Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:07
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:27

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. części wspólnej.

C. sumy.

D. wykluczenia.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów.
Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna.
Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 2

Polecenie DBCC CHECKDB ('sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. przeprowadzi kontrolę spójności bazy danych i wykona kopię zapasową

B. zweryfikuje spójność danej tabeli

C. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

D. sprawdzi spójność konkretnej tabeli i naprawi uszkodzone dane

Polecenie DBCC CHECKDB jest kluczowym narzędziem w MS SQL Server do monitorowania integralności bazy danych. Użycie opcji Repair_fast sprawia, że system nie tylko sprawdza spójność bazy danych, ale także podejmuje działania naprawcze w przypadku wykrycia uszkodzonych indeksów. Uszkodzone indeksy mogą znacząco wpływać na wydajność zapytań oraz ogólną stabilność bazy danych. Przykładem zastosowania CHECKDB z Repair_fast może być sytuacja, w której administrator zauważa spowolnienie działania aplikacji. W takim przypadku, uruchomienie tego polecenia pozwala na szybką diagnozę i naprawę ewentualnych problemów z indeksami, co przywraca optymalną wydajność. W praktyce zaleca się regularne wykonywanie tego polecenia w celu zapobiegania problemom oraz zapewnienia zdrowia bazy danych. Standardy branżowe sugerują także, aby przed wykonaniem jakiejkolwiek naprawy, w tym Repair_fast, zawsze tworzyć kopię zapasową bazy danych, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty danych.

Pytanie 3

Przedstawiono efekt formatowania CSS oraz kod HTML. Jak należy zdefiniować styl, aby osiągnąć takie formatowanie?

<p>
Mimozami jesień się zaczyna,<br>
Złotawa, krucha i miła.<br>
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,<br>
Która do mnie na ulicę wychodziła.
</p>

A. p::first-line { font-size: 200%; color: brown; }

B. p.first-line { font-size: 200%; color: brown; }

C. #first-line { font-size: 200%; color: brown; }

D. .first-line { font-size: 200%; color: brown; }

Gratulacje! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Pseudoelement ::first-line jest specyficznym selektorem CSS służącym do formatowania pierwszej linii wewnątrz bloku tekstu. Jest to zgodne ze standardami CSS3. Wszystkie style zdefiniowane za pomocą ::first-line będą miały wpływ tylko na pierwszą linię paragrafu, niezależnie od tego, ile zdań zawiera. W tym konkretnym przypadku, zastosowanie selektora `p::first-line` powoduje powiększenie czcionki do 200% oraz zmianę jej koloru na brązowy, ale tylko dla pierwszej linii tekstu zawartego w paragrafie (znacznik `<p>`). Jest to przydatne, gdy chcemy wyróżnić pierwszą linię tekstu, na przykład w dużej ilości tekstu lub artykułach. Pseudoelementy, takie jak ::first-line, pomagają w tworzeniu bardziej złożonych i precyzyjnych stylów bez konieczności dodawania dodatkowych znaczników do naszego kodu HTML.

Pytanie 4

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie, która ma kolumny: imie, nazwisko i klasa. Jakie polecenie SQL należy użyć, aby uzyskać imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';

B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';

C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';

D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko='M%';

Poprawne polecenie SQL to 'SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';'. Operator LIKE jest kluczowym elementem języka SQL, który pozwala na wyszukiwanie danych zgodnych z określonym wzorem, gdzie '%' oznacza dowolny ciąg znaków. Użycie tego operatora jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie wyszukiwania danych w relacyjnych bazach danych, umożliwiając elastyczne filtrowanie wyników. W kontekście tego zapytania, operator LIKE skutecznie identyfikuje wszystkie nazwiska, które zaczynają się na literę 'M', co jest szczególnie przydatne w sytuacjach wymagających poszukiwania danych spełniających określone kryteria. Przykładem zastosowania tego zapytania może być generowanie raportów dla nauczycieli, którzy chcą zobaczyć listę uczniów w określonej klasie. Dodatkowo, warto pamiętać, że w przypadku wielu baz danych, operator LIKE jest również wrażliwy na wielkość liter, dlatego warto dostosować zapytanie w zależności od kontekstu, w jakim pracujemy.

Pytanie 5

W języku PHP zapis // służy do

A. zastosowania operatora dzielenia bez reszty

B. używania tablicy superglobalnej

C. dodawania komentarza jednoliniowego

D. dodawania komentarza wieloliniowego

Znak // w języku PHP jest używany do wstawiania komentarzy jednoliniowych. Oznacza to, że wszystko, co znajduje się po tym znaku na danej linii, zostanie zignorowane przez interpreter PHP. Komentarze są istotnym elementem programowania, ponieważ umożliwiają programistom dodawanie wyjaśnień i notatek do kodu, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Przykładowo, możesz użyć komentarza jednoliniowego, aby wyjaśnić określoną funkcjonalność w kodzie: // To jest funkcja obliczająca sumę. Warto również pamiętać, że stosowanie komentarzy jest standardową praktyką w branży, która zwiększa czytelność i jakość kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie komentarzy, aby wyjaśniać bardziej złożone fragmenty kodu, co wpływa na łatwiejsze współdzielenie pracy w zespołach programistycznych, a także na przyszłe modyfikacje kodu przez innych programistów. Warto zaznaczyć, że PHP obsługuje także komentarze wieloliniowe, które zaczynają się od /* i kończą na */. Jednak dla prostych, jednozdaniowych notatek znak // jest najbardziej odpowiedni.

Pytanie 6

W języku SQL dodanie nowej kolumny z nazwą miejscowości do istniejącej tabeli pracownicy umożliwia kwerenda

A. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);

B. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN miejscowosc;

C. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);

D. CREATE TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);

Poprawna odpowiedź używa polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD i odpowiednim typem danych tekstowych: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);. W SQL instrukcja ALTER TABLE służy właśnie do modyfikowania istniejącej tabeli: możemy dodawać kolumny, usuwać je, zmieniać typy, klucze itp. Skoro tabela pracownicy już istnieje, nie tworzymy jej od nowa, tylko ją rozszerzamy o nową kolumnę.

Sama składnia jest dość typowa: po nazwie tabeli podajemy słowo kluczowe ADD, potem nazwę nowej kolumny i jej typ danych. Dla nazwy miejscowości naturalny jest typ znakowy, najczęściej VARCHAR z rozsądną długością, np. 50, 80 czy 100 znaków. VARCHAR oznacza, że długość jest zmienna, czyli baza nie marnuje miejsca na puste znaki, gdy ktoś wpisze krótszą nazwę, np. „Łódź” czy „Rzeszów”. Moim zdaniem 100 znaków to bezpieczny, dość często spotykany limit w praktycznych projektach.

W realnych bazach (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) bardzo podobnie dodaje się inne kolumny, np. numer telefonu czy kod pocztowy: ALTER TABLE pracownicy ADD telefon VARCHAR(20);. Dobrą praktyką jest też od razu przemyślenie, czy kolumna może być NULL, czy powinna mieć domyślną wartość. Przykładowo można napisać: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100) NOT NULL DEFAULT 'nieznana'; – to już trochę wyższy poziom projektowania, ale w większych systemach ma duże znaczenie.

Warto zapamiętać ogólny schemat: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nazwa_kolumny typ;. To jedno z podstawowych poleceń DDL (Data Definition Language) i w administracji bazami danych jest używane bardzo często, gdy trzeba rozbudować istniejący schemat bez kasowania danych.

Pytanie 7

Jaką klauzulę należy wykorzystać w instrukcji CREATE TABLE w SQL, by dane pole rekordu pozostawało wypełnione?

A. NOT NULL

B. CHECK

C. DEFAULT

D. NULL

Odpowiedź 'NOT NULL' jest poprawna, ponieważ klauzula ta jest używana w SQL do definiowania, że dane pole w tabeli nie może przyjmować wartości NULL, co oznacza, że musi zawierać jakąś wartość. Użycie klauzuli NOT NULL jest kluczowe w zapewnieniu integralności danych, szczególnie w sytuacjach, gdy brak wartości w danym polu może prowadzić do błędów w logice aplikacji lub nieprawidłowych wyników zapytań. Na przykład, w przypadku tworzenia tabeli dla użytkowników w systemie, pole 'email' powinno być oznaczone jako NOT NULL, aby zapobiec sytuacji, w której użytkownik mógłby zostać dodany bez podania adresu e-mail, co uniemożliwiłoby kontaktowanie się z nim. Dobrą praktyką jest również stosowanie klauzuli NOT NULL tam, gdzie dane są wymagane do poprawnego działania aplikacji. Użycie tej klauzuli jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które z kolei mają na celu redukcję redundancji i poprawę integralności danych.

Pytanie 8

Logo platformy CMS noszącej nazwę Joomla! to

A. D

B. C

C. A

D. B

Logo Joomla! jest charakterystyczne z uwagi na swoją kolorystykę i kształt symbolizujący współpracę oraz integrację. Zawiera cztery kolorowe elementy splecione w formie kwiatka lub wiru co często jest interpretowane jako symbol integracji społeczności i otwartości na różnorodność. Joomla! to system zarządzania treścią (CMS) napisany w PHP który wykorzystywany jest do tworzenia stron internetowych blogów i aplikacji internetowych. Jest jednym z najpopularniejszych CMS na świecie dzięki swojej elastyczności modułom oraz dużej społeczności wspierającej rozwój. Joomla! jest wykorzystywany zarówno przez małe przedsiębiorstwa jak i duże organizacje dzięki swojej możliwości skalowania i dostosowywania do indywidualnych potrzeb. Dodatkowo jego open-source'owy charakter pozwala na szerokie dostosowanie kodu do specyficznych wymagań co jest cenione przez programistów i deweloperów. Dobry wybór Joomla! jako CMS może znacząco przyspieszyć proces tworzenia i zarządzania treścią na stronie internetowej oferując jednocześnie wsparcie licznych rozszerzeń i szablonów

Pytanie 9

Jaka będzie wartość $a po wykonaniu kodu?

$i = 10; $a = 0;
while ($i) {
  $a = $a + 2;
  $i--;
}

A. 2

B. 10

C. 20

D. 0

Wszystkie błędne wyniki biorą się z pomyłki przy „ręcznym” prześledzeniu pętli. Wartość 0 oznaczałaby, że pętla nie wykonała się ani razu - ale $i startuje od 10, więc warunek od początku jest prawdziwy. Wynik 2 odpowiadałby tylko JEDNEMU obrotowi, a obrotów jest dziesięć (tyle, ile wynosi początkowe $i). Wartość 10 wyszłaby, gdyby $a rosło o 1 na obrót - tutaj jednak rośnie o 2 (instrukcja $a = $a + 2). Prześledź licznik krok po kroku: $i maleje o 1 aż do zera, czyli 10 obrotów, a w każdym dokładamy 2 do $a. Po dziesięciu obrotach po +2 otrzymujemy 10 × 2 = 20 - i to jest poprawny wynik.

Pytanie 10

Istnieje tabela programisci z polami: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Wartość w polu ilosc_kodu przedstawia liczbę linii kodu, które dany programista stworzył w określonym miesiącu. Aby obliczyć całkowitą liczbę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować następujące polecenie

A. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

B. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;

C. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

D. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

Poprawna odpowiedź to "SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;" ponieważ to zapytanie dokładnie ilustruje, jak można obliczyć sumę wszystkich linii kodu napisanych przez programistów. Funkcja agregująca SUM() służy do sumowania wartości w podanym polu, które w tym przypadku jest polem "ilosc_kodu". W kontekście relacyjnych baz danych, stosowanie funkcji agregujących jest kluczowe do analizy danych w sposób statystyczny. W praktyce, takie zapytanie może być przydatne w raportach dotyczących wydajności zespołu programistycznego, gdzie analiza sumy napisanych linii kodu pozwala na ocenę produktywności oraz identyfikację programistów, którzy mogą potrzebować wsparcia w realizacji zadań. Ponadto, zgodnie z najlepszymi praktykami SQL, warto być świadomym kontekstu zapytań, a dobór odpowiednich funkcji agregujących, takich jak SUM(), COUNT(), AVG() itp., jest niezbędny do efektywnego przetwarzania danych.

Pytanie 11

Nazywa się inaczej nasycenie koloru

A. nasycenie koloru

B. dopełnienie koloru

C. jasność koloru

D. przezroczystość koloru

Zrozumienie koncepcji nasycenia koloru jest kluczowe w kontekście analizy odpowiedzi na to pytanie. Wiele osób myli saturację z innymi właściwościami kolorów, takimi jak przezroczystość, dopełnienie czy jasność. Przezroczystość koloru odnosi się do tego, jak wiele światła przechodzi przez dany kolor, a nie do jego intensywności. Kolory przezroczyste są często stosowane w warstwach grafiki komputerowej, ale nie mają one bezpośredniego związku z nasyceniem. Dopełnienie koloru dotyczy relacji między kolorami, które znajdują się naprzeciwko siebie na kole kolorów, a nie miary intensywności. Niekiedy twórcy kolorów popełniają błąd, uważając dopełnienie za nasycenie, co prowadzi do nieodpowiednich kombinacji i kompozycji w projektach. Jasność koloru, z kolei, odnosi się do jego jasności lub ciemności, co również nie jest równoznaczne z nasyceniem. Osoby zajmujące się projektowaniem powinny być świadome, że jasne kolory mogą być nasycone lub stonowane, w zależności od ich czystości. Ogólnie rzecz biorąc, mylenie tych terminów może prowadzić do frustracji w pracy kreatywnej i negatywnie wpływać na jakość końcowego produktu. Zrozumienie różnicy między tymi właściwościami jest kluczowe, aby uniknąć takich pułapek i osiągnąć zharmonizowane i profesjonalne rezultaty w projektach graficznych.

Pytanie 12

W podanym kodzie PHP, w miejscu kropek należy umieścić odpowiednią instrukcję

$zapytanie = mysqli_query($db, "SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");
while ($wiersz = ...................)
    echo "$wiersz[0] $wiersz[1]";

A. mysqli_num_fields($zapytanie)

B. mysqli_fetch_array($zapytanie)

C. mysqli_query($zapytanie)

D. mysqli_free_result($zapytanie)

Funkcja mysqli_fetch_array($zapytanie) jest używana do pobierania wyników zapytania SQL w formie tablicy asocjacyjnej lub indeksowanej. W kontekście podanego kodu, po wykonaniu zapytania SELECT do bazy danych, wyniki są zwracane jako zasób, który musi być przetworzony. Mysqli_fetch_array pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza z zestawu wyników, co umożliwia dostęp do poszczególnych wartości pól za pomocą indeksów lub kluczy. Jest to przydatne w sytuacjach, gdzie dane muszą być wyświetlane lub przetwarzane w pętli, jak w przykładowym kodzie. Tablica zwracana przez mysqli_fetch_array może zawierać pola zarówno z indeksami numerycznymi, jak i nazwami kolumn, co daje elastyczność w dostępie do danych. Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, zawsze należy sprawdzić, czy zapytanie zostało wykonane poprawnie, zanim zacznie się przetwarzać jego wyniki, oraz zwolnić pamięć po zakończeniu przetwarzania wyników. Stosowanie odpowiednich mechanizmów obsługi błędów i zabezpieczeń, takich jak przygotowane zapytania, jest również kluczowe dla bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 13

Które z poniższych zdań poprawnie opisuje utworzoną tabelę?

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. Tabela o nazwie dane składa się z trzech kolumn typu całkowitego

B. Tabela zawiera jedną kolumnę, która przechowuje trzyelementowe tablice

C. Kolumny tabeli dane są nazwane: kolumna1, kolumna2, kolumna3

D. Tabela o nazwie dane ma jedną kolumnę typu całkowitego

W tym zadaniu bardzo łatwo wpaść w pułapkę skojarzeń z programowaniem w innych językach, gdzie nawias przy typie sugeruje rozmiar tablicy albo liczbę elementów. W SQL, a szczególnie w składni zbliżonej do MySQL, zapis `INTEGER(3)` nie tworzy trzech kolumn ani trzyelementowej tablicy, tylko opisuje jedną kolumnę typu liczbowego. Nawias w tym miejscu oznacza co najwyżej szerokość wyświetlania albo pewne ograniczenie prezentacji, a nie ilość powtórzeń typu. Dlatego interpretacja, że tabela ma trzy kolumny typu całkowitego, jest po prostu przeniesieniem logiki z np. C lub Java na SQL, co jest częstym, ale błędnym nawykiem. Podobnie mylenie `INTEGER(3)` z tablicą trzyelementową wynika z tego, że w wielu językach zapis z nawiasami kwadratowymi czy okrągłymi kojarzy się z kolekcją. W relacyjnych bazach danych pojedyncza kolumna przechowuje pojedynczą wartość skalarnej dziedziny (liczba, tekst, data), a nie tablicę, chyba że używamy bardzo specyficznych typów, jak np. ARRAY w PostgreSQL – ale to wygląda zupełnie inaczej w definicji. Kolejny błąd to założenie, że skoro przy typie pojawia się liczba 3, to kolumny zostaną automatycznie nazwane `kolumna1`, `kolumna2`, `kolumna3`. Silniki SQL niczego takiego nie robią. Nazwy kolumn muszą być jawnie podane w definicji tabeli, oddzielone przecinkami, np. `kolumna1 INTEGER, kolumna2 INTEGER, kolumna3 INTEGER`. Jeżeli w nawiasie przy CREATE TABLE jest tylko jeden wpis `kolumna INTEGER(3)`, to mamy dokładnie jedną kolumnę o nazwie `kolumna`. Moim zdaniem dobrym nawykiem jest zawsze patrzeć na przecinki: ile jest elementów oddzielonych przecinkami w nawiasie po nazwie tabeli, tyle jest kolumn. Liczby w nawiasach przy typach (np. VARCHAR(50), DECIMAL(10,2), INT(3)) opisują parametry typu, a nie liczbę kolumn. To podstawowa, ale bardzo ważna zasada przy projektowaniu schematów baz danych i unikaniu dziwnych, mylących interpretacji.

Pytanie 14

W formularzu, wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w pokazany sposób. Jaki typ będzie miała zmienna x?

var x = parseInt(a);

A. liczbowy, całkowity

B. zmiennoprzecinkowy

C. napisowy

D. NaN

Funkcja parseInt() w JavaScript jest super przydatna, bo pozwala zamienić ciąg znaków na liczbę całkowitą. Jak masz zmienną a, która bierze dane z inputu typu number, to parseInt() łapie te liczby i wyrzuca wszystko, co nie jest cyfrą. Dzięki temu dostajesz liczby całkowite. Warto wiedzieć, że ta funkcja nie zaokrągla wyników, tylko obcina część dziesiętną. To świetna opcja, gdy potrzebujesz tylko całkowitych wartości. parseInt() dobrze działa w programowaniu – często wykorzystuje się go do walidacji i manipulacji liczbami. Z mojego doświadczenia, kiedy pracujesz z różnymi typami danych, musisz zadbać, żeby przekształcenia były na miejscu, bo to bardzo ważne dla aplikacji. Użycie parseInt() jest zgodne z zasadami ECMAScript, co oznacza, że działa w różnych środowiskach JavaScript. Przykładem dobrego zastosowania są aplikacje webowe, gdzie często potrzebujesz liczb całkowitych, na przykład w kalkulatorach czy formularzach z wyborem ilości produktów.

Pytanie 15

W języku CSS wprowadzone zostało następujące formatowanie:

h1 i {color:red;}

Kolor czerwony będzie stosowany do

A. wyłącznie pochylonego tekstu w każdym rodzaju nagłówka

B. tylko tekstu pochylonego nagłówka pierwszego poziomu

C. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz tekstu pochylonego w akapicie

D. całego tekstu nagłówka pierwszego stopnia oraz całego tekstu pochylonego, niezależnie od lokalizacji na stronie

W języku CSS, zapis 'h1 i {color:red;}' wskazuje na regułę stylowania, która dotyczy elementów 'i' znajdujących się wewnątrz nagłówka pierwszego stopnia 'h1'. W związku z tym, tylko tekst, który jest oznaczone jako pochylony (italic) w obrębie h1, zostanie wyświetlony na czerwono. W CSS, selektor 'h1 i' jest przykładem selektora potomka, który działa na zasadzie dziedziczenia stylów przez elementy znajdujące się w danym kontekście. Przykładowo, skoro element 'i' jest bezpośrednio związany z 'h1', to tylko tekst w tym elemencie zyska czerwony kolor. W praktyce, jeśli w nagłówku pierwszego stopnia mamy tekst 'To jest nagłówek <i>pochylony</i>', to jedynie słowo 'pochylony' będzie czerwone, podczas gdy pozostała część nagłówka pozostanie w domyślnym kolorze. Tego typu stylizacje są zgodne z standardami CSS, które promują modularność i precyzyjność w określaniu stylów dla różnych elementów dokumentu.

Pytanie 16

Wskaż polecenie, które działa identycznie jak instrukcja while w PHP.

$x = 0;
 while($x < 5) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 1
 for ($x=0; $x<5; $x++) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 2
 for ($x=0; $x<5; $x+=2) {
     echo "$x,";
     $x++;
 }
 
 Instrukcja 3

 for ($x=0; $x<5; $x++) {
     echo "$x,";
 }
 
 Instrukcja 4
 for ($x=1; $x<=5; $x++) {
     echo "$x,";
 }

A. Instrukcja 2

B. Instrukcja 1

C. Instrukcja 3

D. Instrukcja 4

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia struktury pętli for w JavaScript i jej porównania z pętlą while. Pętla while działa na zasadzie ciągłego sprawdzania warunku przed każdą iteracją co oznacza że pętla będzie się wykonywać dopóki warunek jest spełniony. W przypadku pętli for wszystkie elementy sterujące takie jak inicjalizacja warunek i inkrementacja są zdefiniowane w jednej linii. Dlatego ważne jest aby odpowiednio zrozumieć jak te elementy wpływają na wykonanie pętli. Błędy mogą pojawić się gdy warunek lub inkrementacja nie są właściwie zdefiniowane co może prowadzić do nieskończonych pętli lub nieoczekiwanych wyników. Dobre praktyki programistyczne wskazują że pętla for jest preferowana w sytuacjach gdzie liczba iteracji jest znana co zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego utrzymanie. Zrozumienie błędów wynikających z niepoprawnej struktury pętli pozwala unikać typowych problemów takich jak niepoprawne warunki czy błędne przypisania co jest kluczowe w skutecznym programowaniu.

Pytanie 17

Skrypt stworzony w języku JavaScript wyznacza cenę promocyjną dla swetrów w barwach: zielonej, niebieskiej (zmienna kolor) przy wydatkach przekraczających 200 zł (zmienna zakupy). Warunek niezbędny do obliczeń powinien być zapisany z użyciem wyrażenia logicznego?

A. zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski')

B. zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski'

C. zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski'

D. zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')

Niepoprawne odpowiedzi bazują na błędnych założeniach dotyczących operatorów logicznych oraz struktury warunków. Odpowiedź zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski' wykorzystuje operator '||' w sposób, który pozwala na spełnienie warunku nawet, gdy zakupy są mniejsze niż 200, co nie prowadzi do pożądanego efektu obliczenia ceny promocyjnej. Kolejna odpowiedź, zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski', nie uwzględnia możliwości, że kolor może być jednym z dwóch dozwolonych, co sprawia, że jest zbyt restrykcyjna. Ostatnia odpowiedź zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski') implikuje, że kolor musi być jednocześnie zielony i niebieski, co w kontekście jednego swetra jest fizycznie niemożliwe. Kluczowym błędem myślowym w tych odpowiedziach jest nieprawidłowa interpretacja operatorów logicznych oraz brak zrozumienia, jak połączenie warunków '&&' i '||' wpływa na ich działanie. Zastosowanie odpowiednich operatorów w konstruowaniu wyrażeń logicznych jest fundamentalne w programowaniu, ponieważ nieprawidłowe podejście do logiki warunkowej może prowadzić do błędów w aplikacji oraz nieoczekiwanych zachowań w kodzie.

Pytanie 18

Jaką maksymalną liczbę znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, która nie zawiera złączeń między komórkami oraz wiersza nagłówkowego?

A. 12

B. 9

C. 6

D. 3

Wybór innych odpowiedzi może wynikać z niepoprawnego rozumienia struktury tabeli lub zasadności użycia znaczników <td>. Odpowiedź 3, sugerująca 6 znaczników, pomija fakt, że każda kolumna powinna zawierać wszystkie wiersze, co w przypadku trzech wierszy prowadzi do stwierdzenia, że maksymalna liczba komórek powinna być znacznie wyższa. Natomiast odpowiedź 12 może wynikać z błędnego założenia, że każda komórka może być użyta wielokrotnie, co jednak narusza zasady HTML, które zakładają jednoznaczne przypisanie danych do danej komórki. Dlatego, aby uzyskać poprawną liczbę znaczników <td>, należy pomnożyć liczbę kolumn przez liczbę wierszy. W tym przypadku mamy trzy kolumny i trzy wiersze, więc całkowita liczba znaczników <td> wynosi 9. Kluczowe jest zrozumienie, że znaczniki <td> są przeznaczone wyłącznie do umieszczania danych w tabeli, a zasady ich użycia są ściśle określone w standardach HTML. W praktyce, błędy takie jak zbyt niska lub zbyt wysoka liczba znaczników mogą prowadzić do niepoprawnych wyświetleń tabeli oraz utrudniać użytkownikom dostęp do danych. Aby uniknąć podobnych nieporozumień, zawsze warto stosować się do dobrze zdefiniowanych zasad projektowania tabel w HTML.

Pytanie 19

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całego kraju. Aby ustalić, ile unikalnych miast występuje w tej tabeli, trzeba zapisać kwerendę

A. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;

B. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;

C. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;

D. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;

Wybór odpowiedzi "SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;" jest naprawdę trafny. Używasz funkcji COUNT razem z DISTINCT, co pozwala na zliczenie tylko unikalnych miast w tabeli 'mieszkancy'. Funkcja COUNT liczy wszystkie wiersze, a DISTINCT usuwa duplikaty, dzięki czemu dostajemy dokładną liczbę miast. Fajnie jest to wykorzystać, gdy analizujesz dane demograficzne – wtedy wiesz, jakie masz rozkłady w różnych miastach. W bazach danych to standardowy sposób, bo dzięki temu unikasz powielania danych i masz lepsze analizy. Ważne jest też, żeby pamiętać o wydajności zapytań; połączenie DISTINCT z COUNT może być bardziej efektywne niż próba szukania duplikatów później. No i zasady normalizacji bazy danych? One rzeczywiście pomagają w tym, żeby dane były uporządkowane, co ułatwia ich przetwarzanie i analizowanie.

Pytanie 20

Pętla napisana w języku PHP wprowadzi do tablicy liczby
$x=0
for($i=0;$i<10;$i++)
{
$tab[$i]=$x;
$x=$x+10;
}

A. 10,20,30,40,50,60,70,80,90,100

B. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9

C. 0,10,20,30,40,50,60,70,80,90

D. 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,10

Pętla w języku PHP, zapisana w podanym kodzie, skutkuje wstawieniem do tablicy wartości będących kolejnymi wielokrotnościami liczby 10, począwszy od zera. Na początku zmienna $x jest inicjalizowana na wartość 0. Wewnątrz pętli for, która iteruje od 0 do 9, każda iteracja przypisuje do elementu tablicy $tab index $i wartość zmiennej $x, a następnie zwiększa $x o 10. Dzięki temu, w tablicy zostaną zapisane wartości: 0 ( dla i=0), 10 ( dla i=1), 20 ( dla i=2) i tak dalej, aż do 90 ( dla i=9). Po zakończeniu pętli tablica $tab będzie wyglądać następująco: [0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90]. Jest to przykład prostego użycia pętli for oraz indeksowania tablicy w PHP, co jest podstawową umiejętnością programistyczną w tym języku. Użytkownicy mogą zauważyć, że zmiana wartości $x lub liczby iteracji w pętli zmieniłaby uzyskany wynik. Ten kod ilustruje sposób pracy z pętlami oraz tablicami w PHP, które są kluczowymi elementami programowania.

Pytanie 21

Który znacznik umieszcza się w sekcji <body> dokumentu HTML?

<h2>

<title>

<link>

<meta>

Znacznik <h2> to widoczna TREŚĆ strony (nagłówek drugiego poziomu), więc umieszcza się go w sekcji <body>. Dlatego do <body> należy <h2>.

Pytanie 22

Instrukcja

REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2

w SQL pozwala na

A. odbieranie przyznanych uprawnień użytkownikowi

B. usunięcie użytkownika z bazy danych

C. przyznawanie dostępu do tabeli

D. przyznawanie uprawnień zgodnie z określonym schematem

Polecenie REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w języku SQL jest używane do odbierania uprawnień użytkownikowi, co jest kluczowym aspektem zarządzania bezpieczeństwem w bazach danych. Umożliwia to administratorom kontrolowanie dostępu do danych, co jest istotne w kontekście ochrony informacji oraz zgodności z regulacjami prawnymi. Przykładowo, jeśli użytkownik 'nazwa2' miał wcześniej przyznane uprawnienia do wykonywania zapytań SELECT na tabeli 'nazwa1', użycie polecenia REVOKE pozwoli na ich cofnięcie. W praktyce, administratorzy baz danych często stosują to polecenie, aby ograniczyć dostęp do wrażliwych informacji, na przykład po zakończeniu projektu, w którym dany użytkownik nie powinien już mieć dostępu do danych. Takie działania są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczeń, które zalecają minimalizowanie uprawnień użytkowników do tylko tych niezbędnych do wykonywania ich obowiązków. Dodatkowo, warto również stosować audyty dostępu, aby na bieżąco monitorować, które uprawnienia są przyznawane i odbierane, co pozwala na lepsze zarządzanie bezpieczeństwem systemu.

Pytanie 23

Która z czynności NIE WPŁYNIE na wielkość zajmowanej pamięci pliku graficznego?

A. Zmiana rozdzielczości obrazu

B. Skalowanie obrazu przy użyciu atrybutów HTML

C. Interpolacja

D. Kompresja

Interpolacja, zmiana rozdzielczości obrazu oraz kompresja to operacje, które na różne sposoby wpływają na wielkość pliku graficznego. Interpolacja polega na dodawaniu nowych pikseli w celu zwiększenia rozmiaru obrazu, co w rezultacie zwiększa ilość danych i tym samym rozmiar pliku. Gdy obraz jest skalowany w górę, a algorytmy interpolacji nieuchronnie dodają nowe informacje, prowadzi to do wzrostu rozmiaru pliku. Z kolei zmiana rozdzielczości obrazu, która polega na zwiększeniu liczby pikseli w danym obrazie, również skutkuje jego powiększeniem. Im wyższa rozdzielczość, tym więcej informacji musi być przechowywanych, co zwiększa rozmiar pliku. Kompresja, mimo że jest techniką stosowaną w celu zmniejszenia rozmiaru pliku, w rzeczywistości zmienia dane obrazu, co również wpływa na jego ostateczną wielkość. Kompresja bezstratna i stratna oferują różne podejścia do redukcji rozmiaru, ale zawsze wprowadza to zmiany w oryginalnych danych. Typowym błędem jest mylenie skali wizualnej z rzeczywistym rozmiarem pliku, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków o wpływie operacji na wielkość pliku. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe w kontekście efektywnej optymalizacji obrazów w projektach webowych.

Pytanie 24

Które z poniższych zdań charakteryzuje grafikę wektorową?

A. Zapisywany obraz jest opisywany za pośrednictwem figur geometrycznych umieszczonych w układzie współrzędnych

B. Jest to reprezentacja obrazu przy pomocy siatki pikseli o różnych kolorach układających się w poziomie i pionie na monitorze komputera, drukarce lub innym urządzeniu wyjściowym

C. Może być zapisywana w formatach JPG lub PNG

D. Służy do zapisu zdjęć cyfrowych

Wybór niepoprawnej odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego podstawowych różnic między grafiką wektorową a grafiką rastrową. Wiele osób myli te dwa pojęcia, co prowadzi do błędnych wniosków. Na przykład, stwierdzenie, że grafika wektorowa jest wykorzystywana do zapisu fotografii cyfrowej, jest mylące, ponieważ fotografie to klasyczne przykłady grafiki rastrowej, która jest oparta na pikselach. Grafika rastrowa, jak JPEG czy PNG, polega na tworzeniu obrazów z małych kwadratowych jednostek (pikseli), co skutkuje utratą jakości przy ich skalowaniu, w przeciwieństwie do grafiki wektorowej. Ponadto, opisana jako 'prezentacja obrazu za pomocą pionowo-poziomej siatki odpowiednio kolorowanych pikseli', koncepcja ta odnosi się do struktury grafiki rastrowej, a nie wektorowej. Ponadto, formaty JPEG i PNG są odpowiednie dla obrazów rastrowych, a nie wektorowych, co podkreśla dodatkowe zamieszanie. Dobrze jest pamiętać, że rysunki wektorowe są oparte na matematycznych równaniach, co czyni je bardziej elastycznymi i odpowiednimi dla różnych zastosowań w projektowaniu graficznym. Typowe błędy w myśleniu dotyczące tych technologii wynikają z braku zrozumienia ich fundamentalnych właściwości oraz zastosowań w praktyce, co może prowadzić do niewłaściwego wykorzystania narzędzi graficznych w pracy zawodowej.

Pytanie 25

Jakie wyniki zostaną wyświetlone po wykonaniu podanej w ramce kwerendy SQL SELECT na tabeli pracownicy, która zawiera rekordy?

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;

A. Kwota 5400, co oznacza najwyższą pensję wśród pracowników

B. Kwota 19500, czyli suma wszystkich pensji zatrudnionych

C. Dwie kwoty: 4600 oraz 5400, jako wynagrodzenia pracowników przekraczające 4000

D. Kwota 10000, co stanowi sumę pensji pracowników o id=4 i id=6

W zapytaniu SQL użyto funkcji agregującej SUM, która służy do sumowania wartości w określonej kolumnie. Klauzula WHERE ogranicza zbiór rekordów do tych, które spełniają dany warunek. W tym przypadku, pensja musi być większa niż 4000. Analizując tabelę, znajdujemy dwie osoby z pensjami spełniającymi ten warunek: pracownik o id=4 z pensją 4600 oraz pracownik o id=6 z pensją 5400. SUM(4600 + 5400) daje 10000. Prawidłowe zrozumienie wykorzystania funkcji agregujących w SQL jest kluczowe w analizie danych i raportowaniu. Jest to standardowa praktyka w branży IT, gdzie analiza danych jest podstawą przy podejmowaniu decyzji biznesowych. Funkcje agregujące, takie jak SUM, AVG, MAX, są fundamentalnymi narzędziami analitycznymi w bazach danych. Przy pracy nad większymi zbiorami danych, takie zapytania pomagają szybko uzyskać podsumowania, co jest nieocenione w analizie finansowej czy tworzeniu raportów zarządczych.

Pytanie 26

Które zdarzenie JavaScript zachodzi, gdy kursor myszy znajdzie się nad elementem, do którego jest przypisane?

onmouseout

onmouseover

onmousedown

onmouseup

Zdarzenie onmouseover jest wyzwalane w chwili, gdy kursor myszy najedzie na element, do którego je przypisano - wykorzystuje się je np. do podświetlania elementów czy wyświetlania podpowiedzi. Parą do niego jest onmouseout, zachodzące przy opuszczeniu elementu. Inne zdarzenia myszy dotyczą klikania: onmousedown (naciśnięcie) i onmouseup (zwolnienie). Dlatego najechanie kursorem obsługuje onmouseover.

Pytanie 27

Który model barw opisuje kolor za pomocą stożka przestrzeni barw?

A. HSV

B. CMY

C. CIE

D. CMYK

Model HSV przedstawia się geometrycznie jako stożek (lub walec) przestrzeni barw: kąt to odcień, odległość od osi - nasycenie, a wysokość - jasność. Dlatego stożkiem barw opisuje kolor HSV.

Pytanie 28

W jaki sposób funkcjonuje instrukcja do łączenia wyników zapytań INTERSECT w SQL?

A. Zwraca te wiersze, które wystąpiły w wyniku pierwszego zapytania, jednak nie były obecne w wyniku drugiego zapytania

B. Zwraca część wspólną wyników dwóch zapytań

C. Zwraca te wiersze, które wystąpiły w wyniku drugiego zapytania, natomiast nie było ich w wyniku pierwszego zapytania

D. Zwraca zbiór wyników z pierwszego zapytania oraz zbiór wyników z drugiego zapytania, automatycznie eliminując powtarzające się wiersze

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi nie oddają istoty działania instrukcji INTERSECT. Opis dotyczący zwracania listy wyników z obu zapytań oraz usuwania powtarzających się wierszy jest mylący, ponieważ INTERSECT nie łączy wyników, lecz filtruje je, ograniczając się tylko do wspólnych wierszy. Ponadto wskazanie, że instrukcja ta zwraca wiersze z pierwszego zapytania, które nie znajdują się w drugim, jest błędne, ponieważ dotyczy to operatora EXCEPT, który działa na zasadzie różnicy zbiorów. Również stwierdzenie, że INTERSECT zwraca wiersze z drugiego zapytania, które nie występują w pierwszym, również jest mylące i nie ma podstaw w rzeczywistości działania tej instrukcji. W rzeczywistości, INTERSECT nie operuje na zasadzie różnic, lecz na zasadzie przecięcia zbiorów, co oznacza, że korzysta z logiki logicznego AND, a nie OR. Podsumowując, kluczowym elementem użycia INTERSECT jest zrozumienie, że jego zadaniem jest wyodrębnienie wspólnych elementów, co czyni go narzędziem do porównywania i analizy danych, a nie do łączenia ich czy analizy różnic.

Pytanie 29

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>

zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?

A. div.menu { background-color: green; }

B. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

C. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

D. div:menu { color: green; }

Wybrany selektor `div.menu { background-color: green; }` dokładnie pasuje do podanego fragmentu HTML: `<div class="menu"></div>`. W CSS zapis `div.menu` oznacza element typu `<div>`, który ma atrybut `class` ustawiony na `menu`. Kropka w selektorze zawsze oznacza klasę, więc `menu` po kropce to nazwa klasy, a nie nazwa znacznika. Dzięki temu styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów `div`, które mają klasę `menu`, a nie do wszystkich divów na stronie. Właśnie tak zgodnie ze standardami CSS definiuje się wygląd elementów z konkretną klasą.
Własność `background-color: green;` ustawia kolor tła danego bloku na zielony. Można tu używać różnych zapisów kolorów: nazw (green), wartości heksadecymalnych (`#00ff00`), funkcji `rgb()` czy `hsl()`. W tym pytaniu istotne jest jednak nie tyle to, jak dokładnie zapisano kolor, tylko czy selektor trafia w odpowiedni element HTML.
W praktyce bardzo często używa się klas do stylowania wielu podobnych elementów, np. `.menu`, `.btn-primary`, `.card`. Z mojego doświadczenia lepiej unikać nadmiernego używania identyfikatorów (`id`) do stylowania, a zamiast tego bazować właśnie na klasach, bo klasy można wielokrotnie powtarzać w dokumencie i są bardziej elastyczne. Dodatkowo selektor z typem elementu (`div.menu`) jest trochę bardziej precyzyjny niż samo `.menu`, co bywa przydatne, gdy ta sama klasa pojawia się na różnych znacznikach, a chcemy kontrolować konkretne przypadki. W nowoczesnym front-endzie takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami: czytelne, przewidywalne i zgodne ze specyfikacją CSS.

Pytanie 30

Określ rezultat wykonania skryptu stworzonego w języku PHP

A. C

B. A

C. D

D. B

Odpowiedzi B, C i D są niepoprawne z kilku powodów związanych z błędnym zrozumieniem działania funkcji asort() w PHP. Po pierwsze, funkcja ta sortuje tablicę według wartości w porządku rosnącym, ale co ważne, zachowuje oryginalne klucze. Odpowiedź B ukazuje tablicę z kluczami zresetowanymi do wartości całkowitych, co wskazuje na zastosowanie innej funkcji sortującej jak sort() zamiast asort(). Taki wynik wskazuje brak zrozumienia kluczowej cechy asort(), która jest istotna w pracy z tablicami asocjacyjnymi, gdzie zachowanie kluczy jest konieczne do prawidłowego odwzorowania danych. W odpowiedzi C klucze są także zresetowane, a wartości są w niewłaściwej kolejności, co mogłoby sugerować użycie sort() na tablicy o zmienionym indeksowaniu. Odpowiedź D pokazuje tablicę posortowaną poprawnie, ale w niewłaściwej kolejności, co sugeruje błędne użycie funkcji sortującej, być może zakładające odwrotną kolejność lub błędne przypisanie wartości. Kluczowe jest zrozumienie, jak różne funkcje sortujące w PHP wpływają na klucze i wartości tablic, aby unikać takich błędów i poprawnie wykorzystywać funkcje jak asort() do manipulacji danymi w kontekście ich praktycznego zastosowania, jak konfigurowanie ustawień czy analiza danych, gdzie zachowanie oryginalnych kluczy jest kluczowe. Niewłaściwe zastosowanie może prowadzić do błędnych interpretacji danych i problemów z zachowaniem integralności aplikacji.

Pytanie 31

Jak wstawić obrazek tak, aby przylegający tekst znalazł się POŚRODKU wysokości obrazka?

<img src="obrazek.png" alt="obraz" hspace="30px"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz" align="middle"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz" height="50%"> tekst

<img src="obrazek.png" alt="obraz"> tekst

Aby przylegający tekst znalazł się POŚRODKU wysokości obrazka, dawniej używano atrybutu align="middle" w <img>. Dlatego poprawny jest zapis z align="middle". Warto wiedzieć, że atrybut align jest przestarzały - dziś robi się to przez CSS (vertical-align).

Pytanie 32

Jak nazywa się proces przedstawienia, w formie właściwej dla danego środowiska, informacji zawartych w dokumencie elektronicznym?

A. teksturowanie

B. renderowanie

C. mapowanie

D. rasteryzacja

Pozostałe pojęcia oznaczają inne operacje. Mapowanie to przyporządkowanie elementów jednego zbioru do drugiego (np. klawiszy do funkcji, danych do struktur) - nie tworzy obrazu dokumentu. Rasteryzacja to konkretna zamiana grafiki wektorowej na siatkę pikseli, czyli wycinek szerszego procesu, a nie samo przedstawienie dokumentu. Teksturowanie należy do grafiki 3D i polega na nakładaniu tekstur (obrazów) na powierzchnie modeli. Przekształcenie dokumentu w jego widoczną postać to renderowanie, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 33

Używając komendy BACKUP LOG w MS SQL Server, można

A. wykonać kopię zapasową dziennika transakcyjnego

B. zrealizować pełną kopię zapasową

C. odczytać komunikaty generowane podczas tworzenia kopii

D. zalogować się do kopii zapasowej

Wybór odpowiedzi dotyczący logowania się do kopii bezpieczeństwa wykazuje nieporozumienie dotyczące funkcji, jakie pełnią operacje backupu w MS SQL Server. Proces tworzenia kopii zapasowej dziennika transakcyjnego nie ma nic wspólnego z logowaniem się do wygenerowanej kopii; jest to osobny proces, który polega głównie na archiwizacji danych transakcyjnych. Kolejne stwierdzenie, że możliwe jest przeczytanie komunikatów wygenerowanych podczas tworzenia kopii, zakłada, że operacja backupu dostarcza interaktywnych danych na temat jej przebiegu, co nie jest zgodne z rzeczywistością. MS SQL Server zwykle loguje wyniki operacji do dziennika zdarzeń lub plików logów, ale nie jest to funkcjonalność, na którą można liczyć w codziennym użytkowaniu. Wreszcie, stwierdzenie, że BACKUP LOG pozwala na wykonanie pełnej kopii bezpieczeństwa, jest także błędne. BACKUP LOG dotyczy tylko dziennika transakcyjnego, podczas gdy pełna kopia bezpieczeństwa wykonana jest przy użyciu polecenia BACKUP DATABASE. W praktyce, wiele osób myli te dwa procesy, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania danymi i ryzyka utraty informacji. Zrozumienie technicznych aspektów działania tych poleceń jest kluczowe dla prawidłowego administrowania bazami danych.

Pytanie 34

W jakim formacie będzie wyświetlana data po uruchomieniu przedstawionego kodu?

<?php
  echo date'l, dS F Y');
?>

A. Poniedziałek, 10th lipca 2017

B. 10, poniedziałek lipca 2017

C. Poniedziałek, 10 lipca 2017

D. Poniedziałek, 10th lipca 17

Przy analizie podanego kodu PHP, kluczowym elementem jest sposób, w jaki funkcja date() interpretuje format daty. W kodzie występuje błąd składniowy, ponieważ użycie funkcji date() powinno być w postaci date('format'). Zakładając, że błąd zostanie naprawiony na date('I, dS F Y'), funkcja ta zwraca datę w określonym formacie. 'I' oznacza pełną nazwę dnia tygodnia, 'dS' to dzień miesiąca z odpowiednim suffix, 'F' to pełna nazwa miesiąca, a 'Y' to rok w formacie czterocyfrowym. Przykładowe wyjście dla daty 10 lipca 2017 roku będzie wyglądać tak: 'Monday, 10th July 2017'. Użycie 'dS' generuje dodatek 'th' dla dni 10, 11 i 12 oraz 'st', 'nd', 'rd' dla innych dni, co jest zgodne z konwencją zapisu dat w języku angielskim. Warto podkreślić, że PHP korzysta z własnej biblioteki do zarządzania datami i czasem, co zapewnia dużą elastyczność w formatowaniu dat. Przykłady zastosowania tej funkcji można znaleźć w dokumentacji PHP, co czyni ją niezbędnym narzędziem w codziennym programowaniu.

Pytanie 35

Które stwierdzenie dotyczy grafiki wektorowej?

A. obraz jest opisany figurami geometrycznymi w układzie współrzędnych

B. może być zapisana w formacie JPG lub PNG

C. to obraz w postaci siatki kolorowanych pikseli na ekranie

D. służy do zapisu cyfrowych fotografii

Pozostałe zdania opisują grafikę RASTROWĄ. Siatka kolorowanych pikseli, zapis w JPG/PNG i cyfrowe fotografie to cechy rastra. Grafikę wektorową wyróżnia opis figurami geometrycznymi w układzie współrzędnych.

Pytanie 36

Który z akapitów został sformatowany według podanego stylu, przy założeniu, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Efekt 4

B. Efekt 3

C. Efekt 1

D. Efekt 2

Wybór błędnej odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia działania właściwości CSS które kontrolują wygląd elementów HTML W przypadku efektu 1 tekst jest pogrubiony ale kolor tła jest ciemny co nie odpowiada żadnej z właściwości podanych w stylu CSS Styl CSS zakłada jasne tło z niebieskim obramowaniem co nie jest odzwierciedlone w tym przykładzie Również tekst nie jest odpowiednio ułożony w środkowej przestrzeni jak to zakłada padding 20px Efekt 2 mimo że zawiera niebieski kolor tekstu i obramowanie ma bardzo cienką czcionkę bez odpowiedniego pogrubienia co jest wymagane przez font-weight 900 Ta niezgodność wskazuje na nieprawidłowe zastosowanie właściwości CSS Sytuacja z efektem 4 wygląda podobnie mimo że tekst jest pogrubiony obramowanie jest zbyt grube a tekst nie ma wystarczającej przestrzeni wokół niego co wskazuje na brak ustawienia padding na 20px Zrozumienie tych różnic pomaga w poprawnym stosowaniu stylów CSS w praktyce co jest kluczowe dla tworzenia spójnych i atrakcyjnych wizualnie projektów internetowych Kluczowe jest również testowanie i przeglądanie kodu aby upewnić się że wszystkie właściwości są odpowiednio zdefiniowane i zastosowane we właściwych kontekstach przy projektowaniu interfejsów użytkownika

Pytanie 37

W CSS zapisano stylizację

css
p > i {color: blue}

oznacza to, że kolorem niebieskim zostanie wyświetlony

A. pochylony tekst akapitu

B. pogrubiony tekst akapitu

C. wszystkie teksty nagłówków, niezależnie od formatowania

D. cały tekst akapitu, niezależnie od jego stylizacji

W definicji CSS `p > i {color: blue}`, mamy do czynienia z selektorem, który odnosi się do elementów typu <i> znajdujących się bezpośrednio wewnątrz elementu <p>. Oznacza to, że wszystkie elementy <i>, które są bezpośrednimi dziećmi elementu <p>, będą miały kolor tekstu ustawiony na niebieski. Element <i> w HTML jest często używany do oznaczania tekstu kursywą, co jest zgodne z semantyką dokumentu. Użycie koloru w tym kontekście podkreśla, że zmiana koloru dotyczy tylko tych fragmentów tekstu, które są specyficznie oznaczone jako kursywa. W praktyce, jeżeli mamy paragraf zawierający tekst oraz fragmenty w kursywie, to tylko te kursywne fragmenty będą przyjmować niebieski kolor. Przykładowo, w poniższym kodzie HTML: <p>To jest <i>kursywa</i> oraz <b>pogrubienie</b>.</p>, tylko słowo 'kursywa' będzie miało kolor niebieski. Zgodność z W3C i standardami CSS zapewnia, że taki zapis będzie działał na większości przeglądarek. Warto zwrócić uwagę na hierarchię selektorów, która pozwala na precyzyjne określenie, które elementy mają być stylizowane w określony sposób.

Pytanie 38

Który semantyczny znacznik HTML5 powinien wystąpić na stronie tylko raz?

<section>

<main>

<header>

<article>

Znacznik <main> obejmuje główną, unikalną treść strony - tę specyficzną dla danej podstrony, bez powtarzalnych elementów jak nagłówek czy menu. Zgodnie ze standardem na stronie powinien wystąpić tylko jeden widoczny <main>, co ułatwia nawigację technologiom wspomagającym (czytniki ekranu mogą od razu przejść do treści głównej). Pozostałe znaczniki semantyczne mogą się powtarzać. Dlatego tylko raz na stronie występuje <main>.

Pytanie 39

Który język służy do opisania wyglądu (stylów) strony internetowej?

A. HTML

B. CSS

C. SQL

D. PHP

CSS (Cascading Style Sheets - kaskadowe arkusze stylów) to język służący do opisania warstwy wizualnej strony: kolorów, czcionek, marginesów, układu i responsywności. Oddziela wygląd od treści, którą buduje HTML. Dlatego za wygląd strony odpowiada CSS.

Pytanie 40

Które z poniższych twierdzeń najlepiej opisuje klasę Owoc zdefiniowaną w PHP i przedstawioną w kodzie?

class Owoc {
   public $nazwa;
   private $kolor;
   function set_nazwa($nazwa) {
     $this->nazwa = $nazwa;
   }
}

A. Zawiera dwa pola oraz jeden konstruktor, oba pola mają widoczność ograniczoną tylko do metod klasy

B. Zawiera dwa pola oraz jedną metodę, pole kolor ma widoczność ograniczoną jedynie do metod klasy

C. Zawiera dwa pola oraz jedną metodę, pole nazwa ma widoczność ograniczoną tylko do metod klasy

D. Zawiera jedno pole oraz dwie metody, przy czym jedna z metod ma zakres prywatny

Błędne odpowiedzi wynikają z niezrozumienia zakresów widoczności oraz struktury klasy w PHP. Klasa Owoc ma dwa pola: $nazwa i $kolor. Pole $nazwa jest publiczne, co oznacza, że jest dostępne z dowolnego miejsca, które posiada instancję klasy. Natomiast $kolor jest prywatne, co ogranicza jego dostępność tylko do metod wewnątrz klasy. To kluczowy aspekt programowania obiektowego, gdzie stosowanie modyfikatora private zapewnia, że dane nie mogą być modyfikowane bezpośrednio z zewnątrz, chroniąc integralność obiektu. W konstrukcji tej klasy znajduje się również tylko jedna metoda: set_nazwa, która służy do ustawiania wartości pola $nazwa. Brak jest tutaj konstruktora, co wyklucza błędną odpowiedź sugerującą jego obecność. Konstruktor w PHP definiuje się jako funkcję __construct i służy do inicjalizacji obiektu przy jego tworzeniu. Każda z niepoprawnych odpowiedzi błędnie interpretuje strukturę i dostępność elementów klasy. Często popełnianym błędem jest mylenie zakresów widoczności pola publicznego i prywatnego, oraz brak rozpoznania i zastosowania dobrych praktyk, takich jak enkapsulacja, która jest jednym z filarów programowania obiektowego, mającym na celu ukrycie wewnętrznej implementacji oraz ochronę danych przed nieautoryzowanym dostępem.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej