzyko uszkodzenia opon. Standardy dotyczące ciśnienia w oponach są określone przez producentów pojazdów i mogą różnić się w zależności od modelu oraz obciążenia. Regularne sprawdzanie ciśnienia za pomocą manometru to dobra praktyka, która powinna być wykonywana co najmniej raz w miesiącu oraz przed dłuższymi podróżami. Warto także pamiętać, że ciśnienie w oponach należy sprawdzać na zimno, czyli przed rozpoczęciem jazdy, aby uzyskać najbardziej dokładny wynik pomiaru.

Pytanie 29

Wydobywające się z rury wydechowej spaliny o niebieskim zabarwieniu najprawdopodobniej wskazują

A. na zużycie pierścieni tłokowych

B. na zamknięty zawór EGR

C. na zbyt duże wyprzedzenie wtrysku

D. na nieszczelność w układzie wydechowym

Zjawisko niebieskiego dymu wydobywającego się z rury wydechowej silnika spalinowego najczęściej jest sygnalizowane przez zużycie pierścieni tłokowych. Pierścienie tłokowe odpowiadają za uszczelnienie komory spalania oraz za kontrolowanie ilości oleju dostającego się do cylindra. Kiedy pierścienie są zużyte, mogą pozwalać na przedostawanie się oleju silnikowego do komory spalania, co prowadzi do jego spalania i produkcji niebieskiego dymu. W praktyce, gdy zauważymy taki objaw, warto skontrolować stan silnika oraz poziom oleju, ponieważ nadmierne zużycie oleju może prowadzić do poważniejszych uszkodzeń silnika. W branży motoryzacyjnej, regularna diagnostyka i konserwacja silnika, w tym sprawdzanie szczelności pierścieni, są kluczowe dla zapewnienia efektywności i trwałości pojazdu. Odpowiednie procedury diagnostyczne, takie jak test kompresji, mogą ujawnić stan pierścieni tłokowych, co pozwala na wczesne wykrycie problemów i uniknięcie kosztownych napraw. Zgodnie z dobrymi praktykami, zaleca się monitorowanie objawów, takich jak niebieski dym, co może być pierwszym krokiem w kierunku prewencyjnego podejścia do utrzymania silnika w dobrej kondycji.

Pytanie 30

Które ubezpieczenie musi posiadać każdy pojazd?

A. Od odpowiedzialności cywilnej OC.

B. Asistance.

C. Autocasco AC.

D. Od następstw nieszczęśliwych wypadków NNW.

W tym zagadnieniu łatwo się pomylić, bo na rynku jest kilka różnych rodzajów polis komunikacyjnych i wszystkie brzmią dość podobnie, ale tylko jedna z nich jest w Polsce ustawowo obowiązkowa dla każdego pojazdu zarejestrowanego – to OC, czyli ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Pozostałe typy ubezpieczeń, takie jak NNW, AC czy Assistance, są wyłącznie dobrowolnym rozszerzeniem ochrony i dobiera się je pod kątem potrzeb użytkownika, wartości pojazdu oraz profilu eksploatacji. Ubezpieczenie NNW (następstw nieszczęśliwych wypadków) dotyczy zdrowia kierowcy i pasażerów, czyli chroni osoby jadące w pojeździe, ale tylko w zakresie uszczerbku na zdrowiu, trwałego kalectwa czy śmierci. Nie reguluje ono szkód wyrządzonych innym uczestnikom ruchu, nie pokryje uszkodzeń cudzego auta ani infrastruktury drogowej. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś myśli: „skoro NNW dotyczy wypadków, to pewnie jest obowiązkowe”, a w rzeczywistości prawo tego nie wymaga – to raczej dodatek, często oferowany w pakiecie. Autocasco AC z kolei chroni majątek właściciela pojazdu – jego własne auto – przed skutkami kolizji, zniszczenia, kradzieży, zdarzeń losowych. Jest bardzo przydatne przy nowszych, droższych samochodach, ale nadal jest całkowicie dobrowolne. Państwo nie ingeruje tutaj w decyzję właściciela, bo chodzi o jego własne ryzyko finansowe, a nie o ochronę osób trzecich. Podobnie jest z Assistance – to w praktyce pakiet usług pomocowych, takich jak holowanie, samochód zastępczy, dowóz paliwa, pomoc przy rozruchu akumulatora. Bardzo wygodna rzecz w eksploatacji, zwłaszcza przy dłuższych trasach czy pracy w terenie, ale z punktu widzenia przepisów to tylko komfort, a nie obowiązek. Kluczowy fundament jest taki: prawo wymaga wyłącznie tego ubezpieczenia, które zabezpiecza interes osób poszkodowanych przez pojazd, a więc właśnie OC. Pozostałe polisy warto znać, umieć klientowi wyjaśnić ich sens i praktyczne zastosowanie, ale nie można ich mylić z ubezpieczeniem obowiązkowym, bo to wprowadza chaos zarówno w teorii, jak i w codziennej pracy w branży motoryzacyjnej.

Pytanie 31

Zawartość wody w analizowanym płynie hamulcowym nie może przekraczać

A. 3%

B. 1%

C. 10%

D. 5%

Zawartość wody w płynach hamulcowych jest kluczowym czynnikiem wpływającym na ich skuteczność oraz bezpieczeństwo użytkowania. Zgodnie z normami branżowymi, takimi jak DOT (Department of Transportation), maksymalna zawartość wody w płynach hamulcowych nie powinna przekraczać 1%. Przekroczenie tego poziomu może prowadzić do obniżenia temperatury wrzenia płynu hamulcowego, co skutkuje ryzykiem pojawienia się kawitacji w układzie hamulcowym podczas intensywnego hamowania. Przykładem praktycznym może być sytuacja, w której kierowca korzysta z pojazdu w warunkach wysokiego obciążenia, takich jak jazda górska, gdzie hamulce są intensywnie używane. W takim przypadku, nawet niewielka ilość wody może doprowadzić do utraty efektywności hamulców, co stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa. Dlatego regularne kontrole i wymiana płynów hamulcowych, zgodnie z zaleceniami producenta, są kluczowe dla utrzymania sprawności układu hamulcowego i zapewnienia bezpieczeństwa na drodze.

Pytanie 32

Który z płynów hamulcowych charakteryzuje się najwyższą temperaturą wrzenia?

A. DOT3

B. DOT4

C. DOT5

D. R3

Płyn hamulcowy DOT5 jest syntetycznym płynem, który posiada jedną z najwyższych temperatur wrzenia wśród dostępnych płynów hamulcowych. Temperatura wrzenia DOT5 wynosi około 260°C, co czyni go idealnym wyborem dla zastosowań, gdzie występują wysokie temperatury, takich jak sport motoryzacyjny oraz w zastosowaniach wyścigowych. Dzięki swoim właściwościom, DOT5 minimalizuje ryzyko zjawiska wrzenia płynu hamulcowego, co może prowadzić do utraty skuteczności hamulców. Jest on również odporny na wilgoć, co przyczynia się do dłuższej trwałości układu hamulcowego. DOT5 jest zalecany w pojazdach, które nie są narażone na kontakt z wodą, ponieważ zawiera silikon, który nie absorbuje wilgoci. W branży motoryzacyjnej standardy dotyczące płynów hamulcowych, takie jak FMVSS 116, określają wymagania dla płynów hamulcowych, co dodatkowo potwierdza wysoką jakość DOT5. W praktyce, stosowanie DOT5 może znacząco poprawić bezpieczeństwo i wydajność hamulców w ekstremalnych warunkach.

Pytanie 33

Kształt stożkowy przekroju tarczy hamulcowej kwalifikuje ją do

A. napawania

B. przetoczenia

C. wymiany

D. przeszlifowania

Stożkowatość przekroju tarczy hamulcowej jest oznaką zużycia, które może znacząco wpłynąć na działanie układu hamulcowego. W przypadku, gdy przekrój tarczy hamulcowej staje się stożkowaty, oznacza to, że jedna część tarczy jest bardziej zużyta niż inna. Taka nierównomierność może prowadzić do nieprawidłowego kontaktu między tarczą a klockami hamulcowymi, co skutkuje wydłużeniem drogi hamowania oraz zwiększeniem ryzyka wypadku. W takiej sytuacji wymiana tarczy hamulcowej jest najbezpieczniejszym i najbardziej skutecznym rozwiązaniem. Zgodnie z wytycznymi branżowymi, takie jak dokumenty ASI (Automotive Service Industry), regularne sprawdzanie stanu tarcz hamulcowych i ich wymiana w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek deformacji jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pojazdu. Należy pamiętać, że inwestycja w nowe tarcze hamulcowe przekłada się na lepszą efektywność hamowania oraz długoterminowe oszczędności związane z naprawami.

Pytanie 34

Wałek napędowy oraz koło talerzowe stanowią element mechanizmu w pojeździe

A. napędu układu rozrządu

B. przekładni kierowniczej

C. napędu wycieraczek

D. przekładni głównej

Wałek atakujący i koło talerzowe to naprawdę kluczowe części w przekładni głównej Twojego pojazdu. To one odpowiadają za to, że moc z silnika może dotrzeć do kół, co w efekcie sprawia, że auto w ogóle może jechać. Wałek atakujący, czyli wałek wejściowy, jest bezpośrednio podpięty do silnika i przekazuje tę żądaną energię do całej przekładni. A koło talerzowe w połączeniu z zębatką zmienia kierunek obrotów i przekształca je w ruch, który napędza koła. Fajnie jest zrozumieć, jak te elementy działają, bo to pomoże w diagnostyce i serwisowaniu układów napędowych w pojazdach. Jak coś w tej przekładni nie działa jak trzeba, to mogą być poważne problemy, dlatego warto regularnie kontrolować, a niekiedy wymieniać płyny, żeby wszystko śmigało jak w zegarku, zgodnie z tym, co piszą producenci i branżowe standardy.

Pytanie 35

Do przeprowadzenia odczytu pamięci kodów błędów układu ABS należy użyć

A. multimetru.

B. oscyloskopu.

C. skanera OBD.

D. licznika RPM.

Do odczytu pamięci kodów błędów układu ABS stosuje się skaner OBD, bo sterownik ABS jest elementem pokładowego systemu diagnostycznego pojazdu. Moduł ABS komunikuje się z testerem przez magistralę diagnostyczną (najczęściej CAN) właśnie za pomocą protokołów OBD/EOBD lub producenta. Skaner pozwala nie tylko odczytać zapisane kody DTC, ale też podejrzeć parametry bieżące, np. prędkości obrotowe kół, ciśnienie w modulatorze, status czujników i zaworów. W praktyce mechanik podłącza złącze testera do gniazda OBD-II (zwykle pod kierownicą), wybiera z menu sterownik ABS/ESP i wykonuje odczyt pamięci usterek oraz kasowanie po naprawie. Moim zdaniem bez porządnego skanera praca przy nowoczesnych układach hamulcowych to trochę wróżenie z fusów – można coś zmierzyć miernikiem czy oscyloskopem, ale pełną diagnozę układu ABS robi się zawsze przez komunikację ze sterownikiem. Dobre testery umożliwiają też procedury serwisowe, np. odpowietrzanie układu z wykorzystaniem pompy ABS czy kalibrację czujnika przyspieszeń i czujnika kąta skrętu. To są już standardowe dobre praktyki w serwisach, zarówno ASO, jak i lepszych warsztatach niezależnych, więc warto się przyzwyczaić, że diagnostyka ABS = skaner OBD.

Pytanie 36

Podczas naprawy systemu hamulcowego, mechanik zaobserwował, że jedna z okładzin na klocku hamulcowym jest uszkodzona. Jaką decyzję powinien podjąć mechanik w tej sytuacji?

A. uszkodzonego klocka hamulcowego na nowy

B. klocka hamulcowego na nowy o tej samej grubości okładziny

C. wszystkich klocków na danej osi samochodu

D. klocków hamulcowych na konkretnym kole pojazdu

Wybór wymiany wszystkich klocków hamulcowych na danej osi pojazdu jest zgodny z zaleceniami producentów oraz z najlepszymi praktykami w branży motoryzacyjnej. Klocki hamulcowe są elementem, który zużywa się równomiernie pod wpływem sił działających na nie podczas hamowania. W przypadku, gdy jeden z klocków na osi wykazuje oznaki uszkodzenia, takiego jak wykruszenie okładziny, może to sugerować, że pozostałe klocki na tej samej osi również zbliżają się do końca swojej żywotności. Działania takie jak wymiana tylko jednego klocka mogą prowadzić do niejednolitego działania układu hamulcowego, co zwiększa ryzyko wystąpienia poślizgu lub nieskutecznego hamowania. Dodatkowo, wymiana wszystkich klocków na tej samej osi zapewnia lepszą równowagę i stabilność podczas hamowania, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa jazdy. W praktyce, mechanicy powinni zawsze dążyć do wymiany klocków w parze na danej osi, aby utrzymać optymalną funkcjonalność układu hamulcowego oraz wydłużyć ich żywotność. Takie podejście jest również zgodne z zaleceniami wielu standardów branżowych, takich jak normy ISO dotyczące bezpieczeństwa pojazdów.

Pytanie 37

Na przedstawionym rysunku ustawienie podziałki bębenka mikrometru wskazuje wymiar

A. 21,64 mm

B. 21,14 mm

C. 22,14 mm

D. 20,34 mm

Poprawna odpowiedź to 21,64 mm, co wynika z dokładnego odczytu mikrometru. Na podziałce głównej widzimy, że wskazuje ona 21 mm. Następnie, na podziałce bębenka, dostrzegamy, że wskazanie wynosi 0,64 mm. Suma tych wartości daje 21,64 mm, co jest kluczowe w precyzyjnych pomiarach. W kontekście inżynierii mechanicznej oraz obróbki skrawaniem, umiejętność dokładnego odczytywania mikrometrów jest niezbędna. Mikrometry są używane do pomiaru grubości, średnicy oraz innych wymiarów z tolerancjami w granicach setnych milimetra. W praktyce, zapewnia to precyzyjne dopasowanie elementów w produkcji, co jest istotne w zapewnieniu wysokiej jakości produktów oraz minimalizacji odpadów. Warto również pamiętać, że poprawne posługiwanie się mikrometrem wymaga nie tylko umiejętności odczytu, ale także odpowiedniego przygotowania narzędzia oraz dbałości o jego stan techniczny. Utrzymanie mikrometru w dobrym stanie, regularne kalibracje oraz stosowanie się do zaleceń producenta są kluczowe dla uzyskania wiarygodnych pomiarów.

Pytanie 38

Identyfikację pojazdu przeprowadza się na podstawie

A. numeru dowodu rejestracyjnego pojazdu.

B. numeru VIN nadwozia.

C. numeru karty pojazdu.

D. numeru silnika.

Identyfikacja pojazdu w praktyce warsztatowej, w stacjach kontroli pojazdów czy w wydziałach komunikacji opiera się właśnie na numerze VIN nadwozia. VIN (Vehicle Identification Number) to unikalny, 17‑znakowy numer nadawany pojazdowi przez producenta, zgodnie z normą ISO 3779. Ten numer jest jak PESEL dla auta – jest tylko jeden dla danego pojazdu i towarzyszy mu przez cały okres eksploatacji, niezależnie od wymiany silnika, dokumentów czy tablic rejestracyjnych. Z punktu widzenia diagnosty, mechanika czy rzeczoznawcy, numer VIN pozwala jednoznacznie ustalić markę, model, rok produkcji, wersję nadwozia, a często także rodzaj silnika, wyposażenie fabryczne, rynek docelowy. W systemach serwisowych producentów i w programach typu katalogi części VIN jest podstawą doboru właściwych części zamiennych, aktualizacji oprogramowania sterowników czy sprawdzenia akcji serwisowych. W praktyce podczas przyjmowania auta do naprawy, przeglądu okresowego czy badania technicznego zawsze sprawdza się zgodność numeru VIN wybitego na nadwoziu z numerem w dowodzie rejestracyjnym oraz ewentualnie w innych dokumentach. Moim zdaniem to jedna z absolutnie kluczowych czynności identyfikacyjnych, bo pozwala uniknąć pomyłek, pracy przy „innym” aucie niż w dokumentach, a także wychwycić próby fałszowania tożsamości pojazdu (przebijane numery, składaki). Dlatego w branżowych standardach przyjmuje się, że identyfikacja pojazdu = numer VIN nadwozia, a reszta danych ma charakter pomocniczy.

Pytanie 39

Numer identyfikacyjny pojazdu przyjętego na stację obsługi ma postać VF1BA0D0524011679. Korzystając z danych w tabeli można stwierdzić, że pojazd został wyprodukowany

A. we Francji.

B. w Hiszpanii.

C. we Włoszech.

D. w Niemczech.

Numer identyfikacyjny pojazdu (VIN) VF1BA0D0524011679 jest zakodowany zgodnie z międzynarodową normą ISO 3779. Kluczowe w tym pytaniu są pierwsze trzy znaki, tzw. WMI (World Manufacturer Identifier). Pierwsza litera określa region świata, a najczęściej także kraj. Litera V oznacza Europę, a w połączeniu z literą F daje kod VF, który zgodnie z tabelą i standardami producentów przypisany jest do Francji. Trzeci znak, w tym przypadku „1”, zawęża informację do konkretnego producenta – tu będzie to grupa Renault. Czyli: VF1 = pojazd wyprodukowany we Francji przez producenta z tym kodem WMI. W praktyce, przy przyjmowaniu pojazdu na stację obsługi, zawsze warto na początku sprawdzić VIN, bo z niego wyczytasz nie tylko kraj produkcji, ale też fabrykę, rok modelowy, typ nadwozia, a czasem nawet rodzaj silnika. Moim zdaniem to jedna z podstawowych czynności przy profesjonalnej obsłudze klienta – pozwala dobrać poprawne części zamienne, właściwą dokumentację serwisową, a także zweryfikować, czy auto nie ma podejrzanie przerabianych numerów. W dobrych warsztatach mechanik albo doradca serwisowy zawsze wprowadza VIN do katalogów producenta lub systemów typu Dialogys, ETKA, EPC itd., żeby nie zgadywać, tylko pracować na twardych danych. Tu właśnie prawidłowe odczytanie pierwszych znaków VF1 z tabeli prowadzi do wniosku, że pojazd pochodzi z Francji i taka była poprawna odpowiedź.

Pytanie 40

W funkcjonowaniu podnośników hydraulicznych stosowane jest prawo

A. Kirchoffa

B. Boyle'a-Mariott'a

C. Pascala

D. Hooke'a

Prawo Pascala, sformułowane przez Blaise'a Pascala w XVII wieku, mówi, że zmiana ciśnienia wywierana na cieczy w zamkniętym układzie jest przekazywana w każdym kierunku równomiernie. To prawo jest kluczowe w działaniu podnośników hydraulicznych, które wykorzystują ciecz do przenoszenia siły. W praktyce działa to tak, że niewielka siła przyłożona do małego tłoka powoduje, że ciśnienie wzrasta i jest przenoszone na większy tłok, co pozwala na podniesienie znacznie większego ciężaru. Przykładem zastosowania tego prawa są podnośniki używane w warsztatach samochodowych, gdzie pozwalają na podnoszenie pojazdów w celu wykonywania różnych prac serwisowych. Zastosowanie prawa Pascala jest zgodne z zasadami inżynierii mechanicznej oraz hydraulicznej, które kładą nacisk na efektywność i bezpieczeństwo w operacjach związanych z podnoszeniem i transportem ciężarów. Poznanie tego prawa jest niezbędne dla inżynierów i techników zajmujących się hydrauliką.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej